အခန်း ၂၀၀

အခန်း (၂၀၀) တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်း

ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး က အရှေ့မှ လမ်းပြပေးနေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သတင်းကြားထားသော ထာဝရသခင်ကြီး များစွာက ချန်မု ကောင်းကင်ယံမှ လျှောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ကြသဖြင့် အားလုံးက ချန်မု ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ရိုသေစွာ အရိုအသေ ပေးကြသည်။

ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တွင် တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ရှိနေသော်လည်း သူတို့သည် ထာဝရသခင်ကြီး များသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး၏ အရှေ့တွင် သေချာပေါက် ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှု ရှိကြရမည် ဖြစ်ပြီး ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး ပင်လျှင် ချွင်းချက် မဟုတ်ဘဲ အလွယ်တကူ မစော်ကားရဲချေ။

မကြာမီ...

ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး သည် ချန်မု ကို ချောက်ကမ်းပါး အထက်တွင် ရှိသော အကြီးဆုံး လေလွင့်ကျွန်း ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဤ လေလွင့်ကျွန်း မှာ ဘဲဥပုံသဏ္ဍာန် ရှိပြီး အလျား မိုင်ခုနစ်ဆယ်ကျော်၊ အနံ မိုင်သုံးဆယ် နီးပါးခန့် ရှိကာ ကျွန်းပေါ်တွင် နတ်ဘုရား နန်းဆောင် များစွာ တည်ရှိနေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါကာ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော အငွေ့အသက် များကို ခံစားရစေသည်။

ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး သည် ချန်မု ကို လေလွင့်ကျွန်း ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အကြီးကျယ် အခမ်းနားဆုံး နန်းဆောင်ကြီး တစ်ခုထဲသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

အစေခံများက ဝိညာဉ်သစ်သီး များနှင့် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် များကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်ကာ ဆက်သလိုက်ကြသည်။

ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ချောမောလှပသော အစေခံ မိန်းကလေး အချို့က ရိုသေစွာ ရပ်နေကြပြီး အားလုံးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိကြကာ ရေခဲကဲ့သို့ ဖြူစင်သော အသားအရေ၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လှပသော အရိုးအဆစ် များနှင့် မွေးရာပါ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည် များ ရှိကြရာ တာယွမ် တွင်ဆိုလျှင် လူအများအပြား၏ စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်ထဲမှ နတ်သမီးလေးများ ဖြစ်လာနိုင်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ သာမန် အစေခံလေးများ သာ ဖြစ်ကြသည်။

ဘေးတွင် အလုပ်အကျွေး ပြုနေရသော မိန်းကလေး များမှာ စိတ်ထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်နေကြပြီး ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် ချန်မု တို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခေါင်းငုံ့ထားကြကာ ချန်မု ထာဝရနတ်မင်း ၏ မျက်နှာကို မကြည့်ရဲကြသလို အနည်းငယ်မျှပင် ရိုင်းစိုင်းသော အမူအရာ မပြရဲကြချေ။

ချန်မု က ဒုတိယ နေရာတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သော်လည်း ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး မှာမူ ပင်မ နေရာတွင် မထိုင်ရဲဘဲ ဘေးတွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေခဲ့သည်။

အချိန် အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်...

အပြင်ဘက်မှ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ထာဝရနတ်မင်းကို ကြိုဆိုပါတယ်..."

သာမန် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သစ်သားဖိနပ် စီးထားသော လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦးက နန်းဆောင် အပြင်ဘက်မှ လျှောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ အသွင်အပြင်မှာ သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းလှပြီး သေချာ ကြည့်လိုက်မည် ဆိုပါက ၎င်းတို့ထဲတွင် ပြတ်တောက်နေသော ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခု စုစည်းနေသကဲ့သို့ ရှိကာ လူများ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို မျိုချသွားနိုင်သဖြင့် သူနှင့် မျက်လုံးချင်း မဆုံရဲအောင် ဖြစ်စေသည်။

ထို လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ရှောင်မော့... ထာဝရနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး သည်လည်း ချက်ချင်း ရှေ့တိုးကာ ထို လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား ကို ရိုသေစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး ဘေးရှိ အစေခံ မိန်းကလေး များ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အရှေးကျဆုံး ထာဝရနတ်မင်း၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော်က မဟာကပ်ဘေးကြီး မှ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ယနေ့အထိ တည်ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး၊ တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် တည်ရှိနေပြီး ဤ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော နယ်မြေနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို အုပ်စိုးထားသူ ပင်ဖြစ်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နူးညံ့သော အမူအရာ ရှိနေပြီး ရှောင်မော့ နှင့် အခြားသူများကို မကြည့်ဘဲ ချန်မု ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က တစ်ခုခုကို ခံစားမိလို့ ဝိညာဉ်လောက ထဲက ဝူကွေ့ နယ်မြေ ကို သွားခဲ့တာ... ဒီနေ့ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည် လာမယ်မှန်း မသိလိုက်လို့ နည်းနည်း နောက်ကျသွားတယ်..."

ဝူကွေ့ နယ်မြေ။

ချန်မု သည် ဤအကြောင်းကို ကြားဖူးထားပြီး ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ ထူးဆန်းသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ကာ အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ထာဝရနတ်မင်း များ ဝင်ရောက်ပါကလည်း သတိကြီးစွာ ထားရသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း တွမ်ယွမ် ၏ အပြောတွင်မူ အလွန် ပေါ့ပါးနေပြီး လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်ပုံ ရသည်။

ချန်မု က တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က သာမန် လူတစ်ယောက်ပါ... ဘယ်က ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည် ဖြစ်ရမှာလဲ... ကျွန်တော်က စီနီယာ ကို လေးစားနေတာ ကြာပါပြီ... ဒါပေမဲ့ လောကီရေးရာ တွေနဲ့ ရှုပ်နေပြီး ကျင့်ကြံမှုတွေကလည်း မတည်ငြိမ်သေးလို့ အခုမှပဲ လာရောက် ဂါရဝပြုနိုင်တာပါ..."

တွမ်ယွမ် က ချန်မု ၏ အရှေ့သို့ ရောက်လာကာ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ လို့ မခေါ်ပါနဲ့... တာအိုမိတ်ဆွေ က ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်နဲ့ တာအို ရရှိခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်းခေတ် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်နိုင်ခဲ့တာ... နောက်လူ မရှိနိုင်ဘူးလို့ မပြောနိုင်ပေမဲ့ အရင်ကတော့ ဒီလိုလူမျိုး တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဖူးဘူး..."

"ဒါ့အပြင် တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ကြည့်ရတာ အခု မူလဝိညာဉ် လမ်းစဉ်ကိုလည်း အောင်မြင်သွားပြီး ဓမ္မခန္ဓာ ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုတော့ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားတွေက သာမန်အဆင့်ကို အများကြီး ကျော်လွန်နေလောက်ပြီ... ကျွန်တော်တောင် အခုချိန်မှာ တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်တော့မှာ..."

ချန်မု က အရှေ့ရှိ သစ်သားစားပွဲ ပေါ်မှ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျင့်ကြံမှု ကို ကြည့်ရမယ် ဆိုရင် တာအိုတစ်ရာ ကို ပေါင်းစပ်နိုင်ပြီး မဟာ ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့သူက တခြားလူတွေထက် အများကြီး ရှေ့ရောက်နေပါပြီ..."

တွမ်ယွမ် သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ချန်မု သည် မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား သက်သက်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားသော ထာဝရနတ်မင်း အဆင့် မဟုတ်တော့ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်ခြင်းက ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ အရှေးကျဆုံး ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး၏ အမြင်ကျယ်မှုကို ပြသလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်မု ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြင့်လည်း သူ၏ ဓမ္မခန္ဓာ ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။

သို့သော် ချန်မု သည်လည်း သူ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ အပြင်လောကတွင် ယခုအထိ သူ တကယ်ပဲ တာအိုတစ်ရာ ကို ပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ မသေချာသလို သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အပြင်ပန်းတွင် ဘာမှ မပြသထားသော်လည်း ချန်မု ၏ အမြင်တွင်မူ လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ချေ။

တွမ်ယွမ် က အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟို မဟာကပ်ဘေးကြီး မတိုင်ခင်ကတောင် တာအိုမိတ်ဆွေ လို ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ လူမျိုး မရှိခဲ့ဘူး... တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အခုမှ စတာဆိုပေမဲ့ အနှေးနဲ့အမြန် တာအိုတစ်ရာ ကို ပေါင်းစပ်နိုင်မှာ သေချာတယ်... အချိန်တစ်ခု ရောက်ရင် 'တာအိုတစ်ထောင်' ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာဖို့တောင် အတားအဆီး သိပ်မရှိလောက်ဘူး..."

"ကျွန်တော်ကတော့ အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်လွန်ခဲ့ပေမဲ့ အခုမှ တာအို အမှတ်အသား နှစ်ရာ့လေးဆယ့်တစ် ခုကိုပဲ ဖန်တီးနိုင်သေးတယ်... တာအို တစ်ထောင် ကို ပေါင်းစပ်ဖို့ဆိုတာ ဝေးကွာလွန်းပါသေးတယ်..."

နှစ်ရာ့လေးဆယ့်တစ် ခု...

ချန်မု က စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။

တွမ်ယွမ် ၏ ဤစကားမှာ အလိမ်အညာ မဟုတ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် တာအို အမှတ်အသား နှစ်ရာ့လေးဆယ့်တစ် ခုကို အမှန်တကယ် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ မင်ဟိုင် တို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

တာအိုတစ်ရာ ပေါင်းစပ်ခြင်းမှာ အတားအဆီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မူလဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း၏ သင်္ကေတ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် တွမ်ယွမ် သည် ဤလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် အတော်လေး ခရီးပေါက်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အစပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိနေခြင်း မဟုတ်ချေ။

ထိုထက် ပိုမို မြင့်မားသော တာအိုတစ်ထောင် ပေါင်းစပ်ခြင်းကိုမူ ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တွင် ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ရှိခဲ့ဖူးပြီး သူတို့တွင် ကိုယ်ပိုင် ဂုဏ်ပုဒ်များ ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် 'ထျန်းယွမ် တာအို ထာဝရနတ်မင်း' ကဲ့သို့သော ဂုဏ်ပုဒ်များ ဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုဂုဏ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုလိုက်ပါက မည်မျှပင် ဝေးကွာနေပါစေ ချက်ချင်း ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

"တာအိုတစ်ထောင် ကို ပေါင်းစပ်ပြီးရင်ရော ဘယ်လို အဆင့်မျိုး ရောက်သွားမလဲ..."

ချန်မု က မေးလိုက်သည်။

တွမ်ယွမ် က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံတွင် အနည်းငယ် လေးစား အားကျမှုများ ပါဝင်နေသည်။ "တာအိုတစ်သောင်း ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကောင်းကင်နှလုံးသား ကို ဖန်တီးနိုင်ရင်... မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ အောင်မြင်သွားပြီး မူလစိတ်ဝိညာဉ် ကို ဖန်တီးနိုင်မယ်... ဒီ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး နဲ့ တန်းတူ ဖြစ်သွားပြီး နေ၊ လ တွေနဲ့အတူ သက်တမ်း ရှည်ကြာနိုင်မယ်... သေဆုံး ပျက်စီးခြင်း မရှိတော့ဘဲ 'ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း' လို့ ခေါ်တယ်... လောကကြီးက သူ့ကို ကောင်းကင်နတ်မင်း လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်..."

ချန်မု သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့်ပင် ရှိနေပြီး မည်သည့် အံ့အားသင့်မှုမျှ မပြသခဲ့ချေ။

တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း လား။

"အဲဒီ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် ရဲ့ သခင်က မသေဆုံးခင် တုန်းက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်မယ် ထင်တယ်..."

"မှန်ပါတယ်..."

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင် အဲဒီပုဂ္ဂိုလ် က ကောင်းကင်နတ်မင်း တွေ ထဲမှာတောင် သာမန် မဟုတ်ဘူး... သေဆုံးသွားပြီးနောက်မှာ သူ့ရဲ့ မူလစိတ်ဝိညာဉ် က ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် သုံးခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတာက အဲဒီ အဆင့်မှာတောင် အနည်းဆုံး ခြေသုံးလှမ်းလောက် လျှောက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တယ် ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က သက်ပြင်းချကာ ဆက်ပြောသည်။ "ရှေးခေတ်တုန်းကတောင် ဒီအဆင့်ကို ရောက်နိုင်တဲ့သူ သိပ်မရှိခဲ့ပါဘူး... ရှေးဟောင်းခေတ် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ တာအို အမှတ်အသား တွေ အများကြီး ပျက်စီးသွားခဲ့လို့ တာအိုတစ်ထောင် ကို ပေါင်းစပ်ဖို့တောင် ခက်ခဲသွားပြီ... ကောင်းကင်နတ်မင်း လမ်းစဉ် ဆိုရင်တော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး..."

"ကျွန်တော် အရပ်လေးမျက်နှာကို လှည့်လည်သွားလာပြီး တိုက်ကြီး ဆယ့်ခုနစ်ခု ကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်... လောကကြီးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တွေ အများကြီးကိုလည်း သိခဲ့ရတယ်... ရှေးခေတ်ကာလ ကတည်းက လောကကြီးမှာ တာအိုတစ်သောင်း ကို ပေါင်းစပ်နိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနိုင်သူ နောက်ထပ် မရှိတော့ဘူး... ကောင်းကင်နတ်မင်း နေရာကို ရောက်နိုင်သူလည်း နောက်ထပ် မရှိတော့ဘူး..."

ချန်မု က တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ တာအို အမှတ်အသား တွေ ပျက်စီးသွားတယ်... ဟုတ်လား..."

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး နန်းဆောင် အပြင်ဘက်ရှိ နေရာတစ်ခုဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုနေရာမှာ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ရှိရာ လမ်းကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သူက ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်တဲ့ နေရာကို ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ လို့ ခေါ်တယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ သိလား... ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ထဲမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး လိုမျိုး တိုက်ကြီးတွေ နောက်ထပ် ခုနစ်ဆယ့်တစ်ခု ရှိသေးတယ်... စုစုပေါင်း ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု ရှိပြီး အားလုံးက အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် မှာ ပြန့်ကျဲနေကြတာ..."

"နည်းနည်းပါးပါး ကြားဖူးပါတယ်..."

ချန်မု က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် တွင် အခြား တိုက်ကြီးများ ရှိနေသေးကြောင်းကို သူ သိထားသော်လည်း အတိအကျ အရေအတွက်ကိုမူ မသိရှိခဲ့ချေ။ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ပင်လျှင် မသိရှိသော်လည်း တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကမူ အတိအကျ အရေအတွက်ကို ပြောပြလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ ချန်မု ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ရဲ့ တိုက်ကြီး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု... ဒါပေမဲ့ တကယ်တော့ ရှေးခေတ် မတိုင်ခင်က တိုက်ကြီး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု ဆိုတာ မရှိခဲ့ပါဘူး... ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုတည်းပဲ ရှိခဲ့တာပါ..."

ချန်မု က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထို့နောက် ခေါင်းရမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုကိုး..."

ယခုအခါ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ဖြင့် ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကို မြင်တွေ့နိုင်ပြီး လောကကြီး၏ လျှို့ဝှက်ချက် များစွာကိုလည်း သိမြင်နိုင်စွမ်း ရှိရာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ခန့်မှန်းချက်များလည်း ရှိနေခဲ့သည်။ ယခု တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ ခန့်မှန်းချက် အချို့နှင့် ကိုက်ညီသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး၊ ထျန်းလန် တိုက်ကြီး... အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် တွင် ပြန့်ကျဲနေသော တိုက်ကြီး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု အားလုံးမှာ မူလက တစ်ခုတည်း ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ရှေးခေတ်ကာလ တစ်ခုခုကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အပိုင်းအစများ အဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှေးခေတ်ကာလ တုန်းက တိုက်ကြီး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု ဟာ တစ်ခုတည်း ဖြစ်ရုံသာမကဘဲ ဒီ အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ဆိုတာလည်း မရှိခဲ့ပါဘူး... ကောလာဟလ တွေအရတော့ ရှေးခေတ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး နှစ်ဦး ရဲ့ တိုက်ပွဲကြောင့် တိုက်ကြီး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု လုံး ပျက်စီးသွားပြီး အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ကို ဖန်တီးလိုက်တာလို့ ဆိုတယ်..."

"အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ကိုပါ ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုရင်... တကယ့်ကို ကြီးကျယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေလို့ ခေါ်ထိုက်ပါတယ်..."

ချန်မု သည် ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်မိသည်။

အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ဆိုသည်မှာ ကျယ်ပြောလှရုံသာမက အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်းသည် လက်ရှိလောက တွင်သာ ရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာအထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ပို၍ တိကျစွာ ပြောရလျှင် အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် သည် လက်ရှိလောက ၏ ပင်လယ်ပြင် တစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်လောက မြင်ကွင်း၏ ထင်ဟပ်မှု သာ ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လောက တွင်လည်း ကျယ်ပြောလှသော အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီး ရှိနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

လက်ရှိလောက တွင် ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် ယခုအခါ ချန်မု ပင်လျှင် လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

သို့သော် ဝိညာဉ်လောက တွင် ပင်လယ်ပြင် တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်မှာမူ အလွန် ခက်ခဲလှပြီး အချိန်မည်မျှ ယူရမည်ကို မသိနိုင်သလို ရေရှည် ထိန်းသိမ်းထားရန်လည်း ခက်ခဲလှကာ မကြာမီမှာပင် ပျက်စီး ပြိုကွဲသွားလေ့ ရှိသည်။

ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း များသာလျှင် ကောင်းကင်နှလုံးသား ကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်လောက ကို ထာဝရ နီးပါး ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ကာ သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင်လည်း ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နှစ်ပေါင်း သန်းချီ ကြာသည်အထိ ဝိညာဉ်လောက တွင် အမြဲတမ်း မျောလွင့်နေမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် သည် မိုင်ထောင်ချီမျှသာ ကျယ်ဝန်းသည်။

အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ၏ ကျယ်ပြောမှုမှာမူ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ မက ရှိပေသည်။

ချန်မု ၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းကိုပင် မြင်ယောင်လာမိသည်။ အဆုံးအစမဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဝိညာဉ်လောက ၏ တာအို အမှတ်အသား များ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြောလှသော အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် ကြီးကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ စိတ်ကူး၍ပင် မရနိုင်သော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာသစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှေးခေတ် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ကျွန်တော်တို့ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိပါဘူး... သူတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲကြောင့် ဝိညာဉ်လောက တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးကို ထာဝရ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်တယ်..."

"တာအိုမိတ်ဆွေ က မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ဖန်တီးတာ မကြာသေးပေမဲ့ ဝိညာဉ်လောက ရဲ့ ပျက်စီးနေတဲ့ အခြေအနေကို ခံစားမိမှာပါ... တာအို အမှတ်အသား အများစုက ပျက်စီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ဖမ်းဆုပ် နားလည်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး... လွယ်လွယ်ကူကူ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ တာအို အမှတ်အသား တွေက ရာဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတော့တယ်... တခြားဟာတွေ အားလုံးက ရှုပ်ထွေး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး နားလည် သဘောပေါက်ဖို့ အရမ်း ခက်ခဲသွားပြီ..."

"အခုလို အခြေအနေမျိုးမှာ တာအိုတစ်ထောင် ကို ပေါင်းစပ်ဖို့ဆိုတာ ကောင်းကင်ပေါ် တက်ရသလို ခက်ခဲနေပြီ... ကောင်းကင်နတ်မင်း လမ်းစဉ် ဆိုရင်တော့ ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး..."

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း...

ချန်မု ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားဟန် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

တကယ်တော့ တွမ်ယွမ် ပြောသည့်အတိုင်း သူလည်း သတိထားမိပြီး ဖြစ်သည်။ လွယ်လွယ်ကူကူ ကျင့်ကြံနိုင်သော တာအို အငွေ့အသက် များမှာ အများဆုံး ရာဂဏန်းခန့်သာ ရှိပြီး အခြားအရာများ အားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော အရာများသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ များစွာ စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ လျှောက်လှမ်းနေသော လမ်းစဉ်မှာ သာမန် လမ်းစဉ် မဟုတ်ဘဲ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ သည်ပင်လျှင် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးမှ ပြန်လည် ကျင့်ကြံထားခြင်း ဖြစ်ကာ မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိခဲ့ချေ။

တာအို အမှတ်အသား၊ တာအို အငွေ့အသက် များကို ကျင့်ကြံရန် ခက်ခဲနေလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိချေ။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ အနှေးနှင့်အမြန် ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း များနှင့် တန်းတူ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျမှ လိုအပ်ပါက တာအို အမှတ်အသား များကို ပြန်လည် ကျင့်ကြံမည် ဆိုပါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ တာအို အငွေ့အသက် များ မည်မျှပင် ရှုပ်ထွေးနေပါစေ သူ၏ အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်တော့ချေ။

ချန်မု စဉ်းစားနေစဉ်...

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က သူ့ကို ကြည့်လာပြီး နက်ရှိုင်းသော မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပလာကာ ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ က ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်နဲ့ ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာတာ ရှေးခေတ်ကတည်းက အလွန် ရှားပါးပါတယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့ တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ သဘောတူမလား မသိဘူး..."

မင်ဟိုင် တို့နှင့် မတူဘဲ ယခုအခါ သူ၏ အဆင့်ဖြင့် ရှေ့သို့ နောက်တစ်လှမ်း တက်လှမ်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှသဖြင့် တိုက်ကြီး အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည် သွားလာကာ အခြားသူများနှင့် တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးပြီး နားလည် သဘောပေါက်မှုများ ပိုမို ရရှိရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်တည်း ၏ စွမ်းအားဖြင့် တာအိုတစ်ထောင် ကို ပေါင်းစပ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သော်လည်း ထာဝရနတ်မင်း များစွာ အချင်းချင်း တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးကာ အပြန်အလှန် နားလည် သဘောပေါက်မှု များကို ဖလှယ်ကြပါက မတူညီသော အရာများကို ရရှိနိုင်ပြီး ရှေ့သို့ ပိုမို ခရီးပေါက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးရာတွင်လည်း လူရွေးရပေသည်။

မင်ဟိုင် တို့၏ အဆင့်မှာ တာအိုတစ်ရာ ကို ပေါင်းစပ်နိုင်သည့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးသဖြင့် သူ၏ အဆင့်နှင့် အများကြီး ကွာခြားနေကာ သူတို့နှင့် တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးပါက မင်ဟိုင် တို့သာ အကျိုးအမြတ် ရရှိမည် ဖြစ်ပြီး သူကမူ မည်သည့် နားလည် သဘောပေါက်မှုမျှ ရရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ချန်မု ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မင်ဟိုင် တို့ထက် ပိုမို နုနယ်ပြီး မူလဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ချန်မု လျှောက်လှမ်းနေသော လမ်းစဉ်မှာ လုံးဝ ခြားနားသော ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ် ဖြစ်ရာ သူလည်း ထိုမှတစ်ဆင့် နားလည် သဘောပေါက်မှု များစွာ ရရှိနိုင်ပေသည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

ချန်မု က တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက သူနှင့် တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးချင်သည် ဆိုမှတော့ သူလည်း ငြင်းဆန်မည် မဟုတ်ချေ။ တာအို အမှတ်အသား နှစ်ရာ့လေးဆယ် ကျော် ဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် လွယ်လွယ်ကူကူ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်သော တာအို အငွေ့အသက် များ အားလုံးနီးပါး ပါဝင်နေပြီ ဖြစ်ရာ သူလည်း နားလည် သဘောပေါက်မှု များစွာ ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး တာအိုတစ်ရာ ပေါင်းစပ်ခြင်း ၏ အခြေအနေကိုလည်း သိမြင်ခွင့် ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် ယခင်က သူ၏ မေးခွန်းများကို အားလုံး ဖြေကြားပေးခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက် များစွာကိုလည်း ပြောပြခဲ့ခြင်းမှာ သူနှင့် တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးချင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး..."

တွမ်ယွမ် က ချန်မု သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် မတ်တတ်ရပ်ကာ ချန်မု နှင့်အတူ နန်းဆောင် အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး သည် နန်းဆောင် အပြင်ဘက်တွင် အမြဲတမ်း ရပ်နေခဲ့ပြီး ယခု တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း နှင့် ချန်မု တို့ အတူတကွ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ရိုသေစွာ ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။ တွမ်ယွမ် နှင့် ချန်မု တို့မှာ ရပ်တန့်မနေဘဲ ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်ကြသည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်သွားသည်သာ ရှိသည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ အကြည့်ကို ရရှိလိုက်သော ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ချက်ချင်း ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာပြီး ဂိုဏ်းချုပ် အမိန့်ပေးပြား ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် သူ၏ အမိန့်ကို နေရာအနှံ့သို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

ထာဝရနတ်မင်း များ တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးမည်။

ဤသတင်း ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တွင် ပြန့်နှံ့သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ အတွက် ထာဝရနတ်မင်း များ တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ကြီးမားလှသော ကံတရား အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှေရောင်အမြုတေ လမ်းစဉ် သည်လည်း တာအို အငွေ့အသက် များကို နားလည် သဘောပေါက်ကာ တာအို အမှတ်အသား များ ဖန်တီးရခြင်း ဖြစ်ပြီး တာအို အမှတ်အသား ကိုးခု ကို ရရှိပါက ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

တာအို အမှတ်အသား ကိုးခု ကို ဖန်တီးပြီး အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း လျှို့ဝှက်ချက် ကို နားလည် သဘောပေါက်ကာ အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားနေသူများမှလွဲ၍ အခြားသော ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး အတွက် ဤသည်မှာ ကြီးမားလှသော ကံတရား အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်ရာ လူတိုင်းက အလွန် ဝမ်းသာ အံ့ဩနေကြသည်။

"ရွှစ်... ရွှစ်..."

အလင်းတန်း များစွာက လေလွင့်ကျွန်း များပေါ်မှ ပျံသန်းထွက်လာကြပြီး ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ အပြင်ဘက်သို့ ပျံသန်းသွားကြရာ ဤအလင်းတန်း များ စုစည်းသွားပါက အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ရာဂဏန်း နီးပါး ရှိလာသည်။

ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များမှာ ဤအချိန်တွင် အားလုံးနီးပါး ထွက်လာကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင်...

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း နှင့် ချန်မု တို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် လျှောက်သွားနေကြပြီး ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ မှ မိုင်ရာချီ ကွာဝေးသော ကုန်းပြင်မြင့် တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ထို ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များမှာလည်း လေထဲတွင် ပျံသန်းနေရာမှ ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် အဝေးရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ အသီးသီး ဆင်းသက်လိုက်ကြပြီး ချန်မု နှင့် တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း တို့ကို ရိုသေစွာ ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

"အရမ်း နီးလွန်းနေတယ်..."

ချန်မု က အဝေးရှိ ထာဝရသခင်ကြီး များကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မှန်ပါတယ်... နည်းနည်း နီးလွန်းနေတယ်..."

ထို့နောက်...

သူက ထို ထာဝရသခင်ကြီး များ ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ရှောင်မော့ ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြားမှာ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားကြပြီးနောက် အလောတကြီးဖြင့် ပိုမို ဝေးကွာသော နေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး မိုင်တစ်ရာခန့် အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားမှသာ ချန်မု က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒီလောက်ဆို ရလောက်ပါပြီ..."

"ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်မှာ တာအို အငွေ့အသက် ကို နားလည် သဘောပေါက်စရာ မလိုဘူး... ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုပညာရပ် တွေ အားလုံးက ဓားတစ်လက်တည်းမှာပဲ ရှိတယ်..."

ချန်မု က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် အလင်းရောင်များ လည်ပတ်လာပြီး ခပ်ရေးရေး ဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤဓားမှာ ရွှမ်ဟွမ်ဓား မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင် ဓား ဖြင့် ဖန်တီးထားသော ပုံရိပ်ယောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးခြင်းသာ ဖြစ်သဖြင့် ဝိညာဉ်ရတနာ များကို အသုံးပြုရန် မလိုအပ်ချေ။

အခြားတစ်ဖက်တွင်...

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် စိတ်အလိုအရ လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အရောင်အသွေး စုံလင်သော အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် နှစ်ရာကျော်ခန့် ရှိကာ ၎င်းတို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီးနောက် မှေးမှိန်သော အလင်းရောင် ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤ အလင်းရောင် ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လောကရှိ အရာအားလုံးထက် သာလွန်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားပြီး မိုင်တစ်ရာ အကွာရှိ ထာဝရသခင်ကြီး များကိုပင် အသက်ရှူရ ကျပ်သွားစေကာ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ဖိအားကြီး တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... သင်ပြပေးပါဦး..."

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

ချန်မု သည် လက်ဖဝါးထဲရှိ မှေးမှိန်သော ဓားအလင်းတန်း ကို ကိုင်ထားရင်း အဝေးရှိ တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကို ကြည့်ကာ အချိန်အနည်းငယ် ကြာအောင် အကဲခတ်ပြီးနောက်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီဓားရဲ့ နာမည်က ဝူရှန်း ပါ..."

စကားသံ အဆုံးတွင် လက်ဖဝါးထဲရှိ ဓားအလင်းတန်းမှာ တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေဟာနယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ဤ မျှော်လင့်ချက်မှာ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ လေဟာနယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားသည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ အမူအရာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင် လက်ရှိလောက မှနေ၍ ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ရိုက်သွင်း ခံလိုက်ရကာ အနီးအနားရှိ လေဟာနယ်များ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကျသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအို အမှတ်အသား များလည်း တစ်စစီ ကွဲထွက်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။