အခန်း ၁၆၅

အခန်း (၁၆၅) ထွက်ပေါ်လာခြင်း

ယန်ဟန်ယု စဉ်းစားနေစဉ်။

ရုတ်တရက် ကြည်လင်ပြတ်သားသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အကြီးအကဲယန် မတွေ့ရတာတောင် ကြာပြီနော်"

ယန်ဟန်ယု လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အရောင်ဖျော့ဖျော့ ပိုးသားဂါဝန်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦး လေဟာနယ်ကို နင်းလျှောက်ကာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ခြေဗလာလေးများ နင်းချလိုက်တိုင်း လေဟာနယ်တွင် ရေပြင်အလား လှိုင်းဂယက်များ ထသွားလေသည်။

ဤသူမှာ ဝူရှန်းနယ်မြေမှ ဖူထျန်းပင်မဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ယခုအခါ ဤမျိုးဆက်၏ တာအိုသမီးတော် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော လင်းယွဲ့ပင်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ယွီချင်း ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ယခုအခါ ယန်ဟန်ယုကဲ့သို့ပင် ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်၌ ကောင်းကင်နှင့် လူသားနယ်နိမိတ်ကို ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်သည်။

"ငါ မင်းအကြောင်းတွေ အမြဲကြားနေရပါတယ် ဝူရှန်းနယ်မြေကနေ ထွက်သွားပြီး ဖူထျန်းပင်မဂိုဏ်းရဲ့ တာအိုသမီးတော် ဖြစ်လာတာကိုရောပေါ့ အကြီးအကဲလို့ ခေါ်စရာမလိုတော့ပါဘူး ရွယ်တူတွေလိုပဲ ဆက်ဆံကြတာပေါ့"

ယန်ဟန်ယု လင်းယွဲ့ကို ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ယခင် တာယွမ်တွင် တွေ့ခဲ့စဉ်က လင်းယွဲ့မှာ အဆင့် ၅ သိုင်းသမားသာ ရှိသေးသော်လည်း ယခုအခါ သူမကို အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အပြင်လောကတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုသာ အဓိကထားသဖြင့် ရွယ်တူအဖြစ်သာ ဆက်ဆံရခြင်းဖြစ်သည်။

"ထာဝရသခင်ကြီးချန်ရော အခုတလော နေကောင်းရဲ့လား" လင်းယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

ချန်မုသည် အပြင်လောကသို့ ထွက်လာပြီးနောက် တစ်ကိုယ်တော် စွမ်းအားဖြင့် ထာဝရသခင်ကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အနိုင်ယူကာ ဝူကျန်းနယ်မြေ၏ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်သုံးပါးအနက် တစ်ပါးအဖြစ် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤသတင်းကြောင့် ဖူထျန်းဂိုဏ်းပင်လျှင် တုန်လှုပ်ကာ ချန်မုထံ သွားရောက်တောင်းပန်ခဲ့ရဖူးသည်။ သို့သော် လေဟာနယ် အတားအဆီး ပိတ်သွားပြီးနောက်ပိုင်း ဝူရှန်းနယ်မြေ၏ သတင်းများကို လင်းယွဲ့ မကြားရတော့ပေ။

"သူက ကျွန်မတို့ကို ပို့ပေးပြီး ဝူရှန်းနယ်မြေမှာပဲ ကျန်နေခဲ့တယ်လေ အဲဒီမှာ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တာမှ မရှိတော့တာ သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာပါ" ယန်ဟန်ယုက ဖြေလိုက်သည်။ အဆင့်သစ် ထာဝရသခင်ကြီးတစ်ပါးအနေဖြင့် အခြေခံခိုင်မာအောင် စုဆောင်းရန် အချိန်ယူခြင်းမှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။

"ဆရာသခင်ကတော့ တခြား ထာဝရသခင်ကြီးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို စူးစမ်းလောက်တယ် ကျွန်မတို့လည်း ပူးပေါင်းပြီး စူးစမ်းကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ" လင်းယွဲ့က ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် ဂိုဏ်းထဲမှလူများနှင့် မရင်းနှီးသဖြင့် ယန်ဟန်ယုကို ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ" ဘေးတွင်ရှိနေသော လီချန်ရှင်းကလည်း ရိုးရှင်းစွာ သဘောတူလိုက်သည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ခမ်းနားကြီးကျယ်သော ဖိနှိပ်မှုကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသည်။ ရွှေရောင်ချင့်ယွင်များ စုစည်းလာကာ ထီးတော်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံး အသက်ရှူရ ကြပ်သွားကြသည်။

"ရွှီး..."

အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများနှင့်အတူ ရှေးကျသော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံထားသည့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကူစန်း ထာဝရသခင်ကြီးများလား"

"သူ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က နဝမအကြိမ်မြောက် တာအိုကပ်ဘေးမှာတင် သေသွားပြီ ထင်ခဲ့တာ အခုထိ ရှင်နေသေးတာပဲကိုး" ကျင့်ကြံသူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ဤသူမှာ ဝူကျန်းနယ်မြေ၏ ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲလာသည်။ ရွှေရောင်သံချပ်ကာနှင့် အနီရောင်လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသူမှာ ခုံးနယ်မြေမှ တာအိုကပ်ဘေး ဆယ့်နှစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော သက်တမ်းရင့် လော့ရီ ထာဝရသခင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

လော့ရီက စောစောကတည်းက ရောက်နေသော ဝူဟွေ့ ထာဝရသခင်ကြီးအား လှမ်းကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ထောင်က ခွဲခွာပြီးကတည်းက တာအိုမိတ်ဆွေဝူဟွေ့လည်း ဒီအဆင့်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"တာအိုကပ်ဘေးလေးက ဘာများ ကြောက်စရာရှိလို့လဲ မင်းကသာ အခုထိ အဲဒီခြေတစ်လှမ်းကို မလှမ်းရဲသေးတာလေ" ဝူဟွေ့က တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်သည်။

လော့ရီက "သေချာမှု မရှိလို့ပါလေ" ဟု ဝန်ခံရင်း အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီက တာအိုမိတ်ဆွေခူရုံ ဖြစ်လောက်တယ် ဒီအချိန်ကာလရဲ့ ခြောက်သွေ့ခြင်းနဲ့ ရှင်သန်ခြင်းလမ်းစဉ်က သေဆုံးခြင်းနဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းနိယာမနဲ့ အတော်လေးဆင်တူတယ် မင်းလည်း အဲဒီခြေတစ်လှမ်းနဲ့ အရမ်းနီးစပ်နေပြီ ထင်ပါရဲ့"

လူငယ်လေးပုံစံဖြင့် ကူဟွာနတ်ဂိုဏ်း၏ ခူရုံ ထာဝရသခင်ကြီး ပေါ်လာပြီး ဩရှရှအသံဖြင့် "နည်းနည်းပါးပါး လေ့လာကြည့်ရုံလေးပါ" ဟု ဖြေလိုက်သည်။

"ဝုန်း..."

ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိနှိပ်မှုကြီး ရောက်လာပြန်သည်။ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများစွာ လေထဲတွင် မရပ်တည်နိုင်တော့ဘဲ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။ ကောင်းကင်ယံမှ ရေပြင်အလား လှိုင်းဂယက်များနှင့်အတူ သစ်ရွက်ခြောက်တစ်ရွက်အလား ပိန်လှီခြောက်ကပ်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းလည်း ရောက်လာတာပဲကိုး" လော့ရီ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤသူမှာ တာအိုကပ်ဘေး ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်သည့် ခုံးနယ်မြေမှ ချန်လန် ထာဝရသခင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် လေးနာရီလောက် လိုပါသေးတယ်" ချန်လန်က ကောင်းကင်ဘုံကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

မကြာမီ အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသော ဝိညာဉ်လှေပျံကြီးတစ်စင်း ရောက်ရှိလာသည်။ ရှေ့ဆုံးတွင် ရုပ်ရည်တူညီသော်လည်း တစ်ဦးက ထာဝရအမှောင်ထု၊ အခြားတစ်ဦးက တောက်ပသော နေ့ခင်းအလား အရှိန်အဝါများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် လူငယ်နှစ်ဦး ရပ်နေသည်။

"ရွှမ်နယ်မြေက ကျိုးကွမ်းနဲ့ ယုံယဲ့ပဲ" လော့ရီက မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်းတို့မှာ တာအိုကပ်ဘေး ဆယ့်တစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်ထားသော ရွှမ်နယ်မြေ၏ အရှင်သခင် အမွှာညီအစ်ကို ပင်ဖြစ်သည်။

"ကြည့်ရတာ ငါက အနောက်ကျဆုံး ဖြစ်နေပြီထင်တယ်"

ငွေရောင်တံတားတစ်စင်း ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ခုံးနယ်မြေ၏ တတိယမြောက် ရှေးဟောင်း ထာဝရသခင်ကြီး ရှီဝမ့် လျှောက်လှမ်းလာသည်။

နယ်မြေသုံးခုမှ အထွတ်အထိပ် ရှေးဟောင်း ထာဝရသခင်ကြီး ရှစ်ပါး စုံညီစွာ ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားသူများအားလုံး ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာဖြင့် ဘေးသို့ ရှောင်ဖယ်သွားကြသည်။ ရှစ်ယောက်လုံး စကားမဆိုကြဘဲ ပီပြင်လာနေသော ကောင်းကင်ဘုံကိုသာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်မသိ။ ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မှေးမှိန်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် တောက်ပလာသည်။

"လာပြီပဲ" ဝူဟွေ့ ထာဝရသခင်ကြီးက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းလှမ်းကာ ကောင်းကင်ဘုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ရှေးဟောင်း ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများလည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

"သွားကြရအောင်" အခြား ထာဝရသခင်ကြီးများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

"သွားကြရအောင်" ယန်ဟန်ယုနှင့် လင်းယွဲ့တို့လည်း အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ တိမ်တိုက်များဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ဟန်တွမ့်တောင်တန်း တစ်ခွင်ရှိ ယင်ယန်ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများလည်း အုပ်စုဖွဲ့ကာ တိမ်တိုက်များအကြားသို့ တိုးဝင်သွားကြတော့သည်။

မကြာမီ ဟန်တွမ့်တောင်တန်းထက်၌ မိုင်တစ်ထောင်ခန့် ရှည်လျားသော တိမ်တိုက်များသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ ဝင်ရောက်သွားသူ အားလုံးမှာ တိမ်တိုက်များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အလား သဲလွန်စများ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။