အခန်း ၁၈၂

အခန်း (၁၈၂) ရွေးချယ်မှု

ကြယ်ရောင်များက လင်းလက်တောက်ပနေလေသည်။

ဝိညာဉ်အလင်းစက်များနှင့် ကြယ်တာရာရောင်စဉ်များက ကောင်းကင်ယံမှ ရွာကျလာကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက နဂါးငွေ့တန်းကို သွန်ချလိုက်သကဲ့သို့ ညချမ်းအချိန်တွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ လှပခမ်းနားနေတော့သည်။

ကျိမိသားစုမြို့လေး တစ်မြို့လုံးနီးပါးရှိ ပင်မမျိုးဆက်ဖြစ်စေ ဆွေမျိုးဝေးများဖြစ်စေ လူတိုင်းက ကောင်းကင်ယံမှ ထူးဆန်းသော ကြယ်ရောင်များနှင့် ကြယ်များကြားမှ စီးကျလာသော ငွေရောင်တန်းကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရလေသည်။

"ကြည်လင်သော တာအိုရုပ်ခန္ဓာနဲ့တော့ တော်တော်လေး ကွာခြားတာပဲ"

ချန်မုက ဘေးဘက်ခြံဝင်းထဲတွင် ထိုင်ရင်း အဝေးမှ ငွေရောင်တန်းကြီးကို ငေးကြည့်နေကာ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ဝင်စားမှု အရိပ်အယောင် အချို့ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး အနေဖြင့် တာအိုရုပ်ခန္ဓာ၏ ဇာစ်မြစ်ကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းကို အတုခိုးရန် သို့မဟုတ် ပုံတူကူးချရန်မူ မဖြစ်နိုင်ပေ။ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ အမျိုးအစားတိုင်းက ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော ဝိညာဉ်နယ်ပယ် လက္ခဏာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြလေသည်။

နင်ချန်၏ ကြည်လင်သော တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ပြသသော လက္ခဏာရပ်များမှာ အလွန် သိမ်မွေ့လှသည်။ သူမ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ မရောက်မီကပင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ မရှိခဲ့ဘဲ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သဘာဝအလျောက် ပြီးပြည့်စုံနေကာ တာအို အရိပ်အယောင်များ ဝန်းရံနေသည်ကိုသာ ခပ်ရေးရေး ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကျိယွင်ယင်း၏ ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ မှာမူ ခြားနားလေသည်။

သူမက မွေးရာပါ တက်ကြွမှုများကို ပြန်လည် ရရှိကာစသာ ရှိသေးသော်လည်း ထူးခြားသော ကောင်းကင် လက္ခဏာရပ်များကို ပြသနေပြီ ဖြစ်သည်။ နေ့ခင်းဘက်တွင် သိပ်မသိသာသော်လည်း ယခုလို ညအချိန်တွင်မူ ထိုကြယ်ရောင် လက္ခဏာရပ်များကို မိုင်ထောင်ချီ အကွာအဝေးမှပင် ထင်ထင်ရှားရှား မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

"မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာက ပြီးပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီပဲ"

ချန်မုက ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်သည်။

သာမန် ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် အထူး အခွင့်အရေးများ သို့မဟုတ် သီးသန့် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်များ မရှိပါက သူတို့၏ ရုပ်ခန္ဓာကို သာမန်မှ မွေးရာပါ အခြေအနေသို့ အပြည့်အဝ အသွင်ပြောင်းရန် အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်သည့် အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းရလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျိယွင်ယင်း မှာမူ သူမ၏ မွေးရာပါ တက်ကြွမှုများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တာအိုရုပ်ခန္ဓာ၏ စွမ်းအားကို အလိုအလျောက် နှိုးဆွလိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ရန် ကြယ်ရောင်များကို ဆွဲယူကာ သူမ၏ သာမန် ရုပ်ခန္ဓာကို မွေးရာပါ အခြေအနေသို့ အသွင်ပြောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း။

မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာ တစ်ခုက ကျင့်ကြံမှု အဆင့် သို့မဟုတ် စွမ်းအားကို ကိုယ်စားမပြုပေ။

ရေခဲကဲ့သို့ ရှင်းလင်းသော အသားအရေနှင့် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော အရိုးများ မွှေးကြိုင်သော ခန္ဓာကိုယ် အရည်များက သာမန် ညစ်ညမ်းသော စွမ်းအင်များကို အပြည့်အဝ ဆေးကြောပစ်လိုက်ခြင်းကို မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာ ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

မွေးရာပါ ရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ကျိယွင်ယင်း အနေဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် ညီမျှသော စစ်မှန်သော စွမ်းအင်နှင့် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်ဟု မဆိုလိုပေ။ သို့သော် သူမ စတင် ကျင့်ကြံသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ တိုးတက်မှုမှာ အံ့မခန်း လျင်မြန်လာမည် ဖြစ်သည်။

သေမျိုးလွန်အဆင့် ခုနစ်ဆင့်လုံးမှာ သူမအတွက် မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ဘဲ ရေစီးကြောင်းထဲသို့ ရေများ စီးဝင်သွားသကဲ့သို့ သဘာဝကျကျ ချောမွေ့နေမည် ဖြစ်သည်။ အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ရန်လည်း မည်သည့် ပိတ်ဆို့မှုမျှ ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ၏ မွေးရာပါ ကြယ်တာရာ လမ်းစဉ်က သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို အခြေခံကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံနှင့် လူသား အကြားရှိ အတားအဆီး ကသာလျှင် သူမအတွက် အနည်းငယ် အဟန့်အတား ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင်။

တောက်ပသော ကြယ်ရောင်များက နဂါးငွေ့တန်း တစ်ခု တွဲလောင်းကျနေသည့်အလား ကောင်းကင်ဘုံ အလွှာကိုးထပ်မှ ရွာကျနေလေသည်။

ကြယ်ရောင်များ လွှမ်းခြုံထားသော ကျိယွင်ယင်းသည် မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမက လှုပ်ရှား၍ မရဘဲ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း ဖြစ်ပေါ်နေသော ပြောင်းလဲမှုများကိုသာ ခံစားနေရသည်။ အတင်းအဓမ္မ ပွင့်လာသော စွမ်းအင်ကြောများ၏ စူးရှသော နာကျင်မှုနှင့် ပိတ်ဆို့နေသော သွေးစွမ်းအင်များ ရှင်းလင်းသွားမှု ထို့နောက် သွေးကြောများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်လာသော အခါတွင် ခံစားရသည့် သက်သောင့်သက်သာ ရှိမှုနှင့် ပေါ့ပါးမှုတို့ကို ခံစားနေရလေသည်။

အချိန်များက တဖြည်းဖြည်း ကုန်လွန်သွားလေသည်။

အရှေ့ဘက် ကောင်းကင်ယံ လင်းလာသည့် အချိန်အထိ ပင်ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး အရုဏ်ဦး အလင်းတန်းက ကမ္ဘာမြေကို ထိတွေ့လိုက်ချိန်တွင် ညကောင်းကင်ယံက တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာပြီး ပြန့်ကျဲနေသော ကြယ်များ မှေးမှိန်သွားကာ ကောင်းကင်မှ ရွာကျနေသော ကြယ်ရောင်များလည်း နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျိယွင်ယင်းက မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ နောက်ဆုံး အပူလှိုင်းက သူမ၏ ကိုယ်လက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးများမှ တစ်ဆင့် မျဉ်းတစ်ကြောင်းတည်း အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက အလိုအလျောက်ပင် ပါးစပ်ကို ဟကာ ညစ်ညမ်းသော လေပြင်းတစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုညစ်ညမ်းသော လေပြင်းက ဖြောင့်တန်းသော လေဓား တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သုံးပေခန့် ရှည်ထွက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် လေဟာနယ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ခန္ဓာကိုယ် အပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ပြန်လည် ရရှိသွားချိန်တွင် ကျိယွင်ယင်း၏ ပထမဆုံး ခံစားချက်မှာ ယခင်က တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသော ပေါ့ပါးမှု ပင်ဖြစ်သည်။ ရောဂါဝေဒနာများ ကင်းစင်သွားခြင်းသာမက တစ်ကိုယ်လုံး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက်။

သူမက အနံ့ဆိုး တစ်ခုကို ရလိုက်သည်။

သူမကိုယ်သူမ ငုံ့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ရွှံ့ထဲတွင် စိမ်ခံထားရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး အမည်းရောင် အညစ်အကြေးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျိယွင်ယင်း တစ်ယောက် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်ကာ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်စဉ်မှာပင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဖုန်မှုန့်ကင်းစင် မန္တန်"

မနီးမဝေးမှ ကျိမိသားစု ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာပြီး ကျိယွင်ယင်းကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်း အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မြောက်မြားစွာ စုဝေးလာပြီး မိုးရွာချသကဲ့သို့ ကျိယွင်ယင်းကို ဆေးကြောပေးလိုက်ရာ အမည်းရောင် အညစ်အကြေး အားလုံး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဖုန်မှုန့်များ ကင်းစင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိယွင်ယင်း၏ ပုံရိပ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်အစားများမှာ ဟောင်းနွမ်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပေ။ သူမ၏ အသားအရေက ဖန်သားကဲ့သို့ ရှင်းလင်းကြည်လင်နေပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့ကာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်ရောင် မှိန်မှိန်လေးများ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။

သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ကျိယွင်ယင်း က ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ထို ကျိမိသားစု ကျင့်ကြံသူက ချက်ချင်းပင် သူမကို လှမ်းထူလိုက်ပြီး ရွှင်လန်းစွာ စကားဆိုလေသည်။ "အားနာစရာမလိုပါဘူး ငါ့ကို ဦးလေးသုံးလို့ပဲ ခေါ်ပါ အင်း အရင်ဆုံး ရှောင်လန် နဲ့ လိုက်သွားပြီး အဝတ်အစား သွားလဲလိုက်ဦး"

ထို့နောက် ထိုကျင့်ကြံသူက အစေခံမလေး တစ်ဦးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

အစေခံမလေး က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ကျိယွင်ယင်းကို မနာလိုမှု အရိပ်အယောင် အချို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကျိယွင်ယင်း မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သတင်းများက ပျံ့နှံ့နေပြီ ဖြစ်သည်။ မူလက မိသားစု၏ ဆွေမျိုးဝေး မျိုးဆက် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး အရှင်သခင်ကို အလုပ်အကျွေးပြုရသော ဤအစေခံမလေးကိုပင် အစ်မ ဟု ရိုသေစွာ ခေါ်ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူမက ခြေတစ်လှမ်းတည်းဖြင့် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်တွင် သူမက မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမက အစေခံမလေးကို အစ်မ ဟု ခေါ်လျှင်ပင် ထိုအစေခံမလေး အနေဖြင့် ပြန်ထူးရဲမည် မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်းပင် ပြားပြားဝပ်ကာ ခစားရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ကျိယွင်ယင်း က သူမရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမက ယခင်က ကျင့်ကြံခြင်း နှင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မထိတွေ့ဖူးဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခုတင်ပေါ်တွင် လဲနေခဲ့ရသော်လည်း တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက သူမကို အသိဉာဏ် ထက်မြက်စေသည်။ ယခင်က သူမကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရသော လက္ခဏာရပ်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်တွင် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို သူမ အကြမ်းဖျင်း နားလည်လိုက်လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမက အပြုံးလေး တစ်ချက် ပြသလိုက်ပြီး ထိုကျင့်ကြံသူကို ဦးလေးသုံး ဟု ခေါ်လိုက်ကာ မနီးမဝေးတွင် ရှင်းလင်းထားသော နေအိမ် တစ်လုံးဆီသို့ အစေခံမလေး ရှောင်လန် ၏ နောက်မှ လိုက်သွားတော့သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ကျိယွင်ယင်း က အရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝတ်ရုံ တစ်ထည်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ပြီး ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ မိဘများမှာ ခြံဝင်းထဲတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ အပြင်းအထန် နာမကျန်းဖြစ်ကာ ခုတင်ပေါ်တွင် လဲနေရသော သူတို့၏ သမီးလေးမှာ ကျိမိသားစု တစ်ခုလုံးက တန်ဖိုးထားရသော ပြိုင်ဘက်ကင်း တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ပိုင်ရှင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ သူတို့ အိမ်မက်ပင် မမက်ရဲသော အရာ ဖြစ်လေသည်။

"ဖေဖေ မေမေ"

ကျိယွင်ယင်း က လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ ခေါ်လိုက်သည်။

ကျိမိသားစု၏ ဘိုးဘေး ကျိရှန်း သည် တောင်ဝှေးကို အားပြုရင်း ပြုံးကာ ခြံဝင်း အပြင်ဘက်တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာလေသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး ကြွလာပါပြီ"

ဘိုးဘေးကြီး ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိယွင်ယင်း၏ မိဘများက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

ကျိယွင်ယင်း ကလည်း ဘိုးဘေးကြီး ဟု ခေါ်လိုက်ကာ သူ့ကို တွဲကူရန် ရှေ့သို့ တိုးသွားလေသည်။

ဘိုးဘေးကြီး က လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကျိယွင်ယင်းကို ကြည့်ကာ စကားဆိုလေသည်။ "ယွင်ယင်း မင်းက ငါတို့ ကျိမိသားစု ဒီမြို့ကို ရောက်လာကတည်းက ၄၃ ဆက်မြောက် မျိုးဆက်ပဲ ငါတို့ ကျိမိသားစုမှာ ဒီနေရာတင် အိမ်ထောင်စုပေါင်း ၂၃၄၁၄ စု ရှိတယ် အရင်က မင်း အပြင်းအထန် နေမကောင်းဖြစ်ပြီး လဲနေတုန်းက ငါ သိသင့်ပြီး မင်းရဲ့ ဝေဒနာတွေကို သက်သာအောင် လုပ်ပေးသင့်တာ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါ ပေါ့ဆသွားခဲ့တယ် ငါ့ကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့ကွယ်"

"အပြစ်မတင်ပါဘူး"

ကျိယွင်ယင်း က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း သူမက အရာများစွာကို နားလည်ထားလေသည်။ သူမသည် အပြင်းအထန် နာမကျန်းဖြစ်နေသော ဆွေမျိုးဝေး မျိုးဆက် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ဘိုးဘေးကြီး အနေဖြင့် သူမ အကြောင်းကို သိလျှင်တောင်မှ မျိုးနွယ်စု က သူမကို ကုသရန်အတွက် အလွန် အဖိုးတန်သော ဝိညာဉ်ဆေးများကို ပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘိုးဘေးကြီး က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်ပြီး ရွှင်လန်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဉာဏ်ကောင်းပါတယ် မင်း နားလည်ဖို့ ငါ အများကြီး ပြောစရာ မလိုဘူးလို့ ထင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ တချို့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကိုတော့ မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိသေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"အခု မင်း ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက ဒဏ္ဍာရီလာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ပဲ"

"တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာမှ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ တစ်ခု ပေါ်လာဖို့ ဆိုတာ အတော်လေး ခက်ခဲတယ် မင်း ဒီရုပ်ခန္ဓာကို ရရှိခဲ့တာက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက် ကျိမိသားစု ရဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ ကံကြမ္မာပဲ ပြီးတော့ ဒါက မင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး ကံကြမ္မာလည်း ဖြစ်တယ် မင်း ထိပ်တန်း ထာဝရဂိုဏ်း တစ်ခုကို ဝင်ပြီး တာအို ပညာရပ်တွေကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါ မင်းရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေက ဒီအဘိုးအို ထက် အများကြီး သာလွန်သွားမှာ သေချာတယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် ကျိမိသားစု ကို မမေ့မလျော့သရွေ့ အဲဒါကလည်း ကျိမိသားစု တစ်ခုလုံးအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပါ"

ကျိယွင်ယင်း က လိမ္မာရေးခြားရှိစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ကြောင်း သူမ အပြည့်အဝ နားမလည်သေးသော်လည်း သူမ၏ အခြေအနေမှာ သာမန်လူများနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူမ သိထားလေသည်။ ဘိုးဘေးကြီး ၏ စကားအနည်းငယ်မှ တစ်ဆင့် သူမ၏ အခွင့်အရေးမှာ သူမ ထင်မှတ်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုကြီးမားနိုင်ကြောင်း နားလည်လိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျိမိသားစု တွင် ကျင့်ကြံသူများ ရှိပြီး ထာဝရဂိုဏ်းများ အကြောင်းကိုလည်း သူမ ကြားဖူးထားလေသည်။ နှစ်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း ထိုအရှင်သခင်များ က ကျိကျားမြို့ သို့ လာရောက်ကာ အရည်အချင်းများကို အကဲဖြတ်ပြီး တပည့်များ လက်ခံလေ့ ရှိကြသည်။

အကယ်၍ ထာဝရဂိုဏ်း တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပါက မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ကြောင်းကို ကျိမိသားစု မှ လူတိုင်း သိထားကြလေသည်။ သို့သော် အရှင်သခင်များ လာရောက်တိုင်း အလွန် နည်းပါးသော လူအနည်းငယ်သာ ရွေးချယ်ခံရလေ့ ရှိသည်။

ဘိုးဘေးကြီး ၏ စကားများအရ သူမ အနေဖြင့် ထာဝရဂိုဏ်း တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ အလွန် လွယ်ကူနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျိယွင်ယင်း က ချန်မုကို သတိရသွားလေသည်။

အကယ်၍ ချန်မုသာ ရုတ်တရက် ပေါ်မလာဘဲ သူမကို သေလုနီးပါး အခြေအနေမှ မကယ်တင်ခဲ့ပါက ဤအရာများ အားလုံး ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ချေ။

"ဘိုးဘေးကြီး ကျေးဇူးရှင်က ဘယ်မှာလဲ"

ကျိယွင်ယင်း က ဘိုးဘေးကြီး ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘိုးဘေးကြီး က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားလေသည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင်။

ချန်မု၏ အသံက နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"အို မင်းက လုံးဝ အသစ်ပြန်ဖြစ်သွားတာပဲ"

ချန်မု က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ခြံဝင်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာပြီး ကျိယွင်ယင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိယွင်ယင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေသည်။ သူမက ချန်မု ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရှင်းလင်းပြတ်သားသော အသံလေးဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။ "အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ယွင်ယင်း က အရှင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ထပါ"

ချန်မု က တည်ငြိမ်စွာပင် သူမ၏ ဦးညွှတ်မှုကို လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဖွဖွလေး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ညင်သာသော လေပြေလေး တစ်ခုက ကျိယွင်ယင်းကို မတ်တတ်ရပ်စေလိုက်သည်။

ထို့နောက်။

ချန်မု က ကျိယွင်ယင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါ့ကို ဆရာ အဖြစ် လက်ခံဖို့ ဆန္ဒရှိလား"

ထိုစကားများကြောင့် ဘိုးဘေးကြီး ၏ အမူအရာ လှုပ်ရှားသွားလေသည်။ သူက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စကားပြောချင်သော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေကာ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော်လည်း ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရန် မဝံ့ရဲချေ။

ကျိယွင်ယင်း က တုံ့ဆိုင်းမှု မရှိဘဲ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။ "တပည့် က ဆရာသခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ထို့နောက်။

သူမက ထပ်မံ ဒူးထောက်ကာ ချန်မုကို ဦးညွှတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် အနည်းငယ် အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အသံတစ်သံက အနောက်ဘက် ကောင်းကင်ယံမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခုနှင့် အတူ ဤနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းလာတော့သည်။

"နေဦး"

ဤ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် နေရာရှိ လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြလေသည်။

အသံထွက်ပေါ်လာရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်တိုက်များမှာ မည်သို့ ဖြစ်သွားသည်မသိဘဲ ကြက်သွေးရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို ကြက်သွေးရောင် တိမ်တိုက်များ ကြားတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းကာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး အရပ်ရှည်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖြတ်ကျော်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေသည်။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် သူက ကောင်းကင်ယံ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည် သူသည် ကြက်သွေးရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် ထူးမြတ်သော စွမ်းအင်များ ရစ်ပတ်နေပြီး ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

သူ ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဘိုးဘေးကြီး ၏ အမူအရာမှာ ဝမ်းမြောက်မှုများဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး သူက သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်လေသည်။

သက်လတ်ပိုင်း တာအိုကျင့်ကြံသူ က ခြံဝင်းအထက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထာဝရသခင်ကြီး၏ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ အနည်းငယ်မျှသာ ယိုစိမ့်ထွက်လာသော်လည်း ၎င်းက ကျိကျားမြို့ ရှိ သောင်းနှင့်ချီသော နေထိုင်သူများကို အသက်ရှူကြပ်သွားစေလေသည်။

သို့သော် ထို ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါ မှာ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူက ခြံဝင်းထဲသို့ ဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ အကြည့်များက လူအုပ်ကြီးကို ခေတ္တမျှ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ သူက ချန်မုကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသော်လည်း အချိန်အကြာကြီး မကြည့်တော့ချေ။ မကြာမီ သူ၏ မျက်လုံးများက ကျိယွင်ယင်း အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

သူ၏ အကြည့်များထဲတွင် အလင်းရောင် မှိန်မှိန်လေး တစ်ချက် တောက်ပသွားလေသည်။

ကျိယွင်ယင်းကို သေချာစွာ အကဲခတ်ပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာက နူးညံ့သွားပြီး ကြင်နာစွာ စကားဆိုလေသည်။ "ငါက တိမ်တိုက်နီဂိုဏ်း ရဲ့ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ဟုန်လု ပါ ငါ့ကို ဆရာ အဖြစ် လက်ခံပြီး တိမ်တိုက်နီဂိုဏ်း ကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား"

ဤ ရုတ်တရက် အလှည့်အပြောင်းများကြောင့် ကျိယွင်ယင်း မှာ မှင်သက်သွားလေသည်။ ခဏတာမျှ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ မိဘများကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း သူတို့ နှစ်ဦးမှာလည်း မှင်သက်နေကြလေသည်။

ထို့နောက် ကျိယွင်ယင်း က အကူအညီ တောင်းခံရန် ချန်မုကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း။

ချန်မု စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ထာဝရသခင်ကြီး ဟုန်လု က ချန်မုကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ကျိယွင်ယင်းကို ဆက်လက်၍ ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ တိမ်တိုက်နီဂိုဏ်း က ထိပ်တန်း ထာဝရဂိုဏ်း တစ်ခုပဲ လူ့လောက ရဲ့ ဒေသ ဆယ့်တစ်ဒေသ ထဲမှာ ထိပ်ဆုံး ငါးခု စာရင်း မဝင်ရင်တောင် ထိပ်ဆုံး ဆယ်ခု စာရင်းတော့ ဝင်နိုင်သေးတယ် မင်းက အနှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ခါ ပေါ်ခဲတဲ့ ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် မင်းသာ ငါ့ကို ဆရာ အဖြစ် လက်ခံပြီး ငါ့ဂိုဏ်းကို ဝင်မယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းရဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး အကြီးအကဲတွေ ပြီးရင် ဒုတိယ အဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံး ဖြစ်တဲ့ ငါတို့ မျိုးဆက်ရဲ့ တာအိုသမီးတော် အဖြစ် ချက်ချင်း ရောက်သွားလိမ့်မယ် ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် တွေ အားလုံးကို မင်း စိတ်ကြိုက် အသုံးပြုခွင့် ရလိမ့်မယ်"

ထိုစကားများကြောင့် ကျိယွင်ယင်း မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ တာအိုသမီးတော် ဆိုသည်မှာ မည်သည့် အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ကြောင်း သူမ နားမလည်သော်လည်း အကယ်၍ သူမသာ တိမ်တိုက်နီဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ပါက သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန် တပည့် တစ်ဦး မဟုတ်တော့ကြောင်းကိုမူ သူမ နားလည်နိုင်လေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ မည်သည့် အရာကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို ခပ်ရေးရေး နားလည်လိုက်လေသည်။

ဘိုးဘေးကြီး သည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ပြသကာ ထာဝရသခင်ကြီး ဟုန်လု ရှေ့တွင် ဒူးထောက်၍ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "မျိုးဆက်သစ် က ထာဝရသခင်ကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ထာဝရသခင်ကြီး ဟုန်လု က ဘိုးဘေးကြီး ၏ အဆင့်အတန်းကို ချက်ချင်း သိရှိသွားလေသည်။ သာမန် သေမျိုးလွန်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သူက သဘာဝကျကျ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်သော်လည်း သူက ခေါင်းညိတ်ကာ "ထပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဘိုးဘေးကြီး က ရိုသေစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ကျိယွင်ယင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိယွင်ယင်းကို အမြင့်ဆုံး အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်စေချင်သော်လည်း တိမ်တိုက်နီဂိုဏ်း မှာလည်း ထိပ်တန်း ထာဝရဂိုဏ်း တစ်ခုဖြစ်ကာ လူ့လောက တစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားလှသည်။ တိမ်တိုက်နီဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ မဆိုးလှပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အမည်မသိ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ဆရာ အဖြစ် လက်ခံခြင်းထက် များစွာ ပိုကောင်းလှပေသည်။

သို့သော် ဘိုးဘေးကြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်။

"ဝီ"

နောက်ထပ် ခြောက်ခြားဖွယ် အရှိန်အဝါ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကြားရှိ အပူချိန်ကို အနည်းငယ် ရုတ်ချည်း ကျဆင်းသွားစေတော့သည်။

"တစ္ဆေအိုကြီး ချီယွမ် မင်းတို့ တိမ်တိုက်နီဂိုဏ်း က ထာဝရသခင်ကြီး ချီရှား ကျဆုံးသွားကတည်းက တစ်နေ့တခြား ကျဆင်းလာနေတာပဲ အဲဒီကို သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ မင်းက မျိုးစေ့ကောင်းလေး တစ်ခုကို လိမ်ညာဖို့ ကြိုးစားနေတာလား"

တောင်ဘက်မှ အစိမ်းရောင် ကိုယ်ဖော့အလင်းတန်း တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။ လူက မရောက်သေးသော်လည်း သူ၏ အသံက အရင် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအစိမ်းရောင် ကိုယ်ဖော့အလင်းတန်း က ကောင်းကင်ယံတွင် မျဉ်းကွေး တစ်ကြောင်းကို ဖန်တီးသွားလေသည်။ ၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းရှိ တိမ်တိုက်များမှာ ရေခဲအဖြစ် အေးခဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်မှ ပြန့်ကျဲကျဆင်းလာသော ရေခဲပွင့်ငယ်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နေရောင်အောက်တွင် လင်းလက် တောက်ပနေတော့သည်။

"ရွှစ်"

အပြာရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က ခြံဝင်းထဲသို့ ဆင်းသက်လာလေသည်။

သူက ဖွဖွလေး ပြုံးကာ ကျိယွင်ယင်းကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါက အဆုံးမဲ့ဂိုဏ်း ရဲ့ ပထမတောင်ထွတ် သခင် ထာဝရသခင်ကြီး ရွှမ်ယွမ် ပဲ ဟို တစ္ဆေအိုကြီး ချီယွမ် စကားကို နားမထောင်နဲ့ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ တိမ်တိုက်နီဂိုဏ်း ကိုလည်း မသွားနဲ့ ငါတို့ အဆုံးမဲ့ဂိုဏ်း ကို လာခဲ့ပါ မင်းက ငါတို့ မျိုးဆက်ရဲ့ တာအိုသမီးတော် ဖြစ်လာမှာဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ် တွေ အားလုံးကိုလည်း စိတ်ကြိုက် အသုံးပြုခွင့် ရလိမ့်မယ်"

ထာဝရသခင်ကြီး ဟုန်လု က ထာဝရသခင်ကြီး ရွှမ်ယွမ် ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာက မင်း ငါ့ရှေ့မှာ ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးခဲ့ရတာလေ အခုတော့ မင်းက သတ္တိတွေ ရှိလာပြီး ငါ့ရှေ့မှာ ကြွားလုံးထုတ်ရဲနေပြီပေါ့"

ထာဝရသခင်ကြီး ရွှမ်ယွမ် က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ငါ ဒဏ်ရာရနေတုန်း မင်းက ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ ယုတ်မာပြီး အရှက်မရှိတဲ့ကောင် ကများ ငါ ရှုံးနိမ့်ပြီး ထွက်ပြေးတယ်လို့ ပြောရဲသေးတယ် မင်း မျက်နှာက တော်တော် ထူတာပဲ"

ထာဝရသခင်ကြီး နှစ်ပါး အချင်းချင်း ရင်ဆိုင်လိုက်ကြရာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်ဖိနှိပ်မှုကြီး တစ်ခုက ခြံဝင်းထဲသို့ ပြည့်နှက်သွားပြီး ခြံစည်းရိုး နံရံများမှာ အသံတိတ် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ အပိုင်းလိုက် ပြိုကျသွားတော့သည်။

ဘိုးဘေးကြီး နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုအရှိန်အဝါအောက်တွင် ပြားပြားဝပ်ကျသွားကြပြီး အသက်ပင် မရှူရဲကြချေ။

သို့သော် တင်းမာမှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာစဉ်မှာပင်။

"ရွှစ်"

နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခုက ခြံဝင်းထဲတွင် အသံတိတ် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

သူသည် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက ရွှမ်ယွမ် နှင့် ဟုန်လု တို့၏ ရင်ဆိုင်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ အကြည့်များက ကျိယွင်ယင်း အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ မင်း ဓားကျင့်ကြံသူ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ချင်တယ် ဆိုရင် ငါတို့ ကြယ်တာရာဓားဂိုဏ်း ကို လာခဲ့ပါ"

"ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ကို ဘာလို့ ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ခိုင်းရမှာလဲ အဲဒီအစား ငါတို့ ချုံးမင် ထာဝရဂိုဏ်း ကို လာခဲ့ပါ"

နောက်ထပ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦးက အဝေးမှ လွင့်မျောလာပြီး မနီးမဝေးရှိ လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

အချိန်တိုတို အတွင်းမှာပင် ထာဝရသခင်ကြီး လေးပါး ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ကျိကျားမြို့ တစ်မြို့လုံးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေနိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိတော့ဘဲ အားလုံးနီးပါးက ထာဝရသခင်ကြီး များ၏ အရှိန်အဝါဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် ပြားပြားဝပ်ကာ တဆက်ဆက် တုန်ရီနေကြတော့သည်။

သို့သော် ဤဖိနှိပ်မှုများ အားလုံးက ကျိယွင်ယင်းကို တမင်တကာ ရှောင်ကွင်းသွားသဖြင့် သူမ အနေဖြင့် မသက်မသာ ခံစားရမှု သိပ်မရှိခဲ့ချေ။ သို့သော် သူမရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကြောင့် သူမမှာ ခဏတာမျှ တွေဝေသွားပြီး အထိတ်တလန့် ဖြစ်သွားလေသည်။

အခြားသူများ က စကားဆက်မပြောကြတော့ဘဲ သူမ၏ ရွေးချယ်မှုကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ချန်မု ကလည်း သူမကို တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

မကြာမီပင်။

ကျိယွင်ယင်း က တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည် ရယူလိုက်သည်။ သူမက ရွှမ်ယွမ် နှင့် အခြားသူများကို သေသေချာချာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စကားဆိုလေသည်။ "စီနီယာ တို့ရဲ့ စေတနာတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ တပည့် က ဒီ အရှင်သခင်ကို ဆရာ အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပါပြီ"

စကားပြောရင်း ကျိယွင်ယင်း က ချန်မုကို ဦးညွှတ်လိုက်လေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဘိုးဘေးကြီး မှာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ယွင်ယင်း ဆရာ တစ်ယောက်ကို လက်ခံတယ် ဆိုတာ သေချာ စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စပဲ"

ဘိုးဘေးကြီး ၏ စကားကို ကြားသော်လည်း ကျိယွင်ယင်း က ချန်မုကို ဦးညွှတ်ကာ တပည့် တစ်ဦး၏ အရိုအသေပေးမှုကို ရိုသေစွာ ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

ထို ထာဝရဂိုဏ်းများ အနက်မှ တစ်ခုခုတွင် ဆရာ တစ်ဦးကို လက်ခံလိုက်ခြင်းက သူမ၏ အနာဂတ် လမ်းကြောင်းကို ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားစေနိုင်သော်လည်း ချန်မု က သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီး အစပြုမှု အသစ်တစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက သူမကို တပည့် အဖြစ် လက်ခံချင်ပါက သူမ အနေဖြင့် သူ့ကို ကျောခိုင်းသွား၍ မရနိုင်ချေ။

ကျိယွင်ယင်း က ချန်မုကို တပည့် တစ်ဦး၏ အရိုအသေပေးမှု ပြုလုပ်နေစဉ်မှာပင်။

ဘိုးဘေးကြီး ၏ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားလေသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး ရွှမ်ယွမ် အပါအဝင် ထာဝရသခင်ကြီး လေးပါးလုံးက ယခုအခါ ချန်မု အပေါ်သို့ အကြည့်များကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်ပြီး သူ့ကို အကဲခတ်လိုက်ကြရာ သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ရန်လိုလာကြတော့သည်။