အခန်း ၁၃၉

အခန်း (၁၃၉) ပြဿနာဖြစ်ပွားခြင်း

သိုင်းသူတော်စင် တိန့်ချန်ကို ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ဦးက အနိုင်ယူသွားသည် ဟူသော သတင်းမှာ တာယွမ် တစ်ခုလုံးသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

လောကတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ဆက်တိုက်ဆိုသလိုပင် တာယွမ်၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် သိုင်းဆရာသခင် စာရင်းတွင် မပါဝင်သော်လည်း ပြိုင်ဘက်ကင်းသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကို လွှမ်းမိုးနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထိုတည်ရှိမှုများ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ သတင်းတစ်ခုလည်း အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

သူတို့က...

ပြင်ပလောကမှ လာကြတာ။

ဤလောကကြီးမှာ အလွန်ကြီးမား ကျယ်ဝန်းပြီး တာယွမ်တစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ တာယွမ် တည်ရှိရာ နေရာမှာ နယ်မြေတစ်ခုသာ ဖြစ်ကာ ကောင်းကင် အတားအဆီး၏ အပြင်ဘက်တွင် တာယွမ်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော နယ်မြေ မည်မျှ ရှိသည်ကို မသိရသေးပေ။

ထို့အပြင် တာယွမ်နှင့် မတူဘဲ အပြင်ဘက် လောက၏ နယ်မြေများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်နေပြီး တာယွမ်တစ်ခုတည်းသာ အပြင်ဘက် လောကနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ ထူးခြားမှုကြောင့် နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ အဝင်အထွက် လုပ်၍ ရသော အချိန်ကာလတစ်ခု ရှိလေသည်။

တာယွမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော ထိုတည်ရှိမှုများက၊

သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကျင့်ကြံသူများ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

...

ဖူထျန်းဂိုဏ်း။

တောင်ထိပ်ရှိ အေးချမ်းသော ဇရပ်ငယ်တစ်ခု အတွင်းတွင် ကျောက်စားပွဲပေါ်၌ စစ်တုရင်ခုံ တစ်ခုကို ရေးဆွဲထားပြီး စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အဖြူနှင့် အမည်း အရောင်ရှိသော စစ်တုရင် နယ်ရုပ်များ ရှိနေကာ စစ်တုရင် ကစားပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး မည်သူနိုင်မည်ကို ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

"ဆိုလိုတာက တာယွမ်ရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က ထူးခြားလွန်းလို့ အပြင်လောကနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေတာပေါ့။ ဒါကြောင့်မို့လို့ နှစ်တစ်ထောင်ကြာမှ တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်အတားအဆီး အားနည်းသွားတဲ့ အချိန်ကာလတစ်ခု ရှိနေတာပဲ။"

စကားပြောနေသူမှာ အဝါရောင် ဖျော့ဖျော့ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အသံမှာ နားထောင်လို့ ကောင်းကာ ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ အဓိက တပည့်ဖြစ်သော လင်းယွဲ့ ပင် ဖြစ်ပြီး၊ လင်းယွဲ့၏ အရှေ့တွင် ထိုင်နေသူမှာ သူမ၏ ဆရာ ရန့်ယန် ပင် ဖြစ်သည်။

ရန့်ယန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်သည်။ "မှန်တယ်။ ပြီးတော့ ငါတို့ဒီနေရာမှာ အခြေအနေတွေ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ မဖြစ်သွားစေဖို့ အပြင်လောကက လူတွေဟာ နှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ကြိမ် ဝင်လာတိုင်း ဝူရှန်းနယ်မြေကို ရှင်းလင်းရေး လုပ်ကြတယ်လေ..."

ဝူရှန်းနယ်မြေ တွင်လည်း မူလက နတ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်များ ရှိခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံသူများ၏ အမွေအနှစ်များ လည်း ရှိခဲ့သော်လည်း နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ် အပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူများ ဝင်ရောက်လာတိုင်း ဝူရှန်းနယ်မြေကို ရှင်းလင်းရေး လုပ်ကြသဖြင့် နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင်အတွင်း ဝူရှန်းနယ်မြေတွင် ထိန်းချုပ်မှု မလွတ်ကင်းစေရန် အတွက် ပင် ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ရှင်းလင်းရေးများ အပြီးတွင် ဝူရှန်းနယ်မြေ၏ ကျင့်ကြံသူများ၏ အမွေအနှစ်များမှာ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။

ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်များ တွင်သာ အနည်းငယ် ကျန်ရစ်နေခဲ့သော်လည်း ပြီးပြည့်စုံသော စနစ်တစ်ခု အဖြစ် မရှိတော့ဘဲ သိုင်းပညာ ကျင့်စဉ်များမှာလည်း တာအိုဆရာ အချို့က ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်များကို လေ့လာ စူးစမ်းရင်း ထိုအထဲမှ တွက်ချက် ရရှိလာသော မပြည့်စုံသည့် စနစ်တစ်ခု သာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ ကြာအောင် ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ခွင့် ရမည်ဆိုပါက သိုင်းပညာ မှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြီးပြည့်စုံ လာနိုင်သော်လည်း ယခုအခါ နှစ်တစ်ထောင် အလှည့်အပြောင်း သို့ ရောက်ရှိလာပြန်ပြီ ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူများက ဝူရှန်းနယ်မြေ သို့ စတင် ဝင်ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

တိန့်ချန်၏ ဓားကျိုးသွားခြင်းမှာ အစပျိုးမှု တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့ အပြင်လောကက လူတွေက ငါတို့ဆီက အမွေအနှစ်တွေကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ချင်ရတာလဲ။"

လင်းယွဲ့ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

ရန့်ယန်က ခေါင်းကို လှည့်ကာ မြောက်ဘက် သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာမှာ နှင်းတောင်တန်း သေမင်းတမန် နယ်မြေ၏ ဦးတည်ရာ ဘက် ဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဝူရှန်းနယ်မြေရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်က ထူးခြားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ပဲ။ အဲဒီ သေမင်းတမန် နယ်မြေလို့ ခေါ်တဲ့ နေရာတွေက ထူးခြားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း အမွေအနှစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် စွမ်းအားကြီး ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရာ နေရာတွေ ဖြစ်လို့ အဲဒီ အတွင်းမှာ အပြင်ဘက် လောကက ကျင့်ကြံသူတွေ အလုအယက် လိုချင်တဲ့ အရာတွေ ရှိနေတယ်။"

"ငါတို့ ဒီနေရာက အမွေအနှစ်တွေကို အမြစ်ဖြတ်လိုက်ရင် အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွေ ထဲကို ဝင်ရောက် စူးစမ်းနိုင်တဲ့ သူ မရှိတော့ဘူးလေ။ သူတို့ကတော့ နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ် ဝင်လာပြီး အဆင့်နိမ့်တဲ့ သူတွေက ဒီနေရာကို အတွေ့အကြုံ ရှာတဲ့ နေရာအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ သူတွေကတော့ အဲဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွေကို ဝင်ရောက် စူးစမ်းပြီး သူတို့ လိုချင်တဲ့ အရာတွေကို ရှာဖွေကြတယ်။"

လင်းယွဲ့သည် ရန့်ယန်၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။ "ဆရာက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အများကြီး သိနေရတာလဲ။"

ရန့်ယန်က အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း ဂိုဏ်းချုပ်ဆီကနေ အခုလေးတင် သိလာရတာပါ။ ငါတို့ ဖူထျန်းဂိုဏ်းက... ဟူး... တကယ်တော့ ငါတို့ ဖူထျန်းဂိုဏ်းကလည်း သူတို့အတွက် စစ်တုရင်နယ်ရုပ်လေး တစ်ရုပ်မျှသာပါပဲ။"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

ဝုန်း။

ရုတ်တရက် ကျောက်စိမ်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာသည်။

သိုင်းသမားများ၏ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါနှင့် လုံးဝ မတူညီသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီးနှင့်အတူ ဖူထျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

လင်းယွဲ့သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်းပင် လေးလံသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဤဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါမှာ အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများနှင့် မတိမ်းမယိမ်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ခံစားချက် အရ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနား နေလေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်။

အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဖူထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ ၂၁ ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ်က ပင်မဂိုဏ်းကြီးက နတ်ဆရာကို ရိုသေစွာ ကြိုဆိုပါတယ်။"

ဤအသံကို လင်းယွဲ့ရော၊ ရန့်ယန်ပါ အလွန် ရင်းနှီးပြီး ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အသံပင် ဖြစ်ကာ ဤအသံကို ကြားသောအခါ ရန့်ယန်မှာ ခေါင်းကို ရမ်းကာ မျက်လုံး မှိတ်သွားပြီး လင်းယွဲ့မှာမူ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။

...

ခဏအကြာတွင်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ အဓိက တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက် အသီးသီးမှ အဓိက တပည့်များနှင့် ရန့်ယန် အပါအဝင် သိုင်းဆရာသခင်များ အားလုံး တောင်ထိပ်ရှိ ကွင်းပြင်သို့ စုရုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။

လူတိုင်း၏ အရှေ့တွင် ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ရပ်နေပြီး သူ၏ ဘေးတွင် အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ရှိနေကာ အဖြူရောင် ပိုးသား ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ဘေးတွင် တိမ်တိုက်များ ယှက်နွှယ်နေကာ နတ်မိမယ် တစ်ပါး လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ပင်။

ထိုအမျိုးသမီးက လူအုပ်ကြီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ကျပန်း ရွေးချယ်သည့်အလား လက်ညှိုးဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

အကြည့်များက လင်းယွဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် လင်းယွဲ့ကိုလည်း လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့ လူအနည်းငယ်လောက်ပဲ ကျန်ခဲ့။ ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံး လူစုခွဲပြီး ထွက်သွားကြတော့။"

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး သူမ၏ အသံတွင် ခမ်းနား ကြီးကျယ်မှုနှင့် ငြင်းဆန်၍ မရနိုင်သော လေသံ ပါဝင်နေလေသည်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများ အများအပြားမှာ ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို သတိထား၍ ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ဘာမှ မတုံ့ပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ အားလုံး အရိုအသေပေးပြီးနောက် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

ကွင်းပြင်ထဲတွင် မကြာမီ လင်းယွဲ့နှင့် တပည့် အနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အခြေအနေကို မင်းတို့ အကြမ်းဖျင်း သိလောက်ပြီ ထင်တယ်။ ဒီနယ်မြေက ဖူထျန်းဂိုဏ်းဟာ ငါတို့ ပင်မ ဖူထျန်းဂိုဏ်းကြီးရဲ့ အခွဲတစ်ခုပဲ။ ငါ့နာမည်က မုန်ရှီးရွှမ်း လို့ခေါ်တယ်။ ပင်မဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်တဲ့ ဖူထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ တောင်ထွတ်ခုနစ်ခုထဲက ယွီလီတောင်ထွတ်ရဲ့ တောင်ထွတ်သခင်ပဲ။"

"ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်ထပြီး ကောင်းကင် အတားအဆီး အားနည်းသွားပေမယ့် အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေသေးလို့ ဂိုဏ်းချုပ် ထာဝရသခင်ကြီးက လောလောဆယ် ဝူရှန်းနယ်မြေထဲကို ဝင်လာလို့ မရသေးဘူး။ ငါ ဒီကို လာတာက ဂိုဏ်းချုပ် ထာဝရသခင်ကြီး ကိုယ်စား တပည့်အချို့ကို ရွေးချယ်ဖို့ပဲ။"

"မင်းတို့ ငါးယောက်လုံးက ထာဝရလမ်းစဉ်နဲ့ ရေစက်ပါလာတဲ့ သူတွေမို့ ငါနဲ့အတူ ပင်မဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်တဲ့ ဖူထျန်းဂိုဏ်းကို လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံခွင့် ရမယ်။"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ တပည့် အနည်းငယ်မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

တိကျသော အခြေအနေများကို မသိရသေးသော်လည်း အပြင်ဘက် လောကမှာ အလွန် ကြီးမား ကျယ်ဝန်းပြီး သိုင်းပညာ စနစ်မှာ ပြည့်စုံမှု မရှိကြောင်း၊ သိုင်းသူတော်စင် များမှာ အပြင်ဘက် လောကတွင် သမုဒ္ဒရာထဲမှ ရေတစ်စက် သာ ဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းကသာ တစ်ခုတည်းသော မှန်ကန်သော လမ်းစဉ် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်းမှာ အပြင်ဘက် လောကရှိ ပင်မဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်သော ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ အခွဲတစ်ခု ဖြစ်ပြီး ပင်မဂိုဏ်းကြီး သို့ ဝင်ရောက်၍ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခွင့် ရရှိခြင်းမှာ နှစ်တစ်ထောင်တွင် တစ်ကြိမ် တွေ့ကြုံရခဲသော ကြီးမားသော အခွင့်အရေးကြီး ပင် ဖြစ်သည်။

"အပြင်လောကကို... သွားရမှာလား။"

လင်းယွဲ့က အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီးက သူမကို ကြည့်လိုက်ရာ အကြည့်များ အနည်းငယ် နူးညံ့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်က သုံးနှစ်ကနေ ငါးနှစ်အထိ ကြာလိမ့်မယ်။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့် အထက် ရှိတဲ့သူတွေ အဝင်အထွက် လုပ်လို့ ရပေမယ့် ဒီ ဝူရှန်းနယ်မြေက အမြဲတမ်း ဆူပူ သောင်းကျန်းနေမှာမို့ ကောင်းတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး။ စောစော ထွက်သွားလေ စောစော အေးချမ်းလေပဲ။"

"နောက်ထပ် သုံးရက်နေရင် ငါတို့ ထွက်ခွာမယ်။ မင်းတို့ ဒီနယ်မြေမှာ လူ့လောက အနှောင်အဖွဲ့တွေ ရှိသေးရင် စောစောစီးစီး ဖြတ်တောက်ထားလိုက်ပါ။ ဒါမှ နောင်တစ်ချိန် ကျင့်ကြံရေးလမ်းစဉ်မှာ အတားအဆီး မဖြစ်မှာ။"

လင်းယွဲ့သည် မုန်ရှီးရွှမ်း၏ စကားကို နားထောင်ရင်း ပါးစပ် ဟသွားတော့သည်။

သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် ချန်မု၏ ပုံရိပ်က ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"အပြင်လောကကို သွားရင် တစ်သက်လုံး ပြန်မလာရတော့ဘူးလား။"

လင်းယွဲ့က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

မုန်ရှီးရွှမ်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့ တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ မင်းက ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်ကို ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ရင် အဆုံးအစမရှိတဲ့ သက်တမ်းကို ရရှိမှာဖြစ်ပြီး၊ နောက်နှစ်တစ်ထောင်ကြာလို့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး စွမ်းအင်လှိုင်းဂယက်ထလာမယ့် အချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ မွေးရပ်မြေကို ပြန်လာလို့ ရပါတယ်။"

ပြောတော့သာ ထိုသို့ ပြောသော်လည်း နှစ်တစ်ထောင် အချိန် ဆိုသည်မှာ ပင်လယ်က ကုန်းမြေ အဖြစ် ပြောင်းသွားနိုင်လောက်အောင် ကြာမြင့်ပြီး လူ့လောက ဘဝမှာလည်း အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ရာ မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်လာလျှင်တောင်မှ အောက်မေ့ လွမ်းဆွတ် ရုံ သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့အပြင် တကယ်လို့ ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး လူ့လောက အာရုံများကို ကျော်လွန်သွားပါက အတိတ်တွင် ရပ်တန့်နေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းယွဲ့ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

လင်းယွဲ့၏ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း မုန်ရှီးရွှမ်းက တစ်ခုခုကို ခန့်မှန်းမိသွားပြီး ဘေးနားရှိ ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း ရန့်ယန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ရန့်ယန် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းပြီး မုန်ရှီးရွှမ်းကို အရိုအသေပေးကာ အကြောင်းစုံကို ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

မုန်ရှီးရွှမ်းလည်း နားထောင်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ရမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "သာမန် လူ့လောကသား တစ်ယောက်က ဝိညာဉ်တု စွမ်းအား အနည်းငယ် ရှိရုံနဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် ဂရုစိုက်နေရတာလဲ။ သူက ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက နယ်နိမိတ်ကို တစ်သက်လုံး မြင်တွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ အနှစ်တစ်ရာကြာရင် မြေကြီးတစ်ပုံပဲ ဖြစ်သွားမှာ။"

"မင်းဆီမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိတဲ့အပြင် ယွီချင် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံပါ ရှိနေတယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား။ မင်းရဲ့ရှေ့ကလမ်းက ဖြောင့်ဖြူးနေပြီး ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့လည်း မျှော်လင့်ချက် အများကြီး ရှိတယ်။ ဒီ လူ့လောက အာရုံတွေဆိုတာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားမယ့် တိမ်တိုက်တွေ သာသာပါပဲ။"

"အဲ့ဒါအပြင် ဒီနယ်မြေက ဝိညာဉ်တု စွမ်းအားဟာ ဝိညာဉ်တွေကို သန့်စင်ဖို့ အကောင်းဆုံး ပစ္စည်း ဖြစ်လို့ ယိုးဟွန်းဂိုဏ်းက အရမ်းကို မျက်စိကျနေတာ။ သူက ယိုးဟွန်းဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေ လက်ထဲကနေ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်နိုင်ပါ့မလား ဆိုတာတောင် မသေချာဘူး။"

မုန်ရှီးရွှမ်းက စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ပြောပြနေလေသည်။

အကယ်၍ လင်းယွဲ့သာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် အမြစ် မရှိဘဲ သူမ၏ မျိုးဆက်နှင့် တူညီသော ယွီချင် ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် သာ မရှိပါက သူမက ဤမျှလောက် စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ပြောပြနေမည် မဟုတ်ပေ။

အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ် အမြစ်ကို ခဏ ထားလိုက်ပါ၊ ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံမှာ အပြင်ဘက် လောကတွင်ပင် တွေ့ရခဲပြီး အဆင့် တစ်ခု အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ပါက မွေးရာပါ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး တူညီသော အဆင့် ရှိသူများ ကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါး ပင် ဖြစ်သည်။

ပင်မဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်သော ဖူထျန်းဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီး မျိုး ပင်လျှင် ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်ကို တွေ့ရှိပါက နည်းလမ်း ပေါင်းစုံ အသုံးပြု၍ ဂိုဏ်း အတွင်းသို့ ခေါ်ယူမည် သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လင်းယွဲ့မှာ တာအိုကို လေ့လာလိုစိတ် မခိုင်မာဘဲ လူ့လောက အနှောင်အဖွဲ့များ ကြောင့် တွေဝေ နေသဖြင့် သူမ အနေဖြင့် လက်ပိုက် ကြည့်နေမည် မဟုတ်ဘဲ ခွန်အား အနည်းငယ် အသုံးပြု၍ လင်းယွဲ့ အတွက် ဤ လူ့လောက အနှောင်အဖွဲ့များကို ဖြတ်တောက်ပေးမည် သာ ဖြစ်သည်။

"ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း လား။"

လင်းယွဲ့က မုန်ရှီးရွှမ်းကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

မုန်ရှီးရွှမ်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ယိုးဟွန်းဂိုဏ်းက ငါတို့ ပင်မ ဖူထျန်းဂိုဏ်းကြီးထက် ပိုပြီး ကြီးစိုးတယ်။ ဂိုဏ်းထဲမှာ ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါးတောင် ရှိပြီး သူတို့ ကျင့်ကြံတဲ့ လမ်းစဉ်က ဝိညာဉ်ပညာရပ်တွေ ဖြစ်လို့ အရမ်း အနှောင့်အယှက် ပေးတတ်တယ်။"

လင်းယွဲ့ ဤစကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချန်မုက ဤအချက်များကို သေချာပေါက် သိမည် မဟုတ်ပေ။

မဖြစ်ဘူး။

သူမ အနေဖြင့် ဤအချက်များကို ချန်မု သိအောင် သွားရောက် သတိပေးရမည်၊ ထိုသို့ မဟုတ်ပါက အလွန် အန္တရာယ် များလွန်းလှပေသည်။

"သူ့ကို သွားသတိပေးချင်လို့လား။ ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ဒီလူ့လောက အနှောင်အဖွဲ့တွေကို ဖြတ်တောက်ဖို့ အချိန်ရောက်ပြီ။ ဒီကံကြမ္မာ အကြောင်းအကျိုးကို ဖြတ်တောက်လိုက်တော့။"

မုန်ရှီးရွှမ်းက လင်းယွဲ့၏ အတွေးများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သိရှိသွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ကာ ဘေးနားရှိ ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီလူကို သွားရှာပြီး သူ့ကို သတိပေးလိုက်ပါ... အကယ်၍ အချိန်မီသေးတယ် ဆိုရင်ပေါ့။"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လင်းယွဲ့ တစ်ယောက်တည်းသာ ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာသို့ ရှုပ်ထွေးသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့တော့သည်။

...

မြို့တော်။

တာယွမ်၏ ဗဟိုချက် အဖြစ် အရပ်လေးမျက်နှာမှ သတင်းများမှာ မြို့တော်သို့ အဆက်မပြတ် ရောက်ရှိလာနေလေသည်။

အချိန် တိုတောင်းသော လဝက် အတွင်းမှာပင် တိန့်ချန်၏ ဓားကျိုးသွားခြင်း အပြင် နေရာ အနှံ့အပြားမှ ကျင့်ကြံသူများ ပေါ်ထွက်လာသည့် သတင်းများလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အချို့ သတင်းများတွင် အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး တစ်ဦးက အပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို စော်ကားမိသဖြင့် လက်ဝါး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည် ဟူသော သတင်းများ လည်း ပါဝင်သည်။

အချို့ သတင်းများတွင် တောင်ပေါ်တွင် ကျပန်း သွားလာနေသော လူငယ်တစ်ဦးက နတ်ဆရာနှင့် တွေ့ဆုံပြီး ထာဝရလမ်းစဉ်နဲ့ ရေစက် ပါလာသဖြင့် ကျင့်ကြံရန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသည် ဟူသော သတင်းများ လည်း ပါဝင်သည်။

အချို့ သတင်းများတွင် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးက ပင်းကျိုး ပြည်နယ်ရှိ သေမင်းတမန် နယ်မြေ ဖြစ်သော ကျောက်စိမ်း ဝါးတော အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသော်လည်း မကြာမီတွင် ပြန်ထွက်လာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရရှိသွားကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေး ပျောက်ကွယ်သွားသည် ဟူသော သတင်းများ လည်း ပါဝင်သည်။

ဤကဲ့သို့သော သတင်းမျိုးစုံမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။

ထို့အပြင် အမှန်တရားများနှင့် အတုအယောင်များ ရောနှော နေလေသည်။

ယခုအခါ မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် အထက် အောက် လူတိုင်း နီးပါး ဤကိစ္စများကို ဆွေးနွေးနေကြပြီး တာယွမ် တစ်ခုလုံးကလည်း အချက် တစ်ချက်ကို နားလည် သဘောပေါက် သွားကြပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

အဲဒါကတော့ ဒီ တာယွမ်ရဲ့ ကောင်းကင်ကြီး... ပြောင်းလဲ သွားပြီ ဆိုတာပဲ။

နန်းတော်။

အဆောက်အအုံ တစ်ခု အတွင်းတွင်။

ဧကရီသစ် အဖြစ် နန်းတက်လာသည်မှာ ငါးနှစ် ရှိပြီဖြစ်သော ဝူအန်းမင်းသမီး ရှီးယွီသည် ခရမ်းရောင် သစ်သား စားပွဲ၏ အနောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေပြီး စားပွဲပေါ်တွင် စာလွှာ အချို့ကို တင်ထားကာ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဖတ်ရှုနေလေသည်။

လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယခုအခါ သူမမှာ ပိုမို ရင့်ကျက်လာပုံ ရပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ သားတော် တစ်ပါး၏ အသွင်အပြင်များ ပိုမို ပေါ်လွင်လာကာ ယခင်က မင်းသမီး တစ်ပါး မဟုတ်တော့ဘဲ တာယွမ်၏ ဆယ့်သုံးဆက်မြောက် ဧကရာဇ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင်။

ရှီးယွီက စာလွှာများ အားလုံးကို ဖတ်ရှု ပြီးသွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ဒီအပြင်လောကက ကျင့်ကြံသူတွေက... တိုင်းပြည်ရဲ့ ဥပဒေတွေကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပါလား။"

သူမက သွားကို ကြိတ်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်များ တောက်ပသွားသော်လည်း မတတ်သာသော အမူအရာများက ပိုမို များပြားနေလေသည်။

လဝက် ဆိုသော အချိန် တိုတောင်းသော ကာလ အတွင်းတွင် အပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူများ တာယွမ် အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး နေရာ တိုင်းတွင် ပြဿနာများ ဖန်တီးကာ တာယွမ်၏ ဥပဒေများကို လုံးဝ လိုက်နာခြင်း မရှိကြပေ။

ဤ လောကကြီးမှာ မူလ ကတည်းက သာမန် လောကကြီး မဟုတ်ဘဲ သိုင်းဆရာသခင်များ တွင်လည်း မြို့ရွာများကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိကြသော်လည်း ဆရာသခင်များ ဖြစ်စေ၊ အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများ ဖြစ်စေ အနည်းဆုံးတော့ ဥပဒေ များကို လိုက်နာကြသေးသည်။

သို့သော် ဤ အပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူများ ကမူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

မြို့တော်တွင် ပျံ့နှံ့နေသော ထာဝရလမ်းစဉ်နဲ့ ရေစက် ဆိုသော သတင်းများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဆိုးရွားသော လူသတ်မှုများ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဒေါသထွက်သွားပါက တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက် တည်းဖြင့် သိုင်းဆရာသခင် တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး မိုင်အနည်းငယ် ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံသွားကာ လူထောင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ပို၍ ဆိုးရွားသည်မှာ မြို့ရွာများကို အစုလိုက် အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်နေကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ခရိုင် တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူ တစ်သန်း နီးပါးကို လုံးဝ သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီး အလောင်းများ တောင်လို ပုံနေကာ သွေးများ မြစ်ရေ အလား စီးဆင်းနေပြီး ဤကဲ့သို့သော ဆိုးရွားသော လူသတ်မှုကြီးကို ကျူးလွန်ရခြင်းမှာ တစ်ခုခုကို ဖန်တီးရန် အတွက် သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

ဤ သတင်းများ အားလုံးမှာ အရပ်လေးမျက်နှာမှ သတင်း အချက်အလက်များ နှင့်အတူ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူမ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ရှီးယွီက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ရင်ဘတ်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ နိမ့်ချည် မြင့်ချည် ဖြစ်နေလေသည်။

ဒေါသ ထွက်နေသည်။

သို့သော် ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။

ဤ ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားလွန်းလှသည်။

သိုင်းသူတော်စင် တိန့်ချန် ပင်လျှင် ထိုအထဲမှ တစ်ဦး၏ လက်အောက်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရပြီး ထိုအဆင့်မျိုး ရှိသော စွမ်းအားရှင်များမှာ ဆယ်ဦး မက ရှိနေကြောင်း သိရသည်။

သိုင်းသူတော်စင် နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော တည်ရှိမှု ဆယ်ဦး အနည်းဆုံး ရှိနေသည်။

ဒီထက် ပိုများနိုင်သေးသည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသနည်း၊ တာယွမ် တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သာ ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ တိန့်ချန်၏ ဓားကျိုး သွားပြီးနောက် ဤ လူများကို တားဆီးနိုင်မည့် တစ်ဦးတည်းသော သူမှာ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ချန်မု သာ ရှိသော်လည်း သူမ ကိုယ်တိုင် ပင် ချန်မုနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေသည်မှာ အချိန် အတန်ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး ချန်မု ယခု ဘယ်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မသိရပေ။

ထို့အပြင် ချန်မုနှင့် အဆက်အသွယ် ရလျှင်တောင်မှ ချန်မု တစ်ယောက်တည်း ဖြင့် ဤမျှလောက် များပြားပြီး ထင်ရာစိုင်း နေသော အပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူများကို မည်သို့ တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

ထို့အပြင်။

သတင်း အချက်အလက်များ အရ ဤ ကျင့်ကြံသူများမှာ အမှန်တကယ် စွမ်းအားကြီးသော သူများ မဟုတ်သေးဘဲ အပြင်ဘက် လောကတွင် သူတို့ထက် များစွာ သာလွန်သော ထာဝရသခင်ကြီးများ ရှိနေသေးပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် တောင်များကို ရွှေ့ပြောင်းကာ ပင်လယ်များကို ဖြည့်တင်းနိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက် တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အာဏာ အလား စွမ်းအားများကို ပြသနိုင်ကြောင်း သိရသည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုများ ရှိနေသဖြင့် လူ့လောကသားများမှာ လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"ဆရာ..."

ရှီးယွီက မျက်လုံးများ မှိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချန်မု ရှိနေလျှင်တောင်မှ ဤ ကိစ္စများကို ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤ ငါးနှစ် အတွင်း သူမသည် တိုင်းပြည် အုပ်ချုပ်ရေးကို ကြိုးစား ပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံမှုကိုပင် လျစ်လျူရှု ထားခဲ့ရပြီး ချန်မုက သူမကို တပည့် အဖြစ် လက်ခံကာ အကြိမ်အနည်းငယ် လမ်းညွှန်မှုများ ပေးခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အချိန် အတန်ကြာအောင် တိုးတက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

ငါးနှစ် တိုင်တိုင် တာယွမ်၏ အခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးကပ်ဘေး၏ ဒုက္ခများမှ တဖြည်းဖြည်း နာလန်ထလာကာ အခြေအနေ ကောင်းလာတော့မည့် အချိန်တွင် ဤ နှစ်တစ်ထောင် အလှည့်အပြောင်း ကြီးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီး လှိုင်းလုံးကြီး ထဲတွင် မျောပါသွားသော သာမန် လူသား တစ်ဦး အလား လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ခေါင်းကို ရမ်းလိုက်သည်။

ရှီးယွီက မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သည်။

ဤ လောကကြီး မည်မျှပင် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပါစေ၊ သူမ က ရင်ဆိုင်ရမည် သာ ဖြစ်သည်။

စားပွဲပေါ်ရှိ စာလွှာကို ပြန်လည် ကောက်ယူလိုက်သည်။

တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် အဝေးမှ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်။

ပြင်းထန်သော ငလျင်လှုပ်ခတ်မှု ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ရှီးယွီက အသံလာရာ ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားတော့သည်။

ဤ အသံနှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို နားထောင်ကြည့်ရသလောက် နန်းတော်နှင့် သိပ်မဝေးသော နေရာ မှ... မဟုတ်ဘူး၊ နန်းတော်၏ ဘေးနား ကပ်လျက် နေရာမှ ဖြစ်လောက်ပေမည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

အစေခံ တစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သတင်းပို့လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ အပြင်ဘက်မှာ ပြဿနာ တက်နေပါပြီ။"