အခန်း ၁၈၈

အခန်း (၁၈၈) အလည်အပတ်

ဖူထျန်းဂိုဏ်း၏ ပင်မတောင်ထိပ်အတွင်းတွင်။

ဝိညာဉ်အလင်းတန်း အစီရင်များ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တရားထိုင်နေသော ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်သော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး ခန်းမပြင်သို့ ထွက်လာရင်း အသံပို့စနစ် အချို့ကို အလျင်အမြန် စေလွှတ်လိုက်သည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ခန်းမပြင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အထပ်ထပ်သော အစီရင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများမှာ လျင်မြန်စွာ ပွင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားပြီး တိမ်တိုက်များရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကာ တိမ်တိုက်များဆီသို့ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဖေးရွှယ် က ထာဝရနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"အရှင်မြတ် ကြွလာတာကို မသိလိုက်လို့ အဝေးကနေ ကြိုဆိုခွင့် မရခဲ့တဲ့အတွက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"

ချန်မု သည် ကျိယွင်ယင်း ကို ခေါ်ကာ တိမ်တိုက်များပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး မင်းက လင်းယွဲ့ ရဲ့ ဆရာဆိုတော့ ငါနဲ့ အနည်းငယ် ပတ်သက်မှု ရှိတယ်လို့ ဆိုရမှာပေါ့ ငါ ဒီကို လာတာ သီးသန့် အရေးကြီး ကိစ္စတော့ မရှိပါဘူး နတ်ဘုရားတွေလို လှည့်လည်သွားလာရင်းနဲ့ ဒီနေရာကို ရောက်လာလို့ ဝင်ကြည့်တာပါ"

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ သည် ချန်မု ၏ စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်အနည်းငယ် လျှော့လိုက်နိုင်ပြီး ဖွဖွလေး ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ရိုသေစွာဖြင့် "အရှင်မြတ် လာရောက်လည်ပတ်တာက ကျွန်မတို့ ဂိုဏ်းအတွက် တကယ်ကို ကြီးမားတဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ တစ်ခုပါပဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင်။

ဖူထျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ တစ်ဖျတ်ဖျတ် လက်လာပြီး ပုံရိပ်များစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထိပ်သခင်များ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးက ချန်မု ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"ထာဝရနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

အားလုံးက ရိုသေစွာဖြင့် တပြိုင်နက်တည်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

ချန်မု နှင့် ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ တို့ တိမ်တိုက်များပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး တောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိချိန်အထိ အားလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ရိုကျိုးစွာ ဒူးထောက် နေကြဆဲဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားရဲကြချေ။

လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောနေသော မျက်နှာဖုံး အဖြူရောင် တပ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေကာ တည်ငြိမ်မှု မရှိနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

သူမသည် ဖူထျန်းဂိုဏ်း ၏ သတ္တမမြောက် တောင်ထိပ် ဖြစ်သော ယွီလီတောင်ထိပ် ၏ သခင်မ မုန်ရှီးရွှမ်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဝူရှန်းနယ်မြေ သို့ သွားရောက်ကာ ဖူထျန်းဂိုဏ်း မှ တပည့်အချို့ကို ခေါ်ထုတ်လာခဲ့ဖူးပြီး ထိုအထဲတွင် လင်းယွဲ့ လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။

လေဟာနယ် အတားအဆီး ပွင့်ရန် နှစ်ဆယ်ဂဏန်းခန့် အချိန်ယူရသည့် ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် သူမသည် ဝူရှန်းနယ်မြေ ၏ အခြေအနေများကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး ဖူထျန်းဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့်လည်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်သွယ်ခဲ့သဖြင့် တာယွမ် ၏ အခြေအနေ အားလုံးကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

အစပိုင်းတွင် ချန်မု သည် သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မရရှိခဲ့သော်လည်း အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ ဖြစ်လာချိန်မှသာ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အနည်းငယ် ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအာရုံစိုက်မှုမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းသာ ဖြစ်ပြီး အလေးအနက် ထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ချေ။

တာယွမ် ၏ အဆင့် ၂ တာအိုဆရာ များမှာ အစွမ်းမနည်းလှသော်လည်း သူမ၏ အမြင်တွင်မူ ထိုသူများမှာ ပုံရိပ်ယောင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ်ကိုသာ စုပ်ယူနိုင်သူများ ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ မျိုးနွယ်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အထူး သက်ရောက်မှုများသာ ဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။

သိုင်းပညာ ကိုပင်လျှင် ပုံရိပ်ယောင် တာအို ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သော်လည်း တာအိုဆရာ များ၏ လမ်းစဉ်မှာမူ ပုံရိပ်ယောင် တာအို အဖြစ်ပင် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်သဖြင့် သူမ အနေဖြင့် အလေးထားစရာ အကြောင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထိုမျှမက။

ထိုအချိန်က ဝူရှန်းနယ်မြေ သို့ ဝင်ရောက်ပြီး လင်းယွဲ့ ကို ခေါ်ထုတ်လာချိန်တွင် သူမသည် လင်းယွဲ့ ကို ဤအသုံးမဝင်သော အဆက်အသွယ်များကို စောစောစီးစီး ဖြတ်တောက်စေချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချန်မု က မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ထူးဆန်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများကို ပြသကာ အရပ်လေးမျက်နှာကို လွှမ်းမိုးသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် ပေါ်လာချိန်တွင် ချန်မု သည် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီဟူသော သတင်းများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသတင်းက သူမကို ယခုအချိန်အထိ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်လေး အတွင်းမှာပင်။

ဤဆယ်စုနှစ်များ အတွင်း သူမသည် ယင်းယန်ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်မှာပင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ တိုးတက်မှု မရှိဘူးဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အသိအမြင် အနည်းငယ်မျှသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ရန် မရဲသေးချေ။

သို့သော် ချန်မု ကမူ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းသွားကာ ဝူနယ်မြေ ၏ အနှိုင်းမဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး နယ်မြေခုနစ်ခုလုံး၏ အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိကာ ဆဋ္ဌမမြောက် အနှိုင်းမဲ့ ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မည်မျှပင် ယုံကြည်ရ ခက်ခဲလိုက်သနည်း။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ယုတ္တိမရှိဟု ခံစားရသော်လည်း ဤအရာအားလုံးမှာ လက်တွေ့ ဖြစ်နေသည်။ ယနေ့ ချန်မု ကိုယ်တိုင် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မည်သည့် အရှိန်အဝါမျှ မထုတ်ဖော်သော်လည်း ထို မှိန်ဖျော့ဖျော့ ထာဝရနတ်မင်း ၏ ဖိနှိပ်မှု အရှိန်အဝါကပင် လူတိုင်းကို ကြောက်ရွံ့ ရိုသေသွားစေသည်။

မုန်ရှီးရွှမ်း အနည်းငယ် ဝေဝါးနေစဉ်မှာပင် ချန်မု နှင့် ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ တို့က အတူတကွ လျှောက်လာကြပြီး သူမ၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ချန်မု က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ သူမကို မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဝူရှန်းနယ်မြေ ကို သွားဖူးတယ် မဟုတ်လား"

"...ဟုတ်ကဲ့ပါ"

မုန်ရှီးရွှမ်း ၏ စိတ်ထဲတွင် တင်းကျပ်သွားပြီး ဂရုတစိုက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝူရှန်းနယ်မြေ တွင် ရှိစဉ်က ချန်မု နှင့် မတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း နောက်ကွယ်တွင် ပြောဆိုရာ၌ ရိုင်းပျသော စကားအချို့ ပြောခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခု ချန်မု က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သောအခါ သူမ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသည်။

"ဒါကိုး"

ချန်မု က မုန်ရှီးရွှမ်း ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် လက်ကို မြှောက်ကာ သူမဆီသို့ လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

မုန်ရှီးရွှမ်း မှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင်မှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွားပြီး နေရာမှာပင် ရပ်တန့်သွားကာ မမြင်ရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုက ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း တင်းကျပ်သွားသည်။ မုန်ရှီးရွှမ်း က ချန်မု ကို စော်ကားမိခဲ့ဖူးသလားဟု တွေးမိကာ ခဏတာမျှ စကားမပြောရဲဘဲ ဖြစ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း။

ထို ဝင်ရောက်လာသော အရှိန်အဝါက မုန်ရှီးရွှမ်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် မည်သည့် ပျက်စီးမှုကိုမျှ မဖြစ်စေဘဲ သူမ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကာ တစ်ခုခုကို ဝင်တိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

မုန်ရှီးရွှမ်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လှိုင်းသံတိုးတိုးလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမလည်း ညည်းညူသံ တစ်ချက် ထွက်လာကာ နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်သွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်မူ ချန်မု က လက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ အနည်းငယ် ဝေဝါးပြီး ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက..."

"အင်း နက်နဲတဲ့ နေရာမှာ တစ်ခုခု ကပ်ငြိနေတယ် ပြီးတော့ အဲဒါက ဝိညာဉ်လောက အဆင့်ဆိုတော့ မင်း မသိတာလည်း သဘာဝပါပဲ"

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ချန်မု က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်လိုက်သည်။

မုန်ရှီးရွှမ်း သည် ဝူရှန်းနယ်မြေ တွင် လူအချို့ကို ခေါ်ထုတ်လာရုံသာမက နေရာအချို့ကိုလည်း စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ဖူးရာ သူမ၏ ဝိညာဉ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်လောက ၏ တာအို အမှတ်အသား အနည်းငယ် ဝင်ရောက် ကူးစက်နေခဲ့သည်။

ထိုအမှတ်အသားမှာ ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ မျိုးနွယ်များမှ ထာဝရနတ်မင်း ၏ ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာ ဖြစ်ပုံရသည်။

"ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ မျိုးနွယ်တွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို သာမန်ထက် ထူးခြားတယ် သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်သွားတာက တာအို အမှတ်အသား အနည်းငယ်လေးပဲ ဝိညာဉ် အပိုင်းအစတောင် မဟုတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ သူမသာ ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ ဆက်သွယ်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်တဲ့ အဲဒီ အထူး အခိုက်အတန့်မှာ အတွေးတစ်ခု အဖြစ် ပြန်လည် နိုးထလာနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သေသွားတဲ့သူက ပြန်ရှင်မလာနိုင်ပါဘူး တာအို အမှတ်အသားထဲကနေ အတွေးတစ်ခု အဖြစ် တကယ် ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့ရင်တောင် သေဆုံးသွားတဲ့ မူလလူတော့ မဟုတ်တော့ဘူး"

ချန်မု က ရိုးရှင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များမှာ အသက်ကို ဖန်တီးခြင်း ဆိုသည့် အရာနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသော်လည်း ထာဝရနတ်မင်း များမှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ တာအို အမှတ်အသားများကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး မျက်မှောက်လောက ရှိ အရာအားလုံးမှာလည်း တာအို အမှတ်အသားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် ထာဝရနတ်မင်း များသည် ဖန်ဆင်းခြင်း စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ရှေးခေတ်ကာလတွင် လူမျိုးနွယ်ပေါင်းစုံ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြရာ ထိုအထဲမှ အချို့သော မျိုးနွယ်စုများမှာ ရှေးဟောင်း အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများက လေဟာနယ်ထဲမှ ဖန်တီးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ချန်မု သည်လည်း ဝိညာဉ်လောက တွင် အစီအစဉ်အချို့ ပြုလုပ်နိုင်ပြီး သူ သေဆုံးသွားပြီးနောက် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်ထဲသို့ တာအို အမှတ်အသား အချို့ ထည့်သွင်းကာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီး ထိုသူ ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ချိန်တွင် သူ၏ အတွေးတစ်ခုကို ပြန်လည် နိုးထစေနိုင်သည်။

သို့သော် သူ ပြောခဲ့သလိုပင်။

ပြန်လည် နိုးထလာသော အတွေးမှာ အများဆုံးအနေဖြင့် သူ ဖန်တီးလိုက်သော အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး သူ ကြိုတင် ထည့်သွင်းထားသော မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေလျှင်တောင်မှ သူကိုယ်တိုင် မဟုတ်တော့သဖြင့် မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်မျှ မရှိချေ။

မဟုတ်လျှင် ထာဝရနတ်မင်း အားလုံးက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဤကဲ့သို့သော အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ထားကြမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လောက မှာ နေရာအနှံ့ အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေမည်ဖြစ်ကာ ထို ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် ၏ အရှင်သခင် မှာလည်း လောကသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

မုန်ရှီးရွှမ်း ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း၊ မကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမှာ အရေးမကြီးသော်လည်း ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ မျိုးနွယ်၏ အတွေးတစ်ခု အမှန်တကယ် ပြန်လည် နိုးထလာခြင်းမှာ ကောင်းသော ကိစ္စ မဟုတ်သဖြင့် ချန်မု က ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုကိုး"

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ က သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ဦးဖြစ်ရာ ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် အချို့သောအရာများကို ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်သော်လည်း ချန်မု ၏ ရိုးရှင်းသော ရှင်းပြချက်ကို သူမ နားလည်နိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဘေးနားရှိ မုန်ရှီးရွှမ်း မှာလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဝေဝါးမှုများ ရှိနေသေးသော်လည်း သူမသည် အန္တရာယ် တစ်ခုခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ထိုအန္တရာယ်ကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့ကြောင်း ခပ်ရေးရေး နားလည်လိုက်သည်။

"ရှီးရွှမ်း ကို အန္တရာယ်ကနေ ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ အရှင်မြတ် ရဲ့ ကျေးဇူးအတွက် ရိုကျိုးစွာ ဦးညွှတ်ပါတယ်..."

မုန်ရှီးရွှမ်း သည် ချန်မု ကို နောက်တစ်ကြိမ် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ က ဘေးနားမှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "အကယ်၍ မင်းသာ ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒါက တာအို ရရှိစေတဲ့ ကျေးဇူးပဲ နောက်ဆိုရင် အရှင်မြတ် ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံရမယ်"

မုန်ရှီးရွှမ်း သည် အပြည့်အဝ နားမလည်သေးသော်လည်း အကယ်၍ သူမသာ ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီးကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ဘာမှဖြစ်လာမည် မဟုတ်သော်လည်း အကယ်၍ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ချန်မု ၏ ယခင်က ကူညီမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ မျိုးနွယ်၏ ပြန်လည် နိုးထလာသော အတွေးတစ်ခုကြောင့် သူမ ကျဆုံးသွားနိုင်ကြောင်းကိုမူ သူမ သိရှိထားသည်။

"အကယ်၍ တကယ်ပဲ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင် နောက်မှပဲ ထပ်ပြောကြတာပေါ့"

ချန်မု က ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ယင်းယန်ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်မှာ သူ့အတွက် အရေးမကြီးသလို ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ပင်လျှင် အရေးမကြီးလှပေ။ သို့သော် အချို့သော ဝိညာဉ်များ၏ စွဲလမ်းမှုများကို သူ ကိုယ်တိုင် တစ်ခုချင်းစီ လိုက်လံ ဖြေရှင်းရန် အချိန်မရှိသဖြင့် အကယ်၍ မုန်ရှီးရွှမ်း သာ တကယ်ပဲ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပါက ထိုကိစ္စများကို ဖြေရှင်းရန် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ပိုလာခြင်းမှာ မဆိုးလှချေ။