အခန်း ၂၀၅

အခန်း (၂၀၅) ဝိညာဉ်လောက၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ

နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်။

ထျန်းလန် တိုက်ကြီး၊ တောင်တန်း တစ်ခု၏ နေရာ တစ်ခု။

ဝိညာဉ်လောက အတွင်းရှိ လေဟာနယ် တစ်ခုတွင် ကြယ်ရောင်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများ ရောယှက် စုစည်းနေကြသည်။

ဤ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများမှာ အလွန် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း မျက်မြင်မရသော ပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် အစီအစဉ်တကျ ရောယှက်နေကြပြီး စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ထူးဆန်း နက်နဲသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကို ဖန်တီးထားသည်။

အချိန်များ ကုန်လွန်လာသည်နှင့်အမျှ ထို ရောယှက် စုစည်းနေသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်း လမ်းကြောင်း သည် ဝိညာဉ်လောက အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ဆွဲငင် စုစည်းလာပြီး ၎င်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စေကာ ပိုမို အားကောင်းလာစေသည်။

အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ။

သတ်မှတ်ထားသော အတိုင်းအတာ တစ်ခုကို ကျော်လွန်သွားသကဲ့သို့။

ထို စုစည်းလာသော ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများမှာ တောက်ပစွာ လက်လာပြီး ရုတ်တရက် အလင်းရောင်များ အဆက်မပြတ် ဖြာထွက်လာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝိညာဉ်လောက တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများမှာ ထို တာအို အမှတ်အသား များကို ဗဟိုပြုကာ အလယ်ဗဟိုသို့ စုစည်း ရောယှက်သွားကြပြီး တဖြည်းဖြည်း ကလေးငယ် တစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုး ဖန်တီးလာကာ ပုံရိပ်ယောင် အနေအထားဖြင့် မျက်နှာကို သေချာ မမြင်ရဘဲ မြူနှင်းများ ကြားမှ ပန်းကို ကြည့်ရသကဲ့သို့ မှုန်ဝါးဝါး ဖြစ်နေသည်။

"စုစည်းစမ်း..."

ထိုအချိန်မှာပင် ကြည်လင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရွှေရောင် အလင်းတန်း များစွာ ရောယှက် စုစည်းသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလယ်ဗဟိုသို့ စုစည်းသွားကာ ထို ပုံရိပ်ယောင် ကလေးငယ်မှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပုံပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တကယ် တည်ရှိသော အရာတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ၎င်း၏ အသွင်အပြင်မှာ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ လေလွင့် ဝိညာဉ် အခြေအနေနှင့် အလွန် တူညီပြီး အနည်းငယ် သေးငယ်နေသည် သာ ရှိသည်။

"ရွှစ်..."

မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ပုံပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ ဖိအားကြီး တစ်ခု အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်နှံ့သွားကာ အနီးအနားရှိ ဝိညာဉ်လောက ၏ တာအို အမှတ်အသား များ လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ရှိနေသော နေရာကို ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားစေသည်။

ထို့နောက် ထို မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ ကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ဖြန့်ကားလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းတန်းများ စုစည်းလာပြီး ၎င်းကို အလယ်ဗဟိုတွင် ရစ်ပတ်သွားကြတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။

အပြစ်အနာအဆာ ကင်းသော အမျိုးသမီး ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခု ပုံပေါ်လာသည်။ အသားအရေမှာ နှင်းဆီပွင့်ဖတ်များကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး အရိုးအဆစ်များမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ကာ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းလေးများ တောက်ပနေပြီး လောကကြီး၏ အဖိုးတန် ရတနာ တစ်ခုအလား လုံးဝ အပြစ်အနာအဆာ ကင်းမဲ့လှသည်။

တိတ်ဆိတ်စွာပင် ရှည်လျားသော အဝတ်အစား တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟူး..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း မျက်လုံးများ ဖွင့်လာပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ မျက်ဝန်းများမှာ ကြည်လင် တောက်ပနေပြီး ထာဝရနတ်မင်း ၏ ဖိအားများ အလိုအလျောက် ပြန့်နှံ့နေတော့သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ လှိုင်းထနေသော စွမ်းအားများနှင့် မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ၏ အစွမ်းအစ များကို ခံစားကြည့်ရင်း နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံး၌ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။ နှစ်သောင်းချီ အချိန်များ ကုန်လွန်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမ လောကကြီးထဲသို့ အမှန်တကယ် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။

ခဏတာ ဝမ်းသာသွားပြီးနောက်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ အမူအရာ လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွားပြီး အရှေ့ဘက် လေဟာနယ်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ မျက်လုံးများ တည်ငြိမ်သွားပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်ထက် နည်းနည်းစောနေတယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ က စောစောလာပြီး စောင့်နေပုံရတယ်..."

လေဟာနယ် ထဲတွင် ချန်မု ၏ ပုံရိပ်က အဝေးမှနေ၍ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အနီးသို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်လိုက်ကာ သူမကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီး ထာဝရနတ်မင်း ၏ စွမ်းအားကို ပြန်လည် ရရှိသွားတဲ့ အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ကလည်း ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တာအိုမိတ်ဆွေ သာ ရက်အနည်းငယ်လောက် စောလာရင် သတိထားမိခံရနိုင်တဲ့ အန္တရာယ် ရှိတယ်... အချိန်မဆွဲဘဲ အခုချက်ချင်း သွားကြရအောင်..."

ယခုအခါ ကျင့်ကြံမှုများ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာပြီ ဖြစ်ရာ ပထမဆုံး လုပ်ရမည့် ကိစ္စမှာ ယင်ယန် နွယ်ပင် ကို သွားယူရန် ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ ယင်ယန် လှိုဏ်ဂူ ကို သွားရောက် ရှာဖွေကာ မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး ကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်စေမည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ရတနာ များကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်ထားသည့် အပြောင်းအလဲများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

ချန်မု က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည်လည်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ကာ လမ်းကြောင်းကို မှတ်သားလိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တွင် အလင်းတန်း တစ်ခု ဖန်တီးကာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အတွင်းဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ချန်မု သည်လည်း တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် အလင်းတန်းများ မဖန်တီးဘဲ သူမ၏ နောက်မှ ခြေလှမ်းမှန်မှန်ဖြင့် လိုက်သွားခဲ့သော်လည်း ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း အလွန် ဝေးကွာသော အကွာအဝေး ကို ရောက်ရှိသွားကာ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် ချန်မု ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ တောက်လျှောက် သွားနေခဲ့သည်။

ဝိညာဉ်လောက ၏ အတိမ်အနက် ဆိုသည်မှာ မြေပြင်နှင့် မြေအောက် ကွာခြားချက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ နယ်ပယ် သဘောတရား အရ ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး အမြင်အာရုံဖြင့် ပြောရမည် ဆိုပါက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော ကမ္ဘာကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

မျက်စိရှေ့ရှိ ကမ္ဘာကြီးမှာ အစပိုင်းတွင် အနီရင့်ရောင် မြေပြင်နှင့် ကွေးကောက်နေသော တောင်တန်းများ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လက်ရှိလောက ၏ မြင်ကွင်းနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်လောက ၏ အတိမ်ဆုံး အလွှာလည်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်း အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားပြီး တောင်တန်းများမှာ လုံးဝ ပုံသဏ္ဍာန် ပြောင်းလဲသွားကာ တောင်တန်းပုံစံ မမြင်ရတော့ဘဲ အနီရင့်ရောင် စေးကပ်နေသော အရာများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေပြင်မှာလည်း အပ်ချွန်များကဲ့သို့ အမည်းရောင် တောင်ထွတ်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

နောက်တစ်ခါ မျက်တောင် ခတ်လိုက်ချိန်တွင်မူ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မှောင်မည်းနေသော ခြံဝင်း တစ်ခု အဖြစ် အစားထိုး ဝင်ရောက်လာကာ ခြံဝင်း ထဲတွင် ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသော ကလေးငယ် တစ်ဦးက သူ၏ လက်ထဲရှိ အမည်းရောင် မြေကြီး များကို ပွတ်သပ် ဆော့ကစားနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ချန်မု နှင့် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း တို့၏ ပုံရိပ်များမှာ ထို အမည်းရောင် မြေကြီး များ၏ အပေါ်တွင် အလွန် သေးငယ်သော အစက်လေးများ အဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

စောစောက မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အဆုံးအစမဲ့ တောင်တန်းကြီးများမှာ ဤ ထူးဆန်းသော ကလေးငယ် ၏ လက်ထဲရှိ မြေကြီး တစ်ဆုပ် သာ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ ပင်ဖြစ်သည်။

ကလေးငယ် က ခံစားချက်မဲ့စွာဖြင့် ဘယ်ဘက်လက်ထဲရှိ မြေကြီးများကို ညာဘက်လက်ထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်ရာ ချန်မု တို့၏ အမြင်တွင်မူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားပြီး အရာအားလုံး ပြိုကျသွားကာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးကိုပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

သို့သော် ချန်မု နှင့် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း တို့သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် အသီးသီး ခုန်တက်လိုက်ကြရာ ထို မြေကြီးများထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အလင်းစက်လေးများ မှနေ၍ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထို ကလေးငယ် နှင့် အရွယ်အစား တူညီသော လူပုံစံများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ကလေးငယ် မှာ ခံစားချက်မဲ့နေဆဲဖြစ်ကာ လက်ထဲရှိ မြေကြီးများကိုသာ ငေးမောစွာ ဆော့ကစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချန်မု နှင့် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း တို့ကလည်း လှည့်မကြည့်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားကာ ခြံဝင်း ထဲမှ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည် ချန်မု ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အခြား ခြံဝင်း တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရေအိုး တစ်လုံး အရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရေအိုးထဲသို့ လက်ဆန့်ထုတ်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ နှိုက်လိုက်သည်။

ရေပြင် အောက်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်မှာ အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်သော တောင်တန်းကြီးများ ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာသစ် တစ်ခုအလား ဖြစ်ကာ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် လှုပ်ရှားမှုများ အားလုံးမှာ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ လက်ဝါး အောက်တွင် ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

အသက် အကြိမ်အနည်းငယ် ရှူပြီးနောက် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် ထူးဆန်းသော သစ်သားနွယ်ပင် တစ်ခု ပါလာသည်။ ဤ နွယ်ပင် မှာ အမည်းနှင့် အဖြူ အရောင် နှစ်မျိုးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အရောင် နှစ်မျိုးမှာ ရောယှက် လိမ်ယှက်နေကာ ဆံကြိုး ကဲ့သို့ လိမ်နေပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသည်။

"ရပြီ..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ်က မထင်မှတ်ထားသည်များ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ဤ ယင်ယန် နွယ်ပင် ကို ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ နေရာတစ်ခုတွင် ပစ်ထားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး လက်ရှိလောက ထက် များစွာ ပိုမို ကျယ်ဝန်း အဆုံးအစမဲ့ ဖြစ်ရာ နေရာ အတိအကျ မသိရှိဘဲ ရှာဖွေရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤမျှ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ထာဝရနတ်မင်း များသာ ဝင်ရောက်နိုင်သဖြင့် အခြားသူများ မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားရန်မှာလည်း လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

"ဒါက ယင်ယန် နွယ်ပင် လား... တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ... ဒီအရာ ကိုယ်တိုင်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နေပြီပဲ..."

ချန်မု က နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ လက်ဖဝါးထဲရှိ အမည်းနှင့် အဖြူ အရောင် နှစ်မျိုး ရောယှက်နေသော ရှေးဟောင်း နွယ်ပင် ကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတန်းလေးများ တောက်ပလာသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအို အငွေ့အသက် များ အားလုံးမှာ မဟာတာအို ၏ အစိတ်အပိုင်းများ မှ ဆင်းသက်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တာအို မှ တစ်၊ တစ် မှ နှစ်၊ နှစ် မှ သုံး၊ သုံး မှ အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုအထဲတွင် ယင်ယန် တာအို အမှတ်အသား များမှာ မူလ ကနဦး တာအို နှင့် အနီးစပ်ဆုံး တာအို အမှတ်အသား များ ဖြစ်ပြီး လောကကြီး တစ်ခုလုံးကို ဖွဲ့စည်းထားသော အခြေခံ အကျဆုံး တာအို အမှတ်အသား များလည်း ဖြစ်ကာ တာအို အမှတ်အသား ထောင်သောင်းချီ မှာ ယင်ယန် မှတစ်ဆင့် ဆင်းသက်လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အခြေခံ အကျဆုံးနှင့် အရင်းအမြစ် အကျဆုံး တာအို အမှတ်အသား များ ဖြစ်သဖြင့် ယင်ယန် တာအို အမှတ်အသား များမှာ ကျင့်ကြံရန် အလွန် ခက်ခဲလှပြီး အထူး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ရတနာ များ၏ အကူအညီ မပါဘဲ နားလည် သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားပါက အလွန် ခက်ခဲသော ကိစ္စ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယင်ယန် တာအို အမှတ်အသား များကို နားလည် သဘောပေါက်ပြီးပါက အခြားသော တာအို အမှတ်အသား များစွာကို အလွယ်တကူ ခွဲထုတ် နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး တာအို တစ်ခုကို နားလည်ပါက တာအို ရာပေါင်းများစွာကို နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ ယင်ယန် နွယ်ပင် တွင် ယင်ယန် တာအို ၏ တာအို အငွေ့အသက် များ ပါဝင်နေသည်။

ဤ ယင်ယန် နွယ်ပင် ၏ အကူအညီဖြင့် အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်လျှင်တောင်မှ စစ်မှန်သော ယင်ယန် တာအို အမှတ်အသား များကို ဖန်တီးနိုင်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း ယင်ယန် တာအို နှင့် ပတ်သက်၍ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည် သဘောပေါက်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး မည်သည့် ထာဝရနတ်မင်း အတွက်မဆို အကျိုးကျေးဇူး ရှိပေသည်။

"မှန်ပါတယ်..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အနည်းငယ် နှမြောတသသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီ နွယ်ပင် ရဲ့ အကူအညီနဲ့ နှစ်တစ်ထောင် လောက် သေချာ နားလည် သဘောပေါက်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ယင်ယန် တာအို ကို အနည်းငယ် ထိတွေ့နိုင်မှာ ဖြစ်ပြီး နောင်မှာ တာအို အမှတ်အသား၊ တာအို အငွေ့အသက် တွေကို နားလည် သဘောပေါက် ဖို့အတွက် အခြေခံ ကောင်းတစ်ခု ရရှိနိုင်ပေမဲ့... အခု ကျွန်မမှာ အဲဒီလောက် အချိန် မရှိတော့ဘူးလေ..."

အကယ်၍ သူမတွင် အချိန်ရသေးပါက ဤ ယင်ယန် နွယ်ပင် ထဲရှိ တာအို အငွေ့အသက် များကို နှစ်တစ်ထောင် ကြာအောင် အရင်ဆုံး နားလည် သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားပြီးမှသာ လျှို့ဝှက် နယ်မြေ ဖြစ်သော ယင်ယန် လှိုဏ်ဂူ ကို သွားရောက် ရှာဖွေမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး မှာ နှစ်လေးဆယ်ပင် မလိုတော့သဖြင့် အချိန်များစွာ ယူ၍ သေချာ နားလည် သဘောပေါက်အောင် လုပ်နေရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားများကို ပိုမို မြန်ဆန်စွာ တိုးတက်စေနိုင်မည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ရတနာ များကိုသာ အမြန်ဆုံး ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

"သွားကြရအောင်..."

ချန်မု က ယင်ယန် နွယ်ပင် ကို အချိန်အနည်းငယ် ကြာအောင် သေချာ ကြည့်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

ယင်ယန် တာအို အငွေ့အသက် များသည် သာမန် ထာဝရနတ်မင်း များ အတွက် အလွန် ကြီးမားသော ဆွဲဆောင်မှု တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အတွက်မူ တာအို အမှတ်အသား၊ တာအို အငွေ့အသက် များကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ စွမ်းအားမှာ စိတ်ဝိညာဉ် ၏ အခြေခံ သဘာဝ မှ လာခြင်း ဖြစ်ပြီး မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ မှာ အထောက်အကူပြု လမ်းစဉ်သာ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ...

သူ၏ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ တွင်လည်း တာအို အမှတ်အသား ဆယ့်နှစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤသုံးနှစ် အတွင်း တဖြည်းဖြည်း ကျင့်ကြံထားခြင်း ဖြစ်ကာ အနည်းငယ် တိုးတက်လာသော်လည်း တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ကဲ့သို့ တာအို အမှတ်အသား နှစ်ရာကျော် ကျင့်ကြံထားသူ များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန် နည်းပါးလှပေသည်။

သို့သော် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အဆင့်မှာမူ ဤသုံးနှစ် အတွင်း ဝိညာဉ်မှတ်များ ပြည့်မီသွားသဖြင့် နောက်ထပ် တစ်ဆင့် တက်သွားခဲ့ပြီး ယခုအခါ မူလဝိညာဉ် အဆင့် ၆ အထိ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အဆင့်အတန်း အရ တွက်ချက်မည် ဆိုပါက တာအိုတစ်ရာ ပေါင်းစပ်ပြီး အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိနေသော မဟာ ထာဝရနတ်မင်း များနှင့် တန်းတူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် စွမ်းအားနှင့် နည်းလမ်းများကို တွက်ချက်မည် ဆိုပါက တာအို အမှတ်အသား ကိုးရာ့ကိုးဆယ့်ကိုး ခု ကို ဖန်တီးကာ မူလဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ၏ အမြင့်ဆုံး အတိုင်းအတာ သို့ ရောက်ရှိနေသော မဟာ ထာဝရနတ်မင်း များပင်လျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တာအိုတစ်ထောင် ပေါင်းစပ်ထားသော ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ စွမ်းအားကို မမြင်ဖူးသေးသော်လည်း ယခုအခါ ချန်မု သည် ထိုအဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တောင်မှ အနည်းငယ် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိမည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိပေသည်။

တွမ်ယွမ် ထာဝရနတ်မင်း ၏ အဆိုအရ ယနေ့ခေတ် လောကတွင် တာအိုတစ်ထောင် ပေါင်းစပ်ထားသော ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း များ အလွန် နည်းပါးလှပြီး သူ တိုက်ကြီး များစွာကို လှည့်လည် သွားလာခဲ့သော်လည်း လူအနည်းငယ်ကိုသာ တွေ့ဖူးသည်ဟု ဆိုရာ ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးပါက ကောင်းကင်နတ်မင်း များ မပေါ်ထွက်လာသရွေ့ လောကတွင် စိတ်ကြိုက် သွားလာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အင်း..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က ယင်ယန် နွယ်ပင် ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ချန်မု နှင့်အတူ ဝိညာဉ်လောက ၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဆက်လက် သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့ နှစ်ဦး၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါးသွားပြီး ထို ထူးဆန်းသော ခြံဝင်းကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အနီးအနားရှိ ကမ္ဘာကြီး ရှိ အရာအားလုံးမှာ စတင် တွန့်လိမ် ကောက်ကွေး လာပြီး တဖြည်းဖြည်း မှောင်မည်းကာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးမှာ တွန့်လိမ် ကောက်ကွေး နေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများမှာ ဤနေရာတွင် စေးကပ်သော အရာများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ ဟာလာဟင်းလင်း ပြင်ထဲတွင် မျောလွင့်နေကြသည်။

ဤနေရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသံမထွက်ဘဲ ပျက်စီးသွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ကဲ့သို့သော ထာဝရနတ်မင်း ပင်လျှင် ဤအချိန်တွင် အသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ပြသကာ ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်တွင် တာအို အမှတ်အသား များ ဖန်တီး၍ အလင်းရောင် အကာအကွယ် တစ်ခု ဖန်တီးပြီး ထို စေးကပ်နေသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများနှင့် အလွန် တွန့်လိမ် ရှုပ်ထွေးနေသော တာအို အမှတ်အသား များကို ဖယ်ရှားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းစက် နှစ်ဆယ့်သုံးခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းမှာ သူမ၏ မူလဝိညာဉ် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ဖြစ်ကာ တာအို အမှတ်အသား နှစ်ဆယ့်သုံးခု ကို ကျင့်ကြံထားကြောင်း ပြသနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဝုန်း...

ချန်မု ၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အနည်းငယ် တောက်ပသွားပြီး မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ပြသလိုက်ရာ မှေးမှိန်သော အလင်းတန်း ဆယ့်နှစ်ခု က အလင်းရောင် အကာအကွယ် တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ပြီး အနီးအနားရှိ ကြမ်းတမ်း ရှုပ်ထွေးမှုများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦး ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားကြသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အရာအားလုံးမှာ ပုံသဏ္ဍာန် မရှိတော့ဘဲ သာမန် မျက်စိဖြင့် ကြည့်သည်ဖြစ်စေ၊ ထာဝရနတ်မင်း ၏ အမြင်ဖြင့် ကြည့်သည်ဖြစ်စေ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ ရနိုင်သော ပုံသဏ္ဍာန်များ မတွေ့ရတော့ဘဲ အားလုံးမှာ ရှုပ်ထွေးပြီး ပုံသဏ္ဍာန် မမှန်သော အရာများသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

သူတို့ နှစ်ဦး ဆက်လက် ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ မီးခိုးရောင် စေးကပ်နေသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများပင် မရှိတော့ဘဲ အရာအားလုံး လုံးဝ မှောင်မည်းသွားကာ မည်သည့် အရာဝတ္ထုမျှ မရှိတော့သလို မည်သည့် တာအို အမှတ်အသား မျှလည်း မရှိတော့ဘဲ ဤနေရာရှိ အရာအားလုံးမှာ ပျက်စီးနေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဖိသိပ်နေကာ မည်သည့် ပုံသဏ္ဍာန်မျှ မရှိတော့ချေ။

"..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ မျက်နှာ အမူအရာ မှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူမပင်လျှင် အနည်းငယ် ဖိအား များနေပြီး စိတ်ကြိုက် မလှုပ်ရှားရဲတော့ချေ။

သူမက ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ယင်ယန် နွယ်ပင် ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖြစ်သော ဤနေရာတွင် 'လမ်းကြောင်း' ဆိုသည့် သဘောတရား မရှိတော့ဘဲ လေဟာနယ် ပင်လျှင် တွန့်လိမ် ကောက်ကွေး နေကာ လက်တစ်ကမ်း အကွာအဝေး မှာ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေနိုင်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း များ ရမ်းသမ်း ဝင်ရောက်သွားပါကလည်း ဤနေရာတွင် လမ်းပျောက်သွားနိုင်ပြီး ပြန်လမ်းကို ဘယ်တော့မှ ရှာမတွေ့နိုင်တော့ချေ။

ယင်ယန် နွယ်ပင် သည် ယင်ယန် လှိုဏ်ဂူ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အကာအကွယ် ပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သလို ဤလမ်းခရီး အတွက် လမ်းပြ ပစ္စည်း တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ဝုန်း...

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ ဘယ်ဘက်လက်က လက်ချောင်းများဖြင့် မန္တန် တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရာ ထို ယင်ယန် နွယ်ပင် ပေါ်မှ အမည်းနှင့် အဖြူ အရောင် နှစ်မျိုး ရှိသော မှေးမှိန်သည့် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ မှောင်မည်းနေသော လေဟာနယ်ကို အနည်းငယ် လင်းထိန်သွားစေသည်။

"သွားကြရအောင်..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ယင်ယန် နွယ်ပင် ကို ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားလိုက်သည်။

ချန်မု ကလည်း မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ နောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။

သူသည်လည်း ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖြစ်သော ဤနေရာသို့ အလွန် ရှားပါးစွာသာ ရောက်ဖူးပြီး ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းအားဖြင့် ဤနေရာတွင် လမ်းပျောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သလို အကယ်၍ နေရာတစ်ခုခုသို့ မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားလျှင်တောင်မှ ဓားဖြင့် ခုတ်ဖြတ်ကာ လမ်းဖောက်ပြီး ပြန်ထွက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့ ပြုလုပ်ပါက အလွန် အလုပ်ရှုပ်မည် ဖြစ်ပြီး နှစ်အနည်းငယ်၊ သို့မဟုတ် ထို့ထက် ပိုကြာအောင် ပိတ်မိနေနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

ဤသို့ဖြင့်...

သူတို့ နှစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၊ မှောင်မည်းနေသော လေဟာနယ်ထဲတွင် ဆက်လက် သွားနေခဲ့ကြပြီး ခြေလှမ်း အနည်းငယ်မျှသာ လျှောက်လိုက်ရသော်လည်း အရှေ့ဘက် အမှောင်ထုထဲတွင် ရုတ်တရက် အက်ကွဲသွားကာ ဧရာမ လှိုဏ်ဂူကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ပေရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားကာ လှိုဏ်ဂူ တစ်ခုတည်းကိုသာ မြင်ရပြီး အနောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးမှာ အမှောင်ထုထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသည်။

ဤ လှိုဏ်ဂူ ၏ တစ်ဝက်မှာ အမည်းရောင်၊ တစ်ဝက်မှာ အဖြူရောင် ဖြစ်ပြီး အရောင် နှစ်မျိုးစလုံးမှာ စေးကပ်နေသော အရာများကဲ့သို့ လှိုဏ်ဂူ ပေါက်ကို ပိတ်ထားကာ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရင်တုန်စရာ ကောင်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

"ယင်ယန် လှိုဏ်ဂူ..."

ချန်မု က စိတ်ထဲတွင် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် လှိုဏ်ဂူ ပုံသဏ္ဍာန် ဖြင့် ရှိနေခြင်းကပင် အလွန် ထူးခြားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပြီး သူ၏ အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်မှု အရ ယင်ယန် လှိုဏ်ဂူ ၏ သက်တမ်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက် နယ်မြေ များထက် များစွာ ပိုမို ရှေးကျပြီး ဤကမ္ဘာ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာချိန် ကတည်းက ရှိနေခဲ့ကာ အရာအားလုံး၏ အစ၊ အရှေးကျဆုံး နေရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

"ရောက်ပြီ..."

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း သည်လည်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး အရှေ့ရှိ လှိုဏ်ဂူ ကို မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

အရှေးကျဆုံး ဖြစ်သော လျှို့ဝှက် နယ်မြေ များမှာ ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော် နှင့် လုံးဝ ကွာခြားပြီး ၎င်း၏ အတွင်းရှိ မည်သည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ရတနာ မဆို အရှေးကျဆုံး တာအို အငွေ့အသက် အချို့ ပါဝင်နေတတ်ရာ ထိုအရာကို ရယူပြီး နားလည် သဘောပေါက်အောင် လုပ်နိုင်ပါက ၎င်းကို အခြေခံပြီး တာအို အမှတ်အသား တစ်ခုထက်မက လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုလောက် ရှာတွေ့နိုင်ပါက ဤခရီးစဉ်မှာ အချည်းနှီး မဖြစ်တော့ဘဲ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် အတွင်း နားလည် သဘောပေါက်အောင် လုပ်နိုင်မည် ဖြစ်ကာ အချိန်တို အတွင်း တာအို အမှတ်အသား ဆယ်ဂဏန်းခန့် ထပ်မံ ဖန်တီးနိုင်ပါက ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရန် လုံလောက်သော ယုံကြည်မှု ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။