အခန်း ၁၆၁
Vol. 17 Ch. 161
အခန်း (၁၆၁) အဆင့်တက်ခြင်း
မြို့တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း။
ချန်မုသည် လမ်းမပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်နေသည်။
လမ်းဘေးမှ လမ်းသွားလမ်းလာများ၊ ဈေးသည်များ နှင့် လောကီလူသားများ၏ ဘဝပုံစံစုံကို သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထင်ဟပ်နေလေသည်။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ ကျင့်ကြံမှုများ ပိုမို နက်ရှိုင်းလာကာ ဤဆူညံနေသော လောကီလောကနှင့် သူ ပိုမို ဝေးကွာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်း နှစ်များက တစ်ခါတစ်ရံ လောကတွင် လှည့်လည် သွားလာလေ့ ရှိသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အလွန် ရှားပါးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
လမ်းလျှောက်ရင်း လမ်းလျှောက်ရင်း မသိမသာပင် ရွှမ်ဟွိုင် မင်းသားအိမ်တော် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
အနှစ်သုံးဆယ် ဆိုသည်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ ယခင်က ရွှမ်ကော်စံအိမ်တော်၊ ယခုအခါ ရွှမ်ဟွိုင် မင်းသားအိမ်တော် မှာလည်း အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အဘိုးမုန့်မှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ကျောက်လိမှာလည်း အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီ ဖြစ်ကာ၊ ယခုအခါ ယခင် အဘိုးမုန့် ကဲ့သို့ပင် သိုင်းကျောင်းတော်တွင် သိုင်းပညာ သင်ကြားပေးနေလေသည်။
ချန်ကွမ်မှာလည်း အသက် ရှစ်ဆယ် ကျော်နေပြီ ဖြစ်ပြီး တာအိုပညာရပ်သို့ ကူးပြောင်း ကျင့်ကြံရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ် နောက်ကျသွားသဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ဘဲ ယခုအခါ အိုမင်းရင့်ရော်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ရန်ယန်မှာမူ ရွှမ်ဟွိုင် မင်းသားအိမ်တော်၏ အိမ်တော်ထိန်း တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူသည် ယခင်က ချန်မု၏ ခြံဝင်းထဲမှ အစေခံ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ချန်မု ဘွဲ့ချီးမြှင့်ခံရပြီးနောက် အိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲသော်လည်း ယခင်က ချန်မု၏ နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့ဖူးသော အစေခံများ၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း မတူညီတော့ပေ။
ရှောင်မေ နှင့် ဟွာရှီ တို့မှာ နင်ချန်၏ ဘေးနားတွင် လိုက်ပါ ကျင့်ကြံခွင့် ရရှိခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ သာမန်လူသားဘဝမှ လွတ်မြောက်ခြင်း အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိနေကြကာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့သဖြင့် အစွမ်းထက်သူများ မဟုတ်သော်လည်း အားနည်းသူများလည်း မဟုတ်တော့ပေ။
နင်ချန်မှာမူ ယခုအခါ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
သန့်စင်သော တာအိုခန္ဓာကိုယ် မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။
သူမသည် အပြင်ထွက်၍ အတွေ့အကြုံ ရယူခြင်း လုံးဝ မရှိသလောက် ပင်ဖြစ်ပြီး နေ့စဉ် စားသောက်နေထိုင်သကဲ့သို့ အလွန် ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့်သာ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း၊ ကျင့်ကြံမှုမှာ အတားအဆီး မရှိသည့်အလား တဟုန်ထိုး မြင့်မားလာခဲ့ကာ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိပြီးမှသာ ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ် အရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ရသည်။
ချန်မု ပင်လျှင် တာအိုခန္ဓာကိုယ် ၏ စွမ်းအား ကြီးမားမှုကို အံ့သြချီးကျူးရပြီး ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ထက် များစွာ သာလွန်ကြောင်း ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။
အပြင်လောကရှိ မှတ်တမ်းများအရ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် အမျိုးအစားပေါင်း ဒါဇင်ချီ၊ ရာချီ၍ ရှိသော်လည်း မှတ်တမ်းတင်ထားသော တာအိုခန္ဓာကိုယ် မှာမူ ကိုးမျိုးသာ ရှိလေသည်။
ယခုအချိန်တွင်။
နင်ချန်သည် ခြံဝင်း တစ်ခုအတွင်းတွင် စောင်းတီးနေပြီး စောင်းသံများက နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်များကို ယှက်နွှယ်လာစေကာ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းလာစေပြီး ခြံဝင်းအတွင်း တိမ်တိုက်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။
ချန်မုသည် ရွှမ်ဟွိုင် မင်းသားအိမ်တော် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ ခြံစည်းရိုးများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး စောင်းတီးနေသော နင်ချန်ကို ကြည့်နေလေသည်။
တစ်ခုခုကို သတိထားမိလိုက်သည့်အလား။
နင်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားပြီး ချန်မု၏ အကြည့်အတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူမ၏ အကြည့်များကလည်း ခြံစည်းရိုးများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ လမ်းမဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း ချန်မု၏ လူရိပ်ကိုမူ မမြင်တွေ့ရပေ။
ချန်မုသည် လမ်းမပေါ်တွင် ရပ်နေသော်လည်း တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အခြား လေဟာနယ် တစ်ခုတွင် ရပ်နေသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး ဖြတ်သွားဖြတ်လာ များသာမက အိမ်တော်ထဲရှိ သိုင်းသမား များနှင့် ကျင့်ကြံသူများ ပင်လျှင် ချန်မု၏ တည်ရှိမှုကို လုံးဝ သတိမထားမိကြပေ။
ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်တာလား။
နင်ချန် ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် စဉ်းစားနေသည့် အမူအရာဖြင့် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
မဟုတ်ဘူး။
ချန်မု ဖြစ်လောက်တယ်။
သူမကို စောင့်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားရစေပြီး လူရိပ်ကို မတွေ့ရသူမှာ တာယွမ် တစ်ခုလုံးတွင် ချန်မု တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိလောက်ပေသည်။
ချန်မု အိမ်တော် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်ကာ နင်ချန်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြည့်ပြီး ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်သည်။
စောစောက သူမ သူ့ကို မမြင်ရသော်လည်း သူ၏ အကြည့်ကို မသိမသာ ခံစားမိခြင်းမှာ တာအိုခန္ဓာကိုယ် ၏ ဝိညာဉ် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သာမန် ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ဆိုလျှင် သူ့ကို သတိထားမိရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ချန်မု အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရွှမ်ဟွိုင် မင်းသားအိမ်တော် အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်တော့ဘဲ လှည့်ကာ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ရာ၊ နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ ပိတ်လှောင်ထားသော နန်းဆောင် တစ်ခု အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
ထို့နောက်။
ချန်မု မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းများဖြင့် တွက်ချက်မှု လက်ဟန် ပြုလုပ်ပြီး ကောင်းကင် ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်လိုက်သည်။
ထာဝရသခင်ကြီး တိုင်းတွင် ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ထာဝရသခင်ကြီး အောက်ရှိ သူများကိုသာ တွက်ချက်၍ ရလေသည်။
ဝူရှန်းနယ်မြေ နှင့် အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေ ၏ အခြား နယ်မြေများကို လေဟာနယ် အတားအဆီး ဖြင့် ခြားနားထားပြီး ဝင်ထွက်၍ မရသော်လည်း အတွင်းနှင့် အပြင် အဆက်အသွယ် လုပ်၍ ရနေဆဲ ဖြစ်ကာ၊ ချန်မု၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုမှာ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အပြင်လောကရှိ ကိစ္စ အများအပြားမှာလည်း သူ၏ အကြည့်မှ လွတ်ကင်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
"တွက်လို့ မရသေးဘူးပဲ... ဒီကောင်မလေး ဘာ အခွင့်အရေးများ ရသွားတာလဲ မသိဘူး။"
ချန်မု လက်ဟန် ပြုလုပ်ပြီး ခဏတာ တွက်ချက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်သည်။
အပြင်လောကသို့ သွားသော သူနှင့် ပတ်သက်နေသူ သုံးယောက်ထဲတွင် ယန်ဟန်ယု သည် လွန်ခဲ့သော ဆယ့်တစ်နှစ်က ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ ယန် နတ်သမီး ဟု ခေါ်ဆိုခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။
လီချန်ရှင်း သည် လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်က ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဓားပညာ ကျင့်ကြံသူ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းကာ ထျန်းကျန့် ဂိုဏ်း၏ တာအိုသားတော် နှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိခဲ့သလို၊ ဝူရှန်းနယ်မြေမှ ချန် ထာဝရသခင်ကြီး ၏ တပည့် ဟူသော နာမည်ဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာတွင် နာမည် ကျော်ကြားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်ယောင် ကတော့...
သူမသည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး လီချန်ရှင်း ထက် တစ်နှစ် နောက်ကျကာ အရာအားလုံးမှာ သာမန်သာ ဖြစ်ပုံရလေသည်။
သို့သော် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ချန်မု ရုတ်တရက် သူမ၏ ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်၍ မရတော့ဘဲ အသံပို့ ပုတီးစေ့ ဖြင့်လည်း ဆက်သွယ်၍ မရတော့ကာ၊ ချန်ယောင် ဘာပြဿနာမှ မရှိလောက်ဘူး ဟုသာ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်တော့သည်။
ချန်မု ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်း ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို ခဏ ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။
ချန်ယောင် တွင် ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့ ပါရှိပြီး ကံကြမ္မာကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်းမှာ အခွင့်အရေး တစ်ခုခု ရရှိသွားခြင်းကြောင့် ဖြစ်လောက်ပေသည်။
ထို့အပြင် တကယ်တမ်း ပြဿနာ တစ်ခုခု ကြုံတွေ့ရလျှင်တောင်မှ ယခုအခါ သူ ဝူရှန်းနယ်မြေ မှ ထွက်သွား၍ မရသဖြင့် လက်လှမ်းမမီ ဖြစ်နေလေသည်။
အတွေး တစ်ချက်ဖြင့်။
ချန်မု စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် ဝိညာဉ်လွင့်မျောခြင်း ပြုလုပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
လက်ရှိ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ ဝိညာဉ်မှတ် များကို အမြန်ဆုံး စုဆောင်းပြီး ယင်ဝိညာဉ် ၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ကာ အထက်သို့ တစ်ဆင့် ထပ်တက်ရန် ပင်ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်သို့ ရောက်ပါက လေဟာနယ် အတားအဆီး က သူ၏ ခြေလှမ်းများကို ဆက်လက် တားဆီးထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ဘဲ၊ သူလည်း ဝူရှန်းနယ်မြေ မှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီ ဖြစ်ကာ ချန်ယောင် ပြဿနာ ကြုံတွေ့ရသည် ဖြစ်စေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ သွားရောက် ရှာဖွေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
...
မြေအောက်ကမ္ဘာ။
ချန်မု၏ ဝိညာဉ် ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။
အကယ်၍ လက်ရှိ လောကတွင် သူ၏ အကြည့်များက ပုံရိပ်ယောင်များ အားလုံးကို ထိုးဖောက် သိမြင်နိုင်ပြီး အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ ဝိညာဉ်လောက ကိုပင် တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နိုင်သည် ဆိုပါက၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင်မူ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများ အားလုံးမှာ သာမန်လူများနှင့် ဘာမှ မကွာခြားပေ။
ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၉၉ အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မြေအောက်ကမ္ဘာ ၏ အဆုံးအစကို မမြင်ရသေးဘဲ၊ အမြင်အာရုံထဲတွင် အမြဲတမ်း အဆုံးအစမရှိသော သင်္ချိုင်းမြေကြီး နှင့် သင်္ချိုင်းမြေကြီးပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော ခြောက်သွေ့သည့် အမည်းရောင် သွေးများသာ ရှိနေလေသည်။
ချန်မု ခြောက်သွေ့နေသော အမည်းရောင် သွေးများ အတိုင်း ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်။
အနှစ်သုံးဆယ်။
သူ နေ့တိုင်း ဤသင်္ချိုင်းမြေကြီးပေါ်တွင် လွင့်မျောလေ့ ရှိပြီး နေ့စဉ် နေ့တိုင်း မိုးရွာရွာ နေပူပူ ဝိညာဉ်လွင့်မျောခြင်း ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မည်သည့် အပြောင်းအလဲမျှ ထပ်မံ မတွေ့ရတော့ပေ။
ယခု သူ၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် နေ့စဉ် ဝိညာဉ်လွင့်မျောခြင်း ပြုလုပ်သည့် အချိန်မှာ ခဏလေးသာ ဖြစ်သော်လည်း အနှစ်သုံးဆယ် အချိန်များ ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သူသည် မိုင်ပေါင်း သန်းချီ၍ ပျံသန်းခဲ့ပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေ ဆယ်ခုစာလောက် ရှိလျှင်ပင် အဆုံးသို့ ရောက်လောက်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဤမြေအောက်ကမ္ဘာ တွင်မူ အဆုံးအစကို မမြင်ရသေးပေ။
အကယ်၍ သင်္ချိုင်းမြေကြီးပေါ်ရှိ ခြောက်သွေ့နေသော အမည်းရောင် သွေးများ၏ သဲလွန်စများသာ မရှိပါက ချန်မု ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူသည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင်သာ လည်နေပြီး နေရာတစ်ခုမှ တကယ်တမ်း အဝေးသို့ မရောက်ခဲ့ဘူးဟု ထင်မှတ်မိလောက်ပေသည်။
ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များ အတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားသည်။
လမ်းတွင် မည်သည့် သင်္ချိုင်းဂူ ကိုမျှ မတွေ့ရသလို လှည့်လည် သွားလာနေသော ဝိညာဉ်များကိုလည်း မတွေ့ရပေ။
ချန်မု ဤကိစ္စများကို အစောကတည်းက ရိုးအီနေပြီ ဖြစ်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေကာ၊ စိတ်နှလုံးများ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းနေလေသည်။
သို့သော်။
ဤတစ်ကြိမ်လည်း အချည်းနှီး ပြန်လှည့်ရတော့မည်ဟု ချန်မု ထင်မှတ်နေစဉ်၊ သူ၏ အကြည့်များ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အရှေ့ဘက် အမြင်အာရုံ၏ အဆုံးရှိ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော သင်္ချိုင်းမြေကြီးပေါ်တွင် အမည်းရောင် သဲလွန်စ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သင်္ချိုင်းမြေကြီးပေါ်တွင် ပြန့်နှံ့နေကာ၊ ၎င်းမှာ အခြား ခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။
ချန်မု၏ မျက်ဝန်းများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားတော့သည်။
သူ မရပ်တန့်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားပြီး အမြင်အာရုံများကို ပိုမို အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ အမြဲတမ်း လိုက်လာခဲ့သော ဤခြောက်သွေ့နေသည့် သွေးကွက်နှင့် အခြား သွေးကွက် တစ်ခုမှာ အရှေ့ရှိ နေရာတစ်ခုတွင် ပေါင်းစုံသွားကြသည်ကို အမှန်တကယ် တွေ့လိုက်ရသည်။
ဆယ်စုနှစ်များစွာက ချန်မု သည် အမည်းရောင် သွေးကွက်များ ပေါင်းစုံသည့် နေရာကို တစ်ကြိမ် တွေ့ခဲ့ဖူးပြီး၊ ထိုအချိန်က 'သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ' ဟူသော မရဏလောက မန္တန်စစ် ကို ရရှိခဲ့ကာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာပြီးနောက် ယခု နောက်တစ်ကြိမ် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို ထပ်မံ တွေ့ရှိရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် အရှေ့သို့ ဆက်ကြည့်လိုက်ရာ ပေါင်းစုံသွားသော အမည်းရောင် သွေးကွက်များမှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဆက်လက် စီးဆင်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး အဆုံးအစကို မမြင်ရသေးသည်ကို တွေ့ရသည်။
အကိုင်းအခက် တစ်ခုလေးကပင် သူ့ကို အနှစ်သုံးဆယ် တိုင်တိုင် လိုက်လံ ရှာဖွေစေခဲ့ပြီးမှ မြစ်ဖျားခံရာ အသေးလေး တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ချန်မု၏ လက်ရှိ အဆင့်ဖြင့်ပင် စဉ်းစားကြည့်ပါက အံ့သြချီးကျူးရလောက်ပေသည်။
နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ခြားနားထားသော လေဟာနယ် အတားအဆီး ကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းမျိုး ပင်လျှင်၊ မိုင်သန်းချီ၍ စီးဆင်းနေသော ဤအမည်းရောင် သွေးများ၏ အရှေ့တွင် ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။
ရှေ့သို့ ဆက်သွားလိုက်ရာ။
ချန်မု နောက်ဆုံးတွင် ထိုပေါင်းစုံသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
သွေးများ ပေါင်းစုံသည့် နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုခြောက်သွေ့နေသော အမည်းရောင် သွေးကွက်များ အပေါ်တွင် အမည်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ယခင်အကြိမ်နှင့် မတူသည်မှာ ဤအမည်းရောင် အလင်းတန်းမှာ ချန်မု ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာခြင်း မရှိဘဲ၊ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်တန့်နေပြီး ချန်မု ကိုယ်တိုင် အနီးသို့ ရောက်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။
"..."
ချန်မု ထိုအမည်းရောင် အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ဤအမည်းရောင် အလင်းတန်းကို သူ သဘာဝကျကျ ထိတွေ့ချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး၊ ယခင်အကြိမ် တွေ့ခဲ့စဉ်က ဤကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး မရှိခဲ့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုက သူ့ကို သွားရောက် ထိတွေ့ရန် အဆက်မပြတ် တိုက်တွန်းနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။
ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက်။
ချန်မု အနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုအလင်းတန်းနှင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း နီးကပ်သွားစေသည်။
လက်ညှိုးနှင့် အလင်းတန်း ထိတွေ့သွားသည့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ချန်မု၏ အရှေ့ရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝေဝါးနေသော လူရိပ်တစ်ခုကို နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။
ဤလူရိပ်မှာ အလွန် ခမ်းနား ကြီးကျယ်လှပြီး မူလဟင်းလင်းပြင် မြူခိုးများ အကြားတွင် ရပ်တည်နေသည့်အလား သူ၏ ပတ်လည်တွင် ကြီးမားလှသော ကြယ်တာရာများ ရှိနေလေသည်။
ဤလူရိပ်မှာ ချန်မုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်နေသော်လည်း ချန်မုသည် သူ၏ မျက်နှာကို သေချာ မမြင်ရဘဲ ထိုမျက်နှာမှာ မူလဟင်းလင်းပြင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။
"သွေးမိုး။"
ရှေးကျပြီး ဩရှရှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အတိတ်မှနေ၍ ယခုအချိန်အထိ ပျံ့နှံ့လာသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။
ကြားလိုက်ရသည့် မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ဤသည်မှာ မန္တန်စကားစု အမွေအနှစ် နောက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ချန်မု သိလိုက်သည်။
သူ၏ နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်မှာပင် ဤစာလုံး နှစ်လုံး၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် ၎င်းတွင် ပါဝင်သော တာအိုပညာရပ်၏ နာမည်၊ အသုံးပြုပုံ အစရှိသည်တို့ကို အကုန်အစင် နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
ခဏအကြာတွင်။
ကြယ်တာရာများ အကြားတွင် ရပ်တည်နေသော ထိုခမ်းနား ကြီးကျယ်လှသည့် လူရိပ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ချန်မု၏ အရှေ့တွင် မြေအောက်ကမ္ဘာ ၏ မြင်ကွင်းများ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများမှာလည်း အလွန် မှေးမှိန်သွားကာ မကြာမီ လင်းလက်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော နန်းဆောင် အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
"သွေးမိုး...။"
ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ပင် ထိုအမည်းရောင် အလင်းတန်းမှာ တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များ ပါဝင်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်း သူ တတ်ကျွမ်းသော မြေအောက်ကမ္ဘာ မန္တန်စကားစု များတွင် ေသရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ အပြင် သွေးမိုး ဆိုသည်မှာလည်း ထပ်တိုးလာခဲ့သည်။
အမည် - ချန်မု
အသက် - ၅၇ နှစ်
အဆင့် - ရွှေရောင်အမြုတေ
စိတ်ဝိညာဉ် - ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၉၉ (+)
မရဏလောက မန္တန်စစ် - သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ၊ သွေးမိုး
ဝိညာဉ်မှတ် - ၉၈၃၃ မှတ်
"ဟင်"
ချန်မုကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်မှတ် များမှာ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ငါးထောင်ကျော် တိုးလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
သို့သော် မကြာမီ သူ နားလည်သွားတော့သည်။
မရဏလောက မန္တန်စစ်၏ အမွေအနှစ်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ပါဝင်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေသည်။ ပြီးခဲ့သော အကြိမ် 'သရဲတစ္ဆေ ငိုကြွေးသံ' ကို ရရှိခဲ့စဉ်ကလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ ယခု စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၉၉ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤအဆင့်၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဆက်လက်၍ အထက်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ရန် ဆိုသည်မှာ ကြီးမားသော အတားအဆီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ထိုနောက်တွင် အဆင့်သစ် တစ်ခု ရှိလေသည်။
ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ မည်သည့် တိုးတက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် ဤရရှိသင့်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာလည်း အလဟဿ မဖြစ်သွားဘဲ စနစ်က တိုက်ရိုက် ဝိညာဉ်မှတ် များ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စုဆောင်းပေးလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
"ကောင်းတယ်... ငါ အချိန်တော်တော်များများ သက်သာသွားတာပေါ့။"
ချန်မု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
မန္တန်စကားစု အသစ်ကို ရရှိခြင်းကို ခဏထားဦး၊ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဤတာအိုအနှစ်သာရများကို စုစည်းပြီးပါက မကြာမီ သတ္တမမြောက် တာအိုအမှတ်အသားကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ ဤဝိညာဉ်မှတ် ငါးထောင်ကျော်ကပင် သူ့ကို အချိန်အများကြီး သက်သာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်မှတ် ငါးထောင်ကျော် စုဆောင်းရန် အနည်းဆုံး နှစ်အနည်းငယ် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ တစ်ဆင့်တည်းဖြင့် ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်သောင်း ပြည့်ရန် တစ်ရာကျော်သာ လိုတော့သည်။
လုရှီယွင်က သူ အရင်က ခိုင်းထားသော ကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ပြီး ထိုစွဲလမ်းမှုကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်နှင့် ဤဝိညာဉ်မှတ် တစ်သောင်း လောက်တော့ ပြည့်သွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟူး...။"
ချန်မု သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး မျှော်လင့်နေသည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ယခင်က စိတ်ဝိညာဉ် အစပျိုးဝိညာဉ် မှ ယင်ဝိညာဉ် သို့ အဆင့်တက်သွားခြင်းမှာ သာမန်လူ မှ ထာဝရသခင်ကြီး သို့ အဆင့်တက်သွားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ယခုတစ်ကြိမ် ယင်ဝိညာဉ်၏ အဆင့်တက်ခြင်းမှာ ထာဝရသခင်ကြီး မှ စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း သို့ အဆင့်တက်သွားခြင်း ဖြစ်လောက်ပေသည်။
ထာဝရသခင်ကြီးမှာ လူသာ ဖြစ်နေသေးသော်လည်း စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်းမှာမူ ဝိညာဉ်လောက၏ အရှင်သခင် ဖြစ်ပြီး၊ သူ သိရှိထားသော ဒဏ္ဍာရီများ အရ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ထာဝရသခင်ကြီးများ မယှဉ်နိုင်သော စိတ်ကူး၍ မရနိုင်သည့် တန်ခိုးစွမ်းရည် ကြီးများကို ပိုင်ဆိုင်လာမည် ဖြစ်သည်။
ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် သာမန်လူ ကွာခြားသကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကွာခြားလှပေသည်။
ချန်မု ချက်ချင်းပင် စိတ်ထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်များကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲရှိ အနှောင့်အယှက်များကို ဖယ်ရှားကာ တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လုပ်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။
နောက်ပိုင်း အချိန်များတွင် မန္တန်စကားစု အသစ်မှ ရရှိလာသော တာအိုအနှစ်သာရများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချေဖျက်ပြီး သတ္တမမြောက် တာအိုအမှတ်အသား ကို ဖန်တီးကာ၊ လုရှီယွင် ဘက်မှ စွဲလမ်းမှုကို ဖြေရှင်းပြီး နောက်ဆုံး ဝိညာဉ်မှတ်များကို ရရှိမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရမည် ပင်ဖြစ်သည်။
မကြာမီ။
သုံးရက်သာ ကြာပြီးနောက် လုရှီယွင်သည် ချန်မု အတွက် ထိုစွဲလမ်းမှုကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး သူမသည်လည်း လုမိသားစု တွင် အချိန်အကြာကြီး မနေခဲ့ကြောင်း သိသာလှကာ၊ ချန်မု ခိုင်းစေထားသော ကိစ္စများကိုသာ အရေးကြီးဆုံး အဖြစ် သတ်မှတ်ထားဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။
"ဒင်... ဝိညာဉ်မှတ် ၁၈၉ မှတ် ရရှိပါသည်။"
နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသော အသိပေးသံက ချန်မုကို တရားထိုင် ကျင့်ကြံနေရာမှ လက်တွေ့ လောကသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာသည်။
ရွှေရောင်အမြုတေ ၏ အလင်းတန်းများက နန်းဆောင် အတွင်းတွင် တောက်ပလာပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာအိုအမှတ်အသား များ ယှက်နွှယ်လာကာ၊ ထိုအထဲမှ ခြောက်ခုမှာ ပြည့်စုံစွာ ယှက်နွှယ်နေပြီး သတ္တမမြောက်မှာမူ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံသာ ရှိသေးသည်။
သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ အလွန် မြင့်မားနေသဖြင့် မန္တန်စကားစု အသစ်မှ ပါဝင်လာသော တာအိုအနှစ်သာရများကို ချေဖျက်ရာတွင် အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး၊ သုံးရက်သာ ကြာသော်လည်း သတ္တမမြောက် တာအိုအမှတ်အသား ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ပိုမို အရေးကြီးသော ကိစ္စနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက တာအိုအမှတ်အသား တစ်ခု ဖန်တီးခြင်းမှာ ဘာမှ မဟုတ်တော့ပေ။
"နောက်ဆုံးတော့..."
ချန်မု သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ချလိုက်သည်။
သူ ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့ချိန်မှ စတင်၍ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူပြီး ခက်ခဲစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ရကာ နောက်ဆုံးတွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အသစ် ရရှိလာသော ဝိညာဉ်မှတ် တစ်ရာကျော်နှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက သူ စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်မှတ်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်သောင်း ကျော်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် လက်ရှိ အတားအဆီးကို နောက်ဆုံးတွင် ချိုးဖျက်နိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
ချန်မု စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကာ စိတ်ခံစားချက်များကို လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ပြီးနောက် အများကြီး မတွေဝေတော့ပေ။
အတွေး တစ်ချက်ဖြင့်။
"ဒင်... ဝိညာဉ်မှတ် ၁ သောင်း အသုံးပြု၍ လက်ရှိ အဆင့်ကို ချိုးဖျက်မည်လား။"
ချန်မု အတည်ပြုလိုက်သည်နှင့် အတူ။
"ဘုန်း..."
ပြင်းထန်သော မီးတောင် တစ်ခု ချန်မု၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထဲမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့်အလား သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို အတွင်းမှ အပြင်သို့ တစ်လက်မချင်းစီ ဆုတ်ဖြဲ ပေါက်ကွဲသွားစေပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေတော့သည်။
ချန်မု မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မလုပ်နိုင်ခင်မှာပင် အသိစိတ်များ လုံးဝ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည်။
အသိစိတ် နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် သာမက။
ဤစိတ်ဝိညာဉ် အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ပေါက်ကွဲမှုက အတွင်းမှ အပြင်သို့ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကိုပါ တစ်လက်မချင်းစီ အမှုန့်ဖြစ်အောင် ပေါက်ကွဲသွားစေတော့သည်။
အပြင်ဘက်မှ ကြည့်မည်ဆိုပါက မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ချန်မုမှာ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလား တစ်ကိုယ်လုံး ဖုန်မှုန့်များ အဖြစ် ပြိုကွဲသွားသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်။
ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း ထို ရွှေရောင်အမြုတေ လေးမှာမူ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေဆဲ ဖြစ်ပြီး တာအိုအမှတ်အသား များက ဝန်းရံထားလေသည်။
လုံးဝ ပြိုကွဲသွားသော စိတ်ဝိညာဉ် မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မရှိဘဲ အနီရောင် အလင်းစက်လေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရွှေရောင်အမြုတေ နှင့် တာအိုအမှတ်အသား များကို အလယ်တွင် ဝန်းရံထားလေသည်။
ဤအနီရောင် အလင်းစက်လေးများမှာ သေချာ ရေတွက်ကြည့်မည် ဆိုပါက တစ်ခုမှ မပို၊ တစ်ခုမှ မလိုဘဲ တစ်သိန်း နှစ်သောင်း ကိုးထောင့် ခြောက်ရာ တိတိ ရှိလေသည်။ ၎င်းမှာ တစ်ယွမ် ၏ ကိန်းဂဏန်း အရေအတွက် ပင်ဖြစ်သည်။