အခန်း ၁၄၄

အခန်း (၁၄၄) သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ

တာအိုတရား ဟောကြားခြင်းမှာ ရုတ်တရက် စိတ်ကူးပေါက်၍ လုပ်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ချန်မုသည် မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ဝိညာဉ်တစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ထိုဝိညာဉ်မှာ တာယွမ် စစ်ထျန်းထိုင်၏ ပထမမျိုးဆက် ကောင်းကင်ဆရာသခင် ဖြစ်ကာ အတော်လေး သမိုင်းကြောင်းရှိသူ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို ကောင်းကင်ဆရာသခင်သည် စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်များနှင့် ဝူရှန်းနယ်မြေကို ရွှီးထျန်းအတားအဆီးဖြင့် ခြားနားထားကာ အပြင်လောကနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေသည့် အခြေအနေများ အပါအဝင် လျှို့ဝှက်ချက် များစွာကို သိရှိထားပုံရပြီး ဝူရှန်းနယ်မြေတွင် စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်များကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးသူ လည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

ထို့အပြင် အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ ချန်ရစ်ခဲ့သော နည်းလမ်းများကြောင့် အသက်ပါ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သေဆုံးပြီးနောက်တွင်လည်း စွဲလမ်းမှုများ မပြယ်ပျောက်ဘဲ ဝူရှန်းနယ်မြေ၏ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်များကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေရန်သာ ဆန္ဒရှိနေခဲ့သော်လည်း၊ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာသည်အထိ မည်သူကမျှ ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သလို အပြင်လောက၏ စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်များကိုလည်း မထိတွေ့နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ချန်မု ပေါ်လာသည်အထိ ပင်။

ဤ ကောင်းကင်ဆရာသခင်၏ ဝိညာဉ် စွဲလမ်းမှုမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ သူ၏ သင်္ချိုင်းဂူမှာလည်း ချန်မု ယခုအချိန်အထိ တွေ့ဖူးသမျှ အကြီးဆုံး ပင် ဖြစ်ကာ နန်လီတွင် တွေ့ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်များစွာ ပေါင်းစပ်ထားသည့် စွဲလမ်းမှုထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားနေလေသည်။

"ဝိညာဉ်မှတ် လေးရာကျော် လား။"

"ဒါက အားလုံး မဟုတ်သေးဘူး ထင်တယ်။"

ချန်မုသည် နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသော စနစ်၏ အသိပေးသံကို နားထောင်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူ၏ တွက်ချက်မှုအရ ဤ ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဆရာသခင်က သူ့ကို ပေးစွမ်းနိုင်မည့် ဝိညာဉ်မှတ်များမှာ အလွန် များပြားမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် သူသည် တာအိုပညာရပ်များကို တာယွမ် သိုင်းနန်းတော်ရှိ သိုင်းဆရာသခင်များထံသို့သာ ဖြန့်ဝေပေးရသေးပြီး အများပြည်သူထံသို့ အမှန်တကယ် မပျံ့နှံ့သေးပေ။

သို့သော် ဤအခြေအနေကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပါက တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေရန်မှာ အချိန်ပြဿနာသာ ဖြစ်တော့သည်။

သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်များသည် ဤ တာအိုပညာရပ်များကို ပြန်လည် စုစည်း၍ သိုင်းပညာမှ တာအိုလမ်းစဉ်သို့ ကူးပြောင်းကာ လူငယ်မျိုးဆက် သိုင်းသမားများထံသို့ ဆက်လက် ဖြန့်ဝေပေးကြမည် ဖြစ်ရာ ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် အနှစ်နှစ်ဆယ် အတွင်းမှာပင် တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း။

သိုင်းပညာမှာလည်း အသုံးမဝင်လှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

တာအိုပညာရပ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သိုင်းပညာ၏ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေများမှာ ပိုမို လွယ်ကူပြီး အခြေခံ အခက်အခဲမှာလည်း ပိုမို နည်းပါးသဖြင့် လူတိုင်းနီးပါး သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်နိုင်ကာ ပါရမီ မရှိလျှင်တောင်မှ အရင်းအမြစ်များ အသုံးပြု၍ အဆင့် ၉ သို့မဟုတ် အဆင့် ၈ အထိ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်လေသည်။

သို့သော် တာအိုပညာရပ်များမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိမရှိ ဆိုသည်မှာ တာအိုပညာရပ်များ ကျင့်ကြံရန် အဓိက လိုအပ်ချက် ပင် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်အမြစ် မရှိသူများမှာ တာအိုပညာရပ်များ၏ ပထမဆုံး အဆင့်ကိုပင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိမှသာ ပထမဆုံး အဆင့်ဖြစ်သော သာမန်လူသားဘဝမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို စတင် ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဤ ဝိညာဉ်အမြစ်များကို သိုင်းသမားများ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ဝိညာဉ်အမြစ် အရည်အသွေး ပိုကောင်းသော သိုင်းသမားများမှာ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရာတွင် ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိကာ ပါရမီ ပိုကောင်းကြလေသည်။ ဤသည်မှာလည်း ဝိညာဉ်အမြစ် ပါရမီ ကွာခြားမှုကြောင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အပေါ် တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိနေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မလား ဆိုသည်မှာလည်း ဝိညာဉ်အမြစ်နှင့် အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှု ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်အမြစ် မရှိပါက တာအိုအခြေခံကို တည်ဆောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သောစွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အရင်းအမြစ် အမျိုးမျိုး အသုံးပြု၍ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်လျှင်တောင်မှ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း၏ ပထမ အဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်နေမည် ဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆက်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်များ အားလုံး အရိုအသေ ပေးပြီးနောက်။

ချန်မု ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။

"ငါက တာယွမ်ရဲ့ ကောင်းကင်ဆရာသခင် အနေနဲ့ ဒီ လောကကြီး အတွက် တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ် တွေကို ဆက်လက် ရှင်သန်လာအောင် လုပ်ပေးရတာကလည်း ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းတို့ အတွက် လမ်းပြပေးရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်၊ ဘယ်လို ဆက်လျှောက်မလဲ ဆိုတာကတော့ မင်းတို့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"

ယန်နန်နှင့် အခြား သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်များ ထပ်မံ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

ယန်ဟန်ယု လည်း လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အခြားသူများနှင့် အတူ ချန်မုကို အရိုအသေ ပေးလိုက်သော်လည်း ထို့နောက် စိုးရိမ်သည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အချိန် အတန်ကြာရင် အပြင်လောကက ထာဝရသခင်ကြီးတွေ အားလုံး တာယွမ် အတွင်းကို ဝင်လာကြတော့မယ်လို့ ကြားတယ်။ သူတို့က တာယွမ်ရဲ့ တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ် တွေကို အတူတကွ ပိတ်ပင်ထားတာ ဆိုတော့ အဲဒီအချိန်ကျရင်များ..."

ချန်မုက ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ရမ်းပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ အပြင်လောကက ထာဝရသခင်ကြီးတွေ ကိစ္စကို ငါ ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းပါ့မယ်။ အခု ဖြန့်ဝေပေးလိုက်တဲ့ တာအိုပညာရပ် တွေကို မင်းတို့ အားလုံး အပြင်ကို ဆက်လက် ဖြန့်ဝေလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တာအိုပညာရပ် တွေကို အလွယ်တကူ မဖြန့်ဝေသင့်သလို ဖြန့်ဝေမယ့် သူကိုလည်း ရွေးချယ်ဖို့ လိုပါတယ်။"

"ကောင်းကင်ဆရာသခင်ရဲ့ စကားကို ကျွန်တော်တို့ မှတ်သားထားပါ့မယ်။"

ယန်နန်နှင့် အခြားသူများ အားလုံး လေးနက်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

ချန်မု ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ တာအိုတရား ဟောကြားတာကတော့ ဒီလောက်ပါပဲ။"

"ရှီးယွီ၊ ရှောင်ယောင်၊ ရှီယွင်၊ ချန်ရှင်း၊ ရှောင်လျန်၊ ဟန်ယု၊ မင်းတို့ လူအနည်းငယ် ကျန်ခဲ့ပေးပါ။"

ချန်ယောင် အစရှိသူများကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းမှာ သေချာပေါက် သီးသန့် သင်ခန်းစာများ ထပ်မံ သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်ပြီး သူ၏ တပည့်များ ဖြစ်စေ၊ ဘေးနားရှိ သူများ ဖြစ်စေ အခွင့်အရေးမှာတော့ ကွာခြားမှု ရှိမည်သာ ဖြစ်သည်။

သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်များ အားလုံး ဤစကားကို ကြားသောအခါ အားလုံး မတ်တတ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်ပြီး ထပ်မံ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

ယန်ဟန်ယု တစ်ဦးတည်းသာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် ရင်းနှီးသူ အချို့၏ အကြည့်များကြောင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသော်လည်း ဤအချိန်တွင် ဖြောင့်မတ်စွာ ထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို ဘယ်ညာ မကြည့်ဘဲ နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မကြာမီတွင်။

နန်းဆောင် အတွင်း တစ်ဖန် ပြန်လည် ရှင်းလင်းသွားပြီး ရှီးယွီ၊ ချန်ယောင် အစရှိသူများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ဘာတွေ နားလည်သွားပြီလဲ။"

ချန်မုက ချန်ယောင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမမှာ စောစောက တာအိုတရား ဟောကြားမှုတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ချန်ယောင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး မျက်တောင်လေး ခတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ နားလည်သွားပြီ။"

ဤစကားကြောင့် လီချန်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ အားလုံး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး ချန်ယောင် ဘာတွေ နားလည်သွားသနည်း ဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသည်။

ယန်ဟန်ယု မှလွဲ၍ ကျန်သူများ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ သိုင်းဆရာသခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အလှမ်းဝေးနေသေးသဖြင့် ချန်မု၏ တာအိုတရား ဟောကြားမှုကို နားထောင်ရာတွင်လည်း တိမ်တိုက်များ အတွင်း လမ်းလျှောက်နေရသကဲ့သို့ မရေမရာ သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ချန်ယောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အမျိုးသမီး သိုင်းသူတော်စင် မလုပ်တော့ဘူး။"

"ကျွန်မ ထာဝရသခင်ကြီး လုပ်မယ်။"

လီချန်ရှင်း - "..."

လုရှီယွင် - "..."

ချန်မု တစ်ဦးတည်းသာ ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အင်း၊ ငါ့ ညီမ က ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးတော့ ဖြစ်ရမှာပေါ့။ မင်း အခု အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တယ်ဆိုတော့ အချိန်ကိုက်ပဲ။ လမ်းလွဲတွေ အများကြီး လျှောက်စရာ မလိုတော့ဘူး၊ အရင်ဆုံး မင်းအတွက် လမ်းစဉ် တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးမယ်။"

ချန်ယောင်နှင့် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များမှာ မတူညီကြသလို အခြေအနေများမှာလည်း ကွဲပြားခြားနားကြသဖြင့် တာအိုလမ်းစဉ်သို့ ကူးပြောင်းရာတွင် အချိန်ယူရန် လိုအပ်ပြီး အဆင့် ၂ သိုင်းသမား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ယန်ဟန်ယု အတွက်မူ တာအိုလမ်းစဉ်သို့ ကူးပြောင်းရာတွင် အရှုပ်ထွေးဆုံး ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ ကိုယ်တိုင်သာ ကြိုးစားရမည် ဆိုပါက အနည်းဆုံး ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်ချီ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ချန်မု၏ လမ်းညွှန်မှု ပါရှိပါက ဦးတည်ချက်ကို အမြန်ဆုံး သတ်မှတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်မု လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာမှာ ချန်ယောင်နှင့် အခြားသူများကို ပိုမို မြန်ဆန်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ကူညီပေးရန် ပင် ဖြစ်သည်။

...

တာယွမ်၏ အရှေ့ဘက် အစွန်ဆုံး။

ထီးဖြူတော် အမိုးအကာကြီး တစ်ခုအလား သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သော အလင်းတန်း အတားအဆီး တစ်ခုက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေပြီး အဆုံးအစကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် ရှည်လျားလှသည်။

ဤ ကြီးမား ကျယ်ပြန့်သော ရွှီးထျန်းအတားအဆီး၏ တစ်နေရာတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ စုစည်းနေပြီး လှိုင်းလုံးကြီးများအလား အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် ဤနေရာရှိ ရွှီးထျန်းအတားအဆီးမှာ သိသိသာသာ မှေးမှိန်နေလေသည်။

ဤ ရွှီးထျန်းအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်သွားပါက။

အပြင်ဘက်တွင် မြင့်မားသော တောင်တန်းကြီးများ ရှိနေလေသည်။

ဤနေရာနှင့် အနီးဆုံး တောင်ထိပ် တစ်ခုပေါ်ရှိ ကျောက်တုံးကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် လူရိပ်တစ်ခုက မျက်လုံးမှိတ်ကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် မင်္ဂလာအငွေ့အသက်များ ယှက်နွှယ်နေလေသည်။

ထူးခြားသော လက္ခဏာရပ်များမှာ ဤမျှနှင့် မပြီးသေးဘဲ သူ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တိုက်များက ချင့်ယွင် (မင်္ဂလာတိမ်တိုက်) များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤ တောင်တန်းကြီးကို လောကရှိ ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ပြည့်နှက်နေသော နေရာ၊ နတ်ဘုရားများ နေထိုင်ရာ နေရာ တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည့်အလား ပင်။

ဤသူမှာ ချင့်ယွင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ပင် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်။

သူ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး နေရာ တစ်ခုသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အဝေးမှ လူရိပ်တစ်ခု လွင့်မျောလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင်လည်း မင်္ဂလာအငွေ့အသက်များ ကျဆင်းနေကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ချင့်ယွင်များ လိုက်ပါလာလေသည်။

"နောက်ထပ် သုံးနှစ် လိုသေးတယ်၊ ခင်ဗျား နည်းနည်း စောရောက်လာတယ်။"

တောင်ထိပ်ရှိ ထာဝရသခင်ကြီးက နောက်မှ ရောက်လာသော လူရိပ်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်မှ ရောက်လာသော လူရိပ်မှာ လေထဲတွင် ပျံသန်းလာခြင်း ဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ "စောလာလာ နောက်ကျလာလာ၊ လာရမှာပဲလေ။"

ပြောရင်းနှင့်။

သူက အရှေ့ရှိ ရွှီးထျန်းအတားအဆီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ ကောင်လေးက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ကြားက နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ တကယ်ကို မျှော်လင့်မထားတဲ့ ကိစ္စပဲ။"

သူသည် ထျန်းရှန့် ထာဝရသခင်ကြီး ပင် ဖြစ်လေသည်။

တောင်ထိပ်ရှိ လူရိပ်က ထျန်းရှန့် ထာဝရသခင်ကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဖြန့်ဝေပေးလိုက်တဲ့ တာအိုပညာရပ် လား။"

ထျန်းရှန့် ထာဝရသခင်ကြီးက ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ရမ်းပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သူ့ကို အထင်သေးမိသွားတာပါ။ သူက ဝိညာဉ်တု စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရုံ သာမက ဒီလောက် အချိန်တို အတွင်းမှာ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ကြားက နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့တယ်။ အဆုံးအစမရှိတဲ့ နယ်မြေ ဆယ့်သုံးခုလုံးမှာတောင် သူက အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းတဲ့ သူ တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဝူရှန်းနယ်မြေရဲ့ တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်တွေကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာအောင် လုပ်ချင်တာကတော့ အရမ်းကို မောက်မာလွန်းရာ ကျပါတယ်။"

လင်ထျန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ ကြီးမားသော ပြဿနာဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း၊ မကြီးမားဘူးဟု ဆိုလျှင်လည်း ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် လင်ထျန်းဂိုဏ်းကို စော်ကားမိလျှင်တောင်မှ လင်ထျန်း ထာဝရသခင်ကြီးကို ရှောင်ပုန်းနေရုံသာ ရှိမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝူရှန်းနယ်မြေ အတွင်း တာအိုပညာရပ်များကို ဖြန့်ဝေခြင်းမှာမူ အဆုံးအစမရှိတဲ့ နယ်မြေ ဆယ့်သုံးခုလုံးရှိ ထာဝရသခင်ကြီးများ ခွင့်မပြုထားသော ကိစ္စ ပင် ဖြစ်သည်။

နောက်ထပ် သုံးနှစ် အကြာတွင်၊

ဝူရှန်းနယ်မြေသည် သေချာပေါက် ရှင်းလင်းရေး လုပ်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဝူရှန်းနယ်မြေ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်သော ကျောက်စိမ်း ဝါးတော အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသက်ကင်းမဲ့ ပန်းပွင့်မှာ ထာဝရသခင်ကြီးများကို တာအို ကပ်ဘေး တစ်ကြိမ်မှ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးနိုင်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီးများ အားလုံး အလုအယက် လိုချင်ကြသော အရာ ပင် ဖြစ်သည်။

အခြား လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အချို့မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရာများမှာလည်း အလွန် တန်ဖိုးကြီးလှပေသည်။

အကယ်၍ ဝူရှန်းနယ်မြေတွင် တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များ ရှိလာပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာမည် ဆိုပါက ရွှီးထျန်းအတားအဆီး၏ တားဆီးမှုကြောင့် အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများမှာ နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ဝင်ရောက်နိုင်သဖြင့် ဤ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာများမှာ အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီလိုကိုး။ ခင်ဗျား နဲ့ သူ ပြဿနာ ရှိနေတာကိုး။"

တောင်ထိပ်ရှိ လူရိပ်က ခေါင်းကို လှည့်ကာ အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။

သူသည်လည်း ချန်မုနှင့် ပြဿနာ ရှိနေလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် လင်ထျန်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်၊ လီဖေးရှန်း၏ ဆရာသခင်၊ လင်ထျန်း ထာဝရသခင်ကြီး ပင် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

ထျန်းရှန့် ထာဝရသခင်ကြီးသည် ကောင်းကင်ယံတွင် လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး ဆက်လက် စကားမပြောတော့ဘဲ ကျယ်ပြန့်လှသော ရွှီးထျန်းအတားအဆီးကိုသာ ကြည့်နေကာ ခဏအကြာတွင် မနီးမဝေးရှိ အခြား တောင်ထိပ် တစ်ခုသို့ သွားရောက်ပြီး တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေသည်။

ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ သက်တမ်းမှာ အဆုံးအစ မရှိပေ။

တာအို ကပ်ဘေး၏ ကန့်သတ်ချက်များ ရှိသော်လည်း တိုတောင်းလှသော သုံးနှစ် အချိန်မှာ ရှည်လျားလှသော သက်တမ်းအတွက် မျက်စိတစ်မှိတ်မျှ သာ ဖြစ်ပြီး ဝူရှန်းနယ်မြေ၏ အရေးပါမှုမှာလည်း စောစီးစွာ လာရောက် စောင့်ဆိုင်းရန် တန်ဖိုး ရှိလှပေသည်။

...

အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများသည် ရွှီးထျန်းအတားအဆီး ပိုမို အားနည်းလာမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

တာယွမ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ယင်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တာအိုသားတော်များမှာမူ ငြိမ်သက်သွားကြပြီး သူတို့ စူးစမ်း ရှာဖွေနိုင်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို တိတ်တဆိတ် သွားရောက် စူးစမ်းကာ အခွင့်အရေး များကို ရှာဖွေနေကြလေသည်။

လူအများအပြား အတွက်မူ နှစ်တစ်ထောင် လျှင် တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်နှင့် ကြုံဆုံခွင့်ရပြီး ဝူရှန်းနယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိခြင်းမှာ ကြီးမားသော အခွင့်အရေး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အများအပြား တွင် တန်ဖိုးကြီးသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာများ ရှိနေသောကြောင့် ပင်။

ဤ အရာများကို ရရှိပါက အခြေခံအင်အားများ ပိုမို ခိုင်မာလာမည် ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး များ ပိုမို ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူ အသီးသီး ငြိမ်သက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ များကို စူးစမ်း ရှာဖွေနေကြချိန်တွင် ချန်မု ကမူ မည်သည့် ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မှုမျှ မပြုလုပ်တော့ဘဲ မြို့တော် တွင်သာ နေထိုင်ကာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတော့သည်။

ထို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ များထက် ရွှေရောင် အမြုတေကို ဖန်တီးခြင်းနှင့် စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ခြင်း က ပိုမို အရေးကြီးလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောက်ထပ် သုံးနှစ် အကြာတွင် အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ တာယွမ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

ဤ အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီး များ၏ စွမ်းအား မည်မျှ ရှိသည်ကိုလည်း သေချာ မသိရသေးပေ။

စစ်ထျန်းထိုင်။

ကောင်းကင်ဆရာသခင် အိမ်တော်။

အမြင့်ဆုံး အထပ်ရှိ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခန်း အတွင်းတွင်။

ချန်မု တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး ဤ အခြေအနေ အတိုင်း နေနေသည်မှာ သုံးလ နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အမည် - ချန်မု

အသက် - ၂၃

အဆင့် - ယင်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း

စိတ်ဝိညာဉ် - ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၃၂ (+)

ဝိညာဉ်မှတ် - ၁၄ မှတ်

စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ဖော်ပြချက်များမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ အဆင့် ၃၂ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့် ၃၀ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အဆင့် တစ်ဆင့် ခုန်တက်သွားသည့်အလား ချန်မုသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ အများကြီး တိုးတက်လာကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အဆင့်အတန်း ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုတော့ မဟုတ်ပုံ ရသည်။

တိကျစွာ မည်မျှ အစွမ်းထက်လာသည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲသော်လည်း အနည်းဆုံး ဝိညာဉ် စွမ်းအား တစ်ခုတည်း ပင်လျှင် ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း ကျော် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ကျင့်ကြံမှု အပိုင်းတွင်မူ ဤ လအနည်းငယ် အတွင်း ကျင့်ကြံမှု မှာ ယင်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် သို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ အတိုင်း ဆက်သွားပါက အများဆုံး နောက်ထပ် တစ်နှစ် အတွင်း တွင် သူသည် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် များကို စုစည်းကာ ရွှေရောင် အမြုတေ ကို ဖန်တီးရန် ကြိုးစားနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ယခု သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့် အရ ဤ အဆင့် မှာ မည်သည့် အခက်အခဲ မျှ မရှိနိုင်လောက်ပေ။

ဘယ်လောက် ကြာသွားမှန်း မသိပေ။

ချန်မု ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်။

"အချိန် ရောက်ပြီ။"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

နက်ရှိုင်းသော တရားအားထုတ်မှု အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ဉာဏ်အလင်း ပွင့်သွားခြင်း ကဲ့သို့သော အခြေအနေ မျိုး မဟုတ်ပါက သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ သွားရောက်ခြင်းကို ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ နေ့စဉ် တစ်ကြိမ် သွားရောက်ခြင်းမှာ သူ၏ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စ တစ်ခု ပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်နှင့်။

"ဝှီး"။

အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်း များ အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆုံးအစ မရှိသော သင်္ချိုင်းမြေ များ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ယခု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ချန်မုသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အနည်းငယ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင် လာပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤသည်မှာ အဖြူရောင် အလင်းတန်း ဖြင့် ကာကွယ်ထားသော အခြေအနေ တွင်သာ ဖြစ်သည်။

ဤ စနစ်၏ ကာကွယ်မှု မရှိပါက ယခု သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့် ဖြင့်ပင် ဤ မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် လှည့်လည် သွားလာခြင်း မှာ အလွန် အန္တရာယ် များသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်နေဦးမည် သာ ဖြစ်သည်။

"ဆက်သွားရအောင်။"

ချန်မု က သင်္ချိုင်းမြေ ပေါ်ရှိ အမည်းရောင် သွေးကွက် များကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

လအနည်းငယ် ကတည်းက သူသည် သင်္ချိုင်းမြေ ပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော ထို အမည်းရောင် သွေးကွက် များ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ခြေရာကောက် ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း လအနည်းငယ် ကြာသည်အထိ ရှာဖွေနေခဲ့သော်လည်း ၎င်း၏ မူလ အစကို ရှာမတွေ့သေးပေ။

ယခုအခါ သူသည် ထာဝရသခင်ကြီး များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး အတွေး တစ်ချက် ဖြင့် မိုင်တစ်ရာ အကွာ သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကာ မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် လှည့်လည် သွားလာနိုင်သော အချိန်မှာ အများဆုံး ဆယ့်ငါးမိနစ် သာ ရှိသော်လည်း ထို အချိန် အတွင်း တွင် အလွန် ဝေးကွာသော ခရီး ကို သွားရောက်နိုင်ပြီး အပြင်ဘက် လောက တွင် ဆိုပါက တာယွမ် ၏ တောင်ဘက် နှင့် မြောက်ဘက် နယ်စပ် ကို အသွားအပြန် လုပ်ရန် ပင် လုံလောက်လေသည်။

လပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက် သူ မည်မျှ ဝေးကွာသော ခရီး ကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည် ကို မသိရသော်လည်း ဤ ကာလ အတွင်း ဝိညာဉ် အနည်းငယ် နှင့် ကျပန်း တွေ့ဆုံခြင်း မှလွဲ၍ အခြား မည်သည့် အပြောင်းအလဲ မျှ မတွေ့ရပေ။

တစ်ခုတည်းသော အပြောင်းအလဲ မှာ ဤ အမည်းရောင် သွေးကွက် များ သင်္ချိုင်းမြေ ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ခြေရာ များ အနည်းငယ် ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လို သတ္တဝါ မျိုး ပါလိမ့်..."

ချန်မု စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤ အမည်းရောင် သွေးကွက် များ သည် အလွန် ဝေးကွာ ရှည်လျားသော ခရီး ကို စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး တာယွမ် တစ်ခုလုံး ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော လူများ ၏ သွေး များကို အားလုံး စုပ်ယူလိုက်လျှင်တောင်မှ ဤမျှလောက် များပြားမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းမှု မှာ ယခု သူ၏ အဆင့် ဖြင့်ပင် အနီးကပ် သွားရောက် ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားပါက ရင်ထဲတွင် အပြင်းအထန် သတိပေးနေသော ခံစားချက်များ ထွက်ပေါ်လာမည် ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင် အလင်းတန်း ဖြင့် ကာကွယ်ထားလျှင်တောင်မှ ဤ သွေးကွက် များကို တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ခြင်း မှာ အလွန် အန္တရာယ် များကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ချန်မု ခံစားနိုင်သည်မှာ သူ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤ သွေးကွက် ၏ ပိုင်ရှင် နှင့် သူ၏ ကြားတွင် အနည်းဆုံး သက်ရှိ အဆင့်အတန်း တစ်ခု ကွာခြားနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ပင် ဖြစ်သည်။

သာမန် လူသား နှင့် ထာဝရသခင်ကြီး ကြား ကွာခြားသကဲ့သို့ ပင်။

ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး က သွေးစက် တစ်စက် ကျဆင်းလိုက်ပါက သိုင်းပညာ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှု မရှိသော သာမန် လူသား တစ်ဦး အနေဖြင့် အနီးကပ် သွားရောက်လျှင်တောင်မှ ထို သွေးစက် အတွင်း ရှိ တာအို စွမ်းအား များကို မခံနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြိုကွဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်မု အနေဖြင့် ဤ အမည်းရောင် သွေးကွက် ၏ မူလ အစကို သွားရောက် စူးစမ်းရန် မှာ အလွန် အန္တရာယ် များသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မလုပ်သင့်သော ကိစ္စ ဖြစ်သော်လည်း သူ ကောင်းကင်နှင့် လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ် ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကတည်းက မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ သွားရောက်ချိန် တိုင်း တွင် ဤ အမည်းရောင် သွေးကွက် များ စီးဆင်းရာ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာ မှ ခေါ်ဆောင်နေသည့် ခံစားချက် တစ်ခု ကို အမြဲတမ်း ခံစားနေရလေသည်။

စနစ် ၏ ကာကွယ်မှု ရှိနေသဖြင့် ချန်မု သည် နောက်ဆုံးတွင် အမည်းရောင် သွေးကွက် များ အတိုင်း ဆက်လက် နက်ရှိုင်းစွာ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ စူးစမ်း ရှာဖွေနေခြင်း သာ ဖြစ်လေသည်။

ထိုသို့ဖြင့်။

ချန်မု သည် သင်္ချိုင်းမြေ ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် လင်းလက်နေပြီး တစ်ကြိမ် လင်းလက် သွားတိုင်း မိုင်ဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်း အကွာအဝေး ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ အမည်းရောင် သွေးကွက် များ အတိုင်း အဆက်မပြတ် ရှေ့ဆက် သွားနေခဲ့သည်။

ဘယ်လောက် ကြာအောင် သွားခဲ့သည် ကို မသိရသော်လည်း အရှေ့တွင် အဆုံးအစ မရှိသော သင်္ချိုင်းမြေ တစ်ခု သာ ရှိနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မု သည် ဤ တစ်ကြိမ် လည်း အချည်းနှီး ပြန်လာရတော့မည် ဟု ထင်နေချိန် တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် မှေးကျဉ်းသွားပြီး ညာဘက် သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကြည့်လိုက်စမ်း။

အမြင်အာရုံ ၏ အဆုံး တွင် အမည်းရောင် ခြေရာ တစ်ခု က နေရာ တစ်ခု မှ ပျံ့နှံ့လာသည် ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ အခြား အမည်းရောင် သွေးကွက် တစ်ခု ပင် ဖြစ်လေသည်။

သွေးကွက် နှစ်ခု မှာ ဘယ်လောက် ဝေးကွာသော နေရာ မှန်း မသိသော နေရာ မှ ပျံ့နှံ့လာပြီး အရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားကာ အရှေ့ရှိ နေရာ တစ်ခု တွင် ပေါင်းစပ်သွားပုံ ရလေသည်။

အရှေ့မှာ... မူလ အစ လား။

ချန်မု ၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

အရှိန် ကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ပြီး အရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အမြင်အာရုံ ကို အရှေ့သို့ တတ်နိုင်သမျှ ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်း မှာပင် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ခြေရာခံ သွားရာ နောက်ဆုံးတွင် အရှေ့ရှိ ပေါင်းစပ်ရာ နေရာ ၏ အခြေအနေ ကို တဖြည်းဖြည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုနေရာ မှာ မူလ အစ မဟုတ်ပေ။

အမည်းရောင် သွေးကွက် နှစ်ခု မှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်သော သွေးကွက် တစ်ခု အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ ၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာ သို့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားကာ အမြင်အာရုံ ရောက်ရှိရာ နေရာ တွင်လည်း အဆုံးသတ် ကို မမြင်ရသေးပေ။

ချောင်းငယ် နှစ်ခု ခွဲထွက်လာပြီး ဤ နေရာ တွင် ပေါင်းစပ်ကာ မြစ်ငယ်လေး တစ်စင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။

"အဲဒါ ဘာလဲ။"

ချန်မု ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သွေးကွက် နှစ်ခု ပေါင်းစပ်ရာ နေရာ သို့ အကြည့် များ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို ပေါင်းစပ်ရာ နေရာ တွင် သင်္ချိုင်းမြေ မှာ အက်ကွဲနေသော ခြေရာ များ ပေါ်ထွက်နေပြီး ထို အက်ကွဲနေသော သင်္ချိုင်းမြေ ၏ အထက် တွင် အမည်းရောင် သွေး များ ထဲမှ အမည်းရောင် အလင်းတန်း များ ထွက်ပေါ်လာကာ လေဟာနယ် တွင် လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်နေလေသည်။

ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း များကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန် တွင် ချန်မု ၏ ရင်ထဲတွင် ခေါ်ဆောင်ခံရသည့် ခံစားချက် မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး သူ့ကို အလိုအလျောက် ရှေ့သို့ တိုးသွားစေရန် တွန်းအား ပေးနေလေသည်။

တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီ။

ချန်မု အခြေအနေ မမှန်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အတွေး များကို အတင်းအဓမ္မ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မနီးမဝေး တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ကျသွားပုံ ရလေသည်။

ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း များက သူ၏ နီးကပ်လာမှု ကို ခံစားမိသွားသည့်အလား ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားပြီးနောက် ရှည်လျားသော ရေဘဝဲ လက်တံ တစ်ခု အလား ချက်ချင်း ပင် လေထုကို ထိုးဖောက်ကာ ချန်မု ဆီသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ဤ တိုက်ခိုက်မှု မှာ အလွန် လျင်မြန်လွန်းလှပြီး ယခု ချန်မု ၏ အဆင့် ဖြင့်ပင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှု မျှ မလုပ်နိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှကာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း မှာပင် ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း များ ချန်မု ၏ အနီး သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မျက်ခုံး ကြားသို့ ဆင်းသက်လာသည် ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နောက်တစ်ခဏ တွင်။

အမည်းရောင် အလင်းတန်း များ နှင့် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် အလင်းတန်း များ ထိခိုက်မိသွားတော့သည်။

"ဖောင်း"။

မီးပွား များ ထွက်လာသည့်အလား ပင်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး ၏ အလင်းရောင် များ မှေးမှိန်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံ ရှိ အမည်းရောင် မြူခိုး များ မှာလည်း ဂျစ်ဂျစ် ဆိုသော အသံ များ ထွက်ပေါ်လာကာ အောက်ဘက် ရှိ သင်္ချိုင်းမြေ မှာလည်း တုန်ခါ အက်ကွဲ သွားတော့သည်။

ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း များ ချန်မု ကို ထိခိုက်မိသည့် အချိန် တွင် ချန်မု ၏ အသိစိတ် များ ရပ်တန့်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏ တွင် သူ့ထံမှ အရာခပ်သိမ်းကို လုယူကာ သူ၏ ဖြစ်တည်မှု တစ်ခုလုံးကို အစားထိုး နေရာယူလိုက်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤ ခံစားချက် မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

အဖြူရောင် အလင်းတန်း များ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း များကို တိုက်ရိုက် လွှမ်းခြုံလိုက်ကာ ဂျစ်ဂျစ် ဆိုသော အသံ များ ထွက်ပေါ်လာစေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထိုအထဲမှ အမည်းရောင် မြူခိုး အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာကာ အဖြူရောင် အလင်းတန်း ၏ လွှမ်းခြုံမှု အောက်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"..."

မမြင်ရသော နေရာမှ သက်ပြင်းချသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည့်အလား ပင်။

ချန်မု ၏ အသိစိတ် များ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာချိန် တွင် ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း များမှာ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြီး အမည်းရောင် အလင်းတန်း အစုအဝေး တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ အရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်မု အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် မမြင်ရသော ပင်ကိုယ် အသိစိတ် ကို လိုက်နာကာ ညာဘက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်း ထိပ် ဖြင့် ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း အစုအဝေး ကို ထိတွေ့လိုက်လေသည်။

လက်ချောင်း ထိပ် ရှိ အဖြူရောင် အလင်းတန်း နှင့် အမည်းရောင် အလင်းတန်း တို့ ထိတွေ့မိသွားသည်။

သို့သော် ဤ တစ်ကြိမ် တွင် မည်သည့် ကြီးမားသော အသံ မျှ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ ရေနှင့် နို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အလား ချက်ချင်း ပင် တစ်နေရာတည်း တွင် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မည်သည့် အတားအဆီး မျှ မရှိဘဲ ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း များ က အဖြူရောင် အလင်းတန်း ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားကာ ချန်မု ၏ ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ကို ချက်ချင်း ထိတွေ့သွားတော့သည်။

ဤ အမည်းရောင် အလင်းတန်း များနှင့် တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မိသော အချိန် တွင် ချန်မု သည် အမြင်အာရုံ များ ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားသည် ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

မှုန်ဝါးဝါး တွင်။

ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ပင်။

ဤ ပုံရိပ်ယောင် မှာ အလွန် ကြီးမား ခမ်းနားလှပြီး ခြေထောက် များ က အဆုံးအစ မရှိသော သင်္ချိုင်းမြေ ကို နင်းထားကာ သောင်းချီ မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံ ကို ထောက်မထားပြီး ကိုယ်ပတ်လည် တွင် လှည့်ပတ်နေသော ဖုန်မှုန့် များမှာ ကြယ်စင်စု များ တစ်ခု ပြီး တစ်ခု အလား ဖြစ်ကာ အမည်းရောင် မြူခိုး များ က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည် တွင် အထက် အောက် လွင့်မျောနေလေသည်။

"ဘုန်း"။

ဤ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ယောင် သာ ဖြစ်သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ချန်မု သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှာ ပေါက်ကွဲ ထွက်တော့မည့်အလား အသိစိတ် များ ပြိုကွဲတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး ထို ပုံရိပ်ယောင် ကို တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲတော့ပေ။

သို့သော် ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ နွေးထွေးသော စွမ်းအား တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို ပြန်လည် ခိုင်မာလာစေကာ ပြိုကွဲမည့် ခံစားချက် မျိုး မရှိတော့သော်လည်း ထို ပုံရိပ်ယောင် ၏ မျက်နှာ ကိုတော့ သေချာ မမြင်ရသေးပေ။

မှုန်ဝါးဝါး တွင်။

ထို ပုံရိပ်ယောင် က နားလည်ရန် ခက်ခဲသော စကားလုံး နှစ်လုံး ကို ရေရွတ်လိုက်သည် ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကွေခူ..."

အကယ်၍ ချန်မု သာ ကောင်းကင်နှင့် လူသား ကြားရှိ နယ်နိမိတ် ကို မချိုးဖျက်ရသေးပါက ဤ အချိန် တွင် အနည်းငယ် တွေဝေ နေနိုင်သေးသော်လည်း ယခုအခါ သူ သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း ပင် နားလည်သွားတော့သည်။

ဤသည်မှာ အမွေအနှစ် ပင် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း တာအို ပညာရပ် အမွေအနှစ် တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

သူ ယခင်က တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော နတ်ဆိုးကြီး များ အသုံးပြုသော နတ်ဆိုး ပညာရပ် များနှင့် ဆင်တူပြီး စကားလုံး နှစ်လုံး တည်း ဖြင့်သာ သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း ထိုအထဲတွင် ရှေးဟောင်း တန်ခိုးစွမ်းရည် တစ်ရပ် ပါဝင်နေလေသည်။

"သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ။"

ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို စကားလုံး နှစ်လုံး သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော အချိန် တွင် ထို စကားလုံး နှစ်လုံး ၏ အဓိပ္ပာယ် နှင့် ထို တန်ခိုးစွမ်းရည် ၏ အမည်၊ အသုံးပြုရမည့် နည်းလမ်း အစရှိသည် တို့ကို အားလုံး နားလည်သွားတော့သည်။

ခဏအကြာတွင်။

အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို ခမ်းနား ကြီးကျယ်သော ပုံရိပ်ယောင် လည်း ခြေရာလက်ရာ မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရှေ့တွင် ခြောက်သွေ့သော သင်္ချိုင်းမြေ အဆုံးအစ မရှိ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"အဲဒီ ပုံရိပ်ယောင် က အမည်းရောင် သွေး တွေ ရဲ့ ပိုင်ရှင် ဖြစ်လောက်တယ်။"

ချန်မု အနည်းငယ် နားလည်သွားတော့သည်။

သာမန် လူသား များ သေဆုံးပြီးနောက် တွင်ပင် စွဲလမ်းမှု များ မပျောက်ကွယ်ဘဲ ကျန်ရစ်တတ်ရာ ဤ သင်္ချိုင်းမြေ တွင် စိမ့်ဝင်နေသော အမည်းရောင် သွေး ၏ ပိုင်ရှင် မှာ အသက်ရှင် သည် ဖြစ်စေ၊ သေဆုံး သည် ဖြစ်စေ သူ၏ စွဲလမ်းမှု အနည်းငယ် လေး ပင်လျှင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ မပျောက်ကွယ်ဘဲ ကျန်ရစ်နေမည် မှာ သေချာလှပေသည်။

ဤ အမည်းရောင် သွေးကွက် များ ပေါင်းစပ်ရာ နေရာရှိ ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း မှာ တစ်ဖက်လူ ၏ မပျောက်ကွယ်နိုင်သော စွဲလမ်းမှု အနည်းငယ် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး စောစောက သူ့ကို ချက်ချင်း ဝါးမျိုလိုက်ပါက သူ၏ လက်တွေ့ လောက ရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကို ထပ်မံ လွှမ်းမိုးပြီး သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည် ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားလောက်ပေမည်။

အောင်မြင် သည် ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင် သည် ဖြစ်စေ သူ ကတော့ သေချာပေါက် ပြီးဆုံးသွားပြီ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စနစ် က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိဘဲ ထိုအထဲမှ အန္တရာယ် ရှိသော အစိတ်အပိုင်း များကို အားလုံး ဖယ်ရှားပစ်လိုက်လေသည်။

ထိုအစား သူ့ကို ထိုအထဲမှ ရှေးဟောင်း တာအို ပညာရပ် တစ်ခု ကို ရရှိစေခဲ့သည်။

ဤ တန်ခိုးစွမ်းရည် မှာ ထို ခမ်းနား ကြီးကျယ်သော ပုံရိပ်ယောင် ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အဆင့် ကို လုံးဝ ခွဲခြား၍ မရနိုင်ဘဲ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့် ထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း သေချာလှပေသည်။

ထို့အပြင် ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော စိတ်ဝိညာဉ် တာအို ပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ် တန်ခိုးစွမ်းရည် တစ်ရပ် ဖြစ်ကာ ယခု သူ၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအား ဖြင့် အသုံးပြုမည် ဆိုပါက ၎င်း၏ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာမည့် စွမ်းအား မှာ စိတ်ကူးကြည့်၍ ပင် မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလောက်ပေမည်။