အခန်း ၂၃၅

အခန်း (၂၃၅) လူသားမျိုးနွယ်စု ၏ ထာဝရနတ်မင်းလား...

စကားအဆုံးတွင်။

မော်မင် က ရွှယ်ရိချိုး ဆီသို့ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ လက်ဝါးထဲမှ မည်းနက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများကို ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စွမ်းအားဖြင့် ရွှယ်ရိချိုး ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြာအဖြစ် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြိုးစားတော့သည်။

ရွှယ်ရိချိုး ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်မှုများ ပေါ်လာသော်လည်း သူမသည် အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ ပြိုကျမှု၊ အစီအရင် တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှု များကို ဖြတ်သန်းထားသဖြင့် စွမ်းအင်များ အားလုံး ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်ကာ အပျက်အစီးများ ကြားတွင် အသက်ရှင်နေနိုင်ခြင်းမှာလည်း သူမ၏ အခြေခံ ခိုင်မာသောကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ မည်သည့် ခုခံနိုင်စွမ်းမျှ မရှိတော့ချေ။

အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဝေးရှိ အပျက်အစီးများ ကြားတွင်လည်း ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့နေရပေသည်။

အထွတ်အမြတ်နယ်မြေကို ဖြိုခွင်းဝင်ရောက်လာသော အသူရာ မျိုးနွယ်စုများက အပျက်အစီးများ ကြားတွင် မသေသေးသော လူသား ကျင့်ကြံသူများကို လိုက်လံ ရှာဖွေ သတ်ဖြတ်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

'လူသားမျိုးနွယ်စု...'

'နောက်ဆုံးတော့ ဒီကမ္ဘာကို လက်လွှတ်ရတော့မှာလား...'

ကိုယ်တိုင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသဖြင့် ရွှယ်ရိချိုး က စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ရှေးခေတ်ကာလက လူသားမျိုးနွယ်စု တစ်လှမ်းချင်းစီ တက်လှမ်းလာပြီး အရပ်လေးမျက်နှာကို အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း နှစ်ရာချီ အတွင်းမှာပင် နယ်မြေ အများစုကို လက်လွှတ်လိုက်ရမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

ယခုမူ အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ ပင်လျှင် ဖြိုခွင်းခံလိုက်ရပြီး အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ ခြောက်ခု ထဲမှ တစ်ခု မှာ ဤနေရာတွင်ပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေ့ဆက်ပြီး အသူရာ မျိုးနွယ်စု၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံရန် ပိုမို ခက်ခဲလာမည်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လူသားမျိုးနွယ်စု လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် အသူရာ မျိုးနွယ်စု၏ မွေးမြူရေး ကျေးကျွန်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နောက်ဆုံး အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှယ်ရိချိုး ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးများ ဖြတ်ပြေးသွားချိန်မှာပင် ထို မည်းနက်သော အလင်းတန်းမှာ သူမ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

သို့သော်။

ထိုအချိန်မှာပင်။

လေပြေလေး တစ်ချက် ရုတ်တရက် တိုက်ခတ်လာပြီး ညင်သာစွာပင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဖိနှိပ်မှုများ ပါဝင်နေသော ထို မည်းနက်သည့် အလင်းတန်းကို တိမ်တိုက်လေး တစ်ခုအလား တိုက်ရိုက် လွင့်စင် ပျောက်ကွယ်သွားစေတော့သည်။

မော်မင် ရိုက်ချလိုက်သော အလင်းတန်း သာမက ပြင်းထန်နေသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဖိနှိပ်မှုများ ပင်လျှင် ဤ လေပြေလေး အောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြေလျော့သွားပြီး ခေါင်းလောင်းသံများ၊ မြေကြီး တုန်ခါသံများ အားလုံးမှာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဤ သေဆုံးခြင်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေမှု ထဲတွင် ရွှယ်ရိချိုး က အစပိုင်းတွင် ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် မော်မင် ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်မိကာ မော်မင် က ရုတ်တရက် လက်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်ဟု ထင်လိုက်မိသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မော်မင် ရိုက်ချလိုက်သော အလင်းတန်း သာမက သူမ၏ ပြိုကွဲနေသော တာအို အမှတ်အသားများ၊ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး မတည်ငြိမ်သော ရွှေရောင်အမြုတေ များမှာပါ ယခုအခါ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သွားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒါက... နယ်မြေလား..."

ရွှယ်ရိချိုး က ရုတ်တရက် သတိဝင်လာပြီး ချက်ချင်း ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်သည်။

နယ်မြေ...

ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီးများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခံစားနားလည်ပြီး တာအို အမှတ်အသားများကို ဖန်တီးကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ 'အသုံးပြုခြင်း' သာ ဖြစ်ပြီး မူလဝိညာဉ် ထာဝရနတ်မင်း ဖြစ်မှသာ 'ထိန်းချုပ်ခြင်း' ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ကာ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် သတ္တဝါ အားလုံးကို သိမြင်နိုင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ တောက်လင်း ကမ္ဘာ တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများထဲမှ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ထာဝရသခင်ကြီး ဖြစ်လာသူများ ရှိသော်လည်း ရှေးခေတ်ကတည်းက ယနေ့တိုင် နှစ်ပေါင်း သိန်းချီ အတွင်း မူလဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ အယောက် ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိပြီး တောက်ထျန်း အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး တွင်လည်း သူမ၏ ဆရာ ဖြစ်သူ တောက်ထျန်း ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါးတည်းသာ ရှိပေသည်။

'ဒါမှမဟုတ်... ဆရာ ပြန်လာတာလား...'

ရွှယ်ရိချိုး ၏ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာမှု နှင့် မျှော်လင့်ချက် များ ပေါ်လာတော့သည်။

လူသား ထာဝရနတ်မင်း ဆယ်ပါး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း ငါးပါးသာ ပြန်လာနိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ ဆရာ ဖြစ်သူ တောက်ထျန်း ထာဝရနတ်မင်း လည်း ပြန်မလာနိုင်ခဲ့ဘဲ ဝိညာဉ်မီးအိမ် ပင်လျှင် ငြိမ်းသွားခဲ့သော်လည်း သူမက ဆရာ ဖြစ်သူ သေဆုံးသွားသည်ကို အမြဲတမ်း မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

သူမ၏ ဆရာ မှာ ထာဝရနတ်မင်း ဆယ်ပါး ထဲတွင် အရှေးအကျဆုံးသော ပုဂ္ဂိုလ် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တောက်ထျန်း ထာဝရနတ်မင်း ၏ သတင်း တစ်စွန်းတစ်စ မျှ မကြားရတော့ဘဲ တောက်ထျန်း အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ မှာ အသူရာ မျိုးနွယ်စု ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အခက်အခဲ တွေ့နေပြီး တံခါးပေါက် ပင်လျှင် ဖြိုခွင်းခံလိုက်ရချိန် တွင်ပင် တောက်ထျန်း ထာဝရနတ်မင်း ထွက်မလာခဲ့ချေ။

လက်ခံရန် ခက်ခဲသော်လည်း ရွှယ်ရိချိုး ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆရာ ဖြစ်သူ သေဆုံးသွားပြီ ဆိုသော အမှန်တရား ကို တဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်လာခဲ့သော်လည်း ယခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ထာဝရနတ်မင်း နယ်မြေ၊ ဤ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူမကို ကယ်တင်လိုက်သော မဟာ နတ်ဘုရား စွမ်းအင် မှာ... ဆရာ ပြန်လာတာများလား...

ရွှယ်ရိချိုး က ဝမ်းသာမှု နှင့် မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ဖြင့် ခက်ခက်ခဲခဲ ခေါင်းလှည့် ကြည့်လိုက်သည်။

ထို ဦးတည်ချက် တွင်။

တိတ်ဆိတ်နေသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ကြားတွင် လူရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး တာအို အမှတ်အသား များနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး စွမ်းအားများ အားလုံး မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေပေသည်။

လူရိပ် ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ရွှယ်ရိချိုး ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ဝမ်းသာမှု များမှာ အံ့အားသင့်မှု အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဆရာ မဟုတ်ဘူး။

တောက်ထျန်း ထာဝရနတ်မင်း မဟုတ်ဘူး။

အရှေ့ရှိ လူရိပ် မှာ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာ ရှိသည့် လူရွယ် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး အဖြူရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားကာ သူမ၏ ဆရာ တောက်ထျန်း ထာဝရနတ်မင်း မဟုတ်ရုံ သာမက သူမ သိထားသော လူသား ထာဝရနတ်မင်း ဆယ်ပါး ထဲမှ မည်သူမျှ လည်း မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူ အသုံးပြုသော စွမ်းရည် အရ သေချာပေါက် မဟာ ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ရုပ်ရည် သွင်ပြင် အရလည်း အသူရာ မျိုးနွယ်စု နှင့် မတူချေ။

ထို အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် လူရွယ် မှာ ချန်မု ပင်ဖြစ်သည်။

"လူသားမျိုးနွယ်စု... ထာဝရနတ်မင်း လား..."

မော်မင် ၏ မျက်နှာ မှာ အလွန် ဆိုးရွားစွာ ဖြင့် ချန်မု ကို ကြည့်ကာ စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး...

လူသားမျိုးနွယ်စု ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဘယ်လိုလုပ် ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ...

လူသား ထာဝရနတ်မင်း ဆယ်ပါး မှာ ကောင်းကင်ဘိုးဘေး ၏ စိတ်အာရုံ အနည်းငယ် ဖြင့် သူတို့ မျိုးနွယ်စု က ငါးပါး ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ကျန်သော ငါးပါး မှာလည်း ကံကောင်းလို့ လွတ်မြောက်သွားခြင်း ဖြစ်ကာ အားလုံးမှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပြီး နှစ်ရာချီ ကြာအောင် ကုသ၍ မရနိုင်သေးသဖြင့် ထွက်လာရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

ထို့အပြင် အရှေ့ရှိ အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် လူရွယ် မှာ သူ သိထားသော လူသား ထာဝရနတ်မင်း ဆယ်ပါး ထဲမှ မည်သူ နှင့်မျှ မတူညီချေ။

လူသားမျိုးနွယ်စု ရဲ့... ထာဝရနတ်မင်း အသစ် လား...

မော်မင် ၏ စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာပြီး ချန်မု ၏ အကြည့် က သူ့ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မည်သည့် တွေဝေမှု မျှ မရှိဘဲ လက်ထဲတွင် သွေးနီရောင် ဝိညာဉ် ပုတီး တစ်လုံး ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာကာ တိုက်ရိုက် ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

ကွဲအက်သွားသော သွေးနီရောင် ဝိညာဉ် ပုတီး ထဲမှ အလင်းတန်း ဆယ်ဂဏန်း ခန့် ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် သွေးလုံး တစ်ခု အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကာ မော်မင် ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ကို ရစ်ပတ်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုနေရာ မှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ တစ်စက္ကန့် အတွင်း မှာပင် မိုင်ရာချီ အဝေး သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ဒါပေမဲ့...

သူ့ကို အလွန် ထိတ်လန့်သွားစေသည်မှာ စစ်မှန်သော ဘိုးဘေး ပေးသနားထားသော အသက်ကယ် ဓမ္မလက်နက် ကို အသုံးပြုပြီး တစ်စက္ကန့် အတွင်း မိုင်ရာချီ အဝေး သို့ ထွက်ပြေးခဲ့သော်လည်း သူ၏ အမြင်အာရုံ ထောင့်စွန်း တွင် ထို အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် လူရွယ် မှာ သူနှင့် ဆယ်ပေ အကွာ တွင်သာ ရှိနေသေးသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ထို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထွက်ပြေးခဲ့သော မိုင်ရာချီ အကွာအဝေး မှာ ပုံရိပ်ယောင် အလား ဖြစ်နေပြီး သူ ကိုယ်တိုင် မှာ နေရာတွင်ပင် ရှိနေသေးသကဲ့သို့ ပင်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်။

ထို အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် လူရွယ် က သူ့ဆီသို့ လက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အမြင်အာရုံ တွင် ထို အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် လူရွယ် ၏ လှုပ်ရှားမှု မှာ အလွန် နှေးကွေးသော်လည်း သူ့ကို ကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခု ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားရစေပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာကာ ခက်ခက်ခဲခဲ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ငါ့ အဖေ က သွေးအသူရာ စစ်မှန်သော ဘိုးဘေး ပဲ... ငါ့ အဘိုး က ယန်ချီ ကောင်းကင်ဘိုးဘေး ပဲ... မင်း ငါ့ကို သတ်လို့ မရဘူး..."

သို့သော် စကားအဆုံးတွင် ထို အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် လူရွယ် ၏ လက် က သူ့ဆီသို့ အဝေးမှ လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး လည်ထွက်သွားပြီး မြင်ကွင်း များ ပြောင်းလဲသွားကာ အဝေးတွင် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသော ခေါင်းမရှိသည့် အလောင်း တစ်လောင်း က ယိမ်းယိုင်ကာ ရှေ့သို့ မိုင်ဆယ်ဂဏန်း ခန့် ပျံသန်းသွားပြီးနောက် တောင်နံရံ တစ်ခု ကို ဝင်တိုက်ကာ ကျဆင်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဟင်...

ခေါင်းမရှိတဲ့ အလောင်း လား...

ဪ... အဲဒါ ငါ့ ခန္ဓာကိုယ် ပဲ...

စိတ်ထဲတွင် ဤ နောက်ဆုံး အတွေး ပေါ်လာပြီးနောက် မော်မင် ၏ အမြင်အာရုံ မှာ လုံးဝ မှောင်မည်း သွားတော့သည်။

အခြားတစ်ဖက် တွင်။

ရွှယ်ရိချိုး က မျက်လုံး ပြူးကာ ချန်မု ၏ ဦးတည်ချက် ကို ကြည့်နေပေသည်။

မော်မင် က အသက်ကယ် ဓမ္မလက်နက် တစ်ခု ကို အသုံးပြုပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်ရာချီ အဝေး သို့ ထွက်ပြေးသွားကာ မျက်စိဖြင့်ပင် မမြင်ရတော့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း ချန်မု က တစ်ဖက်လူ ကို အဝေးမှနေ၍ ဆွဲယူလိုက်ရုံဖြင့် ဦးချိုနှစ်ချောင်း ပါသော ခေါင်း တစ်လုံး က ချန်မု ၏ လက်ထဲသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်မု က သူမ ကို မကြည့်ဘဲ လက်ထဲရှိ မော်မင် ၏ ခေါင်း ကို ကြည့်ရင်း တွေးတွေးဆဆ အမူအရာ ပေါ်လာကာ မျက်လုံး ကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီး တစ်စက္ကန့်ခန့် အကြာတွင် ပြန်ဖွင့်လာတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်စွာပင်။

လက်ထဲရှိ မော်မင် ၏ ခေါင်း မှာ ဖုန်မှုန့် အဖြစ် ပြောင်းလဲ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်မု ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် 'ဪ... ဒီလိုကိုး...' ဆိုသော အရိပ်အယောင် များ ပေါ်လာသည်။

ဤ ကမ္ဘာ မှာ တောက်လင်း ကမ္ဘာ ဟု အမည်ရပြီး လောက အတားအဆီး ရှိနေသဖြင့် သူ အနေဖြင့် အတွေးတစ်ချက် ဖြင့် ဤ ကမ္ဘာ ၏ အရာအားလုံး ကို မသိနိုင်ဘဲ ဝိညာဉ် ရှာဖွေခြင်း ကဲ့သို့သော အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းသည့် နည်းလမ်း ကို ခေတ္တ အသုံးပြုလိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မော်မင် ၏ မှတ်ဉာဏ် များကို ခေတ္တ ရှာဖွေလိုက်ရာ ဤ ကမ္ဘာ ၏ အခြေအနေ ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

မူလက သာမန် ကမ္ဘာ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်စု က အုပ်ချုပ်ကာ မဟာ ထာဝရနတ်မင်း ဆယ်ပါး၊ အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ ခြောက်ခု ရှိသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာချီ က အသူရာ မျိုးနွယ်စု ၏ ကျူးကျော်ခြင်း ကို ခံခဲ့ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မှန်ပေသည်။

အသူရာ မျိုးနွယ်စု မှာ ဤ ကမ္ဘာ ၏ ဒေသခံ မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ဘဲ အခြား ကမ္ဘာ မှ မျိုးနွယ်စု ပင်ဖြစ်သည်။

အခြား ကမ္ဘာ မှ သက်ရှိ များ အနေဖြင့် နယ်စပ်မြစ် ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အခြား ကမ္ဘာ များကို ကျူးကျော်ရန် ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် ထို အသူရာ မျိုးနွယ်စု ၏ အနောက်တွင် ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး ရှိနေခြင်း ပင်ဖြစ်ပြီး မော်မင် ၏ မှတ်ဉာဏ် အရ အသူရာ မျိုးနွယ်စု တွင် စုစုပေါင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း သုံးပါး ရှိပြီး ကောင်းကင်ဘိုးဘေး ဟု ခေါ်ဆိုကြပေသည်။

ထိုအထဲတွင် ကျင့်ကြံမှု အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သော ကုလော် ကောင်းကင်ဘိုးဘေး မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ကတည်းက ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း သတ္တမအဆင့် သို့ ရောက်ရှိနေသူ ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကျင့်ကြံမှု မှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းနေမည် ဖြစ်ရာ အသူရာ မျိုးနွယ်စု မှာ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံး တွင် အတန်အသင့် အင်အားကြီးမားသော မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ပေသည်။

တောက်လင်း ကမ္ဘာ ကို ကျူးကျော်ခြင်း အကြောင်း ပြောရမည် ဆိုလျှင်...

ဤသည်မှာ နယ်စပ်မြစ် ထဲတွင် အဖြစ်များသော ကိစ္စ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အတိတ် က ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် က ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ ကို အုပ်ချုပ်ပြီး လောက ကို လွှမ်းမိုးထားချိန် တွင် လူသားမျိုးနွယ်စု ၏ ကောင်းကင်နတ်မင်း များစွာ သည်လည်း နယ်စပ်မြစ် ထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြပြီး မျိုးနွယ်စုဝင် များနှင့် မျိုးဆက် များကို မတူညီသော ကမ္ဘာ များစွာ သို့ ပို့လွှတ်ကာ အရပ်လေးမျက်နှာ ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ကြသည်။

မူလက ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ရှိနေချိန် တွင် လူသားမျိုးနွယ်စု မှာ ကန်းယွင် မြစ်ဝှမ်းဒေသ တွင် အကြီးမားဆုံးသော အင်အားစု နီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာ အများစု တွင် လူသားမျိုးနွယ်စု များ ရှိနေကာ ကမ္ဘာ အများအပြား ကိုလည်း လူသားမျိုးနွယ်စု က အုပ်ချုပ် လွှမ်းမိုးထားခဲ့ပြီး အခြားသော အင်အားစု များစွာ ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံခဲ့ရသည်။

ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အနီးတစ်ဝိုက် ရှိ ကမ္ဘာ များကို မည်သည့် မျိုးနွယ်စု ကမျှ မကျူးကျော်ရဲခဲ့ချေ။

ယခုအခါ။

ရွှမ်လင် ကမ္ဘာ့အရှင်သခင် ပျောက်ဆုံးသွားပြီး သေဆုံးသွားပြီ ဟုလည်း ဆိုကြပေသည်။

မျိုးနွယ်စု အသီးသီး ၏ ကြောက်ရွံ့မှု များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အသူရာ မျိုးနွယ်စု ပင်လျှင် ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ နှင့် အနီးဆုံး ဖြစ်သော အလယ်အလတ် ကမ္ဘာ တစ်ခု ဖြစ်သည့် တောက်လင်း ကမ္ဘာ သို့ပင် လက်လှမ်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

'အသူရာ မျိုးနွယ်စု...'

ချန်မု စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင် များ ပေါ်လာသည်။

သူ့အတွက်မူ အသူရာ မျိုးနွယ်စု က ရွှမ်လင်ကမ္ဘာ အနီးတစ်ဝိုက် အထိ လက်လှမ်းလာလျှင်တောင်မှ ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်သော်လည်း တောက်လင်း ကမ္ဘာ ကို ကျူးကျော်ပြီး ဤ ကမ္ဘာ တွင် လူသားမျိုးနွယ်စု ကို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်နေကာ သူ ကိုယ်တိုင် နှင့်လည်း တိုက်ရိုက် တွေ့ဆုံနေပြီ ဖြစ်ရာ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ရမည် ပင်ဖြစ်သည်။

သူ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာခြင်း မှာ သူ ကိုယ်တိုင် ၏ ကြိုးစားမှု များကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း လူသားမျိုးနွယ်စု ၏ အကြောင်းတရား များလည်း ပါဝင်နေပေသည်။

ချန်မု စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားနေချိန်တွင်။

ရွှယ်ရိချိုး ဘက်တွင်မူ ခက်ခက်ခဲခဲ မတ်တပ်ရပ်လာပြီး ကျောက်စိမ်း ပုလင်း တစ်လုံး ကို ထုတ်ကာ ကုသရေး ဆေးလုံး တစ်လုံး ကို သောက်လိုက်ပြီးနောက် ချန်မု ကို သတိထားကာ ကြည့်လိုက်သည်။

"စီ... စီနီယာ..."

အရှေ့ရှိ အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် လူရွယ် မှာ လူသားမျိုးနွယ်စု ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း သေချာပြီး သူမ သိထားသော မည်သည့် ထာဝရနတ်မင်း မှ မဟုတ်သော်လည်း လောက ၏ အပြင်ဘက် တွင် ပုန်းအောင်းနေသော လျှို့ဝှက် ထာဝရနတ်မင်း တစ်ပါး လည်း ဖြစ်နိုင်သလို ထာဝရနတ်မင်း အသစ် တစ်ပါး လည်း ဖြစ်နိုင်ကာ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ စီနီယာ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သေချာပေသည်။

သူမ အနေဖြင့် နောက်ဆုံး အချက် ကို ပိုမို ယုံကြည်ပြီး အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချန်မု မှာ သူမ ၏ ခံစားချက် အရ အသက် သိပ်မကြီးသေးပုံ ရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ငါ့ နာမည် က ယိုးမင်..."

ချန်မု က ရွှယ်ရိချိုး ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ရွှယ်ရိချိုး က ချန်မု ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွားပြီး ချက်ချင်း ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဂျူနီယာ ရွှယ်ရိချိုး... တောက်ထျန်း အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ ရဲ့ အထွတ်အမြတ် တပည့်... ယိုးမင် စီနီယာ ကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်... အသက်ကယ်ပေးတဲ့ ကျေးဇူး အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

ချန်မု က ရွှယ်ရိချိုး ကို ကြည့်ကာ "ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာ မလိုပါဘူး... ငါ မင်းကို မေးစရာ ရှိတယ်..."

ရွှယ်ရိချိုး က ခေါင်းငုံ့ကာ "ဂျူနီယာ သိသမျှ အကုန် ဖြေပါ့မယ်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အင်း..."

ချန်မု က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဝေး သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအခါ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီး တွင် တောက်ထျန်း အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ ၏ အပျက်အစီးများ ကြားတွင် လိုက်လံ ရှာဖွေနေကြသော အသူရာ မျိုးနွယ်စု များမှာ ဤဘက် မှ ထူးခြားမှု များကို သတိထားမိသွားကြပြီ ဖြစ်ပြီး မော်မင် ရုတ်တရက် အလောင်း ဖြစ်သွားကာ ခေါင်း မှာ ပြာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အားလုံး ထိတ်လန့်သွားကြပြီး နေရာ အသီးသီး သို့ ထွက်ပြေးနေကြပေသည်။

သို့သော် ဤ ထွက်ပြေးနေသော ပုံရိပ် များမှာ မိုင်တစ်ရာ အကွာ သို့ပင် မရောက်ခင် မှာပင် လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြာ အဖြစ် ပြောင်းလဲ သွားကြတော့သည်။

အသူရာ မျိုးနွယ်စု များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားချိန် မှသာ ချန်မု က အကြည့် ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရွှယ်ရိချိုး ကို ပြန်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ..."