အခန်း ၁၇၈

အခန်း (၁၇၈) မြေအောက်လောကသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိခြင်း

အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင်။

တိမ်တိုက်များက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး ရာသီဥတုမှာလည်း အမျိုးမျိုး ထူးဆန်း အံ့သြဖွယ် ဖြစ်နေကာ ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံကာ မိုင်သောင်းချီ ရှည်လျားသော ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများ အဟုန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်နေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ မိုးတိမ်များ မှောင်မည်းလာကာ မိုးကြိုးများ တဂျိန်းဂျိန်း မြည်ဟည်းနေတတ်သည်။

ကမ်းစပ်မှ မိုင်ဆယ်ဂဏန်းခန့်အတွင်းတွင်သာ သာမန်လူများ ငါးဖမ်းရန် ပင်လယ်ထဲ ဆင်းရဲသော်လည်း အနည်းငယ်မျှ အတွင်းသို့ ပိုမို ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သာမန် ကျင့်ကြံသူများအတွက် တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သွားတော့သည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပါက အသက်ရှင်နိုင်ခြေ အလွန် နည်းပါးလှသည်။

သို့သော် ချန်မုအတွက်မူ ထိုနေရာမှာ ပြန့်ပြူးသော မြေပြင်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ထိုမျှမက။

သူ၏ အကြည့်များ ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် ဤထူးဆန်းသော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်များ၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ ဝိညာဉ်လောက၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နေရသည်။

ဝိညာဉ်လောကသည် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသော ကမ္ဘာကြီးဖြစ်ပြီး ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်ဒီရေလှိုင်းများ ရှိလေသည်။ ထို ဝိညာဉ်ဒီရေလှိုင်းများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံ ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများမှာ လက်ရှိလောကနှင့် အလွန်နီးကပ်သော နေရာသို့ တွန်းပို့ခံရပြီး ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိသည်။

အချို့သော နေရာများမှာလည်း တိုက်စားခံရပြီး ကျိုယီတောင် သို့မဟုတ် မျက်နှာမဲ့မြို့တော် ကဲ့သို့သော သေမင်းတမန် နယ်မြေများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်သည်။

အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်ရှိ ဤလေပြင်းမုန်တိုင်းများနှင့် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုများမှာလည်း ဝိညာဉ်လောက အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ တုန်ခါမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှသော လှုပ်ရှားမှုသည်ပင် လက်ရှိလောကတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေတတ်သည်။

ချန်မုသည် ဤအရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အဆက်မပြတ် ခြေလှမ်းလှမ်းကာ ရှေ့သို့ သွားနေလေသည်။ ခြေတစ်လှမ်း ချလိုက်တိုင်း လေဟာနယ်မှာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး မိုင်တစ်ထောင် အကွာအဝေးမှာ လက်တစ်ဝါးစာအလား ဖြစ်သွားကာ ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်သည်။

အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် အန္တရာယ်များစွာ ရှိနေသည်။

ဝိညာဉ်လောက၏ တိုက်စားမှုကို ခံထားရသော သေမင်းတမန် နယ်မြေ အများအပြား ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အနက် အချို့မှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီးများကိုပင် အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုမျှမက ပင်လယ်ပြင်အောက်တွင် ပုန်းအောင်း ရှင်သန်နေကြသော ထူးဆန်းသည့် လူမျိုးနွယ်စုများလည်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အထဲတွင် လူသားမျိုးနွယ်မှ ထာဝရသခင်ကြီးများနှင့် အဆင့်တူသော စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များလည်း အမြောက်အမြား ရှိလေသည်။

သို့သော် ချန်မုက သူ၏ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် ထို ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲ လုပ်နိုင်သော မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်စေ ထာဝရသခင်ကြီးများနှင့် အဆင့်တူသော စစ်မှန်သော မိစ္ဆာများ ဖြစ်စေ ချန်မု တည်ရှိနေခြင်းကို တစ်စမကျန် မသိရှိနိုင်ကြပေ။

ချန်မုသည် ဤကဲ့သို့ပင် အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် အေးအေးလူလူ လျှောက်လှမ်းနေခဲ့ပြီး မည်မျှ ဝေးကွာသော ခရီးကို နှင်ခဲ့မှန်း မသိရသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့၌ ကုန်းမြေတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အမြင်အာရုံ အဆုံးအထိ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"ရောက်ပြီထင်တယ်"

ချန်မု ခြေလှမ်းများကို နှေးကွေးလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် သူကိုယ်တိုင် ကျွန်းအချို့နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ၎င်းတို့အနက် အတော်အတန် ကြီးမားသော ကျွန်းများမှာ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော်လည်း အပေါ်တွင် လူသားမျိုးနွယ်များ ရှင်သန်သည့် အမှတ်အသား မရှိဘဲ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုများသာ ရှင်သန်နေထိုင်ကြသည့် နယ်မြေများ ဖြစ်ကြသည်။

ယခု ပေါ်ထွက်လာသော ကုန်းမြေမှာ ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော မည်သည့် ကျွန်းထက်မဆို အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားလှပြီး အလွန် ဝေးကွာသော နေရာမှပင် အဆုံးအစမရှိအောင် ကျယ်ပြန့်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ အသံ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်မုက ဂရုမစိုက်စွာဖြင့် "မပြောပလောက်တဲ့ ကိစ္စပါ တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ ဂူက ဘယ်နားမှာလဲ ငါ ပို့ပေးမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမှာပါ"

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က ရိုးရှင်းစွာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ချန်မုထံသို့ တည်နေရာတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ချန်မု ခေါင်းခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းများကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ကာ ဦးတည်ရာ ကို ခွဲခြားပြီးနောက် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ပေးပို့သော တည်နေရာဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

"ဒီ ထျန်းလန်တိုက်ကြီး က ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ထက် ပိုပြီး စည်ကားလား"

"အဲဒီတုန်းကတော့ သိပ်မကွာပါဘူး"

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က ပြန်လည် ဖြေကြားသည်။ "အခုတော့ သိပ်မသေချာတော့ဘူး ဒါပေမဲ့ အများကြီးတော့ ကွာခြားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချန်မု ခေါင်းခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်သည် ထျန်းလန်တိုက်ကြီး အပေါ် ကြီးမားသော စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသေးဘဲ လေဟာနယ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး အလွန် ဝေးကွာသော နယ်မြေတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ကာ မကြာမီ တောင်တန်းကြီး တစ်ခု၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ တောင်တန်းကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး မြေအောက်တွင် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ ထို ဖုံးကွယ်ထားသော ဂူကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။ ၎င်းကို ဝိညာဉ်လောက အတွင်း၌ တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဤနေရာသို့ ရောက်လာလျှင်တောင်မှ ဂူတည်ရှိသည့် နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်လောက အတွင်းသို့ အကြည့်ဖြင့် ထိုးဖောက် မြင်နိုင်သော ထိပ်တန်း ထာဝရသခင်ကြီး များမှသာ သတိထားမိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အမှန်တကယ်ပင် အလွန် လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုဟု ဆိုရပေမည်။

"ဒီအထိ ဆိုရင် ရပါပြီ"

လင်းလုံစေတီသည် ချန်မု၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပျံထွက်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် ဖွဖွလေး တစ်ပတ် လှည့်ပတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က ချန်မုကို ကြည့်ကာ လေသံနှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။ "ယင်းယန် သစ်နွယ်ပင် အတွက် မင်ဟိုင် နဲ့ ကူယွဲ့ တို့က အလွယ်တကူ လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး တာအိုမိတ်ဆွေ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ကို ပြန်ရောက်ရင် အမှောင်ထဲမှာပဲ ပုန်းနေတာ အကောင်းဆုံးပဲ အဲဒီနှစ်ယောက်နဲ့ မဆုံအောင် သတိထားပါ"

"အကယ်၍ သူတို့က ရှာတွေ့သွားရင်လည်း အတင်းအဓမ္မ ရန်သူ မလုပ်ပါနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ ထွက်ပြေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ရှာပါ ကျမအတွက် ကွေ့ကျန်းသီး ဒါမှမဟုတ် အရွက်တစ်ရွက် ဝိညာဉ်ပန်း ကို ရှာတွေ့အောင် ကူညီပေးပါ ကျမကိုယ်တိုင်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ အကုန် ပြန်ကောင်းလာရင် အဲဒီအချိန်ကျမှ တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့ ကျမ ပူးပေါင်းပြီး အဲဒီနှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရင် ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ချန်မုက တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ သတိပေးချက်ကို ငါကိုယ်တိုင် မှတ်ထားပါ့မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် ထိုသို့ မြင်တွေ့ရမှ နောက်ထပ် စကားများများ မပြောတော့ဘဲ လင်းလုံစေတီကို ထိန်းချုပ်ကာ တောင်တန်းကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ထိုးဆင်းသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်လောက အတွင်းရှိ ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ချန်မု အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ တောင်တန်းကြီးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။

"ထျန်းလန်တိုက်ကြီး"

ချန်မု စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

တာယွမ် နိုင်ငံမှသည် ဝူရှန်းနယ်မြေ ကို နားလည်လာခြင်း ထိုမှတစ်ဆင့် ဝူနယ်မြေ ကို သိရှိလာခြင်းနှင့် ယခုအခါ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ နယ်မြေ ခုနစ်ခု အကြောင်းကို သိရှိလာခြင်း တို့ကြောင့် သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ဤလောကသို့ စတင် ရောက်ရှိလာချိန်ထက် အဆပေါင်း များစွာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော လောကကြီး မည်မျှ ကျယ်ပြောကြောင်းနှင့် အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ထျန်းလန်တိုက်ကြီး တို့ကဲ့သို့သော နယ်မြေများ မည်မျှ ရှိနေသေးကြောင်းကိုတော့ မသိရသေးပေ။

သို့သော် ချန်မု အများကြီး စဉ်းစားမနေတော့ပေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် စွမ်းအားများ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤလောကကြီး၏ အတိုင်းအဆကို အနှေးနှင့်အမြန် သူကိုယ်တိုင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိလာရမည်မှာ သေချာလှသည်။

ချန်မု ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ကာ ဦးတည်ရာ ကို ခွဲခြားပြီးနောက် လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ဆီသို့ ပြန်လည် ဦးတည်လိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်သည် ထျန်းလန်တိုက်ကြီး အပေါ် ယခုအချိန်တွင် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိသေးပေ။

...

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင်။

ချန်မုသည် အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကို ထပ်မံ ဖြတ်ကျော်ကာ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တိုက်ကြီး နှစ်ခုကြား ခရီးစဉ်မှာ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးအတွက်ပင် အလွန် အန္တရာယ်များသော ကိစ္စဖြစ်ပြီး ဝူဟွေ့ ကဲ့သို့သော တာအိုကပ်ဘေး ဆယ်ကြိမ်အထက် ဖြတ်ကျော်ထားသည့် ထိပ်တန်း ထာဝရသခင်ကြီး များအတွက်ပင် အနည်းငယ် အန္တရာယ် ရှိလေသည်။

တစ်ခေါက် ဖြတ်ကျော်ရန် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက် သို့မဟုတ် တစ်လခန့် အချိန်ယူရလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်သော ချန်မုအတွက်မူ တစ်ရက်အတွင်း အသွားအပြန် လုပ်နိုင်ရုံသာမက လမ်းခရီး တစ်လျှောက်တွင်လည်း မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး မြေပေါ်သို့ ထပ်မံ ခြေချလိုက်ချိန်တွင် ချန်မု မေးစေ့ကို ပွတ်ကာ အနည်းငယ် စဉ်းစားနေသည့်ဟန် ပေါ်လာသည်။

"အင်း ဝိညာဉ်ရတနာ ဖန်တီးဖို့အတွက် အရန်ပစ္စည်း အချို့ လိုနေသေးတယ်"

"အဲဒီ ဂိုဏ်းကြီးတွေဆီ သွားကြည့်ရမလား"

ချန်မု စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တွေးတောလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင်သည် မင်ဟိုင် ကူယွဲ့ အစရှိသော ထာဝရနတ်မင်း များ၏ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရသေးပေ။ ယခင်က နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ရှင်းပြခဲ့သော အကြမ်းဖျင်း အဆင့်များကို ကြားသိခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သောင်းချီက အခြေအနေများသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ပြောပြခဲ့သလိုသာ ဆိုလျှင် သူကိုယ်တိုင်၏ လက်ရှိ နည်းလမ်းများဖြင့် တစ်ပါးတည်း က နှစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရလျှင်တောင်မှ သိပ်ပြီး ကွာခြားမှု ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူများ၏ စွမ်းအားမှာလည်း အပြောင်းအလဲ များစွာ ရှိနေမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။

အတူတူပင် မူလဝိညာဉ်အဆင့် ထာဝရနတ်မင်း များ ဖြစ်ကြသော်လည်း စွမ်းအား ကွာဟချက် အလွန် ကြီးမားလှသည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ အဆိုအရ ထာဝရသခင်ကြီး များသည် တာအိုအမှတ်အသား ကိုးခုအထိ ကျင့်ကြံပြီးပါက မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဖိတ်ခေါ်ကာ သေခြင်းနှင့် ရှင်သန်ခြင်း အတားအဆီးကို ချိုးဖောက်ပြီး တာအိုအမှတ်အသား ကိုးခုကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက ထို ထူးခြားဆန်းပြားသော အမှတ်အသားမှ ထူးခြားဆန်းသစ်သော သန္ဓေသားတစ်ခု ဖြစ်တည်လာပြီး ၎င်းမှာ မူလဝိညာဉ် ပင်ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်သည် တာအိုအမှတ်အသားကို အခြေခံကာ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လောကရှိ သက်ရှိများနှင့် ဆင်တူသွားပြီဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်လောက အတွင်း စိတ်ကြိုက် သွားလာနိုင်သလို ဝိညာဉ်လောကကိုလည်း လှုပ်ခတ်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

ဤအခြေခံပေါ်တွင် ရှေ့သို့ ထပ်မံ အစွမ်းထက်လာရန်မှာလည်း တာအိုအမှတ်အသားနှင့်သာ သက်ဆိုင်သေးသည်။

ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအိုအမှတ်အသား ကိုးခုက သူကိုယ်တိုင်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သွားပြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက် ကျင့်ကြံခြင်းမှာ တာအိုအမှတ်အသားများကို တစ်လှမ်းချင်း ပိုမို ပိုင်နိုင်စွာ ထိန်းချုပ်ပြီး ၎င်းတို့ကို မူလဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာ အတွင်းသို့ သွတ်သွင်းကာ ဤ စွမ်းအားကြီးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ကိုးခုမှ စတင်ကာ တာအိုအမှတ်အသား ကိုးဆယ့်ကိုးခု အထိ ရောက်ရှိပါက မူလဝိညာဉ် အစပိုင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ရှေ့သို့ နောက်ထပ် တစ်လှမ်း တိုးကာ အမှတ်အသား တစ်ရာကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်ပါက မူလဝိညာဉ် အလယ်ပိုင်း အဆင့် ဖြစ်သွားပြီး ထာဝရနတ်မင်းကြီး အဖြစ် ရိုသေ လေးစားခံရမည်ဖြစ်သည်။

ရှေ့သို့ ဆက်သွားမည်ဆိုပါက အမှတ်အသား ကိုးရာ့ကိုးဆယ့်ကိုးခု အထိ ရောက်ရှိမှသာ မူလဝိညာဉ် အလယ်ပိုင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အမှတ်အသား တစ်ထောင်ကို တစ်ပါးတည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှသာ မူလဝိညာဉ် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်၏ နောက်ဆုံး အဆင့်ဖြစ်သော မူလဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အဲဒီတုန်းက မင်ဟိုင် နှင့် ကူယွဲ့ အစရှိသော သူများမှာ မူလဝိညာဉ် အစပိုင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ မရောက်သေးကြပေ။ ယခုအခါ နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ အကယ်၍ ထိုအဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင်တောင်မှ စွမ်းအားများမှာ သေချာပေါက် တိုးတက်နေမည်ဖြစ်ပြီး တစ်နေရာတည်းတွင် ရပ်တန့်နေကြမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချန်မုသည်လည်း သူကိုယ်တိုင်၏ နည်းလမ်းအချို့ကို မြှင့်တင်ရန် စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်အားဖြင့် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း မူလဝိညာဉ် အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မည်ဆိုပါက စွမ်းအားမှာ သေချာပေါက် အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤခြေလှမ်းမှာ အချိန်တိုအတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်ပေ။ သာမန် ထာဝရသခင်ကြီး များသည် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ အချိန်ပေးလျှင်တောင်မှ တာအိုအမှတ်အသား ကိုးခု ရရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။ ချန်မုမှာ ယခုအခါ ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်တွင် ရှိနေသဖြင့် ထိုမျှလောက်အထိ အချိန်ယူရမည် မဟုတ်သော်လည်း ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်တော့ သေချာပေါက် ကုန်ဆုံးရပေလိမ့်မည်။

ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် ဆိုသည်မှာ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါးအတွက် မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အချိန်လေးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြား နယ်မြေများမှ ထာဝရနတ်မင်း များသည် အချိန်မရွေး ပြဿနာ ရှာရန် ရောက်လာနိုင်သဖြင့် သူ့အတွက် ထိုမျှလောက်အထိ အချိန်အများကြီး မရှိပေ။

နှေးကွေးစွာ တိုးတက်နေသော်လည်း တိကျသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မြှင့်တင်ခြင်း အပြင် နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ပင်ဖြစ်သည်။ အဲဒီအချိန်ကျမှသာ စိတ်ဓားဖြင့် ထိန်းချုပ် အသုံးပြုပါက စွမ်းအားမှာ အလွန် ကြီးမားစွာ မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်ရတနာ ဖန်တီးရန်အတွက် အဓိက သတ္တုကြမ်း ရှိထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း အရန်ပစ္စည်းများမှာမူ အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။

ချန်မုသည် ယခင်က ဓမ္မလက်နက်များကို အခြေခံအားဖြင့် မဖန်တီးခဲ့ဖူးသော်လည်း ဝိညာဉ်ရတနာ ဖန်တီးရာတွင်မူ အနှောင့်အယှက် မရှိပေ။ ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ကိစ္စရပ် အတော်များများကို သင်ယူစရာ မလိုဘဲ သူကိုယ်တိုင် အလိုအလျောက် သဘောပေါက် နားလည်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ဟွမ် မူလစွမ်းအင် ကို အဓိက သတ္တုကြမ်း အဖြစ် အသုံးပြုကာ သူ ဖန်တီးချင်သည်မှာ အနည်းငယ် လေးလံပြီး ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်ရတနာ ဓားပျံ တစ်လက် ပင်ဖြစ်သည်။ လိုအပ်သော အရန်ပစ္စည်းများမှာ မည်သည့် အရာများ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ချန်မု အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းနိုင်လေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။

အဓိက သတ္တုကြမ်းမှာ ရနိုင်ခဲသော်လည်း အရန်ပစ္စည်းများမှာမူ အလွန် ရှားပါးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

နယ်မြေသုံးခုလုံးရှိ ဂိုဏ်းကြီးများဆီသို့ တစ်ပတ် လှည့်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ပါက ရနိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်မုသည် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖန်တီးမည့် ကိစ္စကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူလိုက်ကာ တစ်နေရာတွင် အေးအေးလူလူ ခြေချလိုက်ပြီးနောက် စိတ်ဆန္ဒ တစ်ချက်ဖြင့် မြေအောက်လောက အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

...

မှိုင်းညို့နေမှုများက အဆုံးအစ မရှိဘဲ အမည်းရောင် မြူခိုးများက ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းထားလေသည်။

ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်းနေသော သင်္ချိုင်းမြေပေါ်တွင် နက်မှောင်သော သွေးခြောက်များက အမြင်အာရုံ အဆုံးမှနေ၍ ပျံ့နှံ့လာပြီး မည်မျှ ဝေးကွာသော နေရာအထိ စီးဆင်းသွားမှန်း မသိရပေ။

ချန်မု၏ ပုံရိပ်မှာ သင်္ချိုင်းမြေပေါ်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ ထာဝရနတ်မင်း အဖြစ် တက်လှမ်းပြီးနောက် မြေအောက်လောက အတွင်းသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီး ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ ရက်ပေါင်း ဆယ့်ငါးရက်ခန့် ရှိပြီဖြစ်ရာ ဤအတောအတွင်း မြေအောက်လောက အတွင်းသို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ဖြင့် လှည့်လည်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခု သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားမှာ ယခင် စိတ်ဝိညာဉ်ဆရာ အဆင့်မှာထက် အဆပေါင်း မည်မျှတောင် မြင့်တက်လာခဲ့မှန်း မသိရဘဲ ရိုးရှင်းသော အဆပေါင်းများစွာဖြင့်ပင် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းမှာ အရည်အသွေး ကွာခြားချက်ကြီး ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

သို့သော် ယခု သူကိုယ်တိုင် မြေအောက်လောက အတွင်း ရောက်နေလျှင်တောင်မှ ထို အမည်းရောင် မြူခိုးများကို ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်သေးပေ။

အမည်းရောင် မြူခိုးများကို ထားလိုက်ပါဦး။

ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်းပြီး အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြောလှသော သင်္ချိုင်းမြေကို ကြည့်လျှင်တောင်မှ သူ၏ အကြည့်များမှာ လက်ရှိလောကထဲကလို အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက် မြင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးဘဲ ဝေဝါးနေသော အရာတစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ တတိယမြောက် အလွှာဖြစ်သော ဟွမ်ကျိကောင်းကင်ယံ ၏ အဆုံးသတ်မှနေ၍ ဝိညာဉ်လောက အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကို လှမ်းကြည့်ချိန်မှာတောင်မှ ဤကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သူ ယခင်က ခန့်မှန်းခဲ့သလိုပင်။

မြေအောက်လောက ၏ အတိမ်အနက်မှာ ဝိညာဉ်လောက ထက် များစွာ ပိုမို နက်ရှိုင်းလှသည်။

အကယ်၍ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်လောက ၏ အောက်ခြေအထိ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ထိုနေရာမှာ မြေအောက်လောက သို့ ဦးတည်နေနိုင်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိတော့ မထိတွေ့နိုင်သေးပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ယခု သူသည် အဖြူရောင် အလင်းတန်း၏ အကာအကွယ် မပါဘဲ မြေအောက်လောက အတွင်း လှုပ်ရှားနိုင်ကောင်း လှုပ်ရှားနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ဤ သင်္ချိုင်းမြေကို ထိတွေ့မည် သို့မဟုတ် ဤနေရာရှိ မည်သည့်အရာကိုမဆို ထိတွေ့မည်ဆိုပါက အလွန် ကြီးမားသော အန္တရာယ် ရှိနိုင်ပေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနှစ်သာရကို ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ခြင်းကပင် အရည်အသွေး ကွာခြားချက် ရှိနေသေးကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားပါလျက် မြေအောက်လောက ၏ အတိမ်အနက်ကို မမြင်နိုင်သေးခြင်းမှာ ချန်မုအတွက်တော့ ကောင်းကင်ဘုံမှ လက်ဆောင်တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် စနစ် မှာ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ထက် များစွာ ပိုမို မြင့်မားနေသေးကြောင်း သက်သေပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုသည် မြေအောက်လောက အတွက်တော့ အရေးမပါသော အဆင့်သာ ရှိနေသေးပြီး ရှေ့သို့ တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေးများစွာ ကျန်ရှိနေသေးခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အကယ်၍ တိုက်ကွက် တစ်ချက်တည်းနဲ့ မိုင်ပေါင်း သန်းနဲ့ချီ ချေမှုန်းနိုင်ပြီး လက်ရှိလောက နဲ့ ဝိညာဉ်လောက ကိုပါ ဖောက်ထွင်းပြီး ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်သွားမယ်ဆိုရင်တော့ မြေအောက်လောက ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို အမှန်တကယ် ခြေချနိုင်မှာလား မသိဘူး"

ချန်မုသည် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ယခင်က ပြောခဲ့သော စကားများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာပြီး စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယခု သူသည် ဝိညာဉ်လောကကို လှုပ်ခတ်နိုင်ပြီး နယ်မြေတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ကာ စိတ်ဆန္ဒ တစ်ချက်ဖြင့် တာအိုပညာရပ် အားလုံးကို ရှောင်ဖယ်သွားစေနိုင်သော်လည်း ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလျှင်တော့ အများဆုံး မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော နယ်မြေကိုသာ ဖျက်ဆီးနိုင်ပြီး ၎င်းမှာလည်း လက်ရှိလောကတွင်သာ ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လောက အတွင်း၌မူ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများမှာ ပို၍ပင် ပါးလျနေမည်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီးမှာမူ လက်ရှိလောကနှင့် ဝိညာဉ်လောကကိုပါ ဖြတ်တောက်ထားပြီး ဝိညာဉ်လောက ကိုပင် အနက်ရှိုင်းဆုံး အထိ ဆုတ်ဖြဲပစ်နိုင်ခဲ့ရာ ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အကန့်အသတ်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေလေပြီ။

ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ မြေအောက်လောက ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့နိုင်မည် ထင်သည်။

"ရွှစ်"

ချန်မု အများကြီး တွေဝေမနေတော့ဘဲ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်းသော သင်္ချိုင်းမြေပေါ်တွင် ထို နက်မှောင်သော သွေးခြောက်များအတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် ခရီးနှင်ခဲ့သည်။

ယခု သူသည် မြေအောက်လောက ၏ အနှစ်သာရကို မမြင်နိုင်သေးသော်လည်း ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက်တွင် သူ၏ ပျံသန်းမှု အမြန်နှုန်းမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့ပြီး မြေအောက်လောက အတွင်း စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်သော အတိုင်းအတာမှာလည်း အများကြီး မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဤ ဆယ်ရက်ကျော်အတွင်း။

ချန်မုသည် သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ် အများအပြားနှင့် ဆက်တိုက် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

ဤ သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များမှာ ဝူရှန်းနယ်မြေ တွင်သာ ကန့်သတ်မထားတော့ဘဲ ဝူနယ်မြေ တစ်ခုလုံးအထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အနက် အချို့သော စွဲလမ်းမှုများကို ချန်မု အကြမ်းဖျင်း မှတ်သားထားကာ လီချန်ရှင်း အစရှိသော သူများကို လုပ်ဆောင်ခိုင်းရန် စီစဉ်ထားသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု၏ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်မှာ လေဟာနယ်ထဲတွင် တစ်ပါးတည်း လျှောက်လှမ်းနေပြီး ခြေတစ်လှမ်း ချလိုက်တိုင်း အလွန် ဝေးကွာသော ခရီးကို နှင်နိုင်လေသည်။

မြေအောက်လောက အတွင်း၌ သူသည် မြေပြင်ကို ကျုံ့သွားစေသော အတတ်ကို မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးသော်လည်း အခြေခံ ပျံသန်းမှု အမြန်နှုန်းမှာတော့ ယခင်နှင့် ယှဉ်လျှင် မည်သို့မျှ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်တော့ပေ။

ဤကဲ့သို့ ခဏတာ ပျံသန်းပြီးနောက် မကြာမီ လေထဲတွင် လှည့်လည်နေသော ဝေဝါးသည့် ပုံရိပ် အချို့နှင့် ဆက်တိုက် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းတို့အနက် အချို့မှာ ဖယ်ရှား၍ မရနိုင်သော စွဲလမ်းမှုများသာ ဖြစ်ပြီး တစ်ခုတည်းသာ ဖယ်ရှားနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိသဖြင့် ချန်မု အနည်းငယ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ရှေ့သို့ ဆက်သွားလေသည်။

အဆုံးအစမဲ့ ခြောက်သွေ့ညှိုးနွမ်းမှုများသာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

မည်မျှ ဝေးကွာသော ခရီးကို ပျံသန်းခဲ့မှန်း မသိရတော့ချိန်တွင် ရှေ့၌ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသဖြင့် ချန်မု၏ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ရာ အဝေးရှိ အမြင်အာရုံ အဆုံးတွင် အမည်းရောင် ပုံရိပ်များ တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခင်က ဤကဲ့သို့သော အမည်းရောင် ပုံရိပ်များမှာ သင်္ချိုင်းမြေပေါ်တွင် ဖောင်းကြွနေသော သင်္ချိုင်းကုန်းများသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ် အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ သင်္ချိုင်းကုန်း ပုံစံ မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပြီး မီးခိုးရောင် မြူခိုးများအတွင်း ဖုံးလွှမ်းနေသော အဆောက်အအုံများ နှင့် ပို၍ တူနေလေသည်။

ချန်မု အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ ဆက်လက် ချဉ်းကပ်သွားရာ မကြာမီ ထိုနေရာ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အင်း"

"စွဲလမ်းမှုက အတုအယောင် ပုံရိပ်တွေကိုတောင် ဖော်ဆောင်နိုင်နေပြီလား"

ချန်မု ထို အဆောက်အအုံများ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အတွင်းသို့ သေချာစွာ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဤထူးဆန်းသော နယ်မြေမှာ သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်တစ်ခုထံမှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဤ ဝိညာဉ်၏ အဆင့်မှာ ယခင်က တွေ့ခဲ့ဖူးသော အရာများထက် များစွာ ပိုမို မြင့်မားလှသဖြင့် အတုအယောင် ပုံရိပ်များကိုပင် ဖော်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသက်ရှင်စဉ်က အနည်းဆုံးတော့ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့နိုင်ခြေပင် ရှိလေသည်။

စွဲလမ်းမှု တစ်ခုသည် မြေအောက်လောက အတွင်း မည်မျှ ကြာမြင့်အောင် လှည့်လည်နေခဲ့မှန်း မသိရဘဲ ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင် တိုက်စားမှုများကြောင့် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူ၏ အသက်ရှင်စဉ်ကထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာ ကောင်းနေနိုင်လေသည်။

သို့သော် ချန်မု နောက်ဆုံးတွင်တော့ အတွင်းသို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက် သွားခဲ့သည်။

ဤနေရာမှာ သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ စွဲလမ်းမှုကြောင့် ပြင်ပလောကကို ထိခိုက်ပြီး အတုအယောင် ပုံရိပ်များကို ဖော်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိမြင်နိုင်သဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုမျှမက ဤသည်မှာ သူ ရှာဖွေနေသော အရာလည်း ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ စွဲလမ်းမှုကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ကာ ဝိညာဉ်မှတ် များ ရရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ သေးငယ်သော ပမာဏ ဖြစ်မည် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စွမ်းအားကို အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ တိုးတက်လာစေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။