အခန်း ၁၀၅၃

အခန်း ((၁၀၅၃) - ဗဟိုစီရင်စု၏ နတ်ဘုရားနယ်မြေ

ယီယွင်ကို ကယ်တင်ခဲ့သည့် အုပ်စုမှာ ယူကွမ်းမြို့တော် မှ ထျန်းကျီး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နေမင်းသင်္ချိုင်း သဲကန္တာရ တွင် အတော်လေး ထင်ရှားသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သည့် ကုန်သည်အသင်းအဖွဲ့သည် သဲကန္တာရပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့ကြီး (၇) မြို့လုံးတွင် ရှိနေသဖြင့် လူတိုင်းက သိရှိထားကြသည်။

ထျန်းကျီး ကုန်သွယ်ရေးဂိုဏ်း မှာ အလွန် ချမ်းသာကြွယ်ဝသည်။ ဇိမ်ခံသဲသင်္ဘောကို မပြောနှင့်၊ အရန်လှည်းတစ်စင်းပင်လျှင် လှပခန့်ညားသော မြင့်မြတ်သောနီလာမြင်း မြင်းလေးကောင်ဖြင့် ဆွဲငင်ထားသည်။ မြင့်မြတ်သောနီလာမြင်း များမှာ အရွယ်အစား ကြီးမားသဖြင့် ၎င်းတို့ဆွဲသော လှည်းများမှာ ပို၍ပင် ကြီးမားသည်။

ယီယွင် လိုက်ပါလာသည့် လှည်းမှာ အလွန်ဇိမ်ကျသည်။ အတွင်းခန်းတွင် အိပ်ရာ၊ ကော်ဇော၊ ကုလားထိုင်များသာမက အခန်းငယ်များပါ ပါဝင်သည်။ လှည်းတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် အစီရင် စနစ်ကြောင့် မြင်းလေးကောင်က အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးနေသော်လည်း လှည်းမှာ အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။

ယီယွင် ရရှိသည့် အခွင့်အရေးကို အစောင့်အချို့က မကျေနပ်ကြပေ။ သူတို့ကယ်တင်ခဲ့သည့် သေလုမြောပါး ခရီးသည်တစ်ဦးကို ဤမျှဇိမ်ကျသော လှည်းတွင် ထားရှိသော်လည်း သူတို့မှာမူ နေပူထဲတွင် ပင်ပန်းစွာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရသည်။ ထိုလူငယ်မှာ တကယ်ပင် ကံကောင်းလွန်းသည်။

"သဲကန္တာရထဲမှာ သတိလစ်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် ငါ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှုကို အလယ်မှာ ရပ်လိုက်ရတယ်လို့"

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ယီယွင်၏ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူသည် ယီယွင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်မရှည်သည့်အမူအရာဖြင့် မကျေမနပ် ပြောဆိုလိုက်သည်။

အဘိုးအိုဘေးတွင် ရပ်နေသည့် အစေခံမိန်းကလေးက ပြုံး၍ ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အပျိုကြီးက သဘောကောင်းတဲ့သူပါ။ ပြီးတော့ ဆရာသခင်ဆွန် ရဲ့ ဆေးပညာက ဗဟိုနတ်ဘုရားနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာတောင် ထိပ်တန်းပဲ။ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို ကယ်တာက ဆရာ့အတွက်တော့ လက်ဖျားခါလောက်ပါပဲ"

မိန်းကလေး၏ စကားချိုသာမှုကြောင့် အဘိုးအို ကျေနပ်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ဆေးပညာမှာ ဗဟိုစီရင်စု နတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ထိပ်တန်းမဟုတ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိသည်။

"ထားပါတော့၊ ငါ့ရဲ့ သဘောကောင်းမှုနဲ့ သူ့အသက်ကို ကယ်ပေးလိုက်မယ်။ ဒီကောင်လေး ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်တော့"

အဘိုးအို ပြောပြီးသည်နှင့် ယီယွင်၏ ရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်၏ မျက်လုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ မုန်တိုင်းထန်နေသည်။

ဗဟိုနတ်ဘုရားနယ်မြေ...

ထိုအမည်မှာ ယီယွင်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ကောင်းမှုကြောင့် မဟာဧကရီ ၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိ နတ်မျှော်စင် တွင် နီလာယန်သခင် ၏ ဘဝဇာတ်ကြောင်းကို ကြည့်ရှုခဲ့ရသည့် အကြောင်းအရာကို အမှတ်ရသွားသည်။

နီလာယန်သခင် သည် အောင်မြင်မှု ရရှိပြီးနောက် သူတည်ထောင်ခဲ့သော နိုင်ငံကို ဗဟိုနတ်ဘုရားနယ်မြေ ဟု အမည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါဆို ဒါက ယန်နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဘုံ လား။

ယီယွင် ထိတ်လန့်သွားသည်။ နီလာသစ်သားမဟာကမ္ဘာ ပြိုကွဲမှုက သူ့ကို ယန်နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဘုံ သို့ တစ်ခါတည်း ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ဝေးလွန်းမနေဘူးလား ကောင်းကင်ဘုံ (၁၂) ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလွန်ဝေးကွာသည်။ နတ်သခင် တစ်ပါးပင်လျှင် ဤနေရာများအကြား သွားလာရန် အချိန်နှင့် စွမ်းအင် များစွာ ကုန်ကျသည်။

ယီယွင်သည် သူ၏ အာရုံခံစားမှုဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်သည်။ နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့နှင့် ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အဆမတန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာအထိ စမ်းသပ်နိုင်ပြီး ယခင်က သူ မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သော ကမ္ဘာဉီးကျောက် ကဲ့သို့သော အတားအဆီးများကိုပင် ထိုးဖောက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို စမ်းသပ်မှုအရ သူ ယန်နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဘုံ သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ဖေးတစ်သောင်း ကောင်းကင်ဘုံ တွင် သူတွေ့ရသူ ၉၉% မှာ ဖေးမျိုးနွယ်စု များ ဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာတွင်မူ သန့်စင်သော လူသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့နှင့် ဖေး များ မသက်ဆိုင်ပေ။

"ယန်နတ်ဘုရားကောင်းကင်ဘုံ... ဗဟိုနတ်ဘုရားနယ်မြေ. နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက နီလာယန်သခင် ကို ကျေးဇူးတင်စရာ ရှိခဲ့ပြီး အခုတော့ သူ ထွန်းကားခဲ့တဲ့ နေရာကို ရောက်လာခဲ့ပြီ။ ဒါက ကံတရားပဲ ဖြစ်မယ်..." ဟု ယီယွင် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး တွေးလိုက်သည်။

ထိုစဉ် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အဘိုးအိုမှာ ယီယွင်၏ အာရုံကြောများကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးနေသည်။

ယီယွင်မှာ လှုပ်ရှားမရသော်လည်း အန္တရာယ် မရှိကြောင်း သူ သိသည်။ ပထမအချက်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်သန်မာသဖြင့် သူတစ်ပါး ထိခိုက်အောင် လုပ်ရန် ခက်ခဲသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအားများ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သဲကန္တာရထဲတွင် လဲလျောင်းနေစဉ်က သူ၏ အသက်စွမ်းအားကို စားသုံးရန် လာရောက်သည့် နတ်ဆိုးများမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ပျက်စီးသွားကြသည်။

အဘိုးအိုမှာ ယီယွင်၏ အာရုံကြောများကို စမ်းသပ်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ဆရာသခင်ဆွန်၊ ဘယ်လိုနေလဲ"

"ထူးဆန်းတယ်၊ အရမ်းထူးဆန်းတယ်။ ဒီလူငယ်လေးရဲ့ အာရုံကြောတွေထဲမှာ အသက်စွမ်းအားတွေ ပြည့်နေတာပဲ။ ငါ့ဘဝမှာ ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ အသက်စွမ်းအားမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး..."

အဘိုးအိုမှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူသည် စစ်သည်တော်များစွာ၏ အာရုံကြောများကို စစ်ဆေးဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး မရဖူးပေ။

"ဒါဆို သူ ဘာလို့ သတိမေ့နေတာလဲ" အစေခံမိန်းကလေးက မေးလိုက်သည်။

"အင်း..."

အဘိုးအိုမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။

ဤမျှလောက်သော ရောဂါမျိုးကို အလွယ်တကူ ကုနိုင်သည်ဟု ပြောထားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ နားမလည်နိုင်သော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။ သူသည် ယီယွင်ကို ဆေးလုံးတစ်လုံး တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။ ဆေးလုံးမှာ ပါးစပ်ထဲ ရောက်သည်နှင့် အရည်ပျော်သွားပြီး ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

"အို...... အရမ်းမြန်မြန် စုပ်ယူသွားတာလား"

အဘိုးအိုမှာ အံ့ဩသွားသည်။ သူတိုက်လိုက်သော ဆေးမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည့် ဆေးဖြစ်သည်။ သာမန်စစ်သည်တော်များဆိုလျှင် ထိုဆေးကို စုပ်ယူနိုင်ရန် ခက်ခဲပြီး သွေးပင် အန်ထွက်နိုင်သည်။

ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဆေးမှာ ရေကန်ထဲသို့ ရေတစ်ခွက် လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ.....

အဘိုးအို နားမလည်နိုင်ပေ။ ထိုစဉ် သတိလစ် နေသည့် ယီယွင်မှာလည်း ထိုဆေး၏ အနှစ်သာရကို နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့က စုပ်ယူလိုက်သည်ကို သိလိုက်ရသည်။

ထိုဆေးကို စုပ်ယူပြီးနောက် အစေ့လေးမှာ အနည်းငယ် ပိုမို ကြီးထွားလာသည်။ ဤမျှ သေးငယ်သော ကြီးထွားမှုကို ယီယွင်၏ အစွမ်းထက်သော အာရုံခံနိုင်စွမ်းသာ မဟုတ်ပါက မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့သည် ဆေး၏ အနှစ်သာရကို စုပ်ယူနိုင်သည်။ မြစိမ်းအိမ်တော်ရှိ ဆေးမြက်ခင်းများက နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့ဖူးသည်ကို ယီယွင် မှတ်မိသည်။

ယခုအခါ အစေ့မှာ အပင်ပေါက်စ ဖြစ်နေသဖြင့် စွမ်းအင်များ အများအပြား လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆေးဝါးနှင့် မြက်ပင်များ မရရှိပါက သူ၏ အာရုံကြောများကို လမ်းကြောင်းအဖြစ် အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာ့စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနေခြင်းကြောင့် သူ လှုပ်ရှားမရခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ဤလုပ်ငန်းစဉ်မှ ယီယွင် အကျိုးကျေးဇူး ရရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူ၏ အာရုံကြောများမှာ အစေ့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်သွားပြီး သူ လှုပ်ရှားမရတော့ပေ။

သူ၏ အာရုံကြောများကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်ရန်မှာ အစေ့မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးထွားလာမှသာ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း သူ့အလိုအတိုင်း မဖြစ်နိုင်သည်ကို တွေးကာ ယီယွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြုံးလိုက်သည်။