အခန်း ၂၇၆

အခန်း (၂၇၆) ပြိုင်ဘက်ကင်း

မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မြေပြင်များ ပြိုကွဲသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါက ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"ကျယ်ကျဲ့ မောက်ဖုန်း မင်းတို့နှစ်ယောက် အရောက်မြန်သားပဲ..."

ရွှီဝမ့်က ရှေ့သို့ အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အပြာရောင်နှင့် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများထဲမှ ကျယ်ကျဲ့ ကောင်းကင်နတ်မင်းနှင့် မောက်ဖုန်း ကောင်းကင်နတ်မင်းတို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ပြန့်နှံ့သွားသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ရွှဲနိုင် ကောင်းကင်နတ်မင်းမှာ အံကြိတ်လိုက်သော်လည်း ဤ ရှေးဟောင်း ကုချင်းကို သူ လုယူရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ကြောင်း သိလိုက်သည်။ ဤသုံးဦးစလုံးမှာ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ ကိုင်ဆောင်ထားသူများ ဖြစ်သည်။

"ရွှီဝမ့် တာအိုမိတ်ဆွေ မင်းမှာ ရတနာနှစ်ခု ရှိနေပြီပဲ ဒီတစ်ခုကိုတော့ ငါတို့ကို ပေးလိုက်ပါလား..." ကျယ်ကျဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

ရွှီဝမ့်က စကားမရှည်တော့ဘဲ အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ရွှေရောင် တုတ်ကောက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ကျယ်ကျဲ့ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြူခိုးများထဲမှ ပျက်စီးနေသော အုပ်ကြွပ်ပြားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး မောက်ဖုန်းကို အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်သွားသည်။

"ဝုန်း..."

ကျယ်ကျဲ့နှင့် မောက်ဖုန်းတို့မှာ အစွမ်းကုန် ခုခံလိုက်သော်လည်း ရွှီဝမ့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြောင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီဝမ့်က မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှေးဟောင်း ကုချင်းကို လုယူပြီး ၎င်း၏ အရှိန်အဝါကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျယ်ကျဲ့နှင့် မောက်ဖုန်းကို တစ်ချက်စီ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ပြီး မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးတော့သည်။

"ရပ်စမ်း..."

"မသွားနဲ့..."

သူတို့ တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း မမီတော့ပေ။ အခြားသူများမှာလည်း ရွှီဝမ့်၏ ရက်စက်သော အရှိန်အဝါကြောင့် ဝင်မတားဝံ့ကြပေ။

"ဟားဟားဟားဟား..."

အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားသော ရွှီဝမ့်ထံမှ အောင်ပွဲခံ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မဟာစွမ်းအားရှင် ဖြစ်လာမည့် အချိန်ကိုပင် ကြိုတင်မြင်ယောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ တောက်ပသော ရွှေရောင် ဓားပျံ တစ်လက်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျံသန်းလာပြီး ရွှီဝမ့်ကို တိုက်ရိုက် ဝင်တိုက်လိုက်သည်။

ရွှီဝမ့်မှာ အုပ်ကြွပ်ပြားနှင့် ရွှေရောင် တုတ်ကောက်ကို အလျင်အမြန် ထုတ်ကာ အစွမ်းကုန် ခုခံလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

ထို ရွှေရောင် ဓားပျံကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ၏ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာများမှာ အနည်းငယ်မျှပင် မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ စက္ကူကို ဖောက်ထွင်းသကဲ့သို့ အတားအဆီးမရှိ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည်။

ရွှီဝမ့်၏ ပုံရိပ်မှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်ခုံးကြား၌ သွေးထွက်နေသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများ အလင်းရောင် ကင်းမဲ့သွားပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံး အမှုန့်အဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

ရွှီဝမ့် သေဆုံးသွားပြီ။

ကျယ်ကျဲ့နှင့် မောက်ဖုန်းတို့မှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အသက်ရှူမှားမတတ် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ကန်းယွင်မြစ်ဝှမ်းဒေသ၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက တစ်ချက်တည်းနှင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

ကောင်းကင်ယံမှ ရွှေရောင် ဓားပျံသည် မျဉ်းကွေးတစ်ခု ရေးဆွဲကာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦး၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လူငယ်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်မြှောက်ကာ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ သုံးခုကို သိမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်က ကျယ်ကျဲ့ ကောင်းကင်နတ်မင်းထံ ကျရောက်သွားသည်။

'ဒုက္ခပဲ...'

ကျယ်ကျဲ့မှာ သေမတတ် ကြောက်လန့်သွားပြီး ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲကာ အသက်လု ထွက်ပြေးတော့သည်။

သို့သော် ချန်မုက တည်ငြိမ်စွာ လက်ညှိုးတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။

ရွှေရောင် ဓားပျံက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းကာ ကျယ်ကျဲ့ကို အမီလိုက်သွားသည်။

"ချမ်းသာပေးပါ..."

ကျယ်ကျဲ့က အစွမ်းကုန် ခုခံသော်လည်း ရွှေရောင် အလင်းတန်းက အတားအဆီးမရှိ ဖောက်ထွင်းသွားကာ သူ့ကို လေပေါ်တွင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားစေသည်။

မောက်ဖုန်း ကောင်းကင်နတ်မင်းမှာ ရူးမတတ် ကြောက်လန့်သွားပြီး အသက်လု ထွက်ပြေးတော့သည်။ ရွှဲနိုင်နှင့် အခြား ကောင်းကင်နတ်မင်းများ အားလုံးလည်း နောက်ကျောမလုံစွာဖြင့် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

'တတိယအဆင့် အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူပဲ ပြီးတော့ အဲဒီ ဓားပျံက အပြည့်အစုံရှိတဲ့ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာပဲ...'

အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

အဆုံးစွန် ကျင့်ကြံသူက အပြည့်အစုံရှိသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာကိုပါ ကိုင်ဆောင်ထားမည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ မဟာစွမ်းအားရှင် အစစ်အမှန်နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်သော တည်ရှိမှု ဖြစ်သည်။ မဟာစွမ်းအားရှင်များ ဝင်ရောက်၍မရသော ဤ ကမ္ဘာ့သစ်ပင် တားမြစ်နယ်မြေတွင် သူသည် လုံးဝ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော နတ်ဘုရားတစ်ပါး ပင်ဖြစ်သည်။