အခန်း ၇၉

အခန်း (၇၉) ဘာက ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းနေတာလဲ

လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ကန့်ကွက်လိုက်ကြ၏။

၎င်းတို့၏ ဒုတိယဦးလေးက စကားမပြောတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုက ချန်ဖုန်းထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိသွားပြန်လေသည်။

"ဖုန်းဇီ ငါက မင်းရဲ့ အဒေါ်လေ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ငါတို့ သိပ်အဆက်အသွယ် မရှိခဲ့ပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ အဒေါ်ပါပဲ ငါ အိမ်ဝယ်ဖို့ ယွမ် သိန်းဂဏန်း အနည်းငယ်လောက် လိုနေသေးလို့ မင်း အဆင်ပြေရင် ယွမ် သုံးသိန်း ဒါမှမဟုတ် ငါးသိန်းလောက် အရင် ချေးပေးလို့ ရမလား"

ချန်ဖုန်းက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ နာမည်မှာ ချန်ရှား ဖြစ်ပေ၏။

သူမ ငယ်စဉ်က အဘိုးဖြစ်သူ ကောက်ယူမွေးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့က သွေးသားတော်စပ်မှု မရှိသော်လည်း သူမက အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ အဒေါ် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူမ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက သူမ၏ မိဘများနှင့် ဒုတိယဦးလေးကို ဆက်သွယ်လေ့ သိပ်မရှိတော့ချေ။

သူမ မြို့ပေါ်ကို အိမ်ထောင်ကျသွားတာမလို့ ကျေးလက်က လူတွေကို အထင်သေးနေတဲ့ပုံပါပဲ။

သူတို့က တရုတ်နှစ်သစ်ကူး အချိန်အတွင်းမှာတောင် အပြင်ထွက်ဖို့ ပျင်းရိနေကြပါတယ်။

ပြောချင်တာကတော့...

ငါ တက္ကသိုလ်တက်ဖို့ မိသားစုက ပိုက်ဆံမတတ်နိုင်တဲ့အချိန်တုန်းက အမေနဲ့ အဖေက အခြားဆွေမျိုးတွေဆီ အကူအညီသွားတောင်းပေမဲ့ သူမတို့က တွေ့ဖို့တောင် ငြင်းပယ်ခဲ့တယ်တဲ့။

ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်နဲ့ ငါတို့ဆီ ရောက်လာကြတယ်ပေါ့လေ။

အခြားသူများကလည်း အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်ကြ၏။ "ချန်လေး ငါက မင်းရဲ့ အဝေးက ဦးလေးလေ မင်း ငယ်ငယ်တုန်းက ငါတောင် ချီဖူးသေးတယ် မှတ်မိလား ငါက တခြားရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လာတာ မဟုတ်ပါဘူး"

အဓိက ပြဿနာက ငါ့သား မင်္ဂလာဆောင်တော့မှာမလို့ တင်တောင်းငွေအတွက် ယွမ် သိန်းဂဏန်း အနည်းငယ်လောက် လိုနေသေးလို့ပါ…

တကယ်လို့ မင်း အဆင်ပြေရင် ယွမ် ရှစ်သိန်းလောက် အရင် ချေးပေးလို့ ရမလား စိတ်မပူပါနဲ့ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံရှိလာရင် မင်းကို သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်”

"မင်းက အခု သူဌေးကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ ဒီပိုက်ဆံလေး နည်းနည်းလောက်က မင်းအတွက် မလိုပါဘူး မဟုတ်လား"

"ချန်ဖုန်း တကယ်လို့ မင်းက သူတို့ကို ပိုက်ဆံချေးပေးမယ်ဆိုရင် ငါ့ကို အရင် ချေးပေးရမယ် ဦးလေးဝမ် ငါက မင်း ကြီးလာတာကို စောင့်ကြည့်ခဲ့တာလေ မင်းက ရွာမှာ လမ်းတွေပြင်ဖို့တောင် ပိုက်ဆံတွေ လှူခဲ့သေးတာပဲ ငါ့ကို ကားဝယ်ဖို့ နောက်ထပ် ယွမ် တစ်သိန်းလောက် လှူပေးတာက ပြဿနာ မဖြစ်လောက်ပါဘူး မဟုတ်လား"

ရွာမှ ဦးလေးဝမ်က ရယ်မောလိုက်သည်။

ချန်ဖုန်းက ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခေါင်းခါလိုက်၏။

ဒီလို အချိန်တိုင်း ပိုက်ဆံလာတောင်းနေတဲ့ လူတွေက တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူက သူ၏ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မေးလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့အမြင်မှာ သူဌေးတစ်ယောက်နဲ့ တူနေလို့လား"

ထိုအချိန်မှသာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုက သူ၏ အဝတ်အစားများအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြလေသည်။

သူက အောက်ပိုင်းတွင် အရောင်လွင့်နေသော ဂျင်းဘောင်းဘီတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အပေါ်ပိုင်းတွင် တွန့်ကျေနေသော လက်တိုရှပ်အင်္ကျီ တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပေ၏။

ခုနက ချန်ဖုန်း၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို သူတို့ သတိပင် မထားမိခဲ့ကြချေ။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။

ဒီကောင်လေးက အရမ်း ချမ်းသာတယ်လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်ဘူးလား။

"ဖုန်းဇီ ငါတို့ကို မနောက်ပါနဲ့ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် မင်း ပြန်လာတုန်းက ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် တန်တဲ့ ဇိမ်ခံကားကြီးကို မောင်းလာခဲ့တာလေ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ပိုက်ဆံမရှိဘဲ နေပါ့မလဲ"

"ဟုတ်တယ် ရွာလူကြီးကျန်း တောင် ပြောသေးတယ် မင်းက တစ်ခါတည်းနဲ့ ယွမ် ရှစ်သန်းတောင် လှူလိုက်တာတဲ့ ငါတို့ရွာကို ပတ်ကြည့်လိုက်စမ်း ဘယ်သူကများ ဒီလောက် ရက်ရက်ရောရော လှူနိုင်လို့လဲ"

"ချန်လေး ငါတို့က မင်းဆီကနေ ယွမ် သိန်းဂဏန်းလောက်ပဲ ချေးချင်တာပါ မင်းက သန်းနဲ့ချီပြီးတောင် လှူခဲ့ပြီးပြီပဲ ငါတို့အတွက် ဒီပိုက်ဆံလေး နည်းနည်းလောက်က ဘာဖြစ်လို့လဲ"

လူတိုင်းက ရယ်မောလိုက်ကြ၏။

ချန်ဖုန်း ပြောသည့်စကားကို ၎င်းတို့ လုံးလုံးလျားလျား မယုံကြည်ခဲ့ကြချေ။

ချန်ဖုန်းသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်မှာ အရင်က ပိုက်ဆံနည်းနည်း ရှိခဲ့တာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ မနေ့က စတော့ရှယ်ယာတွေနဲ့ ကြိုပွိုင့်ဈေးကွက်တွေမှာ ကစားရင်း အကုန်လုံး ရှုံးသွားခဲ့တယ်"

ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြွေးတွေကို ဆပ်ဖို့အတွက် ကားကိုတောင် ရောင်းလိုက်ရတယ် ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကျွန်တော် လျှပ်စစ်စက်ဘီးနဲ့ ပြန်လာခဲ့တာ။

"ကြည့်လိုက် စက်ဘီးကို အပြင်မှာ ရပ်ထားတယ် ခင်ဗျားတို့ဘာသာ သွားကြည့်ကြလေ"

"မဖြစ်နိုင်တာ ဟုတ်တယ်မလား"

လူတိုင်း အပြင်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ကြည့်ကြရာ စုတ်ပြတ်နေသော လျှပ်စစ်စက်ဘီး တစ်စီး ရပ်ထားသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရလေ၏။

အလွန် မျက်စိကျစရာပင်။

အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ သိသိသာသာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံရပေသည်။

"ဖုန်းဇီ နင်က ငါတို့ကို ပိုက်ဆံမချေးချင်လို့ လျှပ်စစ်စက်ဘီး ယူလာပြီး လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော် နင်က အဲဒီလောက် ချမ်းသာနေတာ ငါတို့ကို နည်းနည်းလောက် ချေးပေးလိုက်ရင် ဘာဖြစ်သွားမှာမို့လို့လဲ နင်က အရမ်း ကပ်စေးနှဲလွန်းတယ်"

ဤအချိန်၌

အဒေါ်ချန်ရှားက ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဖုန်းဇီ ရွာလမ်းတွေ ပြင်ဖို့ ယွမ် ရှစ်သန်း လှူခဲ့တယ်ဆို အခု လမ်းရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ပြင်ရသေးတော့ နောက်ထပ် ယွမ် ငါးသန်း ဒါမှမဟုတ် ခြောက်သန်းလောက် ကျန်နေဦးမှာပေါ့

မြန်မြန် မြန်မြန် ကျန်တဲ့ပိုက်ဆံတွေကို ပြန်တောင်းလိုက်စမ်းပါ”

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ဒီလို သန့်စင်တဲ့ ငွေတွေကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် အလဟဿ အဖြစ်ခံနိုင်မှာလဲ ချန်လေး တကယ်လို့ မင်းသာ ပိုက်ဆံတွေ ပြန်ယူလာရင် ငါတို့ကို ချေးပေးလို့ ရပြီ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ် ငါက ဘာလို့ အဲဒါကို မတွေးမိခဲ့တာလဲ"

လူအုပ်ကြီး၏ စိတ်ခံစားမှုများ နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားလာခဲ့ပြန်လေ၏။

ထိုငွေများသည် ၎င်းတို့၏ ငွေများဖြစ်ပြီး ယင်းတို့ကို မည်သို့ ခွဲဝေရမည်ကိုပင် သူတို့ စီစဉ်ပြီးဖြစ်သည့်အလားပင်။

ချန်ဖုန်း၏မိဘများက ဤစကားများကို ကြားရချိန်တွင် ခေါင်းမခါဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြပေသည်။

သူတို့ အလွန် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းနေလေ၏။

တကယ်လို့ ခံစားချက်တချို့ကိုသာ ထည့်မစဉ်းစားဘူးဆိုရင် သူတို့က တံမြက်စည်းတွေကို ကောက်ကိုင်ပြီး အဲဒီလူတွေကို မောင်းထုတ်လိုက်တာ ကြာလှပြီ။

ချန်ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "လမ်းပြင်ဖို့ ပိုက်ဆံကို ရမယ်လို့တောင် မတွေးပါနဲ့ လှူလိုက်တဲ့ ပိုက်ဆံက မရှိတော့ဘူး အဲဒါကို ပြန်ယူဖို့ ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်လိုနည်းလမ်းမှ မရှိဘူး"

"နင် နင်"

ချန်ရှားမှာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားရလေ၏။

သူမက ချန်ဖုန်းမိဘများဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ "အစ်ကိုနဲ့ မရီး သူ့ကို ဘာမှမလုပ်တော့ဘူးလား သူသာ ဒီတိုင်း ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ငါတို့မှာ ယွမ်သန်းပေါင်းများစွာ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ရှိနေရင်တောင် သူက အကုန်လုံးကို ဖြုန်းတီးပစ်လိမ့်မယ်"

အပေါ်ယံကြည့်မည်ဆိုပါက ချန်ဖုန်း၏ အကျိုးအတွက်ဟု ထင်ရပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူမက ပိုက်ဆံမချေးနိုင်သောကြောင့် ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်၏။

အစတုန်းက သူမ ထင်ထားခဲ့တာက...

ချန်ဖုန်းမှာ စုဆောင်းငွေ ယွမ်သန်းဆယ်ဂဏန်း ရှိနေတယ်။

အဲ့ဒီလို ဆွေမျိုးတစ်ယောက်ဆီကို နှိမ့်ချပြီး တောင်းပန်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ ပိုက်ဆံသွားချေးရင်တောင် သူမ အရမ်း ရှက်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ

ပိုက်ဆံရှိရင် မျက်နှာပူတာကို ဘယ်သူက ဂရုစိုက်နေမှာလဲ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

မျက်နှာလည်း အပျက်ခံရတယ် ပိုက်ဆံလည်း မရခဲ့ဘူး။

ငါ့ရင်ထဲမှာ ဒေါသတွေ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတယ်။

အခြားသူများကလည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ယခင် ဖားယားနေသော မျက်နှာအမူအရာများမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ဤအချိန်၌

ချန်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ပြောဆိုလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို ပိုက်ဆံ မချေးနိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ယွမ် နှစ်သိန်း အကြွေးတင်နေသေးတယ် အဒေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့ အကြွေးတွေကို ဆပ်ဖို့ ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ကို ယွမ် သုံးသောင်းစီလောက် ရှာပေးရင် ဘယ်လိုလဲ…ကျန်တဲ့ ပိုက်ဆံတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်ပါ တစ်လအတွင်း ကျွန်တော် အရင်းကျေအောင် ပြန်ရှာနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာပါတယ်”

"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို ယွမ် သုံးသိန်း ဒါမှမဟုတ် ငါးသိန်းလောက် ချေးနိုင်ရုံတင်မကဘူး ခင်ဗျားတို့ကို ပြဿနာမရှိဘဲ ယွမ် သိန်းဂဏန်းလောက်တောင် ပေးနိုင်သေးတယ်"

"ဟင် နင်က ငါတို့ဆီကနေ ပိုက်ဆံချေးချင်တာလား"

ချန်ရှားက နောက်တစ်ကြိမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြန်၏။

ငါက ချန်ဖုန်းဆီက ပိုက်ဆံလာချေးတာလေ ဘာလို့ အခု အကုန် ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားရတာလဲ။

ငါ့ဆီကနေ ပိုက်ဆံ လာချေးနေတာလား။

လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အခြားသူများကလည်း ရှောင်လွှဲလိုသော အမူအရာများ ဖြစ်နေကြပြီး မည်သူကမျှ ယွမ် သုံးသောင်းကို မပေးချင်ကြချေ။

ဒီကောင်လေးက သေချာပေါက် စတော့ရှယ်ယာတွေမှာ ဝင်ကစားဖို့ ဒါကို သုံးဖို့ စဉ်းစားနေတာပဲ။

မင်းရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြန်လိုချင်သေးတာလား။

ချေးလိုက်တဲ့ ပိုက်ဆံက ပြန်ရချင်မှ ရမှာနော်။

သူတို့၏ အပြုအမူကို မြင်သောအခါ။

ချန်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်သွားလေ၏။

သူက ကုလားထိုင်ပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့က တကယ်ကို ရယ်ရတာပဲ ကျွန်တော် ပြဿနာတက်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ကို ကူညီဖို့ တစ်ယောက်မှ ဆန္ဒမရှိကြဘူး"

“ဒီလိုဆိုမှတော့ ခင်ဗျားတို့ ပြဿနာတက်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်က ဘာလို့ ကူညီပေးရမှာလဲ…

ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် ချေးမှာ မဟုတ်ဘူး”

"နင်"

ချန်ရှားက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီး ပြောဆိုလိုက်၏။ "ချန်ဖုန်း နင်က ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ပြောရဲရတာလဲ အခု နင့်ကို ကြည့်ရတာ နင့်ရဲ့ စရိုက်နဲ့ဆိုရင် နင် ဘယ်တော့မှ ချမ်းသာလာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထို့နောက် သူက သူ၏ မိဘများဘက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကို နင့်သားကို သေချာ ထိန်းထားဦး တကယ်လို့ သူက သူ့ရဲ့ အကျင့်စရိုက်တွေကို မပြင်ဘူးဆိုရင် နင့်မိသားစုက ဘယ်တော့မှ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

“နင်တို့က ဒီကျေးလက်ဒေသမှာ တစ်သက်လုံး ပိတ်မိနေတော့မှာပဲ

နင်တို့ဆီကနေ ပိုက်ဆံချေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့မိတာ ငါ တကယ်ကို မျက်စိကန်းခဲ့တာပဲ ငါ့အချိန်တွေ ကုန်တာပဲ အဖတ်တင်တယ်”

"ညီမလေး"

အဖေဖြစ်သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူ့ညီမက ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ငါတို့က သွေးသားမတော်စပ်ပေမဲ့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး အတူတူ နေလာခဲ့ကြတာပဲ။

ချန်ရှားက သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ချန်ဖုန်း မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။ "တောင်းပန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့မိသားစုက အခု တကယ်ပဲ ပြန်လည် နာလန်ထူနိုင်နေပြီ ကျွန်တော်က အကြွေးလည်း မရှိဘူး လူမွဲလည်း မဟုတ်ဘူး"

“ပြီးတော့အခု အခု ယွမ် သန်း ၉၀ တန် ဇိမ်ခံကားတစ်စီးကို မောင်းနေပြီး ယွမ် သန်း ၃၀ တန် စံအိမ်ကြီးတစ်လုံးမှာ နေနေတယ်’

“ကျွန်တော်တို့ ဘဏ်အကောင့်ထဲက ပိုက်ဆံပမာဏက မယုံနိုင်လောက်အောင် များပြားလှတယ် ကျွန်တော့်မိသားစုက ဘဝကို ပြန်လည် နာလန်မထူနိုင်တော့ဘူးလို့ ခင်ဗျား နေထင်လား”

“ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ် ရှိတာမှ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိတယ် ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ကို မချေးဘူး

ဒါက ဒေါသထွက်စရာ မကောင်းဘူးလား”