အခန်း ၂၁၃

အခန်း (၂၁၃) ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း

ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး။

ဤနေရာသည် ပြိုကွဲသွားသော ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် အကြီးဆုံး တိုက်ကြီး ဖြစ်ပြီး တိုက်ကြီး ခုနစ်ဆယ့်နှစ်ခု ၏ အလယ်ဗဟို အကျဆုံး နေရာတွင် တည်ရှိကာ ၎င်း၏ ကျယ်ဝန်းမှု မှာ ထျန်းလင်၊ ထျန်းတင်း အစရှိသော တိုက်ကြီးများ ထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားပြီး သုံးဆခန့် ပိုမို ကျယ်ဝန်းပေသည်။

ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး တွင် ရှိသော နယ်မြေများ မှာလည်း ထျန်းလင် တိုက်ကြီး ထက် များစွာ ပိုမို များပြားပြီး နယ်မြေ ခုနစ်ရာ အထိ ရှိပေသည်။

ထို့အပြင်...

အခြားသော တိုက်ကြီးများ နှင့် မတူညီသည်မှာ ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး ၏ နယ်မြေ ခုနစ်ရာ ၏ အများစုမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ၏ အုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင် ရှိနေပြီး လူသားများ အုပ်ချုပ်သော နယ်မြေ အနည်းငယ် သာ ရှိပေသည်။

မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု က ဤ တိုက်ကြီး ကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခြင်း မှာ ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး ၏ အလယ်ဗဟို တွင် ရှိသော ထျန်းရွှမ် နယ်မြေ တွင် ပေတစ်သောင်းခန့် မြင့်မားသော ဧရာမ မိစ္ဆာတောင်ကြီး တစ်ခု ရှိပြီး ဤ မိစ္ဆာတောင်ကြီး ၏ အမည်မှာ ချင်လွမ်တောင် ဖြစ်ကာ ၎င်းအပေါ်တွင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် သုံးပါးသာ ရှိသော ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း များထဲမှ တစ်ပါး နေထိုင်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ချင်လွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း။

၎င်းမှာ ရှေးခေတ် ကာလ ကတည်းက တည်ရှိလာခဲ့သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ၏ ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ ကပင် လောကတွင် ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

ထို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ၏ ကောင်းကင်နတ်မင်း ရှိနေခြင်းကြောင့် ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး သည် အမြဲတမ်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အုပ်ချုပ်သော တိုက်ကြီး ဖြစ်နေခဲ့ပြီး လူသားများ လည်း ဤနေရာတွင် အနားယူ နေထိုင်ကြသော်လည်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု နှင့် ပတ်သက်မှု ရှိရမည် ဖြစ်ပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ၏ အုပ်ချုပ်မှု အောက်တွင် နေထိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး ၏ မြောက်ပိုင်း။

ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးများ ကြားတွင် မြေကြီး တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လေဟာနယ် မှာ ရုတ်တရက် လိမ်ယှက်သွားကာ လေဟာနယ် ထဲမှ ထူးဆန်းသော စွမ်းအား တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရှေ့ဘက်ရှိ တောင်တန်းကြီး ကို ဝင်တိုက်သွားတော့သည်။

“ဝုန်း…”

ပေတစ်ထောင်ခန့် မြင့်မားသော တောင်ထွတ် တစ်ခု မှာ ထို လိမ်ယှက်နေသော စွမ်းအား ၏ ရိုက်ခတ်မှု အောက်တွင် တဖြည်းဖြည်းချင်း အမှုန့်ဖြစ်သွားတော့သည်။

ထို လိမ်ယှက်နေသော စွမ်းအား ၏ ရိုက်ခတ်မှု ကြားတွင် အလင်းစက် တစ်ခု က လေဟာနယ် ကို ဆွဲဖြဲကာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံ တွင် မျဉ်းကွေး တစ်ခုအဖြစ် ပျံသန်းသွားကာ အဝေးရှိ တောင်တန်း တစ်ခု ကို ဝင်တိုက်သွားပြီး ဝုန်း ခနဲ မြည်သံ နှင့်အတူ ထို တောင်ထွတ် ကို ထိုးဖောက် ဖြတ်သန်းသွားကာ နောက်ထပ် တောင်ထွတ် တစ်ခု ကို ထပ်မံ ဝင်တိုက်သွားတော့သည်။

တောင်ထွတ် အနည်းငယ် ကို ဆက်တိုက် ထိုးဖောက် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ထို အလင်းစက် မှာ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်းအတွင်းမှ အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို အလင်းတန်း များသည် အလယ်ဗဟို သို့ စုစည်းသွားပြီး လျင်မြန်စွာ အမျိုးသမီး တစ်ဦး ၏ ပုံရိပ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ အနည်းငယ် မှုန်ဝါးနေသော်လည်း သေချာ ကြည့်မည် ဆိုပါက ချန်ယောင် ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ချန်ယောင် မှာ အနည်းငယ် မူးဝေနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ပုံရိပ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အသိစိတ် လုံးဝ ပြန်မလည်လာသေးဘဲ တောင်တန်း တစ်ခု ၏ ခါးလယ် တွင် ကျဆင်းသွားကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ ရွှေရောင်အမြုတေ မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး တာအို အမှတ်အသား များ အားလုံးလည်း ထိန်းချုပ်၍ မရဘဲ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတော့သည်။

ရွှေရောင်အမြုတေ ၏ စွမ်းအား များကို အားကုန် ထိန်းချုပ်ပြီး တာအို အမှတ်အသား များကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် မှသာ သူမ သက်ပြင်း တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်နိုင်တော့သည်။

အသက်ရှင်သွားပြီ။

ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီး ပြိုကွဲသွားသော်လည်း ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး အတွက်မူ ရွှေရောင်အမြုတေ သည်သာ အသက် ၏ အခြေခံ ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ရွှေရောင်အမြုတေ နှင့် စိတ်ဝိညာဉ် မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာမရရှိခဲ့ဘဲ တာအို အမှတ်အသား များသာ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခြင်း ဖြစ်ရာ အချိန်အနည်းငယ် ယူရုံဖြင့် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန် ရောက်ပါက ခန္ဓာကိုယ် အသစ် တစ်ခု ပြန်လည် ဖန်တီးရန် ဆိုသည်မှာလည်း မခက်ခဲလှချေ။

ချန်ယောင် က မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ပြီး အရှေ့ဘက်သို့ ကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေ ကို သေချာစွာ အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်လောက ၏ ဝိညာဉ်စီးကြောင်း များကြောင့် မည်သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို ခန့်မှန်း ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမ၏ မျက်မှောင် ကို အနည်းငယ် ကြုတ်သွားစေသည်။

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါး အနေဖြင့် သူမတွင် အရာအားလုံး၏ အမှန်တရား ကို နားလည် သိမြင်နိုင်သော ဉာဏ်ပညာ ရှိပြီး ဤ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် မည်သည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိနေမှန်း မသိသော်လည်း ဝူနယ်မြေ တွင် မရှိတော့ကြောင်း သေချာစွာ သိရှိနိုင်ပေသည်။

'မဟုတ်သေးဘူး…’

ထိုမျှမက သူမသည် ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး တွင်ပင် မရှိတော့ဘဲ အလွန် ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခု သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး ၏ အရပ်မျက်နှာ ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း မှာ အလွန် အားနည်းနေပေသည်။

'သူမ ရုတ်တရက် ဘယ်လောက်တောင် ဝေးတဲ့ နေရာကို ရောက်လာတာလဲ…’

ချန်ယောင် က မသိမသာ ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။ အကယ်၍ အခြား နယ်မြေ တစ်ခုခု သို့ ရောက်သွားပါက ကိစ္စမရှိသော်လည်း ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး နှင့် အရမ်း ဝေးကွာလွန်းပါက သူမ၏ စွမ်းရည် ဖြင့် ပြန်သွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သို့သော် သူမ ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် ချန်မု ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် အမည်ကို ခေါ်ဆိုခဲ့သဖြင့် ဝိညာဉ်လောက တွင် ချန်မု မခံစားနိုင်လျှင်တောင်မှ ချန်မု ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ဖြင့် သူမ ကြုံတွေ့ရသော ပြဿနာ ကို မကြာမီ သိရှိသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

'အစ်မ ယန် ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိနေလဲ မသိဘူး…’

ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် ယန်ဟန်ယု မည်သည့် နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို သူမ မသိနိုင်ချေ။

ချန်ယောင် တွေးတောနေစဉ်မှာပင်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခက်ခက်ခဲခဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မလှမ်းမကမ်း တွင် ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးအို တစ်ဦး ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်း မသိဘဲ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤ အဘိုးအို သည် သစ်သားတုတ် တစ်ချောင်း ကို ထောက်ထားပြီး ထိုနေရာတွင် ရိုးရှင်းစွာ ရပ်နေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှ မည်သည့် အငွေ့အသက်မျှ ထွက်ပေါ်မနေဘဲ သာမန်လူ တစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။

သို့သော် သာမန်လူ တစ်ဦး က သူမ၏ အနီး ဆယ်ပေခန့် အကွာအဝေး ထဲသို့ အသံမကြားရဘဲ ရောက်လာနိုင်မည်လား...

သေချာပေါက် မဖြစ်နိုင်ချေ။

"အင်း... ဝိညာဉ်လောက ထဲကို ရောက်သွားပြီး ဝိညာဉ်စီးကြောင်း က ပြန်လည် တွန်းထုတ်လိုက်တာလား... ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် လေးပဲ ရှိသေးတာကို... တကယ်ပဲ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှု၊ ကံကြမ္မာ ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှု ကို ရထားတာပဲ..."

အဘိုးအို က နက်နဲသော အကြည့်များဖြင့် ချန်ယောင် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ယောင် ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး တင်းမာသွားသော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ဘဲ ချက်ချင်း ပြန်လည် ဖြေလျော့လိုက်ကာ အဘိုးအို ကို ရိုသေစွာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ က ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး တာယွမ် နတ်ဘုရား အင်ပါယာ က လာတာပါ... အစ်ကို ဖြစ်သူက ဝူရှန်း ထာဝရနတ်မင်း ပါ... စီနီယာ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ဝူရှန်း ထာဝရနတ်မင်း လား... အော်... အဲဒီ တစ်ယောက်ကိုး..."

အဘိုးအို က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ မှတ်မိသလောက် ဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ထောင်ခန့် က လူသားမျိုးနွယ် ၏ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်ဟန်တူကာ ထျန်းလင် တိုက်ကြီး မှ ထာဝရနတ်မင်း အများအပြား ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ချန်နန် ကွေ့ရွှိ ထာဝရနတ်မင်း ကိုပင် နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် စွမ်းအားမှာ မသေးငယ်လှချေ။

ချန်ယောင် က အဘိုးအို ၏ ရေရွတ်သံ ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွားသည်။ အဘိုးအို က ချန်မု ၏ နာမည်ကို ကြားဖူးသဖြင့် ထာဝရနတ်မင်း အဆင့်အတန်း ဖြင့် သူမကဲ့သို့ လူငယ်မျိုးဆက် တစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်မည် မဟုတ်ဟု ထင်လိုက်သည်။

သို့သော်...

ထို အတွေး က ခေါင်းထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားရုံ ရှိသေးသည်။

ရှေ့ရှိ အဘိုးအို က သူမဘက်သို့ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ အင်္ကျီလက်စ ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မှောင်မည်းနေသော အင်္ကျီလက်စ အဝ မှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံ ကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လောက တစ်ခုလုံး ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ချန်ယောင် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မသိစိတ် က ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်နိုင်ခင်မှာပင် ထို ကောင်းကင်ယံ ကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အင်္ကျီလက်စ အဝ ၏ ဖုံးလွှမ်းမှုကို ခံလိုက်ရပြီး အတွင်းသို့ လိပ်သွင်းခံလိုက်ရတော့သည်။

“ရွှစ်…”

အဘိုးအို က ချန်ယောင် ကို အင်္ကျီလက်စ ဖြင့် လိပ်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ သုတ်သင်လိုက်သော လှုပ်ရှားမှု တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

ခြေရာ များကို သုတ်သင် ဖျောက်ဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နေ့တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။

မှောင်မည်းနေသော လေဟာနယ် မှာ ရုတ်တရက် ကွဲဟသွားပြီး အတွင်းမှ လူရိပ်တစ်ခု ထွက်လာကာ အဖြူရောင် ဝတ်ရုံ ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လေဟာနယ် ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ကြမ်းတမ်းသော ဝိညာဉ်လောက ၏ ဝိညာဉ်စီးကြောင်း များ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်နေသော်လည်း သူ၏ အင်္ကျီစ အနည်းငယ်မျှ မလှုပ်ရှားစေနိုင်ချေ။

ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

"..."

သူက ပြိုကျနေသော တောင်တန်းများ ကြားတွင် ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုကာ အနည်းငယ် ခေါင်းရမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တော်တော်လေး ဝေးတာပဲ... ဒီနေရာက... ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး လား..."

ဤ တိုက်ကြီး သို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသလို ယခင်ကလည်း မကြားဖူးသော်လည်း ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး အနေဖြင့် ဤနေရာမှာ မည်သည့် နေရာ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ် အာရုံခံ ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤ တိုက်ကြီး ၏ ကျယ်ဝန်းမှု မှာ ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားပြီး မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ကျယ်ဝန်းကြောင်း သိရှိနိုင်ပေသည်။

"ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ရဲ့ အလယ်ဗဟို တိုက်ကြီး ပဲ..."

ချန်မု က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်သည်။

အတွေးတစ်ချက် ဖြင့် ဤနေရာမှာ မည်သည့် နေရာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားပြီး နောက်ထပ် အတွေးတစ်ချက် ဖြင့် ဤနေရာမှာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ အလယ်ဗဟို တိုက်ကြီး ဖြစ်ပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ပြိုကွဲပြီးနောက် အကြီးဆုံး အပိုင်းအစ ဖြစ်ကာ ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးပွား တိုးတက်ကြောင်း သိရှိသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ အတွေး နှစ်ခု က စိတ်ထဲတွင် တစ်စက္ကန့်မျှသာ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ချန်မု က ရှေ့သို့ ကြည့်ကာ ချန်ယောင် ၏ ခြေရာ များကို လိုက်လံ ရှာဖွေတော့သည်။

သို့သော် ရှာဖွေကြည့်လိုက်ရာတွင် သူ၏ မျက်မှောင် ကို ကြုတ်သွားစေသည်။

ချန်ယောင် ၏ ခြေရာ အနည်းငယ်မျှ အာရုံခံ၍ မရတော့ဘဲ လေထဲတွင် အငွေ့ပျံသွားသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ စွမ်းရည် နှင့် ကျင့်ကြံမှု ဖြင့် ဆိုပါက ရှုပ်ထွေးနေသော ဝိညာဉ်လောက ထဲတွင်ပင် ချန်ယောင် ၏ ခြေရာ များကို ခက်ခက်ခဲခဲ လိုက်လံ ရှာဖွေနိုင်ပြီး ဝိညာဉ်လောက ထဲတွင် အဆက်မပြတ် လိုက်လံ ရှာဖွေကာ ဤနေရာအထိ ရောက်ရှိလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤနေရာမှနေ၍ လက်ရှိလောက သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ ချန်ယောင် ၏ ခြေရာ များ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းမှာ အငွေ့ပျံသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဤသည်မှာ သေချာပေါက် ပုံမှန် မဟုတ်ချေ။

တစ်ယောက်ယောက် က ချန်ယောင် ၏ ခြေရာ များကို ဖုံးကွယ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ထိုသူ၏ ကျင့်ကြံမှု မှာလည်း သေချာပေါက် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပြီး သို့မဟုတ်ပါက ခြေရာ များကို သူ့ကိုတောင် ရှာမရအောင် ဖုံးကွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ချန်မု က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး မျက်လုံး ဖွင့်ကာ ညာဘက်လက်ကို မြှောက်ပြီး လက်ချောင်း များဖြင့် တွက်ချက်လိုက်ရာ လင်းလက်နေသော အလင်းစက် များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်ယောင် ၏ ရောက်ရှိနေသော နေရာ နှင့် ခြေရာ များကို ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် တိုက်ရိုက် တွက်ချက်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်...

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ချန်မု ၏ မျက်နှာ မှာ အနည်းငယ် မှုန်ကုပ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြန်ဖွင့်လာသည်။

တွက်ချက်၍ မရချေ။

အကယ်၍ ခြေရာ များကို ဖျောက်ဖျက်ရုံ သက်သက် ဆိုပါက မည်သည့် မူလဝိညာဉ် ထာဝရနတ်မင်း မဆို လုပ်နိုင်သော်လည်း ဤ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ ချန်ယောင် ၏ ကံကြမ္မာ နှင့် ခြေရာ များကို အားလုံး ဖုံးကွယ်ထားပြီး သူ့ကိုတောင် တွက်ချက်၍ မရအောင် လုပ်နိုင်ရန် ဆိုသည်မှာ သာမန်လူ တစ်ယောက် လုပ်နိုင်သော ကိစ္စ မဟုတ်ချေ။

သာမန် မူလဝိညာဉ် ထာဝရနတ်မင်း များတွင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းရည် မရှိဘဲ အနည်းဆုံး တာအိုတစ်ရာ ပေါင်းစပ်ထားသော မဟာ ထာဝရနတ်မင်း၊ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း များသာလျှင် ကံကြမ္မာ များကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ပြီး သူ့ကိုတောင် ခြေရာ အနည်းငယ်မျှ တွက်ချက်၍ မရအောင် လုပ်နိုင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ယခုအခါ ငါက ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ မှာ နာမည် မသိတဲ့ သူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ဘူး... မည်သည့် မဟာ ထာဝရနတ်မင်း၊ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း မဆို ရှောင်ယောင် နဲ့ ငါ့ကြားက ပတ်သက်မှု ကို သေချာပေါက် မြင်နိုင်လိမ့်မယ်..."

ချန်မု က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ချန်ယောင် က သူ၏ အကာအကွယ် အောက်တွင် ရှိနေကြောင်း သိသိရက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် ချန်ယောင် ကို အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆီးသွားပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားရှိ ခြေရာ များကိုပါ ဖျောက်ဖျက်ကာ ကံကြမ္မာ များကို ဖြတ်တောက်ပြီး သူ့ကို တွက်ချက်၍ မရအောင် လုပ်ရသနည်း။

ချန်ယောင် သည် သာမန် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး တစ်ပါးသာ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်ရတနာ ကို ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအင် ဖြင့် ဖန်တီးထားသည် ဆိုသော်လည်း သာမန် ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအင် တစ်ခု က မဟာ ထာဝရနတ်မင်း၊ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါးကို လိုချင်တပ်မက်အောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်သလို ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်းခံပြီး လုယူရန် မဆိုထားနှင့်၊ သူ့လို ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူ ထာဝရနတ်မင်း နှင့် ရန်သူ ဖြစ်ရမည့် အန္တရာယ် ကိုပါ ယူမည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲ...

ချန်ယောင် ၏ ခန္ဓာကိုယ် တွင် အဆင့်မြင့် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး လိုချင်အောင် လုပ်နိုင်မည့် အရာ ဘာရှိသနည်း...

ချန်မု က အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားသော်လည်း အဖြေ မရှာနိုင်ဘဲ မျက်မှောင် ကို တင်းကြပ်စွာ ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။