အခန်း ၂၁၂

အခန်း (၂၁၂) မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်

ဤနေရာသည် တောင်တန်းကြီးတစ်ခု၏ အောက်ခြေတွင် တည်ရှိသော ရွာငယ်လေး တစ်ရွာ ဖြစ်ပြီး သေးငယ်သော နေရာလေး တစ်ခုကိုသာ ယူထားပေသည်။

သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ...

အပြင်ဘက်မှ ကြည့်မည် ဆိုပါက ဤ ရွာငယ်လေး တစ်ခုလုံးသည် မှောင်မည်းသော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အတွင်းပိုင်းကို မမြင်ရချေ။ ဗလာအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ပင်လျှင် ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်ဘဲ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များသာလျှင် အတွင်းပိုင်းကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ဤနေရာမှာ ဝိညာဉ်လောက မှ လက်ရှိလောက ထဲသို့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသော ထူးဆန်းသည့် နေရာ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင်။

ရွာငယ်လေး ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင်။

ဤနေရာတွင် သာမန်ဟု ထင်ရသော ခြံဝင်း တစ်ခု ရှိပြီး ခြံတံခါးမှာ ပွင့်နေကာ ခြံဝင်းမှာ သိပ်မကြီးမားဘဲ ပေအနည်းငယ်ခန့် သာ ကျယ်ဝန်းပေသည်။

ခြံဝင်း ထဲတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် အချို့ စိုက်ပျိုးထားပြီး ကြောင် တစ်ကောင် နှင့် ခွေး တစ်ကောင် မွေးမြူထားကာ ဤ အမည်းရောင် ကြောင် နှင့် အမည်းရောင် ခွေး တို့သည် ပိုးစုန်းကြူးလေးများ ကဲ့သို့ လင်းလက်နေသော အလင်းစက် နှစ်ခု ကို အသီးသီး လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြသည်။

သေချာ ကြည့်လိုက်မည် ဆိုပါက။

ထို ပိုးစုန်းကြူးလေးများ ကဲ့သို့ လင်းလက်နေသော အလင်းစက် များမှာ လူနှစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ သေးသွယ်သော ခန္ဓာကိုယ်၊ လှပသော ရုပ်ရည် ရှိပြီး ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ၏ အငွေ့အသက် များ ထွက်ပေါ်နေကာ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး တာအို အမှတ်အသား ခြောက်ခု အထိ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ချန်ယောင် ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု ကဲ့သို့ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ၏ ညီမ အနေဖြင့် ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာသည်မှာ နှစ်တစ်ထောင် နီးပါး ရှိပြီ ဖြစ်ရာ တာအို အမှတ်အသား ခြောက်ခု အထိ ရရှိထားခြင်းမှာ အလွန် သာမန် ကိစ္စတစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချန်မု က ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအင် ဖြင့် ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခုကိုပါ ဖန်တီးပေးထားသဖြင့် ယခုအခါ သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ကပ်ဘေး ခုနစ်ကြိမ် ကျော်ဖြတ်ထားသော ထာဝရသခင်ကြီး များနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော်...

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ခြံဝင်း ထဲရှိ သာမန်ဟု ထင်ရသော ထို အမည်းရောင် ကြောင် ၏ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှုကို ခံနေရပြီး ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိအောင် ဖြစ်နေပေသည်။

သူမက တမင်တကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သေးငယ်အောင် ပြောင်းလဲထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤ ခြံဝင်း က အလွန် ထူးဆန်းနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အပြင်ပန်း ကြည့်လျှင် အလွန် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း ကမ္ဘာ မှာ အပြင်ဘက် ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါသည်။

သူမ သေးငယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤ ခြံဝင်း ၏ အတွင်းပိုင်း နေရာမှာ အပြင်ဘက် ထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ချန်မု ၏ ထိုက်ရီ နန်းဆောင် ကဲ့သို့ပင် အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် နန်းဆောင် တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အတွင်းပိုင်းတွင်မူ တောင်တန်းကြီးများ ဆက်တိုက် တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

အခြား အလိုက်ခံရပြီး လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲနေသူမှာ ယန်ဟန်ယု ပင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ချန်ယောင် နှင့်အတူ ဤ ဝိညာဉ်လောက ၏ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသော နေရာသစ် ကို လာရောက် ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ တာအို အမှတ်အသား ငါးခု အထိ ရရှိထားကာ သိပ်မမြင့်မားသော်လည်း ကပ်ဘေး ခုနစ်ကြိမ် အောက် ထာဝရသခင်ကြီး များကို ကြောက်ရွံ့စရာ မလိုချေ။ သို့သော် ယခုအခါ သူမလည်း ထွက်ပြေးစရာ လမ်းမရှိအောင် ဖြစ်နေပေသည်။

ထို အမည်းရောင် ခွေး မှာ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤ ခြံဝင်း ထဲသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ချက်ချင်းပင် ပေတစ်ထောင်ခန့် ကြီးမားသွားပြီး မည်သည့် မန္တန်ပညာရပ် ဖြင့်မျှ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်မျှ မရရှိစေနိုင်ချေ။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး အခြေအနေ မကောင်းကြောင်း ခံစားမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အစ်မ ယန်... အခြေအနေ မကောင်းဘူး... ဒီနေရာက ကျူးကျော် ဝင်ရောက်မှုက ညီမတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုဆိုးတယ်... ခြံဝင်း ထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ ညီမတို့ ဝိညာဉ်လောက ထဲကို အများကြီး ရောက်သွားပြီ ထင်တယ်..."

ချန်ယောင် က ပျံသန်း ထွက်ပြေးရင်း ထို အမည်းရောင် ကြောင် ၏ ဖမ်းဆီးမှုများကို ရှောင်ရှားကာ ယန်ဟန်ယု ထံသို့ အသံလှိုင်း ဖြင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

ဝိညာဉ်လောက ဆိုသည်မှာ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းသော နေရာ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု ကဲ့သို့ ထာဝရနတ်မင်း များ အတွက် မြေပြန့်တွင် လမ်းလျှောက်ရသကဲ့သို့ လွယ်ကူသော်လည်း ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ အတွက်မူ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားနေလျှင်တောင်မှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စည်းမျဉ်းများ လုံးဝ ဖောက်ပြန်နေသော ဝိညာဉ်လောက တွင် အလွန် အန္တရာယ် များလှပေသည်။

"နည်းနည်းတော့ ပြဿနာ ကြီးတယ်..."

ယန်ဟန်ယု က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ဤ ခြံဝင်း ထဲမှ ထွက်သွားချင်ကြသော်လည်း ဤ ခြံဝင်း ထဲရှိ ကမ္ဘာကြီး မှာ အဆပေါင်း သောင်းချီ ကြီးမားနေရုံသာမက ခြံဝင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ ထို မှောင်မည်းနေသော သစ်သားအိမ်လေး ကလည်း ထူးဆန်းသော ဆွဲငင်အား တစ်ခုဖြင့် သူတို့ နှစ်ဦးကို အဆက်မပြတ် ဆွဲငင်နေပေသည်။

ထို့အပြင် တာအို အမှတ်အသား များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကြမ်းတမ်းသည့် ခွေး နှင့် ကြမ်းတမ်းသည့် ကြောင် တို့၏ တိုက်ခိုက်မှု များကြောင့် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်း ထွက်ပြေးခဲ့သော်လည်း ခြံဝင်း ထဲမှ မထွက်နိုင်သည့်အပြင် ခြံဝင်း ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ထို ထူးဆန်းသော သစ်သားအိမ်လေး နှင့် ပို၍ပင် နီးကပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သစ်သားအိမ်လေး ဟု ဆိုသော်လည်း...

တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ နှစ်ဦး၏ အမြင်တွင်မူ ပေတစ်သောင်းခန့် မြင့်မားသော ဧရာမ အိမ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မှောင်မည်းနေသော တိမ်တိုက်များ အထက်သို့တိုင်အောင် မြင့်မားကာ ၎င်းအတွင်းတွင် ဧရာမ နတ်ဆိုးကြီး တစ်ပါး နေထိုင်နေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို သစ်သားအိမ်ကြီး ၏ တံခါးမှာ အနည်းငယ် ဟဟ လေး ဖြစ်နေပြီး ထို ဆွဲငင်အား မှာ ထို အဟလေး မှနေ၍ ထွက်ပေါ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ခြံဝင်း ပင်လျှင် ဤမျှ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းနေသဖြင့် ထို သစ်သားအိမ်ကြီး မှာ ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းသော နေရာ ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပြီး အကယ်၍ တကယ်ပဲ ဆွဲငင်ခံရပြီး ထို အိမ်ကြီး ထဲသို့ ရောက်သွားပါက ပြန်ထွက်လာနိုင်ရန် မဆိုထားနှင့်၊ အသက်ရှင် နိုင်မလား ဆိုတာပင် မသေချာတော့ချေ။

"ညီမလေး ဘယ်လို လုပ်မလို့လဲ..."

ယန်ဟန်ယု က ချန်ယောင် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

ယခု အခြေအနေတွင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး နည်းလမ်း မျိုးစုံ၊ မန္တန်ပညာရပ် မျိုးစုံ အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ဤနေရာမှ ထွက်ပြေးရန် ဆိုပါက ယခုအခါ နည်းလမ်း နှစ်ခု သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ပထမ နည်းလမ်းမှာ သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး တွင် ဓားအဆောင် တစ်ခုစီ ရှိနေပြီး ထို ဓားအဆောင် မှာ ချန်မု ၏ ထာဝရနတ်မင်း ဓားအဆောင် ဖြစ်ကာ တပည့်များ အားလုံး နှင့် ရင်းနှီးသော သူများ အားလုံးတွင် တစ်ခုစီ ရှိကြပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ မည်သည့် ထာဝရသခင်ကြီး ကိုမဆို သတ်ဖြတ်နိုင်ကာ အသက်ကယ် ရန် နည်းလမ်း တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ နည်းလမ်းမှာ ချန်မု ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် အမည်ကို ခေါ်ဆိုကာ ချန်မု ထံမှ အကူအညီ တောင်းခံရန် ပင်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကို ချန်မု ရဲ့ ဓားအဆောင် ကိုပဲ သုံးလိုက်ရအောင်..."

ချန်ယောင် က ပြောလိုက်သည်။

ယခု အခြေအနေတွင် ချန်မု ၏ ဓားအဆောင် တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် အခက်အခဲ မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်ရာ ချန်မု ကို အနှောင့်အယှက် ပေးစရာ မလိုချေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချန်မု သည် အရေးကြီးသော တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်း မျိုး လုပ်နေသလား ဆိုတာကို မသိနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် သူမသည် ချန်မု ပြောခဲ့ဖူးသော ဝူရှန်း ယိုးမင် ဟူသော ဂုဏ်ထူးဆောင် အမည်ကို ခေါ်ဆိုလိုက်ပါက ချန်မု သိရှိနိုင်မည် ဆိုသည်ကိုသာ သိထားပြီး အခြား အသေးစိတ် အချက်အလက် များကို မသိထားသဖြင့် ဤနေရာတွင် ခေါ်ဆိုပါက ချန်မု ကြားနိုင်မလား ဆိုသည်ကိုလည်း မသေချာချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤ ခြံဝင်း မှာ အလွန် ထူးဆန်းပြီး ဝိညာဉ်လောက ၏ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသော နေရာ သာမက ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ..."

ယန်ဟန်ယု က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမလည်း ထိုသို့ပင် တွေးထားပြီး နောက်ဆုံး အခြေအနေ မရောက်မချင်း ချန်မု ကို အနှောင့်အယှက် မပေးချင်ချေ။

"ညီမ လုပ်လိုက်မယ်..."

ချန်ယောင် က ပြောလိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ကို လှန်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးထဲတွင် ရွှေရောင် ဖျော့ဖျော့ ဓားပုံစံ အမှတ်အသား တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူမသည် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားပြီး ယန်ဟန်ယု နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ကာ တာအို အမှတ်အသား များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပေတစ်ထောင်ခန့် ကြီးမားသည့် ကြမ်းတမ်းသော ခွေး နှင့် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းလုမတတ် ခုန်ပျံနေသော ဧရာမ ကြောင် တို့သည်လည်း ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူတို့ နှစ်ဦးဆီသို့ ခုန်အုပ်လာကြတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

"ရွှစ်..."

ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု က မှောင်မည်းနေသော ကောင်းကင်ယံ ကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်များကို ခုတ်ပိုင်းကာ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို လင်းလက်သွားစေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအင် က နတ်ဘုရား တစ်ပါး ၏ ဒေါသ အလား ဟိန်းဟောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို တာအို အမှတ်အသား များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ပေတစ်ထောင်ခန့် ကြီးမားသည့် ကြမ်းတမ်းသော ခွေး နှင့် ကြမ်းတမ်းသော ကြောင် တို့ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"မြောင်..."

"ဝုတ်..."

ဧရာမ ကြောင် နှင့် ဧရာမ ခွေး တို့ နှစ်ကောင်စလုံး တစ်ချိန်တည်းတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွေးများမှာ ရွှေရောင် ဓားအလင်းတန်း ကြားတွင် တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာ ခွာချခံလိုက်ရကာ အသားစများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရိုးများ ပေါ်လာကာ ထို အရိုးများ မှာလည်း ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားတော့သည်။

အကယ်၍ ထို အဆပေါင်း သောင်းချီ ကြီးမားနေသော ထူးဆန်းသည့် ပုံစံမျိုး မဟုတ်ပါက အိမ်မွေး ကြောင် နှင့် ခွေး များကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပဲ အသုံးဝင်တာပဲ..."

ချန်ယောင် က သူမ၏ ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် လေးစား အားကျသော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

အတိတ်ကနေ ယနေ့အထိ မည်သည့် အချိန်တွင်မဆို ချန်မု ၏ လုပ်ရပ်များမှာ လောက ကို တုန်လှုပ်စေသော အရာများ ဖြစ်ပြီး ဤ ဓားအဆောင် တစ်ခု ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ သူမ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။ သူမသာ ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ရမည် ဆိုပါက နောက်ထပ် သူမကဲ့သို့ လူ ရာပေါင်း၊ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိလျှင်တောင်မှ ပြာအဖြစ် ချေမွခံရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ဓားအဆောင် တစ်ခုတည်းကတောင် ဒီလောက် စွမ်းအား ရှိနေပြီဆိုတော့... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လောက်တောင် မြင့်မားနေပြီလဲ မသိဘူး..."

ယန်ဟန်ယု ကလည်း သက်ပြင်း တစ်ချက် ချကာ ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူမသည် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး တာအို အမှတ်အသား ငါးခု အထိ ရရှိထားကာ သူမ၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် များစွာ တိုးတက်လာပြီး တောင်တန်းများကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်၊ ပင်လယ်ကို ဖို့နိုင်သော စွမ်းအားကြီးမားသည့် နတ်ဘုရား စွမ်းအင် များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် တောင်တန်း များကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ နှင့် ချန်မု ကြားရှိ ကွာဟချက် မှာ တစ်ခါမျှ မကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့ဖူးဘဲ ပိုမို ကြီးမားလာကာ ယခုအခါ ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာလျှင်တောင်မှ နောက်မှ လိုက်မီရန် အလွန် ဝေးကွာနေပြီး ဓားအဆောင် တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ပိုးစုန်းကြူး နှင့် လမင်းကြီး ကြားရှိ ကွာဟချက် ကဲ့သို့ ခံစားနေရပေသည်။

အမည်းရောင် ကြောင် နှင့် အမည်းရောင် ခွေး တို့ နှစ်ကောင်စလုံး ဓားအလင်းတန်း ဖြင့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ထို ဓားအလင်းတန်း မှာ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ရွေ့လျားသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပေတစ်သောင်း နီးပါး ရှည်လျားသော ကြီးမားသည့် မြောင်းကြီး တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်သွားစေသည်။

သို့သော် ဤ ခြံဝင်း ၏ အပြင်ဘက် သို့တိုင်အောင် မရောက်ရှိသွားချေ။ ဤ ခြံဝင်း ၏ အတွင်းပိုင်း မှာ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုနှင့် တူပြီး အပြင်ဘက်မှ မြင်ရသည်ထက် အဆပေါင်း သောင်းချီ ပိုမို ကြီးမားနေကာ ဤ ဓားတစ်ချက် မှာ ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်း ထဲတွင် ထင်ရှားသော အရာ တစ်ခု သာ ကျန်ရစ်ခဲ့စေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့..."

ချန်ယောင် က အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခြံဝင်း ၏ အပြင်ဘက် သို့ ချက်ချင်း ပျံသန်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထို ကြမ်းတမ်းသော သတ္တဝါ နှစ်ကောင် ၏ အနှောင့်အယှက် မရှိတော့သဖြင့် သစ်သားအိမ်လေး တွင် ဆွဲငင်အား များ ရှိနေလျှင်တောင်မှ ဤ ခြံဝင်း ထဲမှ ထွက်သွားရန် အချိန်အများကြီး ယူရမည် မဟုတ်ချေ။

သစ်သားအိမ်လေး ကို ရှာဖွေရန် ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ ပင်ဖြစ်သည်။ ထို သစ်သားအိမ်လေး ၏ အတွင်းပိုင်း ရှိ အန္တရာယ် များမှာ သူတို့ နှစ်ဦး ခံနိုင်ရည် ရှိမည့် အရာ မဟုတ်ဘဲ ချန်မု၊ သို့မဟုတ် နီယွင် ထာဝရနတ်မင်း တို့ နှစ်ဦး သာလျှင် ဤနေရာတွင် အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယန်ဟန်ယု ကလည်း ချန်ယောင် နောက်သို့ လိုက်သွားသည်။

သို့သော်...

ထိုအချိန်မှာပင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခြံဝင်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာရှိ အနည်းငယ် ဟဟ လေး ဖြစ်နေသော သစ်သားအိမ်လေး ၏ တံခါး အဟလေး မှနေ၍ လက်ချောင်း အနည်းငယ် ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး ထို သစ်သားတံခါး ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

ခြံဝင်း ၏ အပြင်ဘက် မှ ကြည့်မည် ဆိုပါက သာမန်လူ တစ်ဦး ၏ လက် တစ်ဖက် ထွက်လာပြီး တံခါး ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်ဟု သာ ထင်ရသော်လည်း ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့၏ အမြင်တွင်မူ လက်ချောင်း တစ်ချောင်း တည်းကပင် ပေရာပေါင်းများစွာ ကြီးမားနေပေသည်။

ထို တံခါး နောက်ကွယ်ရှိ လူ မှာ ပေတစ်သောင်းခန့် ကြီးမားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ဝိညာဉ်လောက တွင် ထူးဆန်းသော သက်ရှိ များစွာ ရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ် သေးငယ်သည်က အားနည်းသည်ဟု မဆိုလိုသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားသည်ကတော့ သေချာပေါက် ကြောက်စရာ ကောင်းသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခန္ဓာကိုယ် ပိုမို ကြီးမားလေလေ၊ တာအို အမှတ်အသား များ ပိုမို များပြားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအား များ ပိုမို များပြားလေလေ ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

စောစောက တာအို အမှတ်အသား များ ဖောက်ပြန်နေသော ကြောင် နှင့် ခွေး ပင်လျှင် သူတို့ နှစ်ဦး ၏ အသက်အန္တရာယ် ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဤ သစ်သားအိမ်လေး နောက်ကွယ်ရှိ ထို လူ မှာမူ သူတို့ နှစ်ဦး ခုခံနိုင်မည့် အရာ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

"ပြေး..."

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး တညီတညွတ်တည်း ပျံသန်း ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ခြံဝင်း ၏ အပြင်ဘက် သို့ အမြန်ဆုံး ပျံသန်း သွားကြတော့သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထို သစ်သားအိမ်လေး ၏ တံခါး မှာ ချက်ချင်း ဆွဲဖွင့်ခံလိုက်ရပြီး မူလက သိပ်မပြင်းထန်လှသော ဆွဲငင်အား မှာ ရုတ်တရက် ဆယ်ဆခန့် ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့၏ ပျံသန်းနေသော အလင်းတန်း များကို ဆွဲဖြဲပစ်မတတ် ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး ကို သစ်သားအိမ်လေး ဆီသို့ ဆွဲငင်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး လည်း သစ်သားအိမ်လေး ၏ နောက်ကွယ်ရှိ မြင်ကွင်း ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့ ထင်ထားသကဲ့သို့ ပေတစ်သောင်းခန့် ကြီးမားသော ဧရာမ လူကြီး မဟုတ်ဘဲ မှောင်မည်းနေသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး မည်သည့် နေရာသို့ ရောက်သွားမည်ကို မသိနိုင်ချေ။

ထို သစ်သားတံခါး ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်သော လက် တစ်ဖက် မှာလည်း တကယ်ကို လက် တစ်ဖက် သက်သက် သာ ဖြစ်ပြီး လက်ကောက်ဝတ် နေရာမှ ပြတ်တောက်နေကာ ကိုယ်လုံး နှင့် အခြားသော ကိုယ်လက်အင်္ဂါ များ မရှိချေ။

"ဒုက္ခပါပဲ..."

ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့ နှစ်ဦးစလုံး အခြေအနေ မကောင်းတော့ကြောင်း တစ်ချိန်တည်း တွင် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ယန်ဟန်ယု သည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ လက်ကို လှန်လိုက်ရာ နောက်ထပ် ဓားအဆောင် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းကာ အနောက်ရှိ သစ်သားအိမ်လေး ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း က တောက်ပသွားပြီး ကောင်းကင် တိုင်လုံးကြီး တစ်ခုအလား မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ အနောက်ရှိ သစ်သားအိမ်လေး ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီး ဆယ်ဆခန့် ပြင်းထန်နေသော ဆွဲငင်အား ကိုပင် ခေတ္တခဏ တားဆီးလိုက်နိုင်ပေသည်။

"ဝုန်း..."

ပြတ်တောက်နေသော လက်ကြီး မှာ အဖြူရောင် ဓားအလင်းတန်း ၏ ခုတ်ပိုင်းမှု အောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ ဖောက်ပြန်နေသော တာအို အမှတ်အသား များ အားလုံးလည်း ချေမွခံလိုက်ရသည်။

ထိုအခွင့်အရေး ကို အသုံးချပြီး ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့သည် အပြင်ဘက် သို့ အားကုန် ပျံသန်း ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

ဓားအလင်းတန်း က ပြတ်တောက်နေသော လက်ကြီး ကို ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ထို ကြီးမား ခမ်းနားလှသော သစ်သားတံခါး ကြီး အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားပြီး သစ်သားတံခါး ကို အလယ်ဗဟို မှနေ၍ ချက်ချင်း ပြိုကွဲသွားစေရုံသာမက သစ်သားအိမ်လေး ကိုပါ တစ်ဝက်တိတိ ချေမွ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ထို သစ်သားအိမ်လေး အတွင်းရှိ အမည်းရောင် များသည် ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့လာပြီး မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်း ဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သစ်သားအိမ်လေး တစ်ခုလုံး ကို ဝါးမျိုသွားကာ ခြံဝင်း တစ်ခုလုံး ကိုပါ စတင် ဝါးမျိုလာပြီး ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့ဆီသို့ လိပ်တက်လာတော့သည်။

ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့ နှစ်ဦးစလုံး မျက်နှာများ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဤ ဓားအဆောင် တစ်ခု က ခြံဝင်း ထဲရှိ မျှတမှု ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပုံ ရပြီး ထို အမည်းရောင် များမှာ တာအို အမှတ်အသား များ မဟုတ်ဘဲ ဤ ခြံဝင်း ပြိုကျ ပျက်စီးသွားပြီး ဝိညာဉ်လောက ၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ကျဆင်းသွားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ယန်ဟန်ယု နှင့် ချန်ယောင် တို့သည် အပြင်ဘက် သို့ အားကုန် ပျံသန်း ထွက်ပြေးခဲ့ကြသော်လည်း အမည်းရောင် များ၏ အရှိန် က ပိုမို မြန်ဆန်နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်။

သူတို့ နှစ်ဦးစလုံး အမည်းရောင် များ၏ ဝါးမျိုခြင်း ကို ခံလိုက်ရသည်။

ဤ အမည်းရောင် များသည် အပြင်ဘက် သို့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခြံဝင်း တစ်ခုလုံး ကို ဝါးမျိုသွားကာ အပြင်ဘက် သို့ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ရွာငယ်လေး တစ်ခုလုံး ကို ဝါးမျိုပြီးနောက် မှသာ အတားအဆီး တစ်ခုခု နှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

ဤ တောင်တန်းကြီး ၏ အောက်ခြေ တွင် အမည်းရောင် နေရာတစ်ခု သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အမည်းရောင် တွင်းပေါက်ကြီး တစ်ခုအလား ဖြစ်နေကာ အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့် နေရာသို့ ကျဆင်းသွားမှန်း မသိနိုင်ချေ။

အသက်နှစ်ရှိုက်စာ အချိန်အကြာတွင်။

ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းကြီး ၏ အလင်းရောင် မှာ ဦးစွာ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ကြီးမားစွာ တောက်ပလာကာ မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင် များက တောင်တန်းများနှင့် မြေပြင် ကို လင်းထိန်သွားစေပြီး မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ ဝေးကွာသော နေရာမှပင် ဤ ကောင်းကင် လက္ခဏာ ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ထို ရွှေရောင် အလင်းတန်း များ ကြားတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

သူက အောက်ဘက်ရှိ ထို အမည်းရောင် နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

ထို့နောက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ကောင်းကင်ယံ မှနေ၍ တစ်လှမ်း ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ထို အမည်းရောင် နေရာ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"တကယ်ကို ပြဿနာ ရှာလိုက်ကြတာပဲ..."

ယခုမှ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူက တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသည်။

ဤနေရာမှာ ဝိညာဉ်လောက မှ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသော နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလွန် ပြင်းထန်ကာ ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း မှာ ဝိညာဉ်လောက နှင့် ဆက်သွယ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း တစ်ချိန်တည်း တွင် အလွန် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပေသည်။

ဝိညာဉ်လောက မှ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသော လျှို့ဝှက် နယ်မြေ များမှာ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ ရှာဖွေနိုင်သော နေရာများ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်း ရှိ ဝိညာဉ်လောက နှင့် တကယ် ဆက်သွယ်နေသော အပိုင်း ကိုမူ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ ရှာဖွေရန် မသင့်တော်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝင်ရောက်သွားပါက ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ထာဝရသခင်ကြီး များ အတွက် အလွန် အန္တရာယ် များကာ အသွားသာ ရှိပြီး အပြန်မရှိ ဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ လျှို့ဝှက် နယ်မြေ မှာ ယခုမှ ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး အလွန် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသေးပေသည်။

ပုံမှန် အခြေအနေမျိုး တွင် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များ မည်မျှပင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လုပ်စေကာမူ ဝိညာဉ်လောက တွင် ကြီးမားသော ပျက်စီးမှု များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့ နှစ်ဦးစလုံး တွင် သူ၏ ဓားအဆောင် များ ရှိနေပြီး နှစ်ခုစလုံး ကို အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဓားအဆောင် နှစ်ခု ၏ စွမ်းအား က ဤ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသေးသော နေရာကို လုံးဝ ချေမွ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး လုံးဝ ပြိုကျသွားစေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လောက ၏ နေရာတစ်ခု ပြိုကျသွားပါက သေချာပေါက် ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ကျဆင်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်လောက ၏ ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာသည် ဝိညာဉ်စီးကြောင်း များ ရှိရာ နေရာ ဖြစ်ပြီး ထာဝရနတ်မင်း များက ဝိညာဉ်လောက ၏ ဝိညာဉ်စီးကြောင်း များကို ခုခံနိုင်ကာ ၎င်းအတွင်းတွင် ရှာဖွေနိုင်သော်လည်း ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး များကမူ မတတ်နိုင်ဘဲ ဝိညာဉ်စီးကြောင်း များ၏ ဝါးမျိုခြင်း နှင့် ဆွဲငင်ခြင်း ကိုသာ ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းပါက အပြင်ဘက် သို့ ထွက်နေသော ဝိညာဉ်စီးကြောင်း ၏ ဆွဲငင်မှု ခံရပြီး လက်ရှိလောက ၏ နေရာတစ်ခုခု သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကံဆိုးပါက ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၊ သို့မဟုတ် အောက်ခြေ သို့ ဆွဲငင်ခံရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အသက်နှင့် သေဆုံးခြင်း ကြားသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

"ရွှစ်..."

ချန်မု က ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားပြီး ခြေရာ များကို လိုက်လံ ရှာဖွေတော့သည်။

ချန်ယောင် နှင့် ယန်ဟန်ယု တို့သည် ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ အတူတကွ ကျဆင်းသွားခဲ့သော်လည်း ခြေရာ များမှာမူ လုံးဝ မတူညီကြဘဲ အာရုံခံ ကြည့်ရာတွင် တစ်ဦးမှာ အထက်သို့ ပင့်တင်ခံရပြီး အခြားတစ်ဦးမှာမူ အောက်သို့ ဆွဲငင်ခံရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု သည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်လိုက်ပြီး လက်ချောင်း များမှ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အမည်းရောင် များကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီးနောက် ညာဘက်လက်ကို အမည်းရောင် လေဟာနယ် ထဲသို့ အားကုန် ဆန့်ထုတ်ကာ ဖမ်းဆွဲလိုက်တော့သည်။

တစ်ခုခု ကို ဆယ်ယူနေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

နှစ်ကြိမ်ခန့် ဆက်တိုက် ဆယ်ယူပြီးနောက် ချန်မု က ညာဘက်လက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

လက်ဖဝါးထဲတွင် မှေးမှိန်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထို ရွှေရောင် အလင်းတန်းလေး ၏ အနီးတွင် အလွန် မှေးမှိန်နေသော တာအို အမှတ်အသား ငါးခု ရောယှက်နေကာ ယန်ဟန်ယု ၏ ပင်မရွှေရောင်အမြုတေ ပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်စီးကြောင်း ၏ ဆွဲငင်မှု ခံရပြီး ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ကျဆင်းသွားခြင်း မှာ အသက်နှစ်ရှိုက်စာ အချိန်မျှသာ ကျဆင်းသွားရလျှင်တောင်မှ ယန်ဟန်ယု ခုခံနိုင်မည့် အရာ မဟုတ်ဘဲ အချိန်တို အတွင်းမှာပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ အရည်ပျော်သွားပြီး နောက်ထပ် အသက်နှစ်ရှိုက်စာ အချိန်မျှ နောက်ကျသွားပါက သူမ၏ ရွှေရောင်အမြုတေ နှင့် တာအို အမှတ်အသား များပါ ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ချန်မု က လက်ဖဝါးထဲရှိ ရွှေရောင်အမြုတေ ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း... ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး ၏ အသက် မှာ ရွှေရောင်အမြုတေ တွင် တည်ရှိနေသဖြင့် ရွှေရောင်အမြုတေ မပျက်စီးသရွေ့ သေဆုံးရန် စိုးရိမ်စရာ မရှိချေ။

သို့သော် ယန်ဟန်ယု ၏ ဤ ဒဏ်ရာ မှာ အလွန် ပြင်းထန်လှပြီး ရွှေရောင်အမြုတေ မှာ မှေးမှိန်နေကာ ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံထားသော တာအို အမှတ်အသား ငါးခု မှာလည်း ပြိုကွဲ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ အသိစိတ် မှာလည်း မေ့မြောနေကာ သူမဘာသာဆိုလျှင် ပြန်လည် နိုးထလာရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ချန်မု က အချိန်အကြာကြီး မစဉ်းစားတော့ချေ။

အနည်းငယ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟကာ ထို မှေးမှိန်နေသော ရွှေရောင်အမြုတေ ကို ပါးစပ်ထဲသို့ မျိုချလိုက်သည်။

မည်သည့် ကုသရေး ဝိညာဉ်ရတနာ မျှ သူ၏ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ အတွင်းတွင် ပြုစု ကုသခြင်း ကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုး ကိုပင် လအနည်းငယ် သာ အချိန်ယူရမည် ဖြစ်ပြီး ယန်ဟန်ယု ၏ စိတ်ဝိညာဉ် နှင့် ရွှေရောင်အမြုတေ ကို ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာစေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်။

ချန်မု က ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားပြီး ချန်ယောင် ကို လိုက်လံ ရှာဖွေတော့သည်။

ယန်ဟန်ယု နှင့် မတူဘဲ ချန်ယောင် သည် ဝိညာဉ်လောက ၏ ဝိညာဉ်စီးကြောင်း ၏ ပင့်တင်မှု ကြောင့် အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ မသွားခဲ့သဖြင့် အသက်အန္တရာယ် အတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိသော်လည်း ဤ ဝိညာဉ်စီးကြောင်း ၏ ပင့်တင်မှု ကြောင့် လက်ရှိလောက ၏ မည်သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားမည် ကိုတော့ မသိနိုင်ချေ။

မိုင်အနည်းငယ် ခန့် သာ ပင့်တင်ခံရပြီး လက်ရှိလောက သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားနိုင်သလို မိုင်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ဝေးကွာသော နေရာသို့လည်း ရောက်ရှိသွားနိုင်ပေသည်။