အခန်း ၁၆၄

အခန်း (၁၆၄) အရပ်လေးမျက်နှာ လှုပ်ရှားခြင်း

ဝူဟန်နယ်မြေ။

ဟန်တွမ့် တောင်တန်း။

ဤတောင်တန်းမှာ ဝူဟန်နယ်မြေ၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိပြီး မိုင်ပေါင်းသောင်းချီ၍ ရှည်လျားကာ၊ အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင် သာမန်ပြည်သူများ နေထိုင်သော မြို့ရွာငယ်များ အများအပြားရှိပြီး တောင်ကိုမှီခို၍ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြကာ လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်း၊ အမဲလိုက်ခြင်းများဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ကြလေသည်။

သို့သော် ဤသာမန်ပြည်သူများ၏ သွားလာလှုပ်ရှားမှု ဧရိယာမှာ ဟန်တွမ့် တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်ဆုံး အစိတ်အပိုင်းငယ်လေး တစ်ခုတွင်သာဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် လူသူအရိပ်အယောင် ကင်းမဲ့လာတော့သည်။

ဟန်တွမ့် တောင်တန်းမှာ ဧရိယာအလွန်ကျယ်ပြောပြီး သဘာဝ သစ်ဖုသစ်မြစ်များ အများအပြား ရှိရုံသာမက နတ်ဆိုးများလည်း ရှင်သန်နေထိုင်ကြရာ တစ်ခါတစ်ရံ ကျင့်ကြံသူများလည်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လေ့ရှိပြီး ဝူဟန်နယ်မြေရှိ ဝိညာဉ်သစ်ပင် ဝိညာဉ်သစ်သီး အများအပြားမှာ ဤနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဟန်တွမ့် တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်မှနေ၍ အတွင်းသို့။

မိုင်နှစ်ရာခန့် အကွာအဝေး။

ထူထပ်သော သစ်တောအတွင်းတွင် လူရိပ်တစ်ခု သတိထားကာ ရှေ့သို့တိုးသွားနေပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အတက်အကျမျှမရှိဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

သူသည် ဟန်တွမ့် တောင်တန်း၏ အပြင်ဘက်တွင် နေထိုင်သော မုဆိုး ဝမ်စန်းဖြစ်ပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ သူ ပုံမှန်သွားလာနေကျ ဧရိယာထက် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ကာ၊ ဤသို့ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အိမ်ရှိ အဘွားဖြစ်သူ အပြင်းအထန် ဖျားနာနေသဖြင့် သူသည် တန်ဖိုးကြီးသော သားကောင်တစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးပြီးမှသာ အသက်ကယ်နိုင်မည့် ရှားပါးဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို လဲလှယ်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်။

ဝမ်စန်း ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ နှာခေါင်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားကာ ထူးဆန်းသော အနံ့တစ်ခုကို ရလိုက်ပြီး၊ ဤအနံ့မှာ ညှီနံအနည်းငယ် ပါဝင်နေကာ သူ၏ အတွေ့အကြုံများအရ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်လောက်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော သားရဲမျိုးမှာ ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း အကယ်၍ တစ်ကောင်ဖမ်းမိပါက တန်ဖိုးအလွန်ကြီးမားပြီး အသက်ကယ် ဆေးဖက်ဝင်အပင် တစ်စုံ လဲလှယ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ဝမ်စန်း လက်ထဲရှိ ဓားမကြီးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အနံ့ခံကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားတော့သည်။

ညှီနံမှာ ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင်။

သူ၏ အရှေ့ရှိ သစ်တောအတွင်းတွင် အကြီးအကျယ် ပျက်စီးနေသော နေရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လူတစ်ဖက်စာခန့် ကြီးမားသော သစ်ပင်ကြီးများ အားလုံးမှာ ပြိုလဲနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားကြီးတစ်ခုဖြင့် ရိုက်ချိုးခံထားရသည့်အလား၊ ကိစ္စတစ်ခုခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး သာမန်လူများ ဖန်တီးနိုင်သော အရာများမဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

"ဒါ...။"

ဝမ်စန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဟု သူခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းနောက်သို့ ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာကြီးတစ်ခုက သူ၏ အနောက်ဘက် သုံးပေခန့်အကွာတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

သွေးကဲ့သို့ နီရဲနေသော မျက်လုံးကြီး နှစ်လုံးက သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှ ပြင်းထန်သော ညှီနံများ ထွက်ပေါ်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုကြီးတစ်ခုက လွှမ်းမိုးလာသဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝမ်စန်းတစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

ဒုက္ခပဲ။

နတ်ဆိုးပဲ။

ဝမ်စန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟန်တွမ့် တောင်တန်းထဲတွင် နတ်ဆိုးများရှိကြောင်း သူတို့မုဆိုးများ အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင်သာ အမဲလိုက်ရဲပြီး အတွင်းပိုင်းသို့ မဝင်ရဲကြခြင်းမှာလည်း နတ်ဆိုးများနှင့် တိုးမိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုနတ်ဆိုးက ဝမ်စန်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ဟနေသော သွေးပါးစပ်ကြီး ထဲမှ ညှီနံနံ အဝါရောင်အရည်များ တစ်စက်ချင်း ကျဆင်းနေကာ၊ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာပြီး ဝမ်စန်း၏ ခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်။

ရုတ်တရက်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် ချက်ချင်းတောင့်တင်းသွားပြီး နတ်ဆိုးမျက်လုံးများထဲတွင် သံသယဖြစ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာကာ ခေါင်းကို ချက်ချင်းလှည့်ပြီး ညာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာမှာ ဟန်တွမ့် တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ သွားရာ လမ်းကြောင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဝမ်စန်းလည်း နတ်ဆိုး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အာရုံစိုက်မိသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းနေကာ လှုပ်ရှား၍မရသော်လည်း မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ဘယ်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်း ကြောင်အမ်းသွားတော့သည်။

ဟန်တွမ့် တောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင်၊ ထူထပ်သော သစ်ရွက်များအကြားမှ ဘယ်အချိန်ကတည်းကန်းမသိဘဲ ဝေဝါးနေသော နန်းဆောင်ကြီးများ ပေါ်ထွက်လာပြီး နတ်ဘုရားများ၏ ကောင်းကင်ဘုံအလား ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မျောနေကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပေသည်။

အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။

ဝမ်စန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး ယခင်က ကြားဖူးခဲ့သော နတ်ဘုရားများ၏ ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များကို ချက်ချင်း သတိရသွားမိသည်။

သူ၏ အရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးသည်လည်း အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မျောနေသော ဝေဝါးနေသည့် ခမ်းနားသော နန်းဆောင်ကြီးများကို ကြည့်ကာ သံသယဖြစ်နေသော်လည်း၊ ခဏတာ တွေဝေပြီးနောက် ဝမ်စန်း၏ ခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်ရန် နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

သို့သော်။

ကိုက်မဖြတ်လိုက်ရခင်မှာပင် ဘယ်နေရာကနေမှန်းမသိဘဲ ပျံသန်းလာသော အလင်းတန်းတစ်ခုက နတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားစေတော့သည်။

ထိုအချိန်မှသာ ဝမ်စန်းလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ယိုင်ထွက်သွားကာ မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး အရှေ့ရှိ နတ်ဆိုး၏ အလောင်းကို ကြည့်ကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း ကြောက်လန့်နေတော့သည်။

"ထွက်သွားတော့။"

အဘိုးအို တစ်ဦး၏ အသံ ဘယ်နေရာကနေမှန်းမသိဘဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး သစ်တောအတွင်းတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ "ကောင်းကင်ဘုံ ပေါ်လာတော့မယ်... ဒီနေရာက သာမန်လူတွေ နေလို့ရတဲ့နေရာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

ဤအသံကို ကြားလိုက်ရမှသာ ဝမ်စန်းလည်း အိပ်မက်မှ နိုးလာသည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။

နတ်ဘုရားပဲ။

သူ အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အရှေ့သို့ အဆက်မပြတ် အရိုအသေပေးလိုက်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရတော့ဘဲ၊ အချိန်အတော်ကြာ အရိုအသေပေးပြီးနောက်မှ သတိထားကာ ထလာပြီး အဝေးရှိ ဝေဝါးနေသော ခမ်းနားသည့် နန်းဆောင်ကြီးများကို မကြည့်ရဲတော့ဘဲ အရပ်မျက်နှာကို မှတ်သားကာ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

သူ ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် လူရိပ်တစ်ခု မနီးမဝေးတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး အစိမ်းရောင် တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ တာအိုဝတ်ရုံနှင့် ဝါးဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး ဆံပင်များ ဖြူဖွေးနေကာ ကလေးငယ်လေး တစ်ယောက်၏ မျက်နှာမျိုးရှိပြီး သူ၏ ပတ်လည်တွင် ထူးမြတ်သော အငွေ့အသက်များ မသိမသာ ယှက်နွှယ်နေလေသည်။

ဤသူမှာ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် အဝေးရှိ ဝေဝါးနေသော ခမ်းနားသည့် နန်းဆောင်ကြီးများကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလင်းတန်းအနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒဏ္ဍာရီထဲက ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ... ဒီအချိန်မှာ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး... ဒီတစ်ခါတော့ အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေတစ်ခုလုံး... မဟုတ်ဘူး... ကောင်းကင်မိုးနက် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး မုန်တိုင်းတွေ ထန်တော့မှာပဲ။"

ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်ချက် အချို့ကို သိရှိထားပြီး ဤကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ရှေးဟောင်း စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး သေဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်များ ထင်ဟပ်လာခြင်းဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်လောက၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ပုန်းကွယ်နေပြီး ဝိညာဉ်လောက၏ စွမ်းအင်လှိုင်း အတက်အကျနှင့်အတူ တစ်ခါတစ်ရံ အပေါ်ယံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်ရှိလောကတွင် ပေါ်လာတတ်ကြောင်း သိရှိထားလေသည်။

ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သော အခွင့်အရေးများမှာ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှပေသည်။

သူ တစ်ယောက်တည်း သာမက လောကအနှံ့အပြားတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ရှေးဟောင်း ထာဝရသခင်ကြီးများ၊ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ လောကတွင် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့သော သက်တမ်းရင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ပင်လျှင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သေချာပေါက် လှုပ်ရှားလာကြလောက်ပေသည်။

"... နောက်ထပ် ဆယ်ရက်လောက် ကြာဦးမယ်။"

ထိုဝေဝါးနေသော ကောင်းကင်ဘုံကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်လောကတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ယခုအခါ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံသာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်သေးဘဲ အမှန်တကယ် ပေါ်ထွက်လာရန် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ခန့် ကြာဦးမည်ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

ဤသို့ ခန့်မှန်းမိပြီးနောက် သူသည် ထိုကောင်းကင်ဘုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းကာ နေရာတစ်နေရာ ရှာပြီး အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။

အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည် ဆိုပါက။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ ပေါ်လာမည့် သတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားချင်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်းသာ ဝင်ရောက်စူးစမ်းကာ အထဲရှိ အခွင့်အရေးများ အားလုံးကို လုယူချင်လေသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ထူးခြားသည့် မြင်ကွင်းကြီးကို မိုင်တစ်ထောင် အကွာမှပင် မြင်တွေ့နိုင်ရာ သူ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်လျှင်တောင်မှ ဖုံးကွယ်ထားရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

အချည်းနှီး အလုပ်များကို လုပ်မည့်အစား အနီးအနားတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ထူးခြားသည့် မြင်ကွင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ တစ်ရက်တည်းအတွင်း အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေ ဆယ့်သုံးခုလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေတစ်ခုလုံး အရင်က တစ်ခါမျှမရှိခဲ့ဖူးသော အကြီးအကျယ် လှုပ်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။

ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီထဲရှိ အမြင့်မြတ်ဆုံး လျှို့ဝှက်နေရာ ပင်ဖြစ်ပြီး လောကတွင် ပေါ်လာမည့်နေရာမှာ မသေချာသလို၊ အများအားဖြင့် နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ ကြာမှသာ တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာတတ်လေသည်။

ပေါ်လာမည့်အချိန် ကွာဟချက် အလွန်ရှည်လျားလှသဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးပင်လျှင် တစ်သက်လုံး ကောင်းကင်ဘုံ ပေါ်လာသည်ကို တစ်ကြိမ်မျှ မြင်တွေ့ခွင့် ရချင်မှရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော အခွင့်အရေးများ ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ပြောစရာမလိုတော့ပေ။

...

ဝူဟွေ့ နယ်မြေ။

ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရ အလယ်တွင် တည်ရှိသော ဝူဟွေ့ဂိုဏ်း၏ ပုံရိပ်ယောင်များအလား ဝိညာဉ်နန်းဆောင်ကြီးများ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ယံကို ဆုတ်ဖြဲကာ ဝိညာဉ်နန်းဆောင်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ထို့နောက် မကြာမီ အဆုံးအစ မသိနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိနှိပ်မှုကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာတော့သည်။

"ဘုန်း..."

ဝူဟွေ့ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူ အားလုံးနီးပါး ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ကြရာ အမည်းရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ချလိုက်တိုင်း ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ဖိနှိပ်မှုကြီးတစ်ခုက အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ထူးမြတ်သော အငွေ့အသက်များက သူ၏ ပတ်လည်တွင် လျင်မြန်စွာ ယှက်နွှယ်လာပြီး တိမ်တိုက်များအလား ထူထပ်လာကာ၊ ထို့နောက် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် တက်စေ့ရောင် ချင့်ယွင်များအဖြစ် စုစည်းသွားကာ၊ ဤချင့်ယွင်များက နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် စုစည်းသွားပြီး ကျောက်စိမ်းရောင် ထီးတော်ကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"အဲဒါ အကြီးအကဲချုပ် ပဲ...။"

"ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။"

ဝူဟွေ့ဂိုဏ်း အတွင်းတွင် အကြီးအကျယ် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားကြတော့သည်။

ဘာတွေများ ဖြစ်သွားလို့ အကြီးအကဲချုပ်ကိုတောင် လန့်သွားစေပြီး ကိုယ်တိုင် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာရတာလဲ။

ရွှီး။

ဝူဟွေ့ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူအများအပြား ကောင်းကင်ယံရှိ လူရိပ်ကို အရိုအသေ မပေးရသေးခင်မှာပင် နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ ရှင်သန်နေခဲ့ပြီး အမိန့်တော်တစ်ချက်ဖြင့် အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော အကြီးအကဲချုပ် ဝူဟွေ့ ထာဝရသခင်ကြီးမှာ ချက်ချင်း အမည်းရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ လေဟာနယ်ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဆုတ်ဖြဲကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝူဟွေ့ ထာဝရသခင်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အချိန်အတော်ကြာမှသာ ကောင်းကင်ဘုံ ပေါ်လာတော့မည့် သတင်းမှာ ဝူဟွေ့ဂိုဏ်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပြီး ဝူဟွေ့ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ပေါ်လာပြီ။

ဒါကြောင့်မို့လို့ ဝူဟွေ့ ထာဝရသခင်ကြီးလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးတောင်မှ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာခဲ့တာကိုး။

...

ဝူရှန်း နယ်မြေ။

ကူဟွာ နတ်ဂိုဏ်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၊ တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကုန်းငယ်လေး။

ရုတ်တရက် အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် လင်းလက်လာပြီး တိမ်တိုက်များ ချက်ချင်း ဆူပွက်လာကာ၊ ထို့နောက် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုအလင်းတန်းများ အကြားမှ လူရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာကာ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ဖိနှိပ်မှုကြီးတစ်ခု အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

"ငါ့ရဲ့ တာအိုလမ်းစဉ် အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။"

ထိုလူရိပ်မှာ ချောင်ချိသော တာအိုဝတ်ရုံကို ခြုံထားသည့် လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ခုနစ်နှစ် ရှစ်နှစ်အရွယ်ခန့်သာ ရှိသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုကြီးကမူ ကူဟွာ နတ်ဂိုဏ်း အတွင်းရှိ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

ထိုလူငယ်လေး တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ကိုယ်လုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ ကူဟွာ နတ်ဂိုဏ်းမှာ အကြီးအကျယ် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားပြီး ကျင့်ကြံသူ အများအပြား တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ လန့်နိုးလာကြကာ ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိကြတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင်ပင်။

အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေ ဆယ့်သုံးခုလုံးရှိ နယ်မြေအသီးသီး အတွင်းရှိ ဂိုဏ်းကြီးများ အားလုံးမှ အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာကြပြီး အားလုံး ဝူဟန်နယ်မြေ ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြကာ ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆီသို့ သွားရောက်ကြတော့သည်။

...

ဟန်တွမ့် တောင်တန်း။

အလင်းတန်းများ အရပ်လေးမျက်နှာမှ စုဝေးလာကြသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ ထူးခြားသည့် မြင်ကွင်းကြီးမှာ မိုင်တစ်ထောင်ခန့်အထိ ရှည်လျားပြီး နေရာတိုင်းနီးပါးတွင် ကျင့်ကြံသူများ ပေါ်လာကြကာ၊ အချို့က ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်ကာ ဝိညာဉ်လောကမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာနေသော ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ အချို့ကမူ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ကာ အောက်ဘက်ရှိ ဟန်တွမ့် တောင်တန်း ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြပြီး အခြားသူများ သတိမထားမိအောင် နေကြလေသည်။

ရွှီး။

အစိမ်းနုရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု အနောက်ဘက်မှ ရောက်ရှိလာပြီး သစ်ပင်အဖျားတစ်ခုပေါ်သို့ ဆင်းသက်သွားတော့သည်။

အလင်းတန်းအတွင်းမှ လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်နှာဖုံး တပ်ထားကာ ဆံထုံး ထုံးထားပြီး သာမန် တာအိုဝတ်ရုံ တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း၊ ၎င်းမှာ သူမ၏ အလွန်လှပသော ရုပ်ရည်ကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ အကြည့်အချို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို လျင်မြန်စွာ မှတ်မိသွားကြသည်။

"ဝူရှန်းနယ်မြေ က ယန် နတ်သမီးပဲ။"

လူတစ်ယောက်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာက ဝူရှန်းနယ်မြေမှ လူအများအပြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ထိုအထဲမှ အချို့မှာ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြကာ အဆုံးအစမရှိသော နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်အနည်းငယ် ရရှိနေကြပြီဖြစ်ရာ ယန်ဟန်ယုမှာ ထိုအထဲမှ တစ်ယောက်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ဟန်တွမ့် တောင်တန်းတွင် လူစုံတက်စုံ ရောက်ရှိနေပြီး ဝူဟွေ့ ထာဝရသခင်ကြီး၊ ခူရုံ ထာဝရသခင်ကြီး အစရှိသော ရှေးဟောင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ထာဝရသခင်ကြီးများပင် ပေါ်လာကြရာ သာမန် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ရောက်လာလျှင်တောင်မှ မည်သည့် လှုပ်ခတ်မှုမျှ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ဟန်ယုကဲ့သို့ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်မှာမူ သဘာဝကျကျပင် အာရုံစိုက်မှု အများကြီး မရရှိနိုင်ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ ကြာမှသာ တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာတတ်ပြီး လောကတွင် အချိန်အကြာကြီး မတည်ရှိသော်လည်း၊ ၎င်း၏ သဘာဝမှာ ဝိညာဉ်လောက၏ စိမ့်ဝင်မှု ခံထားရသော သေမင်းနယ်မြေများနှင့် သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု မရှိပေ။

ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဝင်ရောက်၍ ရသလို စူးစမ်းရှာဖွေ၍လည်း ရသော်လည်း ထာဝရသခင်ကြီးများထက် များစွာ အန္တရာယ်ပိုများပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ သတိမထားမိလိုက်ပါက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော တာအိုနိယာမများ အောက်တွင် နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားနိုင်လေသည်။

သို့သော် အန္တရာယ်နှင့် အခွင့်အရေးများမှာ အမြဲတမ်း ဒွန်တွဲနေလေ့ရှိသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကဲ့သို့ အန္တရာယ်များသော နေရာမှာ ထိုနည်းတူပင် အရင်က တစ်ခါမျှမရှိခဲ့ဖူးသော အခွင့်အရေးကြီးများ ရှိနေပြီး၊ ထိုအထဲတွင် အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိနိုင်ပါက ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်လောက်ပေသည်။

လူအများအပြား ယန်ဟန်ယုကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းသွားကြသော်လည်း၊ လူတစ်ယောက်ကမူ မနီးမဝေးမှ လျှောက်လာပြီး အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ ယန်ဟန်ယုကို အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ယန်။"

အရိုအသေပေးလိုက်သူမှာ လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်နှာအမူအရာမှာ တုံးတိတိ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူ့ကို သေချာကြည့်မည်ဆိုပါက ထက်မြက်မှုအနည်းငယ်ကို မသိမသာ ခံစားမိနိုင်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးမှာ ဓားသွားတစ်လက်အလား ဖြစ်နေကာ ချန်မု၏ တပည့်များထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ဓားပညာလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းကာ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော လီချန်ရှင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မုသည် လီချန်ရှင်းကို အများကြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ တာအိုပညာရပ်များ ပေးအပ်ကာ အခွင့်အရေးအနည်းငယ် ပေးအပ်ခဲ့ရုံသာ ဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လုံးဝ လွှတ်ထားခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဝူရှန်းနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် ချန်မုသည် လီချန်ရှင်းကို အကာအကွယ် တာအို အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုသာ ပေးခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ထာဝရသခင်ကြီး၏ တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ကာ အခြား မည်သည့်အရာမျှ ထပ်မံမပေးခဲ့ပေ။

သို့သော် လီချန်ရှင်းသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားဖြင့် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ၊ ယခုအခါ စွမ်းအားအရဆိုလျှင် ယန်ဟန်ယုထက်ပင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ယန်ဟန်ယုအပေါ် မျိုးဆက်ငယ် တစ်ယောက်အနေဖြင့် ရိုသေမှုအပြည့် ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။

"အားနာစရာ မလိုပါဘူး။"

ယန်ဟန်ယု ခေါင်း ခပ်ဖွဖွရမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အခု မင်းလည်း ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ရွယ်တူလိုပဲ ဆက်ဆံကြတာပေါ့။"

လီချန်ရှင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချမှု အချို့ ပေါ်လာမိသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနှစ်သုံးဆယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ဝူရှန်းနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့စဉ်က မြင်ကွင်းများမှာ ယခုအခါ မျက်စိထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုအခါ တာယွမ်မှာ လူဟောင်းများ မရှိတော့ဘဲ သူမ သိကျွမ်းခဲ့သော လူအများအပြားမှာ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က အပြင်လောကသို့ ရောက်လာသူများထဲတွင် သူမ အပါအဝင် လေးယောက်သာ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အခြားသူများမှာမူ သတင်းမကြားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ သေဆုံးသွားပြီလား သို့မဟုတ် ရုန်းကန်နေရဆဲလား မသိရပေ။

သို့သော် သူမလည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို မချိုးဖျက်နိုင်ဘဲ ထာဝရသခင်ကြီး မဖြစ်လာသရွေ့ လောကီလူသားများ ကြားတွင် ရုန်းကန်နေရဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ဝူရှန်းနယ်မြေ၏ နောက်တစ်ကြိမ် ပွင့်မည့်အချိန်မှာ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ကိုးရာကျော် လိုသေးရာ သူမ ထိုအဆင့်ကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ထိုအချိန် မရောက်ခင်မှာပင် မြေမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလောက်ပြီး ဤလောကတွင် မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ ကျန်ရစ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

"..."

လီချန်ရှင်း စကားမပြောဘဲ ရိုသေမှုကိုသာ ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။

ယန်ဟန်ယုသည် အနည်းငယ် ဝေဝါးနေသေးသော ကောင်းကင်ဘုံကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။ "တခြားသူတွေ လာတာ တွေ့မိသေးလား... တာအိုမိတ်ဆွေ ချန် ကတော့ ဒီကောင်းကင်ဘုံကို လက်လွတ်ခံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

သူမ ပြောသော တာအိုမိတ်ဆွေ ချန် ဆိုသည်မှာ သဘာဝကျကျပင် ချန်မုကို ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော ချန်ယောင်ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အပြင်လောကတွင် အချင်းချင်း အမြဲတမ်း အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့ကြသော်လည်း မကြာသေးမီကမှ ချန်ယောင်၏ သတင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချန်ယောင်လည်း ရောက်လာမည်ဆိုပါက သုံးယောက်ပူးပေါင်းပြီး ကောင်းကင်ဘုံကို စူးစမ်းမည်ဆိုပါက အများကြီး ပိုမိုလုံခြုံသွားမည်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သုံးယောက်လုံးမှာ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ မရောက်သေးသောကြောင့် ပင်။

"မတွေ့မိဘူး။"

လီချန်ရှင်း ခေါင်း ခပ်ဖွဖွရမ်းလိုက်သည်။

ယန်ဟန်ယုက ပြောလိုက်သည်။ "ကြည့်ရတာ မင်းလည်း တာအိုမိတ်ဆွေ ချန် ကို ဆက်သွယ်လို့ မရဘူးထင်တယ်... သူမ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံနေတယ် ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လက်လွတ်ရလောက်ပြီ။"

ထိုသို့ပြောရင်း သူမလည်း ခေါင်း ခပ်ဖွဖွရမ်းလိုက်မိသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူမ ဖြစ်စေ ချန်ယောင် ဖြစ်စေ ဤကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် အများဆုံးဆိုလျှင် အခွင့်အရေး အသေးလေးများကိုသာ လုယူနိုင်လောက်ပြီး၊ ထိုအထဲရှိ အမှန်တကယ် ကြီးမားသော အခွင့်အရေးများ ဆိုလျှင် သာမန် ထာဝရသခင်ကြီးများပင်လျှင် ထိတွေ့နိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဝူဟွေ့ ထာဝရသခင်ကြီးကဲ့သို့ နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့်ချီ သက်တမ်းရှိသော သက်တမ်းရင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများပင်လျှင် ပေါ်လာကြပြီဖြစ်ရာ ချန်မုသာလျှင် ဤကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်း ထာဝရသခင်ကြီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သို့သော် ချန်မုက အစကတည်းက အပြင်လောကသို့ အတူတူ မလာခဲ့ဘဲ ယခု ကောင်းကင်ဘုံ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပေါ်လာမည့် သတင်းကို ရလျှင်တောင်မှ ဝူရှန်းနယ်မြေတွင် ပိတ်မိနေပြီး ထွက်လာ၍ မရနိုင်ပေ။

အများစုကတော့ လက်လွတ်ရလောက်ပေမည်။