အခန်း ၂၆၀

အခန်း (၂၆၀) တုန်လှုပ်ခြင်း

"ရဲတင်းလှချည်လား"

ချန်မုက သူ၏လက်ထဲရှိ လေဟာနယ် မူလသလင်းကျောက်ကို စူးစမ်းကြည့်နေစဉ်မှာပင် ကျယ်လောင်လှသော ကြုံးဝါးသံတစ်ခုက လေဟာနယ်အတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာအနှံ့ရှိ ဗလာနယ်မြေများကို မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော လှိုင်းလုံးကြီးများအဖြစ် တုန်ခါသွားစေသည်။

မင်မူ ကောင်းကင်နတ်မင်း၏ သွေးရောင်မျက်လုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ချန်မုကို ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုပင် ထားလိုက်ဦး၊ သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို အသုံးပြု၍ ပုံပေါ်လာစက လေဟာနယ် မူလသလင်းကျောက်ကို လုယူသွားဝံ့ခြင်းမှာ တကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းလှပြီး သေတွင်းထဲသို့ ကိုယ်တိုင် ဆင်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤ အမှောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာထဲတွင် သူမအနေဖြင့် နယ်စပ်မြစ်အတွင်းရှိ ယန်နတ်ဘုရား ကောင်းကင်နတ်မင်း၏ အမှတ်အသားအားလုံးကို အဝေးမှ ကျိန်စာတိုက် မဖျက်ဆီးနိုင်သည်မှာ မှန်သော်လည်း ယခုရောက်နေသော ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုတော့ အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည်။ သူမသည် မကြာမီ အမှောင် လေဟာနယ်ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာပြီး နယ်စပ်မြစ်အတွင်းသို့ ပြန်ရောက်မည်ကိုလည်း မေ့မထားသင့်ပေ။

"ဝုန်း"

သွေးရောင်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် မင်မူ ကောင်းကင်နတ်မင်း၏ ပုံရိပ်မှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဗလာနယ်မြေကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချန်မုဆီသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်နတ်မင်း၏ စိတ်ဆန္ဒမှာ ပြင်းထန်လှပြီး ချန်မုကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ကာ လက်ထဲမှ လေဟာနယ် မူလသလင်းကျောက်ကို ပြန်လည် လုယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အဝေးရှိ နယဲ့လင် ကောင်းကင်နတ်မင်းက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေဟာနယ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာချိန်တွင် ချန်မု၏ နောက်ကျောဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိနေပြီး ချန်မုလက်ထဲရှိ လေဟာနယ် မူလသလင်းကျောက်ကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်တော့သည်။ သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ မင်မူ ကောင်းကင်နတ်မင်းထက်ပင် ပိုမို လျင်မြန်နေသည်။

သတ္တမအဆင့်ရှိသော ကောင်းကင်နတ်မင်း နှစ်ဦး၏ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားများကြောင့် မိုင်သန်းပေါင်းများစွာသော ဗလာနယ်မြေများမှာ ဆူပွက်ပေါက်ကွဲသွားသည့်အလား ဖြစ်နေပြီး အားကောင်းလှသော တာအိုအမှတ်အသားများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်မိကာ ထွက်ပေါ်လာသော နောက်ဆက်တွဲ လှိုင်းများမှာပင် သာမန် ကျင့်ကြံသူများစွာကို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ချေမှုန်းပစ်ရန် လုံလောက်နေပေသည်။

"ဟွန့်"

ထိုစဉ်မှာပင် အေးစက်သော နှာခေါင်းရှုံ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဆူပွက်နေသော လေဟာနယ်များကို ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားစေသည်။ မဟုတ်သေး၊ ၎င်းမှာ ငြိမ်သက်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အရာအားလုံးက ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ မင်မူ ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်စေ၊ ချန်မု၏ နောက်ကျောသို့ ရောက်နေသော နယဲ့လင် ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်စေ သူတို့၏ ဖမ်းဆုပ်ရန် ပြင်နေသော လှုပ်ရှားမှုများမှာ မမြင်နိုင်တဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုကြောင့် အလွန်အမင်း နှေးကွေးသွားခဲ့ရသည်။

တတိယမြောက် လမ်းကြောင်းတွင် ရှိနေသော ဝူဝမ့် ကောင်းကင်နတ်မင်းမှာ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက သူ၏နဖူးပေါ်မှ ပတ်တီးကို ဖြေလိုက်သည် မသိဘဲ မွဲပြာရောင်ရှိသော တတိယမြောက် မျက်လုံးကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုမျက်လုံး၏ အလင်းရောင် ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းမှာ အရာအားလုံး အလွန်အမင်း နှေးကွေးသွားရသည်။

ထို နှေးကွေးနေသော အချိန်အတွင်း သူသည် လေဟာနယ်ကို နင်းလျှောက်ကာ ချန်မုဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးလာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မိုက်မဲမနေနဲ့ ငါက ဒီနေရာမှာ မင်းရဲ့ နယ်စပ်မြစ်ထဲက အမှတ်အသားတွေကို ခြိမ်းခြောက်လို့ မရပေမဲ့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုကို ရယူနိုင်ရုံနဲ့တင် နယ်စပ်မြစ်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ မင်းရဲ့ အမှတ်အသား အားလုံးကို အဝေးကနေ ကျိန်စာတိုက် သတ်ပစ်နိုင်တယ် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဝိညာဉ်ကို အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်"

သူသည် ချန်မုက လေဟာနယ် မူလသလင်းကျောက်ကို ယူဆောင်ကာ ထွက်ပြေးနိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤနေရာတွင် သတ္တမအဆင့်ရှိသော ကောင်းကင်နတ်မင်း လေးဦး ရှိနေသဖြင့် ချန်မုမှာ ထွက်ပြေးနိုင်ခြေ မရှိပေ။ သူ စိုးရိမ်သည်မှာ ချန်မုက အပြန်လမ်းမရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုးတွင် လေဟာနယ် မူလသလင်းကျောက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကိုသာ ဖြစ်သည်။

မင်မူ ကောင်းကင်နတ်မင်းနှင့် နယဲ့လင် ကောင်းကင်နတ်မင်းတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ နှေးကွေးနေစဉ် ဝူဝမ့် ကောင်းကင်နတ်မင်းက ချန်မု၏ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး သလင်းကျောက်ကို လုယူရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ဗလာဖြစ်နေသော လေဟာနယ်ကမ္ဘာအတွင်း ပင်လယ်လှိုင်းသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဝုန်း ဝုန်း"

မိုင်သန်းပေါင်းများစွာသော ဗလာနယ်မြေအတွင်း ပင်လယ်လှိုင်းသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင် အဆုံးအစမရှိသော အပြာရောင် သမုဒ္ဒရာကြီးတစ်ခုမှာ လေဟာနယ်အတွင်း ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာပြီး အနီးနားရှိ လူအားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ ပင်လယ်လှိုင်းလုံးများမှာ ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်တက်လာပြီး လှိုင်းလုံးတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် လူကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။

'ဒုက္ခပဲ'

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်းက စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အရင်က မင်မူနှင့် ဝူဝမ့်တို့ တိုက်ခိုက်စဉ်က သူတို့ဆီသို့ လှိုင်းများ ရောက်မလာခဲ့သော်လည်း ယခု ရှန်းဟိုင် ကောင်းကင်နတ်မင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သော တာအိုပညာရပ်မှာ အလွန် ကျယ်ပြန့်လှသဖြင့် သူနှင့် ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်းပါ အထဲသို့ ပါသွားတော့သည်။

ဤ မိုင်သန်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး လှိုင်းလုံးတိုင်းမှာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ရှိနေသဖြင့် အထဲတွင် ပိတ်မိနေပါက ရုန်းထွက်ရန် အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

'မကောင်းတော့ဘူး'

ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်းသည်လည်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ပြင်းထန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားနေရပြီး အကယ်၍ အမြန်မထွက်ခွာပါက ဤနေရာတွင်ပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် တစ်ကိုယ်လုံးကို တုန်ခါစေပြီး တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်းများကို ထုတ်ဖော်ကာ သမုဒ္ဒရာ၏ ချုပ်နှောင်မှုကို ခဏတာ ဖြတ်ကျော်ပြီး အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးတော့သည်။

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း သည်လည်း ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ သူ၏ တာအိုပညာရပ်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း၏ နောက်မှ အမြန် လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုင်သန်းပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ကာ သမုဒ္ဒရာ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

သူတို့ နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်လျှင် မိုင်သန်းပေါင်းများစွာသော လေဟာနယ်တစ်ခုလုံးမှာ သမုဒ္ဒရာကြီး၏ ဖုံးလွှမ်းမှုကို ခံထားရပြီး အတွင်းပိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ပေါက်ကွဲနေသည်ကို အဝေးမှပင် ခံစားနေရသည်။

"ဒါက သတ္တမအဆင့်ရဲ့ အစွမ်းပေါ့"

ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်းက အဝေးမှနေ၍ အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်လာသည့် ခံစားချက်မျိုးဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်တွင်လည်း ချွေးစေးများ ထွက်ပေါ်နေပြီး အကယ်၍ အခုနကသာ နောက်ကျသွားပါက ထိုသမုဒ္ဒရာထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားမည်မှာ သေချာလှသည်။

ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်းသည်လည်း အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်မိသည်။ သူမသည် အရင်က သတ္တမအဆင့် မဟာပုဂ္ဂိုလ်များ တိုက်ခိုက်သည်ကို မြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ သာမန် နည်းလမ်းများသာ ဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာမူ သူမကိုပင် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သတ်ပစ်ရန် လုံလောက်နေပေသည်။

"သွားကြစို့"

ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်းက စိတ်ထဲတွင် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။ အခုနက ချန်မုကို အာရုံစိုက်နေမိသဖြင့် နောက်ကျသွားပြီး ဒုက္ခရောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ယခု သူမသည် ဤနေရာတွင် ဆက်မနေလိုတော့ဘဲ အဝေးသို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုက်ရွှမ် ကောင်းကင်နတ်မင်း သည်လည်း သက်ပြင်းချကာ တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။

သူနှင့်အတူ ချင်းလွမ် ကောင်းကင်နတ်မင်းပါ ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

'ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ'

သူတို့သည် မလှုပ်ရှားချင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခုကြောင့် လုံးဝ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်၊ မူလဝိညာဉ်နှင့် တာအိုအမှတ်အသား အားလုံးမှာ မမြင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်သွားခဲ့ရသည်။

၎င်းမှာ သက်ရှိအဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဖိအားမျိုးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း၏ စိတ်ဆန္ဒများပင် မှိန်ဖျော့သွားရသည်။ အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်ဖြစ်နေပါက သူတို့၏ စိတ်ဆန္ဒများ ပျက်စီးပြီး ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်မှ ပြုတ်ကျသွားနိုင်သည်အထိ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သတ္တမအဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်တဲ့သူတွေဆိုတော့ ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ကိုယ် တော်ကြတာပဲ"

ထိုစကားအဆုံးတွင် ပြင်းထန်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘုန်း"

သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။