အခန်း ၁၈၁

အခန်း (၁၈၁) ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ

ရက်အနည်းငယ် ကြာလွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်နှာကြက်နိမ့်နိမ့် အခန်းကျဉ်းလေးထဲတွင် ကျိယွင်ယင်းက ခုတင်စောင်း၌ ထိုင်ရင်း ဆေးရည်ပန်းကန်လုံးကို ကိုင်ထားလေသည်။

ရက်တိုတိုလေးအတွင်း သူမက အံ့မခန်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဖြူရော်သွေးဆုတ်နေသည့် အသွင်အပြင်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပန်းနုသွေးရောင် အသားအရေနှင့်အတူ သွက်လက်တက်ကြွမှုတို့က အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က အရိုးပေါ်အရေတင် ပိန်ချုံးနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အသားအရေ ပြည့်ဖြိုးလာကာ ကျန်းမာသန်စွမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သန့်စင်သော မျက်နှာလေးထက်တွင် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုတို့က ပေါ်လွင်နေသည်။ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြတ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ လှုပ်ရှားသွက်လက်မှုနှင့် ကျက်သရေကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ငယ်ရွယ်နုပျိုသော အလှတရား၏ အရိပ်အယောင်လေးများက အထင်းသား ပေါ်လွင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဂလု ဂလု"

မိန်းကလေးက ဆေးရည်ကို တစ်ကျိုက်ချင်း သောက်ချလိုက်သည်။

၎င်းက ခါးသက်သက်နှင့် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း အရသာရှိသော်လည်း သူမက ဤထက်ပို၍ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခါးသက်သော ဆေးရည်ကို သောက်နေရသော်လည်း တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာပင် ရှိနေလေသည်။

ချန်မု ပေးခဲ့သော အမည်းရောင် ပုလဲလုံးသည် အလွန်ရှားပါးလှသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထာဝရသခင်ကြီး အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက် အလွန် အစွမ်းထက်လှပေသည်။ ၎င်းကို ဆေးရည်ကျိုရာတွင် အသုံးပြုပါက ဆေးစွမ်း တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကိုသာ အများဆုံး ထုတ်ယူနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထိုမျှနှင့်ပင် လုံလောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ ရောဂါဝေဒနာ စွဲကပ်နေသော ခန္ဓာကိုယ် မဟုတ်ပေ။ မွေးရာပါ တာအို အရိပ်အယောင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး အခြေခံအားဖြင့် အကျပ်အတည်း အခြေအနေ၏ မူလပုံစံကို ခန္ဓာကိုယ်တွင်း၌ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော စွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုပင် မခံနိုင်သဖြင့် အားနည်းသွားရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဤအားနည်းချက်ကို တွန်းလှန်ရန်အတွက် အားဖြည့် ဝိညာဉ်ဆေးအချို့ဖြင့် ဖြည့်စွက်ပေးလိုက်ပါက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူးခြားသော လက္ခဏာရပ်များကို သဘာဝအလျောက် ပြသလာမည် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိရန် လမ်းညွှန်မှု အနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်ပေးလိုက်ပါက ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။

ကျိယွင်ယင်း သောက်နေသော ဆေးရည်မှာ ပြီးခဲ့သည့် ရက်များအတွင်း ကိုးပန်းကန်မြောက် ဖြစ်သည်။

ချန်မု၏ တွက်ချက်မှုအရ နောက်ဆုံး ပန်းကန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခင် သောက်ခဲ့သည်များမှ ဆေးစွမ်းအများစုကို စုပ်ယူပြီးဖြစ်ရာ မူလအားနည်းချက်များကို မောင်းထုတ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျန်းမာသော အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကိုးပန်းကန်မြောက် ဆေးရည် အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် အပူလှိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကိုယ်လက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများဆီသို့ စိမ့်ဝင်သွားတော့သည်။

မိန်းကလေး ထိုင်နေရင်း ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှ အပူလှိုင်းများ တက်လာကာ သူမ၏ သွေးကြောများနှင့် စွမ်းအင်ကြောများ တစ်လျှောက် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ချည်နှောင်ထားသော သံကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က ပိတ်ဆို့နေသော သွေးကြောများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ရှိ ပိတ်ဆို့နေသော စွမ်းအင်ကြောများမှာလည်း ဆေးစွမ်းကြောင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်ထွက်လာကာ လေပွေငယ်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုလေပွေငယ်များက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို သဘာဝအလျောက် ဆွဲဆောင်လာပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ စုဝေးလာကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာတော့သည်။

သာမန် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် ထိုသို့ အားလုံး ပွင့်ရန်မှာ သေမျိုးလွန်အဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် တာအိုရုပ်ခန္ဓာ အတွက်မူ လုံးဝ ခြားနားပေသည်။

၎င်း၏ သွေးကြောများနှင့် စွမ်းအင်ကြောများမှာ မူလကတည်းက ပွင့်နေပြီး ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်း မွေးရာပါ အားနည်းချက်ကြောင့်သာ စွမ်းအင်ငါးပါး ရပ်တန့်သွားကာ ပိတ်ဆို့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဆေးစွမ်းကြောင့် ထိုပိတ်ဆို့မှုများ လုံးဝ ရှင်းလင်းသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"အင်း"

ကျိယွင်ယင်းက အလွတ်ဖြစ်သွားသော ပန်းကန်လုံးကို ခုတင်ဘေးတွင် ချထားလိုက်ပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာသွားလေသည်။ အချိန်အနည်းငယ် ကြာသည်အထိ လှုပ်ရှား၍ မရဘဲ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း နေရာအနှံ့သို့ အပူများ စီးဆင်းနေသည်ကိုသာ ခံစားနေရပြီး သူမကိုယ်သူမ ပိုမို ပေါ့ပါးလာသည်ဟု ထင်မှတ်လာလေသည်။

စွမ်းအင်ကြော တစ်ခု ပွင့်သွားတိုင်း လေပွေငယ် တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ်အမြင် ဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုလေပွေငယ် တစ်ခုစီက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုဝေးလာစေရန် သဘာဝအလျောက် ဆွဲဆောင်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ စတင် လျှောက်လှမ်းမည့် သာမန်လူများ အနေဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဆွဲယူနိုင်ရန် ဝိညာဉ်အမြစ် အခြေခံ လိုအပ်ပြီး ချီ စွမ်းအင်ကို ရှာဖွေကာ အဆုံးစွန်သော တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုကို ရရှိရန် တရားထိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ သဘာဝ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်လာရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာများနှင့် တာအိုရုပ်ခန္ဓာများမှာမူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နှင့် အလိုအလျောက် ချိတ်ဆက်ပြီး ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုနှုန်းမှာ သာမန်လူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးကြောများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာကာ စွမ်းအင်ကြောများ အစဉ်လိုက် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်နှင့်အမျှ သူမ ဖန်တီးလိုက်သော လှုပ်ရှားမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာလေသည်။ ဝိညာဉ်အမြင် ဖြင့်သာ မြင်တွေ့နိုင်တော့သည် မဟုတ်ဘဲ လက်တွေ့ဘဝကိုပါ သက်ရောက်မှု ရှိလာပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့်ပါ ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့လာရတော့သည်။

အခန်းထဲတွင် ညင်သာသော လေပြေလေညင်းများက သူမကို ရစ်ပတ်တိုက်ခတ်နေပြီး ဖုန်မှုန့်များနှင့် အနီးနားရှိ ပစ္စည်းများကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ အရာအားလုံးမှာ ကြယ်တာရာများ ကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ဂလက်ဆီ တစ်ခုအလား လင်းလက်နေတော့သည်။

"ဒါက"

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျိယွင်ယင်း၏ မိဘများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြလေသည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုမှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်သည်ကို နားမလည်နိုင်သဖြင့် သူတို့ဇနီးမောင်နှံ ခဏတာမျှ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေကြသည်။

ထို့နောက် လှုပ်ရှားမှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေသည်။

ဖုန်မှုန့်များ လွင့်စင်လာရုံသာ မကဘဲ ပတ်လည်ရှိ နံရံများပါ တုန်ခါလာလေသည်။ နံရံပေါ်ရှိ ရွှံ့များ ကွာကျကာ ဖုန်မှုန့်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မိန်းကလေး၏ ပတ်လည်တွင် လည်ပတ်နေတော့သည်။

"ဝုန်း"

နောက်ဆုံးတွင် နံရံလေးဘက်လုံး ပြိုကျသွားပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားသော တောက်ပသည့် အလင်းတန်း တစ်ခု နှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်သွားသော ဂလက်ဆီ တစ်ခုအလား ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ကြီးမားလှသော အနှောင့်အယှက်များကြောင့် မိဘနှစ်ပါးလုံး ကြောက်လန့်သွားကြလေသည်။ သူတို့ စိတ်မအေးနိုင်သေးခင်မှာပင် ဖုန်မှုန့်များကြားမှ ချဉ်းကပ်လာသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည် ၎င်းမှာ ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

"အရှင်သခင်"

ချန်မု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ကယ်တင်ရှင်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ချက်ချင်း အားတက်သွားလေသည်။ သူက မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် အရေးတကြီး လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

လူငယ်လေး၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။ လက်ကို ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ညင်သာသော လေပြေလေညင်း တစ်ခုက လင်မယားနှစ်ယောက်ကို သယ်ဆောင်သွားပြီး ကျိယွင်ယင်း နှင့် ပေတစ်ရာ အကွာတွင် ချထားပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး ဒါက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို ပထမဆုံးအကြိမ် ချိတ်ဆက်တဲ့ ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ လက္ခဏာရပ်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကြယ်တာရာ ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ"

သူတို့ နှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အချင်းချင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤဝေါဟာရကို သူတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

လူတစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်သာ တွေ့ရခဲသော ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ များ လောကတွင် ရှိကြောင်း ထိုသူများ ပေါ်လာပါက ကြီးမြတ်သော ထာဝရဂိုဏ်းများ အားလုံး လုယက်ကြမည် ဖြစ်ကြောင်း ဖခင်ဖြစ်သူ တစ်ခါက ကြားဖူးခဲ့လေသည်။

သူတို့ တွေဝေနေစဉ်မှာပင် ကျိယွင်ယင်း ဖန်တီးလိုက်သော ကောင်းကင် လက္ခဏာရပ်များက လျင်မြန်စွာ ဆူညံသွားစေပြီး ကျိကျားမြို့ တစ်မြို့လုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

အသက်ရှူအကြိမ် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

"ရွှစ်"

အဝေးမှ ပုံရိပ်တစ်ခု အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာပြီး အနီးနားတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ရောင်များ ဝန်းရံနေသည့် ကျိယွင်ယင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီး တစ်ပါးအလား အံ့အားသင့်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် ငေးမောကြည့်နေမိတော့သည်။

"ဒါက ဒါက ဘာလဲ"

သူသည် မိသားစု တွင် ကျန်ရစ်နေသေးသော ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ် အနက်မှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မိန်းကလေး မှာ မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုမျှ မရှိသေးသော သာမန်လူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်သော်လည်း သူမသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နှင့် ချိတ်ဆက်နေပုံရပြီး ဤမျှ အံ့မခန်း လက္ခဏာရပ်များကို ပြသနေလေသည်။

အတွေးတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ။

ဒါက ဒဏ္ဍာရီထဲက ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

ဤအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆူညံသံများကြောင့် ရောက်ရှိလာသော နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူ အချို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့ အနီးနားတွင် ရပ်ကာ ကြယ်ရောင်များ လွှမ်းခြုံနေသော မိန်းကလေးကို ကြည့်ရင်း အားလုံး၏ စိတ်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

"ကြယ်မိုးတွေ ရွာကျနေတယ် ကြယ်ရောင်တွေက ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပေးနေတာပဲ"

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ ဖြစ်နိုင်မလား"

တစ်ယောက်က အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့၏ နှလုံးသားများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှု တစ်လှိုင်း ရိုက်ခတ်သွားတော့သည်။

ကျိမိသားစု က ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ တစ်ခုကို မွေးထုတ်လိုက်ပြီပဲ။

ဒါက ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာပဲ လူ့လောက ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ထာဝရဂိုဏ်း တွေမှာတောင် ဝင်ခွင့်ရနိုင်တယ် ပြီးတော့ အဲဒီ ဒဏ္ဍာရီလာ အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ တွေကို သွားပြီး ကျင့်ကြံဖို့တောင် အရည်အချင်း ပြည့်မီလိမ့်မယ်။

သို့သော် သူတို့ အချိန်အကြာကြီး ဝမ်းသာမနေနိုင်ခင်မှာပင် ကျိကျားမြို့ ၏ အတွင်းပိုင်းမှ နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထိုသူက တောင်ဝှေးကို အားပြုထားပြီး မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေကာ အလွန်အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

သူ ပေါ်လာချိန်တွင် အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်စေ ကျိယွင်ယင်း၏ မိဘများ ဖြစ်စေ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေးစားမှုများ ပြသကာ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ဘိုးဘေး"

ရောက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ မိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော သေမျိုးလွန်အဆင့် ၇ ကျင့်ကြံသူ ခေါင်းဆောင် ကျိရှန်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အသက် ၁၄၀ ကျော်နေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ၏ သက်တမ်း ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုက ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ပြန့်ကျဲနေသော ကြယ်ရောင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မသေချာမရေရာမှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာသည်။

"ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ မဟုတ်ဘူး ဒီကလေးမှာ ကျင့်ကြံမှု မရှိဘူး ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ ရှိရင်တောင် ဒီလို ကောင်းကင် လက္ခဏာမျိုးကို ပြသနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဒါက"

ကျိရှန်း က တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲသော အရာတစ်ခုကို ရေးတေးတေး တွေးမိသွားသည်။ သူက တောင်ဝှေးကို ဆောင့်ကာ အသံနက်ကြီးဖြင့် "ဒီကလေးရဲ့ မိဘတွေက ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်မယားနှစ်ယောက် ချက်ချင်း ရှေ့ထွက်လာကြသည်။

သူက ထိုနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာဖြင့် "ဒီကလေး ဘာဖြစ်သွားတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူတို့က အဝေးရှိ ချန်မုကို သတိထားကာ လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း မိသားစုခေါင်းဆောင်ထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မဖုံးကွယ်ရဲပေ။ သမီးဖြစ်သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက မည်သို့ အားနည်းခဲ့ကြောင်းနှင့် ထိုလူငယ်လေး က မည်သို့ ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျင့်ကြံသူ အချို့က ချန်မုကို သတိပြုမိသွားကြပြီး အားလုံး အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများကို ပြသနေကြသည်။ ထိုလူစိမ်း က ကွဲပြားကြောင်း သူတို့ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိခဲ့ကြသည်။ သူ၏ ထံမှ မည်သည့် အရှိန်အဝါမျှ ထွက်ပေါ်မနေသော်လည်း ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို အကဲခတ်ရန် ကြိုးစားချိန်တွင် သူ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန် ကို လုံးဝ မခန့်မှန်းနိုင်ကြပေ။

မိဘများ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အဘိုးအို၏ တောင်ဝှေးကိုင်ထားသော လက်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားလေသည်။ သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများလည်း လှုပ်ခတ်သွားပြီး မိန်းကလေးကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ ပိုမို ပြင်းပြလာတော့သည်။

ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ များအထက်တွင် ဤလောက၌ ပိုမို ကြီးမြတ်သော ရုပ်ခန္ဓာများ ရှိကြောင်း သူ ကြားဖူးခဲ့လေသည်။

၎င်းမှာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ပင် ဖြစ်သည်။

တာအိုရုပ်ခန္ဓာ သည် ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ ထက် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် သာလွန်သော်လည်း ၎င်း၏ ရှားပါးမှုမှာ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ပိုမို ရှားပါးလှသည်။ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာသည့်တိုင်အောင် လက်ချိုးရေတွက်၍ ရနိုင်လောက်အောင် အနည်းငယ်သာ ပေါ်ပေါက်လေ့ ရှိသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် မွေးကတည်းက မွေးရာပါ အားနည်းချက် လက္ခဏာများကို ပြသလေ့ ရှိသည်။ အကယ်၍ မတွေ့ရှိပါက ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ မရောက်မီမှာပင် ငယ်ရွယ်စဉ် သေဆုံးသွားလေ့ ရှိသည်။

ကျိယွင်ယင်း မှာ မွေးကတည်းက အားနည်းခဲ့ပြီး သူမ၏ တက်ကြွမှုများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာပြီးနောက် ဤမျှ အံ့မခန်း လက္ခဏာရပ်များကို ပြသလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ ကြားဖူးခဲ့သော ထိုရုပ်ခန္ဓာ မျိုး၏ ဖော်ပြချက်များနှင့် အတိအကျ နီးပါး ကိုက်ညီနေလေသည်။

တာအိုရုပ်ခန္ဓာ။

ဒါက ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်ရုပ်ခန္ဓာ မဟုတ်ဘူး ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ပဲ။

မိသားစု သည် အတိတ်ကာလက တစ်ချိန်က ထွန်းလင်းတောက်ပခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်နှင့် မပြည့်စုံသော ကျင့်စဉ်စာအုပ် တစ်အုပ်သာ ကျန်ရှိသည်အထိ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ သူတို့မျိုးနွယ်စုကို ပြန်လည် ထူထောင်ရန်မှာ ကျိရှန်း၏ တစ်သက်တာ ရည်မှန်းချက် အမြဲတမ်း ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခင် ခွန်အားများ ပြန်လည် ရရှိလာစေရန် အနည်းဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင်မှာ ထိုအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးခဲ့ပြီး ထပ်မံ ကြိုးစားရန် ခွန်အား မရှိတော့ချေ။ မျိုးဆက်သစ်များမှာလည်း ထိုအဆင့်သို့ပင် မရောက်ရှိနိုင်ကြချေ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့။

မရေမတွက်နိုင်သော နှစ်များတစ်လျှောက် မျိုးနွယ်စု၏ စုဆောင်းထားသော ကံကြမ္မာများ စုစည်းသွားသကဲ့သို့ သူတို့အထဲမှ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကလေးမလေး မှာ အားနည်းမှုကြောင့် သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သော ပြင်ပ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို ပြင်ပ ကျင့်ကြံသူ အကြောင်း တွေးမိချိန်တွင် အဘိုးအို၏ စိတ်ခံစားမှုများ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားလေသည်။ သူက ချန်မုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကြည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားတော့သည်။

လူငယ်လေး၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို သူ လုံးဝ မမြင်နိုင်ပေ။

ချန်မုမှာ အလွန် ငယ်ရွယ်ပုံပေါ်သော်လည်း သူသည် အနည်းဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျိရှန်း ကိုယ်တိုင်ထက်ပင် ပို၍ အသက်ကြီးနိုင်ပေသည်။

အဘိုးအို က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးပေါင်းများစွာ ဖြတ်ပြေးသွားလေသည်။ မပေါ့ဆရဲသဖြင့် ချက်ချင်းပင် တောင်ဝှေးကို ကိုင်ကာ ချန်မုထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ကျိမိသားစုက မျိုးဆက်သစ် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အရှင်မြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး" ချန်မုက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

သူ က ဂရုတစိုက် ခေါင်းမော့ကာ ကျိယွင်ယင်း ဆီသို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "အရှင်မြတ် ကျွန်တော်တို့ မိသားစုရဲ့ ဒီမျိုးဆက်သစ်လေးက ဒဏ္ဍာရီလာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား"

"ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ပါ" ချန်မုက ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ၏ ယခင် သံသယများ အပြည့်အဝ မသေချာသေးသော်လည်း ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ အဘိုးအို၏ ရင်ထဲမှ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး လျင်မြန်စွာ ကျသွားတော့သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လာလေသည်။ သူက ချန်မုကို သတိထားကာ ကြည့်လိုက်သည်။

ကလေးမလေး သည် ဒဏ္ဍာရီလာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ မိသားစု အနေဖြင့် သူမကို မည်သို့မျှ သိမ်းဆည်းထားနိုင်မည် မဟုတ်သလို ဤနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ကာ သူမ၏ လမ်းကြောင်းကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေမည်လည်း မဟုတ်ပေ။ အမြင့်ဆုံး ဂိုဏ်းတစ်ခု သို့မဟုတ် ဒဏ္ဍာရီလာ အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ တစ်ခုသို့ပင် ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

"အရှင်မြတ်က ဘယ်ထာဝရဂိုဏ်းကများ လာပါသလဲလို့ မေးခွင့်ပြုပါ" သူ က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ချန်မုက အဘိုးအို ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တည်ငြိမ်ကာ အေးစက်နေလေသည်။ "ဘယ်ဂိုဏ်းမှ မရှိပါဘူး"

လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူလား။

ကျိရှန်း မှာ ခဏတာ မှင်သက်သွားသော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ လေးစားမှု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်လေးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မြတ် ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီနေရာမှာ ခဏလောက် နေပါဦး ကျွန်တော်တို့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဧည့်ခံပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ပြောခွင့်ပြုပါ"

ချန်မုက မိန်းကလေး ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်သလိုဖြင့် "ကောင်းပြီလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဒီဘက်ကို ကြွပါ အရှင်မြတ်"

သူ က ပြုံးကာ ရှေ့မှ ဦးဆောင် သွားလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို လေးနက်သော အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ လူစုခွဲကြတော့ ဒီနေရာကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက် ဘယ်သူမှ သူ့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးစေနဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။

အမိန့်မပါဘဲပင် ကိစ္စ၏ အရေးပါမှုကို သူတို့ နားလည်ကြသည်။ သူမ၏ အသွင်ပြောင်းခြင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ အနှောင့်အယှက် ပေးခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုကလေးမလေး သည် သူတို့ မျိုးနွယ်စု ၏ ကောင်းကင်ဘုံမှ သတ်မှတ်ထားသော သမီးတော် ဖြစ်ပြီး မိသားစု၏ အနာဂတ် တိုးတက်မှုအတွက် မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သည်။

ချန်မုက ကျိယွင်ယင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်ကာ အခြေအနေကို အကဲခတ်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ အမူအရာ မဲ့စွာဖြင့် အဘိုးအို၏ နောက်သို့ လိုက်သွားပြီး မကြာမီ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ့ကို သပ်ရပ်လှပသော ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုတွင် နေရာချပေးပြီး ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်နှင့် ဝိညာဉ်သစ်သီးများ တည်ခင်းဧည့်ခံပြီးနောက် ကျိရှန်း က စကားအနည်းငယ် ထပ်ပြောကာ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ အသက်ကို အနည်းငယ် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင် အချို့ တောက်ပသွားလေသည်။ သူက တပည့် တစ်ဦးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး မကြာမီ မိသားစုတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူ အချို့ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ညွှန်ကြားချက်များ ပေးလိုက်သည်။

ထိုသူများက ခေါင်းညိတ်ကာ အလှည့်ကျ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြပြီး အလျင်အမြန် လူစုခွဲကာ မြို့ မှ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။

သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အဘိုးအို က လူငယ်လေး တည်းခိုနေသော ခြံဝင်းငယ်လေး ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူက ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်သည်။

တာအိုရုပ်ခန္ဓာ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ။

ချန်မု အနေဖြင့် သေချာပေါက် ခေါ်သွားချင်ပေလိမ့်မည်။ မိသားစု အနေဖြင့် သူ့ကို တားဆီးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ထိုသူမှာ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စွမ်းအားအစစ်အမှန် ကို မသိရသော်လည်း အများဆုံး လှည့်လည်သွားလာနေသော တာအိုဆရာ တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူတို့ အနေဖြင့် ကျိယွင်ယင်းကို အထီးကျန် လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့်အတူ ထွက်သွားခွင့် မပြုနိုင်ပေ။

ဤမျှ ကြီးမြတ်သော ကံကြမ္မာမျိုးကို အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ တစ်ခုအတွက် သဘာဝကျကျ ရည်စူးသင့်သည်။ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် ကြီးမြတ်သော ထာဝရဂိုဏ်းများ အနက်မှ တစ်ခုခုသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ကြီးမြတ်သော တာအို လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားကာ မျိုးနွယ်စု ထံသို့ ကြီးပွားတိုးတက်မှုများ ပြန်လည် ဆောင်ကြဉ်းပေးသင့်သည်။