အခန်း ၂၁၆

အခန်း (၂၁၆) ကောင်းကင်တွင် နေနှစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း

အဆင့်တက်ခြင်း။

ဤသည်မှာ မူလဝိညာဉ် မှနေ၍ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်တစ်ခုသို့ အသွင်ပြောင်းလဲသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်အစ မှနေ၍ ယင်နတ်ဘုရား သို့၊ ယင်နတ်ဘုရား မှနေ၍ မူလဝိညာဉ် သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် အသွင်ပြောင်းလဲလာသော လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆင့်တိုင်းမှာ ခူကောင် မှနေ၍ လိပ်ပြာ အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ လုံးဝ အသစ်စက်စက် အဆင့်အတန်း နှင့် အမြင့် တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ် သည် သာမန်အဆင့် မှနေ၍ ဝိညာဉ်အမြင်၊ အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဝင်ရောက်ပူးကပ်ခြင်း၊ တာအိုပညာရပ် များ အသုံးပြုခြင်း အစရှိသည်တို့မှ တစ်ဆင့်... ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်ခြင်း သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ စွမ်းအားများကို ကနဦး ထိန်းချုပ်နိုင်လာကာ သာမန်အရာများကို အမှန်တရား အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး အရာအားလုံး၏ အနှစ်သာရ လျှို့ဝှက်ချက် ကို နားလည် သဘောပေါက်လာသည်။ ထို့နောက် သံသရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်သော နည်းလမ်းကို ရရှိပြီး ဝိညာဉ်လောက အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ကျက်စားနိုင်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ တာအို အမှတ်အသား များကို တွန်းလှန် ဖယ်ရှားပြီး မိမိပိုင်ဆိုင်သော အစစ်အမှန် နယ်မြေ တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်လာသည်။

အားနည်းသော ဝိညာဉ် တစ်ခုအဖြစ်မှ ယင်စွမ်းအင် လွင့်စင်သွားသော အတွေးတစ်ခု၊ ထိုမှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာပြီး စိတ်ဝိညာဉ် သည် အတွေးပေါင်း တစ်သိန်း နှစ်သောင်း ကိုးထောင် ခြောက်ရာ အထိ ကွဲပြားသွားကာ တစ်ဟွေး (၁၂၉,၆၀၀) ၏ ကိန်းဂဏန်း နှင့် ကိုက်ညီသွားသည်။ အတွေးတိုင်း မှာ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် သန့်စင်ခံရပြီး သန့်စင်သော ယင် မှနေ၍ စစ်မှန်သော ယန် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မူလဝိညာဉ် အဆင့် ၉ သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်၊ မူလဝိညာဉ် ၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်တွင် စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး အတွင်း၌ ယင် သဘာဝ အနည်းငယ်မျှပင် မကျန်ရှိတော့ဘဲ ယင် မှနေ၍ ယန် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ စစ်မှန်သော ယန် ဝိညာဉ် ဖြစ်လာသည်။ သို့သော် ဤ စစ်မှန်သော ယန် မှာ အထွတ်အထိပ် မဟုတ်သေးဘဲ အထွတ်အထိပ် ယန် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရန် နောက်ထပ် အသွင်ပြောင်းမှု တစ်ခု လိုအပ်နေသေးပေသည်။

ဤအချိန်တွင်။

ဝိညာဉ်မှတ် သိန်းငါးဆယ် မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင် နီးပါး စုဆောင်းထားခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် ဝိညာဉ်မှတ် များ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ချန်မု ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သည်လည်း အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ ချောက်ကမ်းပါး ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဝိညာဉ် သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရှေ့တွင် လမ်းမရှိတော့ချေ။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှာ စစ်မှန်သော ယန် ၏ ပြီးပြည့်စုံမှု သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ခြင်း မှာ လေဟာနယ် ထဲသို့ လှမ်းလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ စိတ်ဝိညာဉ် က မဆံ့နိုင်တော့သော စွမ်းအား များကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး ကို ပေါက်ကွဲ ပြိုကွဲသွားစေပြီး လေဟာနယ် ထဲမှနေ၍ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားစေရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်...

ဤ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီးနောက် အောက်သို့ ပြုတ်ကျမသွားခဲ့ချေ။

သူသည် လေဟာနယ် ထဲတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး ချောက်ကမ်းပါး ၏ အရှေ့ဘက်သို့ ကျော်လွန်သွားသော်လည်း အောက်သို့ မကျသွားဘဲ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး မှာ အရှေ့ဘက် မှ ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းကြီး အလား အလင်းတန်းပေါင်း သန်းချီ ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထု ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်တော့သည်။

ငါးကြင်း က နဂါးတံခါး ကို ကျော်လွန်သွားသကဲ့သို့၊ သာမန် လူသား က နတ်ဘုရား အဖြစ်သို့ ကောင်းကင်သို့ တက်လှမ်းသွားသကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံ သို့ တစ်လှမ်းချင်း တက်လှမ်းသွားကာ ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ၏ အလင်းရောင် မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး စစ်မှန်သော ယန် မှနေ၍ အထွတ်အထိပ် ယန် သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ထို ခြေတစ်လှမ်း ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်လွန်သွားတော့သည်။

ယန်နတ်ဘုရား။

ယခုအချိန်တွင်။

ချန်မု ၏ စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး တွင် အနီရောင် တောက်ပနေသော အလင်းတန်း များ ကြားမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ကို လွှမ်းခြုံသွားကာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို လုံးဝ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော ရွှေရောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ကောင်းကင်ယံ တွင် ထွန်းလင်းနေကာ အရပ်လေးမျက်နှာ ကို လင်းထိန်နေသော နေမင်းကြီး တစ်စင်း အလား ဖြစ်သွားစေတော့သည်။

သူ၏ သွေးသား ခန္ဓာကိုယ် မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဆီးနှင်းများ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ နှင့် မူလဝိညာဉ် ၏ ပုံရိပ် ကို ထုတ်ဖော် ပြသလိုက်သည်။

မူလက မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ မှာ သွေးသား ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး စိတ်ဝိညာဉ် မှာ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ အတွင်းတွင် ရှိနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးသား ခန္ဓာကိုယ် ကို အရည်ပျော်သွားစေကာ မူလဝိညာဉ် ဓမ္မခန္ဓာ ကို ၎င်းအတွင်းတွင် ထည့်သွင်း လိုက်တော့သည်။

ယခုအခိုက်အတန့် တွင် သွေးသား ခန္ဓာကိုယ် ကို မလိုအပ်တော့ကြောင်း၊ သို့မဟုတ် အသွင်ပြောင်းသွားသော စိတ်ဝိညာဉ် သည် ယခုအချိန်တွင် သွေးသား ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ဘာမှ မကွာခြားတော့ဘဲ အရာအားလုံး မှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ချန်မု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်မှာ တာအိုပညာရပ် များ၏ ပြောင်းလဲမှု မဟုတ်သလို တာအို အမှတ်အသား များ၏ ထိန်းချုပ်မှု လည်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် သည် ယခုအခိုက်အတန့် မှစ၍ အမှန်တကယ် ပကတိ အစစ်အမှန် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပုံရိပ်ယောင် သက်သက် မဟုတ်တော့ဘဲ အသက်ရှူခြင်း၊ နှလုံးခုန်ခြင်း နှင့် အပူချိန် များပင် ရှိလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ၏ သဘာဝ ကို လုံးဝ ဆန့်ကျင်သွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ် ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ၏ အနှစ်သာရ ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ယန်နတ်ဘုရား ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်း ပြီးဆုံးသွားသော အခိုက်အတန့် တွင် သူသည် ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း ဖြာထွက်လာသော အလင်းတန်း တစ်ခု မှာ ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှနေ၍ အမှောင်ထု အလွှာလွှာ ကို ထိုးဖောက် ဖြတ်သန်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး အရပ်လေးမျက်နှာ သို့ လင်းထိန်သွားတော့သည်။

သာမန်လူ အချို့ က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်မှု နှင့် မယုံကြည်နိုင်မှု များ ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ... ကောင်းကင်ယံ ၏ အဆုံးမဲ့ အဝေးတွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပေါ်လာမှန်း မသိသော နေမင်း နှစ်စင်း ထွက်ပေါ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

နေမင်း နှစ်စင်း မှာ တစ်ထေရာတည်း တူညီနေပြီး မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံ တွင် ထွက်ပေါ်နေကာ အရပ်လေးမျက်နှာ ကို လင်းထိန်နေပေသည်။

အချိန်တို အတွင်းမှာပင်။

မည်မျှ များပြားသော ကျင့်ကြံသူ များ က ကျင့်ကြံခြင်း ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြမှန်း မသိနိုင်ချေ။

"ဘာဖြစ်တာလဲ..."

"ဒါက... ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး ရဲ့ လက္ခဏာ လား..."

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး အချို့ က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာ များ ပေါ်လာကြသည်။

ကောင်းကင်တွင် နေနှစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း။

တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ လက္ခဏာ ပင်ဖြစ်သည်။

လောက ကို တုန်လှုပ်စေမည့် လျှို့ဝှက် ရတနာ တစ်ခုခု ပေါ်လာတာလား... ဒါမှမဟုတ် ရှေးခေတ်က အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး တစ်ယောက် ရဲ့ လှိုဏ်ဂူ ပေါ်လာတာလား...

သို့သော် အာရုံခံ ကြည့်လိုက်ရာတွင် ထို နေမင်း အသစ် နှင့် အဟောင်း မှာ ယခုအချိန်တွင် ဘာမှ မကွာခြားတော့ဘဲ လုံးဝ ခွဲခြား၍ မရနိုင်တော့ဘဲ အာရုံခံမှု ထဲတွင် ဤ လောက ၏ နေမင်း များ ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

...

ထျန်းလင် တိုက်ကြီး။

ဝူလျန် လှိုဏ်ဂူ။

ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ပြီး တစ်ပါး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သော အမူအရာ များ ပေါ်လာကြသည်။

"ကောင်းကင်မှာ နေနှစ်စင်း ထွက်လာတာလား..."

ဝူလျန် လှိုဏ်ဂူ ၏ အရှင်သခင် ဝူရှင်းဝူရှန်း ထာဝရနတ်မင်း လည်း ယခုအချိန်တွင် မျက်လုံး ဖွင့်လာပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ လက္ခဏာ။

သူသည် ရှေးခေတ် ကတည်းက ယနေ့အထိ ရှင်သန်လာခဲ့ပြီး များစွာသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ လက္ခဏာ များကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသလို လောက ၏ အပြောင်းအလဲ များစွာကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခိုက်အတန့် တွင် ဤ ကောင်းကင်တွင် နေနှစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်း ကိုမူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တခဏတာ တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရသည်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ သမိုင်းကြောင်း တွင် ကောင်းကင်ခွေး နေကြတ်ခြင်း ဆိုသော လက္ခဏာ တစ်ခု ထွက်ပေါ်ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းမှာ အပြင်ဘက် လောက မှ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး များ က ဤ လောက ၏ ပြိုကွဲနေသော အက်ကွဲကြောင်း များမှ တစ်ဆင့် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာခြင်း ကြောင့် လောက ၏ ကောင်းကင် ပြောင်းလဲမှု ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မကြာမီ မှာပင် ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး။

တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်း ဖြင့် ဤ လောက သို့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုး များ အားလုံး ကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ယခု ကောင်းကင်တွင် နေနှစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း ကရော ဘာလက္ခဏာ လဲ။

ကြောက်စရာ ကောင်းတဲ့ အခြား မျိုးနွယ်စု တစ်ခုခု က နယ်စပ် မြစ်ကနေ တစ်ဆင့် ဒီလောက ကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာတာများလား...

ဝူရှင်းဝူရှန်း ထာဝရနတ်မင်း က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဝူလျန် လှိုဏ်ဂူ ၏ အပြင်ဘက် သို့ တိုက်ရိုက် ထွက်လာကာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ပြီး တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ကာ သူ၏ အကြည့် များကို အဝေးဆုံး အထိ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်လောက အတွင်းအထိ ကြည့်ရှုကာ ၎င်း၏ မူလ ဇစ်မြစ် ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်တော့သည်။

သို့သော် သူ၏ အကြည့် များ က ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထို နေမင်း ၏ အလင်းရောင် လောင်ကျွမ်းမှု ကို ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ဘဲ မနည်းအားယူ၍ အနည်းငယ် ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိတ်ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး တုန်ယင်လာပြီး သူ ပင်ပန်းကြီးစွာ ကျင့်ကြံထားသော တာအို အမှတ်အသား သုံးထောင် မှာလည်း မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာကာ လုံးဝ ပြိုကျ ပေါက်ကွဲတော့မည့် အလား ဖြစ်လာတော့သည်။

ဝူရှင်းဝူရှန်း ထာဝရနတ်မင်း က မသိစိတ် က မျက်လုံး ကို မှိတ်လိုက်သည်။

သို့သော် မျက်ထောင့် မှနေ၍ သွေးကြောင်း တစ်ခု စီးကျလာပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ပင်လျှင် လောင်ကျွမ်းခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားတော့သည်။

"အဲဒါ က ဘာလဲ..."

သူက မျက်လုံး ကို ပြန်ဖွင့်လာပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်မှု များ ပေါ်လာသည်။

စောစောက ဝိညာဉ်လောက ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ခက်ခက်ခဲခဲ ချောင်းကြည့်လိုက်ရာတွင် သူ မှုန်ဝါးဝါး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ထို ရွှေရောင် တောက်ပနေသော နေမင်း အလင်းတန်း ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာတွင် လူပုံသဏ္ဌာန် အရိပ် တစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး ကို လင်းထိန်နေသော ထို အလင်းရောင် မှာ ထို လူရိပ် ထံမှ ဖြာထွက်နေခြင်း ဖြစ်ပုံရပြီး ၎င်း၏ အလင်းရောင် မှာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ နေမင်းကြီး နှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေကာ ဘာမှ မကွာခြားသလောက် ဖြစ်နေပေသည်။

အဲဒါက ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ် မျိုးလဲ...

ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း ဆိုလျှင်တောင်မှ သူ တိုက်ရိုက် မကြည့်ရဲလောက်အောင် မဖြစ်နိုင်ဘဲ အဝေးမှ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ရုံဖြင့် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ကိုပင် သေချာ မမြင်ရဘဲ ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားခြင်း မျိုး မရှိနိုင်ချေ။

...

ထျန်းတင်း တိုက်ကြီး။

ဒေသ တစ်ခု။

မီးခိုးရောင် အင်္ကျီ ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ချန်နန် ကွေ့ရွှိ ထာဝရနတ်မင်း က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖုန်း..."

သူ၏ မျက်လုံး နှစ်လုံး မှာ ရုတ်တရက် အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ခေါင်း တစ်ခုလုံး လည်း ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲ ထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော် ပေါက်ကွဲသွားသော သွေးသားများ မှာ လေထဲတွင် အလင်းစက် လေးများ အဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ပြန်လည် စုစည်းလာကာ သူ၏ ဦးခေါင်း ကို ပြန်လည် ဖန်တီးလိုက်သော်လည်း အနည်းငယ် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပုံ ရပေသည်။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် ကြောက်လန့်မှု များ ပေါ်လာသည်။

"ဒါက... ရှေးခေတ် က ရွှေကျီးကန်း မျိုးနွယ်စု ရဲ့ ကောင်းကင်နတ်မင်း လား... ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ် က ရွှေကျီးကန်း မျိုးနွယ်စု တစ်ခုလုံး ကို ခေါ်ပြီး ဒီလောက ကနေ ထွက်ခွာသွားပြီး တခြား ကမ္ဘာ ကို ပြောင်းရွှေ့သွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား..."

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် ယခင်က ရွှေကျီးကန်း မျိုးနွယ်စု ရှိခဲ့ဖူးပြီး အလွန် အစွမ်းထက်သော ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု တစ်ခု ဖြစ်ကာ မျိုးနွယ်စု အတွင်းတွင် ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ပင်လျှင် ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း ရှေးခေတ် ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ် ကြီး ပြီးနောက် ဤ ရွှေကျီးကန်း မျိုးနွယ်စု မှာ လောက မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့၏ မျိုးနွယ်စု ကောင်းကင်နတ်မင်း က မျိုးနွယ်စုဝင် များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤ လောက မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပေသည်။

...

ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး။

မိစ္ဆာ တောင်တန်း များ တုန်လှုပ်သွားပြီး မိစ္ဆာ ဘုရင် များ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွား နေကြသည်။

ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေသော မိစ္ဆာ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ရှိပြီး သူသည် အစိမ်းရောင် မျက်နှာ နှင့် အစွယ် များ ရှိကာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး ရှေးခေတ် ကတည်းက တည်ရှိလာခဲ့သော မိစ္ဆာကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ကာ သူ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် အမည်မှာ ကောင်းကင်ဝါးမျို ခြင်္သေ့စိမ်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူက ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အနည်းငယ် ရင်တုန်မှု များ ပေါ်လာသည်။

"ရွှေကျီးကန်း ကောင်းကင်နတ်မင်း လား... မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်သေးဘူး..."

သူသည် ယခင်က ရှေးခေတ် က ရွှေကျီးကန်း မျိုးနွယ်စု ၏ ကောင်းကင်နတ်မင်း ကို အဝေးမှ လှမ်း၍ ချောင်းကြည့်ခဲ့ဖူးပြီး ထိုအချိန်က သူသည် တာအိုတစ်ထောင် မပေါင်းစပ်ရသေးဘဲ ဂုဏ်ထူးဆောင် ထာဝရနတ်မင်း မဖြစ်သေးချိန် တွင် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏ တာအို အမှတ်အသား များ အားလုံး ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ဖူးပေသည်။

ထိုအချိန်က အကြည့် ရောက်သွားသော နေရာမှာလည်း တောက်ပသော နေမင်းကြီး တစ်စင်း ကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သော်လည်း ခံစားချက် ကတော့ မတူညီချေ။ ထိုအချိန်က ထို နေမင်းကြီး ၏ လောင်ကျွမ်းမှု က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာတွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ကို မသိစိတ် က တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ပုံစံ ကို အတင်းအကျပ် သွားရောက် ချောင်းကြည့်မည် ဆိုပါက စိတ်ဝိညာဉ် ပင်လျှင် ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြိုကျ ပေါက်ကွဲသွားမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အခြား လောက တွေက ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ဒီလောက ထဲကို ဝင်လာတာလား...

...

တစ်ချိန်တည်း လောက်မှာပင်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ တိုက်ကြီး အသီးသီး နှင့် အစွန်အဖျားဆုံး ဖြစ်သော ထျန်းရွှမ် တိုက်ကြီး အစရှိသော နေရာများ အားလုံးရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးပြီး တစ်ဦး သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှု များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ပြီး တစ်ပါး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရာမှ နိုးထလာကြကာ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး မြင့်မားစွာ ထွန်းလင်းနေသော ရွှေရောင် နေမင်း နှစ်စင်း ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သတ္တဝါများ အားလုံး စကားပြောရန် ဆွံ့အ နေချိန်မှာပင် ထို ဘယ်အချိန်ကတည်းက ထွက်ပေါ်လာမှန်း မသိသော ဒုတိယမြောက် နေမင်းကြီး မှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ခြေရာ များ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်တွင် ရွှေရောင် နေမင်း တစ်စင်း သာ မြင့်မားစွာ ထွန်းလင်း နေတော့သည်။

စောစောက မြင်ကွင်း မှာ အိပ်မက် တစ်ခု မက်လိုက်ရသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။