အခန်း ၂၀၃

အခန်း (၂၀၃) တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာခြင်း

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

တာယွမ် မြို့တော်။

ဧကရာဇ် အသစ် နှစ်ဆက် ပြောင်းလဲသွားသည်မှာ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာသေးသော်လည်း တာယွမ် သည် သေမျိုးမင်းဆက် တစ်ခုမှနေ၍ နတ်ဘုရား အင်ပါယာ တစ်ခု အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာလည်း ယခုအခါ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အငွေ့အသက်များကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဗဟိုချက်ရှိ နန်းတော်ကြီး ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် မည်သည့်နေ့က စတင်ခဲ့မှန်း မသိဘဲ နက်ရှိုင်းသော ရွှေဝါရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး တိမ်တိုက်များ ပင်လျှင် ရွှေဝါရောင် သန်းနေကာ ကျက်သရေရှိသော မင်္ဂလာတိမ်တိုက် များအလား ဖြစ်နေပြီး နန်းတော်ကြီး အတွင်းမှလည်း ရောင်စုံ အလင်းတန်းများ နေ့ရောညပါ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ထို့အပြင်...

သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သည်မှာ မြို့တော်၏ အောက်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်ကြောများ သည် အားလုံး တစ်ခုတည်း အဖြစ် စုစည်းသွားပြီး မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ အထိ မိုင်မည်မျှ ရှည်လျားမှန်း မသိအောင် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေကာ ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ပင် ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က နက္ခတ်တာရာ ဌာန ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သော ကြမ်းတမ်းသည့် အစီရင်ကြီး မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပြီး ယခု မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော အစီရင်ကြီး မှာ ချန်မု က အချိန်အတော်ကြာ အားစိုက်ထုတ်၍ ဖန်တီးထားသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်အစီရင်ကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်အစီရင်ကြီး သည် မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားရုံသာမက မြို့တော်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆ ကို ပြင်ပထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို များပြားစေပြီး ၎င်း၏ အခြေခံမှာလည်း ဝိညာဉ်လောက ထဲအထိ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်နေသဖြင့် တစ်ကြိမ် အသက်ဝင်လာပါက ထာဝရနတ်မင်း များ မဟုတ်လျှင် မည်သူမျှ မခုခံနိုင်ဘဲ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဆယ်ကြိမ် အထက် ကျော်ဖြတ်ထားသော ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များကိုပင် အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤ အစီရင်အသစ် ကို ချန်မု မှလွဲ၍ အစီရင် အချက်အချာ နှင့် အမိန့်ပေးပြား ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ရှီးယွီ တစ်ဦးတည်းသာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ဤသည်မှာလည်း ချန်မု က သူ၏ တပည့် ဖြစ်သူ၊ ဧကရီ ရှီးယွီ ကို ပေးထားသော နောက်ခံ အင်အား တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မြို့တော် အတွင်း ရှိနေသရွေ့ မည်သည့် ထာဝရသခင်ကြီး ကို မဆို မကြောက်မရွံ့ဘဲ ဖိနှိပ်ထားနိုင်စွမ်း ရှိစေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်...

ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ပါက တာယွမ် မြို့တော် တစ်ခုလုံး၏ အထက် ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်အောက်တွင် နေရာအနှံ့ ရွှေဝါရောင် မင်္ဂလာတိမ်တိုက် များ ရှိနေပြီး အချို့သော နေရာများတွင် ခရမ်းရောင် မင်္ဂလာထီးတော်ကြီးများ အထက်တွင် လွင့်မျောနေသကဲ့သို့ အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ် နိမ့်သော ကောင်းကင်ယံတွင်မူ တိမ်ခိုးတိမ်ငွေ့များ ကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိသော အငွေ့အသက်များက မြို့တော် အရပ်လေးမျက်နှာတွင် ရစ်ပတ်နေပြီး မြို့တော် တစ်ခုလုံးကို ကောင်းကင်ဘုံ နန်းတော် တစ်ခုအလား ဖြစ်နေစေသည်။

ဤ ကျက်သရေရှိသော အငွေ့အသက် များနှင့် မင်္ဂလာတိမ်တိုက် ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများ အားလုံးမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ ထံမှ ဖြစ်သည်။

ဤရက်ပိုင်း အတွင်း နယ်မြေ အသီးသီးမှ ရာနှင့်ချီသော ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များသည် ဝူနယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး တာယွမ် ၏ မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိလာကြကာ ထိုအထဲတွင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး သုံးကြိမ်၊ လေးကြိမ်၊ ခုနစ်ကြိမ် အထိ ကျော်ဖြတ်ထားသော ထာဝရသခင်ကြီး များလည်း ပါဝင်ရာ သူတို့ အသီးသီး ထံမှ ကျက်သရေရှိသော ရောင်ဝါများနှင့် မင်္ဂလာထီးတော် လက္ခဏာများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် မြို့တော် တစ်ခုလုံးတွင် အဆုံးအစမဲ့ ကျက်သရေရှိသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တိုင်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အနှောင်အဖွဲ့ကို ချိုးဖျက်ထားသူများ ဖြစ်ကြရာ တာအိုကပ်ဘေး တစ်ကြိမ်မျှ မကျော်ဖြတ်ရသေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကျက်သရေရှိသော အငွေ့အသက်များ မရှိသေးလျှင်တောင်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကို အနည်းငယ်မျှ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

သူတို့ ရှိနေသော နေရာတိုင်းတွင် အလိုအလျောက် ကောင်းကျိုး မင်္ဂလာများနှင့် ထူးဆန်း နက်နဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပြီး တောနက်ကြီး တစ်ခုထဲတွင် ယာယီ ကျင့်စဉ်ဂူ တစ်ခု ဆောက်လုပ်ကာ နှစ်အနည်းငယ်မျှ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီး ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ထို တောင်တန်းကြီး ထဲတွင် ဉာဏ်ပညာ ပွင့်လင်းလာသော သားရဲများစွာ ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိသည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ရာနှင့်ချီ စုစည်းနေပါက မည်သို့ ဖြစ်လာမည်နည်း။

သေချာပေါက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို ပိုမို ကြီးမားစွာ လွှမ်းမိုးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး မြို့တော် တစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းနီးပါး ကျက်သရေရှိသော အငွေ့အသက် များကို ရရှိခံစားကြရမည် ဖြစ်ကာ အောက်ခြေ သာမန်လူ များ ပင်လျှင် အသက်ရှည် ကျန်းမာပြီး ရောဂါဘယ ကင်းဝေးစေနိုင်သည်။

ဤ ကောင်းကျိုး မင်္ဂလာများမှာ ထို သာမန်လူ များ၏ ယခုဘဝ ပါရမီ အရည်အသွေး ကို တိုက်ရိုက် မပြောင်းလဲပေးနိုင်သော်လည်း ဤ မျိုးဆက်မှ စတင်ကာ နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်များတွင် ဝိညာဉ်အမြစ် ပါလာနိုင်ချေမှာ အလွန် မြင့်တက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင်...

ဤမျှ များပြားလှသော ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ မြို့တော် တွင် စုစည်းလာခြင်းက တာယွမ် ၏ အချက်အချာ နေရာတွင် ကံကြမ္မာ များကို ပိုမို လျင်မြန်သော နှုန်းဖြင့် အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာစေသည်။

ဤ အကျိုးသက်ရောက်မှု ကြောင့် ဧကရီ ရှီးယွီ ပင်လျှင် ဤရက်ပိုင်း အတွင်း လာရောက် လည်ပတ်ကြသော ထာဝရသခင်ကြီး များကို တွေ့ဆုံ ဧည့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ တာယွမ် ၏ ကြီးမားလာသော ကံကြမ္မာများကြောင့် သူမအပေါ် သက်ရောက်လာမှုများကို ချေဖျက်ရန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေရတော့သည်။

မထင်မှတ်ထားသည်များ မဖြစ်ပါက ဤ နတ်ဘုရား ပွဲတော်ကြီး ပြီးဆုံးသည်နှင့် သူမသည်လည်း သေချာပေါက် ရွှေရောင်အမြုတေ ကို ဖန်တီးနိုင်ကာ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ရှီးယွီ က ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ ထာဝရသခင်ကြီး များကို ဧည့်ခံနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဧည့်ခံရန် တာဝန်မှာ ချန်မု ၏ အခြား တပည့်များ နှင့် အစေခံ များ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။

လာရောက် လည်ပတ်သူများ အားလုံးမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ ဖြစ်ကြပြီး လောကကို ကျော်လွန်နေကြသူများ ဖြစ်ကာ ချန်မု ၏ အရှေ့တွင် ဘာမှ မဟုတ်သော်လည်း လောကကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် ရှိနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြရာ အဆင့်တူ ထာဝရသခင်ကြီး များမှလွဲ၍ ချန်မု ၏ တပည့်များ နှင့် အနီးကပ် အစေခံ များသာလျှင် သူတို့နှင့် တန်းတူ ဆက်ဆံနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"ရွှစ်..."

ကောင်းကင်ယံတွင် ရောင်စုံ အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို အလင်းတန်း ထဲမှ ပျံသန်းရေး ယာဉ်တစ်စီး အဝေးမှနေ၍ ရောက်ရှိလာသည်။ ပျံသန်းရေး ယာဉ်ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခု ပါလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် ကျက်သရေရှိသော အငွေ့အသက်များ ရစ်ပတ်နေကာ မြို့တော် တစ်ခုလုံးမှ ထို ထူးဆန်းသော လက္ခဏာကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

သို့သော် မင်းညီမင်းသား များ၊ မှူးမတ် များ၊ နက္ခတ်တာရာ နတ်ဘုရား ဌာန မှ လူများ၊ သို့မဟုတ် သာမန် ပြည်သူများ ဖြစ်စေ မည်သူကမျှ ဤ ထူးဆန်းသော လက္ခဏာ ကို များစွာ အံ့ဩမှု မပြကြတော့ဘဲ မိမိတို့၏ အလုပ်များကိုသာ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြသည်။

ဤရက်ပိုင်း အတွင်း မြို့တော် သို့ လာရောက်ကြသော ထာဝရသခင်ကြီး များ အလွန် များပြားလွန်းပြီး တစ်ပါး ရောက်လာတိုင်း ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများ ထွက်ပေါ်လာလေ့ ရှိသဖြင့် အကြိမ်ရေ များလာသောအခါ သာမန် ပြည်သူများ ပင်လျှင် ရိုးအီသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထို ပျံသန်းရေး ယာဉ်မှာ မြို့တော် ၏ အစွန်အဖျား သို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်သွားသည်။

အပေါ်ရှိ လူရိပ်မှာ မြို့တော် အတွင်းသို့ မဝင်ရောက်ဘဲ မြို့တော် အပြင်ဘက်တွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး မြို့တော် ၏ ဗဟိုချက်ဆီသို့ အရိုအသေ ပေးကာ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ "နန်ရှီး ဂိုဏ်း က ရှီးဟယ်... ထာဝရနတ်မင်း ကို လာရောက် ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ရွှစ်..."

မြို့တော် ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ နန်းတော်ကြီး အတွင်းမှ အလင်းတန်း တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး ၏ အရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမသည် သာမန် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မျက်နှာမှာ ကြည်လင် သန့်စင်နေကာ လုရှီယွန် ပင်ဖြစ်သည်။ ဗလာအမြုတေ အဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသော်လည်း ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး ၏ အရှေ့တွင် တည်ငြိမ် အေးဆေးစွာ ရပ်နေသည်။

သူမက ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး ကို အနည်းငယ် အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... အရှင်မြတ် ရဲ့ တာအိုဟောကြားဖို့က နောက်ထပ် နှစ်ရက် လိုပါသေးတယ်... စီနီယာ အနေနဲ့ 'ကျန်းရီ နန်းဆောင်' မှာ အရင် သွားရောက် အနားယူလို့ ရပါတယ်..."

"နတ်သမီးလေး ဒုက္ခများသွားပြီ..."

ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး က လုရှီယွန် ကို ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ချန်မု ထာဝရနတ်မင်း သည် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသူ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အနီးအနားရှိ တပည့်များ နှင့် အစေခံ များ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မမြင့်မားကြောင်း ထာဝရသခင်ကြီး များစွာ သိထားပြီး ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် လုရှီယွန် သည် ချန်မု ၏ တစ်ဦးတည်းသော အနီးကပ် အစေခံ ဖြစ်ရာ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင်တောင်မှ မည်သည့် ထာဝရသခင်ကြီး ကမျှ စီနီယာ တစ်ဦးကဲ့သို့ မဆက်ဆံရဲကြချေ。

ချန်မု ၏ တပည့်များစွာ နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လုရှီယွန် သည် တစ်ဦးတည်းသော အနီးကပ် အစေခံ ဖြစ်သဖြင့် ပိုမို ဩဇာအာဏာ ရှိပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ချန်မု ၏ အမိန့်တော်များကို လောကသို့ အကြိမ်ကြိမ် သယ်ဆောင်သွားလေ့ ရှိသဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ချန်မု ၏ ဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မ နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ..."

လုရှီယွန် က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ နန်းတော်ကြီး ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး သည်လည်း ပျံသန်းရေး ယာဉ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး အလင်းတန်းများကို ဖုံးကွယ်ကာ လုရှီယွန် ၏ နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီ...

လုရှီယွန် သည် ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး ကို နန်းတော် ၏ တစ်ဖက်ရှိ ခမ်းနား ကြီးကျယ်သော နန်းဆောင်ကြီး တစ်ခု အရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေရာက အသစ် ဆောက်ထားတဲ့ ကျန်းရီ နန်းဆောင် ပါ... ဂိုဏ်းအသီးသီးက စီနီယာ တွေ ယာယီ အနားယူဖို့ နေရာပါ..."

ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အရှေ့ရှိ နန်းဆောင်ကြီး ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကာ နန်းဆောင် အတွင်းသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

အနောက်ဘက်တွင်...

လုရှီယွန် သည် ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး နန်းဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ထို နန်းဆောင် အတွင်းရှိ ထာဝရသခင်ကြီး များစွာ၏ အရှိန်အဝါ များကို ခံစားမိကာ ရင်ထဲတွင် အလွန် အံ့မခန်း ဖြစ်နေမိသည်။

ဤ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များမှာ မည်သူက လောကကို ကျော်လွန်ပြီး သက်ရှိ သန်းပေါင်းများစွာ ၏ အထက်တွင် မရှိသူ ရှိသနည်း။ ရှီးဟယ် ထာဝရသခင်ကြီး ဆိုလျှင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကိုးကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားသော ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ ထဲတွင်ပင် အလွန် အဆင့်အတန်း မြင့်မားသူ ဖြစ်သော်လည်း သူမကို လေးစားစွာ ဆက်ဆံနေသေးသည်။

ဤအရာ အားလုံးမှာ သူမ အလုပ်အကျွေး ပြုနေရသူ သည် ဝူရှန်း ထာဝရနတ်မင်း ချန်မု ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူမ အနေဖြင့် နောင်တွင် ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ကို မချိုးဖျက်နိုင်ဘဲ ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး မဖြစ်လာနိုင်လျှင်တောင်မှ ချန်မု ကို နှစ်ပေါင်း ရာချီ အလုပ်အကျွေး ပြုခွင့် ရပြီး ထာဝရသခင်ကြီး များပင်လျှင် လေးစားရသော ဤကဲ့သို့ အဆင့်အတန်း မျိုးကို ရရှိခဲ့ခြင်းက ရင်ထဲတွင် မည်သည့် နောင်တမျှ ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

လုရှီယွန် အနည်းငယ် ငေးမောနေစဉ် ရုတ်တရက် ရင်းနှီးပြီး တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု နားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသဖြင့် ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး ရိုသေစွာ နားထောင်နေလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် ကြာရင်... ဧည့်သည်တွေ အားလုံးကို ထိုက်ရီ နန်းဆောင် ထဲ ခေါ်လာခဲ့ပါ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လုရှီယွန် က ရိုသေစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ရှီးယွီ သတင်း ထုတ်ပြန်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ ယခုအထိ ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး အောက်ပိုင်း နယ်မြေသုံးခု မှ နတ်ဘုရားဂိုဏ်း အားလုံးနီးပါး မှ ထာဝရသခင်ကြီး များ ရောက်ရှိလာကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း အထက်ပိုင်း နယ်မြေလေးခု မှ ထာဝရသခင်ကြီး များမှာမူ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ၏ အတားအဆီးကြောင့် လူအနည်းငယ်သာ ရောက်ရှိလာကြသေးသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး များသည် ချန်မု ကဲ့သို့သော ထာဝရနတ်မင်း များ မဟုတ်ကြသဖြင့် ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ကို ကျော်ဖြတ်ရန် တစ်ရက်ပင် အချိန်မယူရသော အဆင့် မဟုတ်ကြချေ။ သူတို့သည် အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် တွင် မည်သည့် အန္တရာယ်မှ မကြုံတွေ့ရဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်သန်းနိုင်လျှင်တောင်မှ ကောင်းကင်ချောက်ကမ်းပါး ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ခုနစ်ရက်၊ သို့မဟုတ် လဝက်ခန့် အချိန်ယူရလေ့ ရှိသည်။

...

ခုနစ်ရက် အချိန်မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး အထက်ပိုင်း နယ်မြေလေးခု မှ ထာဝရသခင်ကြီး များမှာလည်း ဤ ခုနစ်ရက် အတွင်း တာယွမ် သို့ တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး ရောက်ရှိလာကြကာ အားလုံးကို လုရှီယွန်၊ လျိုလျန် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့က ကျန်းရီ နန်းဆောင် သို့ ခေါ်ဆောင်ကာ အနားယူစေခဲ့သည်။

ကျန်းရီ နန်းဆောင် သည် ခမ်းနား ကြီးကျယ်သော နန်းဆောင်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အတွင်းပိုင်းမှာလည်း အလွန် ကျယ်ဝန်းကာ အရပ်ရပ်မှ ရောက်ရှိလာကြသော ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး နေထိုင်ရန် နေရာ လုံလောက်မှု ရှိသည်။ နန်းဆောင် အတွင်းတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် အစေခံ များစွာကလည်း ထာဝရသခင်ကြီး များ အတွက် ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည် များနှင့် ဝိညာဉ်သစ်သီး များကို ဆက်သနေကြသည်။

နေရာတစ်ခုတွင်...

"ကျီလဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ က ကံကောင်းလွန်းတော့ အသက်ဘေးကနေ လွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့တာပဲ... တကယ့်ကို အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှပါတယ်... ဟီးဟီး..."

အဝါရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦးက မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် လျှောက်လာသော ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ကို ကြည့်ကာ ဟန်ဆောင် ပြုံးရယ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်း တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အဝါရောင် တာအိုဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား ကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟွန်း... မင်းရဲ့ အသေးအဖွဲ နည်းလမ်းလေး တွေနဲ့ ငါ့ကို လုပ်ကြံရဲတယ်ပေါ့လေ... ငါ အသက်ရှင်လျက် ပြန်လာနိုင်ပြီ ဆိုတော့ မင်းလည်း ငရဲပြည်ကို သွားရမယ့် အချိန်တန်ပြီပေါ့..."

စကားအဆုံးတွင်...

ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ၏ ဖိအားကြီး တစ်ခု ပြန့်နှံ့သွားကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး စကားများများ မပြောဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်တော့မည့် အသွင် ရှိနေသည်။

ဤကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမှုက ကျန်းရီ နန်းဆောင် အတွင်းရှိ အခြားသော ထာဝရသခင်ကြီး များကို ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားစေပြီး အားလုံး၏ အကြည့်များ ရောက်ရှိလာကြသည်။ အချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူတို့ နှစ်ဦးကို အပြန်အလှန် ကြည့်နေကြပြီး သူတို့ နှစ်ဦး ကြားတွင် ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သနည်းဟု စဉ်းစားနေကြသည်။

သို့သော် အချို့သော အထက်ပိုင်း နယ်မြေ မှ ထာဝရသခင်ကြီး များကမူ အခြေအနေကို သိရှိထားပုံ ရပြီး ပွဲကြည့်နေသည့် အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

"ကျီလဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ က ဒီလောက်တောင် ဒေါသထွက်နေတာ... ဟွမ်ပေ တာအိုမိတ်ဆွေ က ဘာများ လုပ်လိုက်လို့လဲ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး များ အချင်းချင်း အရင်းအမြစ်များ လုယူရာတွင် ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းမှ ထာဝရသခင်ကြီး များ ပင်လျှင် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တတ်ကြရာ ရန်ငြိုးများ ရှိနေခြင်းမှာ အလွန် သာမန် ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤ ကျန်းရီ နန်းဆောင် အတွင်းရှိ ထာဝရသခင်ကြီး များ အထဲတွင်လည်း အချင်းချင်း ရန်ငြိုး ရှိသူများ အများအပြား ရှိကြသော်လည်း ယခုအခါ တာယွမ် တွင် ရောက်ရှိနေသဖြင့် ထိုရန်ငြိုး များကို ခေတ္တ ဘေးဖယ်ထားကြပြီး ဤနေရာတွင် မည်သူကမျှ ပြဿနာ မရှာရဲကြချေ။

ဤနေရာတွင် ပြဿနာ ရှာခြင်းက ချန်မု ထာဝရနတ်မင်း ကို ဒေါသထွက်စေနိုင်သည်ကို မဆိုထားနှင့်ဦး၊ ချန်မု က လျစ်လျူရှု ထားလျှင်တောင်မှ ရာနှင့်ချီသော ထာဝရသခင်ကြီး များ ၏ အရှေ့တွင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်ခြင်းက မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူးမျှ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ယခု ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရသည်မှာ ဟွမ်ပေ ထာဝရသခင်ကြီး သည် အဆုံးအစမဲ့ ပင်လယ်ပြင် တွင် ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် တွေ့ဆုံစဉ် တစ်ခုခု လုပ်ကြံခဲ့သဖြင့် ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်စေခဲ့ရာ ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး က အလွန် ဒေါသထွက်နေပြီး ကျန်းရီ နန်းဆောင် သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဟွမ်ပေ ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် စာရင်းရှင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

"ကျုပ်ကို ငရဲပြည် ပို့မယ် ဟုတ်လား... မင်းမှာ အဲဒီလောက် အစွမ်းအစ မရှိပါဘူးကွာ..."

ဟွမ်ပေ ထာဝရသခင်ကြီး က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ကို အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ဖိနှိပ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဂျစ်... ဂျစ်..."

ထာဝရသခင်ကြီး နှစ်ပါးသည် ဆယ်မီတာပင် မဝေးသော နေရာမှ အချင်းချင်း အရှိန်အဝါများ ယှဉ်ပြိုင်နေကြရာ လေဟာနယ်ထဲတွင် လျှပ်စီးတန်းလေးများ ရောယှက်ကာ တဖြောင်းဖြောင်း မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နန်းဆောင် အတွင်းရှိ လေထုမှာလည်း တုန်ခါစ ပြုလာတော့သည်။

သို့သော် ကျန်းရီ နန်းဆောင် ကို တည်ဆောက်ထားသော ပစ္စည်းများမှာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း များ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်အစီရင်ကြီး ၏ အတွင်းတွင် ရှိနေသလို နန်းဆောင် အရပ်လေးမျက်နှာ တွင်လည်း ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား ရပ်နေကြသဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦး၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ ကျန်းရီ နန်းဆောင် တစ်ခုလုံးကို မည်သည့် ပျက်စီးမှုမျှ မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

"ဟွန်း..."

ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မှော်ဓားပျံ တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟွမ်ပေ ထာဝရသခင်ကြီး ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အေးစက်သွားပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို အပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် အနီရောင် မီးတောက် အကာအကွယ် တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင် မီးတောက် အချို့ တောက်လောင်နေကာ ရင်တုန်စရာ ကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

အနီးအနားရှိ ထာဝရသခင်ကြီး အချို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အသံမထွက်ဘဲ နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်သွားကြပြီး ဤအထဲတွင် မပါဝင်ချင်ကြချေ။ အဝေးရှိ အခြား ထာဝရသခင်ကြီး များကလည်း မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

သို့သော်...

သူတို့ နှစ်ဦး တိုက်ခိုက်တော့မည့် အချိန်မှာပင်။

ကြည်လင် အေးချမ်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျန်းရီ နန်းဆောင် ထဲမှာ တိုက်ခိုက်ခွင့် မရှိပါဘူး... စီနီယာ နှစ်ယောက်လုံး ရပ်တန့်ပေးပါ... မြို့တော် ကနေ ထွက်သွားပြီးမှ အချင်းချင်း ရန်ငြိုးတွေကို ဖြေရှင်းကြပါ..."

နန်းဆောင် အတွင်းရှိ ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား မှာ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားကြပြီး အသံလာရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ အသီးသီး ကြည့်လိုက်ကြရာ ကျန်းရီ နန်းဆောင် ၏ အဓိက တံခါးပေါက် အပြင်ဘက်မှ လုရှီယွန် ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး အချို့က လုရှီယွန် ကို ချက်ချင်း လက်အုပ်ချီကာ ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"လု နတ်သမီးလေး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ချန် ထာဝရနတ်မင်း က ဘာအမိန့်တော်များ ပေးလိုက်လို့လဲ မသိဘူး..."

"..."

ထာဝရသခင်ကြီး အချို့၏ နှုတ်ဆက်သံများ ကြားတွင်...

ဒေါသထွက်ကာ အချင်းချင်း စိုက်ကြည့်နေကြသော ကျီလဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး နှင့် ဟွမ်ပေ ထာဝရသခင်ကြီး တို့မှာ သူတို့ အသီးသီး၏ မှော်ရတနာ များကို အေးစက်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်ကြသည်။

"လု နတ်သမီးလေး ရဲ့ မျက်နှာကြောင့် ဒီနေ့တော့ မင်း အသက်ရှင်ခွင့် ရသွားပြီ မှတ်..."

"ဟီးဟီး... အရင်တစ်ခေါက်က ကံကောင်းလို့ လွတ်သွားပေမဲ့... နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ အဲဒီလောက် ကံကောင်းမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

သူတို့ နှစ်ဦး အချင်းချင်း တစ်ခွန်းစီ ပြောလိုက်ကြပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲ သွားကြတော့သည်။

နန်းဆောင် အတွင်းရှိ ရာနှင့်ချီသော ထာဝရသခင်ကြီး များမှာလည်း ဤအချိန်တွင် အားလုံး၏ အကြည့်များက လုရှီယွန် ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သာမန် ဗလာအမြုတေ အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အနေဖြင့် ရာနှင့်ချီသော ထာဝရသခင်ကြီး များ၏ အကြည့်ကို ခံရပါက မျက်လုံးများ၏ ဖိအား တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် တောင်တန်းကြီး တစ်ခုကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ အသက်ရှူရ ကျပ်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း လုရှီယွန် မှာမူ ဤအချိန်တွင် အလွန် တည်ငြိမ်နေသည်။

သူမက နန်းဆောင် အတွင်းရှိ ထာဝရသခင်ကြီး များကို အနည်းငယ် အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာ တို့... အရှင်မြတ် က ဖိတ်ခေါ်နေပါတယ်..."

စကားသံ အဆုံးတွင်...

နန်းဆောင် အတွင်းရှိ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဤ နတ်ဘုရား ပွဲတော်ကြီး စတင်တော့မည်ကို သိလိုက်ကြသည်။

မည်သူကမျှ မလေးစားဘဲ မနေရဲကြသဖြင့် လုရှီယွန် ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အားလုံးက လက်အုပ်ချီကာ "ထာဝရနတ်မင်း ရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းဆန်ရဲမှာလဲ... လု နတ်သမီးလေး လမ်းပြပေးပါဦး..." ဟု ပြောလိုက်ကြသည်။

လုရှီယွန် က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ နန်းဆောင် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။

နန်းဆောင် အတွင်းရှိ ထာဝရသခင်ကြီး များမှာလည်း အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံး နောက်မှ လိုက်သွားကြကာ မည်သူကမျှ ပျံသန်းရေး ယာဉ်များကို အသုံးမပြုရဲဘဲ လုရှီယွန် ၏ နောက်မှ လမ်းလျှောက်၍သာ လိုက်သွားကြတော့သည်။

နန်းတော် အတွင်းတွင် ကြိုတင် ရှင်းလင်းထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရဘဲ နန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ အလွန် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်ကာ လေးနက်သော အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်။

ဤသို့ဖြင့်...

လုရှီယွန် သည် ထာဝရသခင်ကြီး များကို ခေါ်ဆောင်ကာ နန်းတော် ၏ အနောက်ဘက် အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ တောက်လျှောက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် သိပ်မကြီးမားသော နန်းဆောင် တစ်ခုသာ ရှိပြီး နန်းဆောင် အပြင်ဘက်နှင့် အတွင်းဘက်တွင် အလွန် တိတ်ဆိတ်နေကာ လူသူအရိပ်အယောင် လုံးဝ မတွေ့ရချေ။ နန်းဆောင် တံခါးကြီး ပွင့်နေသော်လည်း အတွင်းပိုင်းမှာ မှောင်မည်းနေပြီး မည်သည့် မြင်ကွင်းကိုမျှ မမြင်ရချေ။

နန်းဆောင် ၏ အပေါ်ဘက်ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် 'ထိုက်ရီ' ဟူသော စကားလုံး နှစ်လုံး ရေးသားထားသည်။

အကြမ်းဖျင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထာဝရသခင်ကြီး များစွာ၏ အကြည့်များ တောင့်တင်းသွားပြီး ၎င်းထဲတွင် ပါဝင်သော တာအို အငွေ့အသက် များကို ခံစားမိကာ အနီးအနားရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ အားလုံး အညံ့ခံကာ ရစ်ပတ်နေကြသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဤသည်မှာ ထာဝရနတ်မင်း ၏ လက်ရာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

လုရှီယွန် သည် နန်းဆောင် တံခါးဘေးတွင် ရိုသေစွာ ရပ်နေပြီး ထာဝရသခင်ကြီး များကို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

အရှေ့ဆုံးတွင် လျှောက်လာသော ထာဝရသခင်ကြီး က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ဆိုင်းဘုတ် ဆီသို့ ကြည့်နေသော အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ လုရှီယွန် ကို အနည်းငယ် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် နန်းဆောင် အတွင်းသို့ လျှောက်သွားကာ အမှောင်ထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အနောက်ဘက်ရှိ ထာဝရသခင်ကြီး များ၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အရှေ့မှ ထာဝရသခင်ကြီး ၏ အရှိန်အဝါများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း မထိတ်လန့်ကြဘဲ အနည်းငယ် ရပ်တန့်ပြီးနောက် အသီးသီး နောက်မှ လိုက်ဝင်သွားကြသည်။

ဤနေရာမှာ ချန်မု ၏ နန်းဆောင် ဖြစ်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး အနေဖြင့် သူတို့ကို အန္တရာယ် ပေးချင်ပါက ဤမျှ ကြီးမားသော အစီအစဉ်များ လုပ်နေစရာ မလိုသဖြင့် စိုးရိမ်စရာ မလိုဘဲ အစီအစဉ် အတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

မကြာမီ...

ရာနှင့်ချီသော ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး ထိုက်ရီ နန်းဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

သိပ်မကြီးမားသော ထိုက်ရီ နန်းဆောင် သည် ရာနှင့်ချီသော ထာဝရသခင်ကြီး များကို ဆက်တိုက် လက်ခံခဲ့သော်လည်း အလွန် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး နန်းဆောင် တံခါးပေါက် အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ပါက အဆုံးအစမဲ့ နက်ရှိုင်းသော အမှောင်ထုကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး အတွင်းပိုင်း အခြေအနေကို လုံးဝ မမြင်ရချေ。

နန်းဆောင် အပြင်ဘက်တွင် လုရှီယွန် တစ်ဦးတည်းသာ ရိုသေစွာ ရပ်နေပြီး ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် သူမသည်လည်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ကာ နန်းဆောင် အတွင်းသို့ လျှောက်သွားပြီး နန်းဆောင် ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။