← Chapters

အခန်း ၂၀၂

Vol. 21 Ch. 202

အခန်း ၂၀၂

Vol. 21 Ch. 202

အခန်း (၂၀၂) ကောင်းကင်နတ်မင်း

အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ကမ်းစပ်။

ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး နှင့် ကပ်လျက်ရှိသော ဤနေရာတွင် လူသူအသံ လုံးဝ မရှိသလောက် ပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ၏ သက်ရောက်မှုကြောင့် ဤအနီးအနားရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များပင်လျှင် ဤနေရာသို့ လာရောက်ပါက အလွန် သတိထားရလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ချန်မု နှင့် တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း တို့အတွက်မူ ဤအနီးအနားတွင် လမ်းလျှောက်ရသည်မှာ မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိချေ။ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မသွားသရွေ့ အန္တရာယ် လုံးဝ မရှိသလောက် ပင်ဖြစ်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော်က ဒီ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ထဲကနေ ဝိညာဉ်လောက ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သက်ရှိတွေ ထွက်လာပြီး ဒီကမ္ဘာကို ဝင်ရောက်လာလို့ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ရော၊ ထျန်းလန် တိုက်ကြီးပါ ကပ်ဘေး နဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်..."

ချန်မု သည် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ၏ အစွန်အဖျားတွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ဆီသို့ လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဝိညာဉ်လောက ရဲ့ သက်ရှိတွေ ဟုတ်လား... ဝိညာဉ်လောက ရဲ့ သက်ရှိတွေက ထူးဆန်း နက်နဲတယ် ဆိုပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ ထူးဆန်းနေပါစေ ကျုပ်တို့လို ထာဝရနတ်မင်း တွေကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်တဲ့အထိ စွမ်းအား မရှိသလို အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးကြီး ကိုလည်း မဖန်တီးနိုင်ပါဘူး..."

"အို..."

ချန်မု က တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် တွေဝေနေပြီး အတိတ်က အကြောင်းအရာ များကို ပြန်လည် စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ က ဒီကမ္ဘာကို ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ လို့ ခေါ်မှန်း သိတော့ တခြား ကမ္ဘာတွေ ရှိနေတယ် ဆိုတာကိုလည်း သေချာပေါက် သိမှာပါ... တခြား ကမ္ဘာတွေကို ဘယ်လို သွားရမလဲ ဆိုတာကိုလည်း တာအိုမိတ်ဆွေ နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိထားလောက်မှာပါ..."

"ဝိညာဉ်လောက ကို အပြီးတိုင် ဖောက်ထွင်းနိုင်ရင် ကမ္ဘာတွေ ကြားက အက်ကွဲကြောင်း ထဲကို ရောက်သွားပြီး အဲဒီကနေတစ်ဆင့် တခြား ကမ္ဘာတွေကို သွားလို့ ရနိုင်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်လောက ကို အပြီးတိုင် ဖောက်ထွင်းဖို့ ဆိုတာက ကျုပ်တို့လို ထာဝရနတ်မင်း တွေ နေနေသာသာ တာအိုတစ်ထောင် ကို ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း တွေတောင် မလုပ်နိုင်ပါဘူး... ဒီလို လုပ်နိုင်ဖို့ ဆိုတာ အနည်းဆုံး ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်ကို ရောက်မှ ရမှာပါ..."

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း ချန်မု ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် များစွာ အံ့အားသင့်သော အမူအရာ မပေါ်လာခဲ့ချေ။

သူသည် ဤမျှ အသေးစိတ် မသိသော်လည်း ယခု သူ၏ အဆင့်ဖြင့် အနည်းငယ် ခန့်မှန်း၍ ရနိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ဆိုသော အသုံးအနှုန်း ရှိနေမှတော့ အခြား ကမ္ဘာများ သေချာပေါက် ရှိနေမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆိုရင်... အဲဒီတုန်းက ဒီထဲကနေ ထွက်လာတာတွေက တခြား ကမ္ဘာက သက်ရှိတွေပေါ့..."

ချန်မု က ပြောလိုက်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က အနည်းငယ် ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး "ဟုတ်တော့ ဟုတ်တယ်... ဒါပေမဲ့ မဟုတ်ဘူးလို့လည်း ပြောလို့ ရတယ်... ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ထဲကနေ ထွက်လာတာတွေက ဒီကမ္ဘာက သက်ရှိတွေ မဟုတ်ပေမဲ့ တခြား ကမ္ဘာက သက်ရှိတွေလည်း မဟုတ်ဘူး... ကမ္ဘာတွေ ကြားက အက်ကွဲကြောင်း ထဲမှာ မျောလွင့်နေတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သက်ရှိတစ်မျိုး ပါ..."

"ဒီ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာက ဝိညာဉ်လောက ကို ဖောက်ထွင်းပြီး ကမ္ဘာတွေ ကြားက အက်ကွဲကြောင်း အထိ ရောက်နေတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်နေရင်တောင် သာမန် သက်ရှိတွေက ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ကနေတစ်ဆင့် ဒီကမ္ဘာကို ဝင်ထွက်သွားလာဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျုပ်တို့ရဲ့ ယခု ကျင့်ကြံမှု နဲ့တောင် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ထဲက ဖိအားကို ခံနိုင်ရည် ရှိဖို့ ခက်ခဲလွန်းလို့ပါ..."

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ သက်ရှိတွေက ပုံသဏ္ဍာန် မရှိဘူး... စိတ်ဝိညာဉ် တောင် မရှိဘူး... သန့်စင်တဲ့ ပုံရိပ်ယောင် စိတ်ကူး တွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စိတ်နတ်ဆိုး လိုမျိုး စိတ်ထဲမှာပဲ တည်ရှိနေတာမို့ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ကနေတစ်ဆင့် ဒီကမ္ဘာကို ဝင်ရောက်လာနိုင်ခဲ့တာပါ..."

"သူတို့က သူတို့ဘာသာဆို သိပ်မစွမ်းပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စိတ်ထဲကို တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ပြီး ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စိတ်နတ်ဆိုး တွေကို ဝါးမျိုကာ ကြီးထွားလာနိုင်တယ်... နောက်ဆုံးမှာ ကျင့်ကြံသူ ကိုယ်တိုင် ကိုပါ အပြည့်အဝ မျိုချပစ်နိုင်တယ်..."

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း ချန်မု လည်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်မိသည်။

ပုံသဏ္ဍာန် မရှိ၊ စိတ်ဝိညာဉ် ပင် မရှိဘဲ ပုံရိပ်ယောင် စိတ်ကူး အနေဖြင့်သာ တည်ရှိနေခြင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှပြီး ကာကွယ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ထာဝရသခင်ကြီး အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် သတိထားမိရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလို ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များပင်လျှင် အလွန် သတိမထားပါက တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခြင်း ခံရနိုင်ချေ များပေသည်။

"ဒီလောက် ထူးဆန်းတဲ့ သက်ရှိတွေ... မဟုတ်ဘူး... သက်ရှိတွေလို့တောင် ခေါ်လို့ မရတော့ဘူး... အဲဒီတုန်းက ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ရဲ့ အင်အားနဲ့ သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တာ တကယ့်ကို ကံကောင်းလွန်းလို့ပဲ..."

ချန်မု က ခေါင်းရမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခါးသက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား... တာအိုမိတ်ဆွေ က ကျုပ်တို့ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ... ဒီ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး သေးသေးလေး ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ..."

"အဲဒီတုန်းက အဲဒီ နယ်မြေပြင်ပ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး တွေ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ အချိန်မှာ သက်ရှိ အားလုံးရဲ့ ဆယ်ပုံ ကိုးပုံ လောက်က သူတို့ရဲ့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီးပြီ... ထာဝရနတ်မင်း တွေတောင်မှ အဲဒီထဲမှာ ပါဝင်သွားခဲ့ပြီး ထျန်းလန် တိုက်ကြီးတောင် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု ခံခဲ့ရတယ်..."

"ခုခံဖို့ဆိုတာ ဝေးရော... နောက်ထပ် တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်လောက်သာ ဆက်သွားမယ်ဆိုရင် ဒီအနီးအနားက တိုက်ကြီးတွေ အားလုံး သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားမှာ... ကျုပ်က အဲဒီတုန်းက ဝိညာဉ်လောက ထဲက လျှို့ဝှက် နယ်မြေ တစ်ခုထဲမှာ ပိတ်မိနေပြီး အပြင်ကို မထွက်နိုင်ခဲ့လို့ ဒီအထဲမှာ မပါသွားဘဲ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ခဲ့တာပါ..."

ချန်မု က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒီလိုကိုး... ဒါဆိုရင် အဲဒီတုန်းက ဒီကပ်ဘေးကြီး ကို ဘယ်လို ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့တာလဲ..."

"ကောင်းကင်နတ်မင်း ဝင်ပါခဲ့လို့လေ..."

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း က တိုတိုတုတ်တုတ် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဆက်မပြောတော့ဘဲ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ချန်မု ဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက အဖြစ်အပျက်တွေကို နောင်လာနောက်သား တွေ သိအောင် ကျုပ် မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့တယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ ကိုယ်တိုင် ကြည့်လိုက်ပါ... ကျုပ် ဒီနေရာကနေပဲ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါမယ်..."

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက်...

သူက ချန်မု ကို ရိုသေစွာ လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ချန်မု သည်လည်း တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကို ပြန်လည် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေပြီး ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများ တောက်ပနေသော ထို ကျောက်စိမ်းပြား ကို လှမ်းယူလိုက်ကာ စိတ်အာရုံ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ကို ၎င်းထဲသို့ ဝင်ရောက်စေပြီး ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

အစပိုင်း အကြောင်းအရာများမှာ တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ပြောပြခဲ့သည်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သဖြင့် ချန်မု က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ ပုံသဏ္ဍာန် မရှိသော နယ်မြေပြင်ပ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး များမှာ ခြေရာခံရန် အလွန် ခက်ခဲပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများ အနေဖြင့် သတိထားမိရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလို ထာဝရသခင်ကြီး များ သတိထားမိလျှင်တောင်မှ အတွင်းရေးကို မသိရှိပါက စိတ်နတ်ဆိုး ဝင်သည်ဟုသာ ထင်မှတ်တတ်ကြသည်။

ထာဝရနတ်မင်း များသာလျှင် အခြေအနေ မမှန်ကြောင်းကို တကယ် သိရှိနိုင်သော်လည်း တိတ်တဆိတ် ကပ်တွယ်ခြင်း ခံရပြီး မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်နတ်ဆိုး များ ဝင်ရောက်နေပါက ခြောက်သွေ့နေသော မြက်ပင်များပေါ်သို့ မီးပွားလေး တစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မီးတောက်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ်က ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တွင် ထာဝရနတ်မင်း အရေအတွက် မနည်းလှသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။

ထျန်းလန်၊ ထျန်းမော့ စသည့် အနီးအနားရှိ တိုက်ကြီးများလည်း အလွန် တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု ခံရပြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် ဝိညာဉ်လောက မှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ဘဲ ထာဝရနတ်မင်း များ တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး သေဆုံးသွားကာ ထာဝရနတ်မင်း အချို့မှာလည်း နယ်မြေပြင်ပ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ၏ လုံးဝ ဝါးမျို ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏ ရုပ်သေးရုပ် များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

မြင်ကွင်းထဲတွင်...

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း မှာ ကောင်းကင်တက်လမ်း မရှိ၊ မြေကြီးဝင်ပေါက် မရှိ ထွက်ပြေးနေရပြီး ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ ဝင်ရောက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပြန်ပိတ်ဆို့ခံရကာ အချိန်များစွာ မခံနိုင်ဘဲ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိပြီး သေဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် မည်မျှ ဝေးကွာသော နေရာမှန်း မသိသော နေရာတစ်ခုမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ သက်ရှိများ အားလုံးကို ရပ်တန့်သွားသော ပုံရိပ်များကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်နတ်မင်း..."

ချန်မု သည် ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ မျက်နှာ အမူအရာ လေးနက်သွားတော့သည်။

သူသည် ယခင်က ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ စွမ်းအားများကို အကြိမ်ကြိမ် တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးပြီး ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် ကဲ့သို့သော နေရာများ၊ သူ ယခင်က သွားခဲ့ဖူးသော လျှို့ဝှက် နယ်မြေ အချို့မှာ ကောင်းကင်နတ်မင်း များ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်လောက တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာများ ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုစွမ်းအားများမှာ သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော စွဲလမ်းမှု များ၏ သက်ရောက်မှု သာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ စစ်မှန်သော အဆင့်အတန်းနှင့် စွမ်းအားများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍ မရနိုင်ချေ။ ဝိညာဉ်လောက ၏ နေရာတစ်ခုကို ထာဝရ နီးပါး ပြောင်းလဲပစ်နိုင်စွမ်း ရှိခြင်းကပင် ယခုအခါ ချန်မု နားမလည်နိုင်သော စွမ်းအားမျိုး ပင်ဖြစ်သည်။

တာအိုတစ်ထောင် ကို ပေါင်းစပ်ထားသော ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း များပင်လျှင် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

မူလဝိညာဉ် ထာဝရနတ်မင်း နှင့် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ကြား ကွာခြားချက်ကဲ့သို့ပင် လုံးဝ ခြားနားသော အဆင့်တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်နတ်မင်း တိုက်ခိုက်ရင် ဘယ်လို ပုံစံမျိုး ဖြစ်မလဲ မသိဘူး..."

ချန်မု က စိတ်ထဲတွင် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ အတွက်မူ ဆယ်စုနှစ်၊ ရာစုနှစ် အနည်းငယ် အချိန်ယူလိုက်ပါက စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာ မူလဝိညာဉ် အဆင့် ၇ သို့မဟုတ် ၈ အထိ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ တာအိုတစ်ထောင် ပေါင်းစပ်ထားသော ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်နှင့်မူ အလွန် ဝေးကွာနေဆဲ ဖြစ်ရာ ကောင်းကင်နတ်မင်း များ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် စွမ်းအားများကို သူလည်း သိရှိချင်နေမိသည်။

မြင်လိုက်ရသည်မှာ...

မြင်ကွင်းထဲတွင် ထို အဖြူရောင် အလင်းတန်း လာရောက် လွှမ်းခြုံသွားပြီး ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ကို ငြိမ်သက်သွားစေပြီးနောက် ထိုအချိန်က 'ဝါနု' သေးသော တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း နှင့် သူ့ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသော ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်ရှိ နယ်မြေပြင်ပ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ရုပ်သေးရုပ် များ အားလုံး ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ထို့နောက် အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်သော ပြာလဲ့သည့် ကောင်းကင်ယံတွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို အက်ကွဲကြောင်း ထဲမှ လောကရှိ သက်ရှိ အားလုံးကို အပေါ်မှနေ၍ ငုံ့ကြည့်နေသော အေးစက်သည့် မျက်လုံးတစ်စုံ ရုတ်တရက် ပွင့်လာတော့သည်။

ဤအချိန်တွင်...

ပုံရိပ်ယောင် ကိုသာ ကြည့်နေရပြီး ထိုအချိန်က အရှိန်အဝါများကို မခံစားရသော်လည်း ထို မျက်လုံးတစ်စုံ၏ ပိုင်ရှင်သည် ဤ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ သဘာဝ စည်းမျဉ်းများကို အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ နှင်ထုတ်ကာ ၎င်း၏ နေရာကို အစားထိုး ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ချန်မု ခပ်ရေးရေး ခံစားလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်း။

သူ၏ နှလုံးသားသည် ကောင်းကင်နှလုံးသား ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဆန္ဒသည် ကောင်းကင်၏ ဆန္ဒ ဖြစ်ကာ စိတ်ကူး တစ်ချက်တည်းဖြင့် စည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရှိ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ဒီကမ္ဘာက မဟုတ်တဲ့ သက်ရှိတွေ... ပုံသဏ္ဍာန် ပျောက်ကွယ်ပြီး အသိစိတ်တွေ ပျက်စီးစေ..."

အလွန် အေးစက်သော အသံတစ်ခုက အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စည်းမျဉ်းအသစ် တစ်ခုကို ပြဋ္ဌာန်းလိုက်သကဲ့သို့ ဤကမ္ဘာ အတွင်းသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်စွာပင်...

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးရှိ နယ်မြေပြင်ပ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ၏ ထိန်းချုပ်မှု ခံထားရသော ရုပ်သေးရုပ် များ အားလုံး၊ တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသော ထို ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်ရှိ ရုပ်သေးရုပ် များ အပါအဝင် အားလုံးမှာ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ချက် တုန်ခါသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ဆွေးမြည့် ပြိုကွဲသွားတော့သည်။

ပုံသဏ္ဍာန် မရှိ၊ စိတ်ဝိညာဉ် မရှိဘဲ အသိစိတ် အနေဖြင့်သာ တည်ရှိနေသော နယ်မြေပြင်ပ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး များ၏ ပြန့်ကျဲနေသော အသိစိတ် များ အားလုံးမှာလည်း ဤအချိန်တွင် အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်းမှာပင်...

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ရှင်းလင်းသွားပြီး တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း နှင့် အနည်းစုသော သာမန် ကျင့်ကြံသူများသာ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်ကာ ကျန်ရှိနေသူများ အားလုံးမှာ ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး အစအနပင် မကျန်ရစ်တော့ချေ။

ဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးတွင် မည်သည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ အသုံးပြုမှုကိုမျှ မတွေ့ရသလို တာအို အမှတ်အသား များ ပြသမှုကိုလည်း မတွေ့ရဘဲ ရိုးရှင်းသော စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စည်းမျဉ်းအသစ်ကို ဖန်တီးကာ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း...

ချန်မု ၏ စိတ်ထဲတွင် စကားလုံး တစ်လုံးသာ ပေါ်လာတော့သည်။ နှုတ်ထွက်စကား အတိုင်း ဖြစ်လာခြင်း။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို အစားထိုးပြီး ပြောင်းလဲပစ်တာ... တကယ်ကို ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်ကနေ နားလည်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်ဘူးပဲ..."

ချန်မု က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော စွဲလမ်းမှု ကပင် ဝိညာဉ်လောက ကို ထာဝရ နီးပါး ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် ကဲ့သို့ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သော နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ဝိညာဉ်လောက တွင် ထာဝရ မျောလွင့်နေစေနိုင်ခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

ဤအဆင့်ကို လောကကြီးက ကောင်းကင်နတ်မင်း ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာလည်း အံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

တကယ့်ကို ကောင်းကင်၏ အရှင်သခင်၊ လောကကြီးကို အုပ်စိုးသူ ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု က မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်ကာ ကျောက်စိမ်းပြား ထဲရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ ထို မျက်လုံးတစ်စုံသည် တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကို မကြည့်ဘဲ အေးစက်သော အကြည့်ကို လွှဲကာ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အကြည့် တစ်ချက်ကို ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိတော့ဘဲ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်မှိတ်သွားကာ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မြင်ကွင်းမှာ ဤနေရာတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ချန်မု သည် နေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေပြီးနောက်မှ ထို ကျောက်စိမ်းပြား ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက် သွားတော့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် တာအိုတစ်ထောင် ကို ပေါင်းစပ်ထားသော ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း နှင့် တွေ့ဆုံလျှင်တောင်မှ အနည်းငယ် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမည် ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ အရှေ့တွင်မူ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ အဆိုအရနှင့် သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များ အရ ရှေးဟောင်းခေတ် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ဝိညာဉ်လောက ပျက်စီးသွားပြီး တာအို အမှတ်အသား များ ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် မူလဝိညာဉ် လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းကာ တာအိုတစ်သောင်း ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင်ဖြစ်သည်။

ဆန္ဒဖြင့် လာရောက် ကယ်တင်ခဲ့သော ထို ကောင်းကင်နတ်မင်း မှာ ရှေးခေတ်ကတည်းက တည်ရှိခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်မည်မှာ သေချာပြီး ဤလောကတွင် တကယ့် အရှေးကျဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။ မင်ဟိုင် နှင့် တွမ်ယွမ် ကဲ့သို့သော ထာဝရနတ်မင်း များမှာ တစ်ဖက်လူ၏ အရှေ့တွင် ကလေးငယ်များကဲ့သို့ သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့ခေတ် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် ရှေးဟောင်းခေတ် ကတည်းက ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကောင်းကင်နတ်မင်း မည်မျှ ရှိနေသေးသည်ကိုမူ မသိရချေ။

ယခုအခါ သူသည် ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤလောကတွင် စိတ်ကြိုက် သွားလာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤလောကကို အမှန်တကယ် လွှမ်းမိုး အုပ်စိုးလိုပါက ကျင့်ကြံမှုများကို ဆက်လက် မြှင့်တင်ပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ လောကကြီး၏ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

...

ခဏအကြာတွင်။

ချန်မု သည် ဝူနယ်မြေ သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရှီးယွီ သည်လည်း ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး နယ်မြေခုနစ်ခုလုံး ရှိ နတ်ဘုရားဂိုဏ်း အားလုံးထံ ဖိတ်စာများ ပေးပို့လိုက်ပြီ ဖြစ်ပြီး တာယွမ် တွင် နတ်ဘုရား ပွဲတော်ကြီး ကျင်းပကာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံကို လာရောက် ဂါရဝပြုရန် ဖိတ်ကြားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မု က တာယွမ် ၏ ကံကြမ္မာကို စုဆောင်းကာ ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ ဆဋ္ဌမမြောက် နတ်ဘုရား အင်ပါယာ အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကို ပိုမို မြန်ဆန်စွာ ဖန်တီးပေးရန် ရည်ရွယ်ထားကြောင်း နတ်ဘုရားဂိုဏ်း များစွာက သိရှိထားကြသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်များမှာမူ ဝူနယ်မြေ သို့ သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

တာယွမ် သည် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ အသစ် တစ်ခု အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကို တားဆီး၍ မရနိုင်တော့သလို ထာဝရနတ်မင်း အသစ် တစ်ပါးကို စော်ကားမိမည့် အကျိုးဆက်များကို မပြောနှင့်ဦး၊ တာယွမ် ၏ ကံကြမ္မာ ကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး ချန်မု ထာဝရနတ်မင်း ၏ တရားဟောကြားမှုကို နားထောင်ခွင့် ရရှိခြင်းကပင် သွားရောက်ရန် တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။

နတ်ဘုရားဂိုဏ်း အသီးသီးမှ ထာဝရသခင်ကြီး များ ဝူနယ်မြေ၊ တာယွမ် မြို့တော် ဆီသို့ စုစည်းလာကြစဉ် ချန်မု နှင့် တွမ်ယွမ် တို့ တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးပြီး ချန်မု က အသာစီး ရသွားခဲ့သည် ဆိုသော သတင်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့ပြီး အားလုံးကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း သည် ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ အရှေးကျဆုံးနှင့် အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်သော်လည်း ချန်မု က တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကို အသာစီး ရခဲ့သည် ဆိုပါက... ဤသည်မှာ ထျန်းရွှမ် ၏ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သွားပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ဝူယွမ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ၊ မင်ဟိုင် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ အစရှိသော အခြား အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကြီးများ မှလည်း ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များက အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ လက်ဆောင်များကို သယ်ဆောင်ကာ ဝူနယ်မြေ တာယွမ် မြို့တော် ဆီသို့ ထွက်ခွာ လာကြတော့သည်။

လောကကို အုပ်စိုးပြီး စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်စေကာ အဆုံးအစမဲ့ ကံကြမ္မာများကို ဆွဲဆောင်ပြီး သက်ရှိများ အားလုံးကို ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးစေနိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မု သည် တာယွမ် က နတ်ဘုရား အင်ပါယာ အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည့် ကိစ္စကို အနည်းငယ် ဂရုစိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်ရန် အတွက် ဝိညာဉ်များ၏ စွဲလမ်းမှု များကို ဖြေရှင်းပေးကာ ဝိညာဉ်မှတ်များ စုဆောင်းရမည် ဖြစ်ပြီး အမိန့်ပေး ခိုင်းစေနိုင်သူ များပြားသော်လည်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော စွဲလမ်းမှု အချို့ကို လုရှီယွန် နှင့် အခြားသူများက လချီ၊ နှစ်ချီ အချိန်ယူ ဖြေရှင်းရလေ့ ရှိသဖြင့် အမြဲတမ်း မလုံလောက်မှုများ ရှိနေတတ်သည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ သူ၏ အဆင့်ဖြင့် ရှာဖွေနိုင်သော နယ်ပယ်မှာ ပိုမို ကျယ်ဝန်းလာပြီး တွေ့ဆုံရမည့် ဝိညာဉ်များလည်း ပိုများလာမည် ဖြစ်ရာ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများလည်း ပိုများလာမည် ဖြစ်ပြီး တာဝန် ခွဲဝေပေးမည့်သူ ပိုများရန် လိုအပ်လာသည်။

သူ၏ လက်အောက်တွင် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တစ်ခု ရှိနေပါက အမိန့်ပေး ခိုင်းစေနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ၊ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ ပိုမို များပြားလာမည် ဖြစ်ရာ များစွာ အဆင်ပြေ လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်မု အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရသည်မှာ သူသည် ကောင်းကင်နတ်မင်း မဟုတ်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် အနီးကပ် လူများ အားလုံးကို ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ငါးဆယ် ရာခိုင်နှုန်း အထက် မျှော်လင့်ချက် ရှိအောင် ကူညီပေးနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယန်ဟန်ယု ကဲ့သို့ပင် ကျရှုံးနိုင်ချေ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်ပါက ကောင်းကင်၏ ဆန္ဒကို အစားထိုးပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စည်းမျဉ်းများကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သော စွမ်းအားဖြင့် ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အနှောင်အဖွဲ့ကို ဖယ်ရှားပြီး အခြားသူများကို တိုက်ရိုက် ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည်မှာ သေချာလှသည်။

အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း လျှို့ဝှက်ချက် ကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် လိုအပ်သည့် အပိုင်းကိုသာ ဖယ်ရှားပေး၍ မရနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု တိုးတက်မှု နှုန်းအရ မည်သည့် အတားအဆီးမျှ မရှိပါက အများဆုံး နှစ်ရာပေါင်း အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို မူလဝိညာဉ် အဆင့် ၉ အထိ မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိမည် ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်ကျလျှင် ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်နှင့်လည်း များစွာ ကွာဝေးတော့မည် မဟုတ်ချေ။

All Chapters