အခန်း ၁၄၈

အခန်း (၁၄၈) ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး

နန်လီပြည်နယ်၊ နင်ဖုန်းမြို့ကြီးတစ်ခွင်။

တစ်မြို့လုံးရှိ သာမန်ပြည်သူများနှင့် သိုင်းသမားများအားလုံးသည် အထူးပင် သတိကြီးစွာဖြင့် ရှင်သန်နေထိုင်နေကြရသည်။ တစ်ချိန်က ကံကောင်းထောက်မစွာ အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ဖူးသော လုမိသားစုပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် တံခါးများကို အထပ်ထပ်ပိတ်ထားကာ မိသားစုဝင်အားလုံးကို မိသားစု၏ အချက်အချာနယ်မြေအတွင်း၌သာ စုဝေးစေပြီး အပြင်သို့ လုံးဝ ခြေမချဝံ့ကြတော့ပေ။

နင်ဖုန်းမြို့တစ်ခုလုံး ဤမျှလောက် တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေရခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကစပြီး အပြင်လောကမှ ကျင့်ကြံသူများ တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ဝင်ရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင် ပါဝင်နေသည်။

ထိုနေ့က ခဏတာ ဖြတ်သန်းသွားသော ဖိနှိပ်မှုအရှိန်အဝါ တစ်ခုတည်းကပင် နင်ဖုန်းမြို့သားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့သည်။ ဤလအနည်းငယ်အတွင်း ကျင့်ကြံသူများအချင်းချင်း ပွတ်တိုက်မှုများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လက်ရည်စမ်း တိုက်ခိုက်မှုများလည်း ရှိလာခဲ့သည်။

အများစုမှာ တစ်ကွက်၊ နှစ်ကွက်ခန့်သာ စမ်းသပ်တိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း မြေကြီးများ တုန်ဟိန်းကာ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များ ပြိုကွဲသွားသည်အထိ ပြင်းထန်လှသည်။ ထိုတိုက်ပွဲများ၏ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် သိုင်းဆရာသခင်များပင်လျှင် အဝေးမှ တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြလေသည်။

လုမိသားစု နေအိမ်၊ ကျယ်ဝန်းသော ဧည့်ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးမှာ ဘေးနားတွင် အလွန်တရာ ရိုသေကျိုးနွံစွာ ရပ်နေလေသည်။

သူ၏အရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံကို ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်သည် အလွန်ငယ်ရွယ်သော အသွင်အပြင်ရှိပြီး လက်ထဲတွင် လုမိသားစု၏ နန်လီမြေပုံကို ကိုင်ဆောင်ကာ အကဲခတ်နေသည်။ အကယ်၍ အပြင်လောကမှ သာမန်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ထိုလူငယ်ကို မြင်သည်နှင့် အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ရွှယ်ချန်၊ သူသည် ဇီယွမ်ဂိုဏ်း၏ ယခုမျိုးဆက် တာအိုသားတော်ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ယန် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေဆယ့်သုံးခုရှိ လူငယ်မျိုးဆက် ပါရမီရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကာ လီဖေးရှန်းနှင့် နာမည်ကျော်ကြားမှု တူညီသူဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ မသိမသာ ထွက်ပေါ်နေသော ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဝါမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ဒီလောက်ပဲလား၊"

ရွှယ်ချန်က လက်ထဲရှိ မြေပုံကို ကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ် စဉ်းစားကာ မေးလိုက်သည်။

လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးက အလွန်သတိထားကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ လုမိသားစု နှစ်ပေါင်းများစွာ အားထုတ်စူးစမ်းပြီး ရေးဆွဲထားတဲ့ မူရင်းမြေပုံပါပဲ၊"

"အရမ်း ရိုးရှင်းလွန်းတယ်၊ သာမန် လူ့လောက မိသားစုလေးဆိုတော့ မျှော်လင့်ချက် အကြီးကြီး မထားသင့်တာ သိပါတယ်၊"

ရွှယ်ချန်က လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ ဤစကားကြောင့် ဘိုးဘေးကြီး၏မျက်နှာမှာ ဆိုးရွားသွားသော်လည်း ခေါင်းငုံ့ကာ ငြိမ်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

သူသည် အရှေ့ရှိ ခရမ်းရောင်ဝတ်လူငယ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နည်းလမ်းများကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းဖြင့် တောင်တန်းများ ပြိုကျကာ မြေကြီးများ အက်ကွဲသွားစေနိုင်သဖြင့် ၎င်းမှာ မြေကြီးနတ် သက်သက်ထက် များစွာသာလွန်ပြီး ကောင်းကင်နတ်ထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

လုမိသားစုသည် ချန်မုနှင့် သိကျွမ်းခွင့်ရခဲ့ပြီး လုရှီယွင်မှာလည်း ချန်မု၏အနားတွင် အလုပ်အကျွေးပြုနေသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှု၏အရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှပင် မလေးစားဘဲ မနေရဲပေ။

ရွှယ်ချန်က ထိုမြေပုံလိပ်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်သည်။ တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ရုတ်တရက် လူရိပ်တစ်ခုက တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်းမှာ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ ပင်ဖြစ်သည်။

"တာအိုသားတော်၊"

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက ရွှယ်ချန်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ယခင်က ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော ရွှယ်ချန်သာဆိုပါက သူ ဤမျှလောက် ရိုသေရန် မလိုအပ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ ရွှယ်ချန်သည် ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သူနှင့် တူညီနေသော်လည်း ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် စွမ်းအားအပိုင်းတွင် သူ့ထက် များစွာသာလွန်နေပြီး ထာဝရသခင်ကြီးအောက်ရှိ အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှုများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တာအိုသားတော်ဆိုသော အဆင့်အတန်းကြောင့် သူ၏အမူအရာတွင် ရိုသေလေးစားမှုများ ပိုမိုပါဝင်လာခဲ့သည်။

"ဘာသတင်း ရသေးလဲ၊"

ရွှယ်ချန်က ချင်းဟုန် တာအိုဆရာကို မေးလိုက်သည်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက မရပ်တန့်ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ယိုးဟွန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသားတော်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လက ကျန့်ကူ သေမင်းတမန်နယ်မြေကို သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတာ နှစ်လရှိပြီ ဖြစ်လို့ ပိတ်မိနေတယ်လို့ ယူဆရပါတယ်၊ ထျန်းကျန့်ဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသားတော်ကတော့ ရွှမ်ရှားတောင်ကြားကို သွားပြီး အဲဒီက အမည်းရောင်စွမ်းအင်တွေနဲ့ ဓားကို သွေးဖို့ပါပဲ၊ ပြီးသွားရင်တော့ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်ကို ချက်ချင်း တက်လှမ်းနိုင်မှာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ စတင် ပြင်ဆင်တော့မှာပါ၊ ဖူရှန်းဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသားတော်ကတော့..."

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တာအိုသားတော်များ၏ အခြေအနေများကို အလျင်အမြန် ပြောပြလိုက်သည်။ ရွှယ်ချန်က နားထောင်ပြီးနောက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"အနှစ်နှစ်ဆယ်ဆိုတာ မျက်စိတစ်မှိတ်လေးပါပဲ၊ အချိန်အကြာကြီး ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတော့ အားလုံး ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက နယ်နိမိတ်အရှေ့ကို ရောက်လာကြပြီ၊ နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူက ဒီအတားအဆီးကို ချိုးဖျက်နိုင်မလဲဆိုတာ မသိဘူး၊"

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှစတင်၍ ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ တာအိုသားတော်များမှာ အမြဲတမ်း ပြိုင်ဆိုင်နေကြပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေအချို့ ပွင့်လာချိန်တွင် အားလုံးနီးပါး စုဝေးလာတတ်ကြသည်။ ထိုကာလအတွင်း လူအချို့ သေဆုံးခဲ့ကြသလို အချို့မှာလည်း ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများရရှိကာ တာအိုလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ဆက်လက် မလျှောက်လှမ်းနိုင်တော့ပေ။ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသူများမှာ ယခုအခါ လက်ချိုးရေတွက်၍ ရလောက်အောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"တာအိုသားတော်က ဒီခေတ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါတယ်၊ ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက နယ်နိမိတ်ကို သေချာပေါက် ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာမှာပါ၊"

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက ပြောလိုက်သည်။ ရွှယ်ချန်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခက်တယ်၊ ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက နယ်နိမိတ်ဆိုတာ ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက ခြားနားချက်ပါပဲ၊ ချိုးဖျက်ချင်တယ်ဆိုရင် သာမန်လူက ကောင်းကင်ကို တက်ရသလိုပဲ အရမ်းခက်ခဲပါတယ်၊ ဘယ်လောက်တောင် ထူးချွန်တဲ့သူတွေ ဒီနေရာမှာ ကျရှုံးသွားခဲ့ကြပြီလဲ၊ ပြောရမယ်ဆိုရင် တာယွမ်ရဲ့ အဲဒီကောင်းကင်ဆရာသခင်ကတော့ ဝူရှန်းနယ်မြေရဲ့ နှစ်တစ်ထောင် ကံကြမ္မာတွေကို စုစည်းထားပုံရတယ်၊ တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ် မရှိဘဲနဲ့တောင် ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့တယ်၊"

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက ချန်မုကို သတိရသွားပြီး ခေါင်းခပ်ဖွဖွ ရမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"နှစ်တစ်ထောင် ကံကြမ္မာတင် မကလောက်ဘူး၊ ဒီဝူရှန်းနယ်မြေရဲ့ တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်တွေ ပြတ်တောက်သွားတာ နှစ်သောင်းချီ ရှိနေပြီဆိုတော့ တွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် နှစ်သောင်းချီ စုဆောင်းထားတဲ့ ကံကြမ္မာတွေ စုစည်းပြီးမှ ဒီလို ထာဝရသခင်ကြီးတစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်လောက်တယ်၊"

သာမန်လူများအတွက် ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ မရေရာသော အရာဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများအတွက်မူ ကံကြမ္မာမှာ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေပြီး အထူးသဖြင့် ထူးခြားသော ကျင့်စဉ်အချို့ကို ကျင့်ကြံပါက ကံကြမ္မာကို အနည်းငယ် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နိုင်စွမ်းပင် ရှိလေသည်။

ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မျက်နှာသာပေးမှုဖြစ်သည်။ ကံကြမ္မာအထောက်အပံ့ရှိပါက ကျင့်ကြံရာတွင် အလွန်ချောမွေ့မည်ဖြစ်ပြီး သာမန်ခန္ဓာကိုယ်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်အမြစ်သာ ဖြစ်လျှင်တောင်မှ အတားအဆီးများကို အဆက်မပြတ် ကျော်ဖြတ်နိုင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရသခင်ကြီးအဖြစ်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ် ကြီးမားသော ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့ ရရှိသူမှာ အလွန်ရှားပါးလှပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သူများထက်ပင် ပိုမိုရှားပါးလှသည်။ ကံကြမ္မာကို စုဆောင်းနိုင်သော သို့မဟုတ် လုယူနိုင်သော ကျင့်စဉ်များမှာလည်း လက်တွေ့တွင် သိပ်ပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိလှဘဲ အများဆုံး ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ရာတွင် အခက်အခဲ အနည်းငယ် လျှော့ချပေးနိုင်ရုံသာ ရှိလေသည်။

ထို့အပြင် ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာပါက ကံကြမ္မာမှာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။ ကံကြမ္မာဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မျက်နှာသာပေးမှုဖြစ်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းက ကံကြမ္မာကို ဖြတ်တောက်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်ရာ မည်သည့် ကံကောင်းခြင်း၊ ကံဆိုးခြင်းမျှ မသက်ရောက်နိုင်တော့ဘဲ နောက်ပိုင်းတွင် အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်သာ ဆုံးဖြတ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"အင်း၊ ဒါပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာကို အားကိုးပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာတာဆိုတော့ ဒီလောက်ပါပဲ၊ မကြာခင်က သူက ထျန်းပေါင်စံအိမ်ရဲ့ တာဝန်ခံတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်သေးတယ်ဆို၊ တကယ်ကို...၊"

ရွှယ်ချန်က ပြောလိုက်ပြီးနောက် ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူ မနေနိုင်ဘဲ ခေါင်းရမ်းလိုက်မိသည်။ ထာဝရသခင်ကြီး များစွာကို ဆက်တိုက် စော်ကားခဲ့ရုံသာမက ထျန်းပေါင် ထာဝရသခင်ကြီးကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုကိုပါ စော်ကားခဲ့သဖြင့် ဇီယွမ်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ပင်မဂိုဏ်းကြီးပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ အရှုံးပေးတောင်းပန်ရမည်ဖြစ်သည်။

သူ စိတ်ထဲတွင် နှမြောသမိသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ မည်မျှကြီးမားသော ကံကြမ္မာနှင့် ကောင်းကျိုးများ လိုအပ်သနည်းဆိုသည်ကို သိရှိထားသော်လည်း ချန်မုကမူ တန်ဖိုးမထားဘဲ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်သွားလျှင် ထင်ရာစိုင်းလို့ ရပြီဟု ထင်နေပုံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက ခေါမ်းရမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထာဝရသခင်ကြီးတစ်ပါး ဆိုတော့ ဒီလို လုပ်ရပ်မျိုးတွေ လုပ်ပေမယ့် သေချာပေါက် သေလမ်းကို သွားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ အကယ်၍ ထျန်းပေါင် ထာဝရသခင်ကြီးကို အရှုံးပေး တောင်းပန်ပြီး ထျန်းပေါင်စံအိမ်အတွက် အနှစ် တစ်ထောင်လောက် စောင့်ရှောက်ပေးမယ်ဆိုရင် ပြီးသွားလောက်ပါတယ်၊"

သာမန် ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် သို့မဟုတ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဆိုပါက ဤသို့ ထင်ရာစိုင်းလျှင် သေချာပေါက် သေရမည်ဖြစ်သော်လည်း ချန်မုက ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပါက သေရလောက်အောင်အထိတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"တကယ်ပါပဲ၊"

ရွှယ်ချန် လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ထာဝရသခင်ကြီးနှင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူများကြားရှိ အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စကားပြောဆိုမှုကို နားထောင်နေသော လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီးမှာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ နန်လီမှာ အလွန် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေပြီး ဤကာလအတွင်း နန်လီသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူများ အလွန်များပြားလာသဖြင့် နန်လီကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေခဲ့သော်လည်း ချန်မု၏ အခြေအနေများကို သူ အသေးစိတ် မသိရှိရသေးပေ။

ရွှယ်ချန်တို့နှစ်ဦး၏ ပြောစကားများအရ ချန်မုသည် ထာဝရသခင်ကြီးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကာ တာယွမ်တွင် ကြီးမားသော ကိစ္စများ အများအပြား လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများစွာကိုပါ စော်ကားထားကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းငုံ့ထားကာ အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားရဲတော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဆုတောင်းနေမိသည်။ အကယ်၍ ချန်မုသာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက လုမိသားစုပါ ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည်လား ဆိုသည်မှာ စိုးရိမ်စရာပင်။ လုမိသားစုမှာ ရွှယ်ချန်ကဲ့သို့သော တည်ရှိမှု၏အမြင်တွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်အလားသာ ဖြစ်ကာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ဖျက်ဆီးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ ရွှယ်ချန်နှင့် ချင်းဟုန် တာအိုဆရာတို့သည် လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး၏ သေးငယ်သော အပြောင်းအလဲများကို သတိထားမိကြသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဂရုမစိုက်ကြပေ။ လုမိသားစု တစ်ခုလုံးမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏အမြင်တွင် ပုရွက်ဆိတ်များအလားသာ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောရာတွင် ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ဘိုးဘေးကြီး၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကြလေသည်။

လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်နေချိန်၌ ရုတ်တရက် စကားပြောနေသော ရွှယ်ချန်နှင့် ချင်းဟုန် တာအိုဆရာတို့ နှစ်ဦးစလုံး တစ်ချိန်တည်းတွင် ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ အားလုံးက ပြိုင်တူ ခေါင်းမော့၍ အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

လုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးကြီး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထူထဲသော နံရံကြီးကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် သိုင်းဆရာသခင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အမြင်အာရုံက နံရံများကို ထိုးဖောက်၍ မမြင်နိုင်ပေ။

သံသယဖြစ်နေချိန်တွင် မမြင်ရသောနေရာမှ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကြီး တစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤခံစားချက်ကို စကားဖြင့် ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ အာရုံငါးပါးလုံးနှင့် ကွဲပြားခြားနားကာ စိတ်နှလုံးအနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှလာသော နက်ရှိုင်းသည့် အကြောက်တရားနှင့် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ့ကို ကိုယ်ဟန်ချက် မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေကာ ချက်ချင်းပင် မြေကြီးပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားစေတော့သည်။

ရွှယ်ချန်နှင့် ချင်းဟုန် တာအိုဆရာတို့သည် တစ်ချိန်တည်းတွင် ခေါင်းပေါ်၌ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်း ပုံရိပ်ယောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုမမြင်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိနှိပ်မှုကို ခုခံထားသဖြင့် တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်ကျမသွားခဲ့ပေ။

အပြင်ဘက်တွင် နင်ဖုန်းမြို့တစ်ခုလုံး အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။

လူတိုင်းနီးပါး ဤအချိန်တွင် ကိုယ်ဟန်ချက်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ လဲကျသွားကြ သို့မဟုတ် ဒူးထောက်ကျသွားကြပြီး လူအချို့မှာ တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များဖြင့် အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်းကြည့်နေကြလေသည်။ အရှေ့ဘက်မှ အမည်းရောင်မြူခိုးများ လှိုင်းလုံးကြီးများအလား လိမ့်တက်လာပြီး ထိုအထဲတွင် သရဲတစ္ဆေပုံရိပ်များ အော်ဟစ်နေကာ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ နေ့ခင်းဘက်ကို ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ငရဲကမ္ဘာကြီး လူ့လောကသို့ ကျရောက်လာသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုအနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကိုပါ မရေမရာ မြင်တွေ့နေရပြီး အခေါင်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရလေသည်။ အခေါင်း၏ အောက်ဘက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာရှိသည့် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး ထိုအခေါင်းကို ထမ်း၍ သရဲတစ္ဆေရာချီ၏ ဝန်းရံမှုဖြင့် ကောင်းကင်ယံမှ ခမ်းနားစွာ ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

သရဲတစ္ဆေ ရာချီ ညဘက် လှည့်လည်ခြင်း၊ သရဲဘုရင် အခေါင်းထမ်းခြင်း။

အလွန်နှေးကွေး သယောင်ထင်ရသော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲတစ္ဆေအုပ်ကြီးမှာ ယခင်က အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ယံတွင် ရှိနေသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် နင်ဖုန်းမြို့၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုက သာမန်လူအများအပြားကို တိုက်ရိုက် သတိလစ်မေ့မြောသွားစေပြီး သိုင်းသမားအများအပြားလည်း အလွန်ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်သွားကြကာ စိတ်နှလုံးများ အကြီးအကျယ် ရှုပ်ထွေးသွားရတော့သည်။

သို့သော် ထိုသရဲတစ္ဆေအုပ်ကြီးမှာ နင်ဖုန်းမြို့၏ ကောင်းကင်ယံတွင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ဖြတ်သန်းသွားရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပုံရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ထိုအရာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားမှသာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ရှင်းလင်းသွားပြီး နေသာသော နေ့ခင်းဘက် ပြန်ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် နင်ဖုန်းမြို့တစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးများ ဖြစ်နေပြီး လူမည်မျှ သတိလစ်မေ့မြောနေသည်ကို မသိရပေ။

ရွှီး။

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာ၏ ပုံရိပ်က အိမ်ခေါင်မိုးတစ်ခု၏ အထက်တွင် ပေါ်လာပြီး ထိုသရဲဘုရင် အခေါင်းထမ်း၍ ပျောက်ကွယ်သွားသော ဦးတည်ရာကို ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

"ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၊"

သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေလေသည်။

ယိုးဟွန်းဂိုဏ်း၏ ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ တည်ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်း သုံးထောင့်ငါးရာ ရှိပြီဖြစ်သည်။ ဝူယိုးနယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ လူ့လောကကို သုံးပုံတစ်ပုံနီးပါး သတ်ဖြတ်ခဲ့ကာ မတရားသေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များစွာကို ဖန်တီး၍ သရဲတစ္ဆေ ဓမ္မလက်နက်များကို ဖန်တီးခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး သူ၏ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေရှိ ကျင့်ကြံသူ မရေမတွက်နိုင်အောင်ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေခဲ့လေသည်။

ဘေးနားတွင် ရွှယ်ချန်လည်း တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာပြီး ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး ထွက်ခွာသွားသော ဦးတည်ရာကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်မိသည်။ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကာ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာနှင့် အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ တုန်လှုပ်မှုမှာ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး ပေါ်လာ၍သာ မဟုတ်ဘဲ ဤနေရာတွင် ပေါ်လာခြင်းက အချက်ပြတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထာဝရသခင်ကြီးများ ဝင်ရောက်လာပြီ။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အသက်ရှူ အကြိမ်အနည်းငယ်အကြာတွင် နောက်ထပ် ဖိနှိပ်မှုအရှိန်အဝါတစ်ခုက အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ယံမှ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် အနောက်ဘက်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ ပြောင်းပြန်လန်သွားကာ မှန်ပြင်တစ်ခုအလား အထက်အောက် ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားလေသည်။

"မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီး၊"

ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြည်ညိုမှု အနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ပိယွင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်၊ မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးဟု အမည်ရပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ခြောက်ရာကမှ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း၊ တည်ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်း လေးထောင်ရှိပြီဖြစ်သော ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာတွင် အရှုံးမပေးခဲ့ဘဲ ယခုအခါ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီဖြစ်ရာ စွမ်းအားမှာ ထပ်မံတိုးတက်လာနိုင်ပြီး အလွန်နက်နဲ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်လောက်ပေ။

"မှန်ရောင် မိတ်ဆွေ၊ ကျုပ်ကို စောင့်ပါဦး၊"

ကောင်းကင်ယံမှ ရှည်လျားသော သက်ကြီးရွယ်အို အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြောင်းပြန်လန်သွားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မြင်ကွင်းများမှာ ရုတ်တရက် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားသော မြင်ကွင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရေခဲပြင် ပြိုကွဲသွားသည့်အလား ပင် ဖြစ်လေသည်။ ထိုအပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေသော မြင်ကွင်းများကြားတွင် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံနှင့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက လေထဲတွင် လျှောက်လှမ်းလာပြီး ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း မီးခိုးရောင်အလင်းတန်း တစ်ခု လင်းလက်သွားကာ သူ့ကို ချက်ချင်းပင် အကွာအဝေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားစေလေသည်။

"ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး...၊"

ရွှယ်ချန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်မိသည်။ နောက်ထပ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး၊ ဝူကျိဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ်၊ ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးမှာ တည်ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်း လေးထောင့်ခုနစ်ရာ ရှိပြီဖြစ်သည်။ သူကျင့်ကြံထားသော ဝူကျိ သံလိုက်စွမ်းအားစုအလင်းမှာ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ပြိုကွဲစေနိုင်ကြောင်း ကြားသိရလေသည်။

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးသည် ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း၊ သုံးလှမ်းဖြင့် မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးကို အမီလိုက်သွားသော်လည်း မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ စကားနည်းပုံရပြီး တစ်ချက်သာ ကြည့်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားနေလေသည်။ ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးလည်း ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟားဟား တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အတူတကွ သွားနေကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါး ဆက်တိုက် ပေါ်လာခြင်းကို မြင်ပြီး ရွှယ်ချန်သည် တစ်ခုခုကို သိရှိသွားပုံရကာ အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ယံသို့ ထပ်မံ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံ၏အဆုံးတွင် ခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်တစ်ခု ချက်ချင်းပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်မှာ ဖြည်းညှင်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး တိတ်တဆိတ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည့်အလား ပင်။

ရွှီး။

ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ လွှမ်းခြုံထားသော လူရိပ်တစ်ခုက ထိုခရမ်းရောင်အငွေ့အသက်များထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နင်ဖုန်းမြို့၏ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာက မမည်သည့်တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ထိုလူရိပ်ကို ချက်ချင်း အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၊"

လာရောက်သူမှာ ဇီယွမ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်၊ ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။ ဇီယွမ်ဂိုဏ်းမှာ ရှေးဟောင်းဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း လေးသောင်း ရှိပြီဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတွင်း ဂိုဏ်းချုပ် ခြောက်ဆက် ရှိခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်တိုင်းက 'ဇီယွမ်' ဟု အမည်ခံယူကြပြီး ဤမျိုးဆက်တွင် သတ္တမမြောက် မျိုးဆက် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဆရာသခင်၊"

ရွှယ်ချန် လည်း ရိုသေကျိုးနွံစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။ ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးက နင်ဖုန်းမြို့၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်တန့်ကာ ရွှယ်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခပ်ဖွဖွ ညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းတယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာပြီပဲ၊ ဆရာက ကျိုယီတောင်ကို သွားပြီး တာအိုကပ်ဘေး ကင်းလွတ်ပန်း တစ်ပွင့် သွားယူမလို့၊ မင်း ဒီနေရာမှာ စောင့်နေလိုက်ပါ၊ မင်းရဲ့ အခုကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် တာအိုကပ်ဘေး ကင်းလွတ်ပန်းရဲ့ ပွင့်ဖတ်တစ်ခုကို သန့်စင်နိုင်ရင် ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားက နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက တစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းလောက် ပိုများလာလိမ့်မယ်၊"

ကျင့်ကြံမှုမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက တိုးတက်နိုင်သည့် ဦးတည်ချက်မှာ နှစ်ခုသာ ရှိသည်။ တစ်ခုမှာ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်မှု ပင်ဖြစ်သည်။ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လေ၊ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် တာအိုအမှတ်အသားများ ပိုမိုစုစည်းနိုင်လေဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်အမြုတေ၏ စွမ်းအားကို ပိုမိုအသုံးပြုနိုင်လေ ပင်ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ခုမှာ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ် ပိုမိုအစွမ်းထက်လေ၊ အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအားလည်း ပိုမိုများပြားလေ ပင်ဖြစ်သည်။

တာအိုကပ်ဘေး ကင်းလွတ်ပန်းမှာ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်မှုကို တိုးတက်စေနိုင်သော အလွန်ရှားပါးသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ အသက်ကင်းမဲ့ပန်းပွင့်ကဲ့သို့ပင် ရွှေရောင်အမြုတေ ထာဝရသခင်ကြီးများ အလုအယက် လိုချင်ကြသော အရာဖြစ်သော်လည်း၊ အသက်ကင်းမဲ့ပန်းပွင့်မှာ တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြု၍ရပြီး တာအိုကပ်ဘေး ကင်းလွတ်ပန်းမှာမူ အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုနိုင်ကာ အာနိသင်မှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သော်လည်း အသုံးဝင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အသက်ကင်းမဲ့ပန်းပွင့်နှင့် တာအိုကပ်ဘေး ကင်းလွတ်ပန်းတို့ကို ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီး အသုံးပြုခဲ့ဖူးသဖြင့် သူသည် အသက်ကင်းမဲ့ပန်းပွင့်ကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ဝူရှန်းနယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တာအိုကပ်ဘေး ကင်းလွတ်ပန်းကို ရှာဖွေရန် ကျိုယီတောင်သို့ တိုက်ရိုက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားကိစ္စများကို ခဏ ဖယ်ထားခဲ့လေသည်။ အခြား ထာဝရသခင်ကြီးများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်လေသည်။ အားလုံးက မိမိတို့ အလိုအပ်ဆုံးအရာများကို ရှာဖွေရန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အသီးသီးသို့ သွားရောက်ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တာယွမ်၏ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ချန်မုဆိုသည်မှာ ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေများရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သိပ်ပြီး အရေးမကြီးလှပေ။ အခွင့်အရေးများကို အားလုံး ရယူပြီးမှသာ အဆင်ပြေသလို သွားရောက် ဖြေရှင်းလိုက်မည် သာ ဖြစ်သည်။