အခန်း ၁၅၀

အခန်း (၁၅၀) အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခြင်း

ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် ဘေးမှနေ၍ အခြေအနေကို အေးတိအေးစက် အကဲခတ်နေ၏။ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ သရဲတစ္ဆေများကို သန့်စင်သည့် ပညာရပ်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အထူးသတိထားရသည့် အစီရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ မူလက ချန်မုကို တစ်စုံတစ်ရာ အသုံးချရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုသို့လုပ်ရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။

သရဲဘုရင် သုံးပါးစလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာများ ရှိကြပြီး ဖြူဖျော့ခြောက်ခြားဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ မြင်လိုက်ရပါက စိတ်နှလုံး ပြိုကွဲသွားရန် လုံလောက်ပေသည်။

သို့သော်လည်း ချန်မုကမူ ပြေးဝင်လာသော သရဲဘုရင် သုံးပါးကို ကြည့်ပြီး မည်သည့် တုန်လှုပ်မှုမျှ မပြပေ။ သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် ဤထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ထူးဆန်းသော အရာများကို မရေမတွက်နိုင်အောင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ ဤပရိယာယ်များမှာ သူ၏ရှေ့တွင် ကလေးကစားစရာမျှသာ ရှိတော့သည်။

"သွားစမ်း၊"

ချန်မု၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံတွင် မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ဘဲ လျစ်လျူရှုမှု တစ်ခုသာ ကိန်းအောင်းနေလေသည်။ ချန်မု၏ နက်မှောင်သော မျက်ဝန်းအစုံမှာ အတိုင်းအဆမရှိ နက်ရှိုင်းနေပြီး ထိုမျက်ဝန်းများထဲတွင် အဆုံးအစမဲ့သော သင်္ချိုင်းမြေကြီး၏ ပုံရိပ်များ ထင်ဟပ်နေသည့်အလား ပင်။

"ရွှီး..."

သရဲဘုရင် သုံးပါးစလုံးသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် တုံ့ခနဲ ရပ်တန့်သွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး ချန်မု၏ ရှေ့တစ်လံအကွာတွင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာများမှာ ခဲသွားကြတော့သည်။ ဖြူဖျော့သော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ပင်။

သရဲဘုရင် သုံးပါးတင် မကဘဲ ဝိညာဉ်ခေါ် အလံတော်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ယံတွင် လှည့်လည်နေသော သရဲတစ္ဆေပုံရိပ်များ အားလုံးလည်း ဤအချိန်တွင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး အော်ဟစ်နေသော အသံများ အားလုံးလည်း ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"ဘုန်း..."

သရဲဘုရင် သုံးပါးသည် ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် သူတို့၏ကိုယ်ပေါ်မှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်များ ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွားပြီး ရူးသွပ်သော ပုံစံများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။ ထို့နောက် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကာ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည် ပြေးဝင်သွားကြတော့သည်။

"ဟင်၊"

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သရဲတစ္ဆေများ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းပင်။ သရဲတစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်သည့် ပညာရပ်မှာ အလွန် ပြင်းထန်သော်လည်း တစ်ဖက်တွင် အန္တရာယ်လည်း အလွန် ကြီးမားလှသည်။ အကယ်၍ ထိုသရဲတစ္ဆေများ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပါက မိမိ၏ သခင်ကိုပင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တတ်ကြသည်။

ချန်မု၏ နည်းလမ်းမှာ သရဲဘုရင် သုံးပါးကိုပင် မကျော်လွှားနိုင်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ချန်မု မည်သို့ လှုပ်ရှားလိုက်သည်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရဘဲ ထိုသရဲဘုရင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်ကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

ဤအချိန်တွင် မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးနှင့် ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး တို့လည်း အံ့အားသင့်သော အမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာကြသည်။ ဤသရဲဘုရင် သုံးပါးမှာ သူတို့အတွက် အလွန် ခက်ခဲသော အရာများ မဟုတ်သော်လည်း အခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့်သာ နှိမ်နင်းနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ဤမျှလောက် မြန်ဆန်စွာ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားအောင် လုပ်ရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင်။

သရဲဘုရင်များကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်သည်ဆိုမှတော့ ဤချန်မုမှာ သာမန် မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေပြီ။ မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးတို့ သုံးဦး၏ အံ့အားသင့်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် မည်သည့် အပြောင်းအလဲမျှ မရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်နေလေသည်။

"မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ၊"

သူသည် မနေနိုင်ဘဲ ချန်မုကို အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဤသရဲဘုရင် သုံးပါးမှာ သူ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်ကြာ သန့်စင်ထားသည့် အရာများ ဖြစ်ပြီး သူ၏ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်သာ ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သူကမျှ ထိုထိန်းချုပ်မှု အာဏာကို လုယူ၍ မရနိုင်သလို ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားအောင်လည်း မလုပ်နိုင်သင့်ပေ။

သို့သော် စောစောက အချိန်လေးတွင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူ မသိလိုက်ရဘဲ ထိုသရဲဘုရင်များမှာ သူ၏ အမိန့်ကို လုံးဝ နားမထောင်တော့ဘဲ ရူးသွပ်သော ပုံစံဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်မုကမူ ပြန်မဖြေပေ။ သူသည် အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။ ထိုသရဲဘုရင် သုံးပါးမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ ပြန်လှည့်လာကြရာ ချန်မုက ထိုသရဲဘုရင်များကို လွှတ်လိုက်ပြီး ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးကို ဝါးမြိုခိုင်းလိုက်သည့်အလား ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

"ဟွန့်၊"

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ကာ လက်ညှိုးဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်ချက် ထောက်လိုက်သည်။ လက်ချောင်းထိပ်မှ သွေးစက်တစ်စက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အမည်းရောင် အလံငယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုအလံငယ်မှ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး မမြင်ရသော ကန့်လန့်ကာကြီး တစ်ခုအလား ဖြန့်ကျက်လိုက်ကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လာသော သရဲဘုရင် သုံးပါးကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ သရဲတစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်လာခဲ့သော ရှေးဟောင်း ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သဖြင့် သရဲဘုရင်များ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားခြင်းကို အံ့အားသင့်မိသော်လည်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရန်မှာမူ သူ၏အတွက် အခက်အခဲ မဟုတ်ပေ။

"နည်းနည်းတော့ နည်းလမ်း ရှိသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်လိုက်ရအောင်၊"

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ ထိုခြေလှမ်း ကျဆင်းသွားချိန်တွင် တောက်ပသော ကြယ်တစ်လုံး မြင့်တက်လာပြီး ညကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေသကဲ့သို့ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ ပုံရိပ်မှာ ခမ်းနား ကြီးကျယ်လာတော့သည်။

"တင့်ယူ၊"

ရှေးကျပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံနှင့်အတူ ထိုအလင်းစက်မှ အေးစက်သော တာအိုအမှတ်အသားများ ဖြာထွက်လာသည်။ ထိုအမှတ်အသားများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်လိုက်ပြီး အဆုံးအစမရှိ ဝေးကွာသော နေရာအထိ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ထိုအမှတ်အသားများနှင့်အတူ မမြင်ရသော အေးစက်သည့် အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထိုအလင်းတန်းများမှာ သံကြိုးများအလား ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ လက်ညှိုးညွှန်ရာအတိုင်း ချန်မုကို တိုက်ရိုက် ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်သူများ သိလိုက်ကြသည်။ ရွှေရောင်အမြုတေ၏ အသွင်အပြင်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် အသုံးပြုလိုက်သော တာအိုပညာရပ်များမှာ ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ စစ်မှန်သော နည်းလမ်းများ ဖြစ်သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ချုပ်နှောင်မှု၊ အသူရာသင်္ချိုင်းရဲ့ လမ်းပြခြင်း... ငါ့ရဲ့ ဒီတာအိုပညာရပ်အောက်မှာ အသက်ပျောက်ရတာ မင်းလို ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ယောက်အတွက် တန်ဖိုးရှိပါတယ်၊"

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးက လေထဲတွင် ရပ်လျက် ချန်မုကို အထက်စီးမှ ကြည့်ကာ မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ငါးချောင်းကို ဆုပ်လိုက်ချိန်တွင် ထိုအေးစက်သော အလင်းတန်း သံကြိုးများမှာ ချန်မု၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် ကြိတ်ခြေတော့သည်။

ချန်မုသည် ထိုအေးစက်သော အလင်းတန်းများ၏ အချုပ်အနှောင်ကို ခံထားရပြီး မည်သည့် ရုန်းကန်မှုမျှ မလုပ်နိုင်သည့်အလား ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်မူ မည်သည့် ထိတ်လန့်မှုမျှ မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ အပိုစကားတွေက များလွန်းတယ်၊"

ချန်မုက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

"ဘုန်း..."

ချန်မုက ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် သူ့ကို ချုပ်နှောင်ထားသော တာအိုသံကြိုး ခြောက်ခုမှာ ရုတ်တရက် တင်းကြပ်သွားပြီး ထိုသံကြိုးများပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာကာ တစ်စစီ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။ တာအိုပညာရပ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကွဲလုမတတ် ဖြစ်သွားကာ ကိုယ်ပေါ်မှ သွေးစက်များ လွင့်စင်သွားရသည်။ သူသည် ချန်မုကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သရဲဘုရင်များ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ချန်မု၏ ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းတစ်ခုခုကြောင့်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ယခု သူ၏ တာအိုပညာရပ်မှာ ရွှေရောင်အမြုတေ၏ စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး တာအိုအမှတ်အသား ခြောက်ခု၏ စွမ်းအား ပါဝင်နေလေသည်။

ချန်မု ကဲ့သို့သော အဆင့်သစ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးက သူ၏ တာအိုပညာရပ်ကို မည်သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်နည်း။ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ယောက်တည်း မကဘဲ ကျန်ရှိနေသော ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါးစလုံးလည်း အလွန် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဒီလောက် အဆင့်နိမ့်တဲ့ နည်းလမ်းလေးနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာ လို့ ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့၊"

ချန်မုက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှု၊ ခမ်းနားမှုမှာ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး သိရှိထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။ သင်္ချိုင်းမြေကြီးပေါ်ရှိ မည်သည့် သတ္တဝါမဆို ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးထက် များစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

"မင်းလည်း ငါ့ရဲ့ တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ခံစားကြည့်လိုက်ဦး၊"

ချန်မုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများမှာ အေးစက်လျက် ရှေးကျပြီး နားလည်ရန် ခက်ခဲသော စကားလုံးကို ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကွေ့ခူ (သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ)၊"

ထိုအသံမှာ ချန်မု၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကျဆင်းလာချိန်တွင်မူ သူ၏အသံ မဟုတ်တော့ဘဲ အလွန် ရှေးကျပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေတော့သည်။ ထိုအသံမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဝေးကွာသော အတိတ်ကာလမှ ဖြတ်သန်းလာပြီး ယခုအချိန်တွင် ဤနေရာ၌ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည့်အလား ပင်။

ထိုအသံ မပျံ့နှံ့သေးမီမှာပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ အရောင်ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ဤကျိုယီတောင်တန်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အမှောင်ထုကြီးမှာ တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားဖြင့် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး ထိုအမှောင်ထုများမှာ ဒီရေများအလား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်လာတော့သည်။

"ရှေးဟောင်း မန္တန်စကားစု၊"

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ချန်မု ကဲ့သို့သော အဆင့်သစ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးက သူ၏ တာအိုပညာရပ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခြင်းမှာ မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီး ကဲ့သို့ပင် ရှေးဟောင်း တာအိုပညာရပ် တစ်ခုကို တတ်မြောက်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤဝူရှန်းနယ်မြေတွင် ရှေးဟောင်း တာအိုပညာရပ်များ မည်သို့ ရှိနေနိုင်မည်နည်း။ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ ဆက်လက် စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ သူ၏ နားထဲတွင် နားလည်ရန် ခက်ခဲသော ရယ်မောသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုရယ်မောသံမှာ အလွန် သာယာနာပျော်ဖွယ် ရှိသော်လည်း ထူးဆန်းစွာဖြင့် ထိုအထဲတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ငိုကြွေးသံများ ရောယှက်နေလေသည်။

ထိုအသံမှာ နားမှတစ်ဆင့် စိတ်နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"မကောင်းတော့ဘူး၊"

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူသည် ချန်မု၏ တာအိုပညာရပ်ကို မည်သို့ ရင်ဆိုင်ရမည်မှန်း မသိသဖြင့် ရွှေရောင်အမြုတေ၏ စွမ်းအားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ ထိုရယ်မောသံများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ခဏအကြာတွင် ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် "ဘုန်း" ကနဲ အသံနှင့်အတူ သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

"ခစ်ခစ်..."

လေဟာနယ်အတွင်း၌ ထိုထူးဆန်းသော ရယ်မောသံများမှာ ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အသက်ရှူ အကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်း လေးထောင်ကျော် တည်ရှိလာခဲ့သော ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ ချန်မု၏ ရှေ့တွင် ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲသွားရလေသည်။

ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးရှိ လူအားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။ မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင်ပင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် သူ၏ ရှေးဟောင်း တာအိုပညာရပ်ကြောင့် ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးကဲ့သို့သော သူများကို မကြောက်ဘဲ နေနိုင်သော်လည်း အနိုင်ရရန်မှာမူ မလွယ်ကူလှပေ။

သို့သော် ချန်မု၏ တာအိုပညာရပ်မှာ သူ၏ နည်းလမ်းထက် များစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီး မည်သည့် ခြေရာလက်ရာမျှပင် မမြင်ရဘဲ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုကိုပင် မခုခံနိုင်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။ အမှန်တကယ်တော့ ချန်မု ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ တာအိုပညာရပ်၏ စွမ်းအားအပေါ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်မိသည်။

ယခု ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးကို စမ်းသပ်လိုက်ရာတွင်မူ စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။ ဤသည်မှာ ကျိန်စာ ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုး ဖြစ်သဖြင့် မည်သည့် လမ်းကြောင်းမျှ မရှိဘဲ ပစ်မှတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်းက ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးတွေရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ရထားတာလား၊"

ရှေ့ဘက်တွင် သွေးရောင်အလင်းများ ပြန်လည် စုစည်းလာပြီး ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ ပုံရိပ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ကျန်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ယူရွှယ် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသဖြင့်သာ သေဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာမူ အကြီးအကျယ် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ စကားတစ်ခွန်းကြောင့် ကျန်ရှိနေသော ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားကြတော့သည်။ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများ၏ အမွေအနှစ်မှာ အလွန် ကြီးမားသော အခွင့်အရေး ဖြစ်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် ဘာဖြစ်လဲ၊"

ချန်မုက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဤတာအိုပညာရပ်မှာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများနှင့် ပတ်သက်ခြင်း ရှိမရှိ သေချာ မသိပေ။ သို့သော် မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် သူ တွေ့ရှိခဲ့သော ထိုပုံရိပ်ယောင်မှာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများ၏ အကြွင်းအကျန် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးနှင့် ကျန်သူများမှာ အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် အကြည့်များထဲတွင် လောဘ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကြတော့သည်။

"တိုက်ခိုက်ကြ၊"

တစ်ချိန်လုံး အေးအေးဆေးဆေး နေခဲ့သော ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် အနှစ် ခြောက်ထောင်ကျော် တည်ရှိလာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် တာအိုကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် မသေချာသဖြင့် အခွင့်အရေး တစ်ခုကို ရှာဖွေနေသူ ဖြစ်သည်။

ချန်မု၏ တာအိုပညာရပ်မှာ ထူးဆန်းသော်လည်း ထုတ်ဖော်ရန် အချိန် အနည်းငယ် လိုအပ်ပုံ ရသဖြင့် ထိုအချိန်အတွင်း၌ သူတို့ လေးဦးစလုံး တိုက်ခိုက်မည် ဆိုပါက အနိုင်ရနိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု သူတို့ ယူဆလိုက်ကြသည်။

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးက သူ၏ ဝူကျိ သံလိုက်စွမ်းအားစုအလင်း ဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးကလည်း သူ၏ သစ်သားတောင်ဝှေးကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ထိုတောင်ဝှေးမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ထောက်မထားသည့်အလား ကြီးမားလာပြီး ချန်မုဆီသို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးမှာလည်း အသက်ဘေးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ အစွမ်းကုန်ကို ထုတ်သုံး၍ သွေးရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချန်မုဆီသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

"မှန်၊"

မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးကလည်း ရှေးကျသော မန္တန်စကားလုံးကို ရေရွတ်လိုက်ရာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံးတွင် မှန်ချပ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ချန်မုကို ဝန်းရံလိုက်တော့သည်။ ထာဝရသခင်ကြီး လေးပါးစလုံး တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်လိုက်သဖြင့် ကျိုယီတောင်တန်း တစ်ခုလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး တာအိုအမှတ်အသားများစွာ လှုပ်ခတ်လာတော့သည်။

"ဒီလောက်ပဲလား၊"

ချန်မုသည် အမူအရာ ကင်းမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင်ပင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံးကို ထင်ဟပ်နေပြီး ထိုအလယ်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ထားသော ဓားတစ်လက် ရှိနေသည်။

တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းသည် ချန်မု၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုယီတောင်တန်း၏ အမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ အပြင်ဘက်ရှိ အပြာရောင် ကောင်းကင်ယံကို မြင်တွေ့စေတော့သည်။

အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ တာအိုအခြေခံမှာ သူ့ထက် ပို၍ နက်နဲသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာမူ သူ့ထက် များစွာ အားနည်းနေကြသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ဓားကို မည်သူကမျှ မခုခံနိုင်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ပင်။

ဓားအလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် သံလိုက်စွမ်းအားစုအလင်းများမှာ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားသည်။ ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ သွေးရောင်အလင်းတန်းမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားရသည်။ ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီး၏ တောင်ဝှေးမှာလည်း ကြီးမားသော အက်ကွဲကြောင်း ဖြစ်ပေါ်ကာ အပေါ်သို့ လွင့်စင်သွားရတော့သည်။

"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ သူတို့ သိရှိထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ ထာဝရသခင်ကြီး လေးပါးစလုံး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြတော့သည်။

"ဒီမှာပဲ ကျန်ခဲ့ကြတော့၊"

ချန်မုသည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး လက်ညှိုးကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြု၍ ရှေ့သို့တောက်လိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

ဓားအလင်းတန်းသည် ကျိုယီတောင်တန်း၏ အမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲလိုက်သည်။ ကျဉ်းမြောင်းသော တောင်ကြားလမ်းပေါ်တွင် ထာဝရသခင်ကြီး လေးပါးမှာ အလုအယက် ထွက်ပြေးနေကြပြီး အနောက်ဘက်မှ ဓားအလင်းတန်းက အမှောင်ထုကို ဆုတ်ဖြဲလျက် လိုက်ပါလာတော့သည်။

ယူရွှယ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် အရင်ဆုံး အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်ကယ်ကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားအလင်းတန်းအောက်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ချန်မုက နောက်ထပ် ဓားအလင်းတန်း သုံးခုကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီးသည် သူ၏ ဓမ္မလက်နက်ကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုတောင်ဝှေးမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားပြီး သူသည်လည်း ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီးမှာလည်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဓားအလင်းတန်း၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး တတိယမြောက် ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ် ကျဆုံးသွားရပြန်သည်။

နောက်ဆုံး ဓားအလင်းတန်းမှာ ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးကို ကျိုယီတောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်အထိ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်လိုက်သော်လည်း ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးမှာ ထူးခြားသော အသက်ကယ်နည်းလမ်းဖြင့် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ချန်မုမှာ ကျိုယီတောင်တန်း၏ ကန့်သတ်ချက်များကြောင့် ဆက်လက် မလိုက်တော့ပေ။

အမှောင်ထုမှာ ပြန်လည် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကျိုယီတောင်တန်းသည် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ ချန်မုသည် တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း ငါးပွင့်ကို ရယူကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါး ကျဆုံးသွားသည့် သတင်းကြောင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြတော့သည်။