အခန်း ၂၆၄

ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာ။ အပိုင်း ၂၆၄

ဘာသာပြန် - Ko Yoohtoo

True Immortal Team

လူများအားလုံး ထွက်သွားကြပြီးနောက် ကျန်းဇီတဲသည် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်းချန်နှင့် လီယွမ်ဖုန်းတို့ထံသို့ ဝင့်ကြွားစွာ ပြသလိုက်၏။

လင်းချန်သည် ကျန်းဇီတဲလက်ထဲမှ အရာဝတ္ထုကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါ ကြေးနီမီးဖိုတစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေပြီး စိမ်းညှိရောင်များ ဖုံးလွှမ်းကာ အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအရာသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေပုံပေါ်သော်လည်း ကျန်းဇီတဲ၏ မျက်နှာထက်မှ အမူအရာမှာမူ ထိုအရာက ရတနာတစ်ခုဟု ထင်မြင်နေပုံရ၏။

လီယွမ်ဖုန်းက ထိုဟောင်းနွမ်းလှသည့် ကြေးမီးဖိုကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... ဒီလို အမှိုက်မျိုးကို လာပြပြီး ဘာသက်သေပြချင်နေတာလဲ။"

ကျန်းဇီတဲက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ခေါင်းရမ်းလိုက်၏။ "ဟွန့်... မင်း နားမလည်ပါဘူး။ ဒါ ဆေးမီးဖိုကွ။ တစ်ခါလောက် ပြန်ပြင်လိုက်ရုံနဲ့ အနည်းဆုံး ဒုတိယတန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ပစ္စည်း ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

လီယွမ်ဖုန်းက ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။ "အပိုတွေ ပြောမနေစမ်းပါနဲ့။ မင်းမျက်စိ ဘယ်လောက်ညံ့လဲ ငါသိပြီးသားပါ။ ဆယ်ခါမှာ ကိုးခါက မှားတာချည်းပဲ။ ကျန်တဲ့တစ်ခါကလည်း အရှုံးနဲ့ပဲ ပြီးသွားတာ မဟုတ်လား။"

ကျန်းဇီတဲက စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "လျှောက်မပြောနဲ့။ မင်းက ငါ ရတနာရှာတွေ့သွားလို့ မနာလိုဖြစ်နေတာပဲ။"

လီယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... မင်းကို မနာလိုဖြစ်ရမယ် ဟုတ်လား။ ငါ့မှာ ညီလေးလင်း ပေးထားတဲ့ ရေအောက်အသက်ရှူကိရိယာ ရှိနေတာနဲ့တင် အများကြီး မြတ်နေပြီကွ။"

ထိုအခိုက်၌ လင်းချန်က ကျန်းဇီတဲ၏ ပခုံးကို နှစ်သိမ့်သည့်အနေဖြင့် ပုတ်လိုက်၏။ "အစ်ကိုကျန်း... ခင်ဗျား အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ။"

လင်းချန်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန်းဇီတဲမှာ အနည်းငယ် ကြောင်အသွားသည်။ "ဘာ... ညီလေးလင်း၊ ငါ အလိမ်ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတာ ဘာပြောတာလဲ။"

လင်းချန်က ခေါင်းရမ်းလိုက်၏။ "ခင်ဗျား အရူးလုပ်ခံလိုက်ရတာ။ ဒီမီးဖိုက ပျက်စီးနေတဲ့ ဆေးမီးဖိုတစ်ခုဖြစ်တာ မှန်တယ်။ အဲဒါကို သွန်းလုပ်စဉ်တုန်းက ပထမတန်းအဆင့်ရှိအောင် ရည်ရွယ်လုပ်ခဲ့ကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးစွာနဲ့ သွန်းလုပ်မှု ကျရှုံးပြီး ဒုတိယအဆင့်လောက်ပဲ ရှိသွားတာပါ။ ဒါကြောင့် ဒီဆေးမီးဖိုဟာ ပထမတန်းအဆင့်ရှိပြီးမှ ပျက်စီးသွားသလို ထင်ရတာပေါ့။"

လင်းချန်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားသည့်အခါ ကျန်းဇီတဲမှာ ဆွံ့အလျက် ရပ်နေမိသည်။ လီယွမ်ဖုန်းကမူ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။ "ဟားဟား... ကျန်းလေးရေ၊ ငါ ပြောသားပဲ။ မင်းရဲ့ အကဲခတ်မျက်စိက တကယ်ကို ပြဿနာရှိနေတာဆို။"

ကျန်းဇီတဲက လီယွမ်ဖုန်းအား လက်ယပ်ဟန့်တားလိုက်သည်။ "တိတ်စမ်း။"

ထို့နောက် ပျက်စီးနေသည့် ဆေးမီးဖိုကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ လင်းချန် ဖော်ပြခဲ့သော အချက်များကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားပြီး ကိုယ်တိုင် သေချာကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါ လင်းချန်ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း တဖြည်းဖြည်း မြင်လာရသည်။

မီးဖိုပေါ်၌ သွန်းလုပ်မှု ကျရှုံးခဲ့သည့် အမှတ်အသားများကို အမှန်ပင် တွေ့လိုက်ရ၏။ မီးဖို၏ အတွင်းဘက်၌လည်း အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဟန်ချက်မညီဘဲ သဟဇာတ မဖြစ်နေခြင်းက သွန်းလုပ်မှု ကျရှုံးခဲ့ခြင်း၏ ထင်ရှားသည့် အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကျန်းဇီတဲသည် စိတ်ပျက်သွားမည့်အစား မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ လင်းချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "ဒါနဲ့ ညီလေးလင်း... စောစောက စကားပြောကြတုန်းက မင်းက ဆေးဖော်တာ၊ လက်နက်သွန်းလုပ်တာနဲ့ အစီအရင်တွေအကြောင်း ဘာမှမသိဘူး၊ ပေါက်ကွဲအောင်ပဲ လုပ်တတ်တယ်ဆို။ အခုကျ ဒီမီးဖိုရဲ့ ပြဿနာကို ဘယ်လိုလုပ် ချက်ချင်း သိသွားတာလဲ။"

လင်းချန်က အခက်တွေ့ဟန်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "အဲဒါက ကျုပ်လည်း မတတ်နိုင်ဘူးဗျ။ ကျုပ်မှာ အကဲခတ်နိုင်တဲ့ မျက်စိရှိပေမဲ့ တကယ် လက်တွေ့လုပ်ရမယ်ဆို ဘာမှမသိတော့ဘူး။"

ကျန်းဇီတဲနှင့် လီယွမ်ဖုန်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီးမှ သဘောပေါက်သွားကြ၏။

သို့ရာတွင် လင်းချန်၏ မျက်စိ ဤမျှစူးရှနေခြင်းမှာ သူပြောသကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ ဟွာရှာအင်ပါယာနှင့် သူ၏ ဆက်နွှယ်မှုကြောင့် ရရှိလာသည့် စွမ်းရည်သစ်တစ်ခုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

လင်းချန်၏ အစွမ်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်း၏။ စိတ်ဆန္ဒရှိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မျက်စိဖြင့် မြင်သမျှကို ဟွာရှာအင်ပါယာထံသို့ တိုက်ရိုက် ပေးပို့နိုင်ခြင်းပင်။ ထို့အပြင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် စူးစမ်းမိသမျှ အချက်အလက်များကိုလည်း ဟွာရှာအင်ပါယာသို့ လှမ်း၍ ပေးပို့နိုင်၏။

စင်စစ် ဤအချက်အလက် ပေးပို့မှုမှာ လင်းချန်၏ စိတ်ဆန္ဒရှိမှသာ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တစ်ဖက်သတ် ဆက်သွယ်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကျန်းဇီတဲလက်ထဲမှ ပျက်စီးနေသော ဆေးမီးဖိုကို ကြည့်လိုက်စဉ်က သူမြင်သမျှကို ဟွာရှာအင်ပါယာရှိ ကောင်းကင်လက်မှုပညာဌာန၏ ဌာနခွဲငယ်တစ်ခုဆီသို့ ပေးပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခုလို သေးမွှားသည့် အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ခွဲခြားစိတ်ဖြာရန်မှာ ထိုဌာနခွဲငယ်လေးအတွက် အလွန် လွယ်ကူလှသည်။ အမှန်စင်စစ် လင်းချန်၌ အရာရာကို သိမြင်နိုင်သော မျက်စိရှိနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ နောက်ကွယ်၌ အင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ အင်အားက အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။ ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုပါက လင်းချန်အား အတုမရှိသည့် ရတနာအကဲဖြတ်ပညာရှင် တစ်ဦးဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျန်းဇီတဲမှာ အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသော်လည်း သူ၏ စိတ်နေစိတ်ထားအရ အရေးမစိုက်သည့်အပြင် လင်းချန်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ "ညီလေးလင်း... မင်းမှာ ဒီလောက် ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်တဲ့ မျက်စိရှိနေမှတော့ ငါနဲ့တူတူ ရတနာသွားရှာရအောင်လေ။"

ကျန်းဇီတဲ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်သည့်အခါ လင်းချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "တကယ်တော့ အစ်ကိုကျန်းက ပျော်ရုံသက်သက် ရတနာရှာတာ မဟုတ်လား။ အရှုံးအမြတ်လည်း ဂရုမစိုက်ဘူးလေ။ အကယ်၍ ကျုပ်က ကူညီပေးလိုက်ရင် အစ်ကို့အတွက် ဘာပျော်စရာ ကျန်တော့မှာလဲ။"

ဘေးနားရှိ လီယွမ်ဖုန်းသည်လည်း ကျန်းဇီတဲ၏ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ကြားသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ နှောင်ကြိုးမဲ့ဂိုဏ်းနှင့် လက်ရှစ်ဖက်ပင်လယ်မျိုးနွယ်စုမှာ အစဉ်အဆက် ခိုင်မာသော မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် လီယွမ်ဖုန်းနှင့် ကျန်းဇီတဲတို့မှာ ငယ်သူငယ်ချင်းများဖြစ်ကြပြီး တစ်ဦးအကြောင်းတစ်ဦး ကောင်းစွာ သိရှိကြ၏။

ကျန်းဇီတဲသည် ရတနာရှာဖွေခြင်းကို ဝါသနာအရ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုဖြစ်စဉ်၏ ပျော်ရွှင်မှုကိုသာ ခံစားလိုသူဖြစ်ရာ အခြားသူတစ်ဦး၏ အကူအညီကို ရယူရန် ဝန်လေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ လင်းချန်အား အကူအညီတောင်းခြင်းမှာ အလွန် ရှားပါးလှပြီး မဖြစ်နိုင်လောက်သည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက် လီယွမ်ဖုန်းသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ကျန်းဇီတဲဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဟေး... ဒါ ရတနာလောင်းကစားပွဲအတွက် မဟုတ်လား။"

ကျန်းဇီတဲက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "ဟုတ်တယ်။ ရတနာလောင်းကစားပွဲအတွက်ပဲ။"

ကျန်းဇီတဲ၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားသည့်အခါ လီယွမ်ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဟားဟား... ဒါကြောင့်ကိုး။ မင်း ပုံစံတွေပြောင်းသွားပြီး ညီလေးလင်းကို ရတနာအကဲဖြတ်ခိုင်းတာကိုး။ မင်းက ရတနာလောင်းကစားပွဲအတွက် ပြင်ဆင်နေတာပဲ။ အဲဒီနေရာကတော့ ကစားစရာသက်သက် မဟုတ်ဘူးလေ။"

ရတနာလောင်းကစားပွဲ ဟူသည်မှာ မည်သို့သော ပွဲမျိုးဖြစ်ကြောင်း လင်းချန်သည် သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်နေသော်လည်း မသိရှိပေ။ သို့သော်လည်း ယခုအခါ ဟွာရှာအင်ပါယာက ကျမ်းစာအုပ်များစွာကို ရရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ထိုအထဲ၌ ထိုပွဲအကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်များ ကျိန်းသေပေါက် ရှိပေလိမ့်မည်။

လင်းချန်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်စိရှေ့၌ ရွှေရောင်စနစ်မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာ၏။ ရတနာလောင်းကစားပွဲနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို စုစည်းရန် ကောင်းကင်လက်မှုပညာဌာနထံသို့ အမိန့်တစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် လင်းချန်၏ ရှေ့၌ ရတနာလောင်းကစားပွဲနှင့် ပတ်သက်သည့် စာကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာ၏။

သိုင်းဝိညာဉ်တိုက်ကြီးပေါ်၌ အင်အားစုများစွာ အပြိုင်အဆိုင် ဝယ်ယူကြသည့် ပွဲမျိုးမှာ လေလံပွဲသာ ဖြစ်သည်။ လေလံပွဲဟူသည်မှာ မိမိ၏ ငွေကြေး မည်မျှချမ်းသာကြောင်း ပြသရသော၊ ကြွယ်ဝမှုချင်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသည့် ပွဲမျိုး ဖြစ်၏။

လေလံပွဲနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ရတနာလောင်းကစားပွဲမှာမူ ကံတရားနှင့် မိမိ၏ အကဲခတ်မျက်စိ မည်မျှစူးရှသလဲ ဆိုသည့်အချက်ပေါ်၌သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေသည်။ လေလံပွဲများနှင့် မတူညီသည့်အချက်မှာ ရတနာလောင်းကစားပွဲ၌ ရောင်းချသည့် အရာများမှာ နှစ်ကာလ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော၊ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ်များ ဖြစ်ကြသဖြင့် ထိုအရာများ၏ တကယ့်တန်ဖိုးကို ခွဲခြားရန် အလွန်ခက်ခဲလှ၏။

အကယ်၍ ပစ္စည်းတစ်ခုကို သဘောကျပါက ဝယ်ယူမည့်ဈေးနှုန်းကို ကမ်းလှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ထိုပစ္စည်းကို ပြုပြင်ပြီးနောက် ဝယ်ဈေးထက် များစွာသာလွန်သည့် တန်ဖိုးရှိသွားပါက ကြွယ်ဝချမ်းသာသွားပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ပြုပြင်ပြီးနောက် ဘာမှတန်ဖိုးမရှိသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားပါက အကြီးအကျယ် အရှုံးပေါ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် အမြတ်ရမည် သို့မဟုတ် ရှုံးမည်ဟူသည်မှာ ကံတရားနှင့် ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်၌သာ တည်မှီနေ၏။ ရတနာလောင်းကစားပွဲသည် လူတစ်ဦးကို တစ်ညတည်းနှင့် ဖျာလိပ်သွားစေနိုင်သလို၊ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြွယ်ဝချမ်းသာသွားစေနိုင်သည့် နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ရတနာလောင်းကစားပွဲ၏ သဘာဝပင် ဖြစ်၏။

ဟောက်ဟိုင်လမ်းမပေါ်၌ ရတနာရှာဖွေခြင်းမှာမူ ကျန်းဇီတဲ၏ ကြွယ်ဝမှုနှင့်ဆိုလျှင် အနည်းငယ် ရှုံးနိမ့်ခြင်းက ဘာမှထိခိုက်မှု မရှိသဖြင့် သူ၏ ဝါသနာကို စိတ်ကြိုက် အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ရတနာလောင်းကစားပွဲမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ထိုနေရာမှ အရှုံးမှာ အလွန် ကြီးမားနိုင်၏။ ထို့အပြင် ဟောက်ဟိုင်လမ်းမပေါ်မှ ဈေးသည်များမှာ အများအားဖြင့် လူငယ်များသာ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရတနာလောင်းကစားပွဲသို့မူ အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများစွာ တက်ရောက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စု စုဝေးပွဲမှ ပါရမီရှင်များမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ကံစမ်းလိုမှုတို့ကြောင့် ပါဝင်လာကြပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဇီတဲသည် ထိုပွဲမတိုင်မီ လင်းချန်၏ အကဲခတ်မျက်စိ မည်မျှ မှန်ကန်သလဲဆိုသည်ကို စမ်းသပ်လိုနေခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသို့ဖြင့် ကျန်းဇီတဲသည် လင်းချန်အား ဟောက်ဟိုင်လမ်းမသို့ စမ်းသပ်ကွင်းအဖြစ် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ရတနာရှာဖွေခြင်းမှ မည်မျှအထိ ရရှိနိုင်မလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုသည်။

သို့သော်လည်း လင်းချန်သည် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုစီသို့ သွားရောက်တိုင်း ပစ္စည်းများကို မျက်စိဖြင့် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးကာ ထိုပုံရိပ်များကို ဟွာရှာအင်ပါယာသို့ ပေးပို့နေလိမ့်မည်ဟု ကျန်းဇီတဲ လုံးဝ တွေးမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟွာရှာအင်ပါယာအတွင်းရှိ ကောင်းကင်လက်မှုပညာဌာန၏ ဌာနခွဲငယ်တစ်ခု၌ ပညာရှင်ပေါင်း တစ်ထောင်ခန့်မှာ လင်းချန် ပေးပို့လိုက်သည့် ပုံရိပ်များကို ခွဲခြားစိတ်ဖြာနေကြပြီ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် ခွဲခြားစိတ်ဖြာပြီးသော ရလဒ်များကို ဧကရာဇ်ထံသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ပေးပို့ကြသည်။

ထိုရလဒ်များကို ရရှိသည်နှင့် လင်းချန်သည် ပစ္စည်းများကို သိသိသာသာမဟုတ်ဘဲ ရွေးချယ်ဝယ်ယူကာ ဈေးနှုန်းကိုလည်း ပါးနပ်စွာ ဆစ်ယူ၏။ အကယ်၍ ပညာရှင်များက ပုံရိပ်ကိုကြည့်ရုံဖြင့် မသေချာသည့် ပစ္စည်းများ ရှိလာပါက လင်းချန်ကိုယ်တိုင် ထိုပစ္စည်းကို ကိုင်တွယ်ကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အနည်းငယ် ထည့်သွင်း၍ ဟွာရှာအင်ပါယာသို့ အတည်ပြုချက်ရယူရန် ပေးပို့သည်။

ဤနည်းလမ်းဖြင့် လင်းချန်နှင့် သူငယ်ချင်းများမှာ ဟောက်ဟိုင်လမ်းမ ပိတ်ချိန် ညနက်ပိုင်းအထိ ရတနာပေါင်း တစ်ရာ့ခြောက်ဆယ့်သုံးခုကို ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ကြ၏။

ဟောက်ဟိုင်လမ်းမမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျန်းဇီတဲနှင့် လီယွမ်ဖုန်းတို့သည် လင်းချန်အား သန္တာကျွန်း၏ မြောက်ဘက်ပိုင်းရှိ စံအိမ်တော်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ဤစံအိမ်တော်မှာ လက်ရှစ်ဖက်ပင်လယ်မျိုးနွယ်စု၏ ယာယီသိုလှောင်ရုံတစ်ခုဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စု စုဝေးပွဲမှ ရရှိထားသည့် အမှတ်များကို ပစ္စည်းများနှင့် လဲလှယ်နိုင်သော နေရာလည်း ဖြစ်၏။

အမှတ်များကို ဤနေရာ၌ ကြိုတင်လဲလှယ်နိုင်သလို၊ သူတော်စင်မြို့ရှိ စုဝေးပွဲကြီး ပြီးဆုံးချိန်မှလည်း လဲလှယ်နိုင်ချေသည်။ အချို့သော သူများမှာမူ တိုက်ပွဲအချို့ အနိုင်ရပြီးနောက် ရရှိလာသည့် အမှတ်များကို ဆေးလုံးများနှင့် လဲလှယ်ကာ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်၍ ပြိုင်ပွဲ၌ ပိုမိုဝေးကွာသော အဆင့်အထိ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားတတ်ကြ၏။

အချို့မှာမူ မိမိတို့၏ အစွမ်းအစကို ယုံကြည်မှုရှိသဖြင့် အမှတ်များကို စုဆောင်းထားကာ ပြိုင်ပွဲအပြီး၌ တန်ဖိုးကြီးသည့် အရာတစ်ခုကို တစ်ခါတည်း လဲလှယ်ရန် စောင့်ဆိုင်းတတ်ကြသည်။

ကျန်းဇီတဲသည် လင်းချန်ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာခြင်းမှာ အမှတ်များ လဲလှယ်ရန် မဟုတ်ဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ရတနာများကို တာဝန်ခံအကြီးအကဲအား အကဲဖြတ်ခိုင်းပြီး ရောင်းချရန် ဖြစ်၏။ ထိုမှ ရရှိလာသည့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ရတနာလောင်းကစားပွဲ၌ ပါဝင်ဆင်နွှဲရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာရှိ တာဝန်ခံအကြီးအကဲမှာ အလွန် အကဲခတ်မျက်စိ စူးရှသူ ဖြစ်ရာ ဟောက်ဟိုင်လမ်းမမှ ရရှိလာသော ပစ္စည်းများ၏ တကယ့်တန်ဖိုးကို ကောင်းစွာ ခွဲခြားနိုင်စွမ်း ရှိ၏။ သို့သော်လည်း သူ ထုတ်ပြန်လိုက်သည့် တန်ဖိုးဖြတ်ချက်ကြောင့် ကျန်းဇီတဲမှာ ကြောင်အသွားရသည်။

ကျန်းဇီတဲသည် လက်ထဲရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ "အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ့်ခြောက်သန်း... ခင်ဗျား တကယ် သေချာရဲ့လား။"

အကဲဖြတ်အကြီးအကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ။ ဒါကို မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်လေး ကျန်းကိုယ်တိုင်လည်း သိသင့်ပါတယ်။"

မိမိကိုယ်မိမိ အိပ်မက်မက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ထပ်ခါတလဲလဲ အတည်ပြုပြီးနောက်၌ ကျန်းဇီတဲ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ကိုင်ထားသည့် လက်များမှာ တုန်ရီလာရ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပစ္စည်းများအားလုံးကို ဝယ်ယူရန် သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းခန့်သာ ကုန်ကျခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုပမာဏမှာ အဆင့်မြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းကျော်မျှသာ ရှိ၏။

ဤသည်ကို တွေးမိသည့်အခါ ကျန်းဇီတဲသည် လင်းချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

'ညီလေးလင်းသာ ငါ့ဘက်မှာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ် ရတနာလောင်းကစားပွဲမှာတော့ အကြီးအကျယ် မြတ်တော့မှာပဲ။'

ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်ပါယာ။ အပိုင်း ၂၆၄ ပြီး။

ဘာသာပြန် - Ko Yoohtoo

True Immortal Team