အခန်း ၁၇၄

အခန်း (၁၇၄) စစ်တုရင်ခုံ

ဟွမ်ကျိကောင်းကင်ယံ။

အမြင့်ဆုံးထိပ်ဖျား။

ဤနေရာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ပြီး တတိယမြောက် ကောင်းကင်လွှာ၏ အမြင့်ဆုံးနေရာ ဖြစ်ကာ ဝိညာဉ်လောကနှင့် အနီးစပ်ဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ဟွမ်ကျိ စစ်မှန်သော မိုးကြိုးများ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးသွားပြီး ၎င်းတို့အစား မှိုင်းညို့သော မြူခိုးများက ကောင်းကင်ယံတွင် ဖုံးလွှမ်းနေကာ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပါက အမှောင်ထုနှင့် အမည်မသိ နက်ရှိုင်းသော နေရာဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် ဧရာမ အဆုံးအစမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုကို တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ချန်မု၏ ပုံရိပ်မှာ တိတ်တဆိတ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ယံ၏ အစွန်းတွင် ရပ်ကာ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော အကြည့်များ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ဝိညာဉ်လောကတွင်လည်း အတိမ်အနက် ရှိလေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လောက၏ ဒီရေလှိုင်းများနှင့်အတူ ဝိညာဉ်လောက၏ အပေါ်ယံလွှာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဤတတိယမြောက် ကောင်းကင်လွှာမှ အတွင်းသို့ ဆက်ဝင်သွားပါက ဝိညာဉ်လောက၏ အလွန် နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သည်။

ချန်မု၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ဖြင့်ပင် အလွန် ဝေးကွာသော နေရာအထိ မမြင်နိုင်ဘဲ သာမန် ကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်ကူးယဉ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသော ကစဉ့်ကလျားနှင့် ရှုပ်ထွေးနေသည့် အမှောင်ထုကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သာမန်လောကရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအမှတ်အသားများမှာ အလွန် ရှင်းလင်းပြီး ပါးလျသည်ဟု ဆိုလျှင် တိုက်စားခံရပြီးဖြစ်သော 'သေမင်းတမန် နယ်မြေ' များရှိ တာအိုအမှတ်အသားများ၏ သိပ်သည်းမှုမှာ သာမန်လောကထက် အဆတစ်ရာ အနည်းဆုံး ပိုမို များပြားလေသည်။

စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်လောက အတွင်း၌မူ တာအိုအမှတ်အသားများမှာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးပြီး သိပ်သည်းနေတော့သည်။

ယခု ချန်မု မျက်စိရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်လောက အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ အမှောင်ထုကြီး အတွင်း၌ ယှက်နွယ်နေသော တာအိုအမှတ်အသားများ၏ သိပ်သည်းမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုမှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက ထိုနေရာရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ရွှေရောင်အမြုတေ တာအိုအမှတ်အသားများ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားပြီး ဝါးမျိုခံလိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ချန်မုသည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ ကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှု မရှိပေ။ သူသည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မနီးမဝေး လေဟာနယ်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ပျက်စီးနေသည့် နန်းဆောင် တစ်ခုဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနန်းဆောင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဟွမ်ကျိ စစ်မှန်သော မိုးကြိုးများ ပြည့်နှက်နေပြီး အနားကပ်ရဲသော မည်သည့်အရာကိုမဆို ချေမှုန်းပစ်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။

ပျက်စီးနေသော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း ဤနန်းဆောင်မှာ အလွန် ကြီးမားလှပြီး အောက်ဘက်ရှိ မည်သည့် နန်းဆောင်ထက်မဆို ပို၍ ကြီးမားလေသည်။ အထူးဆန်းဆုံးမှာ ဤနန်းဆောင်သည် တစ်ဝက် အစစ်၊ တစ်ဝက် အတုအယောင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ချန်မု၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ဤနန်းဆောင်၏ တစ်ဝက်မှာ အတုအယောင်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သို့သော် ဤ အတုအယောင်နှင့် အစစ်အမှန် အစိတ်အပိုင်း နှစ်ခုမှာ အဆက်မပြတ် အပြန်အလှန် ပြောင်းလဲနေကြပြီး အတုအယောင်ဟု ထင်ရသော်လည်း အတုအယောင် မဟုတ်သလို၊ အစစ်အမှန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အစစ်အမှန် မဟုတ်ပေ။

ချန်မု အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ လှမ်းသွားလိုက်သည်။

နန်းဆောင်ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားကာ ပင်မတံခါးပေါက် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

သူ ဤနေရာကို ဝင်ရောက် ဖျက်ဆီးခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာရှိ တာအိုအမှတ်အသားများမှာ အောက်ဘက်ရှိ နန်းဆောင်များနှင့် မတူဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံး၏ တာအိုအမှတ်အသားများ စုဆောင်းရာ နေရာဖြစ်ပြီး ၎င်းကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံ တစ်ခုလုံးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

နန်းဆောင် တံခါးပေါက် အပြင်ဘက်မှနေ၍ အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပါက ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် အမှောင်ထုကိုသာ မြင်ရသော်လည်း ချန်မု၏ ခြေလှမ်းများ ကျဆင်းသွားပြီး နန်းဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လောကကြီး တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

နေရောင်ခြည်က တောက်ပနေပြီး နွေဦးပေါက် ရာသီ၏ အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ချန်မု မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်မှာ စိမ်းလန်းသော တောင်ကုန်းငယ်လေး တစ်ခုဖြစ်သည်။ တောင်ထိပ်တွင် မြေပြန့်တစ်ခု ရှိပြီး ထိုမြေပြန့်ပေါ်တွင် ကျောက်စားပွဲ အချို့ ရှိကာ ထိုအထဲမှ ကျောက်စားပွဲ တစ်ခုရှေ့တွင် ပိတ်ကြမ်းဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအို တစ်ဦး ထိုင်နေလေသည်။

ချန်မု တောင်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အဘိုးအိုကလည်း ခေါင်းမော့ကာ ချန်မုဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အို"

အဘိုးအိုက အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည့်ဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖွဖွလေး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီခေတ်ကြီးမှာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ကို ပြန်လျှောက်မယ့်သူ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး မင်းက ဒီနေရာကို ရောက်လာတဲ့ တစ်ရာ့သုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက် လူပဲ လာ ထိုင်ပါ"

ချန်မု တောင်ပေါ်လမ်းလေး အတိုင်း တစ်လှမ်းချင်း တက်သွားကာ အဘိုးအို၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပိတ်ကြမ်းဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုကို အနည်းငယ် အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ပိတ်ကြမ်းဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအို၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို အထူးတလည် ရှင်းပြနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ကောင်းကင်ဘုံ အရှင်သခင်။

သို့သော် ဤသို့ခေါ်ဆိုခြင်းက မမှန်ကန်လှပေ။ ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ အရှင်သခင် သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသား အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံအတွင်းရှိ တာအိုအမှတ်အသားများဖြင့် ပုံဖော်ထားခြင်းဖြစ်ရာ အသက်ရှင်နေသော သက်ရှိဟု မဆိုနိုင်ပေ။

"ပထမဆုံး တစ်ယောက်ကနေ သုံးဆယ့်လေးယောက်မြောက် အထိ သူတို့က ငါ သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အမွေအနှစ်တွေ အားလုံးကို ယူသွားခဲ့ကြတယ် အဲဒီနောက်ပိုင်း လာတဲ့သူတွေအတွက် ပေးစရာ ဘာမှ မကျန်တော့ဘူး"

"မင်းက တစ်ရာ့သုံးဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်ပဲ ဒီနေရာမှာ မင်းကို ပေးစရာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး ဒီ စစ်တုရင်ခုံ လေးကလွဲလို့ပေါ့"

ပိတ်ကြမ်းဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုက ညင်သာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး အရှေ့ရှိ ကျောက်စားပွဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် မျဉ်းကြောင်းများ ရှိနေပြီး ထိုမျဉ်းကြောင်းများပေါ်တွင် စစ်တုရင်စေ့ အချို့ကို တင်ထားလေသည်။

စစ်တုရင်စေ့ အားလုံးမှာ အနက်ရောင်များသာ ဖြစ်သည်။

အဖြူစေ့ တစ်စေ့မျှ မရှိပေ။

သေချာ ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက ဤ စစ်တုရင်ခုံပေါ်ရှိ စစ်တုရင်စေ့ တစ်စေ့စီတိုင်းတွင် လုံးဝ မတူညီသော အရှိန်အဝါများ ပါဝင်နေပြီး တစ်ခုစီတိုင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ဖိနှိပ်ထားကြောင်း တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

ဤစွမ်းအားများမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီးများ လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ဘဲ အားလုံးက ထာဝရနတ်မင်း များထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။

စစ်တုရင်စေ့ အရေအတွက်မှာ တစ်ရာသုံးဆယ့်ခြောက်စေ့ ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤ ကောင်းကင်ဘုံ အရှင်သခင် ကျဆုံးပြီး သေဆုံးသွားကာ ကောင်းကင်ဘုံ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် အဆုံးအစမဲ့ ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလ တစ်လျှောက်လုံးတွင် စုစုပေါင်း စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း တစ်ရာသုံးဆယ့်ခြောက်ပါး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး သုံးဆယ့်လေးယောက်မှာ ကံကောင်းစွာဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ အရှင်သခင် သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာအချို့ကို ယူဆောင်သွားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သုံးဆယ့်ငါးယောက်မြောက်မှ စတင်ကာ သူတို့အတွက် ဤ စစ်တုရင်ခုံ တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

ဤ စစ်တုရင်ခုံသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တာအိုအမှတ်အသားများဖြင့် ပုံဖော်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး မည်မျှ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း မသိရတော့ပေ။

ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူများသည် စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အကွက်ရွှေ့ကာ မိမိ၏ အမှတ်အသားကို ချန်ထားနိုင်သလို ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသော စစ်တုရင်စေ့ အားလုံးကိုလည်း လေ့လာခံစားနိုင်ပြီး ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလနှင့် သမိုင်းကြောင်းကို ကျော်လွန်ကာ ထို စစ်တုရင်စေ့ ပိုင်ရှင်များနှင့် ထိုင်ကာ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးနိုင်လေသည်။

ချန်မု စစ်တုရင်စေ့ တစ်စေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် ထို အနက်ရောင် စစ်တုရင်စေ့မှာ စစ်တုရင်စေ့ ပုံစံ မဟုတ်တော့ဘဲ ခေါက်ယပ်တောင် ကိုင်ဆောင်ထားသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို ခေါက်ယပ်တောင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် ပုံရိပ်ယောင်များ ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ နယ်မြေတစ်ခု၏ ပုံစံငယ်ဖြစ်ကာ သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ အကြွင်းအကျန် ပုံရိပ်များ ဖြစ်လေသည်။

"ရွှစ်"

ချန်မု တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် လောကကြီး ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူကိုယ်တိုင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ထို ခေါက်ယပ်တောင်ပေါ်သို့ ရောက်နေမှန်း မသိတော့ဘဲ ခေါက်ယပ်တောင်ပေါ်မှ သက်ရှိသတ္တဝါ အမြောက်အမြားထဲမှ တစ်ယောက် ဖြစ်နေတော့သည်။

"နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

ချန်မု၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ထူးထူးခြားခြား လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ စိတ်ဆန္ဒ တစ်ချက်ဖြင့် အနီးအနားရှိ ပုံရိပ်ယောင် လောကကြီးကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ပြိုကွဲသွားစေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် စစ်တုရင်ခုံရှေ့သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

ချန်မု၏ အကြည့်က ဒုတိယမြောက် စစ်တုရင်စေ့ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

ထို စစ်တုရင်စေ့မှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် သွေးရောင်ဝတ်ရုံ လွှမ်းခြုံထားသော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဤပုံရိပ်ယောင်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိသွားသည့်အလား ချန်မု၏ အကြည့်အတိုင်း လှမ်းကြည့်လာကာ ချန်မုနှင့် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အကြည့်ချင်း ဆုံသွားလေသည်။

"ဝုန်း"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချန်မုသည် လောကကြီး တစ်ခုလုံး အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်နေသော သွေးပင်လယ်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော သွေးလှိုင်းလုံးကြီးများက သူ့ဆီသို့ လိမ့်ဝင်လာကာ ထို သွေးပင်လယ်ကြီးထဲတွင် အရိုးစုများစွာ မျောပါနေပြီး အော်ဟစ် ရုန်းကန်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်မု မျက်နှာ အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ခေါင်းမော့ကာ အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်နေသော သွေးပင်လယ်ကြီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေလိုက်သည်။ ထို ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော သွေးလှိုင်းလုံးကြီးများက နေမင်းကိုပင် ကွယ်ဝှက်သွားပြီး သူ၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ သူ့ကို မျိုချပစ်ရန် ဖိချလာချိန်အထိ ပင်ဖြစ်သည်။

သူ ညာလက်ကို မြှောက်ကာ အပေါ်သို့ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဝီ"

အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထို ကြီးမားလှသော သွေးပင်လယ်ကြီးထဲတွင် သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော ပိုးချည်မျှင်လေး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေကာ အချိန်မရွေး ဝါးမျိုခံရမည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သို့သော် ဤ အဖြူရောင် ပိုးချည်မျှင်လေး သွေးပင်လယ်ကြီးထဲသို့ ကျဆင်းသွားချိန်တွင် သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အေးခဲရပ်တန့်သွားစေခဲ့သည်။

မည်သည့် အသံမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။

အဖြူရောင် အလင်းစက်လေး တစ်ခုက သွေးပင်လယ်ကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့ တိုက်စားသွားတော့သည်။

ဤ တိုက်စားမှု အမြန်နှုန်းမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းလှပြီး စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်အောင် ဖြစ်ကာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လုံးဝ ပြန့်နှံ့သွားပြီး အဆုံးအစမဲ့ သွေးပင်လယ်ကြီး တစ်ခုလုံးကို အဆုံးအစမဲ့ အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း"

နောက်ဆုံးတွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီး ပြင်းထန်စွာ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ချန်မု၏ အမြင်အာရုံမှာ စစ်တုရင်ခုံရှေ့သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

"တကယ်ပဲ အခွင့်အရေး တစ်ခုလို့ ခေါ်လို့ရတာပဲ"

ချန်မု စစ်တုရင်ခုံကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

စစ်မှန်သော ထာဝရနတ်မင်း များ သေဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်လောကတွင် နက်ရှိုင်းသော အမှတ်အသားများ ချန်ထားခဲ့နိုင်သော်လည်း ဤအမှတ်အသားများမှာ အမှတ်အသား မျှသာဖြစ်ပြီး ဤ စစ်တုရင်စေ့များမှ ပေါ်ထွက်လာသော ပုံရိပ်ယောင်များလို အလွန် ရှေးကျသော ခေတ်ကာလမှ ယနေ့အထိ ထို ထာဝရနတ်မင်းများ အမှန်တကယ် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးနေသကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။

ချန်မု ယခုအခါ ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရောက်ရှိသည်မှာ မကြာသေးပေ။ ဤ စစ်တုရင်ခုံမှာ သူ့အတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုကို အလွန် ကြီးမားစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရာ အခွင့်အရေး တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်လေသည်။

ချန်မု တတိယမြောက် စစ်တုရင်စေ့ကို ဆက်လက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်။

ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး ရုတ်တရက် လက်ညှိုးတစ်ချက် တောက်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် လက်ခြောက်ဖက်ပါ ရွှေရောင် ရုပ်တုကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ခရမ်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရောယှက်နေသော ထူးဆန်းသည့် ပန်းချီကားများ ပါဝင်ကာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ဤ ရွှေရောင် ရုပ်တုကြီးမှာ တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး ချန်မုဆီသို့ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ဘဲ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ယောင်ဆီသို့ ခုန်အုပ်သွားကာ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ယောင်နှင့် ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်သွားရာ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ယောင်မှာ အတုအယောင်မှ အစစ်အမှန်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည့်အလား အရှိန်အဝါများလည်း ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အစိမ်းရောင် မျက်နှာနှင့် အစွယ်များ ထွက်နေသော မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဝုန်း"

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ယောင်က ချန်မုဆီသို့ တိုက်ရိုက် လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

ဤလက်သီးချက်ကြောင့် လေဟာနယ်မှာ ချက်ချင်း ချိုင့်ဝင်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးက ချန်မု၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာကာ သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားအောင် ထိုးချိုးပစ်တော့မည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မု မျက်နှာ အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ရှေ့သို့ ဓားလက်ညှိုး တစ်ချက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထောက်လိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး လောကကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ပိုးချည်မျှင်လေး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ လောကကြီးကို အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ခွဲခြားပစ်လိုက်တော့သည်။

အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ယောင်မှာ ထို ပိုးချည်မျှင်လေး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အတိအကျ ရှိနေလေသည်။

"ရွှစ်"

ချန်မု၏ အမြင်အာရုံမှာ စစ်တုရင်ခုံရှေ့သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြန်သည်။

သူ မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ စတုတ္ထမြောက် စစ်တုရင်စေ့ကို ဆက်လက် ကြည့်လိုက်သည်။

...

ပဉ္စမမြောက်၊

ဆဋ္ဌမမြောက်၊

သတ္တမမြောက်၊

စစ်တုရင်စေ့ တစ်စေ့စီတိုင်းမှာ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ချန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများ ဖြစ်သည်။

လောကကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ကောင်းကင်နှင့် လူသား အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်ကာ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသူများထဲတွင် အချို့မှာ ကံတရားကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသူများ အားလုံးမှာမူ ခေတ်ကာလ တစ်ခု၏ အတောက်ပဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ်များချည်းသာ ဖြစ်ပြီး အားနည်းသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိဘဲ အားလုံးက လောကကြီးကို စိုးမိုးခဲ့ဖူးသူများချည်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ ထာဝရနတ်မင်းများ ချန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများမှာ ဤ စစ်တုရင်ခုံပေါ်တွင် အစီအစဉ်အလိုက် ရှိနေလေသည်။

အတွင်းသို့ ပိုရောက်လေလေ အရှေ့သို့ ပိုရောက်လေလေ ထို စစ်တုရင်စေ့များတွင် ပါဝင်သော အမှတ်အသားများမှာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာလေလေဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲမှ အချို့မှာ ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်တွင် အလွန် ရှည်လျားသော ခရီးကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ပုံရသည်။

...

တစ်ရာ့သုံးဆယ့်သုံးယောက်မြောက်။

လူငယ်ပုံရိပ် တစ်ခုက ညာလက်ကို ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရောင်အသွေး မတူညီသော မီးတောက်များ လေဟာနယ်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် သပ်ရပ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးကြာပန်း တစ်ပွင့်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး လေဟာနယ်ကို လောင်ကျွမ်းပစ်တော့သည်။

တစ်ရာ့တစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်မြောက်။

ခြောက်သွေ့နေသော အမည်းရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်အလား တစ်ကိုယ်လုံး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော အမည်းရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အဆုံးအစမဲ့ လောကကြီးကို လွှမ်းခြုံပြီး ချန်မုဆီသို့ ဖုံးအုပ်လာတော့သည်။

ဤ ပုံရိပ်ယောင်များသာ လူကိုယ်တိုင် ဤနေရာတွင် ရှိနေပြီး ဤနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ယခု ချန်မုပင်လျှင် ခုခံနိုင်မည်လား မသေချာပေ။ သို့သော် အမှတ်အသားများသာ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ တစ်ခုချင်းစီကို ဖိနှိပ်ပြီး အသေးစိတ် လေ့လာခံစားနိုင်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင်။

တစ်ရာသုံးဆယ့်ခြောက်ယောက်မြောက်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က ချန်မု မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယခင်က တစ်ရာသုံးဆယ့်ငါးယောက်နှင့် လုံးဝ ကွာခြားသည်မှာ ဤ မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ ပုံရိပ်သည် မျက်ဝန်းထဲတွင် နတ်ဘုရားဆန်သော အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ရှိနေပြီး သာမန် အမှတ်အသား တစ်ခုတည်း မဟုတ်သည့်ပုံ ပေါက်နေခြင်းပင်။

သူက ချန်မုကို ဖွဖွလေး တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံး ဖိသိပ်ချိုင့်ဝင်ကာ ပုံပျက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံ ဓားတံခွန်ကြီး တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ချန်မုဆီသို့ ဖိချလာတော့သည်။

ယခင်က အမှတ်အသား တစ်ရာကျော်ထဲတွင် ဓားသိုင်းပညာရှင်များ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဤတစ်ကွက်မှာ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးဖြစ်ရာ ချန်မုပင်လျှင် အနည်းငယ် လေးနက်သွားရပြီး ညာလက်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာမြေကြီးကို လိမ်ကောက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲ ဆုပ်ကိုင်ကာ ထို ကောင်းကင်ယံ ဓားတံခွန်ကြီးကို ပြန်လည် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

"ဝုန်း"

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အားလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ ပုံရိပ်မှာလည်း အတူတူ အပိုင်းပိုင်း အစစ ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

သို့သော် မပြိုကွဲခင်လေးမှာပင် သူ၏ အကြည့်များက တည်ရှိနေသယောင်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသယောင်ယောင်ဖြင့် ချန်မုဆီသို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်သွားခဲ့လေသည်။

"ရွှစ်"

ချန်မု စစ်တုရင်ခုံရှေ့သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

စစ်တုရင်ခုံပေါ်သို့ ပြန်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် စစ်တုရင်ခုံပေါ်၌ စစ်တုရင်စေ့ တစ်ရာသုံးဆယ့်ခြောက်စေ့ မဟုတ်တော့ဘဲ နောက်ထပ် တစ်စေ့ တိုးလာကာ တစ်ရာ့သုံးဆယ့်ခုနစ်စေ့ ဖြစ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပိတ်ကြမ်းဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုက လက်ဆန့်ကာ ထို စစ်တုရင်စေ့ အသစ်လေးကို ဖွဖွလေး ယူလိုက်ပြီး စစ်တုရင်ခုံ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တင်လိုက်ရာ စစ်တုရင်ခုံ တစ်ခုလုံး အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် ပုံစံအသစ် တစ်ခုအဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ချန်မု အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ယခင်က အမှတ်အသား အများအပြားထံမှ ရရှိခဲ့သော နားလည်သဘောပေါက်မှုများကို သေချာစွာ အစာချေဖျက်လိုက်လေသည်။

ခဏအကြာတွင်။

မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ပိတ်ကြမ်းဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုနှင့် ထို စစ်တုရင်ခုံ နှစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကာ ထို စိမ်းလန်းသော တောင်ကုန်းငယ်လေးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ၎င်းတို့အစား မှိုင်းညို့မှုများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများကိုသာ တွေ့ရတော့သည်။

ချန်မု အနောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနောက်ဘက်တွင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ သူ ဝင်လာခဲ့သော နန်းဆောင် ပင်မတံခါးပေါက် ပင်ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ချန်မု လှည့်ကာ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး နန်းဆောင်အတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချန်မု ထွက်သွားပြီးနောက်တွင်။

အမှောင်ထုထဲမှ အလင်းတန်းများ ပြန်လည် လင်းလက်လာပြီး ထို တောင်ကုန်းငယ်လေး ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

တောင်ထိပ်တွင် ပိတ်ကြမ်းဝတ်ရုံနှင့် အဘိုးအိုက စစ်တုရင်ခုံရှေ့တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး စစ်တုရင်ခုံပေါ်ရှိ အသစ်ဆုံး စစ်တုရင်စေ့လေးကို စိုက်ကြည့်ကာ ပါးစပ်မှ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ နောင်ကျရင် ဘယ်အဆင့်အထိ သွားနိုင်မလဲ ဆိုတာ မသိရသေးဘူးပဲ"