အခန်း ၂၆၅

အခန်း (၂၆၅) မရှိခြင်း၊ အဆုံးအစမရှိခြင်း

ရှန်းဟိုင်နှင့် ထိုက်ရွှမ်တို့ကို စီစဉ်ပေးပြီးနောက် ချန်မုသည် အကန့်အသတ်မဲ့ကမ္ဘာ၏ ဝင်ပေါက်ကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုအဖြူရောင် ဝဲဂယက်ကြီးသည် အဆုံးအစမရှိသော လေဟာနယ်ထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော လေဟာနယ်ကမ္ဘာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော အဖြူရောင် အဖြစ် ရှိနေသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကောင်အထည်မဲ့ရာမှ အကောင်အထည်ရှိရာသို့ ပြောင်းလဲကာ အရာအားလုံးကို ဖန်တီးပေးနိုင်သည့် ဖန်ဆင်းရှင်၏ သဘောတရားများ ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ခံစားရပေသည်။

အတွင်းသို့ မဝင်ရသေးမီ ဝင်ပေါက်ကို ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ချန်မု၏ စိတ်ထဲတွင် နားလည်သဘောပေါက်မှုများစွာ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အဖြူရောင်။

၎င်းမှာ အဆုံးအစမရှိခြင်းနှင့် အကန့်အသတ်မရှိခြင်း၏ နယ်နိမိတ် ဖြစ်ပုံရသည်။

သူသည် ယန်နတ်ဘုရား တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ယန်နတ်ဘုရား မူလဝိညာဉ်မှာ အမြင့်ဆုံးအထိ စုစည်းနေကာ အလယ်ဗဟိုမှာ သန့်စင်သော အဖြူရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လောကရှိ အရာအားလုံးကို စုစည်းထားပြီး အရာအားလုံးကို လက်ခံနိုင်သကဲ့သို့ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိမိကိုယ်ကိုယ် မှိန်ဖျော့သွားစေကာ လေဟာနယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားစေနိုင်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်စွာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်မုသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်လုံးမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ကမ္ဘာ၏ ဝင်ပေါက်ထဲသို့ အသံတိတ် ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ရွှစ်"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြောင်းပြန်လှန်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် အဆုံးအစမရှိ၊ အကန့်အသတ်မရှိသော ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန် သေးငယ်သော "အမှတ်" လေးတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့လည်း ခံစားရပေသည်။

အဆုံးအစမရှိသော တာအိုသဘောတရားများနှင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုများမှာ ဆူပွက်နေသော မြစ်ရေအလား သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

တစ်သောင်းနှစ်ထောင် ကိုးရာခြောက်ဆယ်သော စိတ်အာရုံများထဲမှ မခွဲထုတ်ရသေးသော စိတ်အာရုံများ အားလုံး နီးပါးသည် မတူညီသော တာအိုသဘောတရားများကို လက်ခံနေရပြီး ထိုတာအိုသဘောတရား တစ်ခုစီက ထပ်မံ၍ အခက်အလက်များ ထောင်သောင်းချီ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။

လောကကြီးတွင် တာအို မည်မျှ ရှိသနည်း။

မည်သူမျှ မသိပေ။

သိရသည်မှာ နယ်စပ်မြစ်ကြီးသည် အဆုံးအစမရှိသကဲ့သို့ ကမ္ဘာများသည်လည်း အဆုံးအစမရှိပေ။ ဆင်တူသော ကမ္ဘာများ ရှိသကဲ့သို့ လုံးဝ ကွဲပြားသော ကမ္ဘာများလည်း ရှိပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုစီတိုင်းတွင် မတူညီသော သက်ရှိများနှင့် မတူညီသော ဒြပ်ဝတ္ထုများ ရှိကြသည်။

ထိုဒြပ်ဝတ္ထုများသည် အလွန် သေးငယ်သော အဆင့်တွင် မတူညီသော တာအို တစ်ခုစီကို ကိုယ်စားပြုနေကြသည်။

ဒြပ်ဝတ္ထုဆိုသည်မှာ တာအို ၏ အပြင်ပန်း ပုံပေါ်မှု ပင်ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများနှင့် သာမန်ပစ္စည်းများတွင် မရေမတွက်နိုင်သော တာအိုများ ရှိနေကြသည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အကြီးမှ အသေးသို့၊ ဒြပ်ဝတ္ထုနှင့် တာအိုတို့၏ နယ်နိမိတ်ကို ထိတွေ့မိလာကြပြီး လောကရှိ အရာအားလုံး၏ အစစ်အမှန် ကို ထိတွေ့မိလာကာ အစစ်အမှန် ကျင့်ကြံသူ အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ဤအဆင့်တွင် ဒြပ်ဝတ္ထုဆိုသည်မှာ ပုံရိပ်ယောင်သာ ဖြစ်ပြီး လောကရှိ အရာအားလုံးမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိပေ။ အရာအားလုံးသည် တာအို၏ ပုံစံဖြင့်သာ တည်ရှိပြီး ၎င်းမှာ အစစ်အမှန် အရာများ ဖြစ်သည်။

မိမိကိုယ်ပိုင် တာအိုသဘောတရား ကိုးမျိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားပါက ဤစွမ်းအား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဆက်လက်၍ မူလဝိညာဉ်ကို စုစည်းကာ တာအိုအဆင့်တွင် ပုံပေါ်လာစေပြီး တာအို၏ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကျင့်ကြံကာ နောက်ဆုံးတွင် တာအိုအားလုံးကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းပြီး မူလဝိညာဉ်ကို ဖော်ထုတ်ကာ ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ်တွင်

ကောင်းကင်နတ်မင်း ဖြစ်လာခြင်း၏ အဓိက အနှစ်သာရမှာ "တာအို" ၏ နယ်ပယ်မှ ခုန်ထွက်ပြီး ၎င်း၏ ချုပ်နှောင်မှုကို မခံရတော့ဘဲ မိမိ မွေးဖွားရာ ကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများမှ လွတ်မြောက်ကာ နယ်စပ်မြစ်ကြီး အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနိုင်ပြီး လေဟာနယ်၏ တိုက်စားမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိလာခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ယန်နတ်ဘုရား လမ်းစဉ်သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သော်လည်း တာအိုအားလုံးကို ပေါင်းစည်းခြင်းကဲ့သို့ ရှင်းလင်းသော အရေအတွက်မှ အရည်အသွေးသို့ ပြောင်းလဲသည့် လမ်းကြောင်း မရှိသဖြင့် ပိုမို ခက်ခဲလှသည်။ များသောအားဖြင့် ဝိုးတဝါး နားလည်သဘောပေါက်မှု အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပြီး တာအိုအားလုံး၏ အနှစ်သာရကို အမှန်တကယ် ထိတွေ့နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ပိုမို နက်ရှိုင်းသော အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ လေဟာနယ် ပင်ဖြစ်သည်။

အဆုံးအစမရှိသော တာအိုများမှာ ကမ္ဘာကြီးထဲမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တာအိုများ၏ အရင်းအမြစ်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပါက ကမ္ဘာကြီးမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဆုံးအစမရှိသော ကမ္ဘာများမှာ လေဟာနယ်ထဲမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လေဟာနယ်၏ အနှစ်သာရကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပါက လေဟာနယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လေဟာနယ်၏ အနှစ်သာရကို ရှာဖွေရန်အတွက် မတူညီသော ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ တာအိုအမှတ်အသားများကို ဆက်လက် စုစည်းကာ တာအိုသဘောတရားများကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဖြင့် တာအို တစ်သောင်းမှ တစ်သိန်း... တစ်သန်းအထိ ရောက်ရှိအောင် ကြိုးစားသူများ ရှိသည်။

ပိုမို ဆုပ်ကိုင်နိုင်လေ၊ လိုအပ်ချက် နည်းပါးလေ ဖြစ်ပြီး အားလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်ပါက အရင်းအမြစ်နှင့် ပိုမို နီးကပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

မူလဝိညာဉ်ကို စုစည်းသူများလည်း ရှိပြီး မူလဝိညာဉ်၏ စွမ်းအား ပိုမို အားကောင်းလေ လေဟာနယ်ကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ရလေ ဖြစ်ကာ လေဟာနယ်၏ အနှစ်သာရနှင့် ပိုမို နီးကပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ယုံကြည်မှု စွမ်းအားများကို စုဆောင်းခြင်း၊ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားများကို အသုံးပြုခြင်း စသည့် နည်းလမ်းမျိုးစုံ ရှိသော်လည်း အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် လေဟာနယ်၏ အနှစ်သာရနှင့် ပိုမို နီးကပ်စေရန်နှင့် မမြင်နိုင်သော အရာများကို ထိတွေ့နိုင်ရန် ကြိုးစားကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အကန့်အသတ်မဲ့ကမ္ဘာ။

ဤနေရာမှာ နယ်နိမိတ် တည်ရှိရာ နေရာဖြစ်ပုံရပြီး လေဟာနယ် အနှစ်သာရ၏ နယ်နိမိတ် ပင်ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေပြီး၊ ဘာမှမရှိပေ။

သို့သော်လည်း အရာအားလုံး ရှိနေပြီး လောကကြီး၏ အဆုံးအစမရှိသော တာအိုသဘောတရားများ အားလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။ သန်းပေါင်းများစွာ... မရေမတွက်နိုင်သော တာအိုသဘောတရားများက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ချန်မု၏ အဆင့်အတန်းဖြစ်သော ယန်နတ်ဘုရား တတိယအဆင့် ဖြင့်ပင် ဤမျှ ကြီးမားပြီး အဆုံးအစမရှိသော အချက်အလက်များ၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဝေဝါးသွားပြီး တစ်သောင်းနှစ်ထောင် ကိုးရာခြောက်ဆယ်သော စိတ်အာရုံများမှာပင် ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းသာ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

ချန်မု၏ စိတ်အာရုံများ အားလုံး တစ်ခုတည်းအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံး တောက်ပလာကာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အဖြူရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ကမ္ဘာ နှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ အဆုံးအစမရှိသော တာအိုသဘောတရားများ အားလုံးကို အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးထားလိုက်တော့သည်။

'ဒါကြောင့်မို့လို့ ရှန်းဟိုင် က မခံနိုင်ဘဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နာကျင်ခံပြီး မူလဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ထွက်ပြေးခဲ့ရတာကိုး'

ချန်မု က သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများ အားလုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိတွေ့တော့ဘဲ စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော တာအိုသဘောတရားများ၏ ရိုက်ခတ်မှုမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လက်ခံရရှိလိုက်သည်က ကျယ်ပြောလှသော နယ်စပ်မြစ်ကြီး ထဲရှိ ကမ္ဘာပေါင်း ထောင်သောင်းချီ ၏ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေမှုနှင့် အဆုံးအစမရှိသော အချက်အလက်များ ဖြစ်ပုံရသည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး အနေဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခုတည်း၏ တာအို အချက်အလက်များ အားလုံးကို ခံနိုင်ရည် ရှိသော်လည်း ကျယ်ပြောလှသော နယ်စပ်မြစ်ကြီး နှင့် ကမ္ဘာပေါင်း ဘီလီယံချီ ၏ ရိုက်ခတ်မှုကိုမူ ခံနိုင်ရည် မရှိနိုင်ပေ။ နဝမအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေလျှင်ပင် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ရှန်းဟိုင် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

အကယ်၍ ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လောဘတက်ပြီး အဆုံးအစမရှိသော၊ အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နားလည်နိုင်ပြီး အရာအားလုံးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပြီဟု ထင်ရသော ထို ဝမ်းသာမှုတွင် နစ်မြုပ်သွားပါက ခဏလေးအတွင်းမှာပင် မိမိ၏ စိတ်အာရုံမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပြီး လောကကြီးတွင် နောက်ထပ် တည်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

'အကယ်၍ ဒီ အဆုံးအစမရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေကို တစ်ခုချင်းစီ စုပ်ယူပြီး တစ်ခုချင်းစီ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီလို အားလုံးကို စမ်းသပ်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အရေအတွက်ကနေ အရည်အသွေး ပြောင်းလဲလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ လေဟာနယ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ထိတွေ့နိုင်ကာ ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်ကနေ ကျော်လွန်သွားနိုင်လောက်တယ်'

ချန်မု က ခေါင်းအနည်းငယ် ယမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဤနေရာရှိ တာအိုသဘောတရားများကို နည်းနည်းချင်းစီ စုပ်ယူ၍ မရနိုင်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာမှာ လေဟာနယ်၏ နယ်နိမိတ် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

မရှိခြင်းလည်း ဖြစ်သလို ရှိခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

တစ်ခုလည်း ဖြစ်သလို အားလုံးလည်း ဖြစ်သည်။

တစ်ခုကို လက်ခံခြင်းသည် အားလုံးကို လက်ခံခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့သော အချက်အလက် ရေလှိုင်းကြီးကို ခံနိုင်ရည် မရှိပေ။ ကောင်းကင်နတ်မင်း များကို မဆိုထားနှင့်၊ ချန်မု ထင်သည်မှာ အစစ်အမှန် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် များပင်လျှင် ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုံးဝ ခံနိုင်ရည် ရှိသွားပါက လေဟာနယ်၏ အနှစ်သာရကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး လေဟာနယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်သွားရုံသာမက 'အရာအားလုံး သိမြင်၊ အရာအားလုံး လုပ်နိုင်' သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

သူ သိထားသလောက် လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် မဟာစွမ်းအားရှင် များသည် ဤကဲ့သို့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားကို မပိုင်ဆိုင်သေးပေ။

'ဒီ အချက်အလက်တွေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး ငါက တာအိုအမှတ်အသားတွေကို စုစည်းပြီး အရင်းအမြစ်ကို ရှာဖွေတဲ့ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး ယန်နတ်ဘုရား အဆုံးစွန် လမ်းစဉ်ကို လျှောက်နေတာ... ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာမှာ ငါ လိုအပ်တဲ့ အရာတွေ ရှိနိုင်တယ်'

ချန်မု ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အလင်းရောင် အနည်းငယ် လင်းလက်သွားသည်။

စနစ် ရှိနေသဖြင့် သူသည် ဤကဲ့သို့ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း လမ်းကြောင်းကို လျှောက်ရန် မလိုပေ။ စနစ်၏ နည်းလမ်းမှာ အမြဲတမ်း စွမ်းအားဖြင့် သက်သေပြခြင်း ဖြစ်ပြီး မူလဝိညာဉ်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ စုစည်းကာ အရည်အသွေး ပြောင်းလဲသွားစေပြီး နယ်နိမိတ် ဆိုသည်များကို ဖြတ်ကျော်သွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သူ လိုအပ်သည်မှာ ဝိညာဉ်အမှတ် များသာ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်နတ်မင်း များစွာ သေဆုံးပြီး တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်တိုင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြသည်။

ချန်မု က ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်း တစ်ပါး အနေဖြင့် ကမ္ဘာတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်လာသော တည်ရှိမှု ဖြစ်ရာ ကိုယ်တိုင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလျှင်ပင် မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ မကျန်ရစ်ဘဲ နေမည်မဟုတ်ဘဲ အနည်းဆုံးတော့ အမှတ်အသား တစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ဤ အဆုံးအစမရှိသော အချက်အလက် ရေလှိုင်းကြီး၏ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ့ကို အခက်တွေ့စေသည်မှာ သူသည် ထိုအချက်အလက်များကို ထိတွေ့စမ်းသပ်၍ မရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဆုံးအစမရှိသော အချက်အလက်များက ဝင်ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ရှာဖွေနိုင်စွမ်း ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ ရှာဖွေ၍ရသော စာအုပ်များကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ မရေမတွက်နိုင်သော အချက်အလက်များကို အတင်းအဓမ္မ ထည့်သွင်းပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် တာအိုအမှတ်အသားများ၊ တာအိုသဘောတရားများသာမက အဆုံးအစမရှိသော ကမ္ဘာများ၏ အဆုံးအစမရှိသော သမိုင်းကြောင်းများ၊ မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများ၏ ဘဝဖြစ်စဉ်များ ပါဝင်နေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ ခေါင်းထဲသို့ အခြားလူတစ်ယောက်၏ ငယ်စဉ်မှ ကြီးသည်အထိ မှတ်ဉာဏ်အပြည့်အစုံ ရောက်လာပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သံသယဝင်သွားမည်ဖြစ်ရာ ယခုကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိသော မှတ်ဉာဏ်များ၊ သမိုင်းကြောင်းများ ဝင်ရောက်လာပါက မိမိ၏ ဖြစ်တည်မှုမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နစ်မြုပ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းဆောင်ရည်ဖြင့် ရှာဖွေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချန်မု ၏ စဉ်းစားပုံမှာ ဤနည်းလမ်း မဟုတ်ဘဲ စနစ်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။

စနစ်သည် အရင်က မြေအောက်ကမ္ဘာ တွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော တည်ရှိမှု တစ်ခု၏ မှတ်ဉာဏ်များနှင့် ၎င်း၏ တာအိုသဘောတရား အားလုံးကို အတားအဆီးမရှိ လက်ခံရယူခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ အားလုံးကို ဝိညာဉ်အမှတ်များ အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များ၏ လေဟာနယ်ထဲရှိ အမှတ်အသားများကို ရှာဖွေပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ဝါးမျိုလက်ခံကာ အချက်အလက် ရေလှိုင်းကြီးများ၏ ရိုက်ခတ်မှု အားလုံးကို လျစ်လျူရှုရန်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။

ချန်မု က စနစ် မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

အကြိမ်ကြိမ် စမ်းသပ်လေ့လာပြီးနောက် သူသည် စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့ကမ္ဘာ ထဲမှနေ၍ မြေအောက်ကမ္ဘာ သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။