အခန်း ၂၃၄

အခန်း (၂၃၄)

နှောင့်နှေးခြင်း

ဝမ်ကျင်း၏ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် ရှေ့သို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ချီတက်လာခဲ့ပြီး ဖုန်းခရိုင်၏ အဓိကအခြေစိုက်စခန်း အပြင်ဘက် လီသုံးဆယ်အကွာတွင် တပ်စွဲလိုက်သည့်အခါ မဟာကျင်းတစ်ခုလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ဤနေရာသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် မဟာကျင်း၏ နိုင်ငံရေးဦးတည်ချက်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်ဖြစ်ရာ မည်သူမျှ လျစ်လျူရှုမည်မဟုတ်သလို၊ မည်သူမျှလည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမှ ရှောင်ကြဉ်မည်မဟုတ်ပေ။

အင်အားစုအားလုံးသည် လူစေလွှတ်ခြင်း၊ အင်အားထောက်ပံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ငွေကြေးပံ့ပိုးခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ ပါဝင်ကာ ၎င်းတို့၏ အလောင်းအစားများကို ပြုလုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အများဆုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် အင်အားစုသုံးရပ်မှာ ချွေမျိုးနွယ်စု၊ ဝမ်မျိုးနွယ်စုနှင့် ကျောက်ကျန်း ကိုယ်စားပြုသော မဟာကျင်းတော်ဝင်မိသားစု၏ အင်အားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့် တော်ဝင်မိသားစုတစ်ခုလုံး မဟုတ်ရသနည်းဟူမူ တော်ဝင်မိသားစုဝင်အချို့သည် ပလ္လင်ထက်ရှိ ဧကရာဇ်ငယ်ကို အသိအမှတ်မပြုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဖုန်းခရိုင်အပြင်ဘက်၊ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ဗဟိုစစ်ကွပ်ကဲရေးတဲကြီးအတွင်း၌ အဆင့်မြင့်စစ်ဘက်အရာရှိအားလုံး စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသော မြေပုံကြီးကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ထောက်လှမ်းရေးသတင်းကို အလေးထားခြင်းနှင့် သူ၏တော်ဝင်ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့၏ ထူးကဲသော ကင်းထောက်နိုင်စွမ်းတို့ကြောင့် စစ်တပ်မချီတက်မီကတည်းက မြေပုံများရေးဆွဲရန် လူလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အချိန်ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် အသေးစိတ်လွန်းခြင်းမရှိသော်လည်း အထူးသဖြင့် သူပုန်များ၏ အဓိကအခြေစိုက်စခန်းဖြစ်သော ဖုန်းခရိုင်ပတ်ဝန်းကျင်၏ ယေဘုယျမြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကိုမူ ကောင်းစွာနားလည်နိုင်ပေသည်။

"ပြောကြစမ်းဦး။ ဒီတိုက်ပွဲကို ငါတို့ ဘယ်လိုတိုက်ကြမလဲ။ အားလုံးပဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သဘောထားပေးကြပါ။"

သူ၏အောက်တွင်ရှိသော စီမာယီ၊ ကျန်းလျောင်နှင့် ယွဲ့ကျင်းတို့ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်း၏ရင်ထဲတွင် ပြင်းပြသော ရည်မှန်းချက်များ လှုပ်ခတ်လာခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် ဒေသခံသူရဲကောင်းများကို အထင်မသေးသော်လည်း ဤသုံးဦး၏ ကူညီပံ့ပိုးမှုနှင့် သူ၏စနစ်ရှိနေသရွေ့ သူတို့ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမယုံကြည်ပေ။

ဝမ်ကျင်း၏ မေးခွန်းကို ကြားရသောအခါ အားလုံးက တွေးတောနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ အရင်ဆုံး စကားမဆိုကြချေ။ အထူးသဖြင့် အခြားစစ်သူကြီးများများသည် ကျန်းလျောင် စတင်ပြောဆိုမည့်အချိန်ကို ဆိတ်ဆိတ်နေ၍ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

၎င်းတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့၏သခင်နှင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်းလျောင်မှာမူ သူတို့အလေးစားရဆုံးသော စစ်သေနာပတိဖြစ်ကာ သူ၏ထူးကဲလှသော စစ်ရေးပါရမီနှင့် ခေါင်းဆောင်မှုပုံစံမှာ နှိုင်းယှဉ်ဖွယ်မရှိပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ယွဲ့ကျင်းသည် အလွန်အမင်းအစွမ်းထက်ပြီး ကန်းချီနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ထူးခြားသော စစ်ကွပ်ကဲမှုစွမ်းရည် သို့မဟုတ် ပြောင်မြောက်သော စစ်ရေးအောင်မြင်မှုများကို ပြသနိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏ဂုဏ်သတင်းမှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသေးသည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော တိုက်ပွဲမှာ အပြတ်အသတ် သာလွန်သောအခြေအနေတွင် သစ္စာဖောက်များကို နှိမ်နင်းခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

စီမာယီနှင့် ပတ်သက်၍မူ ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ပေ။ အားလုံး၏ မျက်စိထဲတွင် စီမာယီသည် အမှန်တကယ်ပင် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ဂုဏ်သတင်းကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စီမာယီတွင် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော စစ်ရေးပါရမီ ရှိနေသည်ကိုမူ သူတို့မသိကြချေ။ သူသည် ရှုပ်ထွေးလှသော အုပ်ချုပ်ရေးကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ လည်ပတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန်သာ အမြဲအာရုံစိုက်နေခဲ့ရသဖြင့် သူ၏စစ်ရေးပါရမီနှင့် စွမ်းရည်များကို ပြသရန် အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အားလုံးက စကားကို ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ပြောဆိုကြသည့် နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ လက်ရှိအခြေအနေ၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံရေးကို အနည်းဆုံးသာ နားလည်သူပင် ဤတိုက်ပွဲ၏ အရေးပါမှုကို သဘောပေါက်နိုင်ပြီး၊ ၎င်း၏ရလဒ်သည် ယွဲ့ပြည်နယ်စနစ်အတွင်းရှိ လူတိုင်း၏ ကံကြမ္မာနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

စီမာယီက ကျန်းလျောင်ဘက်သို့ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ရာ ကျန်းလျောင်က သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ချီတက်နေစဉ်အတွင်း စီမာယီ၊ ကျန်းလျောင်နှင့် ယွဲ့ကျင်းတို့သည် ဤတိုက်ပွဲကို မည်သို့တိုက်ခိုက်ရမည်ကို ဆွေးနွေးခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သည်။ ကျန်းလျောင်သည် ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ဝမ်ကျင်းကို ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး... သူပုန်တပ်တွေဟာ အရေအတွက်များပြားပေမဲ့ ကြောက်စရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့မှာ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ပဲ ရှိပါတယ်၊ အဲဒါကတော့ ကျုံးဟိန်းရဲ့ အနောက်ဘက်ဒေသစစ်တပ်ပါပဲ။"

"ကင်းထောက်တွေရဲ့ သတင်းပို့ချက်အရ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ တပ်စွဲပြီးနောက် ကျုံးဟိန်းဟာ သူရဲကောင်းတွေကို ဖုန်းခရိုင်ဘက်သို့ ဦးဆောင်ချီတက်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူပုန်တွေနဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားနေချိန်မှာ သူတို့က ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ပွဲအပြီး မောပန်းနွမ်းနယ်နေချိန်မှာ ဖြတ်တိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်လို့ ယူဆရပါတယ်။"

"ဒါကြောင့်မို့လို့ သူပုန်တွေကို အလျင်အမြန် ချေမှုန်းပြီး ဖုန်းခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ကာ သက်တောင့်သက်သာနဲ့ သူတို့ကို စောင့်ကြိုရင်ဆိုင်ဖို့ ကျွန်းုပ် အကြံပြုလိုပါတယ်ခင်ဗျာ။"

ကျန်းလျောင်၏ အကြံပြုချက်ကို ကြားပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပုံဖော်သုံးသပ်ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

ကျန်းလျောင်၏ အကြံပြုချက်က မကောင်း၍မဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် အလွန်ပြောင်မြောက်လှပေသည်။ ၎င်းက လုံလောက်စွာ တည်ငြိမ်မှုရှိပြီး ကျဆုံးမှုများကို လျှော့ချနိုင်ကာ လျင်မြန်သောအောင်ပွဲက ရိက္ခာထောက်ပံ့မှု ဖိအားကို သက်သာစေမည်ဖြစ်သည်။ ဖုန်းခရိုင်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ပါက သူပုန်များ သိုလှောင်ထားသော ရိက္ခာများကို ရရှိမည်ဖြစ်ရာ ထောက်ပံ့ရေးဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို များစွာပေါ့ပါးစေပြီး ကျုံးဟိန်းနှင့် ရှူပြည်နယ် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများ တိုက်ခိုက်လာသည့်အခါ မြို့ရိုးအကာအကွယ်နောက်ကွယ်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် အနိုင်ရရုံသက်သက်ထက် ပိုမိုလိုလားနေပြီး သေကြေပျက်စီးမှုများ ပိုမိုများပြားစေလိုကာ သွေးချောင်းစီးသည်ကို မြင်တွေ့လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ဖုန်းခရိုင်ကို အသားကြိတ်စက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ကာ သွေးနှင့်ရင်း၍ သန်မာသော စစ်တပ်တစ်ခုကို သွန်းလုပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ခရိုင်မြို့အတွင်းရှိ သူပုန်များသည် လူစုလူဝေးမျှသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သာလွန်သောအခြေအနေတွင် တိုက်ပွဲဝင်နိုင်သော်လည်း ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်က အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်ပါက လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး ကွဲပြားစွာ ထွက်ပြေးကြခြင်း သို့မဟုတ် ဒူးထောက်အရှုံးပေးကြလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သေဆုံးသူအရေအတွက်သည် ဝမ်ကျင်းကို စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူပုန်များ ထွက်ပြေးပါက ကျုံးဟိန်းက အနီးအနားတွင် ချောင်းမြောင်းနေသဖြင့် ဝမ်ကျင်းအနေဖြင့် သုံ့ပန်းများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် အင်အားမထုတ်နိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူတို့ အရှုံးပေးပါက ပို၍ပင် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲလိမ့်မည်။ သုံ့ပန်းများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် မိုက်မဲသော လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး ဝမ်ကျင်း၏ အနာဂတ်ရည်မှန်းချက်များကို ထိခိုက်စေနိုင်ကာ သုံ့ပန်းများကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်သူဟူသော နာမည်ဆိုးကို သူ အဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

သူသည် သူပုန်များကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ မျှော်လင့်ချက်ပေးကာ ဆက်တိုက်ခုခံရန် တွန်းအားပေးရင်း ဖားကို ရေနွေးပူဖြင့် ချက်သကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း အင်အားချည့်နဲ့သွားစေကာ တစ်တပ်လုံးကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျုံးဟိန်းနှင့် ရှူပြည်နယ် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများ မလှုပ်ရှားမီ သူပုန်များကို လုံးဝ ဝါးမြိုပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စီမာယီ၏ မျက်ဝန်းများ လက်ကနဲဖြစ်သွားပြီး အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ဝမ်ကျင်း၏ စိတ်ကူးကို ခန့်မှန်းမိသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဤအရာကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထုတ်ပြော၍မရနိုင်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက စစ်သည်ရဲမက်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို များစွာထိခိုက်စေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် စီမာယီက စကားလုံးကို ပြောင်းလဲပြောဆိုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး... လောစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ သူပုန်တွေနဲ့ တိုက်ပွဲဖြစ်နေချိန်မှာ ကျုံးဟိန်းက လှုပ်ရှားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က အမိန့်တော်အရ ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းနေတာပါ။ ကျုံးဟိန်းအနေနဲ့ ဒီအချိန်မှာ လှုပ်ရှားပြီး လောကတစ်ခုလုံးရဲ့ ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုကို ခံယူဝံ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သို့မဟုတ်ရင် ဒါဟာ သစ္စာဖောက်မှုနဲ့ ဘာခြားပါ့မလဲ"

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်တော်တို့ မြို့သိမ်းလက်နက်ကိရိယာတွေကို လုံလောက်အောင် ပြင်ဆင်ပြီး၊ အဘက်ဘက်က အဆင်သင့်ဖြစ်မှသာ ဖုန်းခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်။"

စီမာယီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းလျောင်သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ‘

ဒါက သူတို့ ကြိုတင်သဘောတူထားတာ မဟုတ်ဘူးလေ။’

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်း၏ အမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းလျောင်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ကြစို့။ အဲဒီလိုဆိုရင် စစ်တပ်ကို ဖြန့်ကြက်ပြီး တံခါးသုံးဖက်ကို ပိတ်ဆို့ရပါလိမ့်မယ်။"

"ဖုန်းခရိုင်က တခြားခရိုင်တွေနဲ့ မတူဘဲ မြို့ရိုးတွေက မြင့်မားပြီး ထူထပ်လှပါတယ်။ သို့မဟုတ်ရင် သူပုန်တွေက ဒီနေရာကို အဓိကအခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် သတ်မှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့လို့ လုံလောက်တဲ့ မြို့သိမ်းလက်နက်တွေ အမှန်တကယ် လိုအပ်ပါတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ကျင်းက စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးရုံပါပဲ။ အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားဖို့ သေချာပါစေ။ ငွေနည်းနည်း ပိုကုန်တာနဲ့ ရိက္ခာနည်းနည်း ပိုစားသုံးတာက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်ရဲမက်တွေရဲ့ အသက်ကသာ အဖိုးတန်ဆုံးပါ။"

ဝမ်ကျင်းသည် မျက်နှာအမူအရာမပျက်ဘဲ နှုတ်ချိုရုံသက်သက်ပြောဆိုလိုက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် စစ်သူကြီးများ၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုကို များစွာရရှိသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်မှုကို နှောင့်နှေးစေခြင်းအပေါ် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်မိသော်လည်း စစ်သည်များအပေါ် ဝမ်ကျင်း၏ ဂရုစိုက်မှုက ၎င်းတို့၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ မိမိတို့ကို တန်ဖိုးထားသော အထက်လူကြီးကို မည်သူကမျှ မုန်းတီးမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါ့အပြင် 'သုံးဖက်ဝိုင်း တစ်ဖက်ဖွင့်' မဟာဗျူဟာအရ ချန်လှပ်ထားတဲ့ တံခါးတစ်ဖက်မှာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ်။ မှတ်ထားပါ၊ သူပုန်တွေကို လုံးဝ ထွက်ပြေးခွင့် မပေးရဘူး။"

"မှန်လှပါ သခင်ကြီး။"

"ဒါဆိုရင် အမိန့်ထုတ်လိုက်တော့၊ ပြင်ဆင်မှုတွေ စတင်ကြစေ။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေသော သူပုန်များသည် ယခုအခါ အလွန်အမင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဖန့်ရိ ဖြစ်ပြီး လီထျန်းရှင်းမှာမူ ထိုကဲ့သို့သော ဉာဏ်ပညာမျိုး မရှိချေ။

ဖန့်ရိသည် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ထံမှ လျင်မြန်သော ထိုးစစ်ဆင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း သူ အံ့သြသွားသည်မှာ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်က အလောတကြီးမရှိဘဲ အေးအေးလူလူ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အချိန်သည် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ဘက်တွင် မရှိသည်ကို သိထားရမည် ဖြစ်သည်။ ဖုန်းခရိုင်သည် သူပုန်များလက်ထဲတွင် ကြာရှည်စွာ ရှိနေလေလေ၊ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်အပေါ် ဖိအားက ပိုမိုကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ ကျုံးဟိန်း၏ အနောက်ဘက်ဒေသစစ်တပ်သည် ပိုမိုနီးကပ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရှူပြည်နယ် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများ၏ ပြင်ဆင်မှုများသည်လည်း ပိုမိုပြည့်စုံလာမည် ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်အတွင်းရှိ လူတိုင်းက အခြေအနေကို မမြင်နိုင်လောက်အောင် ကန်းနေကြသည်ဟု ဖန့်ရိ မယုံကြည်သော်လည်း သူတို့ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုမူနေကြသည် သို့မဟုတ် မည်သည့် လျှို့ဝှက်အကြံအစည်များ ရှိနေသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ဘဲ စိတ်သောကရောက်ကာ သူ၏ဆံပင်များကို ဆွဲနှုတ်မိလုမတတ် ဖြစ်နေရတော့သည်။