အခန်း ၁၅၄

အခန်း (၁၅၄) ပုရွက်ဆိတ်က သစ်ပင်ကို ဘယ်လိုလုပ် လှုပ်နိုင်မှာလဲ

နန်းတော်ရှေ့။

နန်းဆောင်များ နှင့် သိုင်းကျောင်းတော်များမှ ပုံရိပ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းတန်ခိုးအလား ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသော ထာဝရသခင်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးများ အလိုအလျောက် တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

ယန်ဟန်ယုသည်လည်း သိုင်းကျောင်းတော်မှ ထွက်လာပြီး ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးချင်းစီကို ကြည့်ကာ သာမန်လူသားများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အငွေ့အသက်များနှင့် သက်ရှိအားလုံး၏ အထက်တွင် ရှိနေသော လက္ခဏာရပ်များကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"လာသင့်တဲ့သူတွေတော့ လာကြပြီပဲ။"

ကောင်းကင်ယံ အတားအဆီးများမှာ စွမ်းအင်လှိုင်း အတက်အကျ ရှိပြီး အားနည်းသွားချိန်တွင် အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ အစောပိုင်း သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်း ဝင်ရောက်လာမည်ကို သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သလို ဝင်ရောက်လာပြီးနောက်တွင်လည်း တာယွမ် တစ်ခုလုံး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားမည်ကိုလည်း သိထားပြီး ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရသော ကိစ္စ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ တာယွမ်၏ ကပ်ဘေး ဖြစ်ပြီး သေချာပေါက် ကျရောက်လာမည့် ကပ်ဘေး ပင်ဖြစ်သည်။ သာမန် ပြည်သူများကို အန္တရာယ် မပြုနိုင်သော်လည်း ဤအကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးစားသူတိုင်းမှာ အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ လက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လုရှီယွင်သည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အလွန် တုန်လှုပ်နေပြီး တွေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် များရတာလဲ။"

ထာဝရသခင်ကြီးများ အစောပိုင်း သို့မဟုတ် နောက်ပိုင်း ဝင်ရောက်လာမည် ဖြစ်ပြီး မြို့တော်သို့ ရောက်လာမည်ကိုလည်း သိထားသော်လည်း ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်များမှာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသဖြင့် သူမ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို များပြားနေပေသည်။

တာယွမ် တစ်ခုလုံးတွင် အဆင့် ၂ သိုင်းသမား ဆိုသည်မှာ အယောက် နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ရှိပြီး အဆင့် ၁ သိုင်းသမား ဆိုသည်မှာ နှစ်တစ်ထောင် အတွင်း ကိုးယောက်သာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်ကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထာဝရသခင်ကြီးများမှာ အဆင့် ၁ သိုင်းသမားများထက်ပင် သာလွန်သေးသည်။

ဤကဲ့သို့ လောကကြီးကို စိုးမိုးထားသော အမြင့်ဆုံး တည်ရှိမှုများက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

လီချန်ရှင်း က လုရှီယွင်၏ အနောက်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာသခင် ပြောဖူးတာက ထာဝရသခင်ကြီးတွေရဲ့ သက်တမ်းက အဆုံးအစမရှိဘူး၊ တာအိုကပ်ဘေးရဲ့ ကန့်သတ်ချက်ပဲ ရှိတယ်၊ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာပြီ ဆိုရင် အနည်းဆုံး နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ မသေနိုင်ဘူးတဲ့၊ အပြင်လောကမှာ နှစ်ထောင်ပေါင်း၊ သောင်းပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာတဲ့ အရေအတွက်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ ဒီလောက်ဆိုတာ သိပ်မများသေးပါဘူး။"

ဆရာသခင် အလွန် အစွမ်းထက်ကြောင်း သူ သိလေသည်။

ဤနှစ်များအတွင်း ချန်မုကို ယှဉ်နိုင်မည့်သူ တစ်ယောက်မျှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချန်မု ရင်ဆိုင်ရမည်မှာ အပြင်လောကမှ နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ တည်ရှိလာခဲ့သော တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များကို ပင်ဖြစ်သည်။

နန်းဆောင်တစ်ခု၏ ရှေ့တွင်။

ချင်ရှီးယွီသည် ရွှေရောင်နုနု နဂါးဝတ်ရုံကို လွှမ်းခြုံထားပြီး လှေကားထစ်များ၏ အပေါ်ဆုံးတွင် ရပ်လျက် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်နေသည်။ လေထဲတွင် ရပ်နေသော ထာဝရသခင်ကြီးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ချန်မုက ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိပေ။

တာယွမ်၏ ဧကရာဇ်၊ ချန်မု၏ တပည့် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤလောကကြီး တစ်ခုလုံး အပြင်လောက၏ အကျဉ်းချခြင်းကို ခံထားရပြီး အမြဲတမ်း နစ်မွန်းနေရသည်ကို သူမ မမြင်ချင်ပေ။

ချန်မု လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များမှာ အနည်းငယ် စောလွန်းနေကောင်း စောလွန်းနေမည် ဖြစ်ပြီး ချန်မု အနေဖြင့် အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားကာ အတားအဆီးများ ပြန်လည် ပိတ်ဆို့သွားချိန်အထိ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင်၏ အစအထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ပေါ်ထွက်လာသင့်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်သို့ ရောက်ပါက ချန်မု ဤတာယွမ်တွင် မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်စေကာမူ အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင် ကုန်ဆုံးသွားပါက ဤလောကတွင် အခြားသော ထာဝရသခင်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ချန်မု တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်နေရသည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ဤအရာများကို တွေးတောနေရန် အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။ ချန်မုက တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများလည်း ဤလောကသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ ဤနေရာတွင် ရပ်နေရန်သာ ရှိတော့သည်။

ချန်မု နိုင်ပါ့မလား။

သူမ မသိပေ။

ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် နည်းပါးလှသည်။

သို့သော် ရလဒ် မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ချန်မု တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ ချန်မုနှင့် အတူတကွ ရင်ဆိုင်မည့် သူများ ရှိနေသည်။ ချန်ယောင်၊ လုရှီယွင် အစရှိသော သူများ ရှိသလို ယန်ဟန်ယု၊ နင်ချန် အစရှိသော သူများလည်း ရှိပြီး သူမ ချင်ရှီးယွီ လည်း ရှိနေလေသည်။

...

ချန်မု ကောင်းကင်ယံသို့ တက်လှမ်းသွားချိန်တွင်။

မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များမှာ အရပ်လေးမျက်နှာမှ စုစည်းလာပြီး ချန်မု၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ဤအကြည့်များထဲတွင် အချို့မှာ သတိထားမှုများ ပါဝင်ပြီး အချို့မှာ အကဲခတ်မှုများ၊ အချို့မှာ လောဘများ ပါဝင်ကာ အချို့မှာမူ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်နေလေသည်။

လူတစ်ယောက်က အေးစက်စက်နှင့် ရှေးကျသော အသံဖြင့် စကားစပြောလိုက်သည်။

"သတိမထားမိလိုက်တဲ့ အချိန်လေး အတွင်းမှာ ဝူရှန်းနယ်မြေကနေ ကံကြမ္မာအပြောင်းအလဲ တစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"

နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကလည်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နယ်မြေတစ်ခုလုံးစာ ဖြစ်နေတော့ ငါတို့က သာမန်လူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပေမယ့် ကောင်းကင်ရဲ့ ကံကြမ္မာကိုတော့ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးလေ၊ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီတဲ့ အချိန်ကာလ အတွင်းမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ ဖန်တီးမှုတွေ စုစည်းပြီး ကံကြမ္မာအပြောင်းအလဲ တစ်ခု ပေါ်လာတာလည်း သဘာဝကျပါတယ်။"

ဝူရှန်းနယ်မြေ၏ တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များ ပြတ်တောက်သွားချိန်မှ စတင်၍ ယနေ့အထိ နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သာမန်လူများအတွက်မူ ဤမျှ ရှည်လျားသော အချိန်ကာလမှာ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွားလောက်အောင် ကြာမြင့်လှပြီး ဤမျှ ကြာမြင့်သော အချိန်ကာလ အတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတွင် အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်ကာ ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့ ကြီးမားသူများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ သဘာဝ ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မုသည် ဝူရှန်းနယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီသော ကံကြမ္မာများကို သယ်ဆောင်ကာ မွေးဖွားလာသူ ဖြစ်ကြောင်း ယုံမှားသံသယ ဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များ ပြတ်တောက်နေသော ဤဝူရှန်းနယ်မြေတွင် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများ နိုးထလာသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အရင်ဆုံး ရရှိခဲ့ပြီး ထို့နောက် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများ၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိကာ ထိုအရာများဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူတို့ အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီးများ မဝင်ရောက်နိုင်မီ ဝူရှန်းနယ်မြေရှိ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အသီးသီးမှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ရတနာများကို ယူဆောင်သွားကာ ထိုအရာများ အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း သိမ်းပိုက်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့် တစ်ဆင့်ချင်းစီမှာ မည်မျှလောက် ချောမွေ့နေသနည်း။

ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့ကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ စုဆောင်းလာသော နယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာများ လူတစ်ယောက်တည်း အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားမည် ဆိုပါက လူဆိုလျှင် ထားလိုက်ပါတော့၊ ဝက်တစ်ကောင် ဆိုလျှင်တောင်မှ နတ်ဆိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိကာ ရွှေရောင်အမြုတေ နတ်ဆိုး အဖြစ်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်လေသည်။

ချန်မုသည် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ ကံကြမ္မာကို သူတို့ မမြင်နိုင်တော့သော်လည်း အကယ်၍သာ မြင်နိုင်မည် ဆိုပါက အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေ ဆယ့်သုံးခုလုံးရှိ မည်သူမဆိုထက် များစွာ သာလွန်နေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ယခုအခါ။

ချန်မုသည် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများ၏ အမွေအနှစ်ဖြင့် ဇီယွမ် နှင့် ယူရွှယ် ကဲ့သို့သော ချင့်ယွင် ထာဝရသခင်ကြီးများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသနည်း။

ချန်မု ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာချိန်မှ ယနေ့အထိ ဆယ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ သာမန် ထာဝရသခင်ကြီးများ အတွက်ဆိုလျှင် ဤအချိန်လေးမှာ တာအိုအနှစ်သာရကို ခိုင်မာအောင် လုပ်ရန်နှင့် ပထမဆုံး တာအိုအမှတ်အသားကို ပြည့်စုံအောင် ဖန်တီးရန်ပင် မလုံလောက်သေးပေ။

နှစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်ရာ ချန်မုကိုသာ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင် အချိန် ထပ်ပေးလိုက်မည် ဆိုပါက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။ အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေရှိ အရှေးအကျဆုံး ထာဝရသခင်ကြီးများနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်လောက်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ။

ချန်မု၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်တစ်ထောင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအင်လှိုင်း အတက်အကျမှာ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာပြီး အားနည်းသွားသော အတားအဆီးများက သူတို့ကဲ့သို့ ထာဝရသခင်ကြီးများကို မတားဆီးနိုင်တော့ဘဲ ဝူရှန်းနယ်မြေ အတွင်းသို့ အားလုံး ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကာ ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချန်မု ဟူသော မျှော်လင့်မထားသည့် အပြောင်းအလဲကို ဖယ်ရှားရန်နှင့် ချန်မု၏ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများ၏ အမွေအနှစ်ကို လုယူရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင်သာ အတွင်းနှင့်အပြင်ကို နောက်ထပ် နှစ်တစ်ထောင် ထပ်မံ ပိတ်ဆို့သွားမည် ဆိုပါက နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဤဝူရှန်းနယ်မြေမှာ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီး မည်သည့် ထာဝရသခင်ကြီးကမျှ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက်ရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လူတစ်ယောက်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကံကြမ္မာအပြောင်းအလဲကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။"

နောက်ထပ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။"

အကယ်၍ ချန်မုက ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများ၏ အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားကြောင်းနှင့် ယူရွှယ်၊ ဇီယွမ်၊ မှန်ရောင် အစရှိသော ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သတင်းများသာ မထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါက သူတို့သည် ချန်မု၏ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကို သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်ထျန်းဂိုဏ်း၏ ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး ဆိုလျှင် သူ၏ တပည့် လီဖေးရှန်းကို ချန်မုက သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း အကယ်၍ ချန်မုက သူ့ကို တောင်းပန်ပြီး လင်ထျန်းဂိုဏ်းတွင် အနှစ်တစ်ရာ အကျဉ်းချ ခံမည်ဆိုပါက သူလည်း အဆုံးစွန်အထိ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ မတူတော့ပေ။

ချန်မု... သည် မျှော်လင့်မထားသည့် အပြောင်းအလဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးများ၏ အမွေအနှစ်ကိုလည်း ရရှိထားပြီး နှစ်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ မပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသော ကြီးမားသည့် အပြောင်းအလဲကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမျိုးကို လောကတွင် ဆက်လက် ရှင်သန်ခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

ပထမဆုံး မြို့တော် ကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာသော ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစပြောလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ရဲ့ တပည့်ကို သတ်ခဲ့ပေမယ့် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ မင်း ငါ့ကို တောင်းပန်ရင် ငါလည်း မင်းနဲ့ အဆုံးစွန်အထိ ရှင်းဖို့ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဇီယွမ်၊ ယူရွှယ်၊ မှန်ရောင် စတဲ့ မိတ်ဆွေ သုံးယောက်ကို သတ်ခဲ့ပြီးတော့ ဝူရှန်းနယ်မြေမှာ တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်တွေကို ပြန်လည် အသက်သွင်းဖို့ လုပ်နေတယ်၊ ဒီကိစ္စတွေ တစ်ခုချင်းစီအတွက် မင်း ငါတို့ကို ဖြေရှင်းချက် မပေးနိုင်တော့ဘူး။"

ထိုအချိန်တွင်။

ထျန်းရှန်း ထာဝရသခင်ကြီးက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

"ချန် မိတ်ဆွေ၊ အကယ်၍ မင်းက ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်လူမျိုးတွေရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ပေးအပ်ပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးကာ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ချေဖျက်ပြီး သာမန်လူ တစ်ယောက်အဖြစ် တစ်သက်လုံး နေသွားမယ် ဆိုရင်တော့ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့ ရနိုင်ပါတယ်။"

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် အနီးအနားရှိ ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားက လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

လူအချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း ဘာမှတော့ မပြောကြပေ။

တကယ်ပဲ။

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး၏ ပြောစကားအရ ချန်မုသည် ဇီယွမ်၊ ယူရွှယ် အစရှိသော ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ အနည်းဆုံး တာအိုကပ်ဘေး ခုနစ်ကြိမ် အထက်တွင် ရှိနေလောက်ပေသည်။

တာအိုကပ်ဘေး ကိုးကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသူ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ သူတို့ ဤမျှလောက် များပြားသော ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ အရှေ့တွင် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ် မရှိသော်လည်း ဤစွမ်းအားမှာ ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး တကယ်တမ်း တိုက်ခိုက်ကြပါက ဤနေရာရှိ ထာဝရသခင်ကြီးများထဲမှ တစ်ယောက် သို့မဟုတ် နှစ်ယောက်လောက်တော့ ချန်မုနှင့် အတူ အသေခံသွားရနိုင်ခြေ ရှိလေသည်။

အကယ်၍ ချန်မုက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်ဆီးမည် ဆိုပါက အကောင်းဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော မျှော်လင့်မထားသည့် အပြောင်းအလဲမျိုးမှာ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ချေဖျက်ကာ သာမန်လူ အဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားလျှင်တောင်မှ အခြား ပြဿနာများ ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြေ ရှိသော်လည်း ကျင့်ကြံမှု မရှိတော့ပါက ခြိမ်းခြောက်မှုလည်း မရှိတော့ဘဲ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းမှာ သူတို့၏ တစ်ချက် တွေးတောမှု အပေါ်တွင်သာ မူတည်သွားမည် ဖြစ်သဖြင့် ထပ်မံ သတိထားနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားက ထောက်ခံသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"မှန်တယ်။"

"ငါလည်း သဘောတူတယ်။"

"အကယ်၍ မင်းက အမွေအနှစ်ကို ပေးအပ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးမယ် ဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါ ကယ်ပေးမယ်။"

အကြည့်များ အားလုံး ချန်မု ဆီသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

ချန်မုသည် ဤအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းလာပြီး အပြင်လောကမှ ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ အရှေ့ရှိ ထာဝရသခင်ကြီးများကို ကြည့်ရင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အပိုစကားတွေ များလိုက်တာ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေကြတာပဲ။"

စကားဆုံးသည်နှင့်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဆူညံသွားတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ကြပြီး ချန်မုကို ကြည့်သော အကြည့်များတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်လာကြတော့သည်။

"မောက်မာလိုက်တာ။"

"ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးနေတာပဲ။"

ချန်မုက သူတို့ကို လှည့်မကြည့်ဘဲ ညာဘက်လက်ကို ခပ်ဖွဖွ လှန်လိုက်ရာ သွေးရောင် ကျောက်စိမ်းပေတံ ဓမ္မလက်နက်မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ မျက်နှာပြင်တွင် သွေးရောင် အလင်းတန်းများ စီးဆင်းသွားပြီး သွေးရောင် ဓားတစ်လက် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သွေးရောင် ဓားကို အရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ချန်မု၏ အေးစက်သော အသံက ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"စကားတွေ အများကြီး ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး၊ လာပြီး သေလိုက်ကြ။"

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သတ္တိ နည်းနည်းတော့ ရှိသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ မင်း ဒီနေရာမှာ သေချာပေါက် သေရမယ်၊ ငါ အရင်ဆုံး တစ်ကွက်လောက် စမ်းကြည့်လိုက်မယ်။"

စကားဆုံးသည်နှင့်။

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီးက အရှေ့သို့ လက်ညှိုးတစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ မှောင်မိုက်နေသော အထဲတွင် အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံ၏ အဆုံးမှ တောက်ပသော နေလုံးနီနီ တစ်လုံး ရုတ်တရက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီရောင် အလင်းတန်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ဖြာထွက်လာတော့သည်။

"နေမင်းအရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း။"

ဘုန်း...

အနီရောင် အလင်းတန်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ပေါင်းစုံသွားကာ တောက်ပလောင်ကျွမ်းနေသော ရွှေရောင်မီးလျှံကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုမီးလျှံကြီးသည် အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ချန်မုဆီသို့ ဟိန်းဟောက် ပြေးဝင်လာကာ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းပစ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီးသည် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို မပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူသည် နှစ်ပေါင်း လေးထောင်ကျော် တည်ရှိလာခဲ့သော ချင့်ယွင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး မီးတောက် တာအိုတွင် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ယခု တစ်ချက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမှာ မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းပစ်နိုင်သည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး၏ ဤတာအိုပညာရပ်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ချန်မုသည် မျက်နှာအမူအရာ မည်သည့် အပြောင်းအလဲမျှ မရှိဘဲ ညာဘက်လက်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မြှောက်လိုက်ကာ လက်ထဲရှိ သွေးရောင် ဓားဖြင့် အရှေ့သို့ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ရွှီး။

ဤသည်မှာ ရိုးရှင်းလှသော ဝှေ့ယမ်းမှုလေး တစ်ခု သာဖြစ်သည်။

သို့သော် လူတိုင်း၏ အမြင်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးတစ်ခုလုံးကို ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား မှတ်ယူကာ အလယ်တည့်တည့်မှနေ၍ နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည့်အလား ထင်မှတ်သွားစေသည်။

ဤပိုင်းဖြတ်လိုက်သော မျဉ်းကြောင်းမှာ ပြေးဝင်လာသော ရွှေရောင် မီးလျှံကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားကာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားစေပြီး ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး၏ ပုံရိပ်ကိုလည်း ဖြတ်သန်းသွားကာ ထို့နောက် ဝေးလံသော မြေကြီးပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

မည်သည့်အသံမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိဘဲ၊ မြေကြီးပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြေကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ပွင့်ထွက်လာပြီး အမြင်အာရုံ၏ အဆုံးအထိ ဆန့်တန်းသွားကာ အဝေးရှိ တောင်တန်းတစ်ခုမှာလည်း အလယ်မှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားပြီး ပိုင်းဖြတ်ထားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဤအခြေအနေကို လူအများစု သတိမထားမိလိုက်ကြဘဲ ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အလွန် အံ့အားသင့်နေကြပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး၏ ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ။

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီးမှာ ထိုနေရာတွင် တောင့်တင်းနေပြီး သူ၏ မျက်ခုံးကြားတွင် မျဉ်းကြောင်း တစ်ကြောင်း ပေါ်ထွက်လာကာ ဖြောင့်တန်းစွာ ဆင်းသက်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသလို သူ၏ ရွှေရောင်အမြုတေနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကိုလည်း ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး စကားပြောရန် ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်သော်လည်း စကား မထွက်လာနိုင်ခင်မှာပင် ထိုပိုင်းဖြတ်ထားသော မျဉ်းကြောင်း အတိုင်း တစ်လက်မချင်း ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဓားတစ်ချက်တည်း။

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး ကျဆုံးသွားပြီ။

ထျန်းရှန်း ထာဝရသခင်ကြီး ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုဖြစ်လို့...၊"

ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး တိုက်ခိုက်ရာတွင် မည်သူကမျှ မကူညီခဲ့သလို မည်သူကမျှလည်း မတားဆီးခဲ့ပေ။ ချန်မု၏ နည်းလမ်းများ မည်သို့ ရှိသည်ကို သိချင်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း တိုက်ကွက် တစ်ကွက်တည်းဖြင့် ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး ကဲ့သို့သော ချင့်ယွင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ချက်ချင်း ကျဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

လူတစ်ယောက်က ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်မုက ယူရွှယ်၊ မှန်ရောင် နှင့် ဇီယွမ် အစရှိသော ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည် ဆိုသော ကိစ္စများ အားလုံးမှာ ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး ထိုစဉ်က ပြောခဲ့သည်မှာ ယူရွှယ်၊ မှန်ရောင် နှင့် ဇီယွမ် ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါးမှာ တာအိုဖြစ်တည်ခြင်းပန်း အတွက် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် ချန်မု၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရကာ မတော်တဆ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကျဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခဲ့လေသည်။

သို့သော် ယခု ကြည့်ရသည်မှာ ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး လိမ်ညာခဲ့ကြောင်း သိသာနေပြီး ချန်မုက ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီးကို အခြား နည်းလမ်းများ အသုံးပြုရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည် ဆိုလျှင် ယူရွှယ်၊ ဇီယွမ် နှင့် မှန်ရောင် ထာဝရသခင်ကြီး သုံးပါးကို သတ်ဖြတ်ရာတွင်လည်း ထိုနည်းတူ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်သာ ဖြစ်နိုင်လောက်ပေသည်။

ဤသည်မှာ တာအိုကပ်ဘေး ခုနစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

တာအိုကပ်ဘေး ကိုးကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသူ ဖြစ်လျှင်တောင်မှ ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီး ကဲ့သို့သော တာအိုကပ်ဘေး လေးကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသည့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း။

ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး၏ မျက်နှာမှာလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီး ဤသည်ကို မျှော်လင့်မထားခဲ့ကြောင်း သိသာနေကာ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးသည် အခြားသူများ၏ အရှေ့တွင် ချန်မု၏ စွမ်းအားကို တမင်တကာ လျှော့ချ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားမှာ သတိထားသွားကြမည် ဖြစ်ပြီး မြို့တော်သို့ လာရောက်ကာ ချန်မုကို အသက်အန္တရာယ် စွန့်၍ ရင်ဆိုင်လိုကြမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူသည် အနည်းငယ်မျှသာ လျှော့ချ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်မုက လူလေးယောက် ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကို မျက်နှာချင်းဆိုင် အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းကို လူလေးယောက် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေစဉ် ချန်မုက အခွင့်အရေး ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ ပြောင်းလဲ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထိုအချိန်က ချန်မု၏ စွမ်းအားမှာလည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော်လည်း လူလေးယောက်က နည်းလမ်းမျိုးစုံ အသုံးပြု၍ အနည်းငယ်တော့ ဟန့်တားနိုင်ခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ရိုးရှင်းလှသော ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ချီချန် ထာဝရသခင်ကြီးကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး၊ အားလုံး မြန်မြန် တိုက်ခိုက်ကြ။"

ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီး ထိတ်လန့်သွားပြီး မည်သည့် တွေဝေမှုမျှ မရှိဘဲ အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချင့်ယွင် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်း။

ဤစွမ်းအားမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး ဤနေရာတွင် ထာဝရသခင်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသော်လည်း ချန်မုကသာ ဓားချက် အနည်းငယ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လာပါက မည်သူတွေ ထပ်မံ ကျဆုံးသွားမည်ကို မသိနိုင်တော့ပေ။

စကားဆုံးသည်နှင့် ဖူကွမ်း ထာဝရသခင်ကြီးက လက်ကို မြှောက်ကာ မူလပုလဲ ဓမ္မလက်နက်ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး လက်ညှိုးဖြင့် တစ်ချက် ထောက်လိုက်ရာ မူလပုလဲမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း လင်းလိုက် မှိန်လိုက် ဖြစ်နေသော တောက်ပသည့် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ချန်မုဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင်။

အခြားသော ထာဝရသခင်ကြီး များစွာလည်း သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး အချို့မှာ ထိတ်လန့်သွားသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ဆုတ်ခွာလိုစိတ်များ ပေါ်လာသော်လည်း ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားကမူ ဤအချိန်တွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပြိုင်တူတိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် အမျိုးမျိုးသော တာအိုအနှစ်သာရများနှင့် တာအိုအမှတ်အသားများ ရှုပ်ထွေးယှက်နွှယ်သွားကာ အလင်းတန်းများ တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပလာသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန်လန်သွားမည့်အလား၊ ယင်ယန်သဘာဝများ ကမောက်ကမဖြစ်သွားမည့်အလား လေဟာနယ်တစ်ခုလုံး အဆက်မပြတ် တုန်ခါသွားတော့သည်။

အဆုံးအစမရှိသော အလင်းတန်းများ ပေါင်းစုံသွားကာ ချန်မုဆီသို့ ဖိနှိပ် ကျဆင်းလာတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား၏ ကျင့်ကြံမှုများမှာ အနည်းအများ ကွာဟမှု ရှိကြပြီး အားအနည်းဆုံးသူမှာ တာအိုကပ်ဘေးပင် မဖြတ်ကျော်ရသေးသော်လည်း အားအကောင်းဆုံး သူများထဲတွင် တာအိုကပ်ဘေး ခုနစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသူများ ပါဝင်ပြီး လူတစ်ယောက်တည်း၏ စွမ်းအားကပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လေသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမှာ မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်ရှိ မြေကြီးကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားအောင် ရိုက်ခွဲပစ်ရန် လုံလောက်ပြီး တာအိုကပ်ဘေး ကိုးကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော ထာဝရသခင်ကြီးများ ပင်လျှင် ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အမှုန့်ဖြစ်အောင် ရိုက်ခွဲခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်။

ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား၏ အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်လှသော ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ချန်မု၏ အကြည့်မှာ အေးစက်နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

"ပုရွက်ဆိတ်က သစ်ပင်ကို ဘယ်လိုလုပ် လှုပ်နိုင်မှာလဲ။"

လက်ထဲရှိ သုံးပေရှည်သော သွေးရောင် ဓားကို ကိုင်ကာ အရှေ့သို့ ကန့်လန့်ဖြတ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဘုန်း...

သွေးရောင်အလင်းတန်းက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခွဲဖြတ်သွားပြီး သွေးရောင်လခြမ်းကွေးတစ်ခုအလား ဤလောကတွင် တစ်ခုတည်းသော တည်ရှိမှုအဖြစ် နေရာယူလိုက်ကာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး၏ အထက်နှင့်အောက်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းဖြတ်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ဓမ္မလက်နက် အများအပြား မြည်ဟည်းသွားပြီး တုန်ခါမှုများ ကြားတွင် သွေးရောင် လခြမ်း၏ ဖြတ်သန်းခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ ဝမ်းနည်းဖွယ် အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် တစ်ခုပြီး တစ်ခု နောက်ပြန် လွင့်စင်သွားကြကာ တာအိုပညာရပ်များမှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် အေးခဲရပ်တန့်သွား၍ လျှပ်စီးများနှင့် မီးတောက်များ အားလုံး အမှုန့်အဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အကုန်အစင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အကြား။

အလွန် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။