အခန်း ၁၄၅

အခန်း (၁၄၅) ရွှေရောင် အမြုတေ

ကျယ်ဝန်းလှသော တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခန်း အတွင်း၌။

ချန်မုသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။

ဤတစ်ကြိမ် မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ဝိညာဥ်လွင့်မျောသွားချိန်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေသော ဝိညာဉ်များနှင့် မကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ အမည်းရောင် သွေးကွက်များ စုဆုံရာ နေရာတစ်ခုဆီသို့ မထင်မှတ်ဘဲ ခြေရာကောက် ရောက်ရှိသွားခဲ့ကာ အဆင့်အတန်း မခွဲခြားနိုင်လောက်အောင် နက်နဲလှသော တာအိုပညာရပ် တစ်ခုကို ရရှိခဲ့လေသည်။

ရှေးဟောင်း စကားလုံး နှစ်လုံးသည် ထိုတာအိုပညာရပ်၏ ခမ်းနားသော စွမ်းအားများနှင့် တာအိုအနှစ်သာရ အားလုံးကို သယ်ဆောင်ထားရုံသာမက၊ ကြီးမြတ်သော တာအိုလမ်းကြောင်း တစ်ခုအလား ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံး အလွှာများဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထွင်းထု စွဲထင်သွားခဲ့သည်။

ချန်မုက စိတ်အာရုံကို စုစည်း၍ စိတ်နှလုံး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ သူ၏ စိတ်နှလုံး ကမ္ဘာအတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ် ဓား၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီ၌ ထို ရှေးဟောင်း စကားလုံး နှစ်လုံးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤစကားလုံးများက စိတ်နှလုံး အနက်ရှိုင်းဆုံး ဗဟိုချက်၌ အခိုင်အမာ စွဲထင်နေပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အပေါ်သို့ပါ တောက်ပစွာ ထင်ဟပ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ချန်မု၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထို ရှေးဟောင်း စကားလုံး နှစ်လုံး၏ လွှမ်းမိုးမှုဖြင့် တဖြည်းဖြည်း အသွင်ပြောင်းလဲလာကာ အဆင့်အတန်း ပိုမိုမြင့်မားလာကြောင်းကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရလေသည်။

"ဒါက ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားစု ဆိုတာလား။"

ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤလောကကြီးတွင် ကျင့်ကြံခြင်း စနစ်များမှာ အချိန်ကာလနှင့်အမျှ ပိုမို ပြည့်စုံကောင်းမွန်လာအောင် တိုးတက် ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး ထို ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းဟောင်းများမှာ ယခုအချိန်တွင် အခြေခံအားဖြင့် ခေတ်နောက်ကျကာ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားစု များမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ ၎င်းတို့က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စစ်မှန်သော တာအို အနှစ်သာရကို ကိုယ်စားပြုကာ ကျင့်ကြံသူများ တစ်သက်တာ ရှာဖွေနေသော ပန်းတိုင်များ ပင်ဖြစ်သည်။ စကားလုံး တစ်လုံးတည်းဖြင့်ပင် ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော တာအိုပညာရပ် တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်လေသည်။

၎င်းတို့သည် သာမန် တာအိုပညာရပ်များထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန် ကြီးမြတ်လှပေသည်။

ထို့အပြင် အသံထွက်နှင့် အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိရုံမျှဖြင့် သင်ယူ တတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ၊ ရှေးဟောင်း စွမ်းအားရှင်ကြီးများ သာလျှင် ထို ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားစုများကို အမွေအနှစ် အဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်း ပေးသနားနိုင်ကြောင်း သိရသည်။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်နေလျှင်တောင်မှ ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားစုများကို သူတစ်ပါးအား မသင်ကြားပေးနိုင်ပေ။ ယခု ချန်မု ကဲ့သို့ပင် ဤတာအိုပညာရပ်ကို သူကိုယ်တိုင် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူ၍ အခြားသူများကို သင်ကြား လမ်းညွှန်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

ချန်မု အနေဖြင့် ဤ ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားစု နှစ်လုံးကို မိမိ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အတွင်းမှ ပြီးပြည့်စုံစွာ ခွဲထုတ်နိုင်မှသာ အခြားသူများကို သင်ကြားပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းချုပ်ထားရဆဲ ဖြစ်ရာ၊ ခွဲထုတ်ရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် ဝေးကွာလှသော ကိစ္စ တစ်ရပ် ဖြစ်နေလေသည်။

ထို့အပြင် ချန်မု ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိသည်မှာ သူ ရရှိထားသော ဤ ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားစု နှစ်ခုမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ အသုံးပြုသော မန္တန်များနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း၊ အခြေခံ အနှစ်သာရ အားဖြင့်မူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေပြီး ပိုမို၍ပင် ရှေးကျ နက်နဲနေသည့်အလား ပင်။

ဤ ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားစု နှစ်ခုကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ သိသိသာသာ ပိုမို ခိုင်မာ တောင့်တင်းလာခဲ့သည်။ ထို့အပြင် မသိမသာဖြင့်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပါဝင်လာကာ ယခင်ကထက် များစွာ ကြီးမားသော အသွင်ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ရုတ်တရက် ချန်မုသည် စနစ်ကို သတိရသွားပြီး စနစ် မျက်နှာပြင်ကို အလျင်အမြန် ခေါ်ယူလိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် စနစ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သူ ရရှိခဲ့သော ဤတာအိုပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ရှင်းလင်း ပြတ်သားစွာ ဖော်ပြထားလေသည်။

အမည် - ချန်မု

အသက် - ၂၃

အဆင့် - ယင်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း

စိတ်ဝိညာဉ် - ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၄၇ (+)

မြေအောက်ကမ္ဘာ မန္တန်စကားစု - သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ

ဝိညာဉ်မှတ် - ၁၄ မှတ်

"မြေအောက်ကမ္ဘာ မန္တန်စကားစု လား။"

ချန်မုသည် နောက်ထပ် အပြောင်းအလဲ တစ်ခုကို အလျင်အမြန် သတိထားမိသွားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်က ဒီလောက်တောင် အများကြီး တက်သွားတာလား။"

ယခင်က သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ ၃၂ တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း ဤ မြေအောက်ကမ္ဘာ မန္တန်စကားစု ကို ရရှိပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားသည့်အလား ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် အဆင့် ၄၇ သို့ ခုန်တက်သွားတော့သည်။

ဤ မြေအောက်ကမ္ဘာ မန္တန်စကားစု၏ တန်ဖိုးနှင့် အလေးချိန်မှာ ချန်မု မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားနေကြောင်း သိသာ ထင်ရှားလှပေသည်။

"စကားလုံး နှစ်လုံးတည်း ရှိတဲ့ မန္တန်လေး တစ်ခုက ဒီလောက်တောင် အများကြီး တက်သွားတာဆိုတော့ နောက်ထပ် ဆယ်ခုလောက်သာ ထပ်ရမယ်ဆိုရင် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း အဆင့် ၉၉ ကို ရောက်သွားနိုင်တာပေါ့။"

ချန်မု ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်သည်။

စိတ်ကူးက ကောင်းမွန်လှသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သူသည် ထို အမည်းရောင် သွေးကွက်များကို နေ့စဉ်ရက်ဆက် ခြေရာကောက် ရှာဖွေခဲ့ရပြီး လပေါင်းများစွာ အချိန်ကုန်ခံကာ တကူးတက လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ရသည်။ ထိုသို့ ပင်ပန်းကြီးစွာ ရှာဖွေပြီးမှသာ နောက်ဆုံးတွင် ဤပေါင်းစပ်ရာ နေရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ကာ ဤ မန္တန်စကားလုံး နှစ်လုံးကို အခက်အခဲကြီးစွာ ရရှိခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးကို နောက်ထပ် ရှာဖွေရန် ဆိုသည်မှာ လပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် နှစ်ဝက်ခန့်မျှ ထပ်မံ အချိန်ကုန်ခံရနိုင်ပြီး ထို အမည်းရောင် အလင်းတန်း မျိုးနှင့် ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရမည်ဟုလည်း မည်သူကမျှ အာမမခံနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက် ချန်မု၏ မြေအောက်ကမ္ဘာ စူးစမ်းရှာဖွေမှု ဦးတည်ချက်မှာ ထို အမည်းရောင် သွေးကွက်များ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဆက်လက် ရှေ့ဆက်သွားရန်သာ ရှိတော့သည်။ ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရသည်ဖြစ်စေ၊ မကြုံတွေ့ရသည်ဖြစ်စေ ဤကဲ့သို့သော အဖိုးတန် အခွင့်အရေးမျိုးကိုမူ သူ လုံးဝ လွဲချော်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အပြောင်းအလဲများနှင့် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ နက်ရှိုင်းစွာ ဖြစ်တည်နေသော စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များကို ခံစားကြည့်ရင်း ချန်မုသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ ထပ်မံ မြန်ဆန်လာကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ အများဆုံး အားဖြင့် နောက်ထပ် သုံးလ အတွင်း ရွှေရောင် အမြုတေကို ဖန်တီးရန် သူ အားထုတ် ကြိုးစားနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"သုံးလ။"

ချန်မု၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေတော့သည်။

ယခု သူ၏ အခြေအနေအရ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံမှုကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်လျှင်တောင်မှ သူ၏ စွမ်းအားအပေါ် သိပ်ပြီး ထိခိုက်မှု ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အခြေခံအားဖြင့် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူ၏ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ အပြည့်အဝ လျှောက်လှမ်းနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်တည်း။

သူ၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် မည်သည့် ထာဝရသခင်ကြီး ထက်မဆို မနိမ့်ကျသည့်အပြင် မြေအောက်ကမ္ဘာ မန္တန်စကားလုံး နှစ်လုံးကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများ ထဲမှ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှပါသည် ဆိုသော ပါရမီရှင်များ ပင်လျှင် သူ၏ အခြေခံလောက် ခိုင်မာ တောင့်တင်းမည် မဟုတ်ပေ။

...

တိုတောင်းလှသော သုံးလ ဟူသည့် အချိန်ကာလမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ဤ သုံးလ အတွင်း တာအိုပညာရပ်များ၏ အမွေအနှစ်မှာ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားခြင်း မရှိသေးဘဲ သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်များနှင့် ချန်မု၏ တပည့် အနည်းငယ် ထံတွင်သာ ကန့်သတ် ရှိနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်ကာလ တိုတောင်းလွန်းလှသဖြင့် ထို သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်များ ကိုယ်တိုင်ပင် ကျင့်ကြံသူများ၏ အမွေအနှစ်များကို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးရာ၊ အခြားသူများကို ဆက်လက် သင်ကြား လမ်းညွှန်ပေးရန် ဆိုသည်မှာ အလွန် ဝေးကွာနေသေးသည့် ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်ပေသည်။

ဤနေရာတွင် ထူးခြားစွာ ပြောစရာ တစ်ခု ရှိသည်မှာ နင်ချန် သည်လည်း တာအိုပညာရပ်များကို စတင် ကျင့်ကြံနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံမှာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် တစ်မျိုး ဖြစ်ပုံရပြီး တိကျစွာ မည်သည့် အမျိုးအစား ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ချန်မု လောလောဆယ်တွင် မသိရှိသေးပေ။

ယခင်က နင်ချန်သည် သိုင်းပညာကို လုံးဝ မလေ့ကျင့်ချင်ခဲ့ဘဲ သိုင်းပညာမှာ သူမနှင့် မသင့်တော်ဟု အခိုင်အမာ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ လောကကြီး၏ အပြောင်းအလဲ အမျိုးမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ချန်ယောင်ကလည်း အကြိမ်ကြိမ် လာရောက် တိုက်တွန်း နှောင့်ယှက်နေသဖြင့်၊ နောက်ဆုံးတွင် မတတ်သာဘဲ တာအိုပညာရပ်များကို စမ်းသပ် လေ့ကျင့်ကြည့်လိုက်ရလေသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ထူးခြားသော ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းကြောင့် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် လျင်မြန်လှပေသည်။ တိုတောင်းလှသော သုံးလ ဟူသည့် အချိန်ကာလလေး အတွင်းမှာပင် သာမန်လူသားဘဝမှ လွတ်မြောက်ခြင်း ၏ ပထမ အဆင့်ငယ် နှစ်ခုကို လွယ်ကူစွာ ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် သိုင်းပညာ၏ အဆင့် ၈ သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် ယခု သူမ၏ မယုံနိုင်စရာ တိုးတက်မှု အခြေအနေများ အရ နောက်ထပ် လအနည်းငယ်ခန့် ထပ်မံ ကြာမြင့်ပါက အဆင့် တစ်ဆင့် ထပ်မံ တက်လှမ်းရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူသော ကိစ္စတစ်ရပ် ပင် ဖြစ်နေလေပြီ။ ချန်မု သိကျွမ်းသူများ အားလုံးထဲတွင် သူမသည် ကျင့်ကြံသူ အမွေအနှစ်များနှင့် အသင့်တော်ဆုံး၊ ပါရမီ အကောင်းဆုံး သူ တစ်ဦး ဖြစ်နေလေသည်။

ချန်မုသည် ချန်ယောင်နှင့် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှု အခြေအနေများကို ရံဖန်ရံခါ စောင့်ကြည့်လေ့ ရှိသော်လည်း၊ သူ၏ အချိန် အများစုကိုတော့ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း ဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ ထိုကာလ အတွင်း မြေအောက်ကမ္ဘာသို့ သွားရောက်ရာတွင် ဝိညာဉ် တစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံချိန် တစ်ကြိမ် ၌သာ သူ အပြင်သို့ ထွက်ခဲ့လေသည်။

ထို ဝိညာဉ်၏ စွဲလမ်းမှုမှာလည်း လူတစ်ယောက်ကို မေ့မရခြင်း ကဲ့သို့သော ရိုးရှင်းသည့် ကိစ္စမျိုး ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ် စွဲလမ်းမှုများ အတွက် ချန်မု ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ သွားရောက် လုပ်ဆောင်ရန် အလွန် ပျင်းရိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘေးနားရှိ လုရှီယွင် သို့မဟုတ် လီချန်ရှင်း တို့ကိုသာ စေခိုင်းကာ ထိုပြဿနာများကို လွယ်ကူစွာ ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်လေသည်။

တာယွမ်သည် ဤသုံးလ အတွင်း အတော်လေး အေးချမ်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ကျင့်ကြံသူများ၏ သတင်းများ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဤ ကျင့်ကြံသူများမှာ ယခင်ကလို မဟုတ်တော့ဘဲ အများကြီး ထိန်းသိမ်းသွားကြပြီး အန္တရာယ်များသော သေမင်းတမန် နယ်မြေများ အတွင်း၌သာ သွားလာလှုပ်ရှား နေကြလေသည်။

တာယွမ် နယ်နိမိတ် အတွင်း၌ မည်သူကမျှ ယခင်ကကဲ့သို့ ထင်ရာစိုင်းဝံ့ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများမှာ ဝူရှန်းနယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာ၍ မရသေးပေ။ တာယွမ် တွင် ယခုအခါ ချန်မု ဆိုသော သက်ရှိထင်ရှား ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးတည်းသာ ရှိနေရာ၊ အကယ်၍ ချန်မုကို ဒေါသထွက်စေမိပြီး အသတ်ခံလိုက်ရပါက ၎င်းတို့နောက်ကွယ်တွင် မည်မျှပင် ကြီးမားသော နောက်ခံအင်အားများ ရှိနေပါစေ အလကား ပင် ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

တစ်နေ့တွင်။

မူလက ရာသီဥတု သာယာနေပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တစ်လိပ်မျှပင် မရှိပေ။

သို့သော် ရုတ်တရက် အချိန်လေး တစ်ခုတွင် မြို့တော် တစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူများ အားလုံး နီးပါး တစ်ချိန်တည်း မှာပင် သူတို့၏ လက်ထဲရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို အလိုအလျောက် ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အသိစိတ်များ အားလုံး ခဏတာ ရပ်တန့် ထိုင်းမှိုင်းသွားကြတော့သည်။

စိတ်နှလုံးများ ဝေဝါး လေးလံသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် မှေးမှိန်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် အလင်းရောင်များ အားလုံးက မြို့တော် ဗဟိုချက်ရှိ နေရာ တစ်ခုဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ စုစည်း ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

"ရွှီး... ရွှီး..."

လူအများအပြား သတိပြန်ဝင်လာကြပြီးနောက် အားလုံး ပြိုင်တူပင် ထိုနေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

သိုင်းနန်းတော် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေကြသော သိုင်းဆရာသခင်များ နှင့် သိုင်းဆရာသခင်ကြီးများ အပါအဝင် အားလုံးက မျက်လုံးများကို ပြိုင်တူ ဖွင့်လိုက်ကြပြီး ထို ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ ဖြစ်ပေါ်ရာ အရပ်သို့ အလျင်အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုနေရာမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ စစ်ထျန်းထိုင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤအချိန်တွင်။

စစ်ထျန်းထိုင် အတွင်း၌ ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသော ကြီးမားသည့် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

နတ်ဆိုး နှိမ်နင်းရေး မျှော်စင် အောက်တွင် အကျဉ်းချ ခံထားရပြီး တစ်နေ့လုံး ဆူညံစွာ အော်ဟစ် သောင်းကျန်းနေတတ်ကြသော နတ်ဆိုးများ ပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် အားလုံး ပြိုင်တူ မြေကြီးပေါ်တွင် မှောက်ခုံ လဲကျနေကြကာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြောက်ရွံ့ တုန်ရီ နေကြလေသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ အလင်းရောင်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်လာပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းကြီး ပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် ထိုကြီးမားသော စွမ်းအားကို ရှောင်ဖယ် ပေးရသည့်အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။

တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်စွာဖြင့်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး အဆုံးအစမရှိသော မှောင်မိုက်မှု အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

အလင်းရောင်များ အားလုံး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ညဉ့်နက် သန်းခေါင်ယံ အချိန်ထက်ပင် ပိုမို၍ မှောင်မိုက်နေကာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် အလွန် အစွမ်းထက်လှပါသည် ဆိုသော သိုင်းသမားများ ပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် ဘာကိုမှ မမြင်ရတော့ပေ။

သို့သော် ဤ မှောင်မိုက်မှုမှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ မတည်ရှိခဲ့ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း၌သာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်။

ထို အဆုံးအစမရှိသော အမှောင်ထု ကြီးထဲမှ အလွန် တောက်ပသော အလင်းရောင် အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤ အလင်းရောင် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားကာ လောက တစ်ခုလုံးကို ပြန်လည် လင်းလက်သွားစေတော့သည်။

"အဲဒါ ဘာလဲ။"

လူတစ်ယောက်က တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

စောစောက ဘာဖြစ်သွားမှန်း သေချာ မသိရသော်လည်း အလွန် ကြီးမားသော ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်လောက်ပေမည်ဟု အားလုံးက တွေးတောမိကြသည်။

သို့သော် မြို့တော် တွင် ဤနှစ်များ အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စကြီး များမှာ အလွန် များပြားလွန်းလှပြီး လူများကို ထုံပေပေ ဖြစ်သွားစေလောက်အောင် များပြားလှသဖြင့်၊ ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ကောင်းကင် ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ထူးခြားသည့် လက္ခဏာရပ် ကြီးမှာ မြို့တော် ကို အချိန်တိုလေး အတွင်းသာ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေရုံ ရှိပြီး မကြာမီ တွင် ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်လည် ဖြစ်သွားတော့သည်။

သိုင်းသမားများ နှင့် သိုင်းနန်းတော်မှ သိုင်းဆရာသခင်များ သာလျှင် စစ်ထျန်းထိုင် ၏ ဦးတည်ရာ ဘက်သို့ အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေကြဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီ ထူးခြားတဲ့ လက္ခဏာရပ်က... ရွှေရောင် အမြုတေ ဖန်တီးလိုက်တာလား။"

ယန်နန် က တွေဝေစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ချန်မု ထိုနေ့က တာအိုတရား ဟောကြားရာတွင် အများကြီး ရှင်းပြခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ သူတို့ အားလုံး စစ်မှန်သော လမ်းစဉ် ပေါ်သို့ မလျှောက်လှမ်းရသေးသော်လည်း၊ ကျင့်ကြံသူများ၏ လမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ နက်ရှိုင်းစွာ နားလည် သဘောပေါက် နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူများ ရွှေရောင် အမြုတေကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် ဤကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထူးခြားသော လက္ခဏာရပ်များ ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်သည်။

"ချန် ကောင်းကင်ဆရာသခင် ဖြစ်လောက်တယ်။"

တွေဝေနေသော လူတစ်ယောက်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသည်။

ချန်မုက ယခင်ကတည်းက ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်နေပုံ ရသော်လည်း မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သူမှာ ချန်မု တစ်ဦးတည်းသာ ရှိလေသည်။

ရွှေရောင် အမြုတေကို ဖန်တီးခြင်းက ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာစေသော်လည်း၊ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး အနေဖြင့် သေချာပေါက် ရွှေရောင် အမြုတေ ဖန်တီးရန် မလိုအပ်ပေ။ ရှေးဟောင်း ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူနှင့် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ် ကျင့်ကြံသူများမှာ ရွှေရောင် အမြုတေ ဖန်တီးမည့် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းမည် မဟုတ်ရာ၊ ချန်မု ယခင်က ရွှေရောင် အမြုတေ မဖန်တီးရသေးခြင်းမှာလည်း လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

"အောင်မြင်သွားပြီပဲ။"

ယန်ဟန်ယု လည်း စစ်ထျန်းထိုင်ကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်နေလေသည်။

သူမက အခြားသူများထက် ပိုသိပြီး ချန်မုသည် ရွှေရောင် အမြုတေ မဖန်တီးရသေးသော်လည်း ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ယခု ရွှေရောင် အမြုတေကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ အပြည့်အဝ တက်လှမ်းသွားပြီဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ယခင်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲ အများကြီး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး စွမ်းအား အပိုင်းတွင်လည်း သေချာပေါက် ပိုမို အစွမ်းထက်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

ယန်ဟန်ယု ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ အနေဖြင့် နောက်အကျဆုံး နောက်ထပ် သုံးနှစ် အတွင်း တာယွမ် အတွင်းသို့ မလွဲမသွေ ဝင်ရောက်လာကြတော့မည် ကိုလည်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။

ချန်မုသည် ရွှေရောင် အမြုတေကို အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ အပြည့်အဝ တက်လှမ်းသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အပြင်လောကရှိ ထာဝရသခင်ကြီး များမှာ တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။

လင်ထျန်းဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်း ကိစ္စကို ခဏ ထားလိုက်ဦးမည်။ ဝူရှန်းနယ်မြေ တွင် တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များကို ပြန်လည် ရှင်သန်လာစေခြင်း ကိစ္စကို ထို အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီး များ က လက်ပိုက် ကြည့်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။

ချန်မု အနေဖြင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် အရာမှာ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးတည်း မဟုတ်ကြောင်း သေချာလှပေသည်။

သုံးနှစ်။

ထိုအချိန်ကာလမှာ တိုတောင်းလွန်းလှသည်။

တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ် များ ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အချိန် လုံလောက်စွာသာ ရရှိပါက သူတို့ ကဲ့သို့သော အဆင့် ၂ သိုင်းသမား များ အနေဖြင့် စစ်မှန်သော လမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိပြီး ယင်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ကြီး ရှိလေသည်။

ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ရန် အလွန် ခက်ခဲ ကြမ်းတမ်းလှသော်လည်း အချိန် လုံလောက်စွာ သာ ရှိပါက တစ်စုံတစ်ယောက် က ထိုနယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ်သို့ ကျင့်ကြံ အောင်မြင်နိုင်မည် သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သုံးနှစ် ဟူသော အချိန် က တိုတောင်းလွန်းလှသည်။

သူတို့ အနေဖြင့် ဤသုံးနှစ် အတွင်း သိုင်းပညာ အဆင့် မှ ကိုက်ညီသော ကျင့်ကြံသူ အဆင့် သို့ အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာပင် ပြောရန် ခက်ခဲလှပြီး၊ ယင်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရွှေရောင် အမြုတေ အဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် အလှမ်းဝေးကွာလှပေသည်။

သုံးနှစ် အကြာတွင် အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီး များ ဝင်ရောက်လာချိန် တွင် မည်သူကမျှ ချန်မု နှင့်အတူ ရင်ပေါင်တန်း တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်သလို၊ အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီး များကို ဆန့်ကျင်ရာ တွင်လည်း ချန်မု ကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ကူညီနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တာယွမ်၏ ကံကြမ္မာ အားလုံးမှာ ချန်မု တစ်ဦးတည်း အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေလေသည်။

ယန်ဟန်ယု စိတ်ထဲတွင် လေးလံစွာ သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်မိပြီး အကြည့် များကို ရုပ်သိမ်းကာ မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်၍ ဆက်လက် ကျင့်ကြံအားထုတ် နေတော့သည်။

သူမသည် လျှို့ဝှက်ချက် များစွာကို သိရှိထားသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ဘာကိုမှ လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ လာမည့် ကံကြမ္မာ ကြီးကို ခုခံနိုင်စွမ်း လည်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်ထပ် သုံးနှစ် အကြာတွင် ကံကြမ္မာ ကို အဆုံးအဖြတ် ပေးမည့် ထိုအချိန် ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းရန် သာ သူမ တတ်နိုင်တော့သည်။

...

စစ်ထျန်းထိုင်။

ကောင်းကင်ဆရာသခင် အိမ်တော်။

ချန်မု သည် ကျယ်ဝန်းသော တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခန်း ၏ အလယ်ဗဟို တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေလေသည်။

သူ၏ အရှေ့တွင် ရွှေရောင် အမြုတေ ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော အရာမျိုး မရှိဘဲ အလွန် တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်စု သာ ရှိလေသည်။ ဤ အလင်းတန်း မှာ အလွန် တောက်ပ လင်းလက် နေသဖြင့် ကောင်းကင်ယံ ရှိ နေမင်းကြီး ကို ခူးယူ၍ သူ၏ အရှေ့တွင် ထားရှိထားသည့်အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤ အလင်းတန်း အစုအဝေး ထဲတွင်လည်း မည်သည့် ရွှေရောင် အမြုတေ အစစ်အမှန် မျှ မရှိပေ။

ရှိနေသည်မှာ အဆုံးအစမရှိ သေးငယ်လှသော အမှတ်ငယ်တစ်ခု သာ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှ အပြင်ဘက် သို့ ရွှေရောင် အလင်းတန်း များ အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကို ကျော်လွန်နေသော ခမ်းနားသည့် အငွေ့အသက် တစ်ခု လည်း မသိမသာ ပါဝင်နေလေသည်။

"ဒီ ရွှေရောင် အမြုတေ က... တကယ်ကို လုံးဝ ကွဲပြားခြားနား တဲ့ အဆင့် ပဲ။"

ချန်မု သည် အရှေ့ရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်း အစုအဝေး ကို ကြည့်ရင်း၊ ရွှေရောင် အလင်းတန်း များ ထုတ်လွှတ်နေသော ထို အဆုံးအစမရှိ သေးငယ်သည့် အမှတ်ငယ်တစ်ခု ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရွှေရောင် အမြုတေ ပင် ဖြစ်လေသည်။

ရွှေရောင် အမြုတေ ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသော ရုပ်ဝတ္ထု ဆေးလုံး တစ်လုံး မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏ စွမ်းအား အရာအားလုံး ကို တစ်နေရာတည်း သို့ စုစည်းကာ အဆုံးအစမရှိ သေးငယ်သွားအောင် ပြုလုပ်ပြီး နယ်နိမိတ် တစ်ခုကို ချိုးဖျက်ပြီးနောက် တွင် အမှတ်ငယ်တစ်ခု အဖြစ် လုံးဝ ခိုင်မာသွားခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ဤ အမှတ်ငယ်လေး ကို ပင် ရွှေရောင် အမြုတေ ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကို ကျော်လွန်သော စစ်မှန်သည့် အမှန်တရား ကို ကိုယ်စားပြုကာ မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူ များ၏ တစ်သက်တာ ရှာဖွေမှု ပန်းတိုင် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယင်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့် နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက။

ရွှေရောင် အမြုတေ အဆင့် မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကဲ့သို့ အရည်အသွေးပိုင်းအရ ကွာခြားလှပေသည်။

ထို အဆုံးအစမရှိ သေးငယ်သော အမှတ်ငယ်လေး မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အနှောင်အဖွဲ့ ကို အပြည့်အဝ ချိုးဖျက်ထားပြီး ၎င်း၏ တည်ရှိမှု ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် လောက၏ သဘာဝတရား ကို လုံးဝ ဆန့်ကျင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး အချက်မှာ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် အဆုံးအစ မရှိခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

ယင်ယန် ပေါင်းစပ်ခြင်း အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ များ၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် မှာ မိမိ ကိုယ်တိုင် ထံမှ လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ အမြဲတမ်း သန့်စင် ထုတ်ယူရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် ရွှေရောင် အမြုတေ ကို ဖန်တီးပြီးနောက် တွင်မူ ဤ သဘောတရား ကို လုံးဝ ချိုးဖျက်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် အမြုတေ မှာ အဆုံးအစမရှိ သေးငယ်သော အမှတ်ငယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကြီးမားမှု နှင့် များပြားမှု ဟူသော သဘောတရား မျိုး မရှိတော့ဘဲ ၎င်းတွင် ပါဝင်သော စစ်မှန်သောစွမ်းအင် မှာလည်း အဆုံးအစ မရှိပေ။

သို့သော်လည်း စစ်မှန်သောစွမ်းအင် မှာ အဆုံးအစ မရှိသော်လည်း ကျင့်ကြံသူ ၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မှာ အကန့်အသတ် ရှိနေသဖြင့် တာအိုပညာရပ် များ အသုံးပြုရာတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာမည့် စွမ်းအား မှာ အကန့်အသတ် ရှိနေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့တိုင်အောင် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် မှာ ဘယ်သောအခါမှ ခမ်းခြောက်သွားမည် မဟုတ်သလို ဘယ်သောအခါမှ ကုန်ဆုံးသွားမည် မဟုတ်ပေ။

"ထာဝရသခင်ကြီး အောက် တွင် အားလုံး က ပုရွက်ဆိတ် များ ဖြစ်သည်။"

ချန်မု သည် ဤ စကား ၏ လေးနက်မှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် နားလည် သဘောပေါက် သွားတော့သည်။

အကယ်၍ စွမ်းအား အနည်းငယ်မျှ ပိုမို အားကောင်းရုံ သာ ဆိုပါက ဤကဲ့သို့သော သဘောတရား ဖြင့် ကွာခြားချက် ကို ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ ဤသည်မှာ အရည်အသွေး ပိုင်း ဆိုင်ရာ လုံးဝ ကွာခြားသွားမှု ပင် ဖြစ်လေသည်။

စစ်မှန်သောစွမ်းအင် အဆုံးအစ မရှိခြင်း အပြင် ရွှေရောင် အမြုတေ ကို ဖန်တီးပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှု တိုင်း ကို ရွှေရောင် အမြုတေ ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအား ဖြင့် ချဲ့ထွင် မြှင့်တင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ လှုပ်ရှားမှု တိုင်း က ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းတန်ခိုး အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံ ဖြင့် မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်ကို အလွယ်တကူ ဖုံးလွှမ်းသွားစေနိုင်သည်။

ချန်မု သည် ရွှေရောင် အမြုတေ ထာဝရသခင်ကြီး များ ကြားရှိ အစွမ်းထက်မှု နှင့် အားနည်းမှု ကွာခြားချက် မှာ အဘယ်အရာ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားသည်။ စစ်မှန်သောစွမ်းအင် ပမာဏ အပေါ် တွင် မမူတည်တော့ဘဲ တာအိုပညာရပ် များ၏ အစွမ်းထက်မှု နှင့် တာအို အနှစ်သာရ ၏ အစွမ်းထက်မှု အပေါ် တွင်သာ အပြည့်အဝ မူတည်နေလေသည်။

တာအိုပညာရပ် ပိုမို အစွမ်းထက်လေ၊ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာမည့် စွမ်းအား က ပိုမို ကြီးမားလေ ပင် ဖြစ်သည်။

တာအို အနှစ်သာရ ပိုမို အစွမ်းထက်လေ၊ ရွှေရောင် အမြုတေ က မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း အသုံးပြုနိုင်မည့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် က ပိုမို များပြားလေ ပင် ဖြစ်သည်။

ဓမ္မလက်နက် နှင့် ဓမ္မရတနာ ကဲ့သို့သော ပြင်ပ အရာဝတ္ထု များမှာ ရွှေရောင် အမြုတေ ကျင့်ကြံသူ များ အပေါ် သက်ရောက်မှု မှာ သိပ်မကြီးမားလှဘဲ၊ ဒဏ္ဍာရီလာ နတ်ရတနာ များ ဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ တာအို အနှစ်သာရ များ အပြည့်အဝ ပါဝင်လာမှသာ သက်ရောက်မှု ကြီးမားမည် ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် အမြုတေ ကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်း က သူ၏ အင်အား ကို အဆမတန် တိုးတက်လာစေခဲ့သည်။ ယခင်က သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား မှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း အကန့်အသတ် ရှိနေသေးကာ၊ ယခု ရွှေရောင် အမြုတေ ကို ဖန်တီးပြီးသည်နှင့် စစ်မှန်သောစွမ်းအင် မှာ အဆုံးအစ မရှိတော့သဖြင့် ခွန်အား ကုန်ခမ်းသွားမည့် အချိန် ဟူ၍ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

"အခု ငါ က တာအို ကပ်ဘေး ဘယ်နှစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်နိုင်မလဲ မသိဘူး။"

ချန်မု ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့် များ က တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခန်း ၏ အမိုး ကို ထိုးဖောက်သွားကာ အပြင်ဘက် ရှိ အဆုံးအစ မရှိ ကျယ်ပြန့်လှသော ကောင်းကင်ယံ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်။

သူ အကြည့် များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

အမည် - ချန်မု

အသက် - ၂၄

အဆင့် - ရွှေရောင် အမြုတေ

စိတ်ဝိညာဉ် - ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၄၇ (+)

မြေအောက်ကမ္ဘာ မန္တန်စကားစု - သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ

ဝိညာဉ်မှတ် - ၂၇၇ မှတ်

အဆင့်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ရွှေရောင် အမြုတေ အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ် မှာမူ ဘာမှ မပြောင်းလဲသေးဘဲ ဤ သုံးလ နီးပါး စုဆောင်းမှု မှာ နောက်ထပ် အဆင့် တစ်ဆင့် တက်ရန် အတွက် မလုံလောက်သေးပေ။

ဤ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အဆင့် တစ်ဆင့် တက်ရန် မှာ အလွန် ရှည်လျားသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး ချန်မု သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ကို မခံစားရသေးပေ။

အဆင့် ၉၉ သို့ ရောက်မှသာ ယင်ဝိညာဉ် ၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်လောက်ပေမည်ဟု သူ တွေးတောနေမိတော့သည်။