အခန်း ၂၂၇

အခန်း (၂၂၇) လေဟာနယ် တည်ငြိမ်ခြင်း

"ဝုန်း..."

မှောင်မည်းနေသည်။ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြန့်နေသည်။

ဤနေရာသည် လေဟာနယ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ အရာအားလုံးသည် ပျက်စီးပြီး မရှိခြင်းသို့ ရောက်နေကာ လေဟာနယ် စွမ်းအားများပင် မရှိတော့သလို သေဆုံးခြင်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အချိန်ပင်လျှင် ဤနေရာတွင် မစီးဆင်းတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

ချန်မု ၏ အမြင်အာရုံ တွင် ထွက်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်း များကြောင့် သူသည် ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ အသက်ရှူကျပ် သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်၊ မြောက် ဆိုတာ မရှိဘူး။

အပေါ်၊ အောက်၊ ဘယ်၊ ညာ ဆိုတာ မရှိဘူး။

အရာအားလုံး က ရှုပ်ထွေးပြီး ဖွင့်မရသေးတဲ့ အခြေအနေ မျိုးပဲ။

ချန်မု ခံစားလိုက်ရသည်မှာ အကယ်၍ သူ့ကို ဤနေရာတွင် ထားရှိပါက ယန်နတ်ဘုရား ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသဖြင့် အရာအားလုံး မရှိခြင်းသို့ ရောက်နေသော်လည်း သူ မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင် သော်လည်း ထို အဆုံးအစမရှိသော တိတ်ဆိတ် ခြောက်ကပ်မှု ကြီး က သူ၏ စိတ်ဆန္ဒ များကို ပွတ်တိုက် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့ မည်သည့် ရုပ်ဝတ္ထု မျှ မရှိဘဲ လေဟာနယ် ကိုလည်း မခံစားရ၊ အချိန် စီးဆင်းမှု ကိုပင် မခံစားရသော နေရာ၊ ဤ သေဆုံးခြင်း ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေမှု အောက်တွင် နှစ်ပေါင်း သန်းချီ၊ ဘီလီယံချီ ကြာသွားလျှင်တောင်မှ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှု မျှ ရှိမည် မဟုတ်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း ကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ ဖိနှိပ်မှု က အဆက်မပြတ် ဆက်လက် တည်ရှိနေပေသည်။

ချန်မု ပင်လျှင် ပိုပိုပြီး လေးလံလာသည်ဟု ခံစားလာရချိန်တွင်...

"ဝုန်း..."

အမှောင်ထု ထဲမှ အလင်းရောင် အနည်းငယ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျယ်ပြန့်သော မရှိခြင်း ကြီး ထဲတွင် တစ်ခုခု ပွင့်လာသကဲ့သို့ အပေါ်၊ အောက်၊ အရပ်လေးမျက်နှာ ကို လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

ဤ အလင်းရောင် ၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှု အောက်တွင် နတ်ဘုရား တစ်ပါး ကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး အဆုံးအစမရှိသော ပုံရိပ် ကြီး တစ်ခု က ဤ မရှိခြင်း ကြီး ထဲတွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံး များ ထဲတွင် အဆုံးအစမရှိသော ကြယ်တာရာ များကို သယ်ဆောင်ထားသကဲ့သို့၊ ခြေထောက် အောက်တွင် စကြာဝဠာ ၏ တာအို များကို နင်းထားသကဲ့သို့ ပျက်စီးခြင်း အလင်းတန်း များ က ရစ်ပတ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို အဆုံးအစမရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပုံရိပ် ကြီး မှာ ယခုအခါ လက်ညှိုး တစ်ချောင်း ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး မရှိခြင်း ကြီး ထဲသို့ ညွှန်ပြလိုက်ရာ လက်ချောင်း ထိပ်မှနေ၍ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း တောက်ပသော အလင်းတန်း သောင်းချီ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဘာမှ မရှိသော ဤ မရှိခြင်း ကြီး ကို အတင်းအကျပ် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ထို မရှိခြင်း ကြီး ထဲမှနေ၍ အမှတ် တစ်ခု ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

တစ် လည်း ဖြစ်သလို၊ သောင်းချီ လည်း ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအို အားလုံး ကို ကိုယ်စားပြုနေသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ဘူး။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအို များဖြင့်ပင် ဖော်ပြရန် မလုံလောက်တော့ဘဲ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ၏ အထက်တွင် ရှိပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဆိုသော သဘောတရား ကို ကျော်လွန်သွားကာ ကျယ်ပြန့်သော စကြာဝဠာ၊ အဆုံးအစမရှိသော တာအို များ၊ အရာအားလုံး ၏ အဆုံးစွန် သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို ဝိညာဉ်အလင်းတန်း လေး မှာ အလွန် တိုတောင်းသော အချိန်လေး သာ တည်ရှိခဲ့ပြီးနောက် အဆုံးအစမရှိသော လေဟာနယ် စွမ်းအား များကို ပေါက်ကွဲထွက်လာစေပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီး သို့ ပြင်းထန်စွာ စီးဆင်းသွားကာ ဘာမှ မရှိသော ဤ သေဆုံးခြင်း ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေမှု ကြီး ထဲတွင် လေဟာနယ် တစ်ခု ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်တော့သည်။

ပိုမို တိကျစွာ ပြောရမည် ဆိုပါက ကမ္ဘာ တစ်ခု ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အဲဒါက ဘယ်လို ကမ္ဘာ မျိုးလဲ..."

ချန်မု ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်မှု များ ပေါ်လာတော့သည်။

လေဟာနယ် က အဆက်မပြတ် ကျယ်ပြန့်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း မှာပင် မိုင်ပေါင်း သန်းချီ ကျယ်ဝန်းလာကာ ဤကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်လာမှု မှာ အချိန်တိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ကျပန်း အချိန်လေး တစ်ခု အတွင်း ကျယ်ပြန့်သွားသော အတိုင်းအတာ မှာပင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန် မည်မျှ ကြာသွားသည် မသိ၊ ဆယ်နှစ်၊ နှစ်တစ်ရာ၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်တစ်ထောင်၊ နှစ်တစ်သောင်း ပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

ဤ ကမ္ဘာ ကြီး မှာ တွေးကြည့်၍ မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော အတိုင်းအတာ အထိ ကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မိုင် ဆိုသော အတိုင်းအတာ ဖြင့် ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်မှုကို ဖော်ပြရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ချန်မု ၏ ယခင် ဘဝ က နောက်ထပ် အတိုင်းအတာ တစ်ခု ဖြစ်သော အလင်းနှစ် ဖြင့်သာ ၎င်း၏ ကျယ်ပြန့်မှုကို ဖော်ပြနိုင်လောက်ပေသည်။

ယခုအခါ ချန်မု ၏ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်နတ်မင်း စွမ်းအား ဖြင့်ပင် ဤ ကမ္ဘာ ကြီး ၏ အဆုံး ကို မခံစားနိုင်သလို ဤ ကမ္ဘာ ကြီး မည်မျှ ကြီးမားသည်ကိုလည်း မသိနိုင်ဘဲ ၎င်း၏ အရွယ်အစား မှာ ကြယ်စုတန်း များ နှင့် ညီမျှမည်ဟုသာ သိရှိနိုင်ပေသည်။

'မြေအောက်ကမ္ဘာ...'

ချန်မု စိတ်ထဲတွင် ဤ အတွေး က တိတ်ဆိတ်စွာ ပေါ်လာတော့သည်။

ဖွင့်လှစ်လိုက်သော ဤ ကမ္ဘာ ကြီး မှာ ယခု သူ ရောက်ရှိနေသော မြေအောက်ကမ္ဘာ ပင်ဖြစ်ပြီး ဤ အဖြေ ကို သိရှိလိုက်ရသဖြင့် သူ ပိုမို တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကျယ်ပြန့်ကာ အဆုံးအစမရှိသော ကမ္ဘာ ကြီး မှာ လူတစ်ယောက် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော ကမ္ဘာ ဖြစ်နေပေသည်။

ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး အနေဖြင့် သူသည် လွတ်လပ်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခု ကို ဖွင့်လှစ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယခုအခါ သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလျှင်တောင်မှ ဖွင့်လှစ်နိုင်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှာ အများဆုံး မိုင်ဆယ်ဂဏန်း ခန့် သာ ရှိပေသည်။

လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် များသည် လေဟာနယ် စွမ်းအား ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး နယ်စပ်မြစ် အတွင်းတွင် လှည့်လည်သွားလာနိုင်ကာ သူတို့ ဖွင့်လှစ်သော ကမ္ဘာ များမှာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ကမ္ဘာ တစ်ခု နှင့် မယှဉ်နိုင်ဘဲ အများဆုံး ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း ရှင်းပြခဲ့သော သေးငယ်သည့် ကမ္ဘာ မျိုး၊ မိုင်သောင်းချီ မှ သိန်းချီ ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းပြီး ထာဝရသခင်ကြီး အဆင့် အထိသာ အများဆုံး ကျင့်ကြံနိုင်သော ကမ္ဘာ မျိုး သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုသို့သော သေးငယ်သည့် ကမ္ဘာ များသည် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန် သေးငယ်ပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ပိုမို သေးငယ်နေသေးပေသည်။

သေချာသည်မှာ။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် များထက် များစွာ သာလွန်ပြီး ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့်အတန်း မှ ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။

ချန်မု မှာ ကမ္ဘာ ကြီး ကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည့် တုန်လှုပ်မှု နှင့် အဆုံးအစမရှိသော မြေအောက်ကမ္ဘာ ၏ တိတ်ဆိတ်မှု ထဲတွင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အရှေ့ရှိ မြင်ကွင်း များ ရုတ်တရက် ပြိုကွဲ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အဆုံးအစမရှိသော သင်္ချိုင်းမြေ ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

'မြေအောက်ကမ္ဘာ...'

ချန်မု ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက် များ ထနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်း ပင် မြေအောက်ကမ္ဘာ ၏ လောက အဆင့်အတန်း မှာ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ထက် များစွာ ပိုမို ကြီးမားလှပေသည်။

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ ပြောစကား အရ ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ အရွယ်အစား မှာ နယ်စပ်မြစ် ထဲတွင် ကြီးမားသော ကမ္ဘာ အဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပြီး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ထက် ပိုမို ကြီးမားသည်မှာ အလွန် ကြီးမားသော ကမ္ဘာ တစ်မျိုးတည်း သာ ရှိသော်လည်း အလွန် ကြီးမားသော ကမ္ဘာ များမှာ အများဆုံး ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ ဆယ်ဆ ခန့်သာ ရှိပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ နှင့် ယှဉ်ရန် ဝေးကွာလှသေးပေသည်။

ထို့အပြင် ယခုအခါ သူ မှုန်ဝါးဝါး ခံစားမိသည်မှာ မြေအောက်ကမ္ဘာ မှာ နေရာအနှံ့အပြား တွင် ရှိနေပြီး နယ်စပ်မြစ် အတွင်းရှိ အဆုံးအစမရှိသော ကမ္ဘာ များ အားလုံး နှင့် ဆက်သွယ်နေပေသည်။

အလွယ်တကူ နားလည်အောင် ရှင်းပြရမည် ဆိုပါက ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကဲ့သို့သော ကမ္ဘာ များမှာ နယ်စပ်မြစ် ထဲတွင် စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေ များ ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ မှာမူ နယ်စပ်မြစ် တစ်ခုလုံး ကို သယ်ဆောင်ထားသော မြစ်ကြမ်းပြင် ပင်ဖြစ်သည်။

ဟူး...

ချန်မု က စိတ်ထဲရှိ တုန်လှုပ်မှု များကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အပြောင်းအလဲ များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ခုနက မြင်ကွင်း ထဲတွင် သူ့ကို မတူညီသော အရာများစွာ ကိုလည်း လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပေသည်။

အမည် : ချန်မု

သက်တမ်း : အကန့်အသတ်မရှိ

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် : မူလဝိညာဉ်

စိတ်ဝိညာဉ် : ယန်နတ်ဘုရား ပထမအဆင့် (+)

မဟာနတ်ဘုရား စွမ်းအင် : စိတ်အာရုံ တစ်သိန်းခွဲ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နယ်မြေ၊ ဂုဏ်ထူးဆောင် လောက၊ ငါ့နှလုံးသား က ကောင်းကင်ရဲ့ ဆန္ဒ၊ မသေမျိုး စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်

မြေအောက်ကမ္ဘာ စကားစု : တစ္ဆေ ငိုကြွေးခြင်း၊ သွေးမိုး၊ တိမ်မည်း(ယွင်ဟွမ်)၊ မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ ဆက်သွယ်ခြင်း၊ မေ့လျော့ခြင်း၊ လေဟာနယ် တည်ငြိမ်ခြင်း

ဝိညာဉ်မှတ် : ၉၂၁ မှတ်

စနစ် မျက်နှာပြင် တွင်လည်း အပြောင်းအလဲ များ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ၏ စကားစု တွင် နောက်ထပ် တစ်ခု တိုးလာကာ ၎င်းမှာ လေဟာနယ် တည်ငြိမ်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"လေဟာနယ် တည်ငြိမ်ခြင်း..."

ချန်မု က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်း များ အတွက် ကိုယ်ပိုင် စကားစု များကို ဖန်တီးရန် မခက်ခဲသော်လည်း မိမိ၏ စကားစု ကို လက်ဆင့်ကမ်းရန် ဆိုသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပြီး ဤ စကားစု ကို မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထဲမှ လုံးဝ ခွဲထုတ်ရန် လိုအပ်ကာ မိမိကိုယ်ကို အားနည်းသွားစေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော စကားစု အမွေအနှစ် များ အလွန် နည်းပါးလှခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤ စကားစု အမွေအနှစ် များမှာလည်း ကောင်းကင်နတ်မင်း များ၏ မသေနိုင်၊ မပျက်စီးနိုင်သော လက္ခဏာ များ ပါဝင်နေပြီး ယခင်က ချန်မု တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော ရှေးဟောင်း စကားစု များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူ များ သေဆုံး ပျက်စီးသွားပြီးနောက် ထို စကားစု အမွေအနှစ် များမှာ ပျောက်ကွယ် မသွားဘဲ ဝိညာဉ်လောက ထဲသို့ ကျဆင်းသွားကာ ဝိညာဉ်လောက ၏ ဒီရေ များ နှင့်အတူ လှည့်လည်သွားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူများ၏ ရရှိခြင်း ကို ခံရပြန်သည်။

ယခု ချန်မု အတွက် သာမန် စကားစု များမှာ သိပ်အသုံးမဝင်တော့ဘဲ ထို ကောင်းကင်နတ်မင်း များ ဖန်တီးခဲ့သော စကားစု များမှာ သူ ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံထားသော စိတ်နှလုံးဓား စွမ်းအား လောက်ပင် အစွမ်းမထက်ချေ။

ထိုနည်းတူစွာ သူ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်နှလုံးဓား ကဲ့သို့သော စကားစု ကို ခွဲထုတ်ပြီး အခြားသူများကို လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအား ကို များစွာ အားနည်းသွားစေမည် ဖြစ်ရာ ထိုသို့ လုပ်မည် မဟုတ်ချေ။

သူ့အတွက် အနည်းငယ် အသုံးဝင်နိုင်သည်မှာ အနည်းဆုံး လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် များ ချန်ထားခဲ့သော စကားစု များသာ ဖြစ်ပေမည်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ၏ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် မှာ ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိပြီး လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် များ အတွက် စကားစု များကို ချန်ထားခဲ့ရန် ကုန်ကျစရိတ် မှာ များစွာ သက်သာသွားပြီ ဖြစ်ရာ ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် သည်လည်း ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် စကားစု အများအပြား ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ယခု ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ တွင် ပျံ့နှံ့နေသော စကားစု အများစုမှာ ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ထံမှ လာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော စကားစု မျိုး က ချန်မု အတွက် အသုံးဝင်ပေသည်။ သိပ်အသုံးမဝင်လျှင်တောင်မှ တိုက်ခိုက်ရေး စကားစု များသည် သူ ကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံထားသော စိတ်နှလုံးဓား ကို မကျော်လွန်နိုင်သော်လည်း အခြားသော အကူအညီပေးသည့် စကားစု များမှာမူ အလွန် အသုံးဝင်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ချန်ထားခဲ့သော မည်သည့် စကားစု မဆို မြေအောက်ကမ္ဘာ စကားစု များနှင့် ယှဉ်ရန် အလွန် ဝေးကွာလှပေသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သော ထို အဆုံးအစမရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် များထက် များစွာ သာလွန်ပြီး သူ၏ စကားစု မှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူး မှာလည်း အလွန် ကြီးမားလှကာ အထူးသဖြင့် ယခု ချန်မု ၏ လက်ထဲတွင် အသုံးပြုပါက ပိုမို ကြောက်စရာ ကောင်းပေသည်။

ဤ လေဟာနယ် တည်ငြိမ်ခြင်း စကားစု ၏ အစွမ်း မှာ လေဟာနယ် တစ်ခု ကို တည်ငြိမ်သွားစေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

လေဟာနယ် စွမ်းအား ဆိုသည်မှာ လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် များသာ ထိန်းချုပ် အသုံးပြုနိုင်သော စွမ်းအား ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်ပြီး ထိုမှလွဲ၍ လေဟာနယ် စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ ကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် သက်ရှိ များသာ ရှိကာ ချန်မု သည် အားနည်းသော လေဟာနယ် စွမ်းအား အချို့ ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းကို ကိုယ်ပိုင် အဖြစ် ပြောင်းလဲ၍ မရသလို ထိန်းချုပ်၍ လည်း မရနိုင်ချေ။

သို့သော် လေဟာနယ် တည်ငြိမ်ခြင်း ဟူသော တာအို ပညာရပ် ကို အသုံးပြုလိုက်ပါက လေဟာနယ် တစ်ခု ကို တိုက်ရိုက် တည်ငြိမ်သွားစေနိုင်ပြီး လေဟာနယ် စွမ်းအား ကို ထိန်းချုပ်မှု တစ်မျိုး ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီ ပညာရပ် က... အရမ်း အသုံးဝင်တယ်..."

ချန်မု ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အလင်းတန်း များ လင်းလက်သွားသည်။

လေဟာနယ် တည်ငြိမ်ခြင်း၊ လေဟာနယ် ကို တည်ငြိမ်သွားစေနိုင်ခြင်း မှာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း များကို တည်ငြိမ်သွားစေနိုင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ က ရုန်းထွက်နိုင်လျှင်တောင်မှ အချိန် ယူရမည် ဖြစ်ပြီး ဤ အချိန် ကာလ အတွင်း သူ၏ စိတ်နှလုံးဓား ကို ခုခံရန် အချိန်မီတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း ကဲ့သို့ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ရှိ ကောင်းကင်နတ်မင်း များ ပင်လျှင် မခုခံဘဲ သူ၏ စိတ်နှလုံးဓား ဖြင့် တိုက်ရိုက် အထိခံရပါက ထိုနေရာတွင် မသေဆုံးလျှင်တောင်မှ အနည်းဆုံး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရပြီး မူလဝိညာဉ် ပြိုကွဲသွားမည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ။

ဤ ပညာရပ် ၏ တကယ့် အသုံးပြုပုံ မှာ ဤသို့ မဟုတ်နိုင်ဘဲ ထို အဆုံးအစမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မြေအောက်ကမ္ဘာ ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည့် နည်းလမ်း များနှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သော်လည်း ယခု ချန်မု မှာ ထို အဆင့်အတန်း ကို မမီသေးချေ။