အခန်း ၈၃၀

အပိုင်း ၈၃၀ - စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ အမျှင်တန်းတစ်ထောင်

ထိုပညာရှိအမျိုးသား၏ ပုံရိပ်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် ဘေးနားတွင် ရှိနေကြသော သူအားလုံးမှာ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြရသည်။

ဝေဝူယာ က ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မေးလိုက်၏။ "ဂိုဏ်းချုပ်ဝမ်... အဲဒီလူက တကယ်ပဲ ဆရာသခင် ချန်းကုန်း လား။ သူက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တာဆိုတော့ အတိတ်တုန်းက ဘယ်လောက်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းခဲ့ပါစေ အခုတော့ သိပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိနိုင်ပါဘူး။ သူကပဲ ခင်ဗျားကို သာလွန်ဝိညာဉ်ဥယျာဉ်အကြောင်း ပြောပြခဲ့တာလား"

ဝမ်ထျန်းရှင်းသည် ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းမှာ မကြာသေးမီကမှ အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာထက်မှ စိုးရိမ်ရိပ်များ လျော့ပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူက ဝေဝူယာဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။ "အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... သူက ဆရာသခင် ချန်းကုန်းလည်း ဟုတ်သလို၊ ဆရာသခင် ချန်းကုန်းလည်း မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောလို့ရတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်... ကျုပ်တို့ သာလွန်ဝိညာဉ်ဥယျာဉ်အကြောင်း သိထားသမျှ အရာအားလုံးက သူ့ဆီက ရခဲ့တာပဲ"

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ဒီလောက်အထိ လျှို့ဝှက်ချက် လုပ်မနေပါနဲ့" ဝေဝူယာက စိတ်မရှည်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ဝမ်ထျန်းရှင်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် ရှင်းပြလိုက်၏။ "အစ်ကိုဝေ နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ။ ခင်ဗျား အခုမြင်လိုက်ရတဲ့ ပန်းချီကားလိပ်ထဲက ဝိညာဉ်က ဆရာသခင် ချန်းကုန်းရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုတည်းရဲ့ ကွဲကြေသွားတဲ့ ဝိညာဉ်အပိုင်းအစတစ်ခုပဲ။ အတိတ်တုန်းက အဲဒီကိုယ်ပွားဟာ နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်း ချောက်ကမ်းပါးထဲကို စူးစမ်းဖို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့စဥ်က တားမြစ်ချက်တစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ရတယ်။ အဲဒါကြောင့် ဆရာသခင် ချန်းကုန်းက ဝိညာဉ်မွေးမြူခြင်းအတတ်ကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီဝိညာဉ်အပိုင်းအစကို ပြန်လည်သက်သာလာစေဖို့ ပန်းချီကားလိပ်မှော်ရတနာထဲမှာ ထည့်သွင်း သန့်စင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဆရာသခင် ချန်းကုန်း အစစ်အမှန်က သေဆုံးသွားခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်လို့ ဒီဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားဟာ သီးခြားလွတ်လပ်တဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။ ဒါကြောင့် သူ့ကို လုံးဝ တခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီလို့ ပြောရင်လည်း မမှားပါဘူး"

ဝေဝူယာသည် ဤသည်ကို ကြားသောအခါ အံ့ဩသွားမိသည်။ ဝမ်ထျန်းကူကမူ နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ပြီး ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။ သူသည် ထိုပန်းချီကားလိပ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် စိတ်ပျက်နေမိသလား သို့မဟုတ် ယခင်က စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့မိခြင်းကြောင့်လား ဆိုသည်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင်ပင် မဝေခွဲနိုင်တော့ချေ။

ဝေဝူယာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်၏။ "ခင်ဗျားတို့ အဲဒီဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်နဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရယူထားပြီး သူကပဲ ခင်ဗျားတို့ကို သာလွန်ဝိညာဉ်ဥယျာဉ်အကြောင်း ပြောပြခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေက ကျုပ်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး။ ကျုပ်ကတော့ အဲဒီဥယျာဉ်ထဲကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားတယ်။ ကျုပ် အခုလို အသက်အရွယ်မျိုး ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ ကျုပ် စိတ်ဝင်စားတာဆိုလို့ နတ်အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီး ဝိညာဉ်လောကဆီ တက်ရောက်နိုင်ဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားတော့တယ်"

"အစ်ကိုဝေက တကယ်ပဲ အခြေအနေကို နားလည်တဲ့သူပဲ... အခုလိုဖြစ်တာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ကဲ... ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲဆိုတော့ ကျုပ်တို့ ခရီး ဆက်ကြစို့" တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဂိုဏ်းချုပ်က ပြုံးလိုက်ပြီး လမ်းပြရန် တပည့်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးညွှန်ပြလိုက်သည်။

ထိုတပည့်မှာ မျက်နှာ ဖြူလျော့သွားသော်လည်း ရှေ့တွင်ရှိသော ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းကို ဂရုတစိုက် ရှောင်ကွင်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းရတော့သည်။ ဝေဝူယာသည်လည်း သူ၏ ခြေလှမ်းများကို တဖြည်းဖြည်း သွက်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဂိုဏ်းသားများကလည်း ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလျက် အဝေးရှိ ကြီးမားလှသော ယဇ်ပလ္လင်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်ချီတက်သွားကြတော့သည်။

နှင်းခဲများနှင့် ရေခဲပြင်ကြီးများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ဒေသတစ်ခုတွင် ဟန်လိသည် သူ၏ ဦးခေါင်းကို မော့ကာ ကောင်းကင်ယံရှိ သွေးနီရောင်အလင်းတန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ခရမ်းဝိညာဉ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဘာဖြစ်တာလဲ... မင်းရဲ့ ရှဉ့်ပျံလေးက ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားသလိုပဲ" သူတို့၏ နောက်ကွယ် မလှမ်းမကမ်းတွင် ကိုက်နှစ်ရာခန့် ကျယ်ဝန်းသော ရေခဲချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး ဟန်လိနှင့် ခရမ်းဝိညာဉ်တို့သည် ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ထိုနေရာကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရေခဲပြင်များနှင့် အရိုးကွဲမတတ် အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသော်လည်း ဟန်လိ၏ မိုးပြာရောင် ဝတ်စုံမှာမူ နှင်းခဲများ၏ သက်ရောက်မှု မရှိသည့်အလား တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မလည်း မသိဘူး... အပြင်ဘက်တုန်းကတော့ ရှဉ့်ပျံလေးက ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီရေခဲချောက်ကို ဖြတ်လိုက်ကတည်းက သူက ရုတ်တရက် ရူးသွပ်သွားသလို ဖြစ်လာတာပဲ။ ကံကောင်းလို့ တစ်ခုခုမဖြစ်ခင်မှာ ကျွန်မ သူ့ကို မြန်မြန်ပြန်သိမ်းလိုက်နိုင်တာ။ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ထဲ ရောက်သွားတာတောင် အခုထိ ဂယောက်ဂယက် ဖြစ်နေတုန်းပဲ" ခရမ်းဝိညာဉ်က လုံးဝ ဝေခွဲမရနိုင်သော အမူအရာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုလိုက်သည်။

ဟန်လိက တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာအုပ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင်တိမ်တိုက်တစ်ခုအသွင် ပျံဝဲနေတော့သည်။ ထို့နောက် သူက စိတ်အာရုံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ထိုရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာအုပ်မှာ အလွန်ပင် နာခံမှုရှိစွာဖြင့် သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

ဟန်လိသည် မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကာ အခြားသိုလှောင်အိတ်တစ်ခုကို ပုတ်လျက် အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ဟန်လိ၏ ရှေ့ သုံးပေခန့်အကွာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ လက်မအနည်းငယ်သာ မြင့်သော အနက်ရောင် မျောက်ငယ်လေးတစ်ကောင် ပေါ်လာတော့ရာ ၎င်းမှာ 'ငိုကြွေးဝိညာဉ်သားရဲ' ပင် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် သမ်းဝေလိုက်ပြီး မျက်လုံးကို ပွတ်သပ်ကာ အိပ်ရာမှ နိုးရုံသာ ရှိသေးသည့်အလား ဟန်လိကို ကြောင်တောင်တောင် စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဟန်လိသည် ထိုသားရဲငယ်ကို အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက် သူ၏ အင်္ကျီလက်အိုးကို ဝှေ့ယမ်းကာ မိုးပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် 'ငိုကြွေးဝိညာဉ်သားရဲ' ကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

သူက ခဏတာ တွေးတောဆင်ခြင်ပြီးနောက် ခရမ်းဝိညာဉ် ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည့် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ "မင်းရဲ့ ရှဉ့်ပျံလေးကို ထိန်းချုပ်လို့မရတော့ဘူးဆိုမှတော့ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဂိုဏ်းနောက်ကို လိုက်ဖို့ ကျုပ်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။ ကံကောင်းတာက ကျုပ်တို့ ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းပိုင်းကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ သူတို့နဲ့ သိပ်မဝေးတော့ဘူး။ ကျုပ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကြက်ပြီး သူတို့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ခြေရာတွေကို ရှာဖွေလိုက်မယ်။ အဲဒီအတောအတွင်း ကျုပ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးထားပါ"

ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာများနှင့် ငိုကြွေးဝိညာဉ်သားရဲတို့မှာ ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းပိုင်း၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရသဖြင့် ဟန်လိသည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်ထက်ထူးကဲသော ထိပ်တန်း အဖိုးတန်အင်းဆက်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဗီဇပြောင်းသားရဲများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဤသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

မြို့စားကြီးနန်းလုံ၏ 'ထာဝရပျံသန်းခြင်း ငှက်ငယ်များ' သည်လည်း ဤနေရာ၏ သက်ရောက်မှုကို မခံရကြောင်း ဟန်လိ မသိနိုင်ခဲ့ပေ။ မောက်လန်မျိုးနွယ်စု၏ ဝိညာဉ်ငှက်များနှင့် ခရမ်းဝိညာဉ်၏ ရှဉ့်ပျံလေးတို့သာ သက်ရောက်မှု ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းပိုင်း၌ ဖုံးကွယ်နေသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်နေပေသည်။

ခရမ်းဝိညာဉ်က နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး မတတ်သာသည့် လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင်တော့ အစ်ကိုဟန်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာပေါ့"

ဟန်လိက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲတွင် စွမ်းအင်အမျှင်တန်းများ ရံဖန်ရံခါ လွင့်မျောနေတော့သည်။ ခရမ်းဝိညာဉ်ကမူ ဘေးနားမှ စောင့်ဆိုင်းရင်း သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဟန်လိ၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူမသည် ဟန်လိအပေါ် မရေမရာဖြစ်သော စိတ်ခံစားချက်အချို့ ရှိနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိတ်ဆွေကောင်းများ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ပြောရန်မှာ မပြည့်စုံလှပေ။ ဟန်လိသည် သူမ၏ စစ်မှန်သော ရုပ်သွင်ကို မြင်လိုက်ရစဥ်က မှင်သက်သွားခဲ့သည်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း သူမ ရင်ထဲ၌ ကြည်နူးမှုအချို့ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် သူမသည် သူ့အတွက် ရင်ဖွင့်ဖော် ရင်ဖွင့်ဖက်တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ရန်လည်း မဖြစ်နိုင်သေးချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ဟန်လိနှင့်အတူ အခက်အခဲများစွာကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဟန်လိသည် သူမအပေါ်တွင် အမြဲတမ်း အကွာအဝေးတစ်ခု ထားရှိကာ သူ၏ ရင်ထဲမှ စကားများကို ဘယ်သောအခါမျှ ဖွင့်ဟလေ့မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် သူတို့ကြားက ဆက်ဆံရေးကို သည့်ထက်ပို၍ တိုးတက်ရန် ဆန္ဒမရှိသည့်အလားပင်။

အမှန်တော့ ဟန်လိ၏ လက်ရှိ အဆင့်အတန်းနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အရ သူသာ သူမကို လက်ထပ်ရန် ကမ်းလှမ်းခဲ့လျှင် သူမ လက်ခံမည်လား၊ ငြင်းပယ်မည်လား ဆိုသည်ကိုပင် သူမကိုယ်တိုင် မသိချေ။ သို့သော် သူမသည် မြောလွင့်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူစုန့် ထံမှတစ်ဆင့် ဟန်လိတွင် 'နန်ကုန်းဝမ်' ဟု အမည်ရသော လက်တွဲဖော်တစ်ဦး ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း မတော်တဆ သိရှိခဲ့ရစဥ်က စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ အဖိုးတန်အရာတစ်ခုကို သူတစ်ပါး လုယူသွားသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ခံစားခဲ့ရဖူးပေသည်။

ခရမ်းဝိညာဉ်သည် ဟန်လိ၏ မျက်နှာကို စိုက်ကြည့်ရင်း အတွေးပေါင်းစုံဖြင့် စိတ်ကူးယဉ်ကာ ငေးမောနေမိတော့၏။

ဟန်လိကမူ ဤအရာများကို လုံးဝ သတိပြုမိခြင်း မရှိပေ။ သူသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို မိုင်သုံးဆယ်ပတ်လည်အတွင်း ဖြန့်ကြက်ကာ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများ ရှိ၊ မရှိ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ ပထမဆုံး ရှာဖွေမှုမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

ဟန်လိက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း စိတ်ဓာတ်ကျမသွားဘဲ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို မိုင်ခြောက်ဆယ်ကျော်အထိ ထပ်မံ ချဲ့ထွင်လိုက်သော်လည်း အခြားကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအင်လှိုင်းကို မတွေ့ရှိရသေးချေ။

ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ဟန်လိသည် ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တာန်ချိပ်ဟန်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ကာ ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာ တစ်ထောင်ကျော်ကို လေထဲသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

"သွားကြ"

ဟန်လိက မျက်လုံးများကို ဖြတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ မိုးပြာရောင် မန္တာန်တံဆိပ်တစ်ခုဖြင့် ထိုပိုးတောင်မာ များကို ရိုက်ခတ်လိုက်၏။ ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာအုပ်ကြီးမှာ ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းလျက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လမ်းခွဲကာ ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

ထို့နောက် ဟန်လိက မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်မှ အလင်းတန်းများမှာ ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ ခရမ်းဝိညာဉ်သည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်လိ မည်သည်ကို လုပ်ဆောင်နေသည်ကို မသိသဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟန်လိသည် 'မဟာဖွံ့ဖြိုးခြင်းပညာရပ်' ကို အထွတ်အထိပ်အထိ လည်ပတ်နေစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို အမျှင်တန်း တစ်ထောင်ကျော်အဖြစ် ခွဲဖြာလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် အမျှင်တန်း အနည်းငယ်ကိုသာ ချန်လှပ်လျက် ကျန်ရှိသော အမျှင်တန်းအားလုံးကို ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာ တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တွဲကပ်စေလိုက်တော့သည်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ အမျှင်တန်းများသည် ထိုရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာများ၏ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအင်လှိုင်းကိုမူ တိုက်ရိုက် အာရုံမခံနိုင်ချေ။ သို့သော် ထိုပိုးတောင်မာများသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံသန်းကာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည့် ခြေရာလက်ရာများကို ရှာဖွေပေးနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့ ပျံသန်းနေစဥ်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းများနှင့် တားမြစ်ချက်အတားအဆီးများအတွင်းသို့ သက်ဆင်းမိသွားသော ပိုးတောင်မာအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ရုပ်ဝတ္ထုခန္ဓာ မရှိသော စိတ်ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းများအတွက်မူ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိလှပေ။ ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာတစ်ကောင် အန္တရာယ်ကြုံရတိုင်း ၎င်းနှင့် တွဲကပ်ထားသော စိတ်ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းမှာ ပိုးတောင်မာကို စွန့်ခွာကာ ဟန်လိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတတ်သည်။ သို့သော် အချို့သော စိတ်ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းများမှာမူ ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် ပိတ်မိခြင်းများကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုသို့ ဖြစ်ပွားသည့်အခါ ဟန်လိက ထိုစိတ်ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းများနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး အခြားအမျှင်တန်းများဆီသို့သာ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။ သို့သော် စိတ်ဝိညာဉ်အမျှင်တန်းတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားတိုင်း သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားရစမြဲ ဖြစ်ပေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံမှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသဖြင့် ဤမျှ ဆုံးရှုံးမှုများကို အန္တရာယ်မရှိဘဲ ခံနိုင်ရည်ရှိကာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာနိုင်ခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာ တစ်ထောင်ကျော်၏ ရှာဖွေမှုကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ဟန်လိသည် တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းဂိုဏ်းသားများ ရှေ့သို့ ချီတက်သွားခဲ့သော လမ်းကြောင်း သဲလွန်စတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက ချက်ချင်းပင် ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာများအားလုံးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်တော့၏။ နောက်ဆုံး ပိုးတောင်မာတစ်ကောင်အထိ ဝိညာဉ်အိတ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဟန်လိသည် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့... ကျုပ် သူတို့ရဲ့ ခြေရာကို ရှာတွေ့ပြီ" ဟု ပြောရင်း ဟန်လိသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ မိုးပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင်ဖြင့် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ ခရမ်းဝိညာဉ်သည် ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူ၏ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားတော့၏။

မကြာမီမှာပင် ဟန်လိနှင့် ခရမ်းဝိညာဉ်တို့သည် ပျက်စီးနေသော ကျောက်တုံးများ ပြည့်နှက်နေသည့် နေရာတစ်ခု၏ အထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဟန်လိသည် မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်ပေါ်ထားသော ကျင်းကြီးကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဟန်လိက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။ "ဒါက အမှတ်အသား ပြုလုပ်ထားတဲ့ နေရာတွေထဲက တစ်ခုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကျုပ် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ဝိညာဉ်မီးတောက်သစ်သီး ရှိတဲ့နေရာကို ဦးတည်တဲ့ အမှတ်အသားပြုနေရာ နှစ်ခု ရှိရမယ်။ ဒါက သူတို့နောက်ကို လိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ" ထို့နောက် သူ၏ အင်္ကျီလက်အိုးကို ခါယမ်းလိုက်ရာ အလင်းလုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ရှေ့ ဆယ်ကိုက်ခန့်အကွာတွင် 'လေဟုန်စီးရထားလုံး' အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် ဟန်လိက အမိန့်ပေးလိုက်၏။ "ကျုပ်တို့ သူတို့နောက်ကို မြန်မြန် လိုက်ရမယ်။ မင်းရဲ့ ပျံသန်းနှုန်းက နှေးလွန်းတယ်... ရထားလုံးပေါ် တက်ပါ။ ကျုပ်တို့ အခုသွားနေတာထက် အဆင်ပေါင်းများစွာ ပိုမြန်မှပဲ သူတို့နောက်ကို အမီလိုက်နိုင်လိမ့်မယ်"

"အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်ရမယ် ဟုတ်လား... ဒီချောက်ကမ်းပါးထဲမှာ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတာလေ။ ဒါက သိပ်ပြီး အန္တရာယ် မများလွန်းဘူးလား"

ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ ခရမ်းဝိညာဉ်၏အမူအရာမှာ ချက်ခြင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။