အခန်း ၁၉၉

အခန်း (၁၉၉) ဝူယွမ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း

ထျန်းလန် တိုက်ကြီး။

တောင်တန်း တစ်ခု၏ နေရာ တစ်ခု။

တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် သာမန် တောင်တန်း တစ်ခုနှင့် မကွာခြားဘဲ မည်သည့် ထူးခြားမှုမှ မတွေ့ရသော်လည်း အကယ်၍ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှုမှာ ရွှေရောင်အမြုတေ အဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ဝိညာဉ်လောက ကို ခပ်ရေးရေး မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသူ ဆိုပါက ဤတောင်တန်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ကျင့်စဉ်ဂူ တစ်ခု ပုန်းကွယ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤ ကျင့်စဉ်ဂူ မှာ အလွန် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေပြီး မည်သည့် အရာဝတ္ထုမျှ မရှိသလောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ရေတိမ်တိမ်လေး ရှိသော ရေကန်ငယ်လေး တစ်ခုသာ ရှိပြီး ရေကန်ထဲတွင် ကြာပန်း အချို့ မျောလွင့်နေကာ ကြာဖတ်များမှာလည်း ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများ တောက်ပနေပြီး သာမန် အရာများ မဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် လေထဲတွင် မျောလွင့်နေပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် မည်သည့် အဝတ်အစားမျှ မရှိသော်လည်း အဖြူရောင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်း များနှင့် ရောင်စုံ တိမ်တိုက်များက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

သို့သော်...

အကယ်၍ အနီးသို့ သွားရောက်ကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လက်ဖြင့် လှမ်းထိလိုက်မည် ဆိုပါက တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်း သွားမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် ရုပ်ခန္ဓာ မရှိတော့ဘဲ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသည်မှာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သက်သက်သာ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤ စိတ်ဝိညာဉ် သည် ပြည့်စုံသော အနေအထားသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်နှင့် ထိုက်တန်သော ဖိအား အနည်းငယ်ကိုလည်း ထုတ်လွှတ်နေသည်။

လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နှစ်ကတည်းက အရောင်သုံးမျိုး ဝိညာဉ်ထိန်းပန်း ၏ စွမ်းအားဖြင့် သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကုသနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ် ကိုသာ ပြန်လည် ကုသနိုင်ရုံဖြင့် သူမအတွက် လုံလောက်မှု မရှိသေးချေ။ ဤ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအားဖြင့် ထာဝရသခင်ကြီး များကို မကြောက်မရွံ့ဘဲ အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း အခြား ထာဝရနတ်မင်း များနှင့် တွေ့ဆုံပါက ခုခံနိုင်စွမ်း များစွာ မရှိသေးချေ။

သူမသည် ချန်မု ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ဖြင့် ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာသူ မဟုတ်သဖြင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား တစ်ခုတည်းဖြင့် ထာဝရနတ်မင်း ၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝ ကို မရရှိနိုင်ချေ။

ထို့နောက်ပိုင်း ဆယ်စုနှစ် သုံးခုကျော် အတွင်း သူမသည် ကျင့်စဉ်ဂူ ထဲမှ တစ်လှမ်းမျှ မထွက်ခဲ့ဘဲ ဤနေရာတွင်သာ လျှို့ဝှက်စွာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး မိမိ၏ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားကာ ပြင်ပလောက နှင့် လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်မှသာ သူမ၏ မူလ စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ရရှိမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျလျှင် နှစ်သောင်းချီ ကျင့်ကြံမှုများ နောက်ကျသွားသဖြင့် မင်ဟိုင် တို့၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်တော့လျှင်တောင်မှ အနည်းဆုံးတော့ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ ချန်မု နှင့် ပူးပေါင်းမည် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းခေတ် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် တစ်ဦးတည်းသော ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ဖြင့် ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာသူ အနေဖြင့် ချန်မု သည် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်မှာ သိပ်မကြာသေးသော်လည်း စွမ်းအားမှာ အားနည်းမည် မဟုတ်ချေ။ သူနှင့် ပူးပေါင်းပါက မင်ဟိုင် နှင့် ကူယွဲ့ တို့ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသည်အထိ သူမ၏ ကျင့်စဉ်ဂူ ကို မည်သူမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ခြင်းက ချန်မု သည် သူမ၏ တည်နေရာကို မင်ဟိုင် နှင့် ကူယွဲ့ တို့အား ပြောပြခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ထိုအချိန်က သဘောတူညီချက် အတိုင်း ဆက်လက် တည်ရှိနေကြောင်း ပြသနေသည်။

သူမကို အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်စေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ မူလအစသို့ ပြန်သွားသော သစ်သီး နှင့် သစ်ရွက်တစ်ရွက် မူလဝိညာဉ် ပန်း တို့ မရှိသဖြင့် မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ရာတွင် အလွန် နှေးကွေးနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ယခု ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာသွားသည့်တိုင် သုံးပုံတစ်ပုံသာ ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလာသည်နှင့်အမျှ နောင်တွင် ပြန်လည် တည်ဆောက်မှု နှုန်းမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာမည် ဖြစ်သော်လည်း အချိန်က စောင့်မနေချေ။ သူမ၏ ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး မှာလည်း သိပ်မဝေးတော့ရာ ဤနှုန်းအတိုင်း ဆိုလျှင် ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့် ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး နှင့် ချက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပထမအကြိမ် ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး မှာ သိပ်မကြောက်စရာ မကောင်းလှချေ။

အကယ်၍ အပြည့်အဝ စွမ်းအားဖြင့် ဆိုလျှင် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ပြန်လည် တည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရမည် ဆိုပါက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ချိန် အများအပြား မရှိသဖြင့် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမှာ များစွာ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်ပြီး ကပ်ဘေး အောက်တွင် သေဆုံးသွားနိုင်ချေ အလွန် များပေသည်။

စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေသော်လည်း ဤသည်မှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ သစ်ရွက်တစ်ရွက် မူလဝိညာဉ် ပန်း ဆိုလျှင် သိပ်ကိစ္စ မရှိသော်လည်း မူလအစသို့ ပြန်သွားသော သစ်သီး မှာမူ ထာဝရနတ်မင်း များ အတွက်ပင်လျှင် အလွန် အဖိုးတန်သော အရာ ဖြစ်ရာ ချန်မု သည် တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူမကို ပေးမည် မဟုတ်ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ အသုံးပြုရန်သာ သိမ်းထားမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့အပြင်...

မှောင်မည်းနေသော ကံကြမ္မာ ကြားမှ အသက်ရှင်သန်မှု အလင်းတန်းလေး တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး လေလွင့် ဝိညာဉ် အခြေအနေမှနေ၍ ယခုအထိ စိတ်ဝိညာဉ် ပြည့်စုံလာပြီး ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ရရှိမည့် အခွင့်အရေး ရရှိလာသည် အထိ ရောက်ရှိလာခြင်းကပင် သူမ အတွက် ကျေနပ်စရာ ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သည် ဤနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ မျောလွင့်နေပြီး သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် မှေးမှိန်နေသော ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု မျောလွင့်နေကာ ပုံသဏ္ဍာန်ကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရသေးဘဲ ရှုပ်ထွေးနေသော တာအို အမှတ်အသား များ ရောယှက်နေသည့် အရာတစ်ခုနှင့်သာ တူသည်။

ထိုအရာကို မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ဟုပင် ခေါ်၍ မရနိုင်သေးဘဲ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံငယ်လေး တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူ သန့်စင်ကာ မိမိ၏ တာအို အမှတ်အသား များ အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး တဖြည်းဖြည်း စုစည်းကာ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်နေစဉ် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။

တစ်ခုခုကို သတိထားမိလိုက်သကဲ့သို့ သူမသည် မျက်လုံးများကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် မျောလွင့်နေသော မှေးမှိန်သည့် ပုံရိပ်ယောင်မှာလည်း သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ စိတ်ဝိညာဉ် နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အောက်ဘက်မှ ကျစ်လစ်လှပသော စေတီငယ်လေး တစ်ဆူ ထွက်ပေါ်လာကာ သူမကို သယ်ဆောင်၍ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ထွက်ပြေးရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေတော့သည်။

သို့သော်...

ဤကဲ့သို့ ချက်ချင်း သတိထား ပြင်ဆင်လိုက်မှုမှာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပြန်လည် လျော့ကျသွားတော့သည်။

သူမ၏ ကျင့်စဉ်ဂူ အပြင်ဘက်မှ လူရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အဖြူရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လူငယ်လေး တစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည့် ထိုသူမှာ ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

"ချန် တာအိုမိတ်ဆွေ... ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က ချန်မု ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤ ဆယ်စုနှစ် သုံးခုကျော် အတွင်း ချန်မု က သူမကို ပထမဆုံး အကြိမ် လာရောက် ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်ရာ ကောင်းသော ကိစ္စတော့ ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမကို လာရှာခြင်းက သူမ၏ ပုန်းအောင်းရာ နေရာကို ထုတ်ဖော်ခံရနိုင်ချေ ပိုများစေပြီး မင်ဟိုင် တို့ကို ဆွဲဆောင်လာနိုင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ချန်မု က မင်ဟိုင် တို့၏ ဖိအားကို မခံနိုင်တော့သဖြင့် သူမကို လာရှာခြင်း ဖြစ်ပါကလည်း မတတ်နိုင်ချေ။

ချန်မု က နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤ ရိုးရှင်းသော အကြည့်တစ်ချက်ကပင် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ မျက်ဝန်းများကို အနည်းငယ် တောက်ပသွားစေပြီး သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် နှင့် ကျင့်ကြံမှုများ အားလုံးမှာ အတွင်းအပြင်မကျန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အများကြီး တိုးတက်သွားပုံ ရတယ်နော်..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယခင်က သူမ လေလွင့် ဝိညာဉ် အခြေအနေတွင် ရှိနေစဉ်ကပင် ချန်မု ၏ အကြည့်က သူမကို ဤကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး မပေးခဲ့ချေ။ ယခုအခါ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာချိန်တွင် ချန်မု ၏ အရှေ့၌ မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်မျှ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားနေရခြင်းက ဤဆယ်စုနှစ်များ အတွင်း ချန်မု ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ကြောင်း ပြသနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး အတွက် ဤသည်မှာ အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါးသည် တစ်ကြိမ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံလျှင် ဆယ်စုနှစ်၊ ရာစုနှစ် များစွာ ကြာမြင့်တတ်ပြီး တိုးတက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိခြင်းမှာ အလွန် သာမန် ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်မု တာအို ရရှိသည်မှာ နှစ်တစ်ရာပင် မပြည့်သေးဘဲ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် အတွင်း ဤမျှ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုများ ရှိလာခြင်းက အံ့အားသင့်စရာ ပင်ဖြစ်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်၏ ထူးခြားချက် ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်နှုန်းမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများထက် များစွာ မြန်ဆန်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"အနည်းငယ် တိုးတက်လာရုံပါပဲ..."

ချန်မု က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် တိမ်ခိုးတိမ်ငွေ့များဖြင့် အေးခဲထားသော ဝိညာဉ်သစ်သီး တစ်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာပြီး နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အံ့ဩတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "... မူလအစသို့ ပြန်သွားသော သစ်သီး လား..."

သူမသည် ယခင်က မူလအစသို့ ပြန်သွားသော သစ်သီး တစ်လုံးကို ရရှိခဲ့ဖူးပြီး ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ရန် အတွက် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခုအခါ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်သစ်သီး သည် စစ်မှန်သော သဘာဝများကို သယ်ဆောင်ထားပြီး အထူး နည်းလမ်းဖြင့် ပိတ်လှောင် အေးခဲထားသော်လည်း အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရာ မူလအစသို့ ပြန်သွားသော သစ်သီး မဟုတ်လျှင် ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

တစ်ခုခု ပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

ချန်မု ၏ ပုံရိပ်မှာ မျက်စိရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းသာ နားထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့တော့သည်။

"ကျင့်ကြံမှုတွေ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာအောင် လုပ်ပြီးရင်... ဝူနယ်မြေ ကို လာရှာလှည့်ပါ..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် လက်ကို မြှောက်ကာ မူလအစသို့ ပြန်သွားသော သစ်သီး ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ချန်မု ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ကြည့်ကာ ခဏတာ ငေးမောသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး အမူအရာမှာ လေးနက်သွားကာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

မူလအစသို့ ပြန်သွားသော သစ်သီး ကို ရရှိထားသော်လည်း ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုရန် အချိန်မရှိသည့်အပြင် ဤမျှ အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားခြင်းက...

သူမက ချန်မု ပျောက်ကွယ်သွားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ချပါ... မူလအစသို့ ပြန်သွားသော သစ်သီး ရှိနေရင် အများဆုံး တစ်နှစ် အတွင်းမှာ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို အပြည့်အဝ ပြန်လည် တည်ဆောက်နိုင်ပါပြီ... တာအိုမိတ်ဆွေ အနေနဲ့ မင်ဟိုင် နဲ့ ကူယွဲ့ တို့ နှစ်ယောက်ကို နောက်ထပ် တစ်နှစ်လောက် ဆွဲထားပေးရုံနဲ့ လုံလောက်ပါပြီ... ကျွန်မ ကျင့်ကြံမှုတွေ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာရင် သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ရှောင်ပြေးစရာ မလိုတော့ပါဘူး..."

ပြင်ပတွင်...

ချန်မု ၏ ပုံရိပ်မှာ တောင်ထွတ် တစ်ခုပေါ်တွင် ပေါ်လာသည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းစောင်းကာ အနောက်ဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင် တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး ဘာမှ ရှင်းပြမနေတော့ချေ။

ကြည့်ရသည်မှာ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် တစ်ခုခုကို အထင်လွဲသွားပုံ ရသည်။ သို့သော် အရေးမကြီးချေ…

"ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကို သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

ချန်မု က အဝေးရှိ ကောင်းကင်ယံကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေဟာနယ်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

အထက်ပိုင်း နယ်မြေ။

ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ။

ဤနေရာမှာ မိုင်နှစ်ထောင်ကျော် ရှည်လျားသော နက်ရှိုင်းသည့် ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေသည်။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ကို ခြားနားထားသော ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤ ချောက်ကမ်းပါးငယ်လေးမှာ ဆင်နှင့် ဆိတ်ကဲ့သို့ ကွာခြားလှပြီး လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။

သို့သော် ဒဏ္ဍာရီများအရ တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး အရှေ့တွင် နှစ်ပေါင်း သုံးသောင်းကြာအောင် ထိုင်ကာ စစ်မှန်သော တာအိုကို နားလည် သဘောပေါက်ခဲ့ပြီးနောက် ပြန်လာကာ အထက်ပိုင်း နယ်မြေတွင် ဤ ချောက်ကမ်းပါးကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး ဤနေရာတွင် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တစ်ခုကို တည်ထောင်ကာ ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ချောက်ကမ်းပါး အတွင်းတွင်...

ချောက်ကမ်းပါး ၏ အထက်တွင် မျောလွင့်နေသော ကြယ်ရောင်များ တောက်ပနေသည့် လေလွင့်ကျွန်း အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့ရသည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တိုင်းသည် လေလွင့်ကျွန်း တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ၎င်းကို မိမိ၏ ကျင့်စဉ်ဂူ အဖြစ် သတ်မှတ်ခွင့် ရှိကာ မိမိ၏ တာအို အမွေအနှစ် များကိုလည်း ထိုနေရာတွင် ထားရှိခွင့် ရှိသည်။

ယနေ့ခေတ် ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တွင် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး အနည်းဆုံး ရာဂဏန်း ရှိပြီး အောက်ပိုင်း နယ်မြေသုံးခုလုံး ရှိ ထာဝရသခင်ကြီး အရေအတွက် ပေါင်းထက်ပင် ပိုများနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ဤ ချောက်ကမ်းပါး အထက်တွင် မျောလွင့်နေသော လေလွင့်ကျွန်း များမှာလည်း အလွန် များပြားလှပေသည်။

အချို့သော လေလွင့်ကျွန်း များ၏ ပတ်လည်တွင် ပိုမို သေးငယ်သော မြေကွက်လေးများ လွင့်မျောနေသည်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။

ထိုအရာများမှာ အများအားဖြင့် ဗလာအမြုတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၊ သို့မဟုတ် အနည်းစုသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသည့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး များ ထံမှ ကျင့်စဉ်ဂူ များကို လက်ဆောင် အဖြစ် ရရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အရွယ်အစားနှင့် အတိုင်းအတာ အရ ထာဝရသခင်ကြီး များ၏ ကျင့်စဉ်ဂူ များနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း နေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ကာ မိမိ၏ ကျင့်စဉ်ဂူ အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ခြင်းကပင် အဆင့်အတန်း တစ်ခုကို ပြသနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မိုင်နှစ်ထောင်ကျော် ရှည်လျားသော ချောက်ကမ်းပါး ၏ အရှေ့တွင် ချန်မု ၏ ပုံရိပ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး ချောက်ကမ်းပါး ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်ကာ ချောက်ကမ်းပါး အတွင်းသို့ တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

"ဝုန်း..."

သူ၏ ရောက်ရှိလာမှုက တစ်ခုခုကို လှုံ့ဆော်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး မိုင်နှစ်ထောင်ကျော် ရှည်လျားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး မှ ရုတ်တရက် မှောင်မည်းသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာကာ စုစည်းသွားကြသည်။ ဤ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများမှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ဖြာထွက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ ဂိုဏ်းအစီရင်ကြီး ကို လှုံ့ဆော်လိုက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

ဂိုဏ်းအစီရင်ကြီး ရုတ်တရက် အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားလာမှုကြောင့် ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားမှာ ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို သတိထားမိလိုက်ကြပြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ သတိဝင်လာကြသူများ ရှိသလို ကောင်းကင်ယံကို အံ့အားသင့်စွာ မော့ကြည့်နေကြသူများလည်း ရှိသည်။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တွင် အငြင်းပွားဖွယ် မရှိသော ပထမဆုံး အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ အဖြစ် ဂိုဏ်းအစီရင်ကြီး မှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေပြီး တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က စိတ်ရောကိုယ်ပါ အားစိုက်ထုတ်၍ ဖန်တီးထားသော အမွေအနှစ် အခြေခံ ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာလည်း အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း မရှိလျှင်တောင်မှ ဤ အစီရင် ဖြင့်ပင် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အနည်းငယ် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ မှ ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား ပင်လျှင် တွမ်ယွမ် အစီရင်ကြီး ၏ အစွမ်းကို ကြားသာ ကြားဖူးကြပြီး အပြည့်အဝ အသက်ဝင်လာသော အခြေအနေကိုမူ တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ဖူးကြချေ။

ယခုအခါ...

ရုတ်တရက် တွမ်ယွမ် အစီရင်ကြီး မှာ အဆင့်ဆင့် အသက်ဝင်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ဦး ဂိုဏ်းအနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားသိရှိလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေရာ ဤသည်မှာ နှစ်သောင်းချီ ကာလအတွင်း တစ်ခါမျှ မဖြစ်ပေါ်ဖူးသော ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေ ပင်ဖြစ်သည်။

ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား အံ့အားသင့် ထိတ်လန့်နေကြစဉ်မှာပင်...

ကောင်းကင်ယံမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ ချန်မု... ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကို လာရောက် အလည်အပတ် ပြုပါတယ်..."

အသံမှာ တိုးသော်လည်း လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မိုင်နှစ်ထောင်ကျော် ရှည်လျားကာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေသော အမည်းရောင် ချောက်ကမ်းပါးကြီး နှင့် မှောင်မည်းသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသည့် တွမ်ယွမ် အစီရင်ကြီး မှာလည်း ဤအချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားတော့သည်။

ထိုအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားမှာ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

ချန်မု။

ဝူရှန်း ထာဝရနတ်မင်း။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက အောက်ပိုင်း နယ်မြေသုံးခု တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော ထာဝရနတ်မင်း အသစ် တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်း ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းကာ အံ့မခန်း စွမ်းရည်များဖြင့် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီး မကြာမီမှာပင် မင်ဟိုင် နှင့် ကူယွဲ့ ထာဝရနတ်မင်း နှစ်ပါးကို အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သူ ပင်ဖြစ်သည်။

ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့် အချိန်မှာ အတိုတောင်းဆုံး ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့ခေတ် ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တွင် လူတိုင်းက အသိအမှတ်ပြုထားသော တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ပြီးလျှင် ဒုတိယ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်ကာ အချို့ကမူ တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း နှင့် တိုက်ခိုက်လျှင်တောင်မှ ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်ကြေးပေးနေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်က ထွက်ပေါ်လာသော သတင်းများအရ ချန်မု သည် မင်ဟိုင် နှင့် ကူယွဲ့ နှစ်ပါးကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူပြီး နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် တာအိုတစ်ရာ ပေါင်းစပ်ပြီး မဟာ ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဆိုပါက ချန်မု ကို ဖိနှိပ်နိုင်ကောင်း ဖိနှိပ်နိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤသည်မှာ ကောလာဟလ သာ ဖြစ်ပြီး တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း တကယ် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်မရောက်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။ အကယ်၍ မရောက်သေးပါက ချန်မု နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်လည်း အင်အားချင်း မတိမ်းမယိမ်းသာ ဖြစ်မည်မှာ သေချာပေသည်။

ချောက်ကမ်းပါး အထက်တွင် မှောင်မည်းသော အလင်းရောင်များ တစ်ချက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

မကြာမီ...

တွမ်ယွမ် အစီရင်ကြီး မှ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကွဲထွက်လာပြီး လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရွှေရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော အသွင်အပြင် ရှိသော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ အလွန် ရိုသေလေးစားသော အမူအရာ ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ချန်မု ကို တိုက်ရိုက် အရိုအသေ ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ရှောင်မော့... ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ရဲ့ လေးဆယ့်ခုနစ်ဆက်မြောက် ဂိုဏ်းချုပ် ပါ... ချန် ထာဝရနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ချန် ထာဝရနတ်မင်း လာရောက်တာ ဘိုးဘေးကြီး ကို တွေ့ဖို့များလား... ဘိုးဘေးကြီး က မကြာသေးခင်ကမှ ခရီးထွက်သွားပြီး ပြန်မရောက်သေးပါဘူး... ကျွန်တော်မျိုး လည်း ဆက်သွယ်လို့ မရသေးပါဘူး..."

ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး က ရိုသေလေးစားသော၊ အားနာသော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်မု က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အနောက်ဘက်ရှိ ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တွမ်ယွမ် တာအိုမိတ်ဆွေ မရှိဘူးလား... ကိစ္စမရှိပါဘူး... သူ မကြာခင် ပြန်လာမှာပါ..."

ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ အစီရင်မှာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်လှသည်။ သူ အထူးတလည် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသော်လည်း အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် အစီရင်ကို လှုံ့ဆော်မိသွားပြီး ဤအစီရင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေရာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာက သူသာ ဆိုလျှင် အတင်းအကျပ် ဖောက်ဝင်ရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ လျစ်လျူရှု ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤ အစီရင်မှာ တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ ဖန်တီးမှု ဖြစ်ပြီး အပြည့်အဝ အသက်ဝင်လာသော အဆင့်အထိ လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရပါက သူ မည်သည့် နေရာတွင် ရှိနေသည်ဖြစ်စေ သတိထားမိမည် ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းသို့ မကြာမီ ပြန်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ဘိုးဘေးကြီး မကြာခင် ပြန်ရောက်လာမှာပါ... ချန် ထာဝရနတ်မင်း ခဏလောက် စောင့်ဆိုင်းပေးပါ... ကျွန်တော်မျိုး က လက်ဖက်ရည်နဲ့ ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေ ပြင်ဆင်ခိုင်းထားပြီးပါပြီ..."

ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး သည် ယခုခေတ်၏ ဂိုဏ်းချုပ် အနေဖြင့် အတွင်းရေး အချို့ကို သေချာပေါက် သိရှိထားရာ ဤအချိန်တွင် ရိုသေစွာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ အမိန့်ပေးပြား တစ်ခုကို မြှောက်ကာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနောက်ဘက်ရှိ ဂိုဏ်းအစီရင်ကြီး မှ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကွဲထွက်လာပြီး ချန်မု ကို အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ချန်မု က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော တွမ်ယွမ် အစီရင်ကြီး ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုမျှ မရှိဘဲ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ..."