အခန်း ၂၃၆

အခန်း (၂၃၆)

အစွယ်များ

နောက်ဆုံးတွင် ဖုန့်ရိနှင့် အခြားသူပုန်ခေါင်းဆောင်များ၏ သောကရောက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေမှုများအပြီး၌ စူးရှကျယ်လောင်သော စစ်ခရာသံနှင့်အတူ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသော စစ်စည်တော်တီးသံကြီးများ ပဲ့တင်ထပ်လာကာ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် မြို့ကို စတင်ထိုးစစ်ဆင် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ဝမ်ကျင်း၊ စီမာယီ၊ ကျန်းလျောင်နှင့် အခြားသော အဆင့်မြင့်စစ်ဘက်အရာရှိကြီးများသည် စစ်စခန်းအတွင်း ဆောက်လုပ်ထားသော မြင့်မားသည့် စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်တန့်ကာ စစ်ဗျူဟာခင်းကျင်း၍ သူပုန်များထံသို့ တရွေ့ရွေ့ ချီတက်လာနေသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်မကြီးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှုနေကြသည်။

မြို့ကို ဦးစွာပထမဆုံး ထိုးစစ်ဆင်သည်မှာ ချန်ကန်း၏ တပ်ဖွဲ့ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဝမ်ကျင်း၏ အထူးစီမံချက်ဖြစ်ပြီး မြို့ထဲရှိ သူပုန်များ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ရန် သူ လိုအပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ချန်ကန်း၏ ပြည်နယ်မြို့တော် အစောင့်တပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စနစ်စစ်သည်များက အလွန်အမင်း အင်အားတောင့်တင်းလွန်းနေပြီး ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့ ကွပ်ကဲသော လက်နက်ချအညံ့ခံထားသည့် တိုင်းတစ်ပါးစစ်သည်များမှာမူ အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးသည်။ အပြန်ပြန်အလှန်လှန် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ချန်ကန်း၏ တပ်ဖွဲ့ကသာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ တိုက်ပွဲမျက်နှာစာ ရှေ့တန်းတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ရောက်ရှိနေသော ချန်ကန်း၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌မူ ယခုအချိန်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ တောက်လောင်လျက် ရှိနေသည်။

ဝမ်ကျင်း၏ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးမှုနှင့် မိမိအပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်မှုကို သစ္စာမဖောက်ဖျက်မိစေရန်အတွက် ဤပထမဆုံးသော ထိုးစစ်ဆင်မှုဖြင့် တပ်မတော်၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးကာ အားကောင်းသော စွမ်းဆောင်ရည်တစ်ခုကို သူ ပြသရမည် ဖြစ်သည်။

ဒိုင်းလွှားများကို ကိုင်စွဲကာ ချီတက်လာသော ခြေလျင်တပ်ဖွဲ့သည် ရန်သူ့မြှားပစ်ကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ချန်ကန်းသည် သူ၏ခါးမှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ဖုန်းခရိုင်မြို့ရိုးဆီသို့ ခပ်စောင်းစောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ကျောက်မြှောက်စက်ကြီးများ... ပစ်ခတ်ကြစမ်း။"

သူ၏ဘေးမှ အချက်ပြအရာရှိက လက်ထဲမှ အလံကို အားသွန်ခွန်စိုက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် စီတန်းလျက်ရှိသော ကျောက်တုံးစက်ကြီးများအနီးမှ စစ်သည်များသည် သူတို့၏ဓားများကို ရုတ်တရက် လွှဲယမ်းကာ စက်မောင်းကြိုးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။

ကျောက်ခဲနှင့် သဲများဖြည့်ထားသော လေးလံသည့် အလေးတုံးသေတ္တာကြီးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး မောင်းတံနိယာမအရ အခြားတစ်ဖက်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးများသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ လွင့်ပျံသွားတော့သည်။ ထိုကျောက်တုံးကြီးများသည် ကြီးမားလှသော အရွေ့စွမ်းအင်များဖြင့် မြို့ရိုးကို အရှိန်ပြင်းစွာ ထိမှန်ရာ ကျောက်စကျောက်နများ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးချင်းချင်းနီသော သွေးစက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ပရမ်းပတာ ဖြစ်ပွားနေသော အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူကာ စစ်မျက်နှာဖွင့်ထားသည့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် မြို့ရိုးတက်လှေကားများကို ထမ်းပိုးကာ မြို့တံခါးဖျက်သစ်လုံးကြီးများကို တွန်းရွှေ့ရင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် အပြင်းအထန် စတင်ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ ကျောက်တုံးစက်ကြီးများသည် ကျောက်တုံးများ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အချိန်နှောင့်နှေးသဖြင့် ထိုအခွင့်အရေးကို သူတို့ အမိအရ ဖမ်းဆုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

မြို့ရိုးထက်တွင်မူ စနစ်တကျ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို ကြည့်ရင်း ဖုန့်ရိ၏ မျက်နှာသည် လေးနက်တည်ကြည်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကျောက်တုံးစက်ကြီးများ၏ ဒဏ်ကြောင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော လက်အောက်ငယ်သားများကို တည်ငြိမ်စွာ အားပေးနှစ်သိမ့်ရင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ရန် လေးသမားများကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏မျက်ဝန်းထဲမှ ခါးသီးနာကျင်မှုများကိုမူ မည်သူမျှ မမြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ချေ။

တိုက်ပွဲစတင်ကတည်းကပင် နှစ်ဖက်အင်အား ကွာဟချက်မှာ အလွန်ထင်ရှားနေသဖြင့် ဖုန့်ရိအပေါ် ကြီးမားသော ဖိအားများ သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ ကျောက်တုံးစက်ကြီးများ၏ စွမ်းအားမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှပြီး သူတို့ကို တိုက်စစ်အတွက်ရော ခံစစ်အတွက်ပါ အသုံးပြုနိုင်သည်။ သို့သော် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်တွင် ဧရာမမြို့သိမ်းလက်နက်ကြီးများကို တည်ဆောက်နိုင်သော လက်သမားပညာရှင်များနှင့် ကိရိယာတန်ဆာပလာများ ရှိနေသော်လည်း သူတို့ထံတွင်မူ မရှိချေ။ ထိုကဲ့သို့သော နည်းပညာနှင့် ပါရမီရှင်များကို ပြင်ပမှ ရရှိရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။

ဖမ်းဆီးရမိထားသော လက်သမားများသည်လည်း အတွေ့အကြုံမရှိသဖြင့် သူတို့ကို တည်ဆောက်ရန် ခက်ခဲနေကြသည်။ လေး၊ မြှားနှင့် သံချပ်ကာအင်္ကျီများကို တရားမဝင် လျှို့ဝှက်သိမ်းဆည်းထားရုံမျှဖြင့် သေဒဏ်စီရင်ခြင်းခံရနိုင်သော ဤခေတ်ကာလတွင် မြို့သိမ်းလက်နက်ကြီးများ တည်ဆောက်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရှိ လက်သမားများကို ရှာဖွေရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ယာယီမျှသာ စုစည်းထားသော သူတို့၏ သူပုန်တပ်ဖွဲ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် အင်အားစုမျိုး ရှိမနေပေ။

မြို့ရိုးပေါ်မှ မြှားမိုးများက ထိုးစစ်ဆင်လာသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ပေါ်သို့ သည်းထန်စွာ ကျရောက်လာသောအခါ ဖုန့်ရိ၏ မျက်ဝန်းများထဲမှ စိုးရိမ်မှုများသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာပြီး သူ၏တည်ငြိမ်မှုကိုပင် ဆက်လက်မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"သူတို့ တကယ့်ကို ပစ္စည်းကိရိယာ အပြည့်အစုံနဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝလွန်းတာပဲ။"

မြှားများသည် ထူထဲလှသော ဒိုင်းလွှားများကို ထိမှန်ကာ တဖျောက်ဖျောက် မြည်ဟည်းသွားပြီး တည့်တည့်ထိမှန်သွားသော မြှားအနည်းငယ်မှာလည်း သံချပ်ကာများပေါ်တွင် စူးဝင်နေရုံမျှသာရှိကာ ထိရောက်သော ထိခိုက်ဒဏ်ရာကို မပေးနိုင်ချေ။ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော သံချပ်ကာဝတ်ဆင်မှု နှုန်းထားကြောင့် မြှားများ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အထိ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

ကောင်းမွန်စွာ တပ်ဆင်ထားသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် မြို့ရိုးပေါ်သို့ စတင်တက်ရောက်သည့် အချိန်ကျမှသာ လှိမ့်ချလိုက်သော သစ်လုံးကြီးများ၊ ကျောက်တုံးများနှင့် ပွက်ပွက်ဆူနေသော အဆိပ်ရည်များကြောင့် ထိခိုက်ကျဆုံးမှုများ စတင်ရှိလာခဲ့သည်။

"မဆိုးဘူး..."

ချန်ကန်း၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် စစ်တပ်က သတ္တိရှိရှိနှင့် စနစ်တကျ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် အတော်ပင် ကျေနပ်အားရနေမိသည်။

အထူးသဖြင့် အချို့သော စစ်သူကြီးများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ အလွန်ပင် အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဝူချီမြို့ကို တိုက်ခိုက်စဉ်အတွင်း ဇန့်ယာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဂေါင်ယန်ကျန်း ဖြစ်သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် သူ့ကို အမှတ်ရမှု နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှိခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် လူအင်အားကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ကာ ဖုန်းခရိုင်မြို့ရိုးပေါ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် တက်ရောက်နိုင်ရန် အပြင်းအထန် ကြိုးပမ်းနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ကျင်းသည် ဤဒေသခံစစ်တပ်ကိုလည်း လခြေင့်ပျိုးထောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ သူသည် သူတို့ကို စနစ်စစ်သည်များထက် သာလွန်ရန် မမျှော်လင့်ထားသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အသုံးချနိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ကျင်း၏ အနီးနားရှိ ကျန်းလျောင်သည်လည်း မြို့ရိုးပေါ်မှ သူပုန်များ၏ အခြေအနေကို အာရုံစိုက်၍ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် မြို့ရိုးထက်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် မြို့ရိုးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲများ စတင်ဖြစ်ပွားလာချိန်တွင် ဖြစ်သည်။

သူပုန်များစွာသည် မြို့ရိုးထက်တိုက်ပွဲအတွင်း ခန့်မှန်းရခက်သော သိုင်းပညာစွမ်းရည်များကို ပြသခဲ့ကြပြီး ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို အတန်အသင့် ထိခိုက်ကျဆုံးမှုများ ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်သည်များ ပိုမိုများပြားစွာ မြို့ရိုးထက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး စစ်ဗျူဟာများ ခင်းကျင်းလိုက်သည့်အခါ သူတို့၏ ထိခိုက်ကျဆုံးမှုနှုန်းမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပြီး မြို့ရိုးပေါ်ရှိ သူပုန်များကို တိုက်ရိုက်ပင် ဖိနှိပ်ခြေမှုန်းနိုင်ခဲ့တော့သည်။

ကျန်းလျောင်၏ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် သူပုန်များ၏ စစ်မှန်သော အင်အားကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ချန်ကန်းရဲ့ တပ်ဖွဲ့ကတော့ တကယ့်ကို အင်အားတောင့်တင်းတဲ့ စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုရဲ့ အငွေ့အသက်မျိုး ရှိနေပြီပဲ။"

ကျန်းလျောင်၏ ချီးမွမ်းစကားကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ကျင်းသည် သူ၏ဘေးမှ အချက်ပြအရာရှိကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"မောင်းတီးပြီး တပ်ဆုတ်ခိုင်းလိုက်တော့။"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

မောင်းသံကြီးများ ဟိန်းထွက်လာသောအခါ တိုက်ပွဲအရှိန်အဟုန်အတွင်း နစ်မြုပ်နေသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်သည်များ၏ မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်းပင် ကြည်လင်သွားကြသည်။ သူတို့သည် အပြန်အလှန် အကာအကွယ်ပေးရင်း မြို့ရိုးပေါ်သို့ တက်ရောက်နေသူများအပါအဝင် ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်ဆုတ်ခွာခဲ့ကြသည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ စစ်စည်းကမ်းမှာ အလွန်တင်းကျပ်လှပြီး အမိန့်ကို ဖီဆန်သူတိုင်းသည် သေဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မည်သူမျှ မလိုက်နာဘဲ မနေရဲကြချေ။

ဒီရေကျသကဲ့သို့ တရွေ့ရွေ့ ဆုတ်ခွာသွားသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ကို ကြည့်ရင်း ဖုန့်ရိနှင့် အခြားသူပုန်ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်နှာများသည် မှုံမှိုင်းကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် ထိုးစစ်ဆင်မှုမှာတင် မြို့ရိုးကို ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရခြင်းက သူတို့အတွက် တကယ့်ကို အရှက်ရစရာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုခဏတာ ထိတွေ့တိုက်ပွဲသည် သူတို့နှင့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်အကြားရှိ ကွာဟချက်ကို ကောင်းစွာ သက်သေပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က ကျုံးဟိန်းန်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မြို့များကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ရှေတိုးနောက်ဆုတ်ဖြင့် အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်မှာ ကျုံးဟိန်းန်သည် အင်အားကို တမင်တကာ ထိန်းထားခဲ့ပုံရပြီး ၎င်းကြောင့်ပင် သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးလွန်းကာ ပုံမှန်စစ်တပ်ကြီး၏ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်ခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။

မိမိတို့၏ သတ္တိနှင့် သိုင်းပညာကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေကြသော လူအများအပြားသည်လည်း စစ်တပ်ကြီးများ အလုံးအရင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရသော တိုက်ပွဲကြီးများတွင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှလောက် အရေးမပါကြောင်း ကောင်းစွာ သိမြင်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသော သူတို့၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများထံမှ သေသေချာချာ ရွေးချယ်ထားသော ကိုယ်ရံတော်များနှင့် အိမ်တွင်းအမှုထမ်းများ ဖြစ်ကြပြီး သိုင်းပညာမညံ့ဖျင်းကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာသိသော်လည်း၊ ရှုပ်ထွေးလှသော တိုက်ပွဲအတွင်း၌မူ သူတို့သည် အပြန်အလှန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမရှိဘဲ တစ်ဦးချင်းစီသာ တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံရကာ အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒဏ်ရာရသူတွေကို ကယ်ဆယ်ဖို့၊ ကျောက်တုံးနဲ့ သစ်လုံးတွေကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းဖို့၊ ပွက်ပွက်ဆူနေတဲ့ အဆိပ်ရည်တွေကို ပြန်ချက်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်စမ်း။"

သို့သော်လည်း ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့ကို အနားယူရန် အချိန်မပေးဘဲ ထော့ရှန်းနှင့် မေလီဇေတို့ကို နောက်ထပ် ထိုးစစ်တစ်ခု ဆက်လက်ဆင်နွှဲရန် တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သိသိသာသာ နှောင့်နှေးကာ စနစ်မကျလှသော ထိုးစစ်ဆင်မှုကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ကျင်းသည် မည်သည့်မကျေနပ်မှုကိုမျှ မပြသခဲ့ပေ။

မေလီဇေ တွေးတောမိခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့၏ အားနည်းမှုအပေါ် စိတ်ဆိုးမည်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် စစ်တပ်ကို နောက်ကျမှ ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ထိရောက်သော တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်မလာသေးခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။ အနည်းငယ်မျှ လေ့ကျင့်ပေးလိုက်ပါက အသုံးချနိုင်သော စစ်သည်များ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ထော့ရှန်းကမူ ထိုသို့မတွေးချေ။ မေလီဇေက သူ့ကို အကြံဉာဏ်ပေးခဲ့သော်လည်း သူသည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားများ၏ စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ၊ သူ၏ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်၍ မြို့ကို တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ယန်ဖူရှန်းက သူ့ကို ဆွဲထိန်းထားခဲ့သည်။

"စစ်သူကြီး မေလီဇေ ပြောခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ မင်း စိုးရိမ်မနေပါနဲ့။ သခင်ကြီးက ငါတို့အပေါ် တင်းကျပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ထော့ရှန်းသည် သူ၏မြို့တော် ပျက်စီးပြီးနောက် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကလဲ့စားချေနိုင်ခဲ့သဖြင့် စိတ်သက်သာရာရကာ မျက်နှာပွင့်လန်းနေသော ယန်ဖူရှန်းကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းအရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်သည်။

"ငါတို့က လက်နက်ချအညံ့ခံထားတဲ့ တိုင်းတစ်ပါး စစ်သူကြီးတွေနဲ့ စစ်သည်တွေပဲ။ ရင်းနှီးမှုအပိုင်းမှာ တခြားလူတွေကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။ တကယ်လို့ ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကပါ အောက်ဆုံးအဆင့်မှာ ရှိနေဦးမယ်ဆိုရင် ငါတို့က အမြှောက်စာပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါ့ညီနောင်တွေရဲ့ အသက်ကို ဒီလိုပဲ အလဟဿ အသုံးချခံသက်သက် ဖြစ်သွားမှာကို ငါ မခံစားနိုင်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မင်းက စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ပဲ။ စစ်သည်တွေ ဆုံးရှုံးသွားရင် ပြန်စုဆောင်းလို့ရတာပဲ။ ငါတို့ဘက်က သစ္စာမဖောက်သရွေ့တော့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေနဲ့ ဆုလာဘ်တွေက လျော့နည်းသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ယန်ဖူရှန်း၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ထော့ရှန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းက အဲလိုထင်တာကိုး။ မေလီဇေလည်း အဲလိုပဲ ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ အဲလို လုံးဝမထင်ဘူး။"

ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသော ထော့ရှန်း၏ ပုံစံကို ကြည့်ရင်း ယန်ဖူရှန်းသည် မျက်တောင်တဖျတ်ဖျတ်ခတ်ကာ သူ၏လေသံကို လျှော့ချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း စိတ်မလောပါနဲ့ဦး။ မင်းက စစ်တပ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဦးဆောင်လာခဲ့တာပဲ၊ စစ်သည်တွေကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်တဲ့နေရာမှာ အလျင်စလိုလုပ်လို့ မရဘူးဆိုတာ မသိဘူးလား။ လောနေလို့လည်း ဘာမှထူးလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်း သတိမထားမိဘူးလား... သခင်ကြီးက မြို့ကို အလျင်စလို ဖောက်ထွင်းချင်ပုံမရဘူး၊ ဒါက ငါတို့ကို စစ်သည်တွေ လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးနေတာ နေမှာပါ။"

အဖန်ဖန်အထပ်ထပ် ဖျောင်းဖျနားချပြီးနောက်တွင်မှ ယန်ဖူရှန်းသည် ထော့ရှန်း၏ စိတ်ကို အောင်မြင်စွာ တည်ငြိမ်စေခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော ထိုးစစ်ဆင်မှု အကြိမ်အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် နောက်တန်းမှ မောင်းသံကြီးများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ထော့ရှန်းသည် သူ၏စစ်တပ်ကို ဆုတ်ခွာရန် စတင်အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

မြို့ရိုးထက်တွင်မူ ဖုန့်ရိ၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော မျက်နှာပြင်သည် ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေခဲ့သည်။ ဝမ်ကျင်းသည် သူတို့ကို စစ်သည်များ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အသုံးချနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ယခုအခါ ကောင်းစွာ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒါက တကယ့်ကို လွန်လွန်းလှပြီ။"

သို့သော်လည်း မြို့ရိုးအောက်ခြေတွင် အခြားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် စစ်တပ်ကြီးတစ်ခု တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် ၎င်း၏ အစွယ်များကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖော်ထုတ်ကာ သားကောင်ကို ဝါးမြိုရန် အသင့်ပြင်ဆင်နေကြောင်းကိုမူ ဖုန့်ရိ တစ်ယောက် လုံးဝမသိရှိခဲ့ချေ။