အခန်း ၁၅၃

အခန်း (၁၅၃) ချန်မု ဘယ်မှာလဲ

မြို့တော်။

ရွှမ်ဟွိုင် မင်းသားအိမ်တော်။

ခြံဝင်းတစ်ခုအတွင်း၌ ချန်ယောင်သည် နင်ချန်ကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောပြနေသည်။

ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်မှာ လွန်ခဲ့သောနှစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ယောင်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကာ မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အသားအရည်မှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်။ သာမန် သိုင်းသမားများ၏ သွေးစွမ်းအင်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အညစ်အကြေးများ မရှိတော့ဘဲ သဘာဝအတိုင်း မွှေးရနံ့သင်းပျံ့နေလေသည်။

နင်ချန်မှာမူ စစ်မှန်သော တာအိုပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံနေပြီး ယခုအခါ သာမန်လူသားဘဝမှ လွတ်မြောက်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်မှာ သိုင်းသမားများ၏ အဆင့် ၅ နှင့် ညီမျှပြီး ဤကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှပေသည်။

ချန်မု၏ ဘေးနားရှိ လူများထဲတွင် ကျင့်ကြံခြင်းကို အစိတ်မဝင်စားဆုံး ဖြစ်သော နင်ချန်မှာ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ပါရမီ အကောင်းဆုံး ဖြစ်နေလေသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်မှာ ပြောစရာမလိုအောင် ကောင်းမွန်သလို ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာလည်း ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ထက်ပင် သာလွန်ကာ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေ ဆယ့်သုံးခုတွင် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သူများပင် အလွန်ရှားပါးလှပြီး မည်သည့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မျိုးမဆို ဂိုဏ်းကြီးများ အလုအယက် လိုချင်ကြသော တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ တာအိုခန္ဓာကိုယ်မှာမူ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ထက်ပင် သာလွန်သေးသည်။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ချိန်တွင် သာမန်ကျင့်ကြံသူများထက် ငါးရာခိုင်နှုန်းမှ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပိုမို အခွင့်အရေးများပါက၊ တာအိုခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုအခြေခံအပေါ်တွင် နောက်ထပ် ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ထပ်မံ တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

နယ်မြေတစ်ခုတွင် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သူများကို နှစ်တစ်ရာလျှင် အနည်းငယ် တွေ့ရနိုင်သည်။ သို့သော် တာအိုခန္ဓာကိုယ်မှာမူ နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ယောက်တွေ့ရရန် ခဲယဉ်းလှပေသည်။

ဤသည်မှာ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ရှားပါးလှခြင်းကြောင့် သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ပိုမို အရေးကြီးသော အကြောင်းရင်း တစ်ခု ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်သူများမှာ ငယ်ရွယ်စဉ်တွင် သေဆုံးလွယ်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ပေါ်လာရန် အသက်စွမ်းအင်နှင့် ကံကြမ္မာ အများအပြားကို စုပ်ယူသုံးစွဲရသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် မထိတွေ့မီတွင် သာမန်လူများထက်ပင် ပို၍ အားနည်းနေတတ်သည်။

အကယ်၍ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ရွာလေးတစ်ရွာတွင် မွေးဖွားလာပြီး မည်သူကမျှ မတွေ့ရှိပါက အသက် ဆယ်နှစ်၊ နှစ်ဆယ် ကျော်သည်အထိ အသက်ရှင်နိုင်ရန် ခက်ခဲပြီး မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လောကတွင် မွေးဖွားလာပြီး လောကသို့ပင် ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့ ဒုတိယအစ်ကိုက ပေါ်လာပြီး လက်တစ်ချက် မြှောက်လိုက်ရုံနဲ့ တောင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ခေါင်းခွံကြီး ဖွင့်လိုက်သလို လှန်ပစ်လိုက်တယ်၊ အဲဒီ ထုံးကျောက်ဂူကြီးက ချက်ချင်းကို ပေါ်လာတာပဲ၊ အဲဒီနောက် အထဲက ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး သေမတတ် လန့်သွားကြတယ်၊ ဒုတိယအစ်ကိုက ရော့ယန်အစ်မကို ကယ်လိုက်ပြီးတော့ လေတစ်ချက် မှုတ်လိုက်တာ လေလံပွဲကို ဦးဆောင်နေတဲ့ အပြင်လောကက ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်း ပြာဖြစ်သွားရော၊ အဲဒီနောက် ဒုတိယအစ်ကိုက ကျွန်မတို့ကို အနီးဆုံး မြို့တစ်မြို့မှာ ချထားပေးခဲ့တယ်၊ ကျွန်မလည်း အဲဒီမှာ ရက်အနည်းငယ် နေပြီး ရော့ယန်အစ်မကို တာအိုပညာရပ်တစ်ခု သင်ပေးခဲ့တယ်..."

ချန်ယောင်သည် မကြာမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ကိစ္စများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောပြနေသည်။

နင်ချန်မှာမူ ဘေးနားမှ နားထောင်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်နေသည့် အမူအရာ ရှိနေသည်။ 'ခေါင်းခွံကြီး' အစရှိသော ကြောက်စရာကောင်းသည့် ဖော်ပြချက်များမှာ ယခင်ကဆိုလျှင် သူမကို လန့်သွားစေမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ တာအိုပညာရပ် ကျင့်ကြံမှု အနည်းငယ် ရှိလာသဖြင့် စိတ်တည်ငြိမ်မှု ရှိလာပြီး စိတ်ထားနှင့် ခံယူချက်များလည်း ပြောင်းလဲလာကာ သွေးထွက်သံယို မြင်ကွင်းအချို့ကို မြင်တွေ့ရလျှင်ပင် တည်ငြိမ်စွာ နေနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"သူက ညီမတို့ကို အဲဒီမှာ ထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားတာလား။"

ချန်ယောင် ပြောပြီးသည်အထိ စောင့်ကာ နင်ချန်က မေးလိုက်သည်။

ချန်ယောင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒုတိယအစ်ကိုက အခု ဘုန်းကြီး တစ်ပါးလို ဖြစ်နေပြီ၊ ရော့ယန်အစ်မက အဲဒီလောက် လှတာတောင် သူက တစ်ချက်လေးမှ ပိုမကြည့်ဘူး။"

နင်ချန်က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူက ထာဝရသခင်ကြီးလေ၊ အဲဒီလို မြင့်မားတဲ့ အဆင့်အတန်းဆိုတော့ မျက်လုံးထဲမှာ မြင်ရသမျှ အရာအားလုံးက သာမန်အရိုးစုတွေလိုပဲ ဖြစ်နေမှာပေါ့၊ ညီမတို့ မြင်ရတဲ့ ကမ္ဘာနဲ့ မတူတော့ဘူးလေ။"

ချန်ယောင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မကတော့ မှားသွားပြီ၊ ထာဝရသခင်ကြီးရဲ့ အဆင့်က မြင့်ပြီး မြင်ရတဲ့ ကမ္ဘာက မတူဘူးဆိုပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့လည်း လူပါပဲ၊ စွမ်းအားတွေ ပိုကြီးလာတာပဲ ရှိတာလေ။"

သူမသည် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် စိတ်ဝင်စားသဖြင့် ချန်မုနှင့် အသေးစိတ် ဆွေးနွေးဖူးလေသည်။

ချန်မုက သူမကို ပြောခဲ့သည်မှာ၊ ထာဝရသခင်ကြီးများသည် သာမန်လူသားများထက် သာလွန်ပြီး အရာအားလုံး၏ နက်နဲမှုကို ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်ကာ သာမန်လူများ၏ ကံကြမ္မာနှင့် အကြောင်းအကျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိမြင်နိုင်သော်လည်း၊ အခြေခံအားဖြင့် လူသာ ဖြစ်နေသေးကြောင်း၊ ပိုမိုကြီးမားသော ဉာဏ်ပညာနှင့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လူများသာ ဖြစ်ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ မိမိ၏ မူလစိတ်ထားကို ထိန်းသိမ်းခြင်း ဖြစ်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထာဝရသခင်ကြီးများမှာ ပြင်ပအရာများ၏ လှည့်စားမှုကို ခံရရန် ပိုမို ခဲယဉ်းပြီး လောကီအာရုံများတွင် နစ်မွန်းလေ့ မရှိတော့ဘဲ၊ လောကထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း လောကီအညစ်အကြေးများ ကင်းစင်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်ယောင်မှာ ဤအချက်ကို အလွန် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည် သဘောပေါက်ထားလေသည်။

သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ပင် တွေးတောထားသည်။ သိုင်းပညာ ကျင့်ကြံခြင်းကဲ့သို့ပင် အစကတည်းက မိမိ၏ မူလစိတ်ထားကို ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ် ဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းပညာ စိတ်ဆန္ဒမှာ မူလစိတ်ထား၏ ထင်ဟပ်မှု တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တာအိုပညာရပ်ကို ကျင့်ကြံပြီး နောက်ဆုံးတွင် မိမိသည် မိမိ မဟုတ်တော့ဘူး ဆိုပါက၊ ဤတာအိုပညာရပ် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်မျှ ရှိမည် မဟုတ်တော့ပေ။ သူမ အနေဖြင့် သိုင်းပညာကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံပြီး တစ်သက်တာလုံး သာမန်လူ အဖြစ်သာ နေသွားချင်တော့သည်။

ဤအရာများကို နားလည်ထားသောကြောင့်သာ သူမသည် မည်သည့် ငြင်းဆန်မှုမျှ မရှိဘဲ သိုင်းပညာမှ တာအိုပညာရပ်သို့ တိုက်ရိုက် ကူးပြောင်းခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မတူတော့တာ အမှန်ပါပဲ။"

နင်ချန်၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် ဝေဝါးသွားပြီး သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက အပြင်လောကက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လေလံပွဲကို ဖျက်ဆီးလိုက်တာဆိုတော့ ပြဿနာကြီးတွေ တက်လာမလား မသိဘူး၊ ပြီးတော့ ထျန်းရှန်းဂိုဏ်းနဲ့ ကျိလဲ့ဂိုဏ်းတွေကိုလည်း သူ ရှင်းလင်းခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒီနောက်ကွယ်က ထာဝရသခင်ကြီးတွေကလည်း အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတော့ ပြဿနာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

ရွှမ်ဟွိုင်မင်းသားအိမ်တော်တွင် အမြဲတမ်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေပြီး အပြင်သို့ တစ်ခါမျှ မထွက်ဖူးသော်လည်း၊ နင်ချန်သည် အပြင်ဘက်ရှိ ကိစ္စများကို အတော်လေး သိရှိထားလေသည်။

ချန်ယောင်က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒီ လေလံပွဲရဲ့ နောက်ကွယ်က အပြင်လောကက အင်အားစု အမှန်ပဲ၊ ထျန်းပေါင်စံအိမ်လို့ ခေါ်တယ် ထင်တယ်၊ ထျန်းပေါင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ရှိတယ်တဲ့... ဒါပေမဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အမြဲတမ်း သေချာလွန်းတော့ မရီး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး၊ အခုချိန်မှာ အဲဒီ ထာဝရသခင်ကြီးတွေ အကုန်လုံး ပြေးလာရင်တောင်မှ ဒုတိယအစ်ကိုက လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ နှိမ်နင်းလိုက်နိုင်တယ်။"

ဤစကားမှာ သူမ၏ ရင်တွင်းမှ အမှန်တကယ် ထွက်လာသော စကား ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မုသည် အပေါ်ယံတွင် တာအိုကပ်ဘေး မဖြတ်ကျော်ရသေးသော အဆင့်သစ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးအဖြစ်သာ ရှိနေသော်လည်း၊ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုမှာ ထာဝရသခင်ကြီးများထက်ပင် ပိုမို မြင့်မားနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထာဝရသခင်ကြီးအထက်တွင် မည်သည့်အဆင့် ရှိသနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ သူမ သေချာ မသိသေးပေ။

"လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့..."

နင်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ချန်မုနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့သော အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီး အရေအတွက်မှာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည်။ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍ သူမ သေချာ မသိသော်လည်း၊ ဤမျှလောက် များပြားသော ထာဝရသခင်ကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း သူမ သိရှိထားလေသည်။

ချန်မုသည် ယခင်က နတ်ဆိုးကြီးများကို နှိမ်နင်းပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ယခင်ဘဝမှ ထာဝရသခင်ကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် အမွေအနှစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါက ထိုကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရန် သိပ်မခက်ခဲလှပေ။ သို့သော် ယခု ရင်ဆိုင်ရမည့် သူများမှာလည်း သာမန်လူသားများထက် သာလွန်သော ထာဝရသခင်ကြီးများ ဖြစ်ကြရာ၊ ထာဝရသခင်ကြီးများအကြောင်း ဖော်ပြချက်များကို ကြားဖူးရုံဖြင့်ပင် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အတန်း ဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်လေသည်။

ချန်ယောင် ပြောသော လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် နှိမ်နင်းမည်ဆိုသည့် စကားမှာ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

"မရီး မယုံဘူးလား၊ ဒုတိယအစ်ကိုက တစ်သက်လုံး ဒီလို အလုပ်မျိုးတွေပဲ လုပ်လာတာ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် သိုသိုသိပ်သိပ် နေတတ်ပေမယ့် ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီးတော့ ပြိုင်ဘက်ကို အပြတ်ရှင်းပစ်တတ်တာ။"

ချန်ယောင် မျက်တောင်လေး ခတ်လိုက်သည်။

သို့သော် စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ထပ် အသံတစ်သံက ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ မှန်တယ်၊ မင်း ငါ့အကြောင်း သေချာ သိတာပဲ။"

ဤအသံမှာ ချန်ယောင်၏ အနောက်ဘက်မှ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ချန်ယောင်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်း အားပြင်းပြင်း ကျရောက်လာကာ 'ဒေါက်' ဟူသော အသံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အား..."

ချန်ယောင် ချက်ချင်း အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုက နဖူးမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းပိုင်း အနက်ရှိုင်းဆုံး အထိ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နဖူးကို အုပ်ကာ ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်သွားပြီး၊ အနောက်ဘက်တွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိသော ချန်မုကို ကြည့်ကာ ငိုချင်စိတ် ပေါက်သွားတော့သည်။

ဒါက တကယ်ပဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အပြတ်ရှင်းပစ်လိုက်တာပဲ။

"ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် နာရတာလဲ..."

ချန်ယောင်၏ မျက်နှာလေးမှာ ရှုံ့မဲ့သွားတော့သည်။

သူမသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ မွေးရာပါ ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အနုစိတ်ဆုံး အထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ၊ မိမိသာ ဆန္ဒရှိပါက ခေါင်းခေါက်ခံရခြင်းကို ထားလိုက်ပါတော့၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်ခံရလျှင်ပင် အနည်းငယ်မျှ နာကျင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် စောစောက အချက်မှာမူ သူမ မည်မျှပင် ထိန်းချုပ်ရန်၊ ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားစေကာမူ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထိုနာကျင်မှုမှာ ချွန်ထက်သော အပ်တစ်ချောင်းအလား ခန္ဓာကိုယ် အနက်ရှိုင်းဆုံး အထိ တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ခေါက်လိုက်တာက ခန္ဓာကိုယ်ကို မဟုတ်ဘူး၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အာရုံကို ခေါက်လိုက်တာ၊ ကွယ်ရာမှာ ငါ့အကြောင်း ပြောရဲသေးလား။"

ချန်မုက ချန်ယောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောရင်း ချန်မုက လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ထပ်ခေါက်မည့် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ချန်ယောင် ချက်ချင်း အရှုံးပေးလိုက်ပြီး သနားစရာ အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ချီးကျူးတာကို၊ ဘယ်မှာ ကွယ်ရာမှာ ပြောလို့လဲ။"

ဆင်ခြေပေးပြီးနောက် ချန်ယောင်က လက်ကို ချလိုက်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ဒုတိယအစ်ကို ဒီနေ့ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီဘက်ကို ရောက်လာတာလဲ။"

ဤနှစ်များအတွင်း သူမပင်လျှင် ချန်မုကို တွေ့ရခဲလှသည်။ သူမ တွေ့ချင်လျှင် သွားတွေ့နိုင်သော်လည်း ချန်မုမှာ အချိန်အများစုကို တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေလေ့ရှိရာ သူမလည်း သွားရောက် မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပေ။

ယနေ့ ချန်မု ရုတ်တရက် ရွှမ်ဟွိုင်မင်းသားအိမ်တော် သို့ ရောက်လာခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးသော ကိစ္စ ပင်ဖြစ်သည်။

"မင်း ငါ့အကြောင်း ကွယ်ရာမှာ ပြောနေတာ ကြားလို့၊ ... မင်းတို့ကို ပေးစရာ ပစ္စည်း နည်းနည်း ရှိလို့ လာတာ၊ ပြီးတော့ မကြာခင် ရောက်လာမယ့် လူတချို့ကိုလည်း စောင့်ရင်းပေါ့။"

ချန်မုက ချန်ယောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

စကားပြောရင်းနှင့်။

ချန်မုက လက်ကို ခပ်ဖွဖွ မြှောက်လိုက်ရာ လက်ထဲတွင် မြေကြီးများ အနည်းငယ် ကပ်နေသော မုန်လာထုပ် တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မြေကြီးများမှာ စိုစွတ်နေသေးပြီး လမ်းဘေး စိုက်ခင်းတစ်ခုမှ အသစ်ခူးလာသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်ယောင်က ထိုမုန်လာထုပ်ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားသည်။

သို့သော် ဘေးနားရှိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော နင်ချန်ကမူ ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချန်မု၏ လက်ထဲရှိ မုန်လာထုပ်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဒါက..."

"တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း ပါ၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းပုံက တာအိုခန္ဓာကိုယ် တစ်မျိုး ဖြစ်တာ သေချာတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီအရာရဲ့ ထူးခြားမှုကို သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ချန်မုက နင်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ချီးကျူးလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် ချန်မုက လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် ထောက်လိုက်ရာ ထိုမုန်လာထုပ်မှာ တိတ်တဆိတ် ကွဲထွက်သွားပြီး အရွက်နှစ်ရွက် ခွာထွက်လာကာ ချန်ယောင်နှင့် နင်ချန်တို့ဆီသို့ အသီးသီး လွင့်လာပြီး သူတို့၏ လက်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နိမ့်သေးတယ်၊ အများဆုံး တစ်ရွက်ပဲ သုံးလို့ရမယ်။"

ချန်မုက ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယောင်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း တစ်ရွက်က သူမ၏ အဆင့်ကို အပြည့်အဝ ခိုင်မာစေပြီး ကြီးမားသော တိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်လှသည်။

နင်ချန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာမူ တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်းကို အသုံးပြုရန် မသင့်တော်သေးသော်လည်း၊ သူမသည် တာအိုခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း တစ်ရွက်၏ စွမ်းအားကို ခံနိုင်ရည် ရှိပေသည်။

သို့သော် သူမမှာ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေသဖြင့် တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း တစ်ရွက်ကို ထပ်မံ စုပ်ယူလိုက်ပါက အချိန်တိုအတွင်း ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သာမန်လူသားဘဝမှ လွတ်မြောက်ခြင်း အဆင့်များကို အလျင်အမြန် ကျော်ဖြတ်ကာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလောက်ပေသည်။

ချန်မုသည် နင်ချန်နှင့် ချန်ယောင်တို့ကို ထာဝရသခင်ကြီးများ ဖြစ်လာစေရန် မျှော်လင့်ထားလေသည်။

ထို့အပြင် ချင်ရှီးယွီနှင့် ယန်ဟန်ယုတို့လည်း ပါဝင်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထာဝရသခင်ကြီး မဖြစ်လာပါက ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်လျှင်တောင်မှ အများဆုံး အသက်ရာချီသာ နေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးသွားပါက တရားထိုင်ရင်း သေဆုံးသွားကာ ဝိညာဉ်မှာလည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

ချန်မုမှာမူ ကျင့်ကြံမှု ရပ်တန့်နေလျှင်တောင်မှ တာအိုကပ်ဘေး ဆယ်ကြိမ်ကျော်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ အသက်ရှင်နေနိုင်မည် ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ အလွန် ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလ ပင်ဖြစ်သည်။ အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ပြန်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ ဘေးနား၌ မည်သူမျှ မရှိတော့သည်ကို သူ မမြင်ချင်ပေ။

အမှန်တကယ်တော့ သူသည် သန့်စင်သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့သာ ဆိုလျှင် သူ၏ ဘေးနားတွင် လောက၏ အလှတရားများဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော အမျိုးသမီး အများအပြား ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။ ချင်ရှီးယွီ ကဲ့သို့သော လောက အရှင်သခင် လည်း ရှိသလို၊ ယန်ဟန်ယု ကဲ့သို့သော သိုင်းဆရာသခင် လည်း ရှိလေသည်။

ယခင်က သူသည် ဘေးနားတွင် ချစ်သူ မည်မျှ ရှိသည်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ ဂရုစိုက်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထာဝရသခင်ကြီး မဖြစ်လာနိုင်ပါက နှစ်ရာချီ ကြာပြီးနောက် မြေမှုန့်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ရာ ဝမ်းနည်းမှုများကိုသာ တိုးပွားစေမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်။

ယခင်က သူ ကယ်တင်ခဲ့သော ကျန်းရော့ယန် ဆိုလျှင် ထိုအသက်အရွယ်ဖြင့် အဆင့် ၄ သိုင်းသမား ဖြစ်လာခြင်းက သူမ၏ အရည်အချင်းကို သူ အနည်းငယ် ချီးကျူးမိစေပြီး၊ သူ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် ချစ်ခင်မှုများကိုလည်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူ သိမြင်နိုင်လေသည်။

သို့သော် သူသည် ချန်ယောင်မှတစ်ဆင့် တာအိုပညာရပ် တစ်ခုကိုသာ သင်ကြားပေးခဲ့လေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် သူမသည် ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိရပေ။

"ဒါက..."

ချန်ယောင်သည် လက်ထဲရှိ ဟင်းရွက်တစ်ရွက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်တွင် မြေကြီးများ ကပ်နေသေးသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန် သံသယဝင်သွားကာ ချန်မုကို မနေနိုင်ဘဲ ကြည့်လိုက်မိသည်။

ဒီဟင်းရွက်က တကယ်ပဲလား။

သူမ ကွယ်ရာမှာ ပြောမိလို့ အပြစ်ပေးချင်လို့ တမင် လုပ်ထားတာများလား။

သို့သော် နင်ချန်ကိုလည်း တစ်ရွက် ပေးထားရာ သူမကို အပြစ်ပေးရန် အတွက်နှင့် နင်ချန်ကိုပါ ထည့်သွင်း အပြစ်ပေးမည်တော့ မဟုတ်လောက်ပေ။

"ဒါက အရမ်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းနေမလား။"

နင်ချန်က အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး ချန်မုကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

သူမလည်း သေချာ မသိသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝ အသိအရ ဤရိုးရှင်းလှသော ဟင်းရွက်တစ်ရွက်မှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးမားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိနေလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကာလအတွင်း သူမသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာ အများအပြားကို ထိတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး အချို့ကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤဟင်းရွက်လောက် ပြင်းထန်သော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်သော အရာ မရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် ပင်။

"အင်း၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဆီမှာ အများကြီး ရှိသေးတယ်၊ ငြင်းမနေနဲ့တော့။"

ချန်မု ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်သည်။

တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း ငါးပွင့်တွင် သူ အများဆုံး နှစ်ပွင့်၊ သုံးပွင့်ခန့်သာ အသုံးပြုမည် ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်ရှိနေသော ပန်းများကို နင်ချန်နှင့် အခြားသူများ အတွက် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီးများ ဖြစ်လာနိုင်ပါက၊ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင် ကြာလျှင် နောက်ထပ် တစ်ပွင့် ထပ်ရနိုင်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

နင်ချန် အနည်းငယ် တွေဝေနေစဉ် ချန်မု ယခင်က ပြောခဲ့သော နောက်ဆုံး စကားကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"စောစောက ပြောတော့ လူတချို့ကို စောင့်နေတယ်ဆို၊ ဧည့်သည်တွေတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်။"

"ဧည့်သည်လို့တော့ သတ်မှတ်လို့ မရဘူးပေါ့၊ သူတို့ ရောက်လာကြပြီ။"

ချန်မု ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်။

နင်ချန် အံ့အားသင့်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံမှာ ဘယ်အချိန်ကတည်းကန်း မသိဘဲ အနီရောင်များ လွှမ်းမိုးနေပြီး ကောင်းကင် တစ်ဝက်ခန့် မီးလောင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုတိမ်တိုက်များမှာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ဆေးခြယ်ထားသည့်အလား မင်္ဂလာရှိသော ပုံစံများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး၊ မင်္ဂလာအငွေ့အသက်များ ယှက်နွှယ်နေကာ ဒဏ္ဍာရီထဲမှ ချင့်ယွင်များ ပင်ဖြစ်လေသည်။

မင်္ဂလာအငွေ့အသက်များ ယှက်နွှယ်နေခြင်း။

ချင့်ယွင်များ ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေခြင်း။

ကောင်းကင်ယံအောက်တွင် လူရိပ်တစ်ခု လေထဲမှ လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ မည်သည့် ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါမျှ ထွက်ပေါ်မလာသော်လည်း၊ သူ၏ ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် ရင်ထဲတွင် အရိုအသေ ပေးချင်စိတ်များ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီး၊ မြို့တော်သို့ ဆင်းသက်လာပြီ။

မြို့တော်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သာမန်ပြည်သူများ အားလုံး ထိုအံ့မခန်း ကောင်းကင် မြင်ကွင်းကြီးကို တွေ့မြင်လိုက်ကြရသည်။ ထိုစုဝေးလာသော ချင့်ယွင်များနှင့် ယှက်နွှယ်နေသော မင်္ဂလာအငွေ့အသက်များကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် လူမည်မျှလောက် မနေနိုင်ဘဲ ဒူးထောက် ရှိခိုးမိကြသည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ထိုလူရိပ်မှာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အနီရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး မျက်ခုံးကြားတွင် အနီရောင် ဆေးလုံး အမှတ်အသား တစ်ခု ရှိလေသည်။ မျက်နှာမှာ လေးထောင့်ကျကျနှင့် ခံ့ညားထည်ဝါပြီး ဒေါသမထွက်ဘဲနှင့်ပင် အရှိန်အဝါ ကြီးမားနေကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေလေသည်။

ဤအချိန်တွင် မြို့တော်အတွင်းရှိ အပြင်လောကမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံးလည်း ထိုအံ့မခန်း ကောင်းကင် မြင်ကွင်းနှင့် လေထဲမှ လျှောက်လှမ်းလာသော လူရိပ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြလေသည်။

"ဒါက ထာဝရသခင်ကြီးရဲ့ လက္ခဏာရပ်၊ ချင့်ယွင် ခေါင်းပေါ်မှာ စုဝေးတာပဲ..."

"ထာဝရသခင်ကြီး ဝင်ရောက်လာပြီလား။"

"အဲဒါ... လင်ထျန်းဂိုဏ်းရဲ့ ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီးပဲ။"

လူတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ယံရှိ ထိုလူရိပ်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မှတ်မိသွားပြီး ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး။

သူသည် လီဖေးရှန်း၏ ဆရာသခင် ပင်ဖြစ်သည်။

"လီဖေးရှန်းရဲ့ ကိစ္စအတွက် လာပြီး အပြစ်ပေးဖို့ ထင်တယ်။"

လူတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် လူတိုင်း ဆွေးနွေးချိန် မရလိုက်ခင်မှာပင် ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး၏ အနောက်ဘက်တွင် နောက်ထပ် လူရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ တစ်တန်းတည်း ဖြစ်သွားကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများကို ဆွဲဆောင်လျက် ခမ်းနား ကြီးကျယ်စွာ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

"ထျန်းရှန်း ထာဝရသခင်ကြီး။"

"ပြီးတော့ ကျိလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး၊ ဟန်ကျန့် ထာဝရသခင်ကြီး..."

"ဘယ်လိုဖြစ်လို့ အကုန်လုံး ရောက်လာကြတာလဲ။"

ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး၏ အနောက်တွင် ထာဝရသခင်ကြီး ဆယ်ပါးကျော် ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာပြီး၊ အရပ်လေးမျက်နှာမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်လာကြတော့သည်။

မင်္ဂလာအငွေ့အသက်များ ယှက်နွှယ်လာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံရှိ ချင့်ယွင် လက္ခဏာရပ်ကြီးမှာလည်း ပို၍ ပို၍ ကြီးမားလာတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်။

မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံမှာ ချင့်ယွင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လေဟာနယ်တွင် လူရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရပ်နေကြကာ၊ သူတို့၏ ဘေးနားတွင် မင်္ဂလာအငွေ့အသက်များ ယှက်နွှယ်နေပြီး ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါများ ပေါင်းစပ်သွားကာ ကောင်းကင်ယံကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေသည့်အလား ဖြစ်နေတော့သည်။

မြို့တော်ရှိ အပြင်လောကမှ ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး စကားမပြောရဲကြတော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံရှိ ထာဝရသခင်ကြီးများကို ကြောက်လန့်တကြား မော့ကြည့်နေကြပြီး၊ အားလုံး ခန္ဓာကိုယ်များ တောင့်တင်းနေကာ လူအချို့မှာ မနေနိုင်ဘဲ တံတွေးမြိုချမိကြတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး လေးဆယ့်နှစ်ပါး။

ဤသည်မှာ အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေ ဆယ့်သုံးခုလုံးရှိ ထာဝရသခင်ကြီး အရေအတွက်၏ တစ်ဝက်နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်မှု ကြားတွင်။

နောက်ဆုံးတွင် လူတစ်ယောက် စကားစပြောလိုက်သည်။

"ချန်မု ဘယ်မှာလဲ။"

ဤအသံမှာ အလွန် တိုးညင်းသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းတန်ခိုးအလား သာမန်လူများ မလွန်ဆန်နိုင်သော အမိန့်တော် တစ်ခုအလား ဖြစ်ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြို့တော် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ကြားရသူတိုင်း အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေချင်စိတ် ပေါက်သွားစေတော့သည်။

ချန်ယောင်နှင့် နင်ချန်တို့လည်း ထိုနေရာတွင် တောင့်တင်းသွားပြီး ဤအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် စိတ်နှလုံးများ ဝေဝါးသွားကာ အလိုအလျောက် ပြန်ဖြေရန် ပြင်လိုက်ကြတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင်။

မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုက တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ ဝေဝါးနေသော အမူအရာများမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အလျင်အမြန် သတိပြန်လည်လာကာ အံ့အားသင့်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ဘေးနားရှိ ချန်မုမှာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း လှမ်းနေပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ ဒီမှာ ရှိတယ်။"

တည်ငြိမ်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်။

ဤအချိန်၌။

မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ အကြည့်များမှာ တစ်လှမ်းချင်း ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းနေသော အဖြူရောင်ဝတ် လူရိပ်ဆီသို့ စုစည်းသွားကြတော့သည်။