အခန်း ၁၀၅၂

အခန်း ((၁၀၅၂) - နေမင်းသင်္ချိုင်း သဲကန္တာရ

အလယ်ပိုင်းစီရင်စု၏ အနောက်မြောက်ဘက်တွင် နေမင်းသင်္ချိုင်း သဲကန္တာရ ဟု ခေါ်ဆိုသည့် ကျယ်ပြောလှသော သဲကန္တာရကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီများအရ နေမင်းကြီးတစ်စင်းသည် ထိုနေရာရှိ ပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သဖြင့် ရေများ ခန်းခြောက်သွားကာ သဲကန္တာရအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ထိုသဲကန္တာရမှာ လူသူကင်းမဲ့ရမည့်အစား ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြို့ကြီး (၇) မြို့ တည်ရှိသည်။ ထိုမြို့များမှာ ကုန်သည်အသင်းအဖွဲ့များ၊ ဆေးသမားများနှင့် လေလံခန်းမများဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိသည်။

သဲကန္တာရထဲမှ တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် လူပေါင်းများစွာ နေ့စဉ် ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသော်လည်း အန္တရာယ်များလှသဖြင့် အရိုးစုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသူများလည်း မနည်းပေ။

ထိုအချိန်တွင် သဲကန္တာရထဲ၌ သဲသင်္ဘော တစ်စင်း ဖြည်းညှင်းစွာ သွားလာနေသည်။ သဲသင်္ဘောများမှာ ကမ္ဘာ့ကျောက်တုံးများ ၏ စွမ်းအင်ဖြင့် သဲပြင်အထက်တွင် လွင့်မျောသွားလာနိုင်အောင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သင်္ဘော၏ ရှေ့တွင် မြင့်မြတ်သောနီလာမြင်း ဟု ခေါ်သည့် သဲကန္တာရတွင် ပြေးလွှားနိုင်သော မြင်းများက ဆွဲငင်သွားလာနေသည်။

သဲသင်္ဘော၏ လုံခြုံရေးခေါင်းဆောင် ဆွန်ထျဲ သည် မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်တွင် စီးနင်းလျက်ရှိသည်။ သူသည် ထိုသဲကန္တာရတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် အန္တရာယ်များကို ကောင်းစွာ သိရှိသူဖြစ်သည်။

"အို... ရှေ့မှာ တစ်ခုခုရှိနေတယ်"

ဆွန်ထျဲ သည် အဝေးမှ သဲပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သဲကန္တာရတွင် လမ်းမှားကာ ရိက္ခာပြတ်လပ်၍ သေဆုံးသွားသော သူများကို သူ အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ထိုသို့သော သူများမှာ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းပင် အလောင်းခြောက်များ ဖြစ်သွားတတ်ကြသည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်မှာမူ ဆွန်ထျဲ အံ့ဩသွားရသည်။ ထိုလူမှာ သဲပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော်လည်း သဲမုန်တိုင်းများက သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းမသွားပေ။ ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ ထိုလူ၏ ပတ်ပတ်လည် ပေတစ်ရာအတွင်း၌ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းများနှင့် တောပန်းလေးများ ပွင့်လန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အိုအေစစ်တစ်ခုလား"

ဆွန်ထျဲ မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သဲကန္တာရတွင် အိုအေစစ်များမှာ ရှားပါးလှသည်။ ဤသည်မှာ ထိုလူကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဟု သူ တွေးမိသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ရယ်မောလိုက်သည်။ လူတစ်ယောက်က သဲကန္တာရတွင် မြက်ပင်များ ပေါက်အောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

ဝါရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အစေခံမိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက် တွေ့လို့ပါ။ သေလား၊ မသေလား မသိရဘူး။ သိပ်အရေးမကြီးပါဘူး" ဟု ဆွန်ထျဲ က ရိုးရှင်းစွာ ဖြေသည်။

သို့သော် ထိုမိန်းကလေးငယ်မှာ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို မြင်သွားပြီးနောက် သင်္ဘောခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကာ ခဏအကြာတွင် ပြန်ထွက်လာသည်။

"အပျိုကြီးက ပြောတယ်၊ အသက်တစ်ချောင်းကို ကယ်တင်တာဟာ ဘုရားတရားအတွက် ကုသိုလ်ရတာနဲ့ တူတယ်တဲ့။ အသက်ရှင်သေးလား စစ်ကြည့်ပေးပါ။ အသက်ရှင်နေရင် ကယ်တင်လိုက်ပါ"

မိန်းကလေး၏ စကားကြောင့် ဆွန်ထျဲ မှာ မနှစ်မြို့စွာပင် မြင်းကို စီး၍ ထိုလူရှိရာသို့ သွားလိုက်ရသည်။

သူသည် အန္တရာယ်ရှိမည့် အလားအလာကို စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း ထိုလူမှာ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ ဆွန်ထျဲ သည် ထိုလူငယ်ကို ပွေ့ချီလိုက်စဉ် ပန်းများနှင့် မြက်ပင်များမှာ လေတိုက်ရာသို့ လှုပ်ခတ်သွားကြပြီး ထိုလူငယ်ကို နှုတ်ဆက်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ထိုလူငယ်မှာ ယီယွင် ဖြစ်သည်။ သူသည် နီလာသစ်သားမဟာကမ္ဘာ ပျက်စီးသွားပြီးနောက် နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ စွမ်းအားဖြင့် ဤနေရာသို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သတိမေ့မြောနေဟန် ရှိသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြည့်အဝ အသိစိတ်ရှိနေသည်။

သူ၏ နတ်အမြုတေ ထဲတွင် နတ်ဘုရားသစ်ပင်၏ အစေ့မှာ အပင်ပေါက်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အလွန် သန်မာလာပြီး မည်သူမျှ မထိခိုက်နိုင်တော့ပေ။

သူသည် သဲကန္တာရထဲတွင် လဲလျောင်းနေသည်မှာ တစ်လဝက်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများကြောင့်ပင် ပတ်ပတ်လည်တွင် မြက်ပင်များ ပေါက်ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယီယွင်သည် လှုပ်ရှားမရသော်လည်း အခြေအနေကို သိရှိနေသည်။ ယခုအခါ သူ့ကို ကယ်တင်မည့်သူများ ရောက်လာပြီဖြစ်၍ သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ယီယွင်ကို သဲသင်္ဘောပေါ်သို့ မတင်ဘဲ လှည်းတစ်စီးပေါ်သို့ တင်ပေးလိုက်သည်။

"အပျိုကြီး၊ အဲဒီလူငယ်လေး အသက်ရှင်နေပါသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သတိလစ်နေပါတယ်"

အစေခံမိန်းကလေးက သတင်းပို့လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ချန်းဆွန် ဆရာ့ကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ။ သူ ကယ်နိုင်ကောင်းပါရဲ့" ဟု အပျိုကြီးက ပြန်ဖြေသည်။