အခန်း ၂၃၉

အခန်း (၂၃၉)

ပျက်စီးခြင်း

ကျားသံချပ်ကာကိုယ်ရံတော်များနှင့် မိမိတို့မျိုးနွယ်စု၏ ကိုယ်ပိုင်အထူးစစ်သည်တော်များ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့၏ခေါင်းဆောင် လူသန်ကြီး ယွဲ့ကျင်း၏လက်ချက်ဖြင့် ခေါင်းပြတ်ကာ ကျဆုံးသွားသည်ကိုလည်းကောင်း ကြည့်ရင်း ချွေဟယ်၏ လက်ဖျားခြေဖျားများ ချက်ချင်းပင် အေးစက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်ထဲ၌ အတွေးပေါင်းများစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်က ဘာကြောင့် ဒီလောက်အထိ အားကောင်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းနေရတာလဲ။

ဝမ်ကျင်းသည် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်ကာလအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းစစ်တပ်ကြီးကို မည်သို့ လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်နိုင်ခဲ့သနည်း။ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ပံ့ပိုးကူညီမှု ရှိနေလျှင်ပင် ဤသည်က မဖြစ်နိုင်ခြေ။ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ပင်မမျိုးနွယ်စုတွင်ပင် မျက်နှာပန်းလှလှ ထုတ်ပြနိုင်သော ခြေလျင်တပ်ဖွဲ့ ဟူ၍ မရှိချေ။

ဤသည်က လုံးဝ ယုတ္တိမရှိချေ။ အလွန်အမင်း ယုတ္တိကင်းမဲ့လှသည်။ မျိုးနွယ်စုဘက်မှ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သော တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ကွယ်တွင် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ဤအကြီးအကျယ် ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းခြင်းသည် နန်းချခံရသော ဧကရာဇ်အတွက် တိုက်ပွဲမျှသာ မဟုတ်နိုင်သလို၊ ချွေမျိုးနွယ်စုနှင့် ဝမ်မျိုးနွယ်စု အထက်တန်းလွှာအုပ်စုများအကြား ပဋိပက္ခမျှသာလည်း မဟုတ်နိုင်ချေ။ ၎င်းသည် မျိုးနွယ်စုအတွင်းရှိ မည်သူမျှ ရိပ်မိခြင်းမရှိသေးသော လျှို့ဝှက်ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကြီးတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ချွေဟယ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကြပ် စိတ်အေးအောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အဝေးဆီသို့ လှမ်းမြော်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

စစ်မြေပြင်တွင် သတ်ဖြတ်သံများ၊ မြင်းဟီသံများနှင့် လက်နက်ချင်း ထိခိုက်သံများသည် အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ထိုအသံစုံများသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရောယှက်ကာ သွေးချောင်းစီး၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသော သံစုံတီးဝိုင်းကြီးတစ်ခုအလား တီးခတ်နေခဲ့သည်။ စစ်တပ်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရာ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်တွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေခဲ့ပြီး၊ စစ်သည်အချို့မှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် နင်းချေခံထားရကာ၊ အချို့မှာမူ မြားများ၊ ဓားများနှင့် လှံများ စိုက်ဝင်လျက် သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေကြသည်။ သွေးများသည် နီမြန်းသော ကန်ငယ်များအသွင် စီးဆင်းစုစည်းသွားပြီးမှ လျောင်မြစ်ထဲသို့ စမ်းရေအလား စီးဝင်သွားခဲ့ရာ၊ မြစ်ရေပြင်တစ်ခုလုံးသည် သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားကာ စီးဆင်းနေသော သွေးမြစ်ကြီးတစ်ခုနှင့်ပင် တူညီနေတော့သည်။

သူသည် ယခုအချိန်တွင် လုံးဝ မပြာယာသင့်သလို၊ စည်းပျက်၍လည်း မဖြစ်ချေ။ ပျာယာခတ်ခြင်းသည် ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်သည့်အပြင် အမှားအယွင်းများကိုသာ ဖိတ်ခေါ်တတ်ကြောင်း သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းကပင် ဤသဘောတရားကို နားလည်ခဲ့သည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ထက် အဆမတန် များပြားလှသော မိမိတို့သူပုန်တပ်ဖွဲ့၏ ကျဆုံးမှုနှုန်းကို ကြည့်ရင်း ချွေဟယ်သည် ထိုးစစ်ကို ယာယီရပ်တန့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

စစ်တပ်အတွင်း၌ စစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင်ဖူးသော အတွေ့အကြုံရှိသဖြင့်၊ စစ်မြေပြင်တွင် စစ်တပ်တစ်ခုက အရေးနိမ့်နေချိန်၌ စစ်သေနာပတိက စစ်သည်များကို ဆက်လက်ထိုးစစ်ဆင်ရန် အတင်းအကြပ် စေခိုင်းပါက၊ ၎င်းသည် စစ်စိတ်စစ်ဓာတ်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်စေရုံသာမက ကြီးမားသော တပ်တွင်းပုန်ကန်မှုကိုပင် ဖြစ်ပွားစေနိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိပေသည်။ ဤသည်က ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ချေ။

အထူးသဖြင့် သူတို့ကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ကပျာကယာ စုစည်းထားသော၊ စစ်စည်းကမ်း ကင်းမဲ့ပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သူစိမ်းပြင်ပြင် ဖြစ်နေကြသည့် အဆင့်အတန်းမျိုးစုံ စုစည်းထားသော လူအုပ်စုကြီးအတွက် ပို၍ပင် မှန်ကန်ပေသည်။ တပ်တွင်းပုန်ကန်မှု တစ်ကြိမ်ဖြစ်ပွားသည်နှင့် ဤစစ်သည်များသည် မိမိတို့၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များကိုပင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ဝေခွဲနေမည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ပုံမှန်စစ်တပ်နောက်ခံမှ လာသူများ မဟုတ်ကြသဖြင့် ဖိအားများနှင့် အခက်အခဲများကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လုံလောက်သော စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှု ကင်းမဲ့နေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချွေဟယ်၏ စစ်အမိန့်တော် လက်ဆင့်ကမ်း ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်အမျှ သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် ထိုးစစ်ဆင်ခြင်းကို တဖြည်းဖြည်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ မည်သည့်အကာအကွယ် သို့မဟုတ် စစ်ဗျူဟာတပ်ဖြန့်မှုမျှမရှိဘဲ ဖရိုဖရဲ ဆုတ်ခွာလာခဲ့ကြရာ၊ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ကိုယ်စီလှည့်ပြန်ကာ လမ်းလျှောက်ဆုတ်ခွာလာခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် သူတို့၏ ပြန့်ကျဲနေသော စစ်ကြောင်းကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နောက်ကျန်ရစ်သော စစ်သည်တစ်စုကို ထပ်မံ၍ သုတ်သင်ပစ်ခဲ့သည်။

ဖရိုဖရဲဖြစ်နေစဉ်အတွင်း ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်က အလစ်အငိုက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာခြင်းကို တားဆီးရန်အတွက် ချွေဟယ်သည် ဗဟိုစစ်တပ်ကြီးကို နောက်သို့ဆုတ်ခွာစေပြီး ခံစစ်ကြောင်းတစ်ခု အလျင်အမြန် တည်ဆောက်ရန် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ယွဲ့ကျင်းသည် ထိုးစစ်ဆင်ရန် အမိန့်မပေးခဲ့ချေ။ ထို့ပြင် သူသည် လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသော တပ်ဖွဲ့များကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်ပြီး စစ်တပ်ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်နေရာချထားလိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ထိုးစစ်ဆင်လိုက်ပါက သူပုန်တပ်ဖွဲ့ကို လုံးဝ ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု ယွဲ့ကျင်း ယုံကြည်ချက်အပြည့် ရှိနေသော်လည်း၊ သူ လိုလားသည်မှာ ရိုးရှင်းသော ချေမှုန်းရုံမျှသာ မဟုတ်ပေ။

သူ့ကို စေလွှတ်လိုက်သော ဝမ်ကျင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ယွဲ့ကျင်း ကောင်းစွာ သိရှိသည်။ ဤသူပုန်တပ်ဖွဲ့ကို ချေမှုန်းပစ်ရန်မှာ ပထမဦးစားပေး ရည်မှန်းချက်မဟုတ်ဘဲ၊ စစ်သည်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန်နှင့် ရန်သူကို တတ်နိုင်သမျှ ကျဆုံးမှု အများဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ရန်သာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ စနစ်၏ စစ်သည်တော်များ ချည်းသက်သက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သူ၏ အင်အားငါးထောင်ရှိသော စစ်တပ်ကြီးသည် အတွေ့အကြုံတန်ဖိုးများကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

တကယ်၍ ဤသူပုန်တပ်ဖွဲ့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် စိစိညှက်ညှက် ကြေမွအောင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက ဤလူများသည် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ကာ နေရာအနှံ့သို့ ပြန့်ကျဲသွားကြလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ၊ သူတို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီး နှိမ်နင်းရန်မှာ အလွန်အမင်း လက်ဝင်လှပေလိမ့်မည်။ ယွဲ့ကျင်းသည် ချွေဟယ်အား မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ချန်ထားပေးချင်ပြီး၊ ၎င်းကို ဤနေရာ၌ပင် တိုက်ပွဲအတွင်း ပိတ်မိနေစေရန် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ချွေဟယ်သည် နောက်ဆုတ်မသွားခဲ့ဘဲ သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ နောက်ထပ် ထိုးစစ်ဆင်မှုတစ်လှိုင်းအတွက် အသင့်ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

ချွေဟယ်သည် ကျဆုံးမှုများကို ဂရုမစိုက်ချေ။ သူ ယခုဦးဆောင်နေသော သူပုန်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံး သုတ်သင်ချေမှုန်းခံလိုက်ရလျှင်ပင် သူ နှမြောတသဖြစ်နေမည် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် သူ စိုးရိမ်သည်မှာ အချိန်ကြန့်ကြာသွားမည်ကို ဖြစ်ပြီး၊ ဖုန်းခရိုင် မြို့ရိုးကြီး အဖောက်ခံလိုက်ရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ပို၍ဆိုးသည်မှာ ဝမ်ကျင်းကို ရှူပြည်နယ်အတွင်း၌ ပိတ်ဆို့ထိန်းချုပ်မထားနိုင်တော့မည်ကိုလည်းကောင်း အလွန်အမင်း ပူပန်နေခဲ့သည်။ သူသည် ကျုံးဟိန်း နောက်ဆုံးအောင်ပွဲ ရရှိစေရန် သေချာစေရန်အတွက် ဝမ်ကျင်း၏ အင်အားကို တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် လျှော့ချပစ်လိုသည်။

ယခုအချိန်တွင် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်သည် တစ်ဦးကို ပို၍သတ်ဖြတ်နိုင်လျှင်ပင် မိမိတို့အတွက် အမြတ်ထွက်ပေသည်။ သို့သော်ငြားလည်း စစ်တပ် မပြိုကွဲစေရန်နှင့် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန်မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အခြေခံအချက် ဖြစ်ပေသည်။

သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် သူတို့၏ ထိုးစစ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ပြီးနောက်၊ အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်ဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ထိုးစစ်ဆင် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြန်သည်။

သို့သော်လည်း စိတ်ပျက်အားငယ်စရာ ကောင်းလှသည်မှာ သူတို့ မည်မျှပင် ကြိုးစားပမ်းစား တိုက်ခိုက်စေကာမူ၊ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ကျောက်ဆောင်ပမာ ခိုင်ခံ့လှသော ခံစစ်တန်းကြီးကို မည်သို့မျှ ထိုးဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မိမိကိုယ်ကိုယ် သိုင်းပညာထူးချွန်သည်ဟု ယူဆထားကြသော အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုများ၏ အဖွဲ့ဝင်အများအပြားပင်လျှင်၊ ရန်သူ့စစ်ကြောင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လူတစ်ရပ်နီးပါးမြင့်သော ဒိုင်းလွှားကြီးများ၏ ပိတ်ဆို့ညှပ်ပူးခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအခါ၊ သူတို့၏ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော လှုပ်ရှားမှုများ ကန့်သတ်ခံလိုက်ရပြီး ခြေကွက်အသာစီးရမှုများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတော့သည်။

သူတို့သည် အဖွဲ့လိုက် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်သည့် စစ်ဗျူဟာများတွင် ကျွမ်းကျင်မှုမရှိသဖြင့် အနီးကပ်တိုက်ပွဲအတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်းဖြင့် လူအများအပြားကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေရပြီး၊ မိမိတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆူးခင်းကြီးပမာ ထိုးထွက်လာသော လှံရှည်များကိုသာ အသည်းအသန် ကာကွယ်နေခဲ့ကြရသည်။

ကျဆုံးမှုများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် နောက်တွန့်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၌ အသက်ကို ရင်း၍ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဓာတ်မျိုး ကင်းမဲ့နေခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် ကြီးမားလှသော ဆုလာဘ်များကြောင့် သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် အတင်းအကြပ် စေခိုင်းခံရ၍သော်လည်းကောင်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်ရာ၊ ဤအရေးကိစ္စအတွက် အသက်စွန့်လိုစိတ် မည်သို့ ရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

သူပုန်တပ်ဖွဲ့၏ သနားစရာကောင်းလှသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ရင်း ချွေဟယ်သည် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ၏ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေသော နှလုံးသားသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရတော့သည်။

အရေးနိမ့်တော့မည့်အရေးမှာ မျက်မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီကြောင်း မြင်သဖြင့် ချွေဟယ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဆုတ်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြန်သည်။

နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဆက်တိုက် ထိုးစစ်ဆင်ခဲ့ပြီးနောက် စစ်မြေပြင်တွင် လဲလျောင်းနေသော အလောင်းပုံကြီးများမှလွဲ၍ ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာပြင်သည် တစ်လက်မမျှ ရှေ့သို့မတိုးနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ လျောင်မြစ်ကမ်းနားသည် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ လက်တွင်း၌ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချွေဟယ်၏ မူလစစ်ဗျူဟာများသည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လျောင်မြစ်ကိုပင် မဖြတ်ကျော်နိုင်ပါက၊ ဖုန်းခရိုင်ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ မြို့သိမ်းတပ်ဖွဲ့များကို မည်သို့ ဖိအားပေးနိုင်ပါမည်နည်း။ ဖုန်းခရိုင်ကိုကော မည်သို့ စစ်ကူပေးနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော်လည်း ချွေဟယ်သည် လက်လျှော့အရှုံးပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိသေးချေ။ ထို့ပြင် သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့က ငါတို့ကို အချိန်ဆွဲပြီး အင်အားပြုန်းတီးအောင် လုပ်ချင်တာပေါ့လေ... ဟုတ်ပြီ၊ မင်းတို့ဘက်က လူဘယ်လောက်အထိ အသက်စွန့်ဝံ့မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့။"

တကယ်၍ မြစ်ကို မဖြတ်နိုင်ပါက လျောင်မြစ်ကမ်းနားတွင်ပင် အပြန်အလှန် အသက်ချင်းလဲကာ တိုက်ခိုက်ကြရုံသာ ရှိတော့သည်။

ကျဆုံးမှုနှုန်းမှာ အဆမတန် ကွာခြားလှသော်လည်း အသက်တစ်ချောင်းချင်းစီ လဲလှယ်နိုင်ခြင်းသည်ပင် အမြတ်ထွက်ပေသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခု သူ၏လက်အောက်တွင် ရှိနေသော လူများသည် သူ၏မျိုးနွယ်စုမှ ကိုယ်ပိုင်စစ်သည်များနှင့် ကိုယ်ရံတော်များမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူအားလုံးမှာ ရှူပြည်နယ်ရှိ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများက ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်းဖြစ်ရာ၊ သူ နှမြောတသဖြစ်နေစရာ အကြောင်းမရှိချေ။

ထိုအခြေအနေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားပြီး စည်းကမ်းသေဝပ်လှသော ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ ထိပ်တန်းစစ်သည်တော်များမှာမူ တစ်ဦးကျဆုံးသွားတိုင်း အစားထိုးရန် မလွယ်ကူဘဲ အင်အားလျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။ တဖြည်းဖြည်းချင်း အချိန်ဆွဲ၍ တိုက်ခိုက်သွားပါက သူတို့အတွက် လုံးဝ မရှုံးနိုင်ချေ။

သို့သော်လည်း ယွဲ့ကျင်း၏ စစ်တပ်သည် တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် ပိုမိုသန်မာလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထည့်မတွက်မိခဲ့ချေ... ထို့ကြောင့် သူပုန်တပ်ဖွဲ့သည် တိုက်ခိုက်လိုက်၊ အရေးနိမ့်လိုက်၊ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာကာ စစ်အင်အားစုစည်းလိုက်၊ ပြီးလျှင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ထိုးစစ်ဆင်လိုက်ဟူသော သံသရာဝဲဩဃကြီးထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင် လုံးဝတုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ၊ တစ်ယောက်လာလျှင် တစ်ယောက်သတ်ကာ၊ နှစ်ယောက်လာလျှင် တစ်တွဲလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့သည်။

နှစ်ရက်ဆက်တိုက် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်၊ ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်သည် ကြီးမားစွာ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူပုန်တပ်ဖွဲ့မှာမူ လုံးဝ ပြိုကွဲလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျဆုံးမှုများ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ များပြားလာပြီး ဘေးနားရှိ ရဲဘော်ရဲဘက်များ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ စစ်သည်အများအပြား၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထိန်းချုပ်မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုများနှင့် တွန့်ဆုတ်မှုများ လွှမ်းမိုးလာခဲ့တော့သည်။

ကြီးမားလှသော ဆုလာဘ်များကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော ကနဦး စိတ်ဓာတ်ထက်သန်မှုများသည် တဖြည်းဖြည်းချင်း အေးစက်သွားခဲ့ရသည်။ လောဘစိတ်များ လျော့ပါးသွားပြီး ဆင်ခြင်တုံတရား ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ သူပုန်တပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ငြင်းဆန်လိုသော အရိပ်အယောင်များကို စတင်ပြသလာကြတော့သည်။

အလျင်အမြန် ဆောက်လုပ်ထားသော စစ်သေနာပတိ၏ ဗဟိုတဲနန်းကြီးအတွင်း၌ ချွေဟယ်သည် ရှူပြည်နယ်ရှိ အထက်တန်းလွှာ မျိုးနွယ်စုအသီးသီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များအားလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ကျဆုံးမှုများပြားလာသည်နှင့်အမျှ ထိုလူများကို စိတ်အေးအောင် ချော့မော့ဖျောင်းဖျရန်မှာ အလွန်ပင် လိုအပ်လှပေသည်၊ အကြောင်းမူကား အသက်စွန့်နေကြရသူများမှာ သူတို့၏ လက်အောက်ခံငယ်သားများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး... အခြေအနေက ဒီအဆင့်အထိ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါတို့မှာ နောက်ဆုတ်စရာ လမ်းမရှိတော့ဘူး။ မင်းတို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာကတည်းက မင်းတို့ရဲ့နဖူးမှာ ငါ့ရဲ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ တံဆိပ်က ခတ်နှိပ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။"

"ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့မျိုးနွယ်စုကလည်း မင်းတို့ကို ဘယ်တော့မှ မတရားမလုပ်ပါဘူး။ အခု ငါတို့အားလုံးက လှေတစ်စင်းတည်းစီး လက်တစ်တွဲတည်းကိုင်ထားကြတာ။ တကယ်လို့ မျိုးနွယ်စုက ကြီးပွားတိုးတက်ရင် မင်းတို့လည်း လိုက်ပါခံစားရမှာဖြစ်ပြီး၊ တကယ်လို့ မျိုးနွယ်စုသာ ပျက်စီးသွားရင် မင်းတို့လည်း ရာဇဝတ်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မမဟုတ်ဘူး။"

"ဒီနေရာမှာ ငါက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ကိုယ်စား ကတိပေးတယ်၊ ဒီတိုက်ပွဲပြီးရင် မူလကတိပြုထားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေကို နောက်ထပ် သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တိုးမြှင့်ပေးမယ်။"

ချွေဟယ်၏ စကားလုံးများသည် အလွန် သေသပ်လှပေသည်၊ အကျပ်ကိုင်ခြင်းနှင့် သွေးဆောင်ခြင်းဟူသော ပျော့တစ်လှည့် မာတစ်လှည့် ဗျူဟာများကို အသုံးချကာ၊ ဤလူများအား မိမိတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေမှန်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်သွားစေခဲ့သည်။

ဤသည်က မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော နှလုံးသားများကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားစေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ တစ်ဖက်သို့ ဘက်ပြောင်းရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သလို၊ ကြားနေအဖြစ် နေထိုင်ရန်မှာလည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ထို့ကြောင့် မျိုးနွယ်စု၏ ကြီးမားလှသော ဆုလာဘ်များအတွက်သာ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ အရေးနိမ့်သွားလျှင်ပင် ကောင်းကင်ပြိုကွဲပါက မျိုးနွယ်စုဟူသော သစ်ပင်ကြီးကသာ အဓိက တောင့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ဖျောင်းဖျပြီးနောက် ချွေဟယ်သည် လူအင်အားကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်စုစည်းကာ ထိုးစစ်အသစ်တစ်ခုအတွက် ထပ်မံ လှုံ့ဆော်လိုက်တော့သည်။ သူသည် ယွဲ့ပြည်နယ်စစ်တပ်၏ အင်အားကို ဖြုန်းတီးပစ်ရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။