အခန်း ၂၀၄

အခန်း (၂၀၄) ငါးကြင်းမှ နဂါးအဖြစ်သို့ ခုန်တက်ခြင်း

နန်းဆောင် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြယ်များ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားပြီး အမှောင်ထုထဲမှနေ၍ နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားကာ စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းကြီးများနှင့် ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သေးငယ်သော နန်းဆောင်ငယ်လေး တစ်ခု အတွင်းတွင် ကမ္ဘာသစ် တစ်ခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အတွင်းပိုင်း ဖြစ်ကာ ချန်မု ထိန်းချုပ်ထားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူ၏ ပြောင်းလဲမှုများကြောင့် ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုအလား ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ ထိုက်ရီ နန်းဆောင် ပင်ဖြစ်သည်။

အထွတ်အမြတ် နယ်မြေတိုင်းတွင် ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုး ရှိတတ်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း ၏ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာ နေရာ ဖြစ်သလို အမှန်တကယ် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ လည်း ဖြစ်ကာ ထာဝရနတ်မင်း ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိသော မျိုးဆက်ငယ် တပည့် အချို့သာ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိတတ်သည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး၏ အနီးတွင် ကျင့်ကြံခြင်းကပင် အကျိုးကျေးဇူး များစွာ ရရှိနိုင်ပြီး ဉာဏ်ပညာ ပွင့်လင်းလာစေနိုင်သည် ဆိုပါက ထာဝရနတ်မင်း ၏ ကျင့်စဉ်ဂူ တွင် ထာဝရနတ်မင်း နှင့်အတူ ကျင့်ကြံရခြင်း ဆိုလျှင်မူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိပြီး အရာအားလုံး၏ ထူးဆန်း နက်နဲမှုများကို ခံစားသိရှိနိုင်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား သည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဤ နတ်ဘုရားဂိုဏ်း အသီးသီးမှ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များသည် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကျင့်ကြံခဲ့ကြသော်လည်း ထာဝရနတ်မင်း ၏ ကျင့်စဉ်ဂူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ဖူးသူ အလွန် နည်းပါးလှပြီး အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ အချို့မှ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များပင်လျှင် ချွင်းချက် မဟုတ်ချေ။

ဤ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များသည် ထာဝရနတ်မင်း များကဲ့သို့ တန်ခိုးစွမ်းအား မျိုး မရှိသော်လည်း ထူးဆန်း နက်နဲမှုများကို ခံစားသိရှိနိုင်စွမ်း ရှိကြရာ မျက်စိရှေ့ရှိ တောင်တန်းများ အားလုံးမှာ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေကြောင်း သိရှိကြသည်။ သို့သော် တောင်တန်း တစ်ခုစီတိုင်းမှာ လက်ရှိလောက နှင့် လုံးဝ ကွာခြားပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအို အမှတ်အသား များနှင့် တာအို အငွေ့အသက် များ ပါဝင်နေကာ တစ်ကြိမ် အသက်ဝင်လာပါက မည်သူ့ကိုမဆို အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် ဤမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော တာအို အမှတ်အသား များနှင့် တာအို အငွေ့အသက် များမှာ ယခုအခါ အလွန် နူးညံ့သော အနေအထားဖြင့် စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းများ၊ ကြည်လင်သော ရေပြင်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ခံထားရရာ ဤသည်မှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိသော နယ်ပယ်တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အနောက်ဘက်တွင်...

နောက်မှ လိုက်ဝင်လာသော လုရှီယွန် ၏ မျက်နှာ အမူအရာ မှာ များစွာ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိချေ။ သူမသည် ဤနေရာသို့ အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက်ဖူးပြီး ချန်မု က သူမကို ခိုင်းစရာ မရှိသည့် အချိန်များတွင် သူမသည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ကာ ချန်မု ၏ အနီးတွင် ကျင့်ကြံလေ့ ရှိသည်။

အရှေ့ဆုံးရှိ တောင်ခြေရှိ ဝါးအိမ်ငယ်လေးမှာ သူမ နေထိုင်ရာ နေရာ ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ ရိုသေမှုများ အပြင် လေးစား အားကျမှုနှင့် သစ္စာရှိမှုများလည်း ပါဝင်နေပေသည်။

လူအုပ်ကြီး ရှေ့သို့ အနည်းငယ် ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အရှေ့တည့်တည့်ရှိ တောင်ထွတ် ၏ တောင်ခြေတွင် ဧရာမ ညောင်ပင်ကြီး တစ်ပင် ရှိပြီး ၎င်း၏ သစ်ရွက်များမှာ ပေရာချီ ကျယ်ဝန်းကာ နေရောင်ကိုပင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို ထမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထို ညောင်ပင်ကြီး ၏ အောက်တွင် လူရိပ်တစ်ခု ရပ်နေပြီး ကျောပေးထားကာ ညောင်ပင်ကြီး ၏ သစ်ရွက်များကို မော့ကြည့်နေသည်။

ထိုသူမှာ ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ချင်းဟယ်ကျီ... ထာဝရနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ကျွန်တော်မျိုး မော့ရန်... ထာဝရနတ်မင်း ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"..."

အရှေ့ဆုံးတွင် ရောက်နေသော ထာဝရသခင်ကြီး က ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အနီးသို့ ဆက်မသွားရဲတော့ဘဲ အဝေးမှနေ၍ သစ်ပင်အောက်ရှိ လူရိပ်ကို ရိုသေစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး အနောက်ဘက်ရှိ အခြား ထာဝရသခင်ကြီး များကလည်း အသီးသီး ခေါင်းငုံ့ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

လူတိုင်း၏ ရိုသေလေးစားသော အကြည့်များအောက်တွင် ချန်မု က ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကြည့်လာသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင် တောက်ပနေပြီး လောကရှိ အရာအားလုံး၏ အမှန်တရားကို သိရှိနားလည်နိုင်စွမ်း ရှိသကဲ့သို့ အကြမ်းဖျင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို သိရှိနေသော ဉာဏ်ပညာ မျိုးကို ခံစားရစေသည်။

"ကျယ်ပြောလှတဲ့ လောကကြီး၊ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ သတ္တဝါတွေ ကြားကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်ကို ရောက်လာကြတဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ တို့ဟာ ကောင်းကင်ရဲ့ အချိန်အခါ ကို ရရှိထားသလို ကံကြမ္မာ ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး သေဘေး အကြိမ်ကြိမ် ကိုတောင် မကြောက်မရွံ့ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြတဲ့ တာအို နှလုံးသား တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပါတယ်..."

"အခု ဒီနေရာမှာ စုစည်းပြီး တာအို အကြောင်း ဆွေးနွေးနိုင်တာဟာလည်း ကံကြမ္မာ ရဲ့ အစီအစဉ် တစ်ခုပါပဲ... တာအို ကို ရှာဖွေတဲ့ လမ်းခရီးမှာ တာအိုမိတ်ဆွေ တို့နဲ့ အတူတကွ ကြိုးစားချင်ပါတယ်..."

ချန်မု က နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း အလွန် ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်း ရှိကာ တောင်တန်းများစွာကို ကျော်လွန်ပြီး ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဧရာမ ညောင်ပင်ကြီး သည်လည်း သူ၏ စကားသံနှင့်အတူ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သက်ရှိများကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အသိဉာဏ် ရရှိသွားပုံ ရကာ အဝေးရှိ တောင်တန်းများ ပေါ်တွင်လည်း လေပြေများ တိုက်ခတ်သွားပြီး စိမ်းလန်းသော သစ်ပင်များ လှုပ်ခတ်သွားကြသည်။

အရှေ့ဘက်တွင်...

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များစွာက ထပ်မံ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြပြီးနောက် ဧရာမ ညောင်ပင်ကြီး ၏ အရှေ့တွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ကြသည်။

လုရှီယွန် သည် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များစွာ၏ ကြားမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အချို့၏ အနည်းငယ် အားကျသော အကြည့်များ ကြားတွင် ချန်မု ၏ အနီးသို့ ရောက်လာကာ ချန်မု ၏ ခေါင်းညိတ်ပြမှုကို ရရှိပြီးနောက် ညောင်ပင်ကြီး ၏ ဘယ်ဘက် အစွန်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ချန်မု က ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် တိုးသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် အခြား ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များနှင့် အမြင့်တူတူ ထိုင်နေသော်လည်း ဝင်ထိုင်လိုက်ချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံ အထက်တွင် ထိုင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး လူတိုင်းကို မော့ကြည့်စေရမည့် ဖိအားမျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ကျုပ် ကျင့်ကြံလာတာ အနှစ်ခြောက်ဆယ်လောက်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ ထူးဆန်း နက်နဲမှုတွေကို မကြာခဏ ခံစားသိရှိခဲ့ရလို့ မသိမသာနဲ့ တာအို လမ်းခရီးမှာ အများကြီး ရှေ့ရောက်လာခဲ့တယ်..."

"ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်ဆိုတာ တာအို ပညာရပ် တွေကနေ စတင်ပြီး ပညာရပ် အားလုံးကို တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်ကာ ထူးဆန်း နက်နဲမှု တစ်ခုကို ရရှိရင် ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်... ထာဝရသခင်ကြီး က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ ထူးဆန်း နက်နဲမှု တွေကို နားလည် သဘောပေါက်ပြီး တာအို အငွေ့အသက် တွေကို တာအို အမှတ်အသား အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုးခု ဆိုတဲ့ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာ ကို ရောက်ရင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကို ခေါ်ယူပြီး အသက်နဲ့သေဆုံးခြင်း ကို ကျော်ဖြတ်ကာ အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်နိုင်ရင် ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖန်တီးနိုင်ကာ သက်ရှိတွေ အားလုံးရဲ့ အရိုအသေ ပေးမှုကို ခံရနိုင်တယ်..."

ချန်မု ၏ စကားသံများနှင့်အတူ...

အနီးအနားရှိ မြေကြီးများ အသံမထွက်ဘဲ တုန်ခါလာပြီး ထို ဖုန်မှုန့်လေးများမှာ ချန်မု ၏ စကားသံနှင့်အတူ တောက်ပသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆွဲငင်ခံရသကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ အရာအားလုံး၏ ထူးဆန်း နက်နဲမှုများကို စတင် ပုံဖော်လာကြသည်။

ဧရာမ ညောင်ပင်ကြီး သည်လည်း ဝမ်းသာအားရ ကခုန်နေသကဲ့သို့ သစ်ရွက်များ လှုပ်ခတ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် သာယာသော ဓမ္မသံစဉ်များ ထွက်ပေါ်လာကာ လူတိုင်းကို မသိမသာ နစ်မြုပ်သွားစေပြီး စိတ်အာရုံများ လွင့်မျောသွားစေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။

စိတ်အာရုံများမှာ လေပြေများ အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နှင့် တစ်ခုတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ လောကရှိ သက်ရှိ အားလုံးကို မြင်တွေ့ရပြီး ဖုန်မှုန့်လေး တစ်မှုန့်ချင်းစီကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ အဆုံးအစမဲ့ ခြောက်သွေ့နေသော သင်္ချိုင်းမြေကို မြင်တွေ့ရပြီး မရေမတွက်နိုင်သော နာကြည်းနေသည့် လေလွင့် ဝိညာဉ် များကို မြင်တွေ့ရသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးထပ် သို့ တက်လှမ်းသွားသကဲ့သို့ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံနှင့် နတ်ဘုရား တစ်ပါးက လောကရှိ သတ္တဝါ အားလုံးကို အပေါ်မှနေ၍ ငုံ့ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

အစပိုင်းတွင် လုရှီယွန် နှင့် ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျသော ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး အချို့သာ နားလည် သဘောပေါက်မှု များထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မိုးကြိုးကပ်ဘေး လေးကြိမ်၊ ခုနစ်ကြိမ် အထိ ကျော်ဖြတ်ထားသော ထာဝရသခင်ကြီး များလည်း အသီးသီး နစ်မြုပ်သွားကြတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး နစ်မြုပ်သွားကြပြီး တာအို အငွေ့အသက် များ၏ လမ်းညွှန်မှု အောက်တွင် အချိန်မည်မျှ ကုန်လွန်သွားမှန်း မသိ၊ အရာအားလုံး၏ အပြောင်းအလဲ များကိုလည်း မသိရှိတော့ချေ။

ဤသို့ဖြင့်...

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ။

အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အသံအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ရေကန်ထဲရှိ ရေများမှာလည်း တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး အချို့၏ အသိစိတ်များ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အဆုံးအစမဲ့ တောင်တန်းကြီးများနှင့် ဧရာမ ညောင်ပင်ကြီး ကို မြင်တွေ့ရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ညောင်ပင်ကြီး ၏ အောက်တွင် လူသူအရိပ်အယောင် မရှိတော့ဘဲ ချန်မု ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး နားလည် သဘောပေါက်မှု ထဲမှ သတိဝင်လာပြီးနောက် မကြာမီ ဒုတိယ၊ တတိယ...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

နောက်ဆုံး ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးပါ သတိဝင်လာတော့သည်။

သတိဝင်လာသော ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ကြဘဲ ညောင်ပင်ကြီး ၏ အရှေ့တွင် ထိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်ကာ ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် ရှိနေကြသည်။

"တာအို လမ်းခရီးက ရှည်လျားပြီး အဆုံးအစ မရှိပါဘူး... တာအိုမိတ်ဆွေ တို့... သွားလို့ ရပါပြီ..."

ချန်မု ၏ အသံက မည်သည့် နေရာမှန်း မသိသော နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

လူတိုင်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အလင်းတံခါး တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုအခါမှသာ သတိဝင်လာသော ထာဝရသခင်ကြီး များစွာက အသီးသီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ညောင်ပင်ကြီး ရှိရာဘက်သို့ ရိုသေစွာ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြပြီးမှ အသီးသီး နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာကာ အလင်းတံခါး ထဲမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်သွားကြတော့သည်။

ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီးမှသာ ချန်မု ၏ ပုံရိပ်မှာ ညောင်ပင်ကြီး ၏ အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး ယခင်ကအတိုင်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လျက် အနေအထားဖြင့် တစ်ခါမှ မရွေ့လျားခဲ့သလို၊ လုံးဝ မထွက်ခွာခဲ့သလို၊ အစကတည်းက ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု က ဘေးဘက်သို့ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

လုရှီယွန် သည် ထိုနေရာတွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး တာအို အငွေ့အသက် များထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ကာ သတိမဝင်လာသေးချေ။

သူ၏ တရားဟောကြားမှုမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ အတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ မရောက်သေးသော လုရှီယွန် အတွက် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေပြီး အကယ်၍ လျစ်လျူရှု ထားလိုက်ပါက သူမသည် ထိုအထဲတွင် နစ်မြုပ်ကာ လမ်းပျောက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် တာအို နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

သို့သော် ချန်မု က သူမကို အနီးကပ် နားထောင်ခွင့် ပေးခဲ့ခြင်းမှာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်စေရန် မဟုတ်ချေ။ သူ တိတ်တဆိတ် မတ်တတ်ရပ်ကာ လုရှီယွန် ၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ လက်ချောင်းဖြင့် တစ်ချက် ညွှန်ပြလိုက်သည်။

မှုန်ဝါးဝါး အသိစိတ်ထဲတွင်...

လုရှီယွန် သည် မိမိ ဘယ်ကလာပြီး ဘယ်ကို သွားနေမှန်း မသိတော့ဘဲ သူမ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကိုပင် မေ့လျော့နေကာ ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး အရာအားလုံးနှင့်အတူ မျောလွင့်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သူမ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး တွေဝေနေသော အသိစိတ်များထဲမှ ခပ်ရေးရေး အသိစိတ်လေး တစ်ခုကို စုစည်းပေးလိုက်ကာ သူမ ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်နေရာမှာ ရောက်နေလဲ ဆိုတာကို တဖြည်းဖြည်း သတိရလာစေသည်။

အသိစိတ်များ ပြန်လည် ကြည်လင်လာချိန်တွင် မျက်စိရှေ့ရှိ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းများ အားလုံး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်စိရှေ့တွင် ဧရာမ ညောင်ပင်ကြီး ကို မြင်တွေ့ရဆဲ ဖြစ်ပြီး ချန်မု က သူမ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေကာ လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အရှင်မြတ်..."

လုရှီယွန် သည် ခဏတာ တွေဝေသွားသေးသည်။

ချန်မု က သူမကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကဲ... နောက်ရက်တွေမှာ မင်း ဒီနေရာမှာပဲ နေပြီး ကျင့်ကြံပါ... ဘယ်အချိန် ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာမလဲ... အဲဒီအချိန်ကျမှ အပြင်ကို ပြန်ထွက်ခဲ့ပါ..."

လုရှီယွန် သည် သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသည်မှာ အတော်လေး ကြာနေပြီ ဖြစ်ပြီး သူ ခိုင်းစေသော ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ရသည်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် သူ၏ အနီးအနားတွင်သာ ကျင့်ကြံလေ့ ရှိသဖြင့် ချန်ယောင် တို့ထက်ပင် ပိုမို သင်ကြားပြသမှု ခံခဲ့ရကာ ယခုအခါ ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့သည်။

သူ ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပါက အနီးကပ် လူများကို ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာအောင် တိုက်ရိုက် ကူညီပေးနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တိုးတက်မှု နှုန်း မည်မျှပင် မြန်ဆန်နေပါစေ ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရန် အလွန် ဝေးကွာနေသေးပြီး အနည်းဆုံး နှစ်ရာပေါင်း အနည်းငယ်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။

လုရှီယွန် အနေဖြင့် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ အချိန်မီ မရောက်ရှိနိုင်ပါက သက်တမ်း နှစ်ရာပေါင်း အနည်းငယ်မျှသာ နေရမည် ဖြစ်ပြီး လောကကြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားရမည် ဖြစ်သည်။

ယနေ့ခေတ် ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ နံပါတ်တစ် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး အနေဖြင့် အနီးကပ် တစ်ဦးတည်းသော အစေခံ သည် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်နေမှသာ သင့်တော်မည် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လုရှီယွန် က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း အသံထူးလိုက်ကာ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ခိုင်မာသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။

ချန်မု က သူမကို ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာစေချင်သည် ဆိုမှတော့ နောက်ပိုင်းတွင် သူမ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည် ဖြစ်ပြီး လောကကြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားရမည်လား၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဖြစ် ချန်မု ကို ဆက်လက် အလုပ်အကျွေး ပြုရမည်လား ဆိုသည်ကို ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ချန်မု က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကာ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

အပြင်ဘက်တွင်။

ထိုက်ရီ နန်းဆောင် ၏ အရှေ့တွင်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နန်းဆောင် အတွင်းမှ ထွက်လာကြပြီး အများစုမှာ အပြည့်အဝ သတိဝင်လာကြပြီ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းစုမှာမူ နားလည် သဘောပေါက်မှု ၏ အရသာကို ခံစားနေကြဆဲ ဖြစ်ကာ အသီးသီး မိမိတို့၏ ကျင့်စဉ်ဂူ များသို့ ပြန်သွား၍ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် ရည်ရွယ်ထားကြသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး နှစ်ရာကျော် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်လာကြစဉ်...

"ဝုန်း..."

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရုတ်တရက် မှောင်မည်းသွားသည်။

ထာဝရသခင်ကြီး များ အားလုံး အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အရာအားလုံး၏ ထူးဆန်း နက်နဲမှုများကို မြင်တွေ့နိုင်သော သူတို့၏ အမြင်တွင် ကျယ်ပြောလှသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားမှ ခမ်းနားကြီးကျယ်လှသော ကံကြမ္မာများ အရပ်လေးမျက်နှာမှ စုစည်းလာပြီး မြို့တော် သို့ ဝင်ရောက်လာကာ နန်းတော်ကြီး တွင် စုစည်းသွားပြီးနောက် နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည် သွားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤ ကြီးမားလှသော ကံကြမ္မာများ စုစည်းသွားမှုကြောင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အချိန်လေး အတွင်း မှောင်မည်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် အရှိန်အဝါ တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာကာ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု နံနက်ခင်း နေမင်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ မြို့တော် အရပ်လေးမျက်နှာကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

ရွှေရောင်အမြုတေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာပြီ။

"တစ်ယောက်ယောက် အဆင့်တက်သွားပြီပဲ..."

"ကံကြမ္မာ တွေ စုစည်းပြီး ကောင်းချီးပေးခံရတာ ဆိုတော့ တာယွမ် က ဧကရီ ဖြစ်ဖို့ များတယ်... မူလက သာမန် မင်းသမီး တစ်ပါးကနေ အခုတော့ ငါးကြင်းမှ နဂါးအဖြစ်သို့ ခုန်တက် သွားပြီး တစ်ဆင့်တည်းနဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့ပြီပဲ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့စဉ်က မည်မျှ ခက်ခဲခဲ့သနည်း။ ကပ်ဘေး ပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တာအို အငွေ့အသက် များစွာကို နားလည် သဘောပေါက်ကာ လောကီ အနှောင်အဖွဲ့ များကို ဖြတ်တောက်ပြီးမှသာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အနှောင်အဖွဲ့များကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာတွင်မူ ချန်မု ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာပြီး လောကကို အုပ်စိုးကာ နယ်မြေခုနစ်ခုလုံးမှ နတ်ဘုရားဂိုဏ်း များကို ဤနေရာသို့ စုစည်းစေပြီး တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာ များကို စုဆောင်းကာ အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ အသစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်းကြောင့် ဤ နတ်ဘုရား အင်ပါယာ ၏ ပထမဆုံး ဧကရီ အနေဖြင့် ကျင့်ကြံမှုများ တစ်မုဟုတ်ချင်း တိုးတက်လာပြီး များစွာ ကျင့်ကြံစရာ မလိုဘဲ ဤ ကံကြမ္မာများ၏ တွန်းတင်မှုဖြင့် ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းမှာ အလွန် အားကျစရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထို့အပြင် တာယွမ် သည် သေချာပေါက် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်ရာ အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ ကံကြမ္မာ များကို မှီခိုကာ ဤ ဧကရီ သည် အဆင့်တက်သည်နှင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး လေးကြိမ် အထက် ကျော်ဖြတ်ထားသော စွမ်းအားမျိုးကို ရရှိမည် ဖြစ်ပြီး နောင်တွင် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် မြင့်တက်လာကာ နှစ်တစ်ထောင် အတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဆယ်ကြိမ် အထက် ကျော်ဖြတ်ထားသော အနှိုင်းမဲ့ ထာဝရသခင်ကြီး ၏ စွမ်းအားမျိုးကို ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

တကယ်တမ်း ပြောရလျှင်...

တာယွမ် ၏ နယ်မြေ အတွင်းတွင် ရှိနေရမည် ဆိုသည့် ကန့်သတ်ချက် ရှိနေပြီး သူမ၏ ကံကြမ္မာ မှာလည်း တာယွမ် နှင့် အမြဲတမ်း ဆက်စပ်နေမည် ဖြစ်ကာ အကယ်၍ တာယွမ် ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားပါက သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် စွမ်းအားများမှာလည်း သေချာပေါက် ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့ခေတ် တာယွမ် တွင် ထာဝရနတ်မင်း အသစ် တစ်ပါး ဖြစ်သော၊ ယနေ့ခေတ် ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ နံပါတ်တစ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သော ချန်မု ရှိနေသဖြင့် ကြီးပွား တိုးတက်မည့် အချိန်အခါ ဖြစ်နေကာ ကျဆင်းမည့် အချိန်ဆိုသည်မှာ နှစ်မည်မျှ ကြာမှ ရောက်လာမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

ထာဝရသခင်ကြီး များစွာ သက်ပြင်းချ နေကြစဉ်မှာပင်...

"ဝုန်း..."

ရုတ်တရက် နောက်ထပ် အလင်းတန်း တစ်ခု အခြား နေရာတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကို အရောင်ပြယ်သွားစေပြန်သည်။

နောက်ထပ် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာပြန်ပြီ။

"ဒီတစ်ယောက်ကကော ဘယ်သူလဲ..."

ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား မှာ အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားကြပြီး တွေဝေသွားကြသည်။

စောစောက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကံကြမ္မာများ စုစည်းသွားခြင်းကို ကြည့်ရုံဖြင့် တာယွမ် ၏ ဧကရီ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာကြောင်းကို သူတို့ သိရှိကြသော်လည်း ဤတစ်ယောက်မှာမူ မည်သည့် လက္ခဏာမှ မရှိဘဲ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် မတူညီသော ထူးဆန်းသည့် လက္ခဏာ တစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ်ထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ ပြောင်းလဲသွားကာ သန့်ရှင်း ကြည်လင်သော ဝိညာဉ်ကြိုးကြာငှက် များ အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်း ကခုန်နေကြကာ ရှင်းလင်း ကြည်လင်သော ခံစားချက် တစ်ခုက မြေပြင် အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်။

စိုးရိမ်ပူပန်မှု၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှု စသည့် ခံစားချက်များ အားလုံးမှာ ဤ ရှင်းလင်း ကြည်လင်သော အငွေ့အသက်များ၏ နှစ်သိမ့်မှုအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

"သန့်ရှင်း ကြည်လင်တဲ့ ဝိညာဉ်ကိုယ်ထည်... မဟုတ်ဘူး... သန့်ရှင်း ကြည်လင်တဲ့ တာအိုကိုယ်ထည်..."

ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးက မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး မှတ်မိသွားသည်။

ဤကဲ့သို့ အဆင့်တက်ချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် လက္ခဏာများ၊ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားသော သန့်ရှင်း ကြည်လင်သည့် အငွေ့အသက် မျိုးမှာ သန့်ရှင်း ကြည်လင်သော တာအိုကိုယ်ထည် ပိုင်ရှင်များ အဆင့်တက်ချိန်တွင်သာ ပေါ်ထွက်လာလေ့ ရှိသည်။

သို့သော် ရှီးယွီ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သန့်ရှင်း ကြည်လင်သော တာအိုကိုယ်ထည် အကြောင်းကို သိရှိသူ အလွန် နည်းပါးလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤ တာအိုကိုယ်ထည် ပိုင်ရှင်သည် လောကတွင် သွားလာလှုပ်ရှားလေ့ မရှိသလို လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကိုလည်း မခံရဘဲ မည်သည့် နာမည်ကျော်ကြားမှုမျှ မရှိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းကင်လူသား အတားအဆီး ကို ချိုးဖျက်ပြီး ရွှေရောင်အမြုတေ ကို ဖန်တီးကာ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာပြီ ဆိုမှတော့ ယနေ့မှစပြီး နယ်မြေခုနစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြား လာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်...

တတိယမြောက် အရှိန်အဝါ တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု အရပ်ဆယ်မျက်နှာ ကို လင်းထိန်သွားစေပြန်သည်။

နောက်ထပ် လူတစ်ဦး ရွှေရောင်အမြုတေ ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြန်ပြီ။ ကိုယ်ပိုင် အခြေခံ စုဆောင်းမှုများနှင့်အတူ တာယွမ် ၏ ကံကြမ္မာများ မြင့်တက်လာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းလဲမှုများကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ဤအချိန်တွင် အားလုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယန်ဟန်ယု။

ပထမအကြိမ် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း ချန်မု က ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ ရိုက်ခတ်မှုကို တားဆီးပေးခဲ့သဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ပြီး ယခုအခါ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အောင်မြင်ကာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာပြီးနောက် လောကကို ကျော်လွန်သွားပြီ ပင်ဖြစ်သည်။

"ရွှစ်... ရွှစ်..."

ထို့နောက် စတုတ္ထမြောက် အလင်းတန်း၊ ပဉ္စမမြောက် အလင်းတန်း များက အရပ်လေးမျက်နှာ ကို လင်းထိန်သွားစေပြန်သည်။

ချန်မု နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိဘဲ တာယွမ် ၏ ယခင်က အံ့မခန်း ပါရမီရှင် သိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦး သည်လည်း တာအို လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းပြီးနောက် ဗလာအမြုတေ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ရာ ယခုအခါ တာယွမ် ၏ ကံကြမ္မာများနှင့်အတူ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အောင်မြင်သွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ ပဉ္စမမြောက် လူ ရွှေရောင်အမြုတေ ဖန်တီးပြီးနောက်မှသာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် အပြောင်းအလဲ အသစ်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်မလာတော့ဘဲ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ငါးပါး မျက်စိတစ်မှိတ်စာ အချိန်လေး အတွင်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းက ဤ နယ်မြေခုနစ်ခုလုံး ကို အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ အသစ် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။