အခန်း ၁၀၅၇

အခန်း ((၁၀၅၇) - နှလုံးသားကို ခွဲစိတ်သည့် ပိုးကောင်

နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် စွမ်းအင်များ မလုံလောက်မည်ကို ယီယွင် စိုးရိမ်မိသည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဖြစ်သော ဤအစေ့အတွက် လိုအပ်မည့် မိုးမြေယွမ်ချီ ပမာဏမှာ မည်မျှများပြားမည်နည်း။ တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်း၍ လှုပ်ရှားမရ ဖြစ်သွားပါက အလွန် ရှက်ဖွယ်ကောင်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယီယွင် နောက်မတွန့်ခဲ့ပေ။ နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့သာ မရှိခဲ့လျှင် ကောင်းကင်ဘုံ ၃၃ ခုသို့သွားရာတံခါး တွင် သူ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်ပေမည်။ ၎င်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်းမှာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အာရုံကြောအချို့ကို နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့က သိမ်းပိုက်ထားဆဲပဲ။ အကုန်လုံးကို အပြည့်အဝ မသုံးနိုင်သေးဘူး"

ယီယွင်သည် သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲမှ ဆေးလုံးများနှင့် အဖိုးတန်ရတနာများအားလုံးကို ထုတ်ယူကာ နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့သို့ အကုန်အစင် ကျွေးလိုက်သည်။

အစေ့မှာ စွမ်းအင်များကို လျင်မြန်စွာ စုပ်ယူလိုက်ပြီးနောက် အရွက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယီယွင်သည် အစေ့ထံမှ ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအားများကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် စီးဝင်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ယီယွင်၏ ကျင့်ကြံဆင့်မှာ ဥပဒေသဖော်ဆောင်ခြင်း အဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်မှ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

နတ်ဘုရားသစ်ပင် အစေ့မှာ စွမ်းအင်များကို စစ်ထုတ်ပေးသည့် စက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဆေးလုံးများ၏ စွမ်းအင် ၇၀-၈၀% ကို စုပ်ယူသော်လည်း ၂၀-၃၀% ကို ပြန်ထုတ်ပေးသည်။ ထိုပြန်ထုတ်ပေးသည့် စွမ်းအင်မှာ အလွန် သန့်စင်လှသည်။

ယီယွင်သည် အားရကျေနပ်နေစဉ်တွင် သဲသင်္ဘောပေါ်မှ မြင်ကွင်းတစ်ခုကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လူသတ်ချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အနီရောင်ဝတ် အဘွားအိုသည် ဂျီရွှီယန်အား အနိုင်ကျင့်နေသည်။

"နင်က ငါ့ကို ဆန့်ကျင်ရဲတယ်ပေါ့။ ဘယ်လောက် ပေးဆပ်ရမလဲ သိရဲ့လား" ဟု အဘွားအိုက ရက်စက်စွာ ပြောသည်။

"ကျွန်မကို သတ်လိုက်ပါ... ကျွန်မ လုံလောက်ပြီ" ဟု ဂျီရွှီယန်က အော်ဟစ်သည်။

အဘွားအိုသည် ဂျီရွှီယန်၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော နှလုံးကိုက် ပိုး ကို ဂျီရွှီယန်၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ပိုးကောင်မှာ အော်ဟစ်မြည်တွန်ကာ ဂျီရွှီယန်၏ ချက်အတွင်းသို့ တိုးဝင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

"ဟဲဟဲ... နင့်ရဲ့ လှပတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ဒီပိုးကောင်ကို စားခိုင်းလိုက်ရင် ဘယ်ယောကျာ်းကများ နင့်ကို စိတ်ဝင်စားဦးမလဲ" ဟု အဘွားအို၏ ယုတ်မာသော စကားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂျီရွှီယန်မှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။ ပိုးကောင်မှာ သူမ၏ ချက်အတွင်းသို့ တိုးဝင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

"ဝှစ်..."

အေးစက်သော နှင်းခဲအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ပိုးကောင်မှာ အော်ဟစ်ကာ လွင့်စင်သွားသည်။

"ဒိန်..."

ဓားတစ်လက်မှာ နံရံသို့ ထိုးစိုက်ဝင်သွားပြီး ပိုးကောင်ကို နံရံနှင့် ချိတ်ပိတ်ထားလိုက်သည်။ ဂျီရွှီယန်မှာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားသည်။

ဘယ်သူများ ဖြစ်မလဲ