အခန်း ၂၇၇

အခန်း (၂၇၇) ဝမ်ခူးပင်လယ်

မောက်ဖုန်း ကောင်းကင်နတ်မင်း ကံကောင်းသွားသည်မှာ အဖြူရောင် ဝတ်စုံနှင့် ထို အဆုံးစွန် ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားပုံ မရဘဲ သူ ရရှိခဲ့သည်များနှင့်ပင် ကျေနပ်သွားဟန် ရှိကာ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

အခြားသော ကောင်းကင်နတ်မင်း အများအပြားမှာလည်း အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

ချန်မုသည် သက်ဆိုင်မှု မရှိသူများကို အမှန်တကယ်ပင် စိတ်မဝင်စားသလို ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များကိုလည်း သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပေ။ ထို့ကြောင့် ရွှီဝမ့် နှင့် ကျယ်ကျဲ့ ကောင်းကင်နတ်မင်း တို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထပ်မံ သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ သူတို့နှစ်ဦး ချန်ရစ်ခဲ့သော ပျက်စီးနေသည့် လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များကိုသာ ယူဆောင်ကာ အောက်ဘက်ရှိ တောင်တန်းများဆီသို့ ဆင်းသက်လာပြီး တစ်ခုချင်းစီ သေချာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

'ပျက်စီးနေတဲ့ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ... အင်း တကယ်ပဲ အများကြီး ကွာခြားတာပဲ...'

ချန်မုက အကြမ်းဖျင်း စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များမှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များ ဖြစ်သော်လည်း ပျက်စီးနေသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားမှာ အပြည့်အစုံရှိသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များနှင့် လုံးဝ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤ ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ လေးခုထဲတွင် အပြည့်စုံဆုံး ဖြစ်နေသည်မှာ ထို ရှေးဟောင်း ကုချင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်မု၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ၎င်းသည် အပြည့်အစုံရှိသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ တစ်ခု၏ သုံးပုံတစ်ပုံမျှသော စွမ်းအားကိုပင် ဖော်ထုတ်နိုင်ရန် ခက်ခဲပေမည်။

ရွှီဝမ့် ကိုင်ဆောင်ထားသော ပျက်စီးနေသည့် လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ နှစ်ခုမှာ အစွမ်းကုန် ဖော်ထုတ်ပါက အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားသော စွမ်းအား ရှိသော်လည်း လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ ဖြစ်သော ရွှေရောင် ဓားပျံ ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော သူ၏ရှေ့တွင်မူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားနေပြီး အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

'အပြည့်အစုံရှိတဲ့ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ တစ်ခု ရှိတာက ပျက်စီးနေတဲ့ လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ ဆယ်ခု ရှိတာထက် ပိုကောင်းတယ် ဒီအရာတွေက ငါ့အတွက် အခြေခံအားဖြင့် အသုံးမဝင်ဘူး...'

ချန်မုက ရှေးဟောင်း ကုချင်း ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များမှာ ယခု သူ၏ အဆင့်အတွက် အနည်းငယ် အသုံးမဝင်သလို ဖြစ်နေပေသည်။

တစ်ဖက်တွင် သူ့ကိုယ်တိုင်အတွက် အသုံးမဝင်သလို အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ အခြားသူများကို ပေးသုံးရန်လည်း သင့်တော်သူ မရှိပေ။ သူနှင့် ရင်းနှီးသော သူများထဲတွင် ယခုအထိ ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူ တစ်ဦးမျှ မရှိသေးသလို အကယ်၍ ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသူ ရှိလျှင်ပင် ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်မှာ မိုင်ပေါင်း တစ်သိန်း ရှစ်သောင်းမျှ ကွာဝေးနေသေးပေသည်။

ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ ကို နဝမအဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း များသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ၎င်း၏ နောက်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကို အမှန်တကယ် ခုခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဋ္ဌမအဆင့် ဆိုလျှင် မနည်း အသုံးပြုနိုင်ကောင်း အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ကြိမ် အသုံးပြုပြီးတိုင်း များစွာ ထိခိုက်နစ်နာရမည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကျဆင်းသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိပေသည်။ သူ့ဘက်တွင် ကျင့်ကြံမှု အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သော ရှန်းဟိုင် ကောင်းကင်နတ်မင်း ပင်လျှင် အသုံးပြုခွင့် မရှိပေ။

ဤ ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များကို တန်ဖိုးရှိသော စကြဝဠာ ရတနာ အချို့နှင့် လဲလှယ်ရန် ဆိုသည်မှာလည်း အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ တန်ဖိုးမှာ အလွန် မြင့်မားလွန်းသဖြင့် အနည်းဆုံးတော့ ကန်းယွင်မြစ်ဝှမ်းဒေသ တွင် တန်ဖိုးတူ စကြဝဠာ ရတနာ များနှင့် လဲလှယ်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍...

ကန်းယွင်မြစ်ဝှမ်းဒေသ မှ ထွက်ခွာပြီး ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး ၏ အလယ်ဗဟို ဖြစ်သော ဝမ်ကွေ့ သူရဲကောင်းကမ္ဘာ သို့ သွားမည်ဆိုလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။

ထိုနေရာသည် ဝမ်ကွေ့ မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီး တွင် တစ်ပါးတည်းသော လေဟာနယ်သန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး ဝမ်ကွေ့ သူရဲကောင်းသခင် ဟု ခေါ်ဆိုခံရသော အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှု၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိရာ ထိုနေရာတွင်မှ ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များကို အလွယ်တကူ ရောင်းချပြီး တန်ဖိုးတူ ရတနာ အချို့နှင့် လဲလှယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ချန်မုအတွက် သာမန် ရတနာများမှာ သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်သော်လည်း ချန်ယောင် နှင့် အခြားသူများအတွက် အသုံးဝင်မည့် ထူးဆန်းသော အဖိုးတန်ရတနာ အချို့နှင့် လဲလှယ်နိုင်မည် ဆိုပါက မဆိုးလှပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခုအခါတွင် သူ မျက်စိတစ်မှိတ် မှိတ်လိုက်သည်နှင့် နှစ်တစ်ထောင်၊ နှစ်တစ်သောင်းမျှ ကြာမြင့်သွားတတ်ပေသည်။

အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သေးသော ထို မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်း များသည် ကျင့်ကြံမှုများ အဆက်မပြတ် တိုးတက်လာမှသာ လောကတွင် အသက်ရှည်စွာ နေထိုင်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ပိုမို အထီးကျန် မဖြစ်စေရန်နှင့် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်နေခြင်းမျိုး မဖြစ်စေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

'အနည်းအကျဉ်း လုယူတာလည်း မဆိုးပါဘူး...'

ချန်မုက ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ထို ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များပေါ်ရှိ အမှတ်အသား များကို စတင် ဖျက်ဆီးလိုက်တော့သည်။

ဤ ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ များတွင် အမှတ်အသား များ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ပိုင်ရှင်များမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အမှတ်အသား တစ်ခုတည်းဖြင့် သူ့ကို အချိန်အကြာကြီး မခုခံနိုင်ပေ။ ဆယ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူလိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ အမှတ်အသား များကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့ပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်တော့သည်။

ထို ဆယ်နှစ်ကျော် အချိန်အတွင်း မည်သူကမျှ ချန်မု ရှိနေသော ဤ တောင်တန်းများအနီးသို့ မကပ်ဝံ့ကြပေ။ ကန်းယွင်မြစ်ဝှမ်းဒေသ တစ်ခုလုံးရှိ ကောင်းကင်နတ်မင်း များ အားလုံး၏ လုပ်ရပ်များမှာ အလွန် သတိထားလာကြပြီး ရွှီဝမ့် နှင့် ကျယ်ကျဲ့ ကောင်းကင်နတ်မင်း တို့ သေဆုံးသွားသည့် သတင်းမှာလည်း စောစောစီးစီးပင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်မု က နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားပြီး နောက်ဆုံး ပစ်မှတ် ဖြစ်သော ကျိယန် ကောင်းကင်နတ်မင်း ကို ရှာဖွေရာတွင် အနည်းငယ် ခက်ခဲသွားခဲ့ပေသည်။

...

တစ်နေရာရှိ မတ်စောက်သော တောင်ကမ်းပါးယံ တစ်ခုကြားတွင်။

"ရွှစ်..."

လူရိပ်တစ်ခုက အသက်လု ထွက်ပြေးနေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ အပြည့်ရှိနေကာ အနောက်တွင် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုက လိုက်ဖမ်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် သိပ်မဝေးခင်မှာပင် သူ၏ အလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ အရှေ့တွင် ရွှေရောင် ဓားပျံလေး တစ်လက်က မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေသည်မသိဘဲ ဓားသွားက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေပြီး နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှု မရှိသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထက်မြက်မှုက သူ့ကို အသက်အန္တရာယ် ကြုံတွေ့နေရသည့် ကြီးမားသော ကြောက်လန့်မှု တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ရွှေရောင် ဓားပျံ ကို အရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဤ နဝမအဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး လည်ချောင်းက နှစ်ချက်ခန့် လှုပ်ရှားသွားကာ တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားဝံ့တော့ပေ။

"ကျိယန် ကောင်းကင်နတ်မင်း ဘယ်မှာရှိလဲ သိလား..."

ချန်မု၏ အသံက မျဉ်းတစ်ကြောင်းအလား စုစည်းသွားပြီး သူ၏ နားဘေးတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို နဝမအဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားပြီး အလွန် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ကျိ... ကျိယန် တာအိုမိတ်ဆွေ က ဝမ်ခူးပင်လယ် ဘက်မှာ စူးစမ်းနေတာ ဖြစ်ရမယ် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဝက်လောက်က အဲဒီဘက်မှာ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်တယ်..."

ရွှေရောင် ဓားပျံ က သူ၏ နဖူးရှေ့တွင် လွင့်မျောနေပြီး ဓားသွားက အနည်းငယ် တုန်ခါနေကာ သူ၏ စကားများ မှန်မမှန်ကို ဆုံးဖြတ်နေပုံရပြီး ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေဟာနယ်ကို ခွဲခြမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို နဝမအဆင့် ကောင်းကင်နတ်မင်း သည်လည်း သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်မိပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်သွားသည့် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အဲဒီ ပုဂ္ဂိုလ် က ကျိယန် တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့ ဘာရန်ငြိုးတွေ များ ရှိနေလို့လဲ မသိဘူး..."

သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် အလင်းတန်း ကို ထိန်းချုပ်ကာ ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးတော့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တာအိုမိတ်ဆွေ သေတာက ကိုယ်သေတာထက် ပိုကောင်းသည်ဟု ဆိုသကဲ့သို့ မည်သည့် ရန်ငြိုးများ ရှိနေပါစေ သူနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်ပေ။ ကျိယန် ကောင်းကင်နတ်မင်း ၏ လုပ်ရပ်များမှာ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသဖြင့် ရန်သူ အချို့ ရှိနေခြင်းမှာလည်း သဘာဝကျပေသည်။

ကောင်းကင်နတ်မင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာပါက သာမန် ကံကြမ္မာ အကြောင်းအကျိုး များမှာ သူတို့ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုပြီး တစ်ခု၊ သက်ရှိ ဘီလီယံချီ ကို သတ်ဖြတ်လျှင်ပင် များသောအားဖြင့် မည်သို့မျှ မဖြစ်တတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ ကိုယ်တိုင်ကပင် သက်ရှိများကို ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိပြီး စိတ်ကူးတစ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်တည်၊ ပျက်စီးစေနိုင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လုပ်ရပ်များ အလွန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လွန်းပါကလည်း ဆိုးကျိုးများ ရှိလာနိုင်ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် မရန်စသင့်သော တည်ရှိမှု တစ်ခုခုကို သွားရောက် ရန်စမိမည်ကို မသိနိုင်ပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ကျင့်ကြံသူ အချို့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သတ်ဖြတ်လိုက်မိရာ ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးဦးက မဟာစွမ်းအားရှင် တစ်ပါးနှင့် ကံကြမ္မာ အကြောင်းအကျိုး အနည်းငယ် ဆက်စပ်နေခြင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဤသို့ ဖြစ်နိုင်ချေမှာ အလွန် နည်းပါးလှသော်လည်း အကယ်၍ ကံတရားအရ ကပ်ဘေး တစ်ခု ကြုံတွေ့ရမည် ဆိုပါက ဤသို့ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

...

ဝမ်ခူးပင်လယ်။

ကမ္ဘာ့သစ်ပင် တားမြစ်နယ်မြေ အတွင်း ကန်းယွင်မြစ်ဝှမ်းဒေသ နှင့် သက်ဆိုင်သော နယ်မြေ၏ အတောင်ဘက်ဆုံးတွင် တည်ရှိသည်။

ပင်လယ်ဟု ခေါ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ပင်လယ် မဟုတ်ဘဲ ခြောက်သွေ့နေသော တောင်ကြား တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အရင်က သမုဒ္ဒရာ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ဖူးပုံရသော်လည်း ပင်လယ်ရေများ အားလုံး အငွေ့ပျံသွားပြီး ဤ ခြောက်သွေ့နေသော ပင်လယ်ကြမ်းပြင် သာ ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်မုသည် ဝမ်ခူးပင်လယ် သို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ကာ ဤနေရာတွင် ရှာဖွေနေသည်။

ကမ္ဘာ့သစ်ပင် တားမြစ်နယ်မြေ သို့ သူ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်၏ သုံးပုံနှစ်ပုံမှာ ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်ပြီး ကျန်ရှိနေသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျိယန် ကောင်းကင်နတ်မင်း သာ ဖြစ်သည်။ အခြားသော အရာများကိုမူ အဆင်ပြေလျှင် ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ အချို့ကို ယူဆောင်နိုင်ပါက မဆိုးလှသော်လည်း မရရှိလျှင်လည်း သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အချိန်သိပ်မကြာမီမှာပင် သူသည် ဝိညာဉ်အမှတ် များ ပြည့်သွားပြီး ထိုခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ပျက်စီးနေသော လေဟာနယ် အဖိုးတန်ရတနာ ကဲ့သို့သော အရာများကို သူ အခြေခံအားဖြင့် ဂရုစိုက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာလည်း သူက အတင်းအဓမ္မ သတ်ဖြတ် လုယူခြင်းများ မလုပ်သည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ကျိယန် ကောင်းကင်နတ်မင်း ကို သေချာပေါက် သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသော အရာများ အားလုံးကိုမူ ကံတရား အတိုင်းသာ ထားရှိလိုက်သည်။

သို့သော် သူက ရွှီဝမ့် နှင့် ကျယ်ကျဲ့ ကောင်းကင်နတ်မင်း တို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ကိစ္စကြောင့် ဝမ်ခူးပင်လယ် ဘက်တွင် စူးစမ်းနေသော ကောင်းကင်နတ်မင်း များ အားလုံးမှာလည်း အလွန် သတိထားနေကြပြီး အရှိန်အဝါနှင့် ပုံရိပ်များကို အစွမ်းကုန် ဖုံးကွယ်ထားကြကာ အခြေခံအားဖြင့် မလိုအပ်သော ပဋိပက္ခများကို ရှောင်ရှားနေကြပေသည်။