အခန်း ၁၇၉

အခန်း (၁၇၉) ရန်နယ်မြေ

နိမ့်ပါးသော အဆောက်အအုံများမှာ အိမ်အမိုးများ ဖြစ်သည်။ ပြန့်ကျဲနေသော ခြံစည်းရိုးများ၊ ရွှံ့နွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခြံရံတံတိုင်းများက လောကတွင် နေရာတိုင်း၌ တွေ့ရလေ့ရှိသော သာမန်လူတို့၏ ရွာလေးတစ်ရွာနှင့် တူနေသည်။

သို့သော် ထိုရွာလေးထဲတွင် လူသူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။

ခြောက်ကပ်နေသည်။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ချန်မု ခြေလှမ်းကာ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်နေသော လမ်းငယ်လေးအတိုင်း ရှေ့သို့ လျှောက်သွားရာ အထီးကျန်ဆန်မှု တစ်ခုက ရင်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ လွှမ်းမိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်၏ ခံစားချက် မဟုတ်ဘဲ အလိုအလျောက် သက်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤ တိတ်ဆိတ်နေသော ရွာလေးထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားတစ်မျိုး ကိန်းအောင်းနေပြီး ယခု သူ၏ အဆင့်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာလျှင်ပင် ထိုသက်ရောက်မှုကို အပြည့်အဝ မခုခံနိုင်ဘဲ အထီးကျန်ပြီး ကင်းကွာနေသော စိတ်ခံစားမှုများ ပေါ်ထွက်လာရသည်။

"အမြင့်ဆုံးနေရာက အအေးဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘူး"

ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံမှုက ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက သက်တမ်းမှာ အဆုံးအစမဲ့ ဖြစ်သွားပြီး စွမ်းအား မည်မျှပင် အားနည်းနေပါစေ တာအိုကပ်ဘေး အနည်းငယ်ကိုတော့ ကျော်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိရာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီသော အချိန်ကာလက ဘေးနားရှိ မည်သည့် ဆွေမျိုးသားချင်းကိုမဆို မြေကြီးတစ်ဆုပ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာရန် လောကီ သံယောဇဉ် နှောင်ကြိုးများကို ဖြတ်တောက်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ထာဝရသခင်ကြီးများ အတွက် ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် လောကီ သံယောဇဉ် နှောင်ကြိုး ဆိုသည်မှာ ထပ်မံ ရှိလာရန် ခက်ခဲလှပေသည်။

သွေးသားဆက်ခံသူများ လောကတွင် ရှိနေသေးလျှင်တောင်မှ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကုန်လွန်သွားချိန်တွင် မျိုးဆက်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်း၊ ရာဂဏန်းမက ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် လှည့်လည်နေပြီး ဤကဲ့သို့ သာမန်လူတို့၏ ရွာလေးတစ်ရွာကို ပုံဖော်ထားသော ထို သေဆုံးသွားသည့် ဝိညာဉ်၏ အသက်ရှင်စဉ်က ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ သေချာပေါက် အလွန် မြင့်မားခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ရှည်လျားလှသော အချိန်ကာလကို ဖြတ်ကျော်ကာ တာအိုလမ်းစဉ် ပေါ်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း လျှောက်လှမ်းခဲ့ရသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော သက်ရောက်မှုမျိုး ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်မု ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်သွားလေသည်။ မကြာမီ။

သူသည် သိပ်မကြီးမားလှသော ဤရွာလေး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရွာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဧရာမ ရှားပင်ကြီး တစ်ပင် ရှိပြီး ထို ရှားပင်ကြီး အောက်တွင် ပိတ်ကြမ်းဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘိုးအို တစ်ဦး ထိုင်နေလေသည်။ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ထားပြီး ဘေးနားတွင် ဘာမျှ မရှိဘဲ တစ်ကိုယ်တည်း အထီးကျန်စွာ ထိုင်နေလေသည်။

သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ပါက အဘိုးအို၏ ဘေးနားတွင် ပြေးလွှားနေသော အရိပ်အချို့ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ထိုအရိပ်များထဲတွင် ကလေးများလည်း ပါသလို အမျိုးသမီးများလည်း ပါဝင်သော်လည်း အားလုံးမှာ ဝေဝါးနေသော ပုံရိပ်ယောင်များမျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။

ချန်မု ရှေ့သို့ ဆက်သွားလေသည်။ အဘိုးအို၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မည်မျှ ကြာမြင့်အောင် တစ်ကိုယ်တည်း အထီးကျန်စွာ ထိုင်နေခဲ့မှန်း မသိရသော ထို အဘိုးအိုသည် ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့လာပြီး အလင်းရောင် ကင်းမဲ့ကာ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ချန်မုကို လှမ်းကြည့်လာသည်။

ယခင်က ချန်မု တွေ့ခဲ့ဖူးသော သေဆုံးသွားသည့် ဝိညာဉ်များနှင့် မတူဘဲ ဤ အဘိုးအိုသည် အသိဉာဏ် အနည်းငယ် ရှိနေသည့်ပုံ ပေါက်သော်လည်း အပြည့်အဝတော့ မဟုတ်ပေ။

"စီနီယာ မှာ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ ဆန္ဒ တစ်ခုခု ရှိနေသေးလို့လား"

ချန်မုသည် အဘိုးအို၏ အရှေ့တွင် ရပ်တန့်ကာ သူ့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

အရှေ့ရှိ အဘိုးအို၏ အသက်ရှင်စဉ်က ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ အနည်းဆုံးတော့ မူလဝိညာဉ်အဆင့် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့မည်မှာ သေချာလှသည်။ စွဲလမ်းမှု တစ်ခုသာ ကျန်ရစ်တော့သော်လည်း အပြင်ဘက် ပုံရိပ်များကို ဖော်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး တည်ရှိနေသယောင်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသယောင်ယောင် ဝိညာဉ်အသိ အနည်းငယ်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။

အဘိုးအိုက စကားမပြောပေ။ ချန်မုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး မှုန်ဝါးနေသော မျက်ဝန်းထဲတွင် မှေးမှိန်သော အလင်းတန်း တစ်ခု ခပ်ရေးရေး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို မှေးမှိန်သော အလင်းတန်းထဲတွင် မြင်ကွင်းများစွာ ထင်ဟပ် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

...

အလွန် ခေါင်ဖျားသော ရွာလေးတစ်ရွာမှ ထွက်ခွာလာသည့် လူငယ်လေး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ရွာထဲရှိ အသက်ကြီးငယ်မရွေး အားလုံးက ရွာအပြင်ဘက်အထိ လိုက်ပို့ကြသည်ကို တွေ့ရပြီး ဝမ်းသာနေသူများ ရှိသလို ငိုကြွေးနေသူများလည်း ရှိလေသည်။

လူငယ်လေး၏ ဘေးတွင် ပိတ်စဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသား တစ်ဦး ရပ်နေပြီး သူသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထို ကျင့်ကြံသူက ရွာထဲမှ လူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်နောက်ပစ်ကာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီး လူငယ်လေး သူ၏ ဆွေမျိုးများနှင့် နှုတ်ဆက်သည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလေသည်။

"အစ်ကို ပြန်လာရင် သမီးကို လက်ထပ်မှာလား"

လူအုပ်ထဲတွင် ရွယ်တူ မိန်းကလေး တစ်ဦးက လူငယ်လေးကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

လူငယ်လေးက အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် တာအိုဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသား၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းတန်းများ၏ ရစ်ပတ်မှုအောက်တွင် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

လူငယ်လေး ဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဂိုဏ်းတူ စီနီယာများ၏ အေးစက်သော အကြည့်များကို ခံစားခဲ့ရသလို ဂိုဏ်းတူ အစ်မများနှင့် ညီမများ၏ နွေးထွေးမှုကိုလည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဂိုဏ်းတူ တပည့်များ၏ လှည့်ကွက်များကိုလည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

သူသည် ရွယ်တူ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် ထူးချွန်စွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် ဆယ်နှစ်ဆိုသော အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သာမန်လူဘဝကို ကျော်ဖြတ်ကာ အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး အတွင်းတပည့် အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော တောင်တန်းများနှင့် ရေပြင်များဆီသို့ သူ ယခင်က ထွက်ခွာလာခဲ့သော ရွာလေးဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သော်လည်း ထိုရွာလေးမှာ ယခုအခါ အပျက်အစီးများ သာ ဖြစ်နေပြီး ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

အရေးမပါသော ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုကြောင့် ပို၍ အရေးမပါသော ရွာလေးတစ်ရွာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

လူငယ်လေးသည် ရွာ၏ အပျက်အစီးများရှေ့တွင် တစ်ရက်နှင့် တစ်ညတိတိ ရပ်နေခဲ့ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

...

လူငယ်လေးသည် အခြားသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ရတနာများကို လုယူကာ အန္တရာယ်များသော နေရာများသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ရှေးဟောင်း တာအိုပညာရပ် အမွေအနှစ်များကို ရရှိခဲ့သည်။

ရွယ်တူ ပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရင်း အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ကြားမှ တစ်လှမ်းချင်း ထူးချွန်စွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး သာမန် လူသားခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်ပင် အခြားသော ထူးခြားသည့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သော ခေတ်ကာလ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လောကထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာပြီး သေမင်းတမန် နယ်မြေများကို စူးစမ်းရှာဖွေကာ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို စုဆောင်းပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုတွင် သေလုမျောပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း တာအိုသဘောတရား တစ်ခုကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး အခြား သေမင်းတမန် နယ်မြေ တစ်ခုတွင်လည်း အသက်လုကာ ရှေးဟောင်း မန္တန်စကား အချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ယင်းယန်ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ပို၍ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာ အကြာတွင်။

သူ ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်နှင့် လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

...

သူ ဂိုဏ်းချုပ် ရာထူးကို ဆက်ခံပြီး ဂိုဏ်းကို အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကြာပြီးနောက် ဂိုဏ်း ဘေးအန္တရာယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြိုကွဲသွားခဲ့ရာ သူသည် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ၏ နည်းလမ်းများဖြင့် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို စူးစမ်းရှာဖွေပြီး တစ်လှမ်းချင်း ရှေ့ဆက်ခဲ့ကာ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် သိကျွမ်းခဲ့ပြီး အကြိမ်များစွာ ဆုံတွေ့ကာ အကြိမ်များစွာ သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တာအိုလက်တွဲဖော်များ အဖြစ် ပေါင်းဖက်ကာ တာအိုလမ်းစဉ်ကို အတူတကွ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

နှစ်ပေါင်း ရာချီ အကြာတွင်။ သူတို့တွင် ပထမဆုံးသော သွေးသားဆက်ခံသူ ရရှိခဲ့သည်။

နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း ရာချီ ကြာပြီးနောက်။ သူတို့တွင် သွေးသားဆက်ခံသူ အများအပြား ရှိလာခဲ့သည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် သွေးသားဆက်ခံသူများက သူ့ကိုနှင့် သူ၏ တာအိုလက်တွဲဖော်ကို ဗဟိုပြုကာ ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ အကြာတွင်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ရွှေရောင်အမြုတေ အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး သူ၏ တာအိုလက်တွဲဖော် မှာလည်း ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးသည် မိသားစု နယ်မြေ၏ တောင်နောက်ဘက်တွင် အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် မတူညီသော လိုဏ်ဂူများ အတွင်းသို့ အသီးသီး ဝင်ရောက်ကာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့ကြသည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် အကြာတွင်။

သူ ထွက်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏ တာအိုလက်တွဲဖော် ကတော့ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

သူသည် တာအိုလက်တွဲဖော် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခဲ့သော လိုဏ်ဂူရှေ့တွင် ဆယ်ရက်နှင့် ဆယ်ညတိတိ ရပ်နေခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လှည့်ထွက်သွားခဲ့တော့သည်။

ဂိုဏ်းပေါင်း ရာချီ လာရောက် ဂါရဝပြုကြသည်။ ကျင့်ကြံသူ သောင်းချီ လာရောက် ဂုဏ်ပြုကြသည်။

လောကတွင် နောက်ထပ် မူလဝိညာဉ်အဆင့် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ထပ်တိုးလာခြင်းကို ဂုဏ်ပြုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ ရိုသေလေးစား အားကျသော အကြည့်များကို ခံယူရင်း တိမ်တိုက်များထက်တွင် ထိုင်နေခဲ့သော်လည်း အကြည့်များကတော့ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟခဲ့ပေ။

အချိန်ကာလများ ရွေ့လျားသွားသည်။ နှစ်ကာလများ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

မိသားစုသည် ထာဝရနတ်မင်း မိသားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်လာကာ နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး မျိုးဆက်ပေါင်း မည်မျှတောင် ဆင်းသက်လာခဲ့မှန်း မသိရအောင် ကြီးမား ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။

ထိုနေ့တွင် သူသည် တိမ်တိုက်များထက်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း မိသားစုကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း မည်သည့် မျိုးဆက်သစ် လူငယ်ကိုမျှ မသိတော့ပေ။ ထို ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီးများ ကိုပင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မသိတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်။

သူ တောင်နောက်ဘက်သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤနေရာသည် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ ၏ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ တစ်ဦးတည်းသာ ဝင်ရောက်ခွင့် ရှိကာ နှစ်ပေါင်း သန်းချီတိုင်အောင် မည်သူကမျှ မထိတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

သူ အတွင်းသို့ ချဉ်းနင်းဝင်ရောက်သွားပြီး မူလဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ တာအိုအမှတ်အသား သောင်းချီက သူ့ကိုယ်သူ ရစ်ပတ်ထားပြီး လောကရှိ နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား အလင်းတန်းများ စုစည်းကာ ပို၍ အမြင့်မားဆုံးသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ထို တာအိုအမှတ်အသား သောင်းချီ လွှမ်းခြုံထားသော မူလဝိညာဉ် ရုပ်ခန္ဓာမှာ တစ်လက်မချင်း ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

သူ၏ တာအိုလမ်းစဉ်မှာ ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

...

မြင်ကွင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အဘိုးအိုသည် ချန်မုကို ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်နေလေသည်။

ချန်မု ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းထဲတွင် ချန်ယောင်၊ နင်ချန်၊ ယန်ဟန်ယု အစရှိသော သူများ၏ ပုံရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်း ဖွဖွလေး ချလိုက်သည်။

အကယ်၍ အချိန်တွေက မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အတွင်း နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ ကုန်လွန်သွားပြီး လူတိုင်း မြေကြီးတစ်ဆုပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ တစ်ကိုယ်တည်းသာ လောကတွင် ကျန်ရစ်မည်ဆိုပါက သူလည်း ဤကဲ့သို့ အထီးကျန် တိတ်ဆိတ်နေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်က သူ့အတွက် အလွန် ဝေးကွာနေသေးသည်။

ယခုအခါ သူသည် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ နည်းလမ်းများဖြင့် ချန်ယောင် အစရှိသော သူများကို လေ့ကျင့်ပေးကာ ကောင်းကင်နှင့် လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်စေရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲသော ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီးများ တွင် တာအိုကပ်ဘေး ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသေးသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ သို့မဟုတ် သောင်းချီတိုင်အောင် အသက်ရှင်နိုင်ပေသေးသည်။

"စီနီယာ မှာ ဘာ ဆန္ဒများ ကျန်နေသေးလဲ"

ချန်မု ဖြည်းညှင်းစွာ စကားပြောလာပြီး ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။

အဘိုးအိုသည် သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ချလိုက်သည်။

ခေါင်းငုံ့ချလိုက်ချိန်တွင် မျက်ဝန်းထဲ၌ မြင်ကွင်းအချို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ၎င်းတို့မှာ သူ၏ ရင်းနှီးမှု မရှိသော သွေးသားဆက်ခံသူ အများအပြား ပင်ဖြစ်သည်။

"ငါ သိပါပြီ"

ချန်မု ခေါင်းခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများမှာ အလွန် မှေးမှိန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖွဖွလေး တစ်ချက် လက်သွားကာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို မြေအောက်လောက ထဲမှ ဆွဲထုတ်ပြီး လက်ရှိလောက ထဲသို့ ပြန်လည် ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

မျက်စိရှေ့တွင် ထို တောင်ကြားနှင့် အဆုံးအစမရှိသော တောင်တန်းကြီးများကို မြင်တွေ့နေရဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒီလောက် နှစ်တွေ အများကြီး ကြာသွားပြီ ဆိုတော့ မင်းရဲ့ သွေးသားဆက်ခံသူတွေ ရှိသေးရဲ့လား မသိဘူး"

ချန်မု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို အဘိုးအို ပြသခဲ့သော အတိတ်က မြင်ကွင်းများမှာ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်နှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားနေပြီး ယခုထက် များစွာ ပိုမို စည်ကားကာ နယ်မြေတစ်ခုတည်းမှာပင် မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ တစ်ခုမက ရှိသလို မူလဝိညာဉ်အဆင့် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါးမက ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး၊ နယ်မြေခုနစ်ခုလုံးတွင် သူ့ကိုပါ ထည့်တွက်လျှင်တောင်မှ ထာဝရနတ်မင်း ခြောက်ပါးသာ ရှိလေတော့သည်။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော်က ထို ကပ်ဘေးကြီး အပြီးတွင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ခေါင်းပါးကာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အဘိုးအို၏ တစ်သက်တာလုံးတွင် ထို ကပ်ဘေးကို မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ အဘိုးအိုသည် အနည်းဆုံး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော်က ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ မိသားစုနှင့် သွေးသားဆက်ခံသူများမှာ ထာဝရနတ်မင်း မိသားစုကြီး ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ တစ်ခု ဖြစ်သလို မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ များကို မပျက်စီးနိုင်သော အမွေအနှစ်များ ဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း ဤလောကတွင် တကယ်တမ်း မပျက်စီးနိုင်သော မိသားစု ဆိုသည်မှာ ဘယ်မှာ ရှိမည်နည်း။

နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော်၊ သို့မဟုတ် သိန်းချီသော အချိန်ကာလများက ပင်လယ်ကနေ ကုန်းမြေ ဖြစ်သွားနိုင်လောက်အောင် အချိန်ကြာမြင့်လှသဖြင့် လောကကို စိုးမိုးခဲ့သော မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ များကိုပင် ဆုတ်ယုတ် ပျက်စီးသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။

ချန်မု ညာလက်ကို မြှောက်ကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်သည်။

မြေအောက်လောက ထဲမှ အဘိုးအို၏ စွဲလမ်းမှု လမ်းညွှန်ချက် အပြင် သူ ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ထိုမြင်ကွင်းများမှ သိရှိရသော အချက်အလက်များဖြင့် ဤ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားမှ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသားများကို ဖြည်းညှင်းစွာ တွက်ချက် ခြေရာခံနိုင်သည်။

နာရီအတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားသည်။

ချန်မု မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"တွေ့ပြီ"

သူ အမှတ်အသား အချို့ကို ခြေရာခံမိသွားသည်။

သူ၏ တွက်ချက်မှုများအရ အဘိုးအို ယခင်က ဖန်တီးခဲ့သော မြင့်မြတ်သောနယ်မြေ မိသားစုကြီးမှာ နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ ကြာပြီးနောက် လုံးဝ ဆုတ်ယုတ် ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူတို့၏ မျိုးနွယ်စုမှာ တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

တည်ရှိနေသေးသရွေ့ အဆင်ပြေသည်။ ဤမျိုးနွယ်စုကို ရှာတွေ့ပြီး အကာအကွယ် အချို့ ပေးလိုက်ပါက တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ဆုံး စွဲလမ်းမှုကို ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီနေရာက နယ်မြေသုံးခု ထဲမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချန်မု လမ်းညွှန်ချက်အတိုင်း လိုက်ကြည့်ပြီး အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းလိုက်ရာ ခေါင်းကို သက်ပြင်းချကာ ရမ်းလိုက်မိသည်။

အမှတ်အသားက ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ အခြားတစ်ဖက်ကို ညွှန်ပြနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အထက် နယ်မြေလေးခု ဆီသို့ ပင်ဖြစ်သည်။

တိကျသော တည်နေရာမှာ အထက် နယ်မြေလေးခု ထဲမှ ရန်နယ်မြေ တွင် ဖြစ်လောက်သည်။

"ဒီလိုမှန်း စောစောကတည်းက သိရင် ပြန်ပြေးလာစရာ မလိုတော့ဘူး"

အကယ်၍ သူ ရန်နယ်မြေ သို့ သွားရမည်မှန်း စောစောကတည်းက သိခဲ့ပါက နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ကို ထျန်းလန်တိုက်ကြီး သို့ ပို့ပေးပြီးနောက် ကွေ့ပတ်ကာ ရန်နယ်မြေ သို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး ယခုတော့ တစ်ခေါက် ပိုသွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့"

ချန်မု သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဝူရှန်းနယ်မြေ ကို အရင် တစ်ခေါက် ပြန်သွားပြီး ယခင်က ကောင်းကင်ဘုံ ထဲက ရခဲ့တဲ့ အခွင့်အရေး တချို့ကို နင်ချန် တို့ဆီ ပေးလိုက်မည်။ သူ့ အမြန်နှုန်းနှင့်ဆိုလျှင် နေ့ဝက်လောက်သာ အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ ရန်နယ်မြေ သို့ သွားလိုက်မည်။

ချန်မု ဝူရှန်းနယ်မြေ ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

ဝူရှန်းနယ်မြေ သို့ ပြန်ရသည်မှာ အလွန် မြန်ဆန်သည်။ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိခဲ့ပေ။

ချန်မု ထျန်းလန်တိုက်ကြီး သို့ တစ်ခေါက် သွားပြီး ပြန်လာသည်တောင်မှ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ချန်ယောင် တို့ထက် ပိုမြန်နေသေးပြီး သူ ဝူရှန်းနယ်မြေ သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့မှာ ပြန်လာနေဆဲ လမ်းပေါ်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

ချန်မု ဝူရှန်းနယ်မြေ သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း အခြားသူများအတွက် အသုံးဝင်မည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ရတနာ အချို့ကို ရွေးထုတ်ကာ နင်ချန် နှင့် ရှီးယွီ တို့ကို အသီးသီး ခွဲဝေပေးလိုက်ပြီး အနည်းငယ် မှာကြားလိုက်သည်။

လေဟာနယ် အတားအဆီး တွင် သူ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ထားခဲ့သဖြင့် အထဲနှင့် အပြင်မှာ အဆက်အသွယ် မပြတ်တော့ဘဲ အနှေးနှင့်အမြန် ပေါင်းစပ်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ ရှိနေသရွေ့ မည်သည့် ပြင်ပနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူကမျှ ဝူရှန်းနယ်မြေ တွင် သောင်းကျန်းရဲမည် မဟုတ်ဘဲ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ပင်လျှင် ဝူရှန်းနယ်မြေ သို့ ရောက်လာပါက တာယွမ် ၏ ဥပဒေများကို သေချာပေါက် လိုက်နာရမည်သာ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းကို အနာဂတ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြောင်းအလဲများကို ပြောပြပြီးနောက် ချန်မု ထပ်မံ ထွက်ခွာသွားပြီး ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး နယ်မြေခုနစ်ခု ၏ အထက် နယ်မြေလေးခု ထဲမှ ရန်နယ်မြေ သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

အထက် နယ်မြေလေးခု သို့ သွားရန် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ကို ကွေ့ပတ်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

တောင်ဘက်မှ ဖြစ်စေ မြောက်ဘက်မှ ဖြစ်စေ သွားနိုင်သည်။ ထျန်းလန်တိုက်ကြီး ဘက်မှ ကွေ့ပတ်သွားပါက ပို၍ ဝေးကွာသဖြင့် ချန်မု ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပိုမို နီးကပ်သော လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ကာ အနောက်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် သွားပြီး ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး အတိုင်း ကွေ့ပတ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချန်မု ယခင်က ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ မရောက်သေးချိန်တွင် ဝူရှန်းနယ်မြေ ၏ နေရာအနှံ့ကို စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ဖူးပြီး ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ အစွန်းအထိ ပါဝင်ခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်က ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ အန္တရာယ်ကိုသာ ခံစားနိုင်ပြီး အတွင်းပိုင်း မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထိုမျှမက။ ကောင်းကင်နှင့် လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာပြီးနောက်မှာတောင်မှ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ကို တစ်ချက်တည်း ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်သေးဘဲ အမြင်အာရုံ အပိတ်ခံထားရဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ အနီးသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာပြီး အရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိကာ မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ရှည်လျားသော ထို မှောင်မည်းသည့် ချောက်ကမ်းပါးကြီး ကို ကြည့်ရင်း ချန်မု၏ မျက်ဝန်းများ နက်ရှိုင်းသွားကာ စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီနေရာက တာယွမ် ရဲ့ သေမင်းတမန် နယ်မြေတွေထဲမှာ အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး"

ယခင်က ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ကို ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အောက်ခြေအထိ မမြင်ရသေးသော်လည်း အများအပြားကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသော သေမင်းတမန် နယ်မြေ အချို့မှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ တိုက်စားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည် ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး မှာမူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုက လက်ရှိလောက နှင့် ဝိညာဉ်လောက ကို တိုက်ရိုက် မွှေနှောက်ပြီး လုံးဝ ရောနှောပစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ တိုက်စားခံရသော နေရာဟု မခေါ်နိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ ရောနှောနေခြင်းဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ယခင်က တာယွမ် ၏ ပထဝီဝင် မှတ်တမ်းအချို့ကို ဖတ်ရှုရာတွင် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး သည် အန္တရာယ် အများဆုံး သေမင်းတမန် နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး အောက်သို့ ဆင်းသွားသူ မည်သူမဆို အသွားသာ ရှိပြီး အပြန်မရှိကြောင်း သိုင်းပညာ အဆင့်နှစ် ရှိသူများပင်လျှင် ချွင်းချက် မဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

"ဒီ ဝူရှန်းချောက်ကမ်းပါး ကတော့ တော်တော် ထူးဆန်းတာပဲ"

ချန်မု၏ အကြည့်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ထဲမှ နေရာတစ်နေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယခင်က ဝူရှန်းချောက်ကမ်းပါး အကြောင်း ကြားဖူးခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး အတွင်း တစ်ခုတည်းသော သွားရောက်နိုင်သည့် နေရာဖြစ်ကာ သိုင်းသူတော်စင် အများအပြား ထို ဝူရှန်းချောက်ကမ်းပါး တွင် တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပြီး ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်မှု အဆင့်ကို ခံစားခဲ့ကြသည်။

ယခု ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်တော့ ၎င်း၏ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်လေပြီ။

ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး သည် လက်ရှိလောက နှင့် ဝိညာဉ်လောက ကို လုံးဝ မွှေနှောက်ပြီး ရောနှောထားခြင်း ဖြစ်သည် ဆိုလျှင် ဝူရှန်းချောက်ကမ်းပါး မှာမူ လက်ရှိလောက ၏ အတော်အတန် ပြည့်စုံသော အစိတ်အပိုင်းလေး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤ အစိတ်အပိုင်းလေးသည် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ အစွန်းနှင့် အလွန် နီးကပ်ပြီး လက်ရှိလောက ၏ အစိတ်အပိုင်းနှင့် ဆက်စပ်နေလေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း အတွင်းသို့ တောက်လျှောက် ဝင်ရောက်သွားပါက ဤဖြစ်စဉ်အတွင်း ဝိညာဉ်လောက ကို တိုက်ရိုက် ထိတွေ့မည် မဟုတ်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝိညာဉ်လောက ၏ တာအိုအမှတ်အသားများနှင့် တာအိုသဘောတရား များကို ခံစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ အမှန်တကယ်ပင်။ ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် သိုင်းသူတော်စင် ကို ဆိုထားနှင့် ယင်းယန်ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင် ဤနေရာသို့ လာရောက်ပြီး ကျင့်ကြံ ခံစားမည်ဆိုပါက အလွန် ထိရောက်မှု ရှိမည်ဖြစ်သည်။

"နောက်ကျရင် ဒီနေရာကို ပိုလုံခြုံသွားအောင် အစီအစဉ် တချို့ လုပ်ပေးလို့ ရတယ်"

ချန်မု အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် ဤနေရာကို ပိုမို လုံခြုံသွားအောင် အစီအစဉ် လုပ်ပေးရန်မှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း အချိန်အနည်းငယ် ယူရမည်ဖြစ်ရာ ယခု လောလောဆယ်တွင်တော့ မလုပ်ဆောင်သေးပေ။

အချိန်အများကြီး မဖြုန်းတော့ဘဲ ချန်မု နောက်တစ်ကြိမ် ခြေလှမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး အတိုင်း တောင်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် သွားလေသည်။

မကြာမီ။ အရှေ့ဘက်တွင် အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ချန်မု ခြေလှမ်းမရပ်ဘဲ အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားပြီး ခြေတစ်လှမ်း ချလိုက်တိုင်း အလွန် ဝေးကွာသော အကွာအဝေးကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

မည်မျှ ကြာအောင် လျှောက်ခဲ့မှန်း မသိရပေ။

အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ထဲသို့ မိုင်ပေါင်း တစ်သန်းနီးပါး ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အမြင်အာရုံထဲတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ရှိနေသော ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး မှာ နောက်ဆုံးတွင် တဖြည်းဖြည်း အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းလာကာ ယခင်ကလောက် နက်ရှိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ် မကောင်းတော့ပေ။

ချန်မု ရှေ့သို့ ခဏ ဆက်သွားပြီး ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ၏ အက်ကွဲကြောင်းများ ပို၍ ပို၍ တိမ်လာကာ သူ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အောက်ခြေအထိ မြင်နိုင်လောက်အောင် တိမ်သွားချိန်တွင် ခြေလှမ်းကို ပြောင်းကာ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ပေါ်သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းတက်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်ကာ တစ်ဖက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး အတိုင်း မြောက်ဘက်သို့ ပြန်လည် ဦးတည်လိုက်သည်။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ အထက် နယ်မြေလေးခု တွင် ရန်နယ်မြေ သည် ဝူနယ်မြေ နှင့် ဆက်စပ်နေပြီး ဝူရှန်းနယ်မြေ နှင့်လည်း ကပ်လျက် ရှိနေသော်လည်း အလယ်တွင် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ခြားနေသဖြင့် အနီးလေးတွင် ရှိနေသော်လည်း ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲကာ မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ကွေ့ပတ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး ကို ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ကျယ်ဝန်းသော အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ကို ဖြတ်သန်းသွားလာခြင်းမှာ ချန်မုအတွက်မူ မည်သည့် အန္တရာယ်မျှ မရှိပေ။

ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါးကြီး အတိုင်း မြောက်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် သွားရာ နေ့ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် အရှေ့ဘက်တွင် ကုန်းမြေ နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။

"ရောက်ပြီ"

ချန်မု အရှေ့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းထဲတွင် တည်ငြိမ်နေလေသည်။

အဲဒါက ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ရဲ့ အထက် နယ်မြေလေးခု ထဲက ရန်နယ်မြေ ပဲ ဖြစ်တော့သည်။