အခန်း ၁၄၀

အခန်း (၁၄၀) ချန်မု ကိုယ်ထင်ပြခြင်း

"မလန့်ပါနဲ့။"

"ဘာဖြစ်တာလဲ။"

ရှီးယွီသည် ရွှေရောင် ဧကရီ ဝတ်ရုံကို လွှမ်းခြုံထားလျက် တည်ငြိမ်စွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

သူမ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်နှင့် တည်ငြိမ်အေးဆေးမှုနှင့်အတူ ဧကရီ တစ်ပါး၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်မှုများ ပေါင်းစပ်သွားကာ ဝင်လာသော အစေခံကို အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူစေပြီး အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားစေသော်လည်း အသံထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က နန်းတော်ထဲကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာပါတယ်။ အပြင်လောကက ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်လောက်တယ်။ သိုင်းနန်းတော်က လူကြီးမင်းတွေက တားဆီးနေကြပါတယ်"

ဤစကား အနည်းငယ်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှီးယွီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားတော့သည်။

ထို့နောက် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ရောက်လာပြီ ဆိုတော့လည်း ထွက်ကြည့်တာပေါ့၊ သူတို့ ဘာလုပ်ချင်လဲ ဆိုတာကို။"

ရှီးယွီ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို ခပ်ဖွဖွ မြှောက်လိုက်ရာ စားပွဲထောင့်တွင် တင်ထားသော ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးမှာ ရွှေရောင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် တောက်ပလာပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်ရှိလာကာ သူမ ကိုင်ဆောင်ထားလိုက်လေသည်။

အပြင်လောကမှ ကျင့်ကြံသူများ တာယွမ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသော နေ့မှ စတင်၍ သူမအနေဖြင့် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း၊ ဤကျင့်ကြံသူများ မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သလို သူမ၏ အရှေ့သို့လည်း ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်မှတော့ ရှောင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

တာယွမ်၏ ဆယ့်သုံးဆက်မြောက် ဧကရီ တစ်ပါးအနေဖြင့် သူမ ဘယ်ကိုမှ ရှောင်ပြေးမည် မဟုတ်ဘဲ လုံကျန်း ဧကရာဇ်က နတ်ဆိုးဘုရင် ဆင်းသက်လာချိန်တွင် မြို့တော်မှ ထွက်ခွာခြင်း မရှိခဲ့သလို သူမလည်း ဘယ်ကိုမှ ထွက်ပြေးမည် မဟုတ်ပေ။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှီးယွီသည် အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်း လှမ်းထွက်သွားတော့သည်။

...

နန်းတော်၏ ကောင်းကင်ယံတွင်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြောင့် နန်းတော်အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော လူများမှာ အသက်ရှူ ကျပ်နေကြပြီး နန်းတွင်း အစေခံ အချို့မှာ ဆက်လက် မခံနိုင်တော့ဘဲ မြေကြီးပေါ်တွင် မှောက်ခုံ လဲကျကာ ဆက်တိုက် တုန်ရီ နေကြလေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် လူရိပ် အနည်းငယ် ရပ်နေပြီး သူတို့ထံမှ မတူညီသော သိုင်းစိတ်ဆန္ဒများ ထွက်ပေါ်နေကာ သိုင်းနန်းတော်မှ အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင်။

အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီး အနည်းငယ်မှာ အသက်ရှူ ကျပ်မတတ် ခံစားနေကြရသည်။

သူတို့ အနည်းငယ်၏ အရှေ့တွင်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦး ရပ်နေလေသည်။

ဤအမျိုးသားသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အလယ်ဗဟို ဖြစ်သွားသည့်အလား သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လုံးဝန်းသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်။

ဤသည်မှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် နှစ်ခုစလုံး ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ရေနှင့် နို့ အလား ပေါင်းစပ်သွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်ပြီး သိုင်းသူတော်စင်နှင့် ကောင်းကင်ဆရာသခင် တို့နှင့် အဆင့် တူညီသော်လည်း ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ပိုမို နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ ကျင့်ကြံကာ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းနိုင်မှသာ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ရန်နှင့် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် အရည်အချင်း ရှိမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါက ဒီနယ်မြေရဲ့ မြို့တော်လား၊ လူ့လောက နိုင်ငံတွေထဲမှာတော့ အင်အား ကြီးတဲ့ အထဲမှာ ပါတာပဲ..."

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက အရှေ့ရှိ သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများကို မကြည့်ခဲ့ပေ။

ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် အဆင့် ၂ သိုင်းသမား အနည်းငယ်မှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်များအလား ပင်ဖြစ်ပြီး လက်တစ်ချက် လှန်လိုက်ရုံဖြင့် အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ကာ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုလူများကို ရွှံ့နွံထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

ယန်နန်နှင့် အခြား သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများ၊ အဆင့် ၂ သိုင်းသမား အဖြစ် အသစ် တက်လှမ်းလာသော ယန်ဟန်ယု အပါအဝင် ယခုအချိန်တွင် အားလုံး စုစည်းထားလျှင်တောင်မှ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ ဖိနှိပ်မှု အောက်တွင် တောင်တန်းကြီး တစ်ခုကို ထမ်းထားရသည့်အလား လေးလံလွန်းလှသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်။

အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။

အားလုံး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ထွက်လာကြလေသည်။

သူတို့ အားလုံး တိန့်ချန် အဆင့် ၁ သိုင်းသူတော်စင် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းစဉ်က ဂုဏ်ပြုပွဲသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြဖူးပြီး သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်ပြီးနောက်ပိုင်း တိန့်ချန်ကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့မြင်ခဲ့ကြကာ တိန့်ချန်၏ သိုင်းသူတော်စင် ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကို ခံစားခဲ့ဖူးကြသည်။

သူတို့သည် မြို့တော်သို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်၏ စွမ်းအားကိုလည်း ခံစားခဲ့ဖူးကြသည်။

အဆင့် ၂ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ချန်မု၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအို ပညာရပ်များကိုလည်း တွေ့ကြုံ ခံစားခဲ့ဖူးကြသည်။

သို့သော်။

ဤအရာများ အားလုံးက အရှေ့ရှိ အမျိုးသားလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။

သူ့ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်မှုက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး နက်ရှိုင်းလှကာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ လူ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်လာသည့်အလား ပင်။

အစပိုင်းက တစ်ဖက်လူ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး နန်းတော်သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားမိချိန်တွင် ယန်နန်နှင့် အခြားသူများက ချက်ချင်း ထွက်လာပြီး တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်လူက ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အရပ်လေးမျက်နှာကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူတို့ အားလုံး၏ အရှိန်အဝါများကို ကျဆင်းသွားစေကာ တစ်ဖက်လူကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေနိုင်ရုံ သာ ရှိတော့သည်။

"လီ... လီဖေးရှန်း လား။"

သိုင်းသူတော်စင် တိန့်ချန်ကို အနိုင်ယူခဲ့သော ကျင့်ကြံသူကို တွေးမိပြီး လူတစ်ယောက်က တုန်ယင်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသားက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ဇီယွမ်ဂိုဏ်းက ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ ပါ၊ လင်ထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသားတော်နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။"

ထပ်မံ စကားပြောရန် ပြင်နေစဉ်တွင်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ၏ အကြည့်များက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး နေရာတစ်ခုကို လှမ်းကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်က ကြွက်က ငါ့မျက်စိရှေ့မှာ ပုန်းကွယ်နေတာလဲ။"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယန်နန်နှင့် အခြားသူများ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားပြီး ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ ကြည့်နေသော နေရာသို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ထိုနေရာတွင် လေပြေလေညင်းများသာ တိုက်ခတ်နေပြီး ဘာမှ မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

မူလက ဘာမှ မရှိသော လေဟာနယ်တွင် ရုတ်တရက် အနက်ရောင် ပုံပျက်ပန်းပျက် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းပြီး ဖိနှိပ်မှု အပြည့် ရှိသော အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခုက ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာက လူ့လောကသို့ ဆင်းသက်လာသည့်အလား ကောင်းကင်ယံ တစ်ဝက်ကို ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားစေတော့သည်။

"ဟီး... ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ နာမည်ကြီးတာ တကယ် အလကား မဟုတ်ဘူးပဲ၊ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင် လှည့်စား တစ္ဆေ ခြေလှမ်းကိုတောင် မြင်နိုင်တယ်ပေါ့။"

ထိုအနက်ရောင် ပုံပျက်ပန်းပျက် နေရာတွင် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သူက အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို အနက်ရောင် ဝတ်ရုံအောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားကာ သူ၏ မျက်နှာကို သေချာ မမြင်ရသော်လည်း မျက်လုံးအစုံမှာမူ အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး တစ္ဆေ မီးတောက်အလား လှုပ်ခတ်နေကာ ကြည့်ရုံဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလေသည်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဘယ်သူများလဲလို့၊ ယိုးဟွန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသားတော် ပဲကိုး။"

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ဝိညာဉ်တု အချို့ကို ယူပြီး ဝိညာဉ်တစ်သောင်း အလံအတွက် ပင်မဝိညာဉ် အဖြစ် သန့်စင်ဖို့ လာတာပါ၊ ချင်းဟုန် စီနီယာက ဝင်မစွက်ဖက်လောက်ပါဘူးနော်။"

ပါးစပ်က 'စီနီယာ' ဟု ခေါ်ဆိုသော်လည်း လေသံတွင်မူ မည်သည့် လေးစားမှုမျှ မပါဝင်ပေ။

သူနှင့် လင်ထျန်းဂိုဏ်းမှ လီဖေးရှန်း တို့မှာ အဆင့် တူညီကြပြီး ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော် အနေဖြင့် သူသည် ကျင့်ကြံသူများ ကြားတွင် တွေ့ရခဲသော ယိုးမင် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဤဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သာမန် ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို သူမကြောက်ပေ။

ထို့အပြင် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တာအိုသားတော်များ အတွက် ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိဘဲ အချိန်တန်လျှင် ရောက်ရှိမည့် ကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး သူတို့က စုဆောင်းမှုကိုသာ ပိုမို အလေးထားကြကာ စောစီးစွာ အဆင့် တက်လှမ်းခြင်းမျိုး မလုပ်ကြပေ။

"သဘောပါပဲ။"

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်၏ ကိစ္စများကို သူ ဝင်ရောက် စွက်ဖက် လိုခြင်း မရှိကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သို့သော်လည်း။

ဤအချိန်တွင် အဝေးမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဟေး၊ ပျော်စရာ ကောင်းနေပါလား။"

ဤအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်းဟုန် တာအိုဆရာနှင့် ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော် တို့၏ အကြည့်များ အားလုံး ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် အနီရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက လေထုကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို အနီရောင်ဖြင့် ဆိုးသွမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူ မရောက်လာသေးမီ မှာပင် ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ ကြီးတစ်ခုက အရှေ့သို့ လွှမ်းမိုးလာပြီး ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းများ ပါဝင်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ဤကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ အပူချိန်ကို များစွာ မြင့်တက်သွားစေတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ထိုလူရိပ်မှာ နန်းတော်၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

"လီဖေးရှန်း"

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ ပေါ်လာရဲသေးတယ်ပေါ့၊ အရင်တုန်းက ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုး လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် ငါတို့ သေချာ ရှင်းရဦးမယ်။"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

သူက ညာဘက်လက်ကို မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော လူရိပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားကာ သရဲတစ္ဆေများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အော်ဟစ် ညည်းတွား နေကြပြီး အနက်ရောင် လက်ကြီးတစ်ဖက် အဖြစ် စုစည်းသွားကာ အရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှပြီး လေဟာနယ် ပင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားသည့်အလား ဖြစ်ကာ မနီးမဝေးတွင် ရှိသော ယန်နန်နှင့် အခြားသူများမှာ စိတ်နှလုံးများ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး အချိန်တို အတွင်းတွင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မလုပ်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်။

အားလုံး ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ သရဲတစ္ဆေများဖြင့် ဖန်တီးထားသော ထိုအနက်ရောင် လက်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရပါက ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားလောက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ ပင် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"ဆယ်နှစ် မတွေ့ရတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ တိုးတက်လာပေမယ့် ဒီလောက်ပဲလား။"

လီဖေးရှန်းသည် အနီရောင် မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ကာ ထို့နောက် လက်ဝါးတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ ကြီးမားသော အနီရောင် မီးတောက်ကြီးက ကောင်းကင်ယံကို လောင်ကျွမ်းသွားစေပြီး ချက်ချင်းပင် အနီရောင် မီးဓားတစ်လက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ အနက်ရောင် လက်ကြီးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်တော့သည်။

အနက်ရောင်နှင့် အနီရောင်တို့ ကောင်းကင်ယံတွင် တွေ့ဆုံ ပေါင်းစပ်သွားပြီး ခဏတာ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

ယန်နန်နှင့် အခြား အဆင့် ၂ သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများမှာ ပေပေါင်းများစွာ အကွာသို့ နောက်ဆုတ်သွားကြရသည်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ တစ်ဦးတည်းသာ မူလနေရာတွင် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ ရောက်ရှိလာသော အနီရောင် မီးတောက်များနှင့် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်မျှ မထိခိုက်နိုင်ဘဲ ရေစီးကြောင်းထဲမှ ကျောက်ဆောင်တစ်ခု အလား လှိုင်းတံပိုးများ ကြားတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေလေသည်။

"မီးစွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်၊ ယိုးမင် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်..."

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းကာ အရှေ့တွင် တစ်ချက်စီ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသော သူနှစ်ဦးကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

ထိုသူနှစ်ဦး၏ အဆင့်မှာ သူ၏ အောက်တစ်ဆင့်တွင် ရှိနေပြီး ကောင်းကင်နဲ့ လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်၏ မွေးရာပါ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များနှင့် တူညီသော အဆင့်ရှိသူများထက် များစွာ သာလွန်သော စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များ ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် တစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူပေ။

အနီရောင် မီးတောက်များနှင့် အမှောင်ထုများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လီဖေးရှန်းသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဆက်လက် ရပ်တည်နေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်မှာမူ မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေပြီး လီဖေးရှန်းကို မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်း၍ ကြည့်နေကာ ဒုတိယအချက် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသဖြင့် နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ခဏတာ ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှု တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လီဖေးရှန်း၏ မောက်မာမှု၊ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ၏ တည်ငြိမ်မှု တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အဝေးရှိ ယန်နန်နှင့် အခြားသူများ၏ ရင်ထဲတွင်မူ လှိုင်းလုံးကြီးများ ထကြွနေသည့်အလား ပင် ဖြစ်သည်။

လီဖေးရှန်း။

တိန့်ချန်ကို ဓားကျိုးသွားစေခဲ့သော အပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူ။

ထို ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော် ဆိုသူကလည်း လီဖေးရှန်းနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ပြီး အဆင့် တူညီသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။

ဘေးနားရှိ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ၏ တည်ငြိမ်မှုကလည်း ထိုသူနှစ်ဦးထက် မလျော့ကျပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ၊

ဤနေရာတွင် သိုင်းသူတော်စင်၊ ကောင်းကင်ဆရာသခင် တို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော တည်ရှိမှု သုံးဦး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တိန့်ချန် ဓားကျိုးသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူမှာ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ချန်မု တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သော်လည်း ချန်မုမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ် ကတည်းက လူလုံးထွက်ပြလေ့ မရှိတော့ဘဲ ယခု ချန်မု ဘယ်နေရာတွင် ရှိနေသည်ကို မည်သူကမျှ မသိကြပေ။

ထို့အပြင် ချန်မု တကယ် ဤနေရာတွင် ရှိနေလျှင်တောင်မှ ဤအပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူများကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"အရင်တုန်းက ငါ မင်းကို တစ်ဝက် အနိုင်ရခဲ့တယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ်ရော ဘယ်လို ထင်လဲ။"

လီဖေးရှန်းက ယန်နန်နှင့် အခြားသူများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှု ထားပြီး ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်ကိုသာ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက မင်း မြေအောက် မီးတောက် စွမ်းအားကို အသုံးချခဲ့လို့ပါ၊ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မင်း အသုံးချစရာ မြေအောက် မီးတောက် စွမ်းအား မရှိတော့ဘူး။"

"မြေအောက် မီးတောက်ကို အသုံးမပြုရင်တောင် မင်းကို သတ်ဖို့ လွယ်ကူပါတယ်။"

လီဖေးရှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"စမ်းကြည့်လို့ ရပါတယ်။"

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

စကားဖြင့် အချင်းချင်း အားပြိုင်နေကြသော်လည်း ဆက်လက် တိုက်ခိုက်မည့် အစီအစဉ်တော့ မရှိပေ။ တစ်ဖက်တွင် မြို့တော်သို့ လာရောက်ကြခြင်းမှာ ကိုယ်စီ လုပ်စရာ ကိစ္စများ ရှိနေကြပြီး၊ အခြား တစ်ဖက်တွင် ဘေးနား၌ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ ရှိနေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နှစ်ယောက်စလုံး ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိသွားပါက ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက တစ်ခုခု ကြံစည်လာမည်ကို စိုးရိမ်ရပြီး ဤနေရာတွင်လည်း အသက်စွန့် လုယူရလောက်အောင် တန်ဖိုးရှိသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ မရှိပေ။

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်နှင့် လီဖေးရှန်းတို့ ကောင်းကင်ယံတွင် အားပြိုင်နေကြသည်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ ကမူ မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် ဘာတွေ တွေးနေသည်ကို မသိရပေ။

သို့သော် ဤအချိန်တွင်။

အောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"လူကြီးမင်း သုံးယောက် ကျွန်မရဲ့ မြို့တော်ကို လာတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ မသိဘူး။"

ရှီးယွီက ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ မနီးမဝေးတွင် ရှိသော ကျယ်ပြန့်သည့် ကွင်းပြင်တစ်ခု ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူမက ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ လီဖေးရှန်းနှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာနှင့် လီဖေးရှန်း အပါအဝင် အားလုံး၏ အကြည့်များက ရှီးယွီ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"ဟင်၊ ဓမ္မရတနာ တစ်ခုလား။"

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ၏ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားပြီး မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် အပြာရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ အပြာရောင် အလင်းတန်းမှာ ရှီးယွီ၏ လက်ထဲရှိ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

ရှီးယွီ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် အလိုအလျောက် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုကြီး တစ်ခု ဆင်းသက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း သူမ၏ အသိစိတ်များ ထိုင်းမှိုင်းသွားကာ အတွေး တစ်ချက်ပင် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

အပြာရောင် အလင်းတန်း လွှမ်းမိုးလာသည်ကိုသာ ရပ်ကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

သို့သော်လည်း။

ဤအချိန်တွင်။

လီဖေးရှန်း ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနီရောင် မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘေးတိုက် ဝင်ရောက် လုယူလိုက်ကာ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အပြာရောင် အလင်းတန်းနှင့် လေထဲတွင် ထိခိုက်မိပြီး လေထဲတွင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက လီဖေးရှန်းကို လှည့်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လင်ထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသားတော် ကလည်း ဒီ ဓမ္မရတနာကို စိတ်ဝင်စားနေတာလား။"

"မဟုတ်ပါဘူး။"

လီဖေးရှန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး အောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသဖြင့် အသက်ရှူ မြန်နေသော ရှီးယွီကို တွေ့လိုက်ရပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါက ပစ္စည်းတွေကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး၊ ဒီ လူ့လောက နိုင်ငံရဲ့ ဧကရီသစ်က ဧကရီ တစ်ပါး ဖြစ်တယ်လို့ ကြားလို့ ငါက မြို့တော်ကို တမင် လာခဲ့တာပါ။"

သူက ပြောရင်း ရှီးယွီကို ဆက်လက် အကဲခတ်နေပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းတယ်၊ အရမ်း ကောင်းတယ်၊ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် နည်းနည်း နိမ့်ပေမယ့် ကိုယ်ဟန် အမူအရာ ကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ တိုင်းပြည်ရဲ့ ကံကြမ္မာလည်း ပါလာသေးတယ် ဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် လုပ်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီပါတယ်။"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်။

အောက်ဘက်ရှိ နန်းတော် အတွင်းမှ လူအများအပြား အံ့အားသင့် ဒေါသထွက် သွားကြတော့သည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ။"

လူအချို့က မနေနိုင်ဘဲ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ယခုအခါ ရှီးယွီသည် နန်းတက်လာသည်မှာ ငါးနှစ် ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည် အုပ်ချုပ်ရေးကို ကြိုးစား ပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် မရေမတွက်နိုင်သော မှူးမတ်များ၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိထားပြီး ချန်မု ကြောင့် မဟုတ်လျှင်တောင်မှ စာပေနှင့် စစ်ဘက် အရာရှိ အားလုံး၏ လေးစားမှုကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ဦးက ကိုယ်လုပ်တော် လုပ်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီသည် ဟု ပြောဆိုခြင်းမှာ မည်မျှ ရိုင်းစိုင်းလိုက်သနည်း၊ အပြင်ဘက် လောကမှ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်စေ၊ သိုင်းသူတော်စင်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော တည်ရှိမှု ဖြစ်စေ သူတို့၏ အရှင်သခင်ကို ဤသို့ စော်ကား၍ မရပေ။

သို့သော်လည်း။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သော သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အနီရောင် မီးတောက်များ ချက်ချင်း ထင်ဟပ်သွားပြီး ထို့နောက် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အတွင်းပိုင်းမှ အပြင်ဘက်သို့ မီးတောက်များ လောင်ကျွမ်းလာကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပြာကျသွားတော့သည်။

လီဖေးရှန်းသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါများက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့နေကာ ကိုယ်ပေါ်တွင် လွှမ်းခြုံထားသော အနီရောင် အလင်းတန်းများ ကြောင့် ကောင်းကင်ယံကို အနီရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေပြီး မီးလောင်နေသည့်အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူက အောက်ဘက်ရှိ နန်းတော်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါက လင်ထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသားတော် ပဲ၊ အနာဂတ်မှာ အနှောင်အဖွဲ့တွေကို ဖြတ်တောက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး နေရာကို တက်လှမ်းမယ့် သူဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ ဘေးမှာ အလုပ်အကျွေးပြု ခွင့်ရတာက ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာ တစ်ခုပဲ။"

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြောင့် ယန်နန်နှင့် အခြားသူများ တစ်ချိန်တည်းတွင် စကား မပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ရှီးယွီ လည်း ထိုနည်းတူ ပင် ဖြစ်ပြီး ဤဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ အောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ရန် ပင် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်နေကာ သူမ၏ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်နှင့် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး၏ စွမ်းအားများကို အားကိုး၍ သာ မြေကြီးပေါ်တွင် မှောက်ခုံ လဲမကျသွားအောင် မနည်း ထိန်းထားရလေသည်။

သို့တိုင်အောင်။

ထိုဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိနှိပ်လာပြီး သူမကို ခေါင်းငုံ့သွားစေရန် အတင်းအဓမ္မ ဖိအားပေးနေလေသည်။

မနီးမဝေးတွင် ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုဘဲ လီဖေးရှန်းကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေသည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

မီးစွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ မွေးရာပါ မီးစွမ်းအင်ကို ပါရှိလာပြီး ကောင်းကင်ကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်ကာ အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်များ အားလုံးတွင် အလွန် အဆင့်မြင့်သော နေရာတွင် ရှိသော်လည်း ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် တွင်လည်း အားနည်းချက် အချို့ ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ ယန် မီးတောက် အလွန် ပြင်းထန်သဖြင့် မျှတမှု ရှိစေရန် ယင် စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လီဖေးရှန်းမှာ ဤမျှနှင့် မပြီးသေးဘဲ လျှို့ဝှက် ပညာရပ် အချို့ကို ကျင့်ကြံထားပြီး အခြား တစ်ဖက်မှ အရာ အများအပြားကို ခွဲဝေ ရယူနိုင်ကာ တိုင်းပြည်၏ ကံကြမ္မာ ကဲ့သို့သော စိတ်ကူးယဉ် အရာများမှာ စွမ်းအားပိုင်း ဆိုင်ရာတွင် သက်ရောက်မှု မရှိသော်လည်း အနာဂတ်တွင် ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ချိန်တွင် အထောက်အကူ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

သို့သော်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုသော်လည်း ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော် ကမူ လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "သူများက မင်းကို သိပ်ပြီး အထင်မကြီးဘူး ဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ အတင်းအဓမ္မ လုပ်နေရတာလဲ။"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူက အင်္ကျီလက်စကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုက လီဖေးရှန်း၏ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်း မှာပင် ရှီးယွီ ဆီသို့ လွှမ်းမိုးသွားတော့သည်။

"သေချင်နေတာလား။"

လီဖေးရှန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသ တစ်ချက် တောက်ပသွားတော့သည်။

ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူက ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနီရောင် မီးတောက်တစ်ခု လွှမ်းမိုးသွားပြီး အနက်ရောင် အလင်းတန်းနှင့် တိုက်မိကာ ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်၏ မှော်အတတ်ပညာကို တားဆီးလိုက်လေသည်။

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်က ဆက်တိုက် လှောင်ပြောင် ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ထဲတွင် လက်ဟန်များ ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မည်းမှောင်သော အရိပ်တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် ချက်ချင်းပင် အနက်ရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလာကာ ငရဲပြည်မှ သရဲတစ္ဆေများစွာကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည့်အလား အားလုံးက ရှီးယွီ ဆီသို့ လွှမ်းမိုးသွားပြီး အနီးအနားရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

လီဖေးရှန်း၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး သူလည်း ထိုနည်းတူ လက်ဟန်များ ပြုလုပ်ကာ အနီရောင် မီးတောက်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကို လောင်ကျွမ်းစေရာ သွားလေရာ နေရာတိုင်းတွင် အနက်ရောင် သရဲတစ္ဆေများ အားလုံး လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း။

လီဖေးရှန်း၏ စွမ်းရည်များမှာ ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော် ထက် မလျော့ကျသော်လည်း ရှီးယွီ၏ အဆင့်မှာ အလွန် နိမ့်ကျလွန်းလှပြီး သူတို့ နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ကြားတွင် ညပ်နေသဖြင့် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး၏ စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ထားသော်လည်း ခံစားရသော ဖိအားများမှာ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး လှိုင်းလုံးကြီး ထဲမှ လှေငယ်လေး တစ်စင်း အလား အချိန်မရွေး မှောက်ကျသွားနိုင်ကြောင်း ခံစားနေရလေသည်။

လီဖေးရှန်းက ဤအချက်ကို သတိထားမိသွားသဖြင့် မျက်နှာမှာ အလွန် ဆိုးရွားသွားသော်လည်း ဘာမှ မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ ကမူ ရှီးယွီ၏ အသက် ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှီးယွီ၏ လက်ထဲရှိ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးကိုသာ ဂရုစိုက်သဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မပြုဘဲ အကောင်းဆုံး အချိန်တွင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ကာ ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးကို ယူဆောင်သွားရန် သာ ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

"..."

ရှီးယွီသည် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး၏ ကာကွယ်မှု အလင်းတန်း၏ အနောက်ဘက်မှ နေ၍ အနီးအနားရှိ လှိုင်းထန်နေသော စွမ်းအား နှစ်ခုကို ခံစားနေရဆဲ ပင် ဖြစ်ပြီး တစ်ခုမှာ အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်လောက်အောင် ပူပြင်းနေပြီး အခြား တစ်ခုမှာ အလွန် အေးစက်ကာ ထူးဆန်းပြီး လူ၏ စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေကာ သူမ၏ အသိစိတ်များကိုပင် ရောထွေး လာစေတော့သည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ခံစားရသော ဖိအားများ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး ရှီးယွီသည်လည်း သူမ၏ အခြေအနေမှာ ပိုမို ဆိုးရွားလာကြောင်း ခံစားနေရပြီး ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံး ပင်လျှင် ဆက်လက် မခံနိုင်တော့သည့်အလား ထို အလင်းတန်း အလွှာလေးမှာ လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဒီနေရာမှာ သေရတော့မှာလား။

သူမ၏ ရင်ထဲတွင် တွေဝေမှုနှင့် အားနည်းမှု အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးကို ဆက်ခံပြီး ဧကရီ နေရာကို ဆက်ခံခဲ့ပြီး ကတည်းက ဤကဲ့သို့သော အားနည်းမှုမျိုးကို ပထမဆုံး အကြိမ် ခံစားရခြင်း ဖြစ်ပြီး ကံကြမ္မာကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသော အားနည်းမှုမျိုး ပင် ဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်မယ်။"

ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးက ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုများကို ဆက်လက် မခုခံနိုင်တော့ကြောင်း သတိထားမိသွားသဖြင့် လီဖေးရှန်း လည်း ထိုဘက်ကို ဆက်လက် မကြည့်တော့ဘဲ ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်ကိုသာ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော် ကမူ ဆက်တိုက် လှောင်ပြောင် ရယ်မောနေပြီး အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ လီဖေးရှန်းက အနှောင့်အယှက်များ ကြောင့် အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်ရဲသည်ကို အခွင့်ကောင်း ယူကာ လီဖေးရှန်းကို အောက်ဘက်သို့ လုံးဝ ဖိနှိပ်ထားလိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်။

လီဖေးရှန်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် မျက်လုံး အစုံမှာ အလွန် အေးစက်သွားပြီး မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် တောက်ပသော ရွှေရောင် မီးတောက် တစ်ခု ထင်ဟပ်လာကာ လေဟာနယ်တွင် ချက်ချင်းပင် လင်းလက်သွားတော့သည်။

"ကောင်းကင် လောင်ကျွမ်း မီးတောက်"

လီဖေးရှန်း ပေါက်ကွဲ ထွက်လာတော့သည်။

ဤသည်မှာ မီးစွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်၏ မွေးရာပါ ထူးခြားသော စွမ်းရည် ပင် ဖြစ်သည်။

လီဖေးရှန်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်သော အချိန်တွင် ကျိုယွမ်တံဆိပ်တုံးမှ ထုတ်လွှတ်နေသော ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်း လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက် မခံနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားတော့သည်။

အဆုံးအစ မရှိသော အနီရောင် မီးတောက်များနှင့် သရဲတစ္ဆေ ပုံရိပ်များ ချက်ချင်းပင် လွှမ်းမိုးလာပြီး ရှီးယွီတစ်ကိုယ်လုံးကို တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုရန် ကြိုးစားနေတော့ရာ လီဖေးရှန်းက ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အာရုံစိုက်ရန် အချိန် မရှိတော့သလို ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော် ကလည်း လူ့လောကသား ဧကရီ တစ်ပါး၏ အသက် ရှင်ခြင်း၊ သေဆုံးခြင်းကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ လီဖေးရှန်း၏ မွေးရာပါ ထူးခြားသော စွမ်းရည်ကို ရင်ဆိုင်ရန် သာ အာရုံစိုက် နေတော့သည်။

ရှီးယွီက လွှမ်းမိုးလာသော အနီရောင် မီးတောက်များကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ထို့နောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

တစ်စက္ကန့်

နှစ်စက္ကန့်

သုံးစက္ကန့်

...

မျှော်လင့်ထားသော အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုသွားမည့် အပူရှိန်မှာ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ထိုအပူရှိန်မှာ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စွမ်းအား တစ်ခုခုဖြင့် ချက်ချင်းပင် အပြင်ဘက်သို့ ခြားနားခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်ကာ စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေသော ထို အနက်ရောင် သရဲတစ္ဆေများ လည်း ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်သည်။

ရှီးယွီ ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။

မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ရာ လူရိပ် တစ်ခုက ဘယ်အချိန် ကတည်းက မှန်း မသိဘဲ သူမ၏ အရှေ့တွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်နေသော မီးပင်လယ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲတစ္ဆေများ အားလုံးမှာ ထိုလူရိပ်၏ သုံးပေ အကွာတွင် ခြားနားခံလိုက်ရပြီး ထို မျဉ်းကို အနည်းငယ်မျှ ပင် မကျော်လွန်နိုင်ကြပေ။

"ငါ မရှိတဲ့ အချိန်တွေ အတွင်းမှာ ကိစ္စတွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့ပုံ ရတယ်။"

ကောင်းကင်ဆရာသခင် ချန်မု၊

နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ထင်ပြလာပြီ ဖြစ်သည်။