အခန်း ၈၃၅

အပိုင်း ၈၃၅ - အသီးများကို ဆွတ်ခူးခြင်း

ခုလောလောဆယ်တွင်မူ ပိုမို၍ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု လက်မတင်အခြေအနေ ရှိနေပြီဖြစ်၍ ဟန်လိသည် ဤအတွင်းအမြုတေ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို စူးစမ်းလေ့လာနေရမည့် အချိန်မဟုတ်မှန်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသဖြင့် သူ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ၎င်းအား သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ဗလာဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်သားရဲအိတ် သုံးခုကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီးနောက် ရွှေဝါးမြိုခြင်းပိုးတောင်မာများရှိရာဘက်သို့ လက်ညွှန်လိုက်၏။ ပိုးတောင်မာအုပ်ကြီးမှာ စူးရှစွာ အော်မြည်လိုက်ကြပြီးနောက် ချက်ခြင်းပင် တိမ်တိုက်သုံးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားကာ ဝိညာဉ်သားရဲအိတ်များ၏ အတွင်းသို့ တရစပ် ပြန်လည်ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။

နတ်ဆိုးအင်းဆက်များ အားလုံး ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ဟန်လိသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဝါးတိမ်အုပ်ဓား သုံးဆယ့်ခြောက်စင်းလုံးကို သူ၏ လက်မောင်းအိုးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာရန် စိတ်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ရေကန်ကြီးကို ဝန်းရံပိတ်ဆို့ထားသော ရွှေရောင်ဓားအစီအရင်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

"ကျုပ်တို့ ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေကို သွားပြီး ဆွတ်ခူးကြရအောင်... မြန်မြန်လုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ကျုပ် ဆောက်တည်ထားခဲ့တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်အစီအရင်က တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူတွေကို ဘယ်လောက်ကြာအောင် အချိန်ဆွဲထားနိုင်မလဲဆိုတာ မသေချာဘူး" ဟန်လိက ထိုသို့ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် မိုးပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရေကန်ကြီး၏ အထက်သို့ ဖြတ်သန်းပျံသန်းသွားတော့သည်။

ခရမ်းဝိညာဉ် သည် ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမသည်လည်း ဟန်လိ၏ နောက်သို့ အနီးကပ် လိုက်ပါလာခဲ့ပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ ထိုအပင်ငယ်၏ အထက် ခြောက်မီတာခန့် အကွာအဝေးရှိသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ဟန်လိသည် ထိုဝိညာဉ်အပင်ငယ်ကို တစ်ချက် ဝေ့ခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းကို ခရမ်းဝိညာဉ်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။ "မင်း ရှေ့ကနေ အရင်သွားပြီး ဆွတ်ခူးလိုက်ပါ... ဒါပေမဲ့ ဂရုစိုက်ဦးနော်။ ဒီဝိညာဉ်သစ်သီးတွေက အတော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ မင်းအနေနဲ့ ဒါတွေကို သစ်သားဓာတ် ဂုဏ်သတ္တိရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ပဲ ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းရမယ်... မဟုတ်ရင် ၎င်းတို့ရဲ့ ဆေးဖက်ဝင်စွမ်းအားတွေက လာမယ့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် လုံးဝ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

"သတိပေးတဲ့အတွက် အစ်ကိုဟန်ကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျမ သေချာ ဂရုစိုက်ပါ့မယ်" ခရမ်းဝိညာဉ်သည် သူမ၏ ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို အတင်းအကြပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်ပြီး ဟန်လိကို ချိုသာစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။ ထို့နောက် မည်သည့်တွေဝေမှုမျှမရှိဘဲ သူမ၏ လက်မောင်းအိုးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိမ်းနက်ရောင် သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်ခု သူမ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သူမ၏ လက်ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ လင်းလက်သွားပြီး ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်လုံးမှာ သဲလွန်စမရှိ ချက်ခြင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထိုအမျိုးသမီး၏ လက်ထဲတွင် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော သစ်သားသေတ္တာငယ် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၍ ထိုအဖြူရောင်အလင်းတန်းမှာ သေတ္တာ၏ အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားခြင်းပင်။ ၎င်း၏ အတွင်း၌ ဝိညာဉ်မီးတောက်သစ်သီး တစ်လုံး ပါဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ သူမသည် သေတ္တာ၏ အဖုံးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ကို ဆွဲချလိုက်ကာ ၎င်းအား သူမ၏ သိုလှောင်အိတ်အတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ... မိန်းမပျိုခရမ်းဝိညာဉ်က နောက်ထပ်တစ်လုံး ထပ်ပြီး မယူတော့ဘူးလား" ဟန်လိသည် ထိုအမျိုးသမီးက ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်လုံးတည်းကိုသာ ဆွတ်ခူးယူသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့ဩမှင်သက်သွားရတော့၏။

ခရမ်းဝိညာဉ်က ချိုမြိန်လှသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "အစ်ကိုဟန်ရဲ့ စေတနာကောင်းအတွက် အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျမအတွက်တော့ တစ်လုံးတည်းနဲ့တင် လုံးဝ လုံလောက်ပါပြီ။ တကယ်တော့ ကျမက ဒီနေရာရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ရှာဖွေပေးခဲ့တာကလွဲလို့ ဒီနေရာကို ရောက်ရှိလာဖို့အတွက် တခြား ဘာမှ အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရတာမျိုး မရှိပါဘူး။ ကျမ ဒီ ဝိညာဉ်သစ်သီး ကို ရရှိနိုင်ခဲ့တာဟာလည်း အစ်ကိုဟန်ရဲ့ ထူးကဲလှတဲ့ စွမ်းရည်တွေကြောင့်ပါ။ ကျမ ရှင်နဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုဦးတော့... ကျမအနေနဲ့ ဒီဝိညာဉ်သစ်သီးတွေကို ရှင်နဲ့ အညီအမျှ ခွဲဝေယူဖို့ ဆန္ဒမရှိပါဘူး။ ကျန်နေတဲ့ ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေကိုတော့ အစ်ကိုဟန်ပဲ ယူလိုက်ပါ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေဟာ သဘာဝမူလဆေးလုံး အဖြစ် သန့်စင်ဖော်စပ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ အစ်ကိုဟန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို တိုးမြင့်စေတဲ့နေရာမှာလည်း အများကြီး အထောက်အကူပြုနိုင်တာပဲ မဟုတ်လား"

ဟန်လိသည် ထိုအမျိုးသမီးက မိမိအပေါ်တွင် ယခုကဲ့သို့ လိုက်လျောညီထွေရှိသော စကားလုံးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။

အမှန်တိုင်း ပြောရပါက သူမသည် ပြန့်ကျဲကြယ်ပင်လယ်များ၌ ကျော်ကြားလှသော မိန်းမလှတစ်ဦး ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ သူ မြင်တွေ့ဖူးသမျှ အလှပဂေးများထဲတွင် အလှဆုံး ဖြစ်သော်ငြားလည်း သူမသည် အလွန်တရာ လိမ္မာပါးနပ်လှသော ပင်ကိုယ်စရိုက်ရှိသူလည်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော်လည်း သူမ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော တေးသံဂိုဏ်း ကို ရန်သူများ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီးသည့်နောက်တွင်မူ သူမ၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သဖြင့် ဟန်လိသည်လည်း သတိထားတတ်သော စရိုက်အရ သူမနှင့် အမြဲတမ်း အကွာအဝေးတစ်ခု ခွာ၍သာ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူမသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ စကားပြောဆိုလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၍ ဤစကားလုံးများမှာ သူမ၏ စိတ်ရင်းအမှန်ကြောင့်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် တမင်သက်သက် တွက်ချက်တွေးတောပြီးမှ ပြောဆိုခြင်းဖြစ်စေ ဟန်လိ၏ စိတ်ထဲ၌ သူမအပေါ် ထားရှိသော ထင်မြင်ချက်များမှာ ပိုမိုကောင်းမွန်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။ လောက၌ အဖိုးတန်လှသော ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်လုံးနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည့်အခါ မိမိ၏ လောဘဇောကို ဤမျှထိ ချိုးနှိမ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းမှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု လုံးဝ မဟုတ်ပါချေ။

"မိန်းမပျိုခရမ်းဝိညာဉ်က ဒီလို ပြောမှတော့... ကျုပ်လည်း အားနာမနေတော့ပါဘူး" ဟန်လိက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော သစ်သားသေတ္တာတစ်ခု သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ သူသည် သူ၏ အားနေသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထိုသေတ္တာ၏ အဖုံးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ ၎င်း၏ အတွင်းမှ မိုးပြာရောင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု ချက်ခြင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ကျန်ရှိနေသေးသည့် ဝိညာဉ်မီးတောက်သစ်သီး သုံးလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားကြပြီး အပင်ပေါ်မှ အလိုအလျောက် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ကြရပြီးနောက် ထိုမိုးပြာရောင်အလင်းတန်း၏ ချည်နှောင်မှုကို ခံလိုက်ရကာ သေတ္တာ၏ အတွင်းပိုင်းထဲသို့ အလိုအလျောက် ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားကြသည်။

သေတ္တာကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဟန်လိက ဆိုလိုက်၏။ "သွားကြစို့ဗျာ... ကျုပ်တို့ ဒီနေရာမှာ အကြာကြီး နေလို့မဖြစ်ဘူး။ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းက သေချာ လိုက်လံရှာဖွေလာရင် ကျုပ်တို့ကို ဘယ်အချိန်မှာ ရှာတွေ့သွားမလဲ မသိနိုင်ဘူး။ ကျုပ်အနေနဲ့ သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမှာကို မကြောက်ဘူးဆိုပေမဲ့ ဒီဆေးလုံးတွေကိုတော့ အမြန်ဆုံး သန့်စင်ဖော်စပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်"

ခရမ်းဝိညာဉ်သည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို မသိမသာ တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ဒါပေါ့... ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေက အချိန်အကြာကြီး ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျမတို့ လာခဲ့တဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်းတော့ ပြန်လှည့်လို့ မရဘူး... မဟုတ်ရင် သူတို့နဲ့ ထိပ်တိုက်တိုးသွားနိုင်တယ်။ ကျမတို့ သင့်တော်တဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး ဒီနေရာနဲ့ အတော်လေးဝေးကွာမဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နေရာတစ်ခုခုကို ရှာပြီး ဆေးလုံးတွေကို သန့်စင်ကြရင် မကောင်းဘူးလား။ ဘယ်နေရာကို သွားမလဲဆိုတာကတော့ အစ်ကိုဟန်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်"

"ဘယ်နေရာကို သွားမလဲ ဟုတ်လား..." ဟန်လိသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာ တစ်ချက် ဝေ့ခတ်ကြည့်ရှုလိုက်၏။

ရုတ်တရက် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီးနောက် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ သူ၏လက်ထဲတွင် ဟောင်းနွမ်းပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော ပိုးသားအဝတ်စတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ၎င်းအရာမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ဟန်လိ မိုးပြာရောင်ပိုးသားဝတ်ရုံ ထံမှ ရရှိခဲ့သော နတ်ဆိုးကျဆုံးခန်းချောက်ကမ်းပါး၏ မြေပုံ အပိုင်းအစပင်။

သူသည် ထိုမြေပုံကို သေသေချာချာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင် တည်နေရာနှင့် အနေအထားကို စိတ်ဖြင့် ချိန်ဆတွက်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် အံ့ဩသွားသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။ ဤသဲကန္တာရ၏ တည်နေရာမှာ ထိုမြေပုံပေါ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုနှင့် အလွန်တရာ ဝေးကွာလှခြင်း မရှိပါချေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ အစွမ်းကုန် ပျံသန်းသွားကြမည်ဆိုလျှင် နှစ်ရက်ခန့် အချိန်အတွင်းမှာပင် ထိုနေရာသို့ ချောမွေ့စွာ ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မြေပုံပေါ်ရှိ အကြမ်းထည် အမှတ်အသားကို တစ်ချက် ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဟန်လိသည် အလေးအနက် စဉ်းစားနေသည်။

ခရမ်းဝိညာဉ်သည် ဟန်လိက မိမိ၏ စကားကို ချက်ခြင်း ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမရှိဘဲ အဝတ်စပေါ်သို့သာ အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူမ၏ ရင်ထဲ၌ သိချင်စိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် ပါးနပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အလျောက် မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်းမပြုဘဲ ဟန်လိ တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်မည့် အချိန်အထိသာ ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်တော့၏။

"ကျုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ ကျုပ်တို့ အရင်ဆုံး ဆေးလုံးတွေကို သန့်စင်ဖော်စပ်ပြီးမှ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို ဆက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့" ထိုသို့ ဆိုလိုက်ပြီးနောက် ဟန်လိသည် ထိုမြေပုံကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏နောက်ကွယ်ရှိ ဝိညာဉ်အပင်ငယ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားပြန်သည်။ သူ၏လက်ကို ဖြတ်ခနဲ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိုးပြာရောင် ဓားချီမျှင်တစ်ခု ထိုးထွက်သွားပြီး ၎င်းအပင်၏ အကိုင်းအခက်တစ်ခုကို ဖြတ်တောက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော်လည်း ထိုအကိုင်းအခက်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချက်ခြင်း သွေ့ခြောက်သွားခဲ့ရပြီး ပြာအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

ဟန်လိ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် နှမြောသည့် အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားမိသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းများထဲ၌ ဖော်ပြထားသော အချက်အလက်များမှာ လုံးဝ အမှန်ဖြစ်ပုံရသည်။ ဝိညာဉ်မီးတောက်သစ်သီး၏ အပင်မှာ တခြားသော ဝိညာဉ်အပင်များနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားလှသည်။ ၎င်းသည် လောက၌ အခြားတစ်နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းစိုက်ပျိုးရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ရှားပါးလှသည့် ဝိညာဉ်မြစ်ခက် အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ၎င်းအား အတင်းအကြပ် ရွှေ့ပြောင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအပင်မှာ ချက်ခြင်းပင် အသက်ပျောက် ပျက်စီးသွားရစမြဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် နောက်ထပ် တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လေဟုန်စီးရထားလုံးမှာ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ထိုရထားလုံးပေါ်သို့ အလျင်အမြန် လှမ်းတက်လိုက်ကြပြီးနောက် ၎င်းသည် အလင်းလုံးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်ယံသို့ တဟုန်ထိုး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ရာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သေးငယ်လှသော အဖြူရောင် အစက်အပြောက်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

သူသည် ဤနေရာမှ မထွက်ခွာမီကတည်းကပင် အရင်ဆုံး သဘာဝမူလဆေးလုံး ကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ဖော်စပ်နိုင်မည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ကြိုတင်၍ အစီအစဉ်ချမှတ်ထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပြီးမှသာ ဆေးလုံး၏ ဆေးဖက်ဝင်စွမ်းအားများကို အမြန်ဆုံး စားသုံးနိုင်မည် မဟုတ်လား။ ဤသည်ကို ပြီးစီးသွားမှသာ သူသည် မြေပုံကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံစစ်ဆေးပြီး လျှို့ဝှက်ရတနာများရှိရာ နယ်မြေများဆီသို့ သွားရောက်ရှာဖွေမည် ဖြစ်၏။

ဤမြေပုံမှာ ဆန်းကြယ်လှသည် ဖြစ်ရာ ၎င်းပေါ်တွင် ဖော်ပြထားသော ရတနာများမှာလည်း ထူးကဲလှသော ရတနာထူးများ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ထိုနေရာများမှာ အလွန်အမင်း အသက်အန္တရာယ်ကြီးမားလှသော နေရာများ မဟုတ်နေသရွေ့ ဟန်လိသည် မြေပုံပေါ်၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော နယ်မြေများဆီသို့ ကျိန်းသေပေါက် သွားရောက်စူးစမ်းရှာဖွေမည်မှာ သေချာသည်။

နှစ်နာရီခန့် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူများအဖွဲ့သည် ထိုအိုအေစစ်ငယ်ရှိရာ နေရာသို့ နောက်ဆုံး၌ ရောက်ရှိလာကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ရေကန်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ထူထပ်လှသော ရေခဲပြင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရုံတင်မကဘဲ ရေကန်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေသော ဝိညာဉ်အပင်ငယ်ပေါ်တွင်လည်း မည်သည့် ဝိညာဉ်သစ်သီးမျှ ကျန်ရှိမနေတော့ဘဲ လုံးဝ ဗလာဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ တစ္ဆေဝိညာဉ်ဂိုဏ်း တပည့်များမှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ အကြောင်သား စိုက်ကြည့်နေမိကြရုံ ရှိတော့သည်။ အကြီးအကဲကျုံး၏ မျက်နှာမှာမူ သေလောက်အောင် ဖြူလျော့သွားရ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဟန်လိသည် မြေပုံပေါ်၌ မှတ်သားထားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေရှိရာဘက် သည်နေရာနှင့် ဝေးကွာလှသော နေရာသို့ ချောမွေ့စွာ ပျံသန်းရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ မကြာမီမှာပင် သူတို့သည် ထိုသဲကန္တာရကြီး၏ အတွင်းမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ ရှေ့တွင်မူ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသည့် စိမ်းဝါရောင် ကုန်းပြင်မြင့်ကြီးများစွာ တည်ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟန်လိသည် သူ၏ရှေ့၌ ရှိနေသော ရှုခင်းအသစ်များကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ရင်ထဲ၌ အံ့ဩမှင်သက်သွားမိသဖြင့် ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

ဤနတ်ဆိုးကျဆုံးခန်းချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ အတွင်းပိုင်းသည် နေရာတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် မတူညီခြားနားလှသော ပထဝီဝင်အနေအထား ရှုခင်းမျိုးစုံတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။ လောကတွင် တည်ရှိသမျှသော မြေမျက်နှာပြင် အနေအထားမျိုးစုံတို့မှာ ဤချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ အတွင်း၌ အားလုံး စုစည်းတည်ရှိနေသလားပင် မှတ်ထင်ရ၏။

နေ့တစ်ဝက်ခန့် အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဟန်လိသည် လေဟုန်စီးရထားလုံးကို ရှေ့သို့ ဆက်လက်မောင်းနှင်လာခဲ့ရာ နောက်ဆုံး၌ မတ်စောက်လှသော တောင်တန်းနယ်မြေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

ဤတောင်တန်းများမှာ အလွန်အမင်း မြင့်မားလှခြင်းမရှိသည်ကို မြင်ရသဖြင့် ဟန်လိသည် ထိုတောင်တန်းများ၏ အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းသော နေရာအထိ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီးနောက် သာမန်ကာလျှံကာမျှသာ ရှိသော တောင်ငယ်လေးတစ်ခု၏ အထက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

ဟန်လိသည် တောင်ငယ်လေး၏ ဘေးနားရှိ နိမ့်ပါးလှသော အမြင့်တစ်ခုတွင် ပျံဝဲနေရင်း ဆိုလိုက်၏။ "တာအိုရောင်းရင်းခရမ်းဝိညာဉ်... ကျုပ်တို့ ရောက်ပါပြီ။ ကျုပ်တို့ ဆေးလုံးတွေကို သီးခြားစီပဲ ဖော်စပ်ကြတာပေါ့။ ကျုပ် ကျုပ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို သေသေချာချာ စူးစမ်းရှာဖွေကြည့်ပြီးပြီ... ဒီနေရာမှာ ရှေးဟောင်းတားမြစ်ချက်တွေ၊ ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းတွေ တစ်ခုမှ ရှိမနေပါဘူး"

ခရမ်းဝိညာဉ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာ တစ်ချက် ဝေ့ခတ်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီးနောက် တောက်ပလှသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ချက်ခြင်းပင် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "အစ်ကိုဟန်ကို အများကြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါဆိုရင်တော့ ကျမ အရင်သွားနှင့်ပါ့မယ်"

ထို့နောက် သူမသည် ဘေးနားရှိ အခြားတောင်တစ်ခုရှိရာဘက်သို့ ချက်ခြင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ဆေးလုံးများကို စိတ်အေးလက်အေး သန့်စင်ဖော်စပ်နိုင်ရန်အတွက် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်လှိုဏ်ဂူနေအိမ်တစ်ခုကို စတင်ဖန်တီးတော့၏။

ဟန်လိသည် ထိုအမျိုးသမီး တောင်တန်းများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ဝေဝါးသွားပြီး လေဟုန်စီးရထားလုံး၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ၎င်းနှင့် ဆယ်မီတာခန့်တွင် ရပ်နေရင်း သူ၏လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တာန်ချိပ်ဟန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး ရထားလုံးရှိရာဘက်သို့ လှမ်း၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ၎င်းသည် ချက်ခြင်းပင် လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏ လက်မောင်းအိုးအတွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည့်အခါ သူသည် ရှေ့တွင် ရှိနေသော တောင်ငယ်လေးတစ်ခုရှိရာဘက်သို့ ချက်ခြင်း ပျံသန်းထွက်ခွာလာသည်။

မကြာမီမှာပင် ဟန်လိသည် သူ့ဓားပျံများ၏ အကူအညီဖြင့် သာမန်ကာလျှံကာမျှသာ ရှိသော လှိုဏ်ဂူနေအိမ်တစ်ခုကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးပြီး ဖြစ်၏။ သူသည် ထိုလှိုဏ်ဂူ၏ ဝင်ပေါက်တွင် မန္တာန်အစီအရင် အငယ်စားတစ်ခုကို စနစ်တကျ ချခင်းလိုက်ပြီးနောက်မှသာ လှိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှမ်းဝင်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မမျှော်လင့်သော ကိစ္စရပ်များ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်လာခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် လှိုဏ်ဂူ၏ ဝင်ပေါက်တွင် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်ရှိသော ရုပ်သေး ရှစ်ခုကိုပါ အစောင့်အကြပ်အဖြစ် ကျကျနန ချထားလိုက်သေး၏။

ဤသည်ကို ပြီးစီးသွားမှသာ ဟန်လိသည် သူ၏ ရင်ထဲ၌ လုံးဝ စိတ်အေးသွားပြီး သီးသန့်ဖြစ်နေသော အခန်းကျောက်ဆောင်တစ်ခုအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သဘာဝမူလဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အဖိုးတန်ကုန်စည်ပစ္စည်းများစွာကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် အဖြူရောင် မြူခိုးထုကြီးတစ်ခုအဖြစ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲကျရောက်သွား၏။

မကြာမီမှာပင် ဟန်လိသည် ဝိညာဉ်မီးတောက်သစ်သီးများ ထည့်သွင်းထားသော သစ်သားသေတ္တာနှင့်အတူ ဆန်းပြားလှသော မိုးပြာရောင် ဆေးမီးပြင်းဖိုကြီးတစ်ခုကိုပါ ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ ထိုပစ္စည်းနှစ်ခုစလုံးမှာ သူ၏ရှေ့တည့်တည့် လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရစ်ဝဲနေသည်။

ဟန်လိသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မသိမသာ မှေးစင်းလိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို သေသေချာချာ စူးစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ကာ ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီးမှ မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေကာ ထိုင်ချလိုက်တော့၏။

သူသည် ဤသဘာဝမူလဆေးလုံးကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျကျနန သန့်စင်ဖော်စပ်ဖူးခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာရပ်များတွင် ထူးကဲလှသော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိထားဖူးသူ ဖြစ်သည့်အလျောက် သူ၏ ရင်ထဲ၌ ဤကိစ္စအတွက် အပြည့်အဝ အဆင်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဟန်လိသည် ဤနတ်ဆိုးကျဆုံးခန်းချောက်ကမ်းပါးကြီးအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်လာမီကတည်းကပင် ဤခရီးစဉ်အတွက် အထူးတလည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများစွာကို ပြုလုပ်ထားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။ သူ၏လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်မီးတောက်သစ်သီး အမြောက်အမြား ရှိနေသည်ကို ထည့်ပြောနေရန်ပင် မလိုတော့ဘဲ သဘာဝမူလဆေးလုံး ဖော်စပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော တခြားဆေးဖက်ဝင်အပင် အပိုပစ္စည်းများစွာကိုပါ အပြည့်အဝ စုဆောင်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်၍ သူ့အတွက် ဖော်စပ်နေစဉ်အတွင်း အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ ကျရှုံးခဲ့လျှင်ပင် မည်သည့် ပြဿနာမျှ ရှိလာနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ခရမ်းဝိညာဉ်အနေဖြင့်မူ ဤဝိညာဉ်မီးတောက်သစ်သီးကို သဘာဝမူလဆေးလုံး အဖြစ် အောင်မြင်စွာ သန့်စင်ဖော်စပ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုတော့ ဟန်လိ စိတ်ထဲ၌ မသေချာပါ။ သူမသည် မိမိ၏ ရှေ့တွင် ဆေးလုံးဖော်စပ်ခြင်း အတတ်ပညာရပ်များကို တစ်ခါမျှ ထုတ်ဖော်ပြသဖူးခြင်း မရှိခဲ့သည် မဟုတ်လား။ သို့သော်လည်း သူမသည် ဝိညာဉ်သစ်သီးတစ်လုံးတည်းကိုသာ ရွေးချယ်ယူဆောင်သွားခဲ့ခြင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဤကိစ္စအတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အောင်မြင်ရန် ယုံကြည်ချက် ရှိနေပုံရသည်။

ထိုသို့ တွေးတောမိပြီးနောက် ဟန်လိသည် သူ၏ရှေ့တွင် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသော ဆန်းပြားလှသည့် ဆေးမီးပြင်းဖိုငယ်လေးပေါ်သို့သာ သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ခုလုံးကို လုံးဝ စူးစိုက်ထားလိုက်၏။

သူသည် မိမိ၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ပြီး စစ်မှန်သော စဦးစိတ်ဝိညာဉ်မီးတောက် အလွှာတစ်ခုကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းမီးတောက်မှာ ဆေးမီးပြင်းဖိုကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တစ်ပတ် လှည့်ပတ်သွားပြီးနောက် ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းဗဟိုချက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားကာ ပြင်းထန်လှသော မီးလျှံကြီးတစ်ခုအဖြစ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စတင်တောက်လောင်လာတော့သည်။