အခန်း ၂၂၂

အခန်း (၂၂၂)

ယုတ်မာကောက်ကျစ်ခြင်း

ကျောက်ဖန်အား ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် စီမာယီအား လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်ဝန်းအစုံ၌ စိတ်အားထက်သန်သော အရိပ်အယောင်များဖြင့် တောက်ပနေခဲ့သည်။

"အမတ်ကြီး... ငါတို့ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး မြို့တော်ထဲကို ဘယ်လို ဆက်ချီတက်ကြမလဲ။ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်လို့ ကျောက်ကျန့်က ငါ့ကိုပဲ အတင်းအကျပ် ရွေးချယ်ခဲ့ရတာလဲ။ ဒီထဲမှာ တစ်စုံတစ်ရာ လှည့်ကွက် ရှိနေမလား။"

ဝမ်ကျင်း၏ မေးခွန်းကို ကြားရလျှင် စီမာယီသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။ ဤကိစ္စသည် တစ်ဖွဲ့လုံး၏ ရှေ့ဆက်ရမည့် ဦးတည်ချက်နှင့် သက်ဆိုင်နေသဖြင့် လုံးဝ အမှားအယွင်း ခံ၍မရချေ။ ဝမ်ကျင်းသည်လည်း စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့်သာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် စီမာယီသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

"သခင်ကြီး... ကျောက်ကျန့်ရဲ့ ဒီလှုပ်ရှားမှုဟာ ဝံပုလွေကို ကိုက်ဖို့ ကျားကို အသုံးချတဲ့ ပရိယာယ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။ သခင်ကြီး နန်ယန်ကို ရောက်ရှိလာကတည်းက တစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် စစ်သည်အင်အား နှစ်သိန်းနီးပါးကို ကွပ်ကဲရတဲ့ ဘုရင်ခံရာထူးအထိ တိုးမြှင့်ခံခဲ့ရတာပါ။ သခင်ကြီးရဲ့ အင်အားက မြန်ဆန်လွန်းစွာ တိုးတက်ပြန့်ပွားလာခဲ့လို့ သူ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း သခင်ကြီး ဘာကြောင့် ဒီလောက်မြန်မြန် တိုးတက်လာရသလဲ၊ သခင်ကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေသလဲဆိုတာကို သူ အကဲမဖြတ်နိုင်သေးလို့ သာမန်ကာလျှံကာ နှိမ်နင်းဖို့ မဝံ့ရဲတာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"ကျောက်ကျန့်ဟာ သခင်ကြီးကို ယွဲ့ပြည်နယ်မှာ ဆက်လက် အခြေချခွင့်ပေးဖို့ မဝံ့ရဲသလို၊ တိုက်ရိုက် နှိမ်နင်းဖို့ ဒါမှမဟုတ် စမ်းသပ်ဖို့လည်း မဝံ့ရဲပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သခင်ကြီးရဲ့ စစ်အင်အားကို ကုန်ခမ်းစေပြီး သခင်ကြီးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို စုံစမ်းထောက်လှမ်းဖို့အတွက် ပြိုင်ဘက်ကောင်းတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေပေးလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"အဲဒီပြိုင်ဘက်ကတော့ ကျုံးဟိန်းပဲ ဖြစ်ပြီး သူဟာ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ပါ။ အနောက်ဘက်ဒေသ နယ်ခြားစောင့် သေနာပတိကြီး ရာထူးကို လွှဲပြောင်းရယူကတည်းက သူဟာ စစ်ပွဲတိုင်းမှာ အနိုင်မခံအရှုံးမပေးဘဲ နတ်ဘုရားလို စစ်ရေးဗျူဟာကို သုံးစွဲနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ အနောက်ဘက်ဒေသ စစ်တပ်ကြီးဟာလည်း စစ်မြေပြင်မှာ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်လှတဲ့ စစ်မှုထမ်းဟောင်းတွေချည်းပါပဲ။ အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့ ကျုံးဟိန်းဟာ ချွေယူရဲ့ လူဖြစ်နေလို့ ကျောက်ကျန့်အနေနဲ့ ဘယ်လိုမှ စည်းရုံးသိမ်းသွင်းလို့ မရနိုင်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"

"အင်အားကြီး နှစ်ဖက် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံတဲ့အခါ ဘယ်သူနိုင်နိုင် ဘယ်သူရှုံးရှုံး နှစ်ဦးနှစ်ဖက်လုံး အထိနာကြမှာ အသေအချာပါပဲ။ ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မြို့တော်ရဲ့ နန်းတော်အစောင့်တပ်ဖွဲ့နဲ့ ကူလုံတောင်ကြားရဲ့ ခုခံကာကွယ်ရေးတပ်တွေကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျောက်ကျန့်ဟာ အသာစီးရရှိသွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

ဝမ်ကျင်းသည် ဤစကားကို ကြားရလျှင် ဒေါသထွက်ခြင်းမရှိဘဲ ညင်သာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်ထားသည်ဖြစ်ရာ သူ၏ဘက်မှ ကြီးမားသော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု ပြုလုပ်ရမည်မှာ ဓမ္မတာပင်။ ဤသည်မှာ ဝမ်ကျင်း၏ တွက်ချက်မှုအတွင်း၌ ရှိနေပြီးသားဖြစ်၏။ မည်သူမျှ လူအမဟုတ်ကြရာ မိမိအား အလကားသက်သက် အနားယူစေရန်အတွက် ဤမျှကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ပေးချေမည်မဟုတ်ချေ။

"ဒါဆို သူက ငါ ချွေယူဘက်ကို ကူးပြောင်းပြီး ကျုံးဟိန်းနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့သွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ ကျောက်ကျန့်ရဲ့ အမြင်မှာတော့ ငါက ဝမ်မိသားစုက ပေါက်ဖွားလာပြီး လီမိသားစုရဲ့ သမက်ဖြစ်တဲ့အပြင် စစ်မှန်တဲ့ သြဇာကြီး မျိုးရိုးကြီးမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ယောက်ပဲလေ။"

စီမာယီသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝမ်ကျင်းအား ပြန်လည်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... ချွေယူက သခင်ကြီးကို မင်းသားအဖြစ် သူကောင်းပြုပေးနိုင်ပါ့မလား။"

ဝမ်ကျင်းသည် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးမှ ကျောက်ကျန့်သည် နန်းတွင်းနှင့် ဧကရာဇ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသဖြင့် တရားဝင်မှုနှင့် စစ်အင်အားတွင် အထွတ်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေကာ မဟာကျင်းအင်ပါယာကြီး၏ နိုင်ငံရေးအရင်းအမြစ်များကို အမြင့်မားဆုံး ခွဲဝေပေးနိုင်စွမ်း ရှိကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သာမန် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုများ လုံးဝမယှဉ်ပြိုင်နိုင်သောအရာ ဖြစ်၏။

ချွေယူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မင်းသားဘွဲ့ထူးကို မရရှိသေးရာ သူက အခြားသူတစ်ဦးအား မည်သို့လျှင် ပေးသနားနိုင်ပါအံ့နည်း။

"သခင်ကြီးအနေနဲ့ ချွေယူရဲ့ လက်အောက်မှာ ခစားချင်ပါ့မလား။ ကျောက်ကျန့်က ဒါကို အတိအကျ တွက်ချက်ထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူက သခင်ကြီးကို ချွေယူရဲ့ အထက်မှာ ရပ်တည်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး၊ လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်မှာရှိပြီး လူပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်ရဲ့ အထက်မှာရှိတဲ့ ရာထူးကို အာမခံချက်တစ်ခုအနေနဲ့ အသုံးချပြီး ဆွဲဆောင်လိုက်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးသာ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် အထိနာပြီးမှ ခက်ခက်ခဲခဲ အောင်ပွဲရခဲ့ရင် မင်းသားဘွဲ့ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းမှာ မဟုတ်ပေမယ့် စစ်တပ်မရှိတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးဟာ ဘယ်လိုမျိုး အာဏာစက် ရှိနိုင်ပါတော့မလဲ။"

"ဒါ့အပြင် မျိုးရိုးကြီးမိသားစုတွေဟာ အဆင့်အတန်းတူညီကြပေမယ့် မိသားစုတစ်ခုတည်းလို စည်းလုံးကြတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ သူတို့အချင်းချင်းကြားမှာလည်း တိုက်ပွဲတွေနဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ ရှိနေကြတာပါ။ အများအားဖြင့်တော့ အဆင့်အတန်းတူတဲ့သူတွေကသာ ပိုပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်လေ့ရှိကြပါတယ်။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ဒီလောကမှာ ဧကရာဇ်နဲ့ နန်းတွင်းဆိုတာ ရှိလာစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။"

စီမာယီ၏ ဝေဖန်ဆန်းစစ်ချက်ကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် မျက်ဝန်းများကို နှိမ့်ချကာ နက်နဲစွာ တွေးတောလိုက်လေသည်။

ကျောက်ကျန့်၏ ဗျူဟာမှာ ဗျိုင်းနှင့် ခရုအကြား ရန်တိုက်ပေးပြီး တံငါသည်က အကျိုးအမြတ် ရယူသည့် ကဲ့သို့ ပြီးပြည့်စုံလှသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ဝမ်ကျင်းကို မှားယွင်းစွာ ခန့်မှန်းခဲ့မိလေပြီ။

‘ငါက မင်းတို့နဲ့ မတူဘူး၊ ငါ့မှာ လျှို့ဝှက်ချက်ရှိတယ်၊ အင်အားပြုန်းတီးမှုကို ငါမကြောက်တဲ့အပြင် စစ်ပွဲတိုင်းမှာ ပိုမိုအင်အားကြီးမားလာဦးမှာ’

‘မင်းတို့အနေနဲ့ စစ်မြေပြင်မှာ ဝါရင့်တဲ့ စစ်သည်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်ပေးရပေမယ့် ငါကတော့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိတယ်။ မင်းတို့တပ်ဆင်ထားတဲ့ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ သံချပ်ကာတွေနဲ့ လက်နက်တွေဟာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ပန်းပဲဆရာတွေရဲ့ လုပ်အားနဲ့ ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို သုံးပြီး သွန်းလုပ်ရပေမယ့် ငါကတော့ ဈေးနှုန်းချိုသာပြီး အရည်အသွေး တူညီတဲ့ ဝတ်စုံတွေကို ချက်ချင်း ဝယ်ယူနိုင်တယ်။ မင်းတို့ရဲ့ စစ်တပ်ကတော့ စစ်ပွဲတိုင်းမှာ ထိပ်သီးစစ်သည်တွေ ဆုံးရှုံးပြီး စစ်သားသစ်တွေ ဖြည့်တင်းရတဲ့အတွက် ပိုမိုအားနည်းသွားမှာဖြစ်ပေမယ့် ငါ့ရဲ့ စစ်သည်တွေကတော့ စစ်ပွဲတိုင်းမှာ အတွေ့အကြုံတွေ စုဆောင်းပြီး အဆင့်ဆင့် အားကောင်းလာကာ အင်အားကြီးမားပြီး သစ္စာရှိတဲ့ စစ်တပ်ကြီးတွေအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း ပုံပေါ်လာမှာ’

ကျုံးဟိန်းနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ထိခိုက်သေဆုံးမှုများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ဝမ်ကျင်းသည် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း လုံးဝမရှိချေ။ သူသည် စစ်သည်များ၏ လစာကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်း၊ နာရေးထောက်ပံ့ကြေးများ မြှင့်တင်ပေးခြင်းနှင့် စစ်မှုထမ်းကောင်းတံဆိပ်များကို ရက်ရောစွာ ပေးအပ်ခြင်းတို့မှာ ဤကဲ့သို့သော အခိုက်အတန့်အတွက် မဟုတ်ပါလား။ ရှေးလူတို့ ဆိုရိုးရှိသည်မဟုတ်ပါလား 'စစ်တပ်တစ်ခုကို ရက်ပေါင်းတစ်ထောင် ပျိုးထောင်ထားရခြင်းမှာ တစ်နာရီခန့် အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်' ဟူသော မူဝါဒပင် ဖြစ်သည်။ ငါ မင်းတို့အပေါ် ကောင်းမွန်ပေးနိုင်သလို၊ လိုအပ်လာရင်လည်း ရက်စက်စွာနဲ့ အသုံးတော်ခံ ပစ္စည်းတွေအဖြစ် အသုံးချနိုင်သေးသည်။

ဆိုရိုးစကားအတိုင်း 'စစ်သူကြီးတစ်ဦးရဲ့ အောင်ပွဲဟာ သောင်းချီတဲ့ အရိုးစုတွေပေါ်မှာ တည်ဆောက်ရတာ' ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပါး ထွန်းတောက်လာဖို့ ဆိုလျှင်မူ ပိုမိုများပြားလှသော သွေးချောင်းစီးမှုများနှင့် လိုက်ပါလာရမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဝမ်ကျင်း၏ ဗျူဟာကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် အစီအစဉ်များသည် အပြောင်းအလဲများကို မမှီနိုင်ချေ။ ယခင်က တွက်ချက်မှုအများစုကို ကျောက်ကျန့်၏ လျှို့ဝှက်စာကြောင့် ပြောင်းလဲပစ်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင် အမတ်ကြီး... ငါတို့ ဘယ်အချိန်မှာ စစ်တပ် စေလွှတ်သင့်သလဲ။ ဘယ်လို အကြောင်းပြချက်နဲ့ စစ်ချရမလဲ။ စစ်တပ် စေလွှတ်ပြီးရင်ကော ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်သင့်သလဲ။"

စီမာယီ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

"သခင်ကြီးအနေနဲ့ နန်းတွင်းထံကနေ တရားဝင် အမိန့်တော်ကို တောင်းခံနိုင်ပါတယ်၊ ကျုံးဟိန်းကို သူပုန်နှိမ်နင်းရာမှာ ကူညီပေးမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ရှူပြည်နယ်ဆီ စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်သွားရပါမယ်။ တကယ်လို့ ချွေယူနဲ့ ကျုံးဟိန်းတို့ သတိမမူမိတဲ့အချိန်၊ သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းပြီးတာနဲ့ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် အလစ်အငိုက်ဖမ်းပြီး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရပါမယ်။ အကောင်းဆုံးကတော့ သူတို့ကို သေတွင်းထဲ ပိတ်ဆို့တာ၊ ဒါမှမဟုတ် အဆိပ်ခတ်တာ၊ မီးရှို့တာ ဒါမှမဟုတ် ရိက္ခာတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်တာမျိုး လုပ်ပြီး ကျုံးဟိန်းကို အလစ်အငိုက် ဖမ်းရပါမယ်။ စစ်ပွဲတစ်ပွဲတည်းနဲ့ အပြတ်အသတ် အောင်ပွဲရအောင် ဆောင်ရွက်ရပါမယ်။ ပြီးနောက်မှာတော့ ကျုံးဟိန်းဟာ ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေပါတယ်လို့ နန်းတွင်းကနေတစ်ဆင့် လောကတစ်ခုလုံးကို ကြေညာလိုက်ရုံပါပဲ။ ချွေယူကိုပါ ဒီကိစ္စထဲ ဆွဲသွင်းပြီး မြို့တော်ထဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ကာ ပုန်ကန်မှုအပြစ်နဲ့ သူ့ရဲ့ ဆွေခုနစ်ဆက် မျိုးကိုးဆက်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ချွေမိသားစုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ရပါမယ်။"

"တကယ်လို့ ကျုံးဟိန်းက သတိကြီးနေပြီး အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့က ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ သူပုန်တွေကို နှိမ်နင်းပြီး မြို့တော်ဆီ အတူတူ ပြန်လာကာ ကျောက်ကျန့်ကို ခြိမ်းခြောက်ရပါမယ်၊ သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ နန်းတော်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ပြီး ကျုံးဟိန်းကို ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ခိုင်းရပါမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့က ချွေယူနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ဧကရာဇ်ကို နန်းချပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ရပါမယ်။ ကျောက်ကျန့်ဟာ လောင်းကြေးထပ်ဖို့ ဝံ့ရဲမှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် စစ်တပ်ကို အသေအချာ စေလွှတ်ပေးမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျုံးဟိန်းကို ဖယ်ရှားပြီးတာနဲ့ နန်းတော်အစောင့်တပ်ဖွဲ့ရဲ့ အခြေအနေကို အကဲခတ်ရပါမယ်။ တကယ်လို့ အစောင့်တပ်ဖွဲ့က အားနည်းနေမယ်ဆိုရင် သူတို့ကိုပါ တစ်ပါတည်း ချေမှုန်းပစ်ရပါမယ်။ မဟာကျင်းအင်ပါယာကြီးရဲ့ နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေတဲ့ ယုံကြည်မှုကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာပေါ့။ တကယ်လို့ မဖြစ်နိုင်သေးဘူးဆိုရင်တော့ မင်းသားဘွဲ့ကို လက်ခံပြီး အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းကာ ကျောက်ကျန့်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး လောကကြီးကို နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်အုပ်ချုပ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။"

"အတိုချုပ်ပြောရရင်တော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြို့တော်ထဲကို မဖြစ်မနေ ဝင်ရောက်ရပါမယ်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ နန်းတွင်းရဲ့ အမိန့်တော်ရှိနေတဲ့အတွက် ကျွန်တော်မျိုးတို့ စစ်တပ်ကို မြို့တော်ထဲ တရားဝင် ဦးဆောင်သွားနိုင်မှာပါ။ ဒါက ပြဿနာတော်တော်များများကို သက်သာစေပါတယ်။ မြို့တော်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သရွေ့ သခင်ကြီးရဲ့ ဆန္ဒဟာ နန်းတွင်းရဲ့ ဆန္ဒပဲ ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။ ဒီအခွင့်အရေးကို လုံးဝ လက်လွတ်မခံသင့်ပါဘူး။"

စီမာယီ၏ အလွန်တရာ ယုတ်မာကောက်ကျစ်ပြီး အရှက်မဲ့လှသော စစ်ဗျူဟာများကို ကြားရလျှင် ဝမ်ကျင်းသည်ပင် သူ၏မျက်နှာ အနည်းငယ် ပူထူသွားခဲ့ရသည်။

"အမတ်ကြီး... ငါ ဒီလိုလုပ်တာက ကျောက်ကျန့်အပေါ် နည်းနည်း ရက်စက်လွန်းရာ မရောက်ဘူးလား။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် သူက ငါ့ကို ကူညီခဲ့ဖူးတယ်၊ ငါကလည်း သူ့ကို ကျေးဇူးမဆပ်ရသေးဘဲနဲ့ အခုလို ပြုမူတော့မလို့လား..."

စီမာယီသည် ထိုစကားကို ကြားရလျှင် အံ့ဩသွားသော အမူအရာ ပေါ်လာပြီး စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်မိသည်။

'ဒါ ငါသိတဲ့ သခင်ကြီး ဟုတ်ရဲ့လား။ ငါမသိလိုက်ဘဲနဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းတွေက တိုးတက်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူက ငယ်ရွယ်သေးလို့ မျက်နှာအနည်းငယ် ပူနေတာလား...'

သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ လက်ရှိ စိတ်နေသဘောထားနှင့် အတွေးအမြင်ကို နားလည်နိုင်ရန်အတွက် အတွေးနက်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

စီမာယီ၏ အမူအရာကို မြင်လျှင် ဝမ်ကျင်းသည် စိတ်မသက်မသာဖြင့် သူ၏မျက်နှာကို အသာအယာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ငါဆိုလိုတာက ငါ ဒီလိုလုပ်လိုက်ရင် ကျောက်ကျန့်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့ နည်းနည်း ရှက်စရာကောင်းနေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် မြို့တော်ထဲ မဝင်ခင်မှာ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာရမယ်၊ ဒါဆိုရင် ငါ့စိတ်ထဲ ပိုပြီး နေလို့ကောင်းသွားမှာပေါ့။"

စီမာယီ - "..."

"အာ... ဒါက..."

ဝမ်ကျင်း၏ ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းသည် စီမာယီကို နောက်တစ်ကြိမ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပြန်သည်။

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ သူသည် စီမာယီ၏ သခင်ကြီးအဖြစ် တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှပေသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်း၌ အခြားသော စစ်ဗျူဟာမှူးတစ်ဦး ရှိနေခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် စီမာယီ၌ အခြားသော သခင်တစ်ဦး ရှိနေခဲ့လျှင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဤမျှအထိ သဟဇာတဖြစ်စွာ လိုက်လျောညီထွေ ရှိနိုင်ကြမည် မဟုတ်ချေ။