အခန်း ၈၆

အခန်း (၈၆) ယွမ်သန်းနှစ်ဆယ် ဆုကြေးပေးမယ် ဟုတ်လား

ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယွင်ထင်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားလေ၏။

ချန်ဖုန်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ သူမက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်ကြီး ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ ပရိုဂျက်ရှင်နည်းပညာ ဟုတ်လို့လား... အစစ်အမှန် ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ ပရိုဂျက်ရှင်နည်းပညာ လား..."

"ဟုတ်တယ်..."

ချန်ဖုန်းမှာ ပြောစရာမဲ့ ဖြစ်သွားရပေ၏။

ဟေး... မိန်းကလေး... နည်းနည်းလောက် ထိန်းလို့မရဘူးလား...

ဒီလောက်ထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်ဖို့ တကယ် လိုအပ်လို့လား...

သူမက သူ့အပေါ်ကို ပြုတ်ကျလုမတတ် ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

ယွင်ထင်သည် သူမ၏ ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားရင်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အနေရခက်စွာ မတ်မတ်ပြန်ရပ်လိုက်ပြီး အခြားရှယ်ယာရှင်များကို ရှင်းပြလိုက်၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ရှင်တို့ထဲက တချို့က ဒီနည်းပညာက ဘာလဲဆိုတာ မသိကြဘူး ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ မစ္စတာချန် ခုနက ပြောသလိုမျိုး အိုင်းစ်ရွန်းမန်း ကိုတော့ ရှင်တို့ သေချာပေါက် ကြည့်ဖူးကြမှာပါ..."

"ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ ဆိုတာက မျက်နှာပြင်ပေါ်က ပုံရိပ်ကို လေဟာနယ်ထဲကို ထိုးပြပြီး သုံးဖက်မြင် အမြင်အာရုံ အကျိုးသက်ရောက်မှုတစ်ခု ဖန်တီးပေးတာ... ပြီးတော့ လေဟာနယ်ထဲမှာ လက်နဲ့ ပုံရိပ်ကို ကိုင်တွယ်လှုပ်ရှားနိုင်အောင် လုပ်ပေးတာပါ..."

"ငါသိတယ်... ငါသိတယ်..."

မန်နေဂျာချုပ်ရှောင်က အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သိပ္ပံရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ အိုင်းစ်ရွန်းမန်း ရဲ့ လက်က လေထဲမှာ လှုပ်ရှားနေတာလေ... အဲဒါက ပရိုဂျက်ရှင် ပုံရိပ်ကို သူ ကိုင်တွယ်လှုပ်ရှားနေတာပေါ့..."

"ဝိုး... တကယ် မိုက်တာပဲ..."

မစ္စတာဝမ်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဒီနည်းပညာကို ဘယ်သူမှ သုတေသန မလုပ်နိုင်သေးဘူး... နိုင်ငံခြားက ထိပ်တန်း နည်းပညာကုမ္ပဏီတချို့တောင် မလုပ်နိုင်သေးဘူး..."

"ကောင်းပြီ..."

ယွင်ထင်သည် ယခုအခါ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ အပြည့်အဝ ဖြစ်နေလေပြီ။

ချန်ဖုန်းက သူမကို ဤမျှ ကြီးမားသော အံ့အားသင့်မှုကြီး ယူဆောင်လာပေးမည်ဟု သူမ ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ဤနည်းပညာကို လက်တွေ့ အသုံးချနိုင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် သေချာပေါက် ဂယက်ရိုက်သွားစေမည် ဖြစ်၏။

သူမသည် ခေါင်းကို စောင်းကာ ချန်ဖုန်းအား ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီကောင်က ပိုပိုပြီး ခန့်မှန်းရခက်လာတယ်... ဒီလောက် အဆင့်မြင့်တဲ့ နည်းပညာကိုတောင် သူက သိနေတယ်...

သူ ဒီမေဂျာကို လေ့လာခဲ့တယ်လို့ ငါ မထင်ပါဘူး...

ငါ နားကိုမလည်နိုင်တော့ဘူး…

ထို့နောက်…

အခြားရှယ်ယာရှင်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်ရင်း သူမက ပြောဆိုလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ... အခုဆိုရင် ဒီရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှာ ငွေရှုံးမှာကို ရှင်တို့ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား..."

"မပူပါဘူး... မပူပါဘူး..."

"ဥက္ကဋ္ဌချန် ရှိနေမှတော့ ကုမ္ပဏီက ငွေရှာနိုင်ဖို့ အာမခံချက် ရှိသွားပါပြီ..."

လူတိုင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ကြပေသည်

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူတို့က မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ငွေရှာရန် အခွင့်အရေးကို တကယ်ပင် လက်လွတ်သွားကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ ပရိုဂျက်ရှင်နည်းပညာ တဲ့လား...

တကယ် မိုက်တာပဲ…

ချန်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဒါက ရုတ်တရက် အကြံရလို့ ချလိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မစ္စတာရှန်ကျွင်း ကလည်း ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ ရဲ့ မူလရှယ်ယာရှင် တစ်ယောက်ပဲလေ... သူ့ကို ခေါ်ပြီး ဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."

"သေချာတာပေါ့..."

လူတိုင်းက သဘောတူလိုက်ကြ၏။

ဤအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူအား ခေါ်ယူလိုက်ခြင်းက ပရောဂျက်ကို တရားဝင် စတင်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ချန်ဖုန်း၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ရှန်ကျွင်းသည် အရာအားလုံးကို ချန်ထားခဲ့ကာ အလျင်အမြန် ရောက်လာခဲ့သည်။

နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင်

ရှန်ကျွင်း အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ သမီးဖြစ်သူကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သူက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ မေးလိုက်သည်။

"ယန်းယန်း... သမီးလည်း ဒီကို ရောက်နေတာလား..."

"ဟုတ်တယ်... ချန်ဖုန်းနဲ့ သမီး အတူတူ လာခဲ့ကြတာ..."

ရှန်ယန်းယန်းက ရယ်မောလိုက်ပေ၏။

ထို့နောက် သူမက ချန်ဖုန်း၏ မိခင်ကို ဆွဲခေါ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဖေ... ဒါက ချန်ဖုန်းရဲ့ အမေလေ... သမီးက အန်တီ့ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ ကူညီပေးနေတာ..."

ဝိုး...

ရှန်ကျွင်း လန့်ဖြတ်သွားလေ၏။

ဒီသမီးကတော့ တကယ် အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ... သူမ ယောက္ခမနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ စတင်နေပြီပဲ…

"ယောက္ခမ... အာ... နေပါဦး... မဟုတ်သေးပါဘူး..."

ရှန်ကျွင်းက အခေါ်အဝေါ်ကို အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်သော်လည်း အရာအားလုံးမှာ အတည်ပြုရန် ဝေးကွာနေသေးပေသည်။

စကားပြောမှားသွားရင် ပြဿနာ တက်နိုင်တယ်...

"မင်္ဂလာပါ... ကျွန်တော်က ရှန်ယန်းယန်းရဲ့ အဖေ ရှန်ကျွင်း ပါ... ယန်းယန်းက ခင်ဗျားတို့ကို ဒုက္ခမပေးဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"ရပါတယ်ရှင်... ယန်းယန်းက အရမ်း လိမ္မာပါတယ်..."

မိခင်ဖြစ်သူမှာလည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့၏။

တစ်ဖက်မိသားစုတွင် ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများ ရှိကြပြီး ဟန်ဆောင်မှုများ မရှိကြချေ။

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ရှင် လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိနေမှာပေါ့..."

"ဟုတ်ပါတယ်... ဟုတ်ပါတယ်... ကျွန်တော် အလုပ်ပြန်လုပ်လိုက်ပါဦးမယ်..."

ရှန်ကျွင်းသည် ယဉ်ကျေးမှုအရ အတိုချုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဧည့်ခန်းမထဲသို့ ဝင်သွားကာ ရှယ်ယာရှင်များကို နှုတ်ဆက်လိုက်၏။ ဤသည်မှာ သူက ဤရှယ်ယာရှင်များနှင့် တရားဝင် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ချန်ဖုန်းသာ မရှိခဲ့ပါက။

သူ့တစ်သက်လုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

လူတိုင်း ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချန်ဖုန်းက ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ ရဲ့ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး လမ်းကြောင်းကို ဆုံးဖြတ်ပြီးပါပြီ... လောလောဆယ်မှာ ဟိုလိုဂရမ် ရုပ်လုံးကြွ ပရိုဂျက်ရှင်နည်းပညာ ကို အဓိက တာဝန်ယူရမှာ ဖြစ်ပါတယ်..."

တစ်ဖက်လူက စကားလုံးများစွာကို ဆက်တိုက် ပြောဆိုနေသည်ကို သူ ကြားလိုက်ရပေသည်။

ရှန်ကျွင်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။

သူကိုယ်တိုင်က သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးတွင် အလုပ်လုပ်နေသူဖြစ်ရာ ဤနည်းပညာ၏ ခက်ခဲမှုကို သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားပေသည်။

ချန်ဖုန်းက ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က မူလက ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် ရဲ့ ရှယ်ယာ ၅၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ မှာတော့ ကျွန်တော်က ရှယ်ယာရှင် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ နည်းပညာကိုပါ ထည့်ဝင်ထားတာပါ..."

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က ဒီဘက်က ရှယ်ယာ ၆၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ကိုင်တွယ်ထားပြီး ဥက္ကဋ္ဌရှန်က ၄ ရာခိုင်နှုန်း ရယူကာ ကျန်တာကို လူတိုင်း အချိုးကျ ခွဲဝေယူကြဖို့ပါပဲ..."

"ဘယ်လိုလဲ…”

"ကျွန်မ အဆင်ပြေပါတယ်..."

ယွင်ထင်က သူမ၏ သဘောတူညီမှုကို ပထမဆုံး ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်၏

တစ်ဖက်လူသည် ရှယ်ယာ ၅၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ထပ်ဆောင်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကို နည်းပညာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။

ခွဲဝေမှုက အတော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်…

"ကျွန်တော်လည်း သဘောတူပါတယ်..."

ရှန်ကျွင်းက ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

အခု ကုမ္ပဏီက ပိုကြီးလာပြီဆိုတော့ ငါက ရှယ်ယာ ၄ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ဆိုပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အသားတင် ပိုင်ဆိုင်မှုက အရင်ကထက် သေချာပေါက် ပိုများလာမှာပဲ...

အခြားရှယ်ယာရှင်များကလည်း သဘောတူစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

သဘောတူတယ်…

"ကောင်းပါပြီ... အဲဒါဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ ဥက္ကဋ္ဌရှန်... ခင်ဗျား ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ထားလိုက်ပါ... ကျွန်တော် အားတဲ့အချိန်ကျရင် ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ ကို လာခဲ့ပြီး နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာတွေကို ကိုယ်တိုင် လမ်းညွှန်ပေးပါ့မယ်..."

"နားလည်ပါပြီ..."

ရှန်ကျွင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့ပေ၏။

သူက အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထွက်ခွာသွားချိန်တွင်

သူက ရှန်ယန်းယန်းကို ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရန် ပြောဆိုသည့်အလား မျက်စိတစ်ဖက်ပင် မှိတ်ပြသွားခဲ့သေး၏။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်

အဒေါ် ချန်ရှားနှင့် ဦးလေး မန်နေဂျာ ဝေ့တာယဲ့တို့သည် မြို့ထဲသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့သည် လမ်းဘေး အသားကင်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် နေရာတစ်ခုရှာကာ အမြည်းဟင်းနှစ်ပွဲနှင့် ဘီယာတစ်ပုလင်းကို မှာယူလိုက်ကြ၏။

မန်နေဂျာ ဝေ့တာယဲ့သည် ဘီယာသောက်ရင်း သူ၏ ဒေါသများကို ဖွင့်ထုတ်နေခဲ့ပေသည်။

"မင်း လုပ်ထားတာကို ကြည့်စမ်း... ငါ အခု ကုမ္ပဏီကို ပြန်တောင် မသွားရဲတော့ဘူး... သူတို့က စီမံခန့်ခွဲရေးအဖွဲ့ရဲ့ ငွေစာရင်းတွေကို သေချာပေါက် စစ်ဆေးနေမှာပဲ..."

"ဒီနှစ်တွေထဲမှာ ငါ အပြင်မှာ စားသောက်ဖို့ အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ တရားမဝင် ပြန်ထုတ်ယူခဲ့တဲ့ ငွေပမာဏက အနည်းဆုံး ယွမ် ၈၀,၀၀၀ ကနေ ၁၀၀,၀၀၀ အထိ ရှိတယ်..."

"တကယ်လို့ သူတို့သာ အဲဒါကို သိသွားရင် ငါ သူတို့ကို ပိုက်ဆံပြန်လျော်ပေးရတော့မှာ..."

"မင်းလို အသုံးအဖြုန်းကြီးတဲ့ မိန်းမ... အဲဒီကောင်နဲ့ သွားမပတ်သက်ဖို့ ငါ မင်းကို ပြောခဲ့သားပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းက အတင်း သွားလုပ်ခဲ့တာလေ..."

"အခုတော့ မင်း ပျော်နေပြီ မဟုတ်လား..."

"ငါ..."

ချန်ရှားမှာလည်း အလွန် စိတ်ပျက်နေခဲ့ပေ၏။

သူမသည် စားပွဲတစ်ဖက်ရှိ ဘီယာကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်..."

"မသောက်နိုင်ရင် မသောက်နဲ့လေ... အလဟဿ ဖြစ်တယ်..."

မန်နေဂျာ ဝေ့တာယဲ့က ဘီယာကို ဆွဲလုလိုက်၏။

"ကဲပါ... ချန်ဖုန်းက ရက်စက်ရင် ရက်စက်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကတော့ သံယောဇဉ်ကို တန်ဖိုးထားဆဲပါပဲ... ငါ့ရဲ့ မန်နေဂျာရာထူးတော့ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ မင်းက မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးကို သွားတောင်းဆိုရင် ငါ ပုံမှန်အလုပ်တစ်ခုတော့ ရနိုင်ပါသေးတယ်..."

"ငါ မသွားဘူး..."

ချန်ရှားက ခေါင်းမာစွာဖြင့် မျက်နှာလွှဲလိုက်ပေသည်။

ထိုလူများရှေ့တွင် သူမ မျက်နှာ ထပ်မပျက်ချင်တော့ချေ။

ထိုအချိန်၌

ဝတ်စုံပြည့် ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး လျှောက်လာပြီး ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်၏။

"တောင်းပန်ပါတယ်... ခင်ဗျားက မန်နေဂျာဝေ့ လား... ကျွန်တော်က စစ်ဝေ့ နည်းပညာကုမ္ပဏီ (4D Space) က မန်နေဂျာစွန်း ပါ..."

"ငါ မင်းကို မသိဘူး..."

မန်နေဂျာ ဝေ့တာယဲ့သည် လှည့်ပင်မကြည့်ဘဲ သူ၏ ဘီယာကိုသာ ဆက်သောက်နေခဲ့ပေသည်။

မန်နေဂျာစွန်းက ဂရုမစိုက်ပုံပေါ်ဘဲ ပြုံးလျက် ဆက်ပြောလိုက်၏။

"မန်နေဂျာဝေ့ ရဲ့ လက်ထဲမှာ လောလောဆယ် ပရောဂျက်တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားထားပါတယ်... အဲဒါက ဝမ်ယွီ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ကုမ္ပဏီလီမိတက် နဲ့ ဟိုင်ထျန် ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ ကုမ္ပဏီ တို့ကို ချိတ်ဆက်ပေးတဲ့ ပရောဂျက်လေ..."

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ မန်နေဂျာဝေ့ ကို အကူအညီ တောင်းချင်တဲ့ ကိစ္စလေးတချို့ ရှိနေလို့ပါ... ခင်ဗျားအတွက် အဆင်ပြေမလား မသိဘူး..."

"စိတ်မဝင်စားဘူး..."

မန်နေဂျာ ဝေ့တာယဲ့ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားလေသည်။

ကုမ္ပဏီတွင် သူ နောက်ထပ် ရက်မည်မျှ ဆက်နေနိုင်မည်ကို သူ မသိခဲ့ချေ။

အကူအညီ တောင်းချင်သေးတယ် ဟုတ်လား...

အကူအညီပေးဖို့ နေနေသာသာပဲ...

သူသည် ကျသင့်ငွေကို ချက်ချင်း ရှင်းလိုက်ပြီး ချန်ရှားကို ဆွဲကာ ထွက်သွားလေ၏။

မန်နေဂျာစွန်းက သူ၏အနောက်မှ လိုက်လာပြီး သူ၏ အသံမှာ အလွန်ကျယ်လွန်းခြင်း သို့မဟုတ် တိုးလွန်းခြင်း မရှိဘဲ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာဝေ့... ခင်ဗျားကို အလကား လုပ်ခိုင်းမှာတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်ပါဘူး... ခင်ဗျားကို ဆုကြေးငွေ ယွမ် နှစ်သန်း ပေးနိုင်ပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် မန်နေဂျာ ဝေ့တာယဲ့ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားတော့၏။