အခန်း ၂၂၅

အခန်း (၂၂၅)

မိန်းမသားတို့၏ အကြံအစည်

ဝမ်ကျင်းနှင့် စီမာယီတို့ အစီအမံများ ချမှတ်ပြီးကတည်းက တစ်ခုလုံးသော ယွဲ့ပြည်နယ်ကြီးသည် စနစ်တကျနှင့် အစီအစဉ်တကျ လည်ပတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့လေသည်။

အောက်ခြေအုပ်ချုပ်ရေးအလွှာတွင် ဝင်ရောက်ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ကြသည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သော ဥပဒေပြုရေးဝါဒဂိုဏ်းဝင်များကြောင့် ရုံးတော်၏ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များမှာ အဟန့်အတားမရှိ တရားဝင်သက်ရောက်ကာ ကြန့်ကြာမှု မရှိခဲ့ချေ။ ဝမ်မိသားစု၏ တပည့်သားမြေးများ ထပ်မံရောက်ရှိလာပါက လုပ်ငန်းခွင်စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ပိုမို၍ ထက်မြက်မြင့်မားလာလိမ့်မည်ဟု ယူဆရပေသည်။

လက်ရှိတွင် အရာရှိလောကအတွင်း တာဝန်ကျေရုံမျှ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်ဆောင်ပြီး တာဝန်ရှောင်လွှဲနေကြသူများစွာ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော်လည်း သင့်တော်သော အစားထိုးမည့်သူများ ပေါ်ထွက်မလာသေးသရွေ့ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပစ်၍ မရနိုင်သေးချေ။

၎င်းတို့အနေဖြင့် မကောင်းသော အကြံအစည်များ ကိန်းအောင်းမနေသရွေ့၊ တမင်သက်သက် ပြဿနာရှာခြင်း သို့မဟုတ် ကွယ်ရာတွင် တိတ်တဆိတ် နှောင့်ယှက်ဟန့်တားခြင်းမျိုး မရှိဘဲ တစ်ခါတစ်ရံ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ ပျင်းရိနေရုံမျှသာဆိုလျှင် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သည်းခံခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်ပေသည်။

အဆုံးစွန်၌ လူတိုင်းတွင် မြင့်မားသော ရာထူးဌာနန္တရနှင့် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုများဆီသို့ တက်လှမ်းလိုသည့် ပြင်းပြသော ရည်မှန်းချက်နှင့် စိတ်ဓာတ်ခွန်အား ရှိနေကြသည် မဟုတ်ပေ။

ပြည်နယ်ဘုရင်ခံ စံအိမ်တော်အတွင်း၌မူ ဆန်းပြားထည်ဝါသော အမျိုးသမီးအိပ်ဆောင်အတွင်း နံ့သာမွှေးရနံ့ သင်းပျံ့လျက် ရှိနေသည်။ လီမီသည် ကြေးမုံပြင်ရှေ့တွင် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီး သူမ၏ အစေခံမိန်းကလေး ချင်းကဲက စုတ်တံကို အသုံးပြု၍ သေသပ်လှပသော မျက်နှာပြင်ဆင်ခြင်းကို ဂရုတစိုက် ပြုလုပ်ပေးနေ၏။

ချင်းကဲသည် မှန်ထဲရှိ လီမီကို စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော စွဲလန်းနှစ်သက်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမိုနှေးကွေးလာခဲ့ပြီး ဤလှပလွန်းလှသော မြင်ကွင်းကို မတော်တဆ ဖျက်ဆီးမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလားပင် ဖြစ်တော့သည်။

စုတ်ချက်တစ်ခုချင်းစီ၊ ခြယ်သမှုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းသည် ရိုသေလေးစားမှုနှင့် သတိကြီးစွာ ထားရှိမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကို ပန်းချီရေးဆွဲနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

လီမီ၏ အသားအရေမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပကာ နုနယ်ချောမွေ့လှပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ မှည့်ဝင်းနေသော ချယ်ရီသီးပမာ တောက်ပသော အနီရောင်ဖြင့် ဆွဲဆောင်မှုအပြည့် ရှိနေသည်။ ချင်းကဲသည် ဤအလှတရားကို ပြည့်စုံကောက်ကြောင်းပေါ်အောင် တင်ဆက်လိုသဖြင့် နှုတ်ခမ်းလွှာများကို သေသပ်စွာ ပုံဖော်ပေးနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပြင်ဆင်ခြယ်သမှု ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ လီမီသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ ချင်းကဲကို ပြုံးပြလိုက်လေသည်။

"နင် ပင်ပန်းသွားပြီ၊ ချင်းကဲ..."

ထိုအပြုံးသည် နွေဦးရာသီတွင် ပန်းများ ဝေဆာစွာ ဖူးပွင့်လာသကဲ့သို့ တစ်ခန်းလုံးကို ချက်ချင်း တောက်ပလင်းထိန်သွားစေသည်။ ချင်းကဲသည် ခဏမျှ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြစ်ကာ ငေးမောသွားရပြီး သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ခေါင်းကို အမြန်ငုံ့ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သခင်မလေးကို ခစားခွင့်ရတာ ချင်းကဲအတွက် အလွန်တရာ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ ရှင်..."

"သခင်မလေးက တကယ်ကို လှပလွန်းလှပါတယ်။ မိန်းမသားအချင်းချင်း ဖြစ်တဲ့ ကျွန်မတောင် သခင်မလေးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို မလွန်ဆန်နိုင်ပါဘူး၊ ပြည်နယ်ဘုရင်ခံကြီး ဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူးရှင်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီမီသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းတွင် သိမ်မွေ့သော ပြုံးယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ချင်းကဲ... ညည်း နားမလည်ပါဘူး။ ရုပ်ရည်အလှအပကို သုံးပြီး သူတစ်ပါးကို မျက်နှာသာရအောင် လုပ်တာက ဘယ်တော့မှ ရေရှည်မတည်တံ့နိုင်ဘူး။ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အားသာချက်က ရုပ်ရည်ရူပကာ ဘယ်တုန်းကမှ မဟုတ်ခဲ့ဘူး..."

ယွဲ့ပြည်နယ်၏ ရိက္ခာနှင့် စစ်ရိက္ခာများ လှုပ်ရှားမှု၊ စစ်တပ်များ စုရုံးခြင်း... ဤကဲ့သို့သော အကြီးစား လှုပ်ရှားမှုများကို လူအများထံမှ အလုံးစုံ ဖုံးကွယ်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သတိကြီးပြီး အကဲခတ်တော်သူများမှာ တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားမှားယွင်းနေသည်ကို ကြိုတင်၍ ရိပ်မိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လီမီ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော အစေခံများနှင့် ကိုယ်ရံတော်များထဲတွင် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရာတွင် လွန်စွာကျွမ်းကျင်သော ပါးနပ်သူများစွာ ပါဝင်လေသည်။ ၎င်းတို့သည် ယွဲ့ပြည်နယ်တွင် ကြီးမားသော အရေးအခင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားတော့မည်ဟု ကာလရှည်ကတည်းက ခန့်မှန်းခဲ့ကြပြီး လီမီထံ သတင်းပို့ခဲ့ကြသည်၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုခြေရာလက်ရာကို အနည်းငယ်မျှ ဖုံးကွယ်ရန် အားမထုတ်ခဲ့သော ကုရန်သည် ကျိမိသားစု၏ စံအိမ်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြောင်းကိုပင် ထည့်သွင်းသတင်းပေးခဲ့ကြ၏။

သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူသည် ကြီးမားသော ဗျူဟာမြောက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်တော့မည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ မည်သည့်အရာ ဖြစ်သည်ကို ဝမ်ကျင်းကိုယ်တိုင် မပြောပြလျှင် သူမ ဝင်ရောက်စွက်ဖက် စူးစမ်းမေးမြန်းမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ သူမ၏ ထက်မြက်လှသော ဉာဏ်ပညာကြောင့် ထိုအစီအမံ၏ အကြမ်းဖျင်း ပုံစံကို ကောင်းစွာ ရိပ်မိထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။

ယောက်ျားသားများတွင် ၎င်းတို့၏ ရည်မှန်းချက်နှင့် စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိကြသကဲ့သို့ မိန်းမသားများတွင်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေးအခေါ်နှင့် နက်ရှိုင်းသော တွက်ချက်မှုများ ရှိကြပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် လီမီ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ အနောက်ဆောင်တစ်ခုလုံးကို မိမိလက်ဝါးတွင်းသို့ သွတ်သွင်းထိန်းချုပ်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"သွားချေ၊ ချင်းကဲ... စံအိမ်တော်ထဲက သခင်မတွေကို သွားပင့်ခဲ့ချေဦး။ နောင်အနာဂတ်မှာ ငါတို့အားလုံးက စံအိမ်တော်တစ်ခုတည်းမှာ အတူတကွ နေထိုင်သွားကြမယ့် ညီအစ်မတွေ ဖြစ်လာကြမှာမို့လို့ အချင်းချင်း သံယောဇဉ်တရားလေး တည်ဆောက်ထားသင့်တယ်..."

"အမိန့်အတိုင်းပါရှင်..."

မကြာမီတွင် ကျိဝမ်၊ ပုချီလော့၊ စွန်းကျဲနှင့် ယွဲ့လော့တို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လီမီ ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ကြားထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဝတ်ကျေတမ်းကျေဖြစ်စေ၊ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရဖြစ်စေ ၎င်းတို့ ငြင်းပယ်ရန် မစွမ်းသာကြချေ။

မိမိ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ အမျိုးသမီးများကို ကြည့်ရင်း တစ်ဦးချင်းစီတွင် ကွဲပြားသော ပင်ကိုယ်စရိုက်နှင့် အရှိန်အဝါများ ရှိကြသော်လည်း အအားလုံးမှာ အတူမရှိ ထူးကဲစွာ လှပကြသည်ကို မြင်သောအခါ လီမီသည် သိမ်မွေ့သော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူမသည် ဤအမျိုးသမီးများထဲမှ မည်သူ့ကိုမျှ သူမ၏ မျက်စိထဲ ထည့်မထားချေ။ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမသည် အားနေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ဤအမျိုးသမီးများ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို အကုန်အစင် စုံစမ်းစစ်ဆေးထားပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။

တစ်ဦးက မျိုးရိုးကြီးမိသားစုမှ မျိုးဆက်ခွဲမှ သမီးဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးက မိသားစုအငယ်စားလေးတစ်ခု၏ တရားဝင် သမီးကြီးဖြစ်ကာ၊ တစ်ဦးက သိုင်းလောကမှ မိန်းမသားဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ဦးကမူ တစ်ပါးသော တိုင်းပြည်မှ အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြချေ။

ကျိဝမ်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော အမျိုးသမီးများ၏ မွေးဖွားရာ မျိုးရိုးနှင့် အဆင့်အတန်းမှာ ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်စွမ်းဆောင်ရည်ကို တင်းကြပ်စွာ အကန့်အသတ် ပြုလုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့အတွက် လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်နေရန် မလိုအပ်ချေ။

လီမီသည် ခေါင်းကို လှည့်၍ ဘေးနားရှိ သူမ၏ အစေခံမလေး ချင်းကဲကို ဝှေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ခေတ္တ အပြင်ထွက်နေကြဦး... ငါ ငါ့ရဲ့ ညီမငယ်လေးတွေနဲ့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရင်ဖွင့်စကား ပြောဆိုချင်လို့..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချင်းကဲသည် အရိုအသေပေးကာ အခြားသော အစေခံမိန်းကလေးများကို ဦးဆောင်၍ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ အခန်းတွင်း၌ ဝမ်ကျင်း၏ အမျိုးသမီးများသာ သီးသန့် ကျန်ရစ်တော့၏။

"ငါ့ရဲ့ ညီမငယ်လေးတို့..."

၁၅ မိနစ်ခန့်မျှ ကြာပြီးနောက် ယွဲ့လော့၊ စွန်းကျဲနှင့် ပုချီလော့တို့သည် အခန်းအတွင်းမှ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အဆောင်ဆောင်များသို့ ပြန်သွားကြလေသည်။ ၎င်းတို့ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ခန့်ညားထိတ်လန့်မှုနှင့် လုံးဝ ဝပ်စံကျိုးနွံမှုများ အထင်အရှား ပြည့်နှက်နေကာ၊ ခုနက အခန်းတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်များ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားနေဆဲ အလားပင် ဖြစ်တော့သည်။

လီမီအဖို့ ၎င်းတို့အား ထိန်းချုပ်ရန်မှာ လက်ဝါးကို မှောက်လိုက် လန်လိုက်သကဲ့သို့ လွန်စွာ လွယ်ကူလှပေသည်။ ပထမဦးစွာ တိုင်းတစ်ပါးသူ ဖြစ်သော ယွဲ့လော့ ဖြစ်သည်၊ သူမသည် ဤနေရာတွင် တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်ပြီး အမှီသဟဲပြုစရာ အင်အားကြီး မိသားစုနောက်ခံ မရှိချေ။ ၎င်းအပြင် သူမ၏ မိခင်မှာ ဘေးနားတွင် ရှိနေသဖြင့် သူမတွင် စိုးရိမ်ပူပန်စရာများစွာ ရှိနေသည်။ လီမီအနေဖြင့် ထိုမိခင်နှင့် သမီးနှစ်ဦး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံပေးရုံမျှဖြင့် ယွဲ့လော့အား သူမ၏ စကားကို လုံးဝ နာခံလာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

စွန်းကျဲသည်လည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ လီမိသားစုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စွန်းမိသားစုမှာ စုန်းမအငယ်စားက စုန်းမအကြီးစားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်ရန် အစွမ်းအစ လုံးဝ မရှိချေ။ စွန်းကျဲသည် ကျိဝမ်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရသဖြင့် ခေါင်းမော့ရန် ခက်ခဲနေခဲ့ရာ၊ ယခု လီမီနှင့် တွေ့ဆုံရသောအခါ သူမသည် လွယ်လင့်တကူပင် သစ္စာခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ပုချီလော့အတွက်မူ ပို၍ပင် လွယ်ကူရှင်းလင်းသေးသည်။ သူမသည် အနည်းငယ်မျှ စည်းစိမ်ဥစ္စာအပေါ် လောဘကြီးတတ်ပြီး သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းကို အမှီပြုထားသူ ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်တွင် လီမီသည် အင်အားကြီးမားလှသော လီမိသားစုကို ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုထားသဖြင့် ငွေကြေးဓန ပေါကြွယ်ဝရုံမျှမက၊ သန့်ရှင်းသော နှလုံးသားဂိုဏ်းကို အကြီးအကျယ် ချေမှုန်းနိုင်စွမ်းရှိသည့် ကျွမ်းကျင်သူများကိုလည်း စေလွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ပုချီလော့ရှေ့မှောက်ရှိ ရွေးချယ်စရာလမ်းမှာ ထင်ရှားလှပေသည်... တစ်ဖက်တွင် ရိုက်နှက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ချိုမြိန်သော ဆုလာဘ် ဖြစ်၏။ ပုချီလော့သည် လူမိုက်မဟုတ်သဖြင့် ရိုက်နှက်ခံရမည့်လမ်းကို ဘယ်သောအခါမျှ ရွေးချယ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအတောအတွင်း ကျိဝမ်သည် ဟန်မပျက် တည်ငြိမ်ယောင် ဆောင်ကာ ထိုင်နေရင်း၊ လီမီက မည်သည့် အားစိုက်ထုတ်မှုမျှ မလိုဘဲ ကျန်ရှိသော အမျိုးသမီး သုံးဦးကို ပါးနပ်လှသော ဗျူဟာဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အလွယ်တကူ ကျိုးနွံသွားအောင် ဆောင်ရွက်လိုက်သည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ အတွင်းစိတ် ဖိအားမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး လီမီ မိမိအပေါ် မည်သို့ စတင်လှုပ်ရှားလာမည်ကို တိတ်တဆိတ် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့၏။

သို့သော်လည်း လုံးဝ မျှော်လင့်မထားဘဲ လီမီသည် ကျိဝမ်အား တစ်ခွန်းမျှ ထပ်မံ၍ ဖိအားပေးစကား မပြောခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် သူမသည် ကြော့ရှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး ဖူးပွင့်စ ကြာပန်းတစ်ပွင့် လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလှုပ်ရှားလာသကဲ့သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ကျိဝမ်၏ အနီးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်လာခဲ့လေသည်။

" မကြောက်ပါနဲ့၊ ညီမငယ်လေးရဲ့... မင်းက သူတို့နဲ့ လုံးဝ မတူပါဘူး။ ငါတို့ကမှ စစ်မှန်တဲ့ ညီအစ်မတွေ ဖြစ်ကြမှာပါ..."

လီမီက လေသံကို နူးညံ့သိမ်မွေ့စွာဖြင့် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်ရာ ကျိဝမ်၏ နှလုံးသားထဲသို့ နွေးထွေးသော စမ်းရေအေးတစ်ခု စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤစကားကြောင့် ကျိဝမ် လွန်စွာ အံ့အားသင့်သွားရ၏။ သူမသည် မူလက လီမီ၏ ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အာဏာပြ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည်ဟု တွေးတောပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ အခြေအနေအရပ်ရပ်က ထိုသို့မဟုတ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"အစ်မကြီး... ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီလို မိန့်ကြားရတာလဲဟင်..."

လီမီ၏ အပြုံးက အနည်းငယ်မျှ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တစ်မုဟုတ်ချင်း နက်ရှိုင်းသွားခဲ့ပြီး၊ အရေးကြီးသော ဗျူဟာတစ်ခုကို တွေးတောနေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

"ညီမငယ်လေး... ငါတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်တည်းသာလျှင် ငါတို့ ခင်ပွန်းရဲ့ ထက်မြက်လှတဲ့ လက်ရုံးတွေနဲ့ အသင့်တော်ဆုံးသော ကြင်ယာတော် အစစ်အမှန်တွေ ဖြစ်လာနိုင်မှာပါ..."

သူမက သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွ ချလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ မြွက်ဟလိုက်သည်...

"ကျန်တဲ့ အဲဒီ အမျိုးသမီး သုံးယောက်ကတော့ ငါတို့ လင်ယောက်ျား စိတ်အပန်းဖြေဖို့ သာမန် ကစားစရာ သက်သက်မျှသာ ဖြစ်တယ်။ သူတို့က ငါတို့နဲ့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရနိုင်ဘူး"

ဤနေရာတွင် လီမီ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် တန့်သွားခဲ့ပြီး၊ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် သူမ စကား၏ နက်ရှိုင်းသော သဘောတရားကို စဉ်းစားနားလည်နိုင်ရန် အချိန်ပေးလိုက်သည့်အလားပင် ဖြစ်၏။

"အစ်မကြီး ပြောတာ လုံးဝ မှန်ကန်လှပါတယ်..."

ကျိဝမ်သည် ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သဘောတူညီသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

လီမီက ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပါးနပ်လှည့်ပတ်မှုတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လက်သွားခဲ့သည်၊ "ဒါကြောင့် ငါတို့ လင်ယောက်ျားကို ဘယ်သူက အယုံကြည်ရဆုံးနဲ့ အားအကိုးရဆုံးလဲဆိုတာကို ကောင်းစွာ နားလည်သွားစေရမယ်။ ငါတို့နှစ်ဦး စည်းလုံးစွာ လက်တွဲလုပ်ဆောင်သွားသရွေ့ ငါတို့လင်ယောက်ျားကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရရှိအောင် သေချာပေါက် ဝန်းရံကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်..."

၎င်းတို့ နှစ်ဦးသည် အချင်းချင်း ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်ကြသည်မှာ လှပသော အနာဂတ်တစ်ခုကို မြင်ယောင်နေကြသည့်အလားပင်။ သို့သော်လည်း ဤသို့ သဟဇာတဖြစ်ပြီး ချစ်ခင်ပုံရသော မျက်နှာစာ၏ အောက်ကွယ်ရာတွင် ပိုမို၍ ဆန်းကြယ်နက်နဲသော အကြံအစည်များနှင့် တွက်ချက်မှုများ ပုန်းကွယ်နေလေသလော... ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အချိန်ကသာ အစစ်အမှန် အဖြေကို ပေးစွမ်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်၏။ ကျိဝမ် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ချင်းကဲသည် လီမီ၏ ဘေးနားသို့ တိုး၍ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

"သခင်မလေး... ကျွန်မ နားမလည်နိုင်လို့ပါရှင်။ သခင်မလေးဘက်က အားလုံးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ လက်ဦးမှု ယူလိုက်ပြီပဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီကျိဝမ်ကိုကျတော့..."

လီမီသည် သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို အေးစက်စွာ ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်းကဲ၏ စကားစကို ချက်ချင်း ရပ်တန့်စေလိုက်သည်။

"လင်ယောက်ျားက အခုအခိုက်အတန့်မှာ ကျိမိသားစုရဲ့ အင်အားကို လိုအပ်နေတာ။ ဘာကိစ္စအတွက်လဲ၊ ဘယ်လောက်အခြေအနေထိ အရေးကြီးလဲဆိုတာ ငါ အသေအချာ မသိရသေးပေမယ့် အခုအချိန်မှာ ကျိဝမ် သို့မဟုတ် ကျိမိသားစုကို ငါ သွားရောက် ထိခိုက်ပွတ်တိုက်လို့ လုံးဝ မဖြစ်ဘူး... ညည်း နားမလည်လဲ စောင့်ကြည့်နေပါ..."

"လင်ယောက်ျားနဲ့ လက်ထပ်ထိမ်းမြားပြီးကတည်းက ငါတို့က တစ်ကိုယ်တည်း တစ်စိတ်တည်း ဖြစ်သွားကြပြီ။ ငါ မကူညီနိုင်ရင်တောင်မှ ဘယ်သောအခါမျှ အနှောင့်အယှက် အဟန့်အတားတစ်ခုတော့ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး..."

ဝမ်ကျင်းနှင့် လက်ထပ်ထိမ်းမြားပြီးကတည်းက လီမီသည် အမှန်တရားတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်ထားခဲ့သည်... ၎င်းမှာ သူမ၏ အာဏာနှင့် ဂုဏ်ဒြပ် အဆင့်အတန်းဟူသမျှသည် ဝမ်ကျင်း၏ အရှိန်အဝါနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ရစ်ပတ်ချည်နှောင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းသည် ကောင်းကင်ယံသို့ တစ်ရှိန်ထိုး ပျံသန်းမြင့်တက်သွားပါက သူမသည်လည်း ဂုဏ်သရေတောက်ပစွာ လိုက်ပါခွင့်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ဝမ်ကျင်းသာ နက်ရှိုင်းသော ချောက်နက်ကမ္ဘာထဲသို့ ကျဆင်းသွားပါက သူမသည်လည်း လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ လိမ္မာပါးနပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအဖို့ မိမိ၏ ခင်ပွန်းကို မည်သို့ ဝန်းရံထောက်ပံ့ရမည်ဆိုသည်ကို သူတစ်ပါးက သွန်သင်ပြသပေးရန် မလိုအပ်ချေ။

၎င်းအပြင် လီမီသည် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သူမအား အနောက်ဆောင်အတွင်း အာဏာအားလုံးကို တစ်ဦးတည်း အကြွင်းမဲ့ ချုပ်ကိုင်စေလိုခြင်း ရှိမရှိကို အသေအချာ မသိရှိသေးချေ။ ယနေ့ သူမ လုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှမှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေတော့သည်။