အခန်း ၂၀၉

အခန်း (၂၀၉) ချန်နန် ကွေ့ရွှိ ထာဝရနတ်မင်း

နန်းတော် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၊ ထိုက်ရီ နန်းဆောင်။

စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းကြီးများ တဆက်တည်း တည်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ကြီးမှာ အလွန် မြင့်မားကာ မည်သည့် ငှက်၊ သတ္တဝါ မျှ မတွေ့ရဘဲ အရာအားလုံးမှာ လေးနက် တည်ငြိမ်နေသည်။

ချန်မု က စိမ်းလန်းသော တောင်ခြေတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဝေးရှိ ဝါးအိမ်လေး တစ်ခု အတွင်းတွင် လုရှီယွန် က ကောင်းကင်လူသား အဆင့်ကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး အခြား တစ်ဖက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ယောင် သည်လည်း ဘယ်အချိန် ကတည်းက ပြန်ရောက်နေမှန်း မသိဘဲ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ ဖန်တီးမှုများကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့အပြင် လျိုလျန် သည်လည်း တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ရွှေရောင်အမြုတေ အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးကာ ထာဝရသခင်ကြီး မဖြစ်သေးသော သူ၏ အနီးကပ် လူများ အားလုံးမှာ ယခင်က ဂိုဏ်းပေါင်း ရာချီ လာရောက် ဂါရဝပြုသည့် နေ့မှစ၍ အသီးသီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေကြပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် ထို ခြေတစ်လှမ်း ကို လှမ်းနိုင်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

ချန်မု က သူတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးခဲ့ချေ။

သူသည် တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားပြီး စိမ်းလန်းသော တောင်ခြေရှိ ထို ဧရာမ ညောင်ပင်ကြီး ၏ အောက်သို့ ရောက်ရှိကာ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများက အရပ်လေးမျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ စိမ်းလန်းသော တောင်တန်းကြီးများနှင့် ကြည်လင်သော ရေပြင်များ အားလုံးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤနေရာကို သူကိုယ်တိုင် ပြောင်းလဲ ဖန်တီးထားပြီး လျှို့ဝှက် နယ်မြေ တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲထားသော်လည်း ဝိညာဉ်လောက ၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကိုသာ အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်ပြီး လေဟာနယ် ထဲမှနေ၍ ဖန်တီးထားခြင်း မဟုတ်သဖြင့် ကပ်ဘေး များစွာကို ကျော်လွန်ပြီး ထာဝရ မပျက်စီးနိုင်သော အရာ မဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ သူသာ သေဆုံးသွားပါက ဤ လျှို့ဝှက် နယ်မြေ သည်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ လောကကြီးနှင့် သီးခြား လွတ်လပ်သော အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး အချိန်များ ကုန်လွန်သွားလျှင်တောင်မှ ပျက်စီးသွားမည် မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင် သေဆုံးသွားလျှင်တောင်မှ ကပ်ဘေး များစွာကို ကျော်လွန်ပြီး မပျက်စီးနိုင်သော အရာ ဖြစ်လာမည် ဖြစ်သည်။

ညောင်ပင် အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။

"ရွှစ်..."

ချန်မု က ညာဘက်လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တောက်ပသော ဝိညာဉ်ရတနာ များစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ အရှေ့တွင် မျောလွင့်နေကာ မူလ ကနဦး ရွှေစွမ်းအင်၊ မူလ ကနဦး ရေစွမ်းအင် အစရှိသော မူလ ကနဦး ဝိညာဉ်ရတနာ များစွာ ပါဝင်ပြီး ယင်ယန် ငါးမျိုးစလုံး ပါဝင်ကာ မူလ ကနဦး လေစွမ်းအင် အစရှိသည်များပင် ပါဝင်ပေသည်။

သေချာ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ချန်မု က အနည်းငယ် စဉ်းစားကာ ညာဘက်လက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ဆွဲယူလိုက်ရာ မူလ ကနဦး ရေစွမ်းအင် တစ်စက်ကို လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်ရှိလာစေပြီး လည်ပတ်နေစေလိုက်သည်။

အသေးအဖွဲ ရေပေါက်လေး တစ်ပေါက် အဖြစ်သာ မြင်ရသော်လည်း အလွန် လေးလံသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေပြီး လောကရှိ ရေစွမ်းအင် တာအို အငွေ့အသက် များ အားလုံး စုစည်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ၎င်းအတွင်းတွင် တာအို အမှတ်အသား များစွာ အဆက်မပြတ် ရောယှက် ပေါက်ကွဲနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်မု က ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟကာ ၎င်းကို မျိုချလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ မူလ ကနဦး ဝိညာဉ်ရတနာ များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည် သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားပါက ၎င်းတို့ထဲရှိ တာအို အမှတ်အသား များနှင့် တာအို အငွေ့အသက် များကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်သွားနိုင်သော်လည်း ဤသို့ ပြုလုပ်ရန် အလွန် အချိန်များစွာ ယူရလေ့ ရှိသည်။

ဤ မူလ ကနဦး ရေစွမ်းအင် တစ်စက်ထဲရှိ တာအို အငွေ့အသက် များကို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက်ရန် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ၊ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီပင် ကြာမြင့်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးကြီးမားမှု ကြောင့် ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ ဤနည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုလေ့ ရှိကြပြီး ရှေးကျသော အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ များစွာတွင် ဤကဲ့သို့ မူလ ကနဦး ဝိညာဉ်ရတနာ များစွာ ရှိနေတတ်ကာ ၎င်းတို့မှာ အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ အခြေခံ အဖြစ် တည်ရှိနေကြသည်။

ကမ္ဘာမြေ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာချိန် ကတည်းက တည်ရှိနေပြီး အရှေးကျဆုံး တာအို အငွေ့အသက် အပိုင်းအစ များကို ကိုယ်စားပြုနေသော ဤ မူလ ကနဦး ဝိညာဉ်ရတနာ များမှာ ဤကမ္ဘာတွင် သုံးလိုက်ပါက တစ်ခု လျော့သွားမည် ဖြစ်ပြီး အားလုံး ကုန်ဆုံးသွားပါက နောက်ထပ် ဘယ်တော့မှ ပြန်လည် ရရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ကဲ့သို့ ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး နှင့် နီးကပ်နေပြီး သေချာ နားလည် သဘောပေါက်အောင် ကြိုးစားရန် အချိန်မရှိတော့သူ များသာလျှင် အကြမ်းတမ်းဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကာ တိုက်ရိုက် မျိုချ သန့်စင်ပြီး တာအို အငွေ့အသက် များကို အတင်းအကျပ် ရယူလေ့ ရှိကြသည်။

မဟုတ်လျှင် ထာဝရနတ်မင်း အများစုမှာ ၎င်းတို့ကို သိမ်းဆည်းထားလေ့ ရှိကြပြီး အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ၏ အခြေခံ အဖြစ် ထားရှိနိုင်သလို အခြား ထာဝရနတ်မင်း များနှင့်လည်း လဲလှယ်ကာ မတူညီသော မူလ ကနဦး ဝိညာဉ်ရတနာ များကို ရယူပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ တာအို အငွေ့အသက် များကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားလေ့ ရှိကြသည်။

သို့သော် ချန်မု က စဉ်းစားပြီးနောက် များများစားစား ချန်ထားရန် မရည်ရွယ်ချေ။

ဤ မူလ ကနဦး ဝိညာဉ်ရတနာ များ အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ပါက သူ၏ တာအို အမှတ်အသား များကို အချိန်တို အတွင်း များစွာ တိုးတက်လာစေနိုင်ပြီး သူ အလိုအပ်ဆုံးမှာလည်း ကျင့်ကြံမှုနှင့် စွမ်းအားများကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်စေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

စနစ် ရှိနေသဖြင့် သူသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အထက်သို့ တက်လှမ်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအို တစ်သောင်း ကို ကျော်လွန်ပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန် ရောက်ပါက သူ၏ အမြင်တွင် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာသစ် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာမည် ဖြစ်သည်။

မူလ ကနဦး ရေစွမ်းအင် သည် ပါးစပ်ထဲ ရောက်သည်နှင့် အရည်ပျော်သွားသည်။

မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမ္ဘာမြေ စတင် ဖြစ်ပေါ်လာချိန်က ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော ဤ ရေပေါက်လေးမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ အရည်ပျော်သွားပြီး မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်မု လည်း မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းများ ဝေဝါးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ အမှောင်ထု ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မဟုတ်ဘူး...

ပိုမို တိကျစွာ ပြောရလျှင် လေဟာနယ်၊ မည်သည့် အရာဝတ္ထုမျှ မရှိသော လေဟာနယ်၊ အရာဝတ္ထု မရှိ၊ တာအို အမှတ်အသား မရှိ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအား မရှိ၊ ယင်ယန် ငါးမျိုး မရှိ၊ အရာအားလုံး မရှိသော လေဟာနယ် ပင်ဖြစ်သည်။

ထို မှောင်မည်းနေသော လေဟာနယ် ထဲတွင် အလင်းစက်လေး တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

လေဟာနယ် ပြိုကွဲသွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အရာများ ၎င်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပြန့်ကျဲသွားကာ ကြည်လင်သော အရာများက အထက်သို့ တက်သွားပြီး ကောင်းကင် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ကျိသော အရာများက အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး မြေကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ယင်ယန် ထဲမှ ငါးမျိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို့နောက် တာအို အငွေ့အသက် များစွာ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သို့သော် ထို တာအို အငွေ့အသက် များ၊ ထို အရာများ အားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်ရဘဲ မြင်တွေ့နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ထို ပေါက်ကွဲသွားသော အလင်းစက်လေး ထဲမှ ထွက်လာပြီး လေဟာနယ် ထဲတွင် ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းလာသော ရေပေါက်လေး တစ်ပေါက် သာ ဖြစ်သည်။

ထို ရေပေါက်လေး က အောက်သို့ ကျဆင်းသွားသည်။

မြေကြီး ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

မြေကြီး က ၎င်းကို မဝါးမျိုနိုင်သလို မဖျက်ဆီးနိုင်ချေ။

၎င်းက အောက်သို့ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းသွားပြီး ရှုပ်ထွေးသော အရာများစွာ နှင့်အတူ လေဟာနယ် ၏ အောက်ခြေဆုံး သို့ ပြုတ်ကျသွားကာ ကြမ်းတမ်းသော အမည်းနှင့် အဖြူ အရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု၏ ဆွဲငင်မှု ခံရပြီး ၎င်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ကြားက အရာအားလုံးဟာ ယင်ယန် လို့ ခွဲခြားနိုင်တယ်... ရေစွမ်းအင် က ယင်၊ နူးညံ့တဲ့ ရေပဲ... ယင်ရွှေစွမ်းအင် ကို သဘောကျပြီး ယန်ရွှေစွမ်းအင် ကို ကြောက်ရွံ့တယ်..."

ချန်မု ၏ စိတ်အာရုံများမှာ ထို ရေပေါက်လေး ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။

ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး အနေဖြင့် စိတ်အာရုံ တစ်သိန်း နှစ်သောင်း ကိုးထောင် ခြောက်ရာ ရှိသဖြင့် သာမန် တာအို အငွေ့အသက် များကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် မည်သည့် အခက်အခဲမျှ မရှိသော်လည်း ရေစွမ်းအင် မှာ ယင်ယန် နှစ်မျိုး ၏ မူလ ကနဦး ရေ ဖြစ်ပြီး ၎င်းထဲမှ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ရေစွမ်းအင် တာအို အငွေ့အသက် များ၏ တစ်ဝက် ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ရာ မည်သည့် သာမန် ရေစွမ်းအင် တာအို အငွေ့အသက် များနှင့်မျှ မတူညီချေ။

ယခုအခါ ချန်မု ၏ ကျင့်ကြံမှု၊ ယခုအခါ ချန်မု ၏ စွမ်းရည် ဖြင့် ၎င်းကို တိုက်ရိုက် သန့်စင်လိုက်လျှင်တောင်မှ အချိန်တို အတွင်း တာအို အငွေ့အသက် များ အားလုံးကို နားလည် သဘောပေါက်ပြီး ရှင်းလင်းအောင် လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ချန်မု က စိတ်အာရုံ တစ်သိန်း နှစ်သောင်း ငါးထောင် ကို ခွဲထုတ်ကာ တာအို အငွေ့အသက် များကို နားလည် သဘောပေါက်ရန် အသုံးပြုလိုက်သည်။

အခြား စိတ်အာရုံများ ကိုမူ အပြင်ဘက်တွင် ထားရှိလိုက်သည်။

"လေးနှစ် လောက် ကြာမယ် ထင်တယ်..."

အပြင်ဘက်ရှိ စိတ်အာရုံများ က တာအို အငွေ့အသက် များကို နားလည် သဘောပေါက်မှု အရှိန်ကို ခန့်မှန်း ကြည့်လိုက်သည်။

ဤ ရေပေါက်လေး ကို အပြည့်အဝ သန့်စင်ရန် လေးနှစ်ခန့် ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် နားလည် သဘောပေါက်မှု များ အားလုံးကို အကောင်အထည် ဖော်ကာ နားလည် သဘောပေါက်လာသော ရေစွမ်းအင် တာအို အငွေ့အသက် များကို ရေစွမ်းအင် တာအို အမှတ်အသား များ အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် ပိုမို အချိန်များစွာ ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။

"သိပ်မကြာပါဘူး... ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်တာပေါ့..."

ချန်မု အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ခွဲထုတ်ထားသော စိတ်အာရုံများ ထဲမှ နောက်ထပ် စိတ်အာရုံ လေးထောင် ကိုပါ နားလည် သဘောပေါက်ရန် အသုံးပြုလိုက်ပြီး အခြား အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်ရန် စိတ်အာရုံ ကိုးရာ ကိုသာ ထားရှိလိုက်သည်။

မူလ ကနဦး ရေစွမ်းအင် ကို သန့်စင်ခြင်း ထက် မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ ဝင်ရောက် ရှာဖွေခြင်းက ပိုမို အရေးကြီးပြီး ဤသည်မှာ နေ့စဉ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ် တစ်ခု ဖြစ်ရာ ချန်မု သည် စိတ်အာရုံ အားလုံးကို ကျင့်ကြံခြင်း တွင်သာ အသုံးပြုမည် မဟုတ်ဘဲ ယခင်ကလည်း ဤအတိုင်းသာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ဤသို့ဖြင့်...

တစ်ရက် ကုန်လွန်သွားပြီးနောက် ချန်မု က စနစ် မှတစ်ဆင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ပင် စိတ်အာရုံ မည်မျှ ခွဲထုတ်ထားပြီး ကျင့်ကြံနေပါစေ စနစ် မှတစ်ဆင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် စိတ်အာရုံများ အားလုံး အတင်းအကျပ် စုစည်းခံရပြီး လက်ရှိလောက မှနေ၍ မြေအောက်ကမ္ဘာ ထဲသို့ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်း ခံလိုက်ရသည်။

ချန်မု သည် ဤအခြေအနေကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် ကျွမ်းကျင်စွာ ရှာဖွေကာ ဝိညာဉ်များကို ရှာဖွေပြီး သင့်တော်သော စွဲလမ်းမှု များကို မှတ်သားကာ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် စိတ်အာရုံ ဖြင့် အသိပေးကာ အားလုံးကို ရှီးယွီ ထံ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် နေ့ရက်တိုင်း...

မကြာမီ လအနည်းငယ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

အရာအားလုံးမှာ ငြိမ်းချမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်...

သုံးလ အကြာ နေ့တစ်နေ့တွင် ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မှောင်မည်းသွားသည်။

မြို့တော် တစ်ခုတည်း သာမက တာယွမ် တစ်ခုလုံး၊ ဝူနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ထို မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ ပြိုကျလာတော့မည့်အလား လူများစွာကို ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်သွားစေပြီး အသက်ရှူရ ကျပ်သွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ထျန်းရွှမ်တိုက်ကြီး ၏ အောက်ပိုင်း နယ်မြေသုံးခု ရှိ အရပ်လေးမျက်နှာ တွင် အလင်းတန်းများ အသီးသီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ ထွက်ပေါ်လာကာ အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဝူနယ်မြေ ရှိရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံး အံ့အားသင့်နေကြသည်။

တာယွမ် မြို့တော် ၏ အလယ်ဗဟို၊ နန်းတော် အတွင်းတွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော ဧကရီ ရှီးယွီ မှာလည်း ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကာ မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံကို ကြည့်ပြီး အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ..."

သူမက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤ နားမလည်နိုင်သော ထိတ်လန့်မှု က ကြောက်စရာကောင်းသော အရာ တစ်ခုခု ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤသည်မှာ နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး များလား။ သို့သော် ချန်မု က နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ၏ ကောင်းကင်လူသား ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ကပ်ဘေး မှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာဦးမည်ဟု သူမကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံတွင် ထို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ဝူနယ်မြေ အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ အားလုံး လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ဘဲ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက် ကျသွားကြတော့သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အချို့ပင်လျှင် ပျံသန်း၍ မရတော့ဘဲ အသက်ရှူရ ကျပ်လုနီးပါး အထိ ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံတွင် ဧရာမ မျက်နှာကြီး တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင် ရှိကာ ဝူနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး အထက်ပိုင်းသို့ မော့ကြည့်နေသည်။

"ဒါက... ရွှီထျန်း အတားအဆီး လား..."

ယန်ဟန်ယု ၏ ပုံရိပ်မှာ နန်းဆောင် တစ်ခုပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခုအခါ အပြင်နှင့် အတွင်း အဆက်အသွယ် ဖြတ်ထားသည့် အခြေအနေ မဟုတ်တော့သဖြင့် သူမကဲ့သို့သော ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး အနေဖြင့် ရွှီထျန်း အတားအဆီး ဆိုသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု မဟုတ်တော့ဘဲ ရွှီထျန်း အတားအဆီး မှာ ယခင်က ရှေးဟောင်း ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး သေဆုံးသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အရာ ဖြစ်ပြီး ဝူနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ပိတ်လှောင်ထားကာ ယခင်က နှစ်တစ်ထောင်လျှင် တစ်ကြိမ် ဒီရေ အတက်အကျ ဖြစ်ချိန်မှာသာ အပြင်နှင့် အတွင်း ဆက်သွယ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ချန်မု က ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်လာပြီးနောက် ရွှီထျန်း အတားအဆီး တွင် လမ်းကြောင်း တစ်ခု ဖောက်လိုက်သဖြင့် ဝူနယ်မြေ နှင့် အပြင်ဘက် နယ်မြေများ ဆက်သွယ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်မု က ရွှီထျန်း အတားအဆီး ကို အပြည့်အဝ မဖျက်ဆီးခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရွှီထျန်း အတားအဆီး သည် ဝူနယ်မြေ ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သော အရာ တစ်ခုလည်း ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ရွှီထျန်း အတားအဆီး သည် စွမ်းအား တစ်ခုခု၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အပြည့်အဝ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသော ဧရာမ မျက်နှာကြီး တစ်ခု အဖြစ် ပုံပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

ယန်ဟန်ယု နှင့် ရှီးယွီ အပါအဝင် အခြား ထာဝရသခင်ကြီး အများအပြား မှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံတွင် ထို ဧရာမ ရွှီထျန်း အတားအဆီး မျက်နှာကြီး ၏ အပြင်ဘက် လေဟာနယ် ထဲမှ မီးခိုးရောင် ဧရာမ လက်ကြီး တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ကြီးကို ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ မိုင်တစ်သိန်းခန့် ကျယ်ဝန်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာပြီး ရွှီထျန်း အတားအဆီး ကို တိုက်ရိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အားကုန် ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

"ဖောက်..."

လူမျက်နှာ တစ်ခုကို ဆွဲဖြဲလိုက်သကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းကျော် ကြာအောင် တည်ရှိနေခဲ့သော ရွှီထျန်း အတားအဆီး မှာ ဤကဲ့သို့ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဆွဲဖြဲခံလိုက်ရပြီး လောကကြီး ထဲမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တာယွမ် နယ်မြေ အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ အားလုံး အံ့အားသင့်နေကြစဉ် ထို မီးခိုးရောင် ဧရာမ လက်ကြီး က ရွှီထျန်း အတားအဆီး ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ၎င်းထဲမှ မီးခိုးရောင် အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသော လူရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျုပ်က ထျန်းတင်း တိုက်ကြီး က ချန်နန် ပါ... ဝူရှန်း တာအိုမိတ်ဆွေ ထွက်လာပြီး တွေ့ပေးလို့ ရမလား..."

မီးခိုးရောင် အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသူ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ ပုံရိပ်မှာ မမြင့်မားဘဲ သာမန်လူ များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ရာ ပေထောင်ချီ မြင့်သော ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသဖြင့် သာမန်လူများ ၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်လောက်အောင် သေးငယ်နေသင့်သော်လည်း ထူးဆန်းသည်မှာ တာယွမ် နယ်မြေ အတွင်း မည်သည့် နေရာတွင် ရှိနေပါစေ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေသော ထို မီးခိုးရောင် ပုံရိပ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ အသံမှာလည်း မိုင်တစ်သိန်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော နယ်မြေ အတွင်း အလွန် တည်ငြိမ်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး မည်သည့် နေရာတွင် ရှိနေပါစေ သူ၏ အသံကို ကြားနေရသည်။

မည်သူကမျှ ချန်နန် ဆိုသော နာမည်ကို မကြားဖူးကြသော်လည်း သူ၏ စကားသံထဲတွင် ပါဝင်သော ဖိအား အနည်းငယ် ကပင် လူတိုင်းကို ရင်တုန်သွားစေပြီး အလိုအလျောက် အရိုအသေ ပေးချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။

အကယ်၍ ထျန်းတင်း တိုက်ကြီး တွင်သာ ဆိုပါက ချန်နန် ဆိုသော နာမည်က တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ချန်နန် ကွေ့ရွှိ။

ဤသည်မှာ ဂုဏ်ထူးဆောင် အမည် ဖြစ်သည်။

ထျန်းတင်း တိုက်ကြီး ၏ အမြင့်ဆုံး နေရာတွင် ရှိနေသော တာအိုတစ်ထောင် ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်ပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် အယောက် နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသော ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း များထဲမှ တစ်ပါး ပင်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားသည်။

နက်ရှိုင်းစွာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေသော နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ပင်လျှင် ထို နားလည် သဘောပေါက်မှု များထဲမှ လန့်နိုးသွားပြီး လက်ရှိလောက ၏ ကောင်းကင်ယံ သို့ ကြောက်ရွံ့စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"... ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း လား..."

သူမ၏ အသံထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အချို့ ပါဝင်နေသည်။

သူမ သိထားသလောက် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးတွင် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ အလွန် နည်းပါးလှပြီး သူမသည် ထျန်းရွှမ်၊ ထျန်းလန် စသည့် တိုက်ကြီး လေးခု ကို သွားရောက် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း တာအိုတစ်ထောင် ပေါင်းစပ်ထားသော ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါးမျှ မတွေ့ခဲ့ရဖူးချေ။

ယခုအခါ ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှာ ယခင်က ယင်ယန် လှိုဏ်ဂူ အရှေ့တွင် နောက်ခံ မသိရသော ထာဝရနတ်မင်း များနှင့် ပြဿနာ တက်ခဲ့မှုကြောင့် ဖြစ်မည်ဟု နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်သည်။

နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း စိတ်ပူနေစဉ်မှာပင်။

နန်းတော်….

ထိုက်ရီ နန်းဆောင် ၏ အရှေ့တွင် လူရိပ်တစ်ခု က နန်းဆောင် အတွင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျုပ် ဒီမှာ ရှိတယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ က အဝေးကြီးကနေ လာတာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ..."

ချန်နန် ထာဝရနတ်မင်း ၏ အကြည့်များက ချန်မု ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားကာ ထို့နောက် မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင် အချို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ လမ်းစဉ်နဲ့ တာအို ရရှိထားတာပဲ... မင်းက ရှေးခေတ် ကာလ က ဘယ်ပုဂ္ဂိုလ် လဲ..."

ချန်မု က မဖြေဘဲ ကောင်းကင်ယံကိုသာ လက်နောက်ပစ်လျက် မော့ကြည့်နေလိုက်သည်။

ချန်နန် ထာဝရနတ်မင်း က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်က ဝူလျန် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကို အကြွေးတစ်ခု ဆပ်ဖို့ ရှိလို့... တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ဝူလျန် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကို လိုက်ခဲ့ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်လို့ပါ..."

"ကျုပ် ဝူလျန် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကို စိတ်မဝင်စားဘူး..."

ချန်မု က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ချန်နန် ထာဝရနတ်မင်း က အနည်းငယ် ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ရှေးဟောင်းခေတ် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးသွားတယ်... ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အလယ်ဗဟိုလည်း ပျက်စီးသွားပြီး မူလ ကနဦး ရတနာ တွေလည်း နောက်ထပ် မပေါ်ထွက်လာနိုင်တော့ဘူး... ကျုပ်တို့ အသုံးပြုနေတဲ့ ပစ္စည်းတွေက သုံးလိုက်တာနဲ့ တစ်ခု လျော့သွားတာပဲ... ကျင့်ကြံခြင်း တွေ အားလုံးက မတိုက်ခိုက်ဘဲ မနေရတဲ့ အခြေအနေ ဖြစ်နေပြီး သေဆုံးရတာကလည်း သာမန် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေပါပြီ..."

"ကျုပ်က ဝူလျန် အထွတ်အမြတ် နယ်မြေ ကို အကြွေးတစ်ခု ဆပ်ဖို့ ရှိတာပဲ... တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိသလို တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့လည်း ရန်သူ မဖြစ်ချင်ဘူး... ဒါကြောင့် တာအိုမိတ်ဆွေ ကို တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ပဲ ပြုလုပ်ပါ့မယ်... အကယ်၍ တာအိုမိတ်ဆွေ က ခုခံနိုင်ရင် ကျုပ် ပြန်ထွက်သွားပါ့မယ်..."

ချန်မု က ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ ညာဘက်လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် သုံးပေ ရှည်လျားသော ရွှမ်ဟွမ်ဓား ထွက်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်သော ဓားသွားများ က ကောင်းကင်ယံ သို့ တိုက်ရိုက် ညွှန်ပြနေသည်။

ချန်နန် ထာဝရနတ်မင်း က ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေရင်း ချန်မု နှင့် အဝေးမှ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်နေပြီး ရုတ်တရက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ တစ်ထောင့်ခုနစ်ရာခန့် ရှိပြီး ထို့နောက် ပါးစပ်မှ စကားတစ်ခွန်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘဝ တစ်ရာ၊ ဒုက္ခ တစ်ထောင်..."

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။

ဝူနယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ အားလုံး ရုတ်တရက် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ဘဝပေါင်း တစ်ရာ၊ ဒုက္ခပေါင်း တစ်ထောင် ကို တွေ့ကြုံခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ အရိုးအဆစ်များ ကျိုးကြေခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးခြင်း၊ စိတ်ဝိညာဉ် ဆွေးမြည့်ခြင်း၊ အသိစိတ်များ ပျက်စီးခြင်း... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဘဝပေါင်း တစ်ရာ၊ ကပ်ဘေးပေါင်း တစ်ထောင် ကို ဖြတ်သန်းကာ ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိပြီး ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် မျက်တောင် တစ်ခတ်စာ အချိန်လေး အတွင်း အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု က ထို အဆုံးအစမဲ့ ဘဝများ၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကပ်ဘေးများကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ဖြတ်ကာ လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

မျက်စိရှေ့တွင် ပြာလဲ့သော ကောင်းကင်ကြီး ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ယခင်က ကောင်းကင်ကို လွှမ်းခြုံထားသော မှောင်မည်းမှုများ ပင်လျှင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြန့်သော ကောင်းကင်ကြီးကို မြင်တွေ့ရသည်။

ချန်နန် ထာဝရနတ်မင်း သည် မီးခိုးရောင် အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေပြီး အသက် အကြိမ်အနည်းငယ် ရှူပြီးနောက် ဘာမှ မပြောတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်နှင့် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုက်ရီ နန်းဆောင် ၏ အရှေ့တွင်။

ချန်မု ကလည်း တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လှည့်ကာ နန်းဆောင် အတွင်းသို့ တစ်လှမ်းချင်း ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားရာ မိုင်တစ်သိန်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဝူနယ်မြေ ကို လွှမ်းခြုံထားသည့် ဖိအားများလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး မည်သည့် ကိစ္စမျှ မဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။