အခန်း ၇၂
Vol. 8 Ch. 72
အခန်း ၇၂
“မင်းဝယ်လာတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ငါကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းအချို့အပေါ် အခြေခံပြီးတော့ မင်းရဲ့ သားရဲတွေအတွက် မတူညီတဲ့ ဆေးရည် အမျိုးအစားအချို့ကို ငါ ဖော်စပ်ပေးထားတယ်။”
“မိုးကြိုး(လျှပ်စီး)ပိုးကောင် အတွက် သုံးမျိုး ရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးပိုးစာရည်ဖြစ်ပြီး မင်းဝယ်လာတဲ့ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးပိုးစာရွက်ကို အဓိကထားပြီးတော့ လျှပ်စီးမြက်၊ မိုးကြိုးဝိညာဉ်သလင်းမှုန့် နဲ့ မိုးကြိုးပျားရည်တို့ကို ပေါင်းစပ်ဖော်စပ်ထားတာပဲ။ စုစုပေါင်း အပုံ ၆၀ ရှိပြီး တစ်ရက်ကို နှစ်ပုံ ကျွေးလို့ရတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့ အဓိကအစာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“ဒုတိယတစ်ခုကတော့ လျှပ်စီးလိမ်းဆေးပဲ။ စုစုပေါင်း အပုံ ၃၀ ရှိတယ်။ ဒါက လျှပ်စီးကျောက်တုံး၊ မိုးကြိုးပျားရည်နဲ့ လျှပ်စီးပင်စတဲ့ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကနေ ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဂျယ်လီလို ပုံစံမျိုး လိမ်းဆေးပဲ။ သားရဲရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ဖို့နဲ့ လျှပ်စီးစွမ်းရည်အပေါ် ပိုမိုလိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေဖို့ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တဲ့အချိန်မှာ လိမ်းပေးရမယ်။”
“တတိယတစ်ခုကတော့ မိုးကြိုးခြင်ဆီရည်ဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးထိမှန်ထားတဲ့ ဝါးရဲ့ ခြင်ဆီ၊ မိုးကြိုးပစ်ခံရလို့ သေဆုံးသွားတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ သားရဲအမြုတေနဲ့ အရိုးခြင်ဆီတို့ကနေ ဖော်စပ်ထားတာပဲ။ အပုံ ၃၀ ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ အဓိကလုပ်ဆောင်ချက်က မိုးကြိုးပိုးကောင်ရဲ့ သားရဲအမြုတေကို ပြောင်းလဲပေးဖို့ပဲ။ သာမန်မိုးကြိုးအမြုတေကနေ သန့်စင်မိုးကြိုးအမြုတေအဖြစ် အပြည့်အဝ အသွင်ပြောင်းသွားစေလိမ့်မယ်။ တစ်ရက်ကို တစ်ပုံကျွေးရင် လုံလောက်ပြီ။”
စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့သည် သေတ္တာကြီး သုံးလုံးကို ထုတ်ယူကာ ၎င်းတို့၏ သတ်မှတ်ထားသော အသုံးဝင်ပုံများအလိုက် ဖော်စပ်ထားသည့် ဆေးရည်သုံးမျိုးကို တစ်ခုချင်းစီ မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ လျိုယွဲ့။ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။”
ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤဆေးရည်များသည် ပိုင်လင်း၏ ဝိသေသလက္ခဏာများနှင့်အညီ အထူးတလည် သန့်စင်ဖော်စပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဈေးကွက်မှ တိုက်ရိုက်ဝယ်ယူရရှိနိုင်သည့် မည်သည့်အရာထက်မဆို များစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်လှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့ကို စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့ကိုယ်တိုင် ပိုင်လင်းအတွက် သီးသန့် ဒီဇိုင်းထွင်ပေးထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
“မင်းရဲ့ သွေးအရိပ်ညဇီးကွက်အတွက် စွမ်းရည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း ဆေးရည်ကတော့ အဆင်သင့်ဖြစ်ဖို့ နှစ်ရက်၊ သုံးရက်လောက် ကြာဦးမယ်။ ကျန်တဲ့ ကြီးထွားမှုဆေးရည်တွေကတော့ ပြီးပါပြီ။ စားသုံးဖို့အတွက် အပုံ ၆၀ ရှိပြီး သွေးအမှောင် အမှတ် ၃လို့ အမည်ပေးထားတယ်။ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တဲ့အခါ သုံးရမယ့် ဆေးရည်အမျိုးအစားကတော့ သွေးမှောင် အမှတ် ၂ ဖြစ်ပြီး အပုံ ၃၀ ရှိတယ်။ ဒါက ငါကိုယ်တိုင် တီထွင်ထားတဲ့ ဆေးရည်တော့ မဟုတ်ဘူး။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက မဟာဆရာကြီးတစ်ဦး ဖော်စပ်ထားတဲ့ သွေးအရိပ်ညဇီးကွက်အတွက် နာမည်ကြီး လေ့ကျင့်ရေးဆေးရည်ပဲ။”
စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့က နောက်ထပ် ဆေးရည်နှစ်မျိုးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ နှစ်မျိုးစလုံးမှာ ဖန်ပုလင်းများထဲတွင် ထည့်ထားသည့် အနီရောင်မှင်များနှင့် တူသော အညိုရင့်ရောင် ဆေးရည်များ ဖြစ်ကြသည်။
“နားလည်ပါပြီ။”
ကျန်းဟန် ဆေးရည်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအရာများထဲမှ တစ်ခုမျှ ဈေးမပေါချေ။ သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော ဆေးရည်များသည်ပင် တစ်ပုလင်းလျှင် ယွမ်နှစ်ထောင်ခန့် တန်ကြေးရှိရာ စုစုပေါင်း ယွမ်လေးသိန်းခန့် ကျသင့်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအထဲတွင် လုပ်အားခ သို့မဟုတ် စွမ်းရည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း ဆေးရည်၏ ကုန်ကျစရိတ်ကိုပင် မထည့်သွင်းရသေးချေ။ စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင်တစ်ဦးကို ပုံမှန်ပေါက်ဈေးဖြင့် ငှားရမ်းမည်ဆိုပါက ပိုင်လင်းကဲ့သို့သော အဆင့် ၂ သားရဲတစ်ကောင်အတွက်ပင် မွေးမြူရေးစရိတ်မှာ အနည်းဆုံး ယွမ်တစ်သိန်းမှ စတင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ သူ ကျောက်တုံးလောင်းကစားမှ နိုင်ခဲ့သည့် အရာအားလုံး ပေါင်းလျှင်ပင် မလောက်ငှနိုင်ချေ။ အဆင့် ၅ နဂါးဦးချိုကို ရောင်းချလိုက်လျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့် ၅ နဂါးဦးချိုမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“မင်းအတွက် မွေးမြူရေးလမ်းညွှန်ချက် တစ်ခုကိုပါ ငါ ထည့်ပေးလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက အဓိကအားဖြင့် ကိုးကားဖို့အတွက်ပဲနော်။ မင်းရဲ့ သားရဲကို ယခင်က မွေးမြူခဲ့တဲ့ ပုံစံက အရမ်းကောင်းမွန်လှပြီးသားပါ။”
စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့က ကျန်းဟန်ကို ကြည့်ကာ နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာ လျိုယွဲ့... ကုန်ကျစရိတ် စုစုပေါင်း ဘယ်လောက်ရှိလဲ။ ကျွန်တော် အခုလောလောဆယ်တော့ အကုန်လုံး မပေးနိုင်သေးပေမဲ့ နောင်တစ်ချိန်မှာ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်။”
ကျန်းဟန်က မွေးမြူရေးလမ်းညွှန်ချက်ကို လှမ်းယူရင်း မေးလိုက်သည်။ ဆရာမ ဝမ်ယိက သူမ ကိုင်တွယ်ပေးမည်ဖြစ်သဖြင့် စိတ်မပူရန် ပြောထားသော်လည်း ကျန်းဟန်အနေဖြင့် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသင့်သည်ဟု ခံစားရသည်။
“ဒီကိစ္စကို စိတ်မပူပါနဲ့လို့ ငါ မင်းကို ပြောထားတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ အိမ်မွေးသားရဲကိုပဲ ကောင်းကောင်းမွေးဖို့ အာရုံစိုက်စမ်းပါ။”
ဆရာမ ဝမ်ယိက ကျန်းဟန်၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော် ဆရာမအပေါ် ဘယ်လောက်တောင် အကြွေးတင်သွားပြီလဲဆိုတာကို သိထားချင်လို့ပါ။”
ကျန်းဟန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“ဒါက ငါ့အတွက်တော့ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးပါ။ ဒီအထဲက ဘာပစ္စည်းမှ အဖိုးတန်လွန်းလှတဲ့ ပစ္စည်းတွေ မဟုတ်ဘူး။ မင်းယူလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေရယ် ပြီးတော့ နဂါးဦးချိုရဲ့ အပိုင်းအစလေးတွေရယ်နဲ့တင် ကုန်ကျစရိတ်ကို ကာမိဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။ ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့ သားရဲက ငါ့ကို စိတ်ကူးစိတ်သန်းအသစ်အချို့ ပေးခဲ့သေးတယ်။ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခြေအနေမှာရှိတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ဆိုတာ စာအုပ်ကြီးထဲမှာပဲ ရှိတယ်။ တကယ့်လက်တွေ့မှာ တွေ့ရဖို့က အရမ်းခက်ခဲလွန်းတယ်။”
စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ဒါပဲလေ လျိုယွဲ့။ ငါ သွားတော့မယ်။ နောက်အပတ်မှ တွေ့ကြတာပေါ့။”
ဆရာမ ဝမ်ယိက ဆေးရည်အားလုံးကို သူမ၏ သားရဲထိန်းချုပ်ခြင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်တော့သည်။
“အင်း... သွားလေ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဆေးရည်တွေကို မင်းရဲ့ဖုန်းထဲကနေတစ်ဆင့် ပေးပို့ပေးလိုက်မယ်။”
စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆို ငါတို့ သွားပြီနော်။”
ဆရာမ ဝမ်ယိက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ကျန်းဟန်ကို ခေါ်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ကျန်းဟန်သည်လည်း စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့၏ ကူညီစောင့်ရှောက်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဆရာမ ဝမ်ယိ၏ နောက်မှ လိုက်ပါထွက်ခွာလာခဲ့လိုက်တော့သည်။
“နှုတ်ဆက်ပါတယ် အစ်မယီ... အားရင် မကြာမကြာ လာလည်ပါဦး။”
သူတို့ တော်တော်လေး ဝေးဝေးသို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီးသည့်တိုင်အောင် အနောက်ဘက်မှ အရောင်စုံ ကြက်တူရွေး၏ လှမ်းအော်လိုက်သံကို ကြားနေရဆဲပင်။
တောရိုင်းဈေးကွက်၏ တံခါးဝမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဆရာမ ဝမ်ယိသည် သူမ၏ ရေလမင်းမြွေနဂါးကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။
“အစ်မယီ... ဒီနဂါးဦးချိုကို အစ်မပဲ ယူသုံးလိုက်ပါလား။ မမရဲ့ ရေလမင်းမြွေနဂါးမှာက နဂါးသွေးမျိုးဆက် ရှိနေတာဆိုတော့ ဒါကို သုံးလို့ရတယ် မဟုတ်လား။”
ကျန်းဟန်က ဆရာမ ဝမ်ယိ၏ အနောက်ဘက် ရေလမင်းမြွေနဂါး၏ ကျောပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။
“တခြားအပိုင်းတွေဆိုရင်တော့ အသုံးဝင်ရင် ဝင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက နဂါးဦးချို ဖြစ်နေတဲ့အပြင် မိုးကြိုးစွမ်းရည်လည်း ဖြစ်နေတော့ ငါ့အတွက် မလိုဘူး။”
ဆရာမ ဝမ်ယိက ရေလမင်းမြွေနဂါးကို ရှေ့သို့ မောင်းနှင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူမ ထိုသို့ပြောလာသဖြင့် ကျန်းဟန်လည်း ထပ်မံ၍ စကားမဆိုတော့ပေ။ မကြာမီမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် စီနီယာ မွေးမြူရေးပညာရှင် လျိုယွဲ့၏ အိမ်ရာဝင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် တောင်ပံခြောက်ခု မြင်းဖြူကြီးကို စီးကာ ကျောင်းသို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်တော့သည်။
“ဆရာမ... ဆေးရည်အများစုကိုတော့ လောလောဆယ် ဆရာမဆီမှာပဲ သိမ်းထားပေးပါဦး။ ကျွန်တော် လိုအပ်တဲ့အချိန်ကျမှပဲ လာယူပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဒါတွေ ထားစရာနေရာ မရှိလို့ပါ။”
ကျန်းဟန်က ဆရာမ ဝမ်ယိနှင့် လမ်းခွဲခါနီးတွင် ပြောလိုက်သည်။
“ရတာပေါ့။ မင်း လိုအပ်တဲ့အချိန်ကျရင် အချိန်မရွေး လာယူလိုက်ပါ။”
ဆရာမ ဝမ်ယိက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဆေးရည်အနည်းငယ်ကို ကျန်းဟန်ထံသို့ ခွဲပေးလိုက်သည်။
ကျန်းဟန် ဆေးရည်များကို ယူကာ ဆရာမ ဝမ်ယိကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အနားယူရန် အဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ ယခုတစ်ခေါက် ပိတ်ရက် အပြင်ထွက်ခြင်းမှ ရရှိခဲ့သော ရလဒ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် အဆမတန် များပြားလှပေသည်။ ဤရလဒ်များကြောင့် သူသည် နောက်လအတွက် သူ၏ သားရဲနှစ်ကောင်၏ အစာဖိုးကို စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့သည့်အပြင် ဤပစ္စည်းများကို မှီခိုအားပြုခြင်းဖြင့် ပိုင်လင်းနှင့် ဟုတ်ဟုတ်တို့ကို လျင်မြန်စွာ တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။
“သွားကြစို့ ပိုင်လင်း လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ကြမယ်။”
အနည်းငယ် အနားယူပြီးနောက် ကျန်းဟန်သည် ဤဆေးရည်များ၏ အာနိသင်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေသဖြင့် ပိုင်လင်းကို ခေါ်ကာ လေ့ကျင့်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ချေ။ မလေ့ကျင့်မီ သူသည် ပိုင်လင်းကို ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးပိုးစာရည် တစ်ပုလင်း တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။ ဆေးရည်ကို မျိုချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပိုင်လင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအလင်းတန်းများ အမှန်တကယ်ပင် ဖျတ်ခနဲ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်လာခဲ့သည်။
“ကျိ....”
ပိုင်လင်းက အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်ပေါက်လိုက်ပြီး ၎င်းအနေဖြင့် တစ်ခါမှ ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်သော ခံစားချက်မျိုး မရရှိဖူးကြောင်း ပြသနေခဲ့သည်။ ဤဆေးရည်က တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းလှသည်။
“ကောင်းပြီ... သွားစို့။ လေ့ကျင့်ခန်း စမယ်။”
ကျန်းဟန်က ၎င်း၏ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ပိုင်လင်းကို လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ရေခဲနှင်းလေ့ကျင့်ခန်းနှင့် အပူချိန်မြင့်လေ့ကျင့်ခန်း နှစ်ခုစလုံးကို လေ့ကျင့်ရေးခန်းမထဲတွင်သာ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ဖိအားလေ့ကျင့်ခန်းအတွက်မူ ကျန်းဟန်သည် နဂါးဦးချိုဆွဲကြိုးကို တိုက်ရိုက်ပင် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အဆင့် ၅ အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော မိုးကြိုးနဂါး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားက ပိုင်လင်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ရာ ၎င်းမှာ လုံးဝ မတ်တတ်မထနိုင်တော့ချေ။
“ကျီးးးးး”
ပိုင်လင်းသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအားရှိသမျှကို အသုံးပြုကာ မြေပြင်ပေါ်မှ မနည်း ပြန်လည်ရုန်းထလိုက်ရသည်။
“ငါ စောစောက ပြောခဲ့တဲ့စကားကို စဉ်းစားပါ။ ဒီနဂါးရဲ့ ဖိအားကို တကယ်ပဲ ခံစားကြည့်။ အဲဒါကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် သင်ယူပါ။ နားလည်အောင်လုပ်ပါ။ ပြီးရင် နောက်ဆုံးမှာ အဲဒါကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်အောင် သင်ယူပါ။”
ကျန်းဟန်က ပိုင်လင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ကျိ”
ပိုင်လင်းက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဇွတ်အတင်း ခုန်ထလိုက်သော်လည်း ဒုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြန်သည်။
ဖိအားဆိုသည်မှာ ကမ္ဘာမြေဆွဲအားနှင့် တူညီပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ ၎င်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခြောက်လှန့်ဟန့်တားမှု ပုံစံတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟန်၏ အားပေးမှုအောက်တွင် ပိုင်လင်းသည် အဆက်မပြတ် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ကျန်းဟန်၏ ပါရမီအရည်အချင်း စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် အံ့ဖွယ်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းတို့၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုကြောင့် ၎င်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လေးရက်တာ အချိန်ကာလ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ပိုင်လင်းသည် အပူချိန် ၂၅၀ ဒီဂရီရှိသော ဝန်းကျင်တွင် အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်း ပြုလုပ်နေစဉ် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးပတ်လည်၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထို့နောက်တွင်မူ ၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် လက်ရွေးစင်အဆင့် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်တက်လှမ်းသွားခဲ့တော့သည်။
“ကျိ”
အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ပိုင်လင်းမှာ အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ၎င်းကိုယ်ကိုယ် လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ညှိယူလိုက်ပြီး မပြီးဆုံးသေးသော အသက်ရှူလေ့ကျင့်ခန်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့လေသည်။