အခန်း ၁၆၃

အခန်း (၁၆၃) ဝူရှန်းနယ်မြေမှ ထွက်ခွာခြင်း

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ချန်ယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်ကို သူမ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ဘဲ တာအိုခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ကြားဖူးခဲ့ပြီး၊ နင်ချန်တွင် တာအိုခန္ဓာကိုယ်ရှိသဖြင့် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ အလွန်မြန်ဆန်လှကာ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှာ သူမထက်ပင် အများကြီးစောခဲ့လေသည်။

မန္တန်စကားစုရာချီ ဆိုသည်ကိုမူ ပို၍ပင်မကြားဖူးခဲ့ဘဲ၊ ထာဝရသခင်ကြီးတစ်ပါး ဆိုလျှင် ရှေးဟောင်းမန္တန်စကားစု တစ်လုံးနှစ်လုံးခန့် ကျွမ်းကျင်ရုံဖြင့် စွမ်းအားမှာ တာအိုကပ်ဘေးလေးကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော အဆင့်သို့ ချက်ချင်းခုန်တက်သွားနိုင်ကြောင်း သိထားရမည်ဖြစ်သည်။

မန္တန်စကားစုရာချီ ဆိုလျှင် မည်မျှကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်မည်နည်း။

စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း မဟုတ်လျှင်တောင်မှ တကယ်တမ်းဆိုလျှင် သိပ်ကွာခြားတော့မည်မဟုတ်ဘဲ၊ သာမန်ထာဝရသခင်ကြီးများကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်ကာ စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်းအောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းပင်ဖြစ်သည်။

"မင်း အရမ်းအားကျနေစရာ မလိုပါဘူး။"

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးက တွေ့ဖို့ခက်ခဲပါတယ်... ဒါ့အပြင် မန္တန်စကားစုရာချီကို ကျွမ်းကျင်တယ် ဆိုရင်တောင်၊ သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ်ရှိတယ် ဆိုရင်တောင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်းရဲ့ အရှေ့မှာဆိုရင် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။"

"ငါ ကျင့်ကြံမှုတွေ ပြန်ရလာရင် မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံမယ်... မင်းကို မန္တန်စကားစုရာချီ ကျွမ်းကျင်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်ပေမယ့် ငါသိထားတဲ့ မန္တန်စကားစုအမွေအနှစ်နေရာ တချို့ရှိတယ်... ဝိညာဉ်လောကရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွေမှာ ရှိပြီး မင်းကို သွားယူခိုင်းလို့ ရတယ်။"

"မင်း မန္တန်စကားစုအနည်းငယ်ကို ကြိုတင် ကျွမ်းကျင်ထားမယ် ဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့ လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ အရမ်းခက်ခဲတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ချန်ယောင်ချက်ချင်း လိမ္မာရေးခြားရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တပည့် ဆရာသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

"အခုလောလောဆယ် ဒီလိုလုပ်နေစရာ မလိုသေးပါဘူး... ငါအိပ်မောကျနေတာ အရမ်းကြာသွားပြီ... ကောင်းကင်ဘုံယိုယွင်းခြင်းကပ်ဘေး က နှစ်တစ်ရာတောင် မလိုတော့ဘူး... နှစ်တစ်ရာအတွင်း ကျင့်ကြံမှုတွေ ပြန်မရနိုင်ရင် ဒီကပ်ဘေးကို မဖြတ်ကျော်နိုင်ဘဲ သေဆုံးပြီး ဝိညာဉ်ပျက်စီးသွားရမှာပဲ။"

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ တာအိုကပ်ဘေးများ မရှိတော့သော်လည်း တစ်ယွမ် နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်း နှစ်သောင်း ကိုးထောင့် ခြောက်ရာတွင် တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ဘုံယိုယွင်းခြင်းကပ်ဘေး တစ်ခုရှိပြီး၊ ထာဝရသခင်ကြီးများ၏ တာအိုကပ်ဘေးထက် များစွာပိုမိုရှည်လျားသော်လည်း ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

သူမ အိပ်မောကျနေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းခုနစ်သောင်းကျော် ရှိပြီဖြစ်ပြီး အိပ်မောမကျခင်ကတည်းက နှစ်ပေါင်းငါးသောင်းကျော် ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ ကောင်းကင်ဘုံယိုယွင်းခြင်းကပ်ဘေး ရောက်ရန် နှစ်တစ်ရာသာ လိုတော့ပြီး အကယ်၍ ချန်ယောင်ကို မတွေ့ခဲ့ပါက အိပ်မောကျနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ဘုံယိုယွင်းခြင်းကပ်ဘေးကြောင့် သေဆုံးသွားရလောက်ပြီး နိုးထလာရန် အခွင့်အရေးပင် ရမည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ နိုးထလာပြီ ဆိုသော်လည်း နှစ်တစ်ရာအတွင်း ကျင့်ကြံမှုပြန်ရရန် ဆိုသည်မှာ အလွန်ခက်ခဲသော ကိစ္စပင်ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ က ကံကောင်းသူမို့ သေချာပေါက် ဘေးအန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာပါ။"

ချန်ယောင် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဘေးအန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မလား ဆိုတာကတော့ မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတယ်... မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကို အားကိုးပြီးမှ မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် ရနိုင်မှာပါ။"

ချန်ယောင်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကံကြမ္မာအားကောင်းမှုကို သဘာဝကျကျပင် သူမ၏ မျက်လုံးများမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ဘဲ ချန်ယောင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အကြွင်းအကျန်ဝိညာဉ်အဖြစ် တွယ်ကပ်နေခြင်းမှာလည်း ဤကံကြမ္မာကို အားကိုး၍ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် အခွင့်အရေး ရှာဖွေရန်ပင်ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲ အတွက် ဂျူနီယာ ဘာလုပ်ပေးနိုင်မလဲ။"

ချန်ယောင် သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ဒဏ်ရာက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး ဝိညာဉ်က အကြွင်းအကျန် ဖြစ်နေပြီ... ပြန်ကောင်းလာဖို့ ဆိုရင် အရင်ဆုံး ဝိညာဉ်ကို ပြန်ကောင်းအောင် လုပ်ရမယ်... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ပြန်ကောင်းလာစေနိုင်တာက အရောင်သုံးမျိုး ဝိညာဉ်ထိန်းပန်း၊ ရွှမ်လင်မြက်ပင် နဲ့ ယန်ချွန်းနှင်းရည် တို့ပဲ။"

"ယန်ချွန်းနှင်းရည် က ကျင့်ကြံသူတွေ စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီး သေဆုံးခြင်းနဲ့ အသက်ရှင်ခြင်း အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်တဲ့ အချိန်၊ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကျရောက်ပြီး မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပဲ တစ်စက်နှစ်စက်လောက် ထွက်ပေါ်လာတတ်တယ်။"

"ရွှမ်လင်မြက်ပင် က ကောင်းကင်တွင်းနက်ကြီးရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာပဲ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်တွင်းနက်ကြီးက အခုဝင်ဖို့ အချိန်မဟုတ်ဘူး... ငါအပြည့်အဝ ကောင်းနေတဲ့ အချိန်တောင်မှ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို ဇွတ်ဝင်တာက သေတွင်းထဲဝင်တာနဲ့ အတူတူပဲ။"

"အရောင်သုံးမျိုး ဝိညာဉ်ထိန်းပန်း က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ တတိယကောင်းကင်ယံမှာ ထွက်ပေါ်တတ်တယ်။"

ချန်ယောင် ကြားပြီးနောက် ပထမနှစ်ခုမှာ ရရှိရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်လောက်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ပထမတစ်ခုကို ခဏထားဦး၊ စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်ကို တက်လှမ်းမည့်သူ ရှိလျှင်တောင်မှ သူမ၏ စွမ်းအားဖြင့် လုံးဝအနီးသို့ ချဉ်းကပ်၍ မရနိုင်ပေ။

ဒုတိယတစ်ခုဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာမလိုတော့ပေ။

တတိယတစ်ခုအထိ ကြားလိုက်ရချိန်တွင်မူ ချန်ယောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သည့် အမူအရာအနည်းငယ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ။"

ဤသည်မှာ သူမ တစ်ခါမျှမကြားဖူးသော နေရာအမည်ပင်ဖြစ်သည်။

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဝိညာဉ်လောက ဆိုတာ လက်ရှိလောကရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာပဲ... စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်ကို ရောက်ရင် ဝိညာဉ်လောကမှာ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားတွေ ချန်ထားနိုင်ပြီး သေဆုံးသွားရင်တောင် လွှမ်းမိုးမှုတွေ ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။"

"ကောင်းကင်ဘုံ ဆိုတာ ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက် သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လွှမ်းမိုးမှုပဲ... သူ့ရဲ့ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ စိတ်ဆန္ဒတွေ ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လောကရဲ့ ဒီရေအတက်အကျနဲ့အတူ ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်တတ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံ အပေါ်ယံကို ရောက်လာပြီး လက်ရှိလောကမှာ ပေါ်လာတတ်တယ်။"

"ငါ ဒီရက်ပိုင်း တွက်ချက်ကြည့်တာတော့ ကောင်းကင်ဘုံ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာဖို့ ဒီတစ်လအတွင်း ဖြစ်လောက်တယ်။"

ဤနေရာအထိ ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်ယောင်ချက်ချင်း နားလည်သွားသည့် အမူအရာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်းက လွန်ခဲ့သော အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ကိစ္စတစ်ခုကို တွက်ချက်နေပြီး သူမကို ဟိုဒီလျှောက်မသွားရန်နှင့် ဘာကိစ္စမှမရှိဘဲ သွားမနှောင့်ယှက်ရန် ပြောခဲ့ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကိစ္စကို တွက်ချက်နေခြင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် လက်ရှိလောကမှာ ပေါ်လာမယ့်နေရာက ဟန်တွမ့်တောင်တန်းကို ဗဟိုပြုပြီး ဖြစ်လောက်တယ်။"

"အခုပဲ ကြိုတင် ထွက်သွားကြစို့။"

နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယောင် အင်းဟု ပြန်ထူးလိုက်ပြီး နီယွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း၏ အမိန့်အတိုင်း ဟန်တွမ့်တောင်တန်းသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

...

ဝူရှန်းနယ်မြေ။

နန်းတော်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ။

ချန်မု မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဟင်။"

အကယ်၍ ယခင်က ချန်ယောင်၏ ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်ရာတွင် လုံးဝကမောက်ကမဖြစ်နေပြီး ဘာမှတွက်ချက်၍ မရခဲ့ဘူး ဆိုပါက ယခုတစ်ကြိမ် တွက်ချက်မှုတွင် တစ်ခုကို အနည်းငယ် ဖမ်းဆုပ်မိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးကွယ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

"ဒီကောင်မလေး ဘာတွေများ လုပ်ခဲ့လို့ ငါ့ကိုတောင် ခိုးပုန်းနေရတာလဲ။"

ချန်မု မေးစေ့ကိုပွတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

အကယ်၍ ကံကြမ္မာကို တွက်ချက်၍မရရုံသာမက အသံပို့ပုတီးစေ့ဖြင့်လည်း အဆက်အသွယ်မရသည်မှာ အတော်လေး ကြာပြီဖြစ်ရာ ချန်ယောင်ပြဿနာ တစ်ခုခုထဲသို့ ရောက်သွားပြီး သူ့ကို မပြောပြချင်ခြင်း ဖြစ်လောက်သည်ဟု မသိမသာ ခံစားမိလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့။"

"အပြင်ထွက်ပြီး သွားကြည့်ရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ။"

ချန်မု မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်ဖွင့်လိုက်ကာ တာယွမ်၏ အရှေ့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်။

သူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တိတ်တဆိတ် နန်းတော်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ချလိုက်တိုင်း သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် အလွန်ဝေးကွာသော နေရာကို တိုက်ရိုက် ကျော်ဖြတ်သွားပြီဖြစ်သည်။

တစ်လှမ်းဖြင့် မိုင်တစ်ထောင်။

ဤသည်မှာလည်း စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း ကျင့်ကြံသူများသာ ပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းရည်ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အခြေခံ သဘောတရားမှာ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ဝိညာဉ်လောက အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဝိညာဉ်လောက၏ တာအိုအမှတ်အသားများတွင် ဖြတ်သန်းကာ ထို့နောက် နောက်တစ်လှမ်းဖြင့် ဝိညာဉ်လောကမှ ထွက်လာပြီး လက်ရှိလောကသို့ ပြန်ရောက်လာကာ မိုင်တစ်ထောင် အကွာအဝေးကို ခြေတစ်လှမ်းအတွင်း ရောက်ရှိသွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ခြေလှမ်းတစ်ရာ မပြည့်ခင်မှာပင် ချန်မုသည် တာယွမ်၏ မြို့တော်မှ အရှေ့ဘက်ဆုံးရှိ လေဟာနယ် အတားအဆီး၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖြတ်သန်းနေသော ခမ်းနားလှသည့် အတားအဆီးကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ယခင်က။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ၉၉ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ဤလေဟာနယ် အတားအဆီးကို တိုက်ခိုက်ဖူးလေသည်။

ထိုအချိန်က သူ၏ဓားချက်မှာ ဓားအလင်းတန်းများ မိုင်တစ်ထောင်အထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကို လင်းထိန်သွားစေကာ ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ ကောင်းကင်ယံကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေခဲ့ပြီး လေဟာနယ် အတားအဆီးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ချိုင့်ဝင်သွားစေခဲ့သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပေ။

လေဟာနယ် အတားအဆီး၏ ပြန်လည်ရိုက်ခတ်မှုက သူ့ကို ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဒီလေဟာနယ် အတားအဆီး က...။"

ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။

ဤခြေလှမ်း မချခင်မှာပင် သူ၏ အရှေ့ရှိ လောကကြီး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကာ မြေကြီးမှာ သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေပြီး ကောင်းကင်ယံမှာလည်း မှောင်မိုက်နေလေသည်။

မှင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသော အမည်းရောင် ကောင်းကင်ယံကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား မတ်မတ်ရပ်တည်နေပြီး အမြင့် ပေတစ်သောင်းခန့်တွင် ကွေးညွှတ်သွားကာ ဝူရှန်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

ဤနေရာမှာ ဝိညာဉ်လောက ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်။

အကယ်၍ ပိုမိုမြင့်မားသော နေရာသို့ ပျံသန်းပြီး အပေါ်မှအောက်သို့ ငုံ့ကြည့်ကာ ဝူရှန်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို အမြင်အာရုံထဲသို့ ထည့်ကြည့်မည် ဆိုပါက ဝူရှန်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်မှာ ကောင်းကင်ယံကြီး မဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အမည်းရောင် လူ့မျက်နှာကြီးတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

မိုင်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ကျယ်ဝန်းပြီး ဝူရှန်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားကာ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး ကောင်းကင်ကို အသံတိတ် ဟိန်းဟောက်နေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မုသည် ဝူရှန်းနယ်မြေ အတွင်းတွင် ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါ စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်လောကရှိ ထိုလေဟာနယ် အတားအဆီး၏ မြင်ကွင်းကို စိတ်ထဲတွင် ထင်ဟပ်သိမြင်နိုင်ပြီး မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ်တင်းမာသွားတော့သည်။

"အရမ်း ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အမှတ်အသား ပဲ...။"

ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် ဝိညာဉ်လောက အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ဤနေရာတွင် အမှတ်အသားများ ချန်ထားနိုင်ကာ သေဆုံးပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ဆန္ဒများက ဝိညာဉ်လောက ကို နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပို၍ လွှမ်းမိုးထားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူပင်လျှင် ဤမျှကြီးမားသော နယ်မြေကို မလွှမ်းမိုးနိုင်သလို နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် မျက်နှာကြီးကို မဖန်တီးနိုင်ပေ။

ထို့အပြင်။

ယခင်က ချန်မုသည် ဝိညာဉ်လောက ကို မြင်နိုင်သော်လည်း အစိတ်အပိုင်းငယ်လေး တစ်ခုကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး၊ ယခုအခါ အလွန်ကျယ်ပြောသော နယ်မြေကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ ကွဲပြားခြားနားမှု အများအပြားကို သတိထားမိလာတော့သည်။

ထိုပုံပျက်နေသော ထူးဆန်းသည့်နေရာများ၊ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကွဲပြားခြားနားနေပြီး အချို့က သွေးကဲ့သို့နီရဲနေကာ၊ အချို့က မှင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး၊ အချို့က ရွှေရောင်တောက်ပနေသော မြေကြီးများမှာ ပြိုကျနေသော အပျက်အစီးများနှင့် အလွန်တူညီနေကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ဒီလိုကိုး။"

ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အစောပိုင်း ဝိညာဉ်လောက မှာလည်း စည်းကမ်းတကျရှိလောက်ပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်နေမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင် စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း အများအပြား ဤနေရာတွင် အမှတ်အသားများ ချန်ထားခဲ့ကြပြီး ရှေးဟောင်းပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ လွှမ်းမိုးမှုများလည်း ရှိခဲ့လောက်ပေသည်။

ဤအမှတ်အသားများမှ တစ်ဆင့် ရှေးဟောင်းစစ်ပွဲ တစ်ခုကိုပင် ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ပြီး ထိုစစ်ပွဲမှာ အလွန်ပြင်းထန်လောက်ကာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော်က ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်လူမျိုးများ မျိုးသုဉ်းသွားစေခဲ့သည့် စစ်ပွဲပင် ဖြစ်လောက်ပေသည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

လက်ရှိလောကတွင် ထိုစစ်ပွဲ၏ အမှတ်အသားများကို လုံးဝမတွေ့ရတော့ပေ။

သို့သော် ဤဝိညာဉ်လောက တွင်မူ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများမှာ ဤနေရာတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေပြီး နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကျော် ကြာသည့်တိုင် မပျောက်ကွယ်သေးပေ။

ချန်မု ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ဝူရှန်းနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အမည်းရောင် လူ့မျက်နှာကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ၎င်း၏မျက်နှာပြင်နှင့် ထိတွေ့သွားကာ တစ်ကိုယ်လုံးမှ အလင်းစက်လေးများ ဖြာထွက်လာတော့သည်။

ဤအလင်းစက်လေးများက လူ့မျက်နှာကြီး၏ အစွန်းနှင့် ထိတွေ့သွားပြီး မကြာမီ ကမောက်ကမဖြစ်နေသော တာအိုအမှတ်အသား အချို့ကို ပြိုကွဲသွားစေကာ ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ချန်မု၏ ခြေလှမ်းများ မရပ်တန့်သွားပေ။

တစ်လှမ်း။

နှစ်လှမ်း။

သုံးလှမ်း။

လေဟာနယ် အတားအဆီး က သူ၏ခြေလှမ်းများကို မတားဆီးနိုင်တော့ဘဲ သူသည် အထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း ဝင်ရောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဝူရှန်းနယ်မြေ ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော အမည်းရောင် လူ့မျက်နှာကြီး ကို ဖြတ်ကျော်သွားတော့သည်။

လေဟာနယ် အတားအဆီး ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်လောက ရှိ ချန်မု၏ ပုံရိပ်မှာ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး လက်ရှိလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဖြတ်သန်းနေသော လေဟာနယ် အတားအဆီးကြီးမှာ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့လေပြီ။

ချန်မု လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ကျောပစ်ကာ အရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ တောင်တန်းများအကြားတွင် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။