အခန်း ၁၄၉

အခန်း (၁၄၉) မင်းတို့အတွက် မြေမြှုပ်ရမယ့်နေရာကို ရွေးထားပြီးပြီပဲ

ကျိုယီတောင်တန်း။

တောတောင်လျှိုမြောင်များအတွင်း၌ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် အများအပြားမှာ ကျဉ်းမြောင်းသော ကျောက်ဆောင် အက်ကွဲကြောင်းများ အတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေကြလေသည်။

ချန်မုက ကျိုယီတောင်တန်းကို တစ်ကြိမ် ရှင်းလင်းရေးလုပ်ခဲ့ပြီးကတည်းက တစ်တောင်လုံးတွင် လူသွင်ဖန်ဆင်းနိုင်သည့် နတ်ဆိုးကြီး တစ်ကောင်တည်းသာ ကံကောင်းထောက်မစွာ အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ မည်သည့်နတ်ဆိုးမျှ ကျိုယီတောင်တန်း၏ နယ်နိမိတ် ပြင်ပသို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပင် မလှမ်းဝံ့တော့ပေ။

မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တို့သည် အင်အားပြန်လည်စုဆောင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ အခြေအနေ အနည်းငယ် ပြန်ကောင်းလာချိန်၌ပင် အပြင်လောကမှ ကျင့်ကြံသူများ တာယွမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြန်သည်။ ၎င်းတို့သည် နန်လီပြည်နယ်တစ်ခွင် လှည့်လည်ကာ နတ်ဆိုးများကို သုတ်သင်ကြရာ လူသွင်ဖန်ဆင်းနိုင်သည့် နတ်ဆိုးကြီးများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မျိုးတုံးလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

နတ်ဆိုးကြီးများပင် အကုန်အစင် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံနေရချိန်တွင်၊ နတ်ဆိုးငယ်လေးများမှာမူ တစ်နေ့တစ်နေ့ ကြောက်လန့်တုန်ရီရင်းသာ အချိန်ကုန်နေကြရတော့သည်။

"ဝူး..."

အရှေ့ဘက်ကောင်းကင်ယံသည် ရုတ်ချည်း မှောင်မိုက်သွားပြီး သရဲတစ္ဆေရာချီ ညဘက်လှည့်လည်လာကာ၊ သရဲဘုရင်က အခေါင်းကိုထမ်း၍ ခမ်းနားစွာ ရောက်ရှိလာသည်။ အေးစက်ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုအရှိန်အဝါကြောင့် နတ်ဆိုးများအားလုံး ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြရသည်။

ထိုဟိန်းဟောက်နေသော သရဲတစ္ဆေအုပ်ကြီးသည် ကျိုယီတောင်တန်းတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် အခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး အတွင်းမှ စေးပျစ်သော သွေးစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ လေဟာနယ်တွင် ယှက်နွှယ်သွားပြီး သွေးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျိုယီတောင်တန်း၏ ဗဟိုချက်မ ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးအုပ်ကြီးကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ၊ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ ကျိုယီတောင်တန်း၏ အလယ်ဗဟို ဗဟိုချက်မ တောင်ထိပ် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ်ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြန်ရာ တောင်ထိပ်၏ အတွင်းပိုင်းနယ်မြေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခြေချလိုက်လေသည်။

ကျိုယီတောင်တန်း၏ အတွင်းပိုင်းတစ်ခုလုံးသည် အမှောင်ထုကြီးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအမှောင်ထုမှာ အလင်းရောင်အားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်နိုင်သည့်အလား ထင်ရပြီး ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ မမြင်နိုင်ဘဲ သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများမှာလည်း ရှုပ်ထွေးဝေဝါးနေတော့သည်။

သို့သော် ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ မျက်နှာမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ဗဟိုချက်မှ တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် ပေတစ်ရာခန့်ကို ချက်ချင်း လင်းထိန်သွားစေသည်။

ကြီးမားသော ကျောက်ဆောင်များနှင့် မြက်ပင်များ ရှုပ်ထွေးစွာ ပေါက်ရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ရှေ့တည့်တည့်တွင် အမှောင်ထု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာဆီသို့ ဦးတည်နေသော တောင်ကြားလမ်းကလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် တစ်စက္ကန့်မျှပင် မဆိုင်းမတွဘဲ ထိုတောင်ကြားလမ်းလေးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းလိုက်သည်။ လမ်းပေါ်သို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို ရုတ်တရက် လာရောက်ထိတွေ့လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း၊ သူက နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့လိုက်ကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ မမြင်ရသောအရာတစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွပျက်စီးသွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် တောင်ကြားလမ်းအတိုင်း အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းသွားလေသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လျှောက်ပြီးချိန်တွင်။

"ရွှီး..."

နောက်ဘက်ရှိ အမှောင်ထုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ဆုတ်ဖြဲခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။

အဖြူရောင် မှန်ရောင်ခြည်အလင်းများ ဖြာကျလာပြီး တောင်ကမ္ပါးယံတွင် အလင်းပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုအလင်းရောင်မှာလည်း ပေတစ်ရာခန့်သာ အမှောင်ထုကို မောင်းထုတ်နိုင်ပြီး၊ ထိုထက်ဝေးသောနေရာများကိုမူ အမှောင်ထုက ဆက်လက်ဝါးမြိုထားဆဲပင်။

မှန်ပြင်တစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်နေသော လေဟာနယ်ထဲမှ မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရှေ့သို့ အေးအေးလူလူပင် လျှောက်လှမ်းလာကာ တောင်ကြားလမ်းလေးပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လာခဲ့သည်။

လမ်းပေါ်သို့ ခြေချလိုက်ချိန်တွင် သူလည်း ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည်လည်း အပေါ်သို့ ဆက်လက် တက်လှမ်းသွားလေသည်။

မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီး တက်သွားပြီးသည်နှင့် နောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီကျိုယီတောင်တန်းရဲ့ ဝိညာဉ်လောက အငွေ့အသက်က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်ကထက်စာရင် ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတာပဲ၊ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်ပြီး တိုးလာမယ်ဆိုရင် နောက်ထပ် နှစ်တစ်သိန်းလောက်နေရင် ငါတို့လို ထာဝရသခင်ကြီးတွေတောင် ဝင်ရတာ အသက်အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်တယ်၊"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးသည် နောက်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏မုတ်ဆိတ်ရှည်ကို လက်ဖြင့်သပ်ကာ၊ ရှေ့ရှိ တောင်ကြားလမ်းကို မျက်လုံးမှေး၍ စူးစမ်းကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူလည်း အချိန်အကြာကြီး မဆိုင်းဘဲ အလျင်အမြန်ပင် အပေါ်သို့ တက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်။

နောက်ဘက်မှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများက အမှောင်ထုကို ဖြိုခွင်းလိုက်ပြီး ညဉ့်နက်ကြီးကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သည်။ လူရိပ်တစ်ခုမှာ ခရမ်းရောင်အလင်းများ ဝန်းရံလျက် ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ခရမ်းရောင်အလင်းများမှာ မရေမရာသော တာအိုအမှတ်အသားများအဖြစ် ယှက်နွှယ်နေကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။ ထိုသူမှာ ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးပင် ဖြစ်သည်။

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးက နောက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးမှ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ၊ တောင်ကြားလမ်းအတိုင်း ဆက်လက် တက်သွားလေသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး လေးပါးစလုံးသည် ဤတောင်ကြားလမ်းကလေးအတိုင်း အပေါ်သို့ တက်လှမ်းနေကြရာ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်များမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်သွားပြီး ပေရာချီသော နယ်ပယ် ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

သို့သော် ဤ နယ်ပယ် တစ်ခုလုံးမှာ သာမန်တောင်ကုန်းတစ်ခုအလား ထင်ရပြီး တောင်ကြားလမ်းလေးမှာလည်း တောသူတောင်သား ထင်းခွေသမားများ သွားလာနေကျ လမ်းကလေးနှင့်ပင် တူနေသေးသည်။

သို့ရာတွင်။

သာမန်အသွင်ဆောင်နေသော်လည်း ထာဝရသခင်ကြီးအောက် အဆင့်ရှိသူများအတွက်မူ ဤနေရာသည် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။

ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ ဆန်းကြယ်မှုကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်သော စွမ်းရည်ဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက၊ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် ရှုပ်ထွေးနက်နဲလှသော တာအိုအမှတ်အသားများ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤတာအိုအမှတ်အသားများကိုသာ မဆင်မခြင် သွားရောက်ထိတွေ့မိပါက ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်မှုများ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို ဆွဲဆောင်လာလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ရွှေရောင်အမြုတေ ထာဝရသခင်ကြီးများပင်လျှင် အမှားအယွင်း တစ်ခုခုလုပ်မိပါက နှိမ်နင်းခြင်း ခံရနိုင်သည်။

ထာဝရသခင်ကြီးအောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများဆိုပါက ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

တောင်တန်းတစ်ခုလုံးတွင် ဤတောင်ကြားလမ်းကလေး တစ်ခုတည်းသာ တာအိုအမှတ်အသားများမှာ သိပ်ပြီး မရှုပ်ထွေးဘဲ အားနည်းကာ စနစ်တကျ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ အပေါ်သို့ အေးအေးဆေးဆေး တက်လှမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် တောင်ကြားလမ်းကလေးမှာ အဆုံးသတ်သွားသည်။

ရှေ့ဘက်ရှိ မြေပြင်မှာ ပြန့်ပြူးသွားပြီး ပေရာချီ ကျယ်ဝန်းသော ကွင်းပြင်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ အလင်းရောင်များ ဖြာကျသွားချိန်တွင် တောင်ကမ္ပါးယံ အစွန်းတွင် ဆောက်လုပ်ထားသော အလွန်ရိုးရှင်းသည့် သစ်သားအိမ်လေးတစ်လုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သစ်သားအိမ်လေး၏ အရှေ့တွင် ဝါးခြံစည်းရိုး ခတ်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းလေးတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

စိုက်ခင်းထဲတွင် မြက်ပင်များ ရှုပ်ထွေးစွာ ပေါက်ရောက်နေသော်လည်း ထိုမြက်ရိုင်းများကြားတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အနည်းငယ်မှာ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ပေါက်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ ပစ်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေသော စိုက်ခင်းလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းအနည်းငယ် တောက်ပသွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခါတော့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြိုင်လုနေစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်၊"

ထို သာမန်ကာလျှံကာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းလေးသည် သူတို့အားလုံး လာရောက်ရသည့် ပန်းတိုင်ပင် ဖြစ်သည်။ စိုက်ခင်းထဲရှိ သာမန်ဟင်းရွက်များမှာလည်း အခြားမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်းများ ဖြစ်နေလေသည်။

မုန်လာထုပ်များမှာ အပေါ်ယံ အသွင်အပြင်သာ ဖြစ်သည်။

အတွင်းပိုင်း၌ တာအိုဖြစ်တည်ခြင်း စွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေသည်။

ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ အနှစ်သာရကို မြင်နိုင်သော အကြည့်အောက်တွင်မူ ၎င်းတို့မှာ တာအိုအနှစ်သာရများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပန်းပွင့်များအဖြစ် ထင်ရှားနေလေသည်။

စိုက်ခင်းထဲတွင် တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း စုစုပေါင်း ငါးပွင့် ရှိနေသည်။

မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးသည် စိုက်ခင်းရှေ့တွင် ရပ်တန့်ကာ၊ စိုက်ခင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါက နှစ်ပွင့် ယူမယ်၊"

"မှန်ရောင် မိတ်ဆွေက နည်းနည်းတော့ လောဘကြီးနေပြီ ထင်တယ်၊"

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း ငါးပွင့်ကို လူလေးယောက် ခွဲမည်ဆိုပါက တစ်ယောက်လျှင် တစ်ပွင့်စီ ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော တစ်ပွင့်ကိုမူ မည်သူမဆို လိုချင်ကြသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။ တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်းကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးမှာ အလွန်ရှားပါးလှသဖြင့် မည်သူကမျှ အပိုမရှိဟု မယူဆကြပေ။

"ဒီနှစ် အထွက်နှုန်းက အတော်လေး ကောင်းသားပဲ၊ အဘိုးကြီးကတော့ တစ်ပွင့်ပဲ ယူပါ့မယ်၊ မင်းတို့မှာ သဘောထားကွဲလွဲစရာ ရှိမလား၊"

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးလည်း တောင်ကြားလမ်းမှ ရောက်ရှိလာပြီး ပြုံးရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးကလည်း စိုက်ခင်းထဲရှိ တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း ငါးပွင့်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ်လည်း တစ်ပွင့်ပဲ ယူနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ယူရွှယ် မိတ်ဆွေက ကျုပ်ကို ငရဲဝိညာဉ်နှင်းရည် သုံးစက် ပေးရမယ်၊ မှန်ရောင် မိတ်ဆွေကတော့ ကျုပ်ကို ဝူကျိ သံလိုက်စွမ်းအားစုအလင်း တစ်ခု ပေးရမယ်၊"

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"များလွန်းတယ်၊"

"မပေးနိုင်ဘူး၊"

မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးက တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် ငြင်းလိုက်သည်။

ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးက ခပ်အေးအေး ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ တစ်ယောက် တစ်ပွင့်စီပဲ ယူကြတာပေါ့၊ နောက်ဆုံး တစ်ပွင့်ကိုတော့ ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ်... အင်း၊"

စကားပြောနေရင်းနှင့် ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

တောင်ကြားလမ်း အဆုံးတွင် မှေးမှိန်သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းလေးတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မီးစာကုန်ခါနီး ဆီမီးတိုင်လေးအလား ယိုင်နဲ့နေသော်လည်း၊ ရှေ့သို့ တိုးလာသည့် အရှိန်မှာမူ အလွန် မြန်ဆန်လှပေသည်။

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးက ခေါင်းရမ်းပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ အခုတော့ ပြိုင်လုနေစရာ မလိုတော့ဘူး ထင်တယ်၊"

လာနေသူမှာ မည်သူမှန်း မသိရသေးသော်လည်း သေချာပေါက် နောက်ထပ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ယခုဆိုလျှင် တစ်ယောက်တစ်ပွင့်စီ အညီအမျှ ခွဲဝေယူနိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပေါ်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သို့သော် သူက "ထင်တယ်" ဟူသော စကားလုံးကို သုံးနှုန်းခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရောက်လာမည့် ထာဝရသခင်ကြီး၏ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်ကာလျှံကာသာ ဖြစ်နေပါက၊ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးတို့မှာ အင်အားသုံး၍ လုယူကြဦးမည်မှာ သေချာလှသည်။

လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က။

ထာဝရသခင်ကြီး ခြောက်ပါးသည် တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း သုံးပွင့်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြရာ၊ ဤနေရာတွင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရဖူးလေသည်။

ထို့ကြောင့် အခြေခံအင်အား မခိုင်မာဘဲ စွမ်းအား အားနည်းသော ထာဝရသခင်ကြီးများမှာ ပြိုင်လု၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ကျိုယီတောင်တန်းကို စွန့်လွှတ်ကာ အခြားလျှို့ဝှက်နယ်မြေများသို့သာ သွားကြလေသည်။

ထို့အပြင် ဝူရှန်းနယ်မြေတွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများစွာ ရှိနေပြီး နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ်သာ ပွင့်သဖြင့် ရတနာများစွာ စုဆောင်းမိနေကြသည်။ ထာဝရသခင်ကြီးများတွင်လည်း မတူညီသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိကြရာ ကျိုယီတောင်တန်းသို့ ရောက်လာသူများမှာ သူတို့အနည်းငယ်သာ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လေးယောက်စလုံးသည် ထိုအဖြူရောင်အလင်းတန်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဘယ်သူ ရောက်လာသလဲဆိုသည်ကို သိချင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရွှီး..."

ထိုမှေးမှိန်သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် လင်းလိုက်မှိန်လိုက် ဖြစ်နေသော်လည်း အရှိန်မှာမူ အလွန်မြန်လှသည်။ အသက်ရှူ အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် တောင်ကြားလမ်းမှ တောင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာပြီး သူတို့လေးဦး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

အဖြူရောင်အလင်းတန်းထဲမှ လူရိပ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးရော ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးပါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ထိုလူရိပ်မှာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငယ်ရွယ်သော အသွင်အပြင်ရှိကာ အလွန်အေးချမ်း တည်ငြိမ်နေသည်။ သို့သော် ထိုအချက်များက အဓိက မဟုတ်ပေ။ အဓိကအချက်မှာ ထိုမျက်နှာသည် သူတို့အတွက် အလွန်စိမ်းသက်နေပြီး တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မှတ်မိခြင်း မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒီမိတ်ဆွေက တော်တော်လေး မျက်နှာစိမ်းနေတာပဲ၊"

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အဆုံးအစမရှိသော နယ်နိမိတ် ဆယ့်သုံးခုလုံးတွင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးချင်းစီတိုင်းသည် သက်ရှိအားလုံး၏ အထက်တွင် ရှိနေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ မည်သည့်ဂိုဏ်းမှမဆို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ဂိုဏ်းအသီးသီးသို့ ဖိတ်စာများ ပေးပို့ကာ အခမ်းအနားများ ကျင်းပပြီး တစ်လောကလုံးကို အသိပေးလေ့ ရှိကြသည်။

ဒီလို ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာတတ်သော မျက်နှာစိမ်း ထာဝရသခင်ကြီးမျိုးမှာ အလွန် ရှားပါးလှပေသည်။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ တာအိုကပ်ဘေး တစ်ကြိမ်မျှပင် ဖြတ်ကျော်ထားပုံ မရသေးဘဲ၊ ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ ပထမဆုံး မင်္ဂလာအငွေ့အသက် လက္ခဏာရပ်ပင် မပေါ်ထွက်သေးရာ ၎င်းမှာ အဆင့်သစ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးကမူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ မရေမရာသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ ထိုစိမ်းသက်သော အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်ကို မျက်လုံးမှေး၍ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော အဖြူရောင်ဝတ် လူငယ်မှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ချန်မု ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒါက တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း ဆိုတာလား၊"

ချန်မုက သစ်သားအိမ်ရှေ့ရှိ စိုက်ခင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ရွှေရောင်အမြုတေကို ဖန်တီးပြီးကတည်းက ဝူရှန်းနယ်မြေရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အသီးသီးကို သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စူးစမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအထဲတွင် ကျိုယီတောင်တန်းလည်း ပါဝင်လေသည်။

အချို့မှာ ထာဝရသခင်ကြီးများပင် မဝင်ဝံ့သော တကယ့်သေမင်းတမန် နယ်နိမိတ် များ ဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းသို့ ဇွတ်အတင်းဝင်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခြင်းနှင့် မခြားပေ။ သို့သော် ကျိုယီတောင်တန်းကဲ့သို့သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာများ ထွက်ပေါ်သည့် နေရာမျိုးလည်း ရှိသေးသည်။

လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က သူ လာခဲ့စဉ်တွင် တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်းမှာ မရင့်မှည့်သေးပေ။

ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ ရင့်မှည့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ရတနာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤတာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်းသည် သူ့အတွက် အသုံးဝင်ဆုံး ရတနာ သုံးမျိုးထဲတွင် ပါဝင်သဖြင့် သူ မဖြစ်မနေ ရယူရမည့် အရာပင် ဖြစ်လေသည်။

"မင်းကိုး၊"

ထိုအချိန်တွင် ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးက ရုတ်တရက် စကားစလိုက်သည်။

သူက ချန်မုကို ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက ငါ့ဂိုဏ်းက တာအိုသားတော်ကို အဆင့်အတန်း မငဲ့ဘဲ အနိုင်ကျင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးတော့၊ အခု ငါ့ရှေ့မှာတောင် ပေါ်လာရဲသေးတယ်ပေါ့၊"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကျန်သူများ၏ အကြည့်များမှာလည်း ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကြကာ မျက်နှာအမူအရာများ အမျိုးမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

အားလုံးမှာ ထာဝရသခင်ကြီးများ ဖြစ်ကြရာ ချန်မု ပေါ်လာချိန်တွင် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း၊ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ စကားကြောင့် ချန်မု၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း အတည်ပြုနိုင်လိုက်ကြသည်။ သူသည် ဝူရှန်းနယ်မြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုထာဝရသခင်ကြီး ပင် ဖြစ်လေသည်။

မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးမှာမူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ချန်မု စော်ကားမိထားသော ထာဝရသခင်ကြီးများမှာ မနည်းလှပေ။ ယခု ထာဝရသခင်ကြီးများ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ချန်မုမှာ ပုန်းအောင်းမနေဘဲ ကျိုယီတောင်တန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ လူသိရှင်ကြား လာရောက်ရဲသည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။

သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ဤနေရာရှိ ထာဝရသခင်ကြီး လေးပါးထဲမှ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးနှင့် ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီး နှစ်ပါးစလုံးမှာ ချန်မုနှင့် ရန်ငြိုးရှိထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

ယူရွှယ် သို့မဟုတ် ဇီယွမ်၊ သူတို့တစ်ဦးချင်းစီကို သူ မကြောက်သော်လည်း အကယ်၍ ထိုနှစ်ဦးစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက သူပင်လျှင် အရှုံးပေး ထွက်ပြေးရမည် ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ယောက်တည်းနှင့် နှစ်ယောက်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

၎င်းမှာ သူ တစ်ကြိမ်က ကြီးမားသော အခွင့်အရေး ရရှိကာ ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားလုံး တစ်လုံးကို ရရှိထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို "မှန်" ဟူသော မန္တန်စကားလုံးနှင့် ၎င်းတွင် ပါဝင်သော ရှေးဟောင်း တာအိုပညာရပ်ကို အခြေခံ၍ သူသည် မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီး ဟူသော အမည်နာမကို ရရှိခဲ့ကာ၊ တည်ရှိနေတာ နှစ်ပေါင်း လေးထောင်ကျော်ပြီဖြစ်သော ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးတို့နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်မု ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာသည့် အချိန်မှာ သူ့ထက် များစွာ တိုတောင်းလှပြီး၊ တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ် ပြတ်တောက်နေသော ဝူရှန်းနယ်မြေမှ ဖြစ်နေရာ၊ ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးနှင့် ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးတို့၏ မျက်စိအောက်တွင် ပေါ်လာခြင်းမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန် ကြိုးစားခြင်းနှင့် မခြားပေ။

ဤနေရာသည် ကျိုယီတောင်တန်း ဖြစ်လေသည်။

နေရာအနှံ့တွင် တာအိုအမှတ်အသားများ ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ပျံသန်း၍ မရဘဲ တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်းမှာ ထိုတောင်ကြားလမ်းကလေးသာ ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာကို ရောက်လာမှတော့ ထွက်ပြေးဖို့က အလွန် ခက်ခဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီသူငယ်လေးကတော့ တကယ်ကိုပဲ..."

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးလည်း ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်သည်။

တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များ ပြတ်တောက်နေသော ဝူရှန်းနယ်မြေတွင် မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်သဖြင့်၊ ချန်မုမှာ ကိစ္စရပ်များစွာကို နားမလည်ဘဲ ရှိနေကာ ထို့ကြောင့်ပင် ဤမျှလောက် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းသော ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်လောက်သည်ဟု သူ တွေးတောမိသည်။

ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးက ချန်မုကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အဲဒီ ကောင်းကင်ဆရာသခင် ဆိုတဲ့ သူလား၊ ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို အတင်းအဓမ္မ လုယူရုံတင် မကဘဲ ဝူရှန်းနယ်မြေထဲမှာ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဖြန့်ဝေခဲ့တယ်၊ ဒါက ငါ့ဂိုဏ်းကို စော်ကားတာ ဖြစ်သလို အပြင်လောကရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကိုလည်း ချိုးဖောက်တာပဲ၊"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ မင်းက ဝူရှန်းနယ်မြေထဲမှာ မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်လို့ ဘာမှ နားမလည်ဘူးဆိုတာကို ထောက်ထားပြီး ငါ့ဂိုဏ်းမှာ အနှစ် ငါးရာ လောက် အကျဉ်းချ နေထိုင်ရမယ်၊ ဒါဆိုရင်တော့ ဒီကိစ္စကို ပြီးဆုံးစေနိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ယူရွှယ် မိတ်ဆွေက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ထုတ်ယူပြီး နှိပ်စက်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီကျမှတော့ မတတ်နိုင်တော့ဘူး၊"

စကားဆုံးသည်နှင့်။

ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထာဝရသခင်ကြီး ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သူသည် ချင့်ယွင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူ ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြား၌ ချင့်ယွင်များ ဖုံးလွှမ်းနေတတ်သော်လည်း၊ ကျိုယီတောင်တန်းမှာ တာအိုအမှတ်အသားများ ရှုပ်ထွေးနေသော နေရာ ဖြစ်သဖြင့် ထူးခြားသော လက္ခဏာရပ်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်း မရှိပေ။

သို့သော်လည်း ချင့်ယွင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး၏ ဖိနှိပ်မှုမှာ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခဲသွားစေကာ လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

"မင်းက အဲဒီ ချင်းဟုန် တာအိုဆရာရဲ့ နောက်ကွယ်က ဂိုဏ်းချုပ်လား၊"

ချန်မုသည် ဤအချိန်မှသာ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးကို ကြည့်ကာ၊ ထိုပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုများကို လျစ်လျူရှုလျက် အလွန် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး အေးတိအေးစက်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ တာအိုဘွဲ့နာမည်က ဇီယွမ်ပဲ၊"

ချန်မုက ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းကတော့ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ အဲဒီ တာအိုသားတော်နဲ့ ပတ်သက်နေတာပေါ့၊"

"ငါက ယူရွှယ်ပဲ၊"

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ အသံမှာ အေးစက်ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ချန်မု ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင်တော့ တစ်ခါတည်း ရှင်းရတာပေါ့၊ ကြည့်ရတာ မင်းတို့အတွက် မြေမြှုပ်ရမယ့်နေရာကို ရွေးထားပြီးပြီပဲ၊"

စကားဆုံးသည်နှင့်။

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးရော ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးပါ ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားကြပြီးနောက်၊ ချန်မုကို ထူးဆန်းသော မျက်နှာပေးဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဝူရှန်းနယ်မြေမှ ဒီလူငယ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ရှိနေသော သူနှစ်ဦးမှာ မည်သူနည်းဆိုသည်ကို မသိလေသလား။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး။

ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီး။

သူတို့အားလုံးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိလာခဲ့သော ရှေးဟောင်း ထာဝရသခင်ကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အဆုံးအစမရှိသော နယ်နိမိတ် ဆယ့်သုံးခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ သူ၏လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ခဲ့ရသော ထာဝရသခင်ကြီးမှာ တစ်ဦးတည်း မကပေ။ သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုမှာ ထာဝရသခင်ကြီးများ ကြားတွင်ပင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် လူအများအပြား ခပ်ဝေးဝေးမှ ရှောင်ရှားကြရလေသည်။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် ချန်မုကို ကြည့်ကာ ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး၊ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း၊ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် တည်ငြိမ်မှု ပြန်ရသွားကာ ချန်မုကို သေလူတစ်ယောက်အလား စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

"အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီဆိုမှတော့ ငါကပဲ မင်းကို သေလမ်းပို့ပေးရတာပေါ့၊"

"ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ခေါ် အလံတော် ထဲမှာ ထာဝရသခင်ကြီး ဝိညာဉ် တစ်ခု လိုနေတာနဲ့ အတော်ပဲ၊"

"ဝုန်း..."

စကားဆုံးသည်နှင့် ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးက ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လက်ညှိုးတစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်ရာ အမည်းရောင် အလံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသော အမည်းရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ချောက်ချားဖွယ်ကောင်းသော၊ ငရဲပြည်မှ လာသည့်အလား အငွေ့အသက်များ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံးကို သရဲတစ္ဆေ ငရဲခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။

ထိုအထဲမှ ခေါင်းပြတ် သရဲဘုရင် သုံးပါး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော အေးစက်သော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ထိုသရဲဘုရင်များ၏ အရှိန်အဝါမှာ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး၊ ချန်မုဆီသို့ ဟိန်းဟောက်၍ ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ။

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးပင်လျှင် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မျက်ဝန်းအနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့မှာ တစ်ချိန်က ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရသော ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါး၏ ဝိညာဉ်များပင် ဖြစ်သည်။

အားလုံးကို သရဲဘုရင်များအဖြစ် သန့်စင်ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသရဲဘုရင် သုံးပါးတည်းနှင့်တင် သာမန် ထာဝရသခင်ကြီးများ ရင်ဆိုင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ သာမန် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲကာ ဝါးမျိုပစ်နိုင်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ချန်မုမှာ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ၏ ရှေ့တွင် မောက်မာသော စကားများကို ပြောခဲ့သဖြင့်၊ ယခုအခါ သေဆုံးပြီးနောက်တွင်ပင် အေးချမ်းစွာ မနေရတော့မည့် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။