အခန်း ၁၉၃

အခန်း (၁၉၃) တာယွမ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

ချန်မု သည် ပင်မတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ ၏ နားထဲတွင် အသံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ မှာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ သတိဝင်လာကာ နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် သူမသည် ကျိယွင်ယင်း ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ပင်မခန်းမဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဆရာသခင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ကျိယွင်ယင်း က ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤ ရက်ပေါင်း ဆယ်နှင့်ချီသော အချိန်အတွင်း ဖူထျန်းဂိုဏ်း တွင် ကျင့်ကြံနေစဉ် သူမသည် ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များစွာကို သိရှိနားလည်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး ဘာမှမသိသော ကောင်မလေး တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ချေ။ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များမှာ မည်မျှ အဆင့်အတန်း မြင့်မားကြောင်းနှင့် မူလဝိညာဉ် ထာဝရနတ်မင်း များမှာ လောကကြီးကို မည်မျှ လွှမ်းမိုးထားနိုင်ကြောင်းကို သူမ သိရှိထားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မု သည် အနှိုင်းမဲ့ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး အခြားသော ထာဝရနတ်မင်း နှစ်ပါးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့်ပင် အနိုင်ယူ ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လောကသို့ ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ နှစ်တစ်ရာပင် မပြည့်သေးချေ။ ဤသည်မှာ မည်မျှ ခမ်းနားလှသော အသွင်အပြင် နှင့် မည်မျှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရည်အချင်း မျိုးနည်း။

"အရှင်မြတ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... အရှင်မြတ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတာ ပြီးဆုံးတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ ကလည်း ခန်းမကြီးဆီသို့ အလွန် ရိုကျိုးစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

ချန်မု သည် ပင်မခန်းမ၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီး ခန်းမအတွင်းပိုင်းသို့ ကြည့်နေသည်။ နောက်ဘက်ရှိ ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ နှင့် ကျိယွင်ယင်း တို့ အရိုအသေပေးသည်ကို မြင်သောအခါ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ထကြတော့..."

ထို့နောက်...

သူက ပင်မခန်းမ အတွင်းပိုင်းသို့ ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ပင်မခန်းမ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တောက်ပသော အလင်းစက်လေး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ အဖြစ် ပြန့်နှံ့သွားကာ လေဟာနယ်ထဲတွင် ရောယှက်သွားပြီး တာအို အမှတ်အသား များ အဖြစ် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားကာ ပင်မခန်းမ တစ်ခုလုံးနှင့် ချိတ်ဆက်သွားတော့သည်။

ဤ တာအို အမှတ်အသား များမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ပင်မခန်းမကို ဖြတ်သန်းကာ အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ပြန့်နှံ့သွားပြီး လေဟာနယ် ကြားရှိ တောင်တန်းများဆီသို့ အမျှင်တန်းလေးများ အဖြစ် ဖြာထွက်သွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလွန် ဝေးကွာသော နေရာများအထိ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဒုန်း...

တာအို အမှတ်အသား အမျှင်တန်းများ ထိတွေ့သွားသော ဖူထျန်းဂိုဏ်း ၏ တောင်တန်းများ အားလုံးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး တောင်တစ်ခုလုံး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများ လျင်မြန်စွာ တောက်ပလာကာ ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းတွင် တောက်ပသော အမျှင်တန်းများ ရောယှက်နေသည်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်တွေ့ရသည်။

ဤတောင်တန်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းလက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် မိုင်ရာချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာအထိ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဖူထျန်းဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ တောင်တန်း အားလုံးမှ ဝိညာဉ်အလင်း အမျှင်တန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖူထျန်းဂိုဏ်း ၏ ပင်မတောင်ထိပ်ဆီသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင်...

ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ အားလုံးမှာ ပင်မတောင်ထိပ်ရှိ ပင်မခန်းမကြီး အတွင်းသို့ ချိတ်ဆက်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်း အစုအဝေး တစ်ခု အဖြစ်သို့ စုစည်းသွားတော့သည်။

"ရပြီ..."

ချန်မု က လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဖူထျန်းဂိုဏ်း ရဲ့ အစီရင်ကြီးကို ငါ ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးလိုက်ပြီ... အနည်းငယ်မျှလည်း ပိုအားကောင်းအောင် လုပ်ပေးထားတယ်..."

စကားသံ အဆုံးတွင် ချန်မု က ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းပေါ်သို့ လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်ရာ တာအို အမှတ်အသား များစွာ ရောယှက် မှတ်တမ်းတင်သွားသည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ ထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါက အစီရင် အမိန့်ပေးပြား ပဲ... မင်း အနေနဲ့ အစီရင်အသစ် ကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးခင် ဒီအမိန့်ပေးပြား ကို သုံးပြီး အစီရင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်... ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီ ဆိုရင်တော့ ဒီအမိန့်ပေးပြား ကို ဖျက်ဆီးပစ်တာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ သိမ်းထားတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် စိတ်ကြိုက် လုပ်နိုင်ပါတယ်..."

ချန်မု က ရိုးရှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ သည် အစီရင် အမိန့်ပေးပြား ကို ရိုသေစွာ လှမ်းခံယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဖူထျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံး ကိုယ်စား... အရှင်မြတ်ကို ဂါရဝပြု ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

"မလိုပါဘူး... ခုနက ငါ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတုန်း အစီရင်ကို ဖျက်ဆီးမိသွားလို့ ပြန်လျော်ပေးတာပါ..."

ချန်မု က ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဖူထျန်းဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို အကဲခတ်လိုက်ရာ မိုင်ရာချီ အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာ သူ၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ ထိုအထဲတွင် ကျင့်စဉ်ဂူထဲ၌ ပြန်လည် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော လင်းယွဲ့ လည်း ပါဝင်သည်။

ယခုအခါ လင်းယွဲ့ သည် တာအိုလမ်းစဉ်တွင်သာ စိတ်ရောကိုယ်ပါ အာရုံစိုက်နေပြီး အတွေးများ အားလုံးက ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ဆီသို့သာ ဦးတည်နေရာ ရွှေရောင်အမြုတေ လမ်းစဉ်ပေါ် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ချန်မု အနေဖြင့် သူမကို ခေါ်ယူကာ အတိတ်အကြောင်းများ ပြောဆိုရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ချေ။ သူမ ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်လာသောအခါမှသာ အတိတ်အကြောင်းများကို အေးအေးဆေးဆေး ပြောဆိုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျိယွင်ယင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိယွင်ယင်း ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သေမျိုးအဆင့်လွန် သတ္တမအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ အဆင့်တစ် သိုင်းပညာရှင် များနှင့် ညီမျှသော အဆင့်ဖြစ်သည်။ ကျိယွင်ယင်း သည် မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုမျှ မရှိသော သာမန်လူ တစ်ဦး ဘဝမှနေ၍ ရက်ပေါင်း ဆယ်နှင့်ချီသော အချိန်အတွင်းမှာပင် အဆင့်များစွာကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ရာ ချန်မု ပင်လျှင် ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ၏ အစွမ်းထက်မှုကို တွေးကာ သက်ပြင်းချမိတော့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့် မတိုင်မီ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခရီးတွင် ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ မှာ နင်ချန် ၏ သန့်စင်သော တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်ပေသည်။ အချိန်အများကြီး ယူစရာ မလိုဘဲ ဗလာအမြုတေ အဆင့်၊ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်အောက် အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ မှ အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြယ်တာရာ တာအိုလမ်းစဉ် ကြောင့် လောကီရေးရာ အနှောင်အဖွဲ့များ မရှိသရွေ့ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာလည်း အလွန် ခက်ခဲမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် အခြားသော တာအို အမှတ်အသား များကို နားလည် သဘောပေါက်ရာတွင်မူ သန့်စင်သော တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ထက် အနည်းငယ် နောက်ကျနိုင်ပေသည်။

"ဒီရက်ပိုင်း ကျင့်ကြံတာ အတော်လေး ကြိုးစားသားပဲ..."

ချန်မု က နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး "သွားကြစို့... ပြန်ရမယ့် အချိန်တန်ပြီ..."

စကားပြောရင်း...

ချန်မု သည် ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီးနောက် ဝတ်ရုံလက်ကို ခပ်ဖွဖွ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်အလင်းတန်း တစ်ခုက ကျိယွင်ယင်း ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ နှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်များမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ပင်မခန်းမ အပြင်ဘက်မှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ထာဝရနတ်မင်းကို ရိုသေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်..."

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ သည် လှည့်ကာ ချန်မု ပျောက်ကွယ်သွားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ခါးညွှတ်၍ အလွန် ရိုကျိုးစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မည်သည့် အငွေ့အသက်မျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို သေချာမှသာ ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ လက်ထဲရှိ အစီရင် အမိန့်ပေးပြား ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

လက်ထဲရှိ အစီရင် အမိန့်ပေးပြား ကို ကြည့်ကာ ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်ချက် လွှတ်တင်လိုက်ရာ မိုင်ရာချီ အတွင်းရှိ ဖူထျန်းဂိုဏ်း ၏ အစီရင်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ သူမ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်...

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ ၏ အမူအရာမှာ ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

အနည်းငယ်မျှ ပိုအားကောင်းအောင် လုပ်ပေးထားတာမှ မဟုတ်ဘဲ... ဤ ပြန်လည် ပြုပြင်ထားသော အစီရင်ကြီးမှာ ယခင် အစီရင်ထက် အနည်းဆုံး အဆများစွာ ပိုမို အားကောင်းနေပြီး ဤ အမိန့်ပေးပြား သာ မရှိပါက သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဤသည်မှာ ချန်မု က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြင့် သာမန်ကာလျှံကာ ပြန်လည် ပြုပြင်ပေးသွားခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထာဝရနတ်မင်း ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အတန်းမှာ သူမ ကဲ့သို့သော ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး အနေဖြင့် မော့ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး မည်မျှ နက်ရှိုင်းကြောင်းကို ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ချေ။

ပြန်လည် ပြုပြင်ထားသော ဖူထျန်း အစီရင်ကြီးကို ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်သဖြင့် ဖူထျန်းဂိုဏ်း အတွင်းရှိ အရာအားလုံးမှာလည်း ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ဂိုဏ်းအနှံ့အပြားတွင် ထိတ်လန့် အံ့ဩမှုများမှ သတိမဝင်သေးသော တပည့်များကို မြင်တွေ့ရသလို ကျင့်စဉ်ဂူထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော လင်းယွဲ့ ကိုလည်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

'ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းခရီးမှာ ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးနဲ့ သိကျွမ်းခွင့် ရတာ... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှု ကို ခံရတယ်လို့ ပြောရင်တောင် မမှားဘူးပဲ...'

ဖေးရွှယ် ထာဝရသခင်မ က သက်ပြင်းချကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

လူတစ်ယောက် ကောင်းစားလျှင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လူများပါ အကျိုးခံစားရသည် ဆိုသကဲ့သို့ လင်းယွဲ့ သာ ဤအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်လာပါက သူမ၏ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုများမှာ ဖေးရွှယ် ထက် များစွာ ကြီးမားမည်မှာ သေချာပြီး ဤလမ်းခရီးတွင်လည်း ဖေးရွှယ် ထက် များစွာ ပိုမို ခရီးပေါက်မည် ဖြစ်သည်။

...

တာယွမ် မြို့တော်။

နန်းတော် အနက်ရှိုင်းဆုံးရှိ ခန်းမဆောင် တစ်ခုအတွင်းတွင်။

ခရမ်းရောင် သစ်သား စားပွဲပုလေး တစ်လုံး ရှိနေပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ဖတ်ရှု စစ်ဆေးပြီးသား စာချွန်လွှာ များစွာကို ထပ်ထားသည်။

စားပွဲပုလေး၏ အနောက်ဘက်တွင် ကော်ဇော တစ်ချပ် ရှိနေပြီး ထိုကော်ဇောပေါ်တွင် နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့ သေးသွယ်သော ခြေဗလာ တစ်စုံကို တင်ထားသည်။ ထို ခြေတံများမှ အထက်သို့ ကြည့်လိုက်လျှင် ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့ နန်းတွင်းဝတ်ရုံ အနားစ နှင့် ခမ်းနားသော နန်းဝတ်နန်းစား ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ရှီးယွင်ရှီ သည် ခေါင်းအုံးပျော့လေး တစ်ခုကို မှီကာ အနားယူနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသိမသာ အပြုံးလေး တစ်ခု ရှိနေသည်။

မကြာမီက ယန်ဟန်ယု သည် တာယွမ် သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ချန်မု သည် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ဝူနယ်မြေ ၏ တတိယမြောက် အနှိုင်းမဲ့ ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူမကို ပြောပြခဲ့သည်။

ချန်မု အဆင့်တက်သွားချိန်တွင် သူမ ချက်ချင်း မသိခဲ့ရဘဲ နောက်ကျမှသာ သိခဲ့ရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့် အံ့ဩမှုများနှင့်အတူ ချန်မု အပေါ် ပိုမို ကြည်ညိုလေးစားလာသလို အလွန်လည်း ဝမ်းသာနေမိသည်။

ဒီဆယ်စုနှစ်များအတွင်း တာယွမ်၏ တာအိုအမွေအနှစ်များမှာ အပြည့်အဝ ပြန်လည်မကောင်းမွန်သေးချေ။ ထာဝရသခင်ကြီးပင် မပေါ်ထွက်သေးဘဲ ဗလာအမြုတေ အဆင့် အနည်းငယ်သာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အနှိုင်းမဲ့ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ရှိနေခြင်းကြောင့် တာယွမ် သည် အနှေးနှင့်အမြန် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

ဝူနယ်မြေ အထက်တွင် လွှမ်းမိုးထားရုံသာမက...

နယ်မြေခုနစ်ခုလုံးရှိ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံကပင် လာရောက် ဂါရဝပြု ရိုသေကြရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တာယွမ် ၏ ဤဆယ်စုနှစ်များ အတွင်း တိုးတက်မှုများကြောင့် သာမန် သေမျိုးနိုင်ငံ တစ်ခုမှနေ၍ နတ်ဘုရား အင်ပါယာ တစ်ခု အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ရာ သူမ အနေဖြင့် ဖြေရှင်းရမည့် ကိစ္စရပ်များလည်း တဖြည်းဖြည်း များပြားလာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် အချိန်များစွာ ရရှိခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံမှုများလည်း အများအပြား တိုးတက်လာခဲ့သည်။

ယခုဆိုလျှင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ရုပ်ရည်မှာ အနည်းငယ်မျှ အိုမင်းသွားခြင်း မရှိဘဲ ယခင်ကအတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီး လောကကို အုပ်စိုးသော ဧကရီ တစ်ပါး၏ အရှိန်အဝါများသာ ပိုမို တိုးလာခဲ့သည်။

ယန်ဟန်ယု ၏ အဆိုအရ ဝူနယ်မြေ နှင့် ပြင်ပနယ်မြေ ကြားတွင် ချန်မု က အမြဲတမ်း ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖောက်လုပ်ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဝူနယ်မြေ သည် အထီးကျန် မနေတော့ဘဲ ပြင်ပနယ်မြေ နှင့် ချိတ်ဆက်သွားပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းမျိုး ပေါ်လာပါက သူမ အနေဖြင့် အလွန် ဂရုစိုက် ကိုင်တွယ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ စဉ်းစားပြီးနောက် အမိန့် အနည်းငယ်မျှသာ ထုတ်ပြန်လိုက်ပြီး များစွာ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ယခုအခါ ဝူနယ်မြေ နှင့် ပြင်ပနယ်မြေ လုံးဝ ချိတ်ဆက်သွားလျှင်တောင်မှ ဘာမှ ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ချေ။ မည်သည့် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကမျှ တာယွမ် နယ်မြေတွင် လာရောက် ရမ်းကားရဲမည် မဟုတ်သလို ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များပင်လျှင် ရမ်းကားရဲမည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် အတွင်းအပြင် ချိတ်ဆက်မှုကိုလည်း ချန်မု ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ရှီးယွင်ရှီ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်...

ရုတ်တရက်...

ခန်းမအတွင်းရှိ နေရာတစ်ခုမှာ တွန့်လိမ်သွားပြီး တိမ်မြူခိုးများ ပေါ်ထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ ထို တိမ်မြူခိုးများ ကြားမှ လူရိပ်နှစ်ခု လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်ယောင်မှနေ၍ တကယ့် ပကတိ ရုပ်ခန္ဓာအစစ် အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာတော့သည်။

ရှီးယွင်ရှီ ၏ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားသော်လည်း ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ မည်သူများ ရုတ်တရက် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသနည်းဟု သိချင်နေစဉ် လူရိပ်နှစ်ခု လုံးဝ မပေါ်ထွက်လာခင်မှာပင် သူမ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိသည်။

"ဆရာသခင်..."

"ပြန်ရောက်လာပြီပဲ..."

ရှီးယွင်ရှီ မှာ ဝမ်းသာသွားပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းသွားလိုက်သည်။

သူမ၏ အကြည့်များက ချန်မု ၏ ဘေးရှိ မိန်းကလေးပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သိချင်စိတ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း မကြာမီ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

'ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်...'

'မဟုတ်ဘူး... ကြယ်တာရာ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည် ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးပေမဲ့ ဒီအရှိန်အဝါက သာမန် ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည် တွေထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းလှတယ်။ မြင်ဖူးသမျှ ကျင့်ကြံသူတွေထဲမှာ သန့်စင်သော တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ နင်ချန် တစ်ဦးတည်းသာ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီး ဒါကလည်း တူညီတဲ့ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ အမျိုးအစား ဖြစ်ရမယ်။'

ယခုအခါ ရှီးယွင်ရှီ သည်လည်း တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီကြာမှ တစ်ခါ ပေါ်ထွက်တတ်သော အလွန် ရှားပါးသည့် ခန္ဓာကိုယ် အမျိုးအစား ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားရာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ချန်မု သည် အနှိုင်းမဲ့ ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်ရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ပိုင်ရှင် တစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

"အင်း..."

ချန်မု က ရှီးယွင်ရှီ ကို ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တစ်ချက် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟန်ယု ပြောပြပြီးပြီလား..."

ရှီးယွင်ရှီ က ချန်မု ကို လိမ္မာစွာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာသခင် စစ်မှန်တဲ့ တာအိုကို နားလည် သဘောပေါက်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်ကို ရောက်ရှိကာ လောကကြီးကို ကျော်လွန်ပြီး ထာဝရအသက်ရှည် ခွင့်ရသွားတဲ့အတွက် ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

ချန်မု က ရယ်မောကာ လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး "ထာဝရအသက်ရှည်ဖို့က... အများကြီး လိုပါသေးတယ်..."

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များကို ထာဝရအသက်ရှည် သူများဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး သက်တမ်း အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း လောကကို ကျော်လွန်သွားခြင်းကြောင့် လောက၏ အခြေခံ စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်မိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ နှစ်တစ်ထောင် ကြာတိုင်း တာအိုကပ်ဘေး များ ကျရောက်လာတတ်သည်။

အကယ်၍ တာအိုကပ်ဘေး တိုင်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါက ထာဝရအသက်ရှည် သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်ပါစေ၊ အနှိုင်းမဲ့ သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပါစေ၊ အများဆုံး တာအိုကပ်ဘေး ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ မရောက်ပါက ကပ်ဘေး အောက်တွင် သေဆုံးသွားရမည် ဖြစ်သည်။

ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက တာအိုရာပေါင်းများစွာ ကို တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်ကာ မူလဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အခြေခံ စည်းမျဉ်းများမှ လုံးဝ ကင်းလွတ်သွားကာ ဤအချိန်တွင် တာအိုကပ်ဘေး များလည်း မသက်ရောက်နိုင်တော့ချေ။ သို့သော် ထိုသို့တိုင်အောင် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပင်လျှင် ပျက်စီးရမည့် အချိန် ရှိသေးသည်။

ကျင့်ကြံသူ များဆိုလျှင် ပြောစရာပင် မလိုတော့ချေ။

မူလဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို 'အတွင်းလောက' တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ထို 'အတွင်းလောက' မှာလည်း ပျက်စီးယိုယွင်းမှုများ ရှိလာတတ်သည်။ ၎င်းကို ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး ဟု ခေါ်ပြီး တစ်ယွမ်ခေတ် (နှစ်ပေါင်း ၁၂၉,၆၀၀) လျှင် တစ်ကြိမ် ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး ကျရောက်တတ်သည်။

ချန်မု သိထားသလောက် ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး ငါးခု ရှိပြီး ထာဝရနတ်မင်း များအတွက် ပထမဆုံး ကပ်ဘေးမှာ သိပ်အန္တရာယ် မများလှချေ။ မင်ဟိုင်၊ ကူယွဲ့ စသည့် သူများမှာ ပထမ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဒုတိယ ကပ်ဘေးကိုမူ တာအိုရာပေါင်းများစွာ ကို တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားသော မဟာ ထာဝရနတ်မင်း များသာ ကျော်ဖြတ်နိုင်သည်ဟု ကောလာဟလ ရှိသည်။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် တာအိုရာပေါင်းများစွာ ကို တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်ထားသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု ခန့်မှန်းရခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်းကတည်းက ဒုတိယမြောက် ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အတွက်ကြောင့် အတိအကျ မသိရသနည်း ဆိုလျှင် အကြောင်းရင်းမှာ ရှင်းလင်းလှသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း နှစ်သောင်း နီးပါး အတွင်း တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း တိုက်ခိုက်သည်ကို မည်သူမျှ မမြင်ဖူးသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

အထက်ပိုင်း တတိယမြောက် ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး ကိုမူ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ပင်လျှင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိတော့ချေ။ သူမသည် ကပ်ဘေး သုံးခု ကျော်ဖြတ်ထားသော ရှေးဟောင်း ထာဝရနတ်မင်း များကို မြင်ဖူးသော်လည်း ထိုသူများ၏ နက်ရှိုင်းမှုကို မသိမြင်နိုင်ဘဲ မည်သည့် အဆင့်အထိ ရောက်ရှိနေသည်ကို မသိရချေ။

စတုတ္ထ ကပ်ဘေး နှင့် ပဉ္စမ ကပ်ဘေး တို့ကိုမူ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ပင်လျှင် မသိတော့ချေ။ ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး ငါးခုသာ ရှိကြောင်းကိုသာ သိထားပြီး ပဉ္စမ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ဘာဖြစ်လာမည်၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အတိုင်း တကယ်ပဲ အသက်ရှည်နိုင်မည်လား ဆိုသည်ကိုမူ သူမကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာချေ။

"ဆရာသခင်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင်... အနှေးနဲ့အမြန် အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး လောကကြီးမှာ ထာဝရ တည်ရှိနေမှာပါ..."

ရှီးယွင်ရှီ က ညင်သာသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်မု က ရယ်မောကာ လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး "ကဲပါ... အမွှန်းတင် မနေပါနဲ့တော့... သူက ငါ အသစ်လက်ခံထားတဲ့ တပည့်ပဲ... နာမည်က ကျိယွင်ယင်း တဲ့... ကြယ်တာရာ တာအိုရုပ်ခန္ဓာ ပိုင်ရှင်ပဲ... အခု ဆရာတူညီမလေး ဖြစ်သွားပြီ..."

"ဆရာတူအစ်မကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ကျိယွင်ယင်း သည် ဤနေရာသို့ ရောက်ကတည်းက ရှီးယွင်ရှီ ၏ မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ကြောင်းကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူမကို လိမ္မာစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။

ရှီးယွင်ရှီ က သူမကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက တာယွမ်... မဟာယွမ် အင်ပါယာ ရဲ့ နယ်မြေပဲ... လောလောဆယ် ဒီအင်ပါယာကို အစ်မ က စီမံခန့်ခွဲနေတယ်... နောက်ပိုင်း ဘာကိစ္စ ရှိရှိ အစ်မဆီ လာခဲ့လို့ ရတယ်နော်..."

ချန်မု က ကျိယွင်ယင်း ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယွင်ယင်း လောလောဆယ် ဒီနောက်ကနေ လိုက်ပြီး စီစဉ်ပေးတဲ့အတိုင်း နေလိုက်ဦး... ကျင့်ကြံမှု အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ရောက်သွားပြီဆိုရင် အပြင်နယ်မြေ တွေမှာ သွားပြီး အတွေ့အကြုံ ရှာလို့ရပြီ... အဲဒီအခါကျရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ပစ္စည်းတွေ ပေးမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ကျိယွင်ယင်း က ခပ်ဖွဖွ ထူးလိုက်သည်။

ရှီးယွင်ရှီ က ချန်မု ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဆရာသခင်... ထာဝရနတ်မင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သလို ပြင်ပနယ်မြေတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်တဲ့ လမ်းကြောင်းကိုလည်း ဖောက်လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့... နတ်ဘုရားပွဲတော် ကျင်းပပြီး ပြင်ပနယ်မြေက ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ လာရောက်ဂါရဝပြုခွင့် ပြုမလားဟင်..."

ပြင်ပနယ်မြေ တွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရွှေရောင်အမြုတေ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာပါက ပွဲလမ်းသဘင် အကြီးအကျယ် ကျင်းပကာ အခြားသော ထာဝရသခင်ကြီး များကို ဖိတ်ကြား၍ ဂါရဝပြုခွင့် ပေးလေ့ရှိသည်။ ယခု ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းဆိုလျှင် ပို၍ပင် ခမ်းနားစွာ ကျင်းပသင့်ပြီး အရပ်လေးမျက်နှာမှ လာရောက် ဂါရဝပြုကြရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်မု က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ရမ်းလိုက်ပြီး "လောလောဆယ်တော့ မလိုသေးဘူး..."

သူသည် လက်ရှိတွင် လောက၌ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ မှန်သော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ဖြင့် ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး မူလဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို ဖန်တီးရခြင်း မရှိသေးသလို မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုလည်း မဖြတ်သန်းရသေးချေ။ ထို့အပြင် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်၏ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများလည်း မပေါ်ထွက်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤအရာများမှာ ယခုအခါ သူ၏ အတွက် မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မဟုတ်တော့ချေ။ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်ခန့် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံလိုက်ရုံဖြင့် တာအို အမှတ်အသား ကိုးခုကို ပေါင်းစပ်ကာ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကို ခေါ်ယူပြီး မူလဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သာမန် ထာဝရသခင်ကြီး များအတွက်မူ ဤအဆင့်မှာ အသက်နှင့် ရင်းရသော အဆင့်ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အတွက်မူ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းရသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်သာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုအချိန်ရောက်မှသာ လုပ်ဆောင်တော့မည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကို ခေါ်ယူကာ မူလဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကို ဖန်တီးပြီး မိုင်သောင်းချီ ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများ ပေါ်ထွက်လာချိန်မှသာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံကို လာရောက် ဂါရဝပြုခွင့် ပေးကာ အနာဂတ်၏ အထွတ်အမြတ် နယ်မြေသစ် 'တာယွမ် အင်ပါယာ' အတွက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ ကံကြမ္မာကို စုဆောင်းမည် ဖြစ်သည်။

"အသေးစိတ် ကိစ္စတွေကိုတော့ သိပြီးသားမို့... ငါ ထပ်မပြောတော့ဘူး... ကိုယ့်ဘာသာပဲ စီစဉ်လိုက်ပါ..."

ချန်မု က ရှီးယွင်ရှီ ကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ခန်းမအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် လှမ်းပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရိပ်အယောင် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး ပူဖောင်းလေး တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ရှီးယွင်ရှီ နှင့် ယွင်ယင်း တို့သည် ချန်မု ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ရိုသေစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။